စစ်ပွဲအပြီး အနားယူခြင်းနှင့် ပြန်လည်ဖွဲ့စည်းခြင်း

အရိပ်မီးတောက်ကျားသစ်ဘုရင်၏ နာကြည်းချက်များနှင့် မကျေနပ်မှု အငွေ့အသက်များသည် တောအုပ်နက်ကြီးထဲသို့ လုံးဝ တိုး၀င်ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့လေပြီ။

စစ်တလင်းတစ်ပြင်လုံးတွင် ဖုံးလွှမ်းနေသော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည့် ဖိအားကြီးသည်လည်း တဖြည်းဖြည်း လွင့်စင်သွားခဲ့ပြီး ရှုပ်ပွနေသော အပျက်အစီးများနှင့် လေထုထဲတွင် မငြိမ်မသက်ဖြစ်နေဆဲဖြစ်သော စွမ်းအင်လှိုင်းများသာ ကျန်ရစ်ခဲ့‌ချေသည်။

လင်းထျန်းလုံသည် နေရာတွင်ပင် မတ်မတ်ရပ်နေရင်း သူ၏ ရေခဲပြာမျက်၀န်းများဖြင့် ဗလာကျင်းနေသော စစ်မြေပြင်ကို စူးစိုက်ကြည့်လိုက်ပြီး အန္တရာယ်များလွန်းသော ရန်သူသည် အမှန်တကယ် အဝေးသို့ ထွက်ပြေးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း အတည်ပြုလိုက်သည်။

သို့သော်လည်း သူ၏ရင်ထဲ၌ သက်သာရာရသွားသည့် ခံစားချက်မျိုးမရှိ၊ ကြီးလေးသော တာဝန်ဝတ္တရားတစ်ခုကသာ လွှမ်းမိုးလာခဲ့သည်။

သူ၏ စိတ်ကူးထဲရှိ နှင်းဝံပုလွေအုပ်စုကို ပိုမိုခိုင်မာတောင့်တင်းအောင် တည်ဆောက်ရမည့် ရည်မှန်းချက်ကလည်း ပိုမိုထင်ရှားလာခဲ့သည်။

“ဒီတစ်ခါသိပ်မတန်ဘူး... ဒီလောက် ပင်ပင်ပန်းပန်း လုပ်ခဲ့ရတာတောင် အတွေ့အကြုံရမှတ်တွေ၊ စွမ်းရည်တွေ ဘာတစ်ခုမှ မရခဲ့တဲ့အပြင် အန္တရာယ်များလွန်းတဲ့ ရန်သူတစ်ကောင်တောင် ထပ်တိုးလာသေးတယ်...”

သူသည် စိတ်ထဲမှနေ၍ ညည်းတွားလိုက်မိသော်လည်း ဝံပုလွေဘုရင်တစ်ကောင်၏ အသိဉာဏ်က စိတ်ပျက်အားငယ်မှုများကို လျင်မြန်စွာ ဖိနှိပ်နိုင်စေခဲ့သည်။

“ထားလိုက်ပါတော့... အနည်းဆုံးတော့ ဝံပုလွေအုပ်စုက သိပ်ပြီးအထိနာမသွားဘူးလေ... ထျန်းပင်းနဲ့ ရန့်မြဲ့တို့လည်း တကယ့်လက်တွေ့ တိုက်ပွဲအတွေ့အကြုံတွေ ရသွားတာပဲ...”

ယခုအချိန်တွင် အဓိကဦးစားပေးရမည်မှာ ဝံပုလွေအုပ်စုကို စိတ်ခွန်အားပေးရန်နှင့် ဒဏ်ရာရသူများကို ကုသပေးရန်ပင် ဖြစ်ပေသည်။

သူသည် ဩဇာအာဏာကြီးမားပြီး တည်ငြိမ်သော အသံနိမ့်နိမ့်ဖြင့် ဟိန်းဟောက်လိုက်ကာ အမိန့်များ ချမှတ်လိုက်သည်။ နှင်းဝံပုလွေအုပ်စုသည်လည်း စနစ်တကျ ပြန်လည်စုစည်းလာကြပြီး ဒဏ်ရာရနေသော နှင်းဝံပုလွေများကို ၎င်းတို့၏ အပေါင်းအဖော်များက ဘေးသို့ တွဲခေါ်သွားကာ မိမိတို့၏ ဒဏ်ရာများကို လျှာဖြင့်လျက်ရင်း တိုးညင်းစွာ ညည်းတွားနေကြသည်။

လင်းထျန်းလုံသည် ဒဏ်ရာအပြင်းထန်ဆုံး ရရှိထားသော ထျန်းပင်း၏ဘေးသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ ထျန်းပင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးတွင် ဝိညာဉ်ခွဲလက်သည်းကြောင့် ဒဏ်ရာများဖြင့် ပြည့်နှက်နေကာ စုတ်ပြတ်သတ်နေပြီး အရိပ်စွမ်းအင်တိုက်စားမှု အရိပိအယောင်များကိုလည်း ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့နေရသည်။

သို့တိုင်အောင် ထျန်းပင်းသည် အားတင်းကာ ရပ်နေဆဲဖြစ်ပြီး သူ၏မျက်လုံးများထဲတွင် အနီရောင်အလင်းတန်းများ မှေးမှိန်နေသော်ငြား တိုက်ခိုက်လိုစိတ်များကမူ တစ်စက်ကလေးမှ လျော့ပါးသွားခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

“အရမ်းတော်တယ်...”

လင်းထျန်းလုံသည် ထျန်းပင်း၏ ငိုက်ကျနေသောခေါင်းလေးကို သူ၏ခေါင်းဖြင့် ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ပေးလိုက်ရင်း စိတ်ချင်းဆက်သွယ်၍ ချီးကျူးနှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူသည် ဝံပုလွေပြာသွေးမျိုးဆက်စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ပြီး ငွေရောင်ဖျော့ဖျော့ စွမ်းအင်မျှင်တန်းများကို ထျန်းပင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တဖြည်းဖြည်း စီးဆင်းဝင်ရောက်စေကာ ဒဏ်ရာများ သွေးတိတ်စေရန်နှင့် ထိုဒုက္ခပေးနေသော အရိပ်တိုက်စားမှုများအား ဖယ်ရှားပေးရန် ကူညီပေးလိုက်သည်။

ဝံပုလွေဘုရင်၏ ဂရုစိုက်မှုနှင့် ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း လှည့်ပတ်စီးဆင်းနေသော နွေးထွေးသည့် စွမ်းအင်လှိုင်းများကို ခံစားလိုက်ရပြီးနောက် ထျန်းပင်းသည် တိုးတိုးတိတ်တိတ် ညည်းတွားလိုက်ကာ လိမ္မာကျိုးနွံစွာဖြင့် အောက်သို့ဝပ်ချလိုက်ပြီး သူ၏ဒဏ်ရာများကို ကုသရန်သာ အာရုံစိုက်လိုက်တော့သည်။

တိုက်ပွဲကြီး၏ အဓိကသူရဲကောင်းကို နှစ်သိမ့်ပေးပြီးနောက် လင်းထျန်းလုံ၏ အကြည့်များသည် တိုက်ပွဲကြီးတစ်ခု ဆင်နွှဲထားခဲ့ရသော မြေပြင်တစ်ဝိုက်ကို ဂရုတစိုက် စတင်စူးစမ်းကြည့်ရှုနေတော့သည်။

သာမန်အဆင့်များထက် သာလွန်သော မိစ္ဆာသားရဲများကြား တိုက်ပွဲဖြစ်ပွားခဲ့ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ အထူးသဖြင့် နောက်ဆုံးအချိန်တွင် အရိပ်မီးတောက်ကျားသစ်ဘုရင် ထုတ်လွှတ်ခဲ့သော နိမိတ်မကောင်းသည့် စွမ်းအင်များကြောင့် တစ်စုံတစ်ရာ ကျန်ရစ်နေနိုင်သည်ဟု သူတွေးမိလိုက်သည်။

အတွေးထဲတွင် ခွန်အား တိုးတက်သန်မာလာစေမည့် မည်သည့်အခွင့်အရေးကိုမျှ လက်လွှတ်မခံလိုသော ရည်မှန်းချက်ကသာ ကြီးစိုးနေခဲ့သည်။

သူ၏ နှာခေါင်းသည် အနည်းငယ်လှုပ်ရှားသွားပြီး အားကောင်းသော အာရုံခံနိုင်စွမ်းဖြင့် မြေပြင်ကို တစ်လက်မ မကျန် ဂရုတစိုက် စစ်ဆေးလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် အရိပ်ကျားသစ် ဝါးမြိုခံခဲ့ရသော နေရာတွင် ပုံမှန်မဟုတ်သော စွမ်းအင်စုစည်းမှု အမှတ်အသားအချို့ကို သူသတိထားမိသွားချေသည်။

သူသည် ရှေ့သို့တိုးသွားလိုက်ပြီး သူ၏ ဝံပုလွေလက်သည်းများဖြင့် မီးလောင်ကျွမ်းနေသော မြေကြီးများနှင့် ခြောက်သွေ့နေသော သစ်ရွက်များကို သတိထားကာ ဖယ်ရှားလိုက်သည်။

ထိုအခါ အရိပ်များဖြင့် စုစည်းထားသကဲ့သို့ မည်းနက်နေသည့်အလင်းရောင်များ တလက်လက် တောက်ပနေသည့် ထူးဆန်းသော သလင်းကျောက်အပိုင်းအစ အချို့နှင့်အတူ အစိုင်အခဲဖြစ်နေသော မီးတောက်များနှင့်ဆင်တူသည့် အနီရောင်ရင့်ရင့် အမွေးအနည်းငယ်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

[လွင့်စဉ်သွားသော အရိပ်အမြုတေ အပိုင်းအစများ (အဆင့်ကျဆင်းသွားသည်)] - အရိပ်ကျားသစ် အတင်းအဓမ္မ ဝါးမြိုခံရပြီးနောက် လွင့်စင်သွားသော အရင်းအမြစ်စွမ်းအား အနည်းငယ်မှ ဖြစ်တည်လာခြင်းဖြစ်သည်။ သန့်စင်သော အရိပ်စွမ်းအင်များ ပါဝင်ပြီး အရိပ်ဒြပ်စင်လိုက်ဖက်ညီမှုကို အနည်းငယ်တိုးစေနိုင်သည်။ အရိပ်နှင့်ဆက်စပ်နေသော လက္ခဏာရပ်များကို အားဖြည့်ရာတွင်လည်း အသုံးပြုနိုင်သည်။

[မသေဆုံးနိုင်သော အရိပ်မီးတောက်လည်ဆံမွေး (ပမာဏအနည်းငယ်)] - အရိပ်မီးတောက်ကျားသစ်ဘုရင် အဆင့်တက်စဉ်အတွင်း ကျွတ်ကျခဲ့သော အမွေးဖြစ်သည်။ ကြမ်းတမ်းသော အရိပ်မီးတောက်စွမ်းအား အနည်းငယ်ပါဝင်ပြီး အလွန်မတည်မငြိမ်ဖြစ်ကာ အသုံးပြုပုံကို မသိရသေး။

“အို... အပိုင်းအစလေးတွေ ကျန်နေခဲ့သေးတာပဲ...”

လင်းထျန်းလုံ၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားသည်။

“ဘာမှမရှိတာထက်စာရင်တော့ ကောင်းပါတယ်လေ... အနည်းဆုံးတော့ ဒီတိုက်ပွဲက အချည်းအနှီးမဖြစ်သွားဘူးပေါ့...”

သူသည် ဤအပိုင်းအစများနှင့် လည်ဆံမွေးများကို ဂရုတစိုက် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ ပမာဏနည်းပါးသော်လည်း အရည်အသွေးကမူ အတော်လေးကောင်းမွန်ပုံရသည်။

ထိုအချိန်တွင် သစ်ပင်အိမ်လေး၏ တံခါးက ပွင့်လာခဲ့ပြီး ခေါင်းလေးနှစ်လုံး ပြူထွက်လာကာ သူတို့၏ မျက်နှာငယ်လေးများပေါ်တွင် ကျန်ရစ်နေသေးသော စိုးရိမ်ပူပန်မှုများနှင့် စပ်စုလိုစိတ်များကို တွေ့မြင်နေရသည်။

“ဖေဖေ...”

ရှောင်လန်သည် တိုးညင်းစွာ လှမ်းခေါ်လိုက်ပြီး သူမ၏မျက်လုံးလေးများက လင်းထျန်းလုံကို ကြည့်ရင်း လင်းလက်တောက်ပနေသည်။

“ပြီးသွားပြီလားဟင်...”

“အင်း... ပြီးသွားပါပြီ... အခု လုံခြုံသွားပြီနော်...”

လင်းထျန်းလုံသည် နူးညံ့သော စိတ်အာရုံကို ပေးပို့လိုက်ကာ ကလေးနှစ်ယောက်ကိုကြည့်ရင်း သူ၏ခေါင်းထဲတွင် အတွေးတစ်ခု ရုတ်တရက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

“ဒီအရိပ်အပိုင်းအစတွေထဲက စွမ်းအင်တွေက အတော်လေး သိမ်မွေ့တယ်... ဖြစ်နိုင်တာက...”

သူသည် သစ်ပင်အောက်သို့ လျှောက်သွားလိုက်ပြီး လွင့်စဉ်သွားသော အရိပ်အမြုတေအပိုင်းအစများကို သူ၏လက်ဖဝါးပေါ်တွင် တင်ကာ သမီးနှစ်ယောက်ဆီသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

“အာဝူး...”

သူသည် နှာခေါင်းဖြင့် အပိုင်းအစများကို ညင်သာစွာ ပွတ်တိုက်ပြလိုက်ပြီး သူတို့ကိုကြည့်ကာ ဤအရာများသည် သူတို့အတွက်ဖြစ်ကြောင်း အချက်ပြလိုက်သည်။

ရှောင်လန်နှင့် ရှောင်ယင်းတို့သည် အနက်ရောင်အလင်းများ တလက်လက်တောက်ပနေသည့် အပိုင်းအစများကို သိချင်စိတ်ပြင်းပြစွာ ကြည့်နေကြပြီး ၎င်းတို့အတွင်းရှိ သန့်စင်သော စွမ်းအင်များကိုလည်း အာရုံခံမိလိုက်ကြသည်။

“ဒါက... အရိပ်ကျားသစ်ဆီက လွင့်စင်လာတဲ့ အရင်းအမြစ်တွေလား...”

ရှောင်ယင်း ချက်ချင်း မှတ်မိသွားခဲ့သည်။

“ပမာဏနည်းပေမဲ့ အရမ်းသန့်စင်တယ်... ဒါက သမီးတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်အရင်းအမြစ်ကို တည်ငြိမ်စေဖို့နဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် စုပ်ယူမှုကို အရှိန်မြှင့်ဖို့အတွက် အများကြီး အထောက်အကူဖြစ်စေမှာ အသေအချာပဲ...”

“ဝံပုလွေဖေဖေက ဒါကို သမီးတို့ကို တကယ်ကြီးပေးတာလား...”

ရှောင်လန် အံ့သြဝမ်းသာဖြစ်သွားခဲ့သည်။

“ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဖေဖေ...”

ကလေးနှစ်ယောက်လုံး ချက်ချင်းပင် ချိုမြိန်သော အပြုံးလေးများကို ပြသလိုက်ကြပြီး ပြေးလာကာ အရိပ်အပိုင်းအစများကို ဂရုတစိုက် လှမ်းယူလိုက်ကြသည်။

အရိပ်အပိုင်းအစများသည် သူတို့၏ လက်များနှင့် ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အေးမြပြီး သန့်စင်သော စွမ်းအင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားကာ သူတို့၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားသောကြောင့် သက်တောင့်သက်သာဖြစ်သည့် ခံစားချက်မျိုးရလိုက်ပြီး မျက်လုံးလေးများပင် မှေးစင်းသွားကြသည်။

သမီးနှစ်ယောက်၏ ပျော်ရွှင်နေသော မျက်နှာလေးများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ လင်းထျန်းလုံ၏ ဤတစ်ကြိမ်တိုက်ပွဲမှာ သိပ်မတန်ဟု ခံစားနေရသော စိတ်များ အတော်လေး လွင့်ပါးသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

“အင်းလေ... ငါ့သမီးလေးတွေပျော်ရင် ပြီးတာပါပဲ...”

ထို့နောက် သူသည် မသေဆုံးနိုင်သော အရိပ်မီးတောက်လည်ဆံမွေး အနည်းငယ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဤအရာများထဲတွင် ပါ၀င်သည့် စွမ်းအင်သည် အလွန်ကြမ်းတမ်းလွန်းလှပြီး ယခုအချိန်တွင် သူတို့နှင့် သင့်တော်မည်မဟုတ်ပေ။

အနည်းငယ် စဉ်းစားပြီးနောက် သူသည် နောင်တစ်ချိန်တွင် အသုံးဝင်နိုင်မည်ဟု တွေးကာ ဂရုတစိုက်သိမ်းဆည်းထားလိုက်သည်။ အင်အားကြီးမားလာစေမည့် မည်သည့်အခွင့်အရေးကိုမျှ သူ လက်လွတ်ခံမည် မဟုတ်ပေ။

ရန့်မြဲ့၏ အမိန့်ပေးဦးဆောင်မှုအောက်တွင် ဝံပုလွေအုပ်စုမှာ တည်ငြိမ်သွားခဲ့ပြီဖြစ်ကာ ဒဏ်ရာရထားသော နှင်းဝံပုလွေများသည်လည်း ဆေးကုသမှုများ ခံခဲ့ကြရသည်။ လင်းထျန်းလုံသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ရှည်လျားသော ဟိန်းဟောက်သံကြီးကို ထုတ်လွှတ်လိုက်ကာ တိုက်ပွဲပြီးဆုံးကြောင်း ကြေညာလိုက်ပြီး အားလုံးကို အနားယူရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

အကျပ်အတည်းမှာ ယာယီ ပြေလည်သွားခဲ့ပြီး နှင်းဝံပုလွေကျေးရွာသည်လည်း ငြိမ်းချမ်းသော အခြေအနေဆီသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားခဲ့သည်။ သို့သော်လည်း အစွမ်းထက်သော ရန်သူတစ်ကောင်က ယခုအခါ သူတို့ကို သွေးကြွေးဆပ်ရန် ပစ်မှတ်ထားနေပြီဆိုသည်အား ဝံပုလွေအားလုံး နားလည်သဘောပေါက်ထားကြသည်။

လင်းထျန်းလုံ၏ ရင်ထဲတွင်လည်း ဤအန္တရာယ်ကို ရင်ဆိုင်ကျော်လွှားပြီး သူ၏မျိုးနွယ်ကို အမြင့်ဆုံးထိ ပို့ဆောင်ပေးမည်ဟူသော ခိုင်မာသည့် ဆုံးဖြတ်ချက်က မီးလျှံတစ်ခုကဲ့သို့ တောက်လောင်နေလေတော့သည်။