အခန်း (၃၃၇-၃၃၈)
Vol. 25 Ch. 337-338
အခန်း ( ၃၃၇ ) - ယဉ်ကျေးမှု၊ မီးတောက်၊ သင်္ချိုင်းစောင့်နှင့် နိဂုံး
ထူးဆန်းပြီး ကျောချမ်းဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။ ဆံပင်ဖြူဖွေးနေသော အဘိုးအိုတစ်ဦးသည် စိတ်ဖောက်နေသူတစ်ယောက်အလား မီးကျွမ်းနေသော ပြာပုံတစ်ခုကို စောင့်ကြည့်ရင်း မီးတောက်ကလေး မငြိမ်းသွားစေရန် စက္ကူပိုက်ဆံများကို မရပ်မနား ထည့်ပေးနေလေသည်။
ဒီလူက ဘယ်သူပါလိမ့်။
ထာဝရ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်ခြင်းသို့ ကျရောက်နေပြီဖြစ်သည့် ရာပေါင်းများစွာသော စကြာဝဠာအပျက်အစီးများကြားတွင် ဤအဘိုးအိုသည် ကုချန် ပထမဆုံး မြင်ဖူးသော သက်ရှိတစ်ဦး ဖြစ်နေ၏။ ထို့ကြောင့် ကုချန်သည် သဘာဝကျစွာပင် လွန်စွာ သတိထားလျက်ရှိနေလေသည်။
ကုချန်သည် သူ့ဘက်သို့ ကျောပေးထားသော အဘိုးအို၏ မျက်နှာအစစ်အမှန်ကို အသေအချာ မြင်ရရန်အတွက် သတိထား၍ တိုးကပ်သွားလိုက်၏။
သို့သော် အဘိုးအိုသည် ကုချန် ရောက်လာသည်ကို သတိမထားမိသကဲ့သို့ ခေါင်းကိုငုံ့ထားလျက် ပြာပုံထဲသို့ စက္ကူအသစ်များ တိတ်တဆိတ် ထည့်နေဆဲပင်။
ထိုအချိန်၌ပင် အဘိုးအို တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်နေသည်ကို ကုချန် ကြားလိုက်ရသည်။
" လောင်ကျွမ်းသွားစမ်း... အကုန်လုံး လောင်ကျွမ်းသွားစမ်း..... "
" ရှေ့ဆက်စရာလမ်း မရှိတော့ဘူး... ဒီအရာတွေအားလုံးက စက္ကူစုတ်တွေပဲ... မီးရှို့လိုက်တာက ပိုကောင်းတယ်... ဟားဟားဟား... မီးရှို့လိုက်တာက ပိုကောင်းတယ် "
အဘိုးအို၏ စကားများက ကုချန်၏စိတ်ဝင်စားမှုကို နှိုးဆွလိုက်သဖြင့် အဘိုးအို၏လက်ထဲရှိ စက္ကူပိုက်ဆံများကို အလိုအလျောက် ကြည့်မိသွားလေသည်။
စက္ကူပိုက်ဆံဟု ထင်ရသော ထိုစက္ကူများပေါ်တွင် စာလုံးများ ပြည့်နှက်နေသည်ကို သူ တွေ့လိုက်ရ၏။
ထိုစာလုံးများသည် ကုချန် နားမလည်နိုင်သော အမည်မသိ စကြာဝဠာတစ်ခုမှ စာပေများ ဖြစ်သည်။
သို့သော် စာပေကို နားမလည်သော်လည်း စာကြောင်းများကြားတွင် ထွင်းထုထားသော တာအိုအမှတ်အသားများကို ကုချန် မြင်လိုက်ရသဖြင့် ထိုစာလုံးများ၏ အဓိပ္ပာယ်ကို နားလည်သွားလေသည်။
ဤအရာမှာ အင်မော်တယ်အဆင့် ကျင့်စဉ်တစ်ခုပင်။
စစ်မှန်သော အင်မော်တယ်တစ်ပါး၏ ကျင့်စဉ်တစ်ခု ဖြစ်နေသော်လည်း ယခုအခါတွင် စက္ကူစုတ်များကဲ့သို့ မီးရှို့ခံနေရသည်လော။
ကုချန်၏ စိတ်နှလုံးသည် များစွာ တုန်လှုပ်သွားရ၏။
ဤ 'စစ်မှန်သော အင်မော်တယ်' ကျင့်စဉ်သည် သူ့အတွက် အရေးမပါလှသော်လည်း ဟွမ်သွမ့်ပင်လယ်အတွင်းရှိ စကြာဝဠာအမျိုးမျိုးကို ကြည့်မည်ဆိုလျှင် စစ်မှန်သော အင်မော်တယ်ကျင့်စဉ်များမှာ အလွန်တန်ဖိုးကြီးမားလှပေသည်။ အချို့သော စကြာဝဠာများတွင် ရှေးဟောင်းသမိုင်းတစ်လျှောက်လုံး ရှာဖွေပါသော်လည်း စစ်မှန်သော အင်မော်တယ်တစ်ပါးကို တွေ့ရှိရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။
ယခုတွင်မူ စစ်မှန်သော အင်မော်တယ်တစ်ပါး တစ်ဘဝလုံး အားထုတ်ဖန်တီးခဲ့သော ကျင့်စဉ်တစ်ခုသည် ဤအဘိုးအို၏ လက်ထဲတွင် စက္ကူစုတ်များကဲ့သို့ သဘောထားခံရကာ မီးရှို့ဖျက်ဆီးခြင်း ခံနေရလေသည်။
ထို့ထက် ကုချန်ကို ပို၍ တုန်လှုပ်စေခဲ့သည်မှာ အဘိုးအို၏ ရှေ့တွင်ရှိသော ပြာပုံကြီးသည် အရေအတွက် မခန့်မှန်းနိုင်သော 'စက္ကူ' များစွာကို မီးရှို့ထားသည့် ရလဒ်ဖြစ်နေခြင်းပင်။
အကယ်၍ ထို 'စက္ကူ' အားလုံးတွင် စစ်မှန်သော အင်မော်တယ်ကျင့်စဉ်များ ရေးသားထားသည်ဆိုပါက သောင်းနှင့်ချီသော ကျင့်စဉ်များသည်ပင် ဤပြာပုံဖြစ်လာရန် လုံလောက်မည် မဟုတ်ပေ။
" စက္ကူစုတ်တွေ... အားလုံးက စက္ကူစုတ်တွေပဲ... အကုန် မီးရှို့ပစ်မယ်... မင်းတို့အတွက် အမှတ်တရအနေနဲ့ အကုန်မီးရှို့ပစ်မယ် "
အဘိုးအိုသည် စက္ကူများကို ဆက်လက်မီးရှို့နေလေသည်။ သူသည် စက္ကူများကို ဆက်တိုက် ထုတ်ယူကာ ရှေ့ရှိ ပြာပုံထဲသို့ တွန့်ဆုတ်ခြင်းမရှိဘဲ ပစ်ထည့်နေလေသည်။ ကခုန်နေသော မီးတောက်များသည် ဤလူသူကင်းမဲ့သော စကြာဝဠာထဲတွင် တစ်ခုတည်းသော အလင်းရောင်၊ တစ်ခုတည်းသော ပြောင်းလဲမှု ဖြစ်လာပြီး သွေးပျက်ဖွယ်ကောင်းကာ ဆွဲဆောင်မှုရှိနေသယောင် ထင်ရသည်။
ထို့နောက် အဘိုးအို ထုတ်ယူလိုက်သော စက္ကူများထဲတွင် စစ်မှန်သော အင်မော်တယ်များ ဖန်တီးခဲ့သည့် ကျင့်စဉ်များသာမက အရှင်သခင်အဆင့် ကျင့်စဉ်များ၊ အင်မော်တယ်အရှင်အဆင့် ကျင့်စဉ်များ ပါဝင်နေသည်ကို ကုချန် ကိုယ်တိုင် မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။ ထို့ပြင် အင်မော်တယ်ဘုရင်အဆင့် ရှိသူများ ဖန်တီးထားသော ကျင့်စဉ်များကိုပင် ကုချန် တွေ့လိုက်ရသေးသည်။
ယခုတော့ ထိုအင်မော်တယ်ဘုရင်အဆင့် ကျင့်စဉ်များလည်း ရက်စက်စွာ မီးရှို့ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။
ကုချန်သည် နှမြောတသ ဖြစ်သွားရလေ၏။
သူသည် လတ်တလောတွင် 'ကောင်းကင်ဘုံအလုံးစုံ အမှန်တရား နားလည်ခြင်း' ကို ပြောင်းပြန်လှန် ကျင့်ကြံရန် ပြင်ဆင်နေသဖြင့် ဤကျင့်စဉ်များသည် သူ့အတွက် အလွန်အသုံးဝင်မည်မှာ သေချာသည်။ အဘိုးအိုအနေဖြင့် ဤကျင့်စဉ်များကို အသုံးမလိုတော့ဘူးဆိုလျှင် သူ့ကို ပေးလိုက်သည်က ပိုကောင်းမည် မဟုတ်ပါလော။
ကုချန်၏စိတ်ထဲတွင် ထိုအတွေး ဖြစ်ပေါ်လာသည်နှင့် တပြိုင်နက် အဘိုးအိုသည် တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံမိသွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားပုံရပြီး ရုတ်တရက် ခေါင်းလှည့်လာကာ အလင်းရောင်ဖျော့ဖျော့ တောက်ပနေသော မီးခိုးရောင် မျက်လုံးတစ်စုံဖြင့် ကုချန်ကို စိုက်ကြည့်လိုက်လေသည်။
" ရှေးဟောင်းကျင့်စဉ်တွေက အသုံးမဝင်တော့ဘူး... ဖောက်ထွက်နိုင်ဖို့ဆိုတာ မျှော်လင့်ချက်မရှိတော့ဘူး... ဒါက အချိန်ကာလက သက်သေပြခဲ့တဲ့ အမှန်တရားတစ်ခုပဲ... နောက်လူ... မင်း ဒီကျင့်စဉ်တွေကို ရသွားရင်ကော ဘာအကျိုးထူးမှာမို့လို့လဲ "
အဘိုးအိုသည် ကုချန်၏အတွေးများကို ထိုးဖောက်မြင်နိုင်စွမ်း ရှိသည့်အလား ထိုသို့သော စကားများကို အံ့အားသင့်ဖွယ် ပြောဆိုလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။
သို့သော် ကုချန်ကို လန့်ဖျပ်သွားစေသည်မှာ အဘိုးအို၏ စိတ်ဖတ်နိုင်သော စွမ်းရည်မဟုတ်ဘဲ သူ၏ ရုပ်သွင်အသွင်အပြင်ကြောင့်ပင် ဖြစ်သည်။
အဘိုးအို၏ရုပ်သွင်သည် အပြင်ဘက်ရှိ ဧရာမအလောင်းကြီးနှင့် ထပ်တူနီးပါး တူညီနေလေသည်။
ထိုဧရာမအလောင်းကြီးမှာ တကယ် မသေသေးခြင်းလော။ ဤအဘိုးအိုသည် ကျန်ရစ်ခဲ့သော သူ၏နတ်ဘုရားဝိညာဉ်များ ဖြစ်နေသလော။
ကုချန်၏မျက်နှာပေါ်ရှိ သတိထားနေသော အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အဘိုးအိုမှ အနည်းငယ် ကျောချမ်းဖွယ်ကောင်းသော အပြုံးတစ်ခုကို ပြုံးပြလိုက်၏။
" ငါက သူ မဟုတ်ဘူး... သူက သေသွားပါပြီ... ငါက ငါပဲ... ခေတ်ဟောင်းတစ်ခုရဲ့ သင်္ချိုင်းတူးသမားတစ်ယောက်ပဲ... ခေတ်ဟောင်းကို စောင့်ကြပ်ပြီး ခေတ်ဟောင်းရဲ့ ပြာပုံတွေကို မီးရှို့နေတာ... ပြီးရင် အရာအားလုံး ပြီးဆုံးသွားလိမ့်မယ် "
" ခေတ်ဟောင်း ဟုတ်လား... ဒီပျက်စီးနေတဲ့ စကြာဝဠာတွေကို ခင်ဗျား ဆိုလိုချင်တာလား "
ကုချန် စဉ်းစားလိုက်မိသည်။
ပျက်စီးနေသော ဤစကြာဝဠာရာပေါင်းများစွာသည် ယခုအခါ ထာဝရ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်ခြင်းသို့ ကျရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ ယနေ့ကဲ့သို့သော ရလဒ်မျိုး ဖြစ်ပေါ်လာစေရန် သူတို့ ဘာတွေ ဖြတ်သန်းခဲ့ရသလဲ ဆိုသည်ကို တွေးကြည့်ရန်ပင် ခက်ခဲလှသည်။
သို့သော် ဟွမ်သွမ့်ပင်လယ်ထဲရှိ ဧရာမအလောင်းကြီးပင်လျှင် သူတို့ကို ကာကွယ်မပေးနိုင်ခဲ့သည်ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ထိုစဉ်က မည်မျှကြီးမားသော အကျပ်အတည်း ဖြစ်ပွားခဲ့သည်ကို သိသာစေသည်။
" မဟုတ်ဘူး "
ကုချန်၏ခန့်မှန်းချက်ကို အဘိုးအိုသည် ချက်ချင်း ငြင်းပယ်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏မျက်နှာပေါ်တွင် လှောင်ပြောင်သရော်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာလေသည်။
" အဲဒါက ခေတ်ကြီးတစ်ခုလုံးပဲကွ... ကောင်းကင်ယံမှာ စကြာဝဠာပေါင်း တစ်သောင်းလောက် ရှိခဲ့ပြီး အကန့်အသတ်မရှိ တောက်ပခဲ့ဖူးတယ်.... ဂုဏ်ကျက်သရေ အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်ခဲ့ပေမယ့် နောက်ဆုံးတော့ အရာအားလုံးက အချည်းနှီး ဖြစ်သွားခဲ့ရတာပဲ.....
ကောင်းကင်ဘုံအားလုံး ပြိုလဲပြီး စကြာဝဠာတစ်သောင်းလုံး ထာဝရ တိတ်ဆိတ်ခြင်းထဲ ရောက်သွားခဲ့ရတာ... သူတောင်မှ ဘာကိုမှ မပြောင်းလဲနိုင်ခဲ့ဘူး... နောက်ဆုံးအချိန် ရောက်လာမှာကိုပဲ စောင့်နေခဲ့ရတယ်.....
မင်းမြင်နေရတာက အကြွင်းအကျန်တွေပဲ... ခေတ်ဟောင်းရဲ့ မပြောပလောက်တဲ့ ထောင့်စွန်းလေး တစ်နေရာပဲ ရှိသေးတယ်... ဟားဟားဟား "
အဘိုးအိုသည် ရူးသွပ်စွာ ပြောဆိုလိုက်ပြီးနောက် ကုချန် တစ်စုံတစ်ရာ ပြန်မပြောနိုင်ခင်မှာပင် သူ့နောက်ရှိ ရေတွက်မရနိုင်သော စက္ကူများကို လက်ဖြင့် ဝှေ့ယမ်းလိုက်ကာ ကုချန်ဆီသို့ အလုံးအရင်းနှင့် ပစ်လွှတ်လိုက်လေသည်။
" မင်း လိုချင်တယ်မလား... ယူလိုက်လေ... အကုန် ယူသွားလိုက် "
ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး ပြည့်သွားစေမည့် အဝါရောင်စက္ကူများ သူ့ဆီသို့ အရှိန်ဖြင့် ဝင်ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ကုချန်သည် အလိုအလျောက်ပင် လက်ကိုမြှောက်၍ ကာကွယ်လိုက်မိ၏။
သို့သော် အံ့သြဖွယ်ရာ ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့လေသည်။ သောင်းနှင့်ချီသော အဝါရောင်စက္ကူများသည် ကုချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စိုးစဉ်းမျှ မတိုက်မိချေ။ ထို့အစား ပုံရိပ်ယောင် ပူပေါင်းလေးများအလား အားလုံးမှာ ကုချန်၏ ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ပေါင်းစည်းသွားကာ သူ၏ အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲသို့ ကျရောက်သွားလေသည်။
ကျင့်ကြံခြင်း တာအိုအမျိုးမျိုး ရေးထိုးထားသော အဝါရောင်စက္ကူများ သူ၏ အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲသို့ အဆုံးအစမရှိ ကျဆင်းနေသည်ကို ကြည့်ရင်း ကုချန်သည် ခေတ္တမျှ မှင်သက်သွားရ၏။
သို့သော် သူ ပြန်လည်မတုံ့ပြန်နိုင်ခင်မှာပင် အဘိုးအို၏ ပုံရိပ်သည် မူလရပ်နေသောနေရာ၌ တဖြည်းဖြည်း မှေးမှိန်ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။ ရေတွက်မရသော အဝါရောင်စက္ကူများ ကုချန်၏ အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲသို့ ကျရောက်သွားချိန်တွင် အဘိုးအိုသည် တစ်စုံတစ်ခုကို အာရုံခံမိလိုက်သကဲ့သို့ သူ၏ ရူးသွပ်နေသော မျက်နှာပေါ်တွင် မကြုံစဖူး အံ့သြသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာခဲ့၏။
" ဒါ သူ့ရဲ့ အငွေ့အသက်ပဲ... ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဖြစ်နိုင်မှာလဲ..... "
သို့သော် အဘိုးအို စကားဆုံးအောင် မပြောနိုင်လိုက်ပေ။ သူ ဘယ်တုန်းကမှ မရှိခဲ့ဖူးသည့်အလား သူ၏ပုံရိပ်မှာ လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။
မှိန်ဖျဖျ မီးတောက်ကလေးနှင့် လက်ကျန်ရှိနေသေးသော ပြာပုံတစ်ခုကသာလျှင် သူ ထိုနေရာ၌ ရှိခဲ့ဖူးကြောင်း သက်သေပြစရာအဖြစ် ကျန်ရစ်ခဲ့လေသည်။
ကျန်ရစ်ခဲ့သော စိတ်ဆန္ဒအငွေ့အသက်မျှသာလော.....
အဘိုးအို ခြေရာလက်ရာမကျန် ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကြည့်လျက် ကုချန်မှာ မရေရာစွာ တွေးတောမိလိုက်သည်။
မီးကျွမ်းနေသေးသော ပြာပုံနှင့် သူ၏ အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲသို့ ကျဆင်းနေဆဲဖြစ်သော အဝါရောင်စက္ကူများသာ မရှိပါက အဘိုးအို တည်ရှိခဲ့ခြင်း ရှိမရှိ ဆိုသည်ကိုပင် ကုချန် အတည်ပြုရန် ခက်ခဲပေလိမ့်မည်။
သို့သော် အဘိုးအို၏ စကားများတွင် ယုံကြည်နိုင်စရာမရှိသော လျှို့ဝှက်ချက်များစွာ ပါဝင်နေသယောင်ပင်။
ခေတ်ဟောင်း... သူပြောခဲ့တဲ့ ခေတ်ဟောင်းဆိုတာ ဘယ်အချိန်တုန်းကလဲ။
ရှေးခေတ်ကာလလား... ဦးဆုံးအစပြုခဲ့တဲ့ ကာလလား... ဒါမှမဟုတ် နှစ်သန်းပေါင်းများစွာမက ပိုရှေးကျတဲ့ ခေတ်ကာလတစ်ခုလား။
သူ ပြောတဲ့ ခေတ်ဟောင်းက ဘာကြောင့် ပျက်စီးပြီး ထာဝရ တိတ်ဆိတ်ခြင်းထဲ ရောက်သွားရတာလဲ။
ဟွမ်သွမ့်ပင်လယ်ထဲက ဧရာမအလောင်းကြီးတောင်မှ ဒီအရာကို မပြောင်းလဲနိုင်ဘဲ နောက်ဆုံးအချိန် ရောက်လာမှာကိုပဲ လက်မှိုင်ချပြီး စောင့်နေခဲ့ရတယ်တဲ့လား။
အခန်း ( ၃၃၈ ) - ခြေရာလက်ရာမကျန် ငြိမ်းသွားသော မီးတောက်များနှင့် အနာဂတ်ကို စောင့်ဆိုင်းခြင်း
ထို့ပြင် အဘိုးအို နောက်ဆုံး ပြောသွားခဲ့သည့် 'သူ' ဆိုသည်မှာ ဘယ်သူပါလိမ့်။
အဘိုးအို ရည်ညွှန်းပြောဆိုခဲ့သော 'သူ' ဆိုသည့်အသုံးအနှုန်းမှာ အချိန်ကာလကွာခြားသည်နှင့်အမျှ တူညီသောလူတစ်ယောက်တည်းကို ဆိုလိုခြင်းမဟုတ်ကြောင်း ကုချန် စူးရှစွာ သတိထားမိလိုက်သည်။
ပထမ 'သူ' မှာ ခေတ်ဟောင်းကို မကာကွယ်နိုင်ဘဲ နောက်ဆုံးအချိန်ကျရောက်လာမည့်အရေးကိုသာ စောင့်ဆိုင်းနေရသူ ဖြစ်ပြီး ဟွမ်သွမ့်ပင်လယ်ထက်ရှိ ဧရာမအလောင်းကြီးကို ရည်ညွှန်းပုံရသည်။
သို့သော် အဘိုးအို၏ စကားအဆုံးသတ်၌ ပါဝင်သော 'သူ' မှာမူ လုံးဝကွဲပြားခြားနားသော အခြားတစ်စုံတစ်ယောက်ကို ရည်ညွှန်းနေပုံရလေသည်။
သူ့ထံတွင် 'ထိုသူ' ၏ အငွေ့အသက်များ ရှိနေသည်တဲ့လား... 'ထိုသူ' ဆိုသည်က ဘယ်သူနည်း။ 'ကောင်းကင်ဘုံအလုံးစုံ အမှန်တရား နားလည်ခြင်း' ကို ဖန်တီးခဲ့သူလော။ သို့တည်းမဟုတ် စနစ်နှင့် သက်ဆိုင်ပတ်သက်နေသူလော။
စကားဝှက်ပြောသူတွေက တကယ်ကို ဒေါသထွက်စရာ ကောင်းလှသည်။ အရာအားလုံးကို တစ်ခါတည်း ရှင်းရှင်းလင်းလင်း ပြောလိုက်လျှင် မရနိုင်ဘူးလား။
ကုချန် ဆွံ့အသွားရသည်။ အဘိုးအိုသည် တုန်လှုပ်ဖွယ်ရာ လျှို့ဝှက်ချက်များစွာကို သိရှိထားပုံရသော်လည်း မရေမရာ ဝါးတားတားသာ ပြောဆိုခဲ့သဖြင့် ကုချန်မှာ အမှန်တရား၏ အစွန်းအစလေးကိုသာ တစွန်းတစ မြင်တွေ့ခွင့် ရလိုက်သည်။
စကားဝှက်များဖြင့် ဖုံးကွယ်ခံထားရသော ဤခံစားချက်မှာ အမှန်ပင် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။
သို့သော် ကံကောင်းထောက်မစွာပင် ကုချန်၏ ခရီးစဉ်မှာ လုံးဝ အရာထင်ခဲ့သည်ဟု ဆိုရမည်။ အဘိုးအိုသည် မထွက်ခွာမီ သူ့အတွက် 'အဝါရောင်စက္ကူ' များစွာကို ချန်ထားရစ်ခဲ့ပေးသည်။
ထိုအဝါရောင်စက္ကူများတွင် အဘိုးအို ပြောဆိုခဲ့သည့် ခေတ်ဟောင်းမှ တာအိုကျင့်စဉ်များစွာကို မှတ်တမ်းတင်ထားလေသည်။ ကုချန်သည် 'ကောင်းကင်ဘုံအလုံးစုံ အမှန်တရား နားလည်ခြင်း' ကို ပြောင်းပြန်လှန် ကျင့်ကြံရန်အတွက် လောင်စာလိုအပ်မည်ကို စိုးရိမ်နေခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ ခေတ်ဟောင်းမှ တာအိုနှင့် ကျင့်စဉ်များကို ရရှိလိုက်ပြီဖြစ်ရာ ပြောင်းပြန်တည်ဆောက်ခြင်း လုပ်ငန်းစဉ်ကို စတင်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။
ကုချန် မျက်လုံးများကို အသာမှိတ်လိုက်ပြီး ကောင်းကင်ဧကရာဇ်ကျမ်းစာကို တိတ်တဆိတ် လည်ပတ်စေလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲတွင် အဆုံးမဲ့တာအို သန့်စင်ပေါင်းအိုးကို တစ်ဖန်ပြန်လည် တည်ဆောက်လိုက်လေသည်။
သူ၏အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲရှိ ရေတွက်မရသော အဝါရောင်စက္ကူများသည် အဆုံးမဲ့တာအို သန့်စင်ပေါင်းအိုးထဲသို့ ဆက်တိုက် ဝင်ရောက်သွားပြီး တစ်ရွက်ပြီးတစ်ရွက် စတင်လောင်ကျွမ်းလေတော့သည်။
ယခင်က အဘိုးအို မီးရှို့ခဲ့ခြင်းမှာ ကုန်ဆုံးသွားသော ခေတ်ဟောင်းကို တိတ်တဆိတ် ဝမ်းနည်းခြင်းအထိမ်းအမှတ် ပြုလုပ်ခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်ပုံရသည်။
သို့သော် ယခု ကုချန်ကမူ ထိုအဝါရောင်စက္ကူများကို အာဟာရအဖြစ် အသုံးပြု၍ ၎င်းတို့ကိုသူနှင့် ပေါင်းစည်းကာ သူ၏ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်အတွက် လောင်စာနှင့်အရင်းအမြစ်များအဖြစ် ပြောင်းလဲပစ်လိုက်လေသည်။
" အသုံးဝင်လိမ့်မယ်လို့ မျှော်လင့်ပါတယ်..... "
သူ၏အသိစိတ်ပင်လယ် နက်ရှိုင်းသော နေရာတွင် ပြင်းထန်စွာ လောင်ကျွမ်းနေသော အဆုံးမဲ့တာအို သန့်စင်ပေါင်းအိုးကို အာရုံပြုကြည့်ရင်း ကုချန်၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်အရိပ်အယောင်များ ယှက်သန်းလာသည်။
ခေတ်ဟောင်းဟု ခေါ်ဆိုသော ကာလမှ မွေးဖွားလာသည့် ဤတာအိုနှင့် ကျင့်စဉ်များသည် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်အတွက် ရှေ့ဆက်မည့်လမ်းကို အလင်းပြပေးနိုင်မည့် အတောက်ပဆုံး မီးတောက်များအဖြစ် လောင်ကျွမ်းပေးနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မျှော်လင့်မိသည်။
အရာအားလုံး စီစဉ်ပြီးနောက် ကုချန်သည် မီးမကျွမ်းသေးသော ပြာပုံကို ကြည့်ရှုရင်း ခေတ္တမျှ တိတ်တဆိတ် ဂါရဝပြုလိုက်သည်။
မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဤပြာပုံကို ကြည့်လိုက်တိုင်း လေးနက်မှုနှင့် ဝမ်းနည်းပူဆွေးမှု ခံစားချက်တို့ကို ဖြစ်ပေါ်စေသည်။
ပြာပုံထဲတွင် ရေတွက်မရနိုင်သော ကျင့်စဉ်များနှင့် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်များ လောင်ကျွမ်းသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ထိုကျင့်စဉ်များနှင့် နတ်ဘုရားစွမ်းရည်တစ်ခုစီသည် တစ်ချိန်က အလွန်စွမ်းအားကြီးမားသော ပုဂ္ဂိုလ်တစ်ဦးကို ကိုယ်စားပြုခဲ့ဖူးသည်။ သူတို့သည် ခေတ်ကာလတစ်ခုကို လွှမ်းမိုးခဲ့ကြသည်၊ သို့မဟုတ် စကြာဝဠာတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းခဲ့ကြသည်၊ သို့တည်းမဟုတ် သမိုင်းစာမျက်နှာထက်တွင် ကိုယ်ပိုင်အခန်းကဏ္ဍများကို ချန်ရစ်နိုင်ခဲ့ကြသည်။
သို့သော် နောက်ဆုံးတွင် သူတို့၏ တောက်ပသော ဘဝများသည် အဝါရောင်စက္ကူတစ်ရွက်အဖြစ်သာ ပြောင်းလဲသွားပြီး မည်သူမျှ ဝမ်းနည်းပူဆွေးခြင်း မရှိသော ဤထာဝရတိတ်ဆိတ်နေသည့် စကြာဝဠာထဲတွင် ခဏတာ မီးပွားလေးအဖြစ်သာ ထွန်းလင်းနိုင်ခဲ့သည်။
အရှင်သခင်များလည်း ထိုနည်းလည်းကောင်း၊ စစ်မှန်သော အင်မော်တယ်များလည်း ထိုနည်းလည်းကောင်း၊ အင်မော်တယ်ဘုရင်များလည်း ထိုနည်းလည်းကောင်းပင် ဖြစ်သည်။
နောက်ဆုံး၌ ကုချန်၏ အကြည့်အောက်တွင်ပင်.....
မီးစာဖြည့်တင်းခြင်း မရှိတော့သည့် ပြာပုံသည် တဖြည်းဖြည်း ငြိမ်းသေစ ပြုလာလေသည်။
နောက်ဆုံး မီးတောက်ကလေး ငြိမ်းသွားသောအခါ ကုချန် ယခင်က စူးစမ်းရှာဖွေခဲ့ဖူးသော ရာပေါင်းများစွာသော စကြာဝဠာများကဲ့သို့ပင် ဤပျက်စီးနေသော စကြာဝဠာသည်လည်း စစ်မှန်သော ထာဝရတိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်ခြင်းသို့ ကျရောက်သွားလေတော့သည်။
ကုချန် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီးနောက် ဤနေရာ၌ ဆက်နေရန် စိတ်ကူးမရှိတော့သဖြင့် စကြာဝဠာထဲမှ တိတ်ဆိတ်စွာ ပျံသန်းထွက်ခွာလာခဲ့သည်။
သို့သော် စကြာဝဠာထဲမှ ထွက်ခွာလာချိန်တွင် သူသည် ကျယ်ပြောလှသော ဟွမ်သွမ့်ပင်လယ်ကြီးထဲသို့ ရောက်ရှိနေသည်ကို အံ့သြဖွယ် တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။
သူ ယခုလေးတင် ထွက်ခွာလာခဲ့သော စကြာဝဠာရော၊ ဟွမ်သွမ့်နယ်မြေတွင် ကန့်လန့်ဖြတ် လဲလျောင်းနေသော ဧရာမအလောင်းကြီးပါ ဘယ်တုန်းကမှ မရှိခဲ့ဖူးသကဲ့သို့ပင် မည်သည့်နေရာတွင်မျှ ရှာမတွေ့တော့ချေ။
ဘာတွေ ဖြစ်ကုန်တာလဲ။
သူ ပျက်စီးနေသော စကြာဝဠာကို စူးစမ်းနေစဉ်အတွင်း ဧရာမအလောင်းကြီးမှာ ဟွမ်သွမ့်နယ်မြေနှင့်အတူ မျောပါသွားခြင်းလော။
သို့သော် အလောင်းကြီး ဘယ်နေရာသို့ မျောပါသွားသည်ဖြစ်စေ သူသည် လက်ဖဝါးပေါ်ရှိ စကြာဝဠာမှ ထွက်ခွာလာခြင်းဖြစ်ရာ ထိုဧရာမအလောင်းကြီးကို မြင်တွေ့နေရဦးမည်သာ ဖြစ်သည်။
ကုချန် အကြည့်လွှဲကာ အဝေးသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
ထိုနေရာတွင် အရှင်သခင်အဆင့် ဝေလငါးကြီးသည် တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေဆဲပင်။
" ဝေလငါးကြီး ရှိနေသေးတာပဲ..... "
ကုချန်သည် ဒုတိယအကြိမ် တွေးမနေတော့ဘဲ ဝေလငါးကြီးရှိရာသို့ ပျံသန်းသွားလိုက်၏။
ဤဝေလငါးအိုကြီးကို မေးကြည့်ခြင်းက ပိုကောင်းပေလိမ့်မည်။ ၎င်းသည် အပြင်ဘက်၌ အချိန်ပြည့် စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ခြင်းဖြစ်ရာ ဧရာမအလောင်းကြီး ရုတ်တရက် ပျောက်သွားသည်ဖြစ်စေ၊ တစ်နေရာရာသို့ ရောက်သွားသည်ဖြစ်စေ ဝေလငါးအိုကြီး မြင်တွေ့လိုက်ရမည်သာ ဖြစ်သည်။
" စောစောက အလောင်းကြီး ဘယ်ရောက်သွားပြီလဲ "
ဝေလငါးအိုကြီးရှေ့သို့ ရောက်သည်နှင့် ကုချန် တဲ့တိုးပင် မေးလိုက်သည်။
သို့သော် ဝေလငါးအိုကြီး၏ တုံ့ပြန်ပုံမှာ ကုချန်အား လန့်ဖျပ်သွားစေလေသည်။
" အလောင်းကောင်... ဘာအလောင်းကောင်လဲ "
ဝေလငါးအိုကြီး၏ မျက်နှာတွင် စစ်မှန်သော ဇဝေဇဝါဖြစ်မှုတို့ ပေါ်လွင်နေသည်။
" အရှင်က ဟွမ်သွမ့်ပင်လယ်ထဲက အန္တရာယ်ရှိတဲ့ နေရာတွေကို ဆက်ရှာဖို့ ကျွန်တော်မျိုးကို ပြောခဲ့တယ်လေ... ကျွန်တော်မျိုးက အရှင့်ကို ခေါ်သွားဖို့ ပြင်နေတုန်း လိုရာခရီးတောင် မရောက်သေးဘဲ အရှင်က ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ ကျောပေါ်ကနေ ဆင်းပြီး ဒီနေရာမှာ စောင့်နေဖို့ အမိန့်ပေးခဲ့တာပါ... ပြီးတော့ အရှင်က ဟိုဘက်က ဟွမ်သွမ့်နယ်မြေထဲ တိုးဝင်သွားပြီး ဟိုဘက်ဒီဘက် ပျံသန်းနေခဲ့တာ... ဘာတွေ လုပ်နေမှန်းတော့ ကျွန်တော်မျိုးလည်း မသိပါဘူး "
ဝေလငါးအိုကြီးသည် သတိကြီးစွာထား၍ ပြောဆိုလိုက်၏။ အကြောင်းမှာ ကုချန်၏အခြေအနေသည် အနည်းငယ် ပုံမှန်မဟုတ် ဖြစ်နေသည်ဟု ခံစားရသောကြောင့်ပင်။
ထိုဟွမ်သွမ့်နယ်မြေထဲတွင် ဘာမှမရှိသည်မှာ ထင်ရှားသော်လည်း ကုချန်သည် ထိုနေရာ၌ ဟိုဘက်ဒီဘက် ပျံသန်းနေခဲ့ပြီး နောက်ပိုင်းတွင် တစ်စုံတစ်ယောက်နှင့် စကားပြောနေသကဲ့သို့ တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်နေခဲ့လေသည်။
ဝေလငါးအိုကြီးသည် ကုချန် 'မကောင်းဆိုးဝါး' တစ်ကောင်ကောင်နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ခြင်း ရှိမရှိ မသိသော်လည်း ကုချန်၏အစွမ်းထက်မှုကို ကြောက်ရွံ့သောကြောင့် မထွက်ခွာရဲဘဲ ဤနေရာ၌သာ တိတ်ဆိတ်စွာ စောင့်ဆိုင်းနေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ဒီဝေလငါးအိုကြီး ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ။
စောစောက သူ့အား ဤဧရာမအလောင်းကြီးဆီသို့ ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သူမှာ ဝေလငါးကြီး မဟုတ်ပါလော။
ကုချန် ထိတ်လန့်သွားရသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ၏စိတ်စွမ်းအင်ဖြင့် စစ်ဆေးကြည့်ရာ ဝေလငါးအိုကြီးမှ သူ့အား လိမ်ညာမနေကြောင်း အတည်ပြုနိုင်သောကြောင့်ပင်။
ဤဝေလငါးအိုကြီးသည် စောစောက မည်သည့် ဧရာမအလောင်းကြီးကိုမျှ မမြင်ခဲ့သလို ပျက်စီးနေသော စကြာဝဠာကိုလည်း မမြင်တွေ့ခဲ့ချေ။ အရာအားလုံးမှာ ကုချန်တစ်ယောက်တည်း မြင်တွေ့ခဲ့ရခြင်းသာ ဖြစ်သည်။
ဤသည်မှာ အမှန်ပင် ထူးဆန်းလွန်းလှ၏။
ကုချန် တက်ခေါက်လိုက်မိ၏။ သူသည် တကယ်ပင် မကောင်းဆိုးဝါး တစ်ကောင်ကောင်နှင့် တွေ့ကြုံခဲ့ရကာ စောစောက မြင်ခဲ့ရသမျှ အရာအားလုံးမှာလည်း တည်ရှိမနေသော ပုံရိပ်ယောင်သက်သက် ဖြစ်နေခြင်းလော။
ဧရာမအလောင်းကြီး... ပျက်စီးနေတဲ့ စကြာဝဠာ... အားလုံးက ပုံရိပ်ယောင်တွေပဲ ဖြစ်နေခဲ့တာလား။
သို့သော် သူ၏ အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲတွင် တာအိုကျင့်စဉ်များစွာ မှတ်တမ်းတင်ထားသည့် အဝါရောင်စက္ကူများ ရှိနေသေးခြင်းကို မည်သို့ ရှင်းပြမည်နည်း။
ကုချန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်မိသည်။ ဤကိစ္စသည် ထင်သလောက် မရိုးရှင်းကြောင်း ဝိုးတဝါး ခံစားမိသော်လည်း လက်ရှိ သူ၏ အင်အားဖြင့် အမှန်တရားကို ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်စွမ်း မရှိသေးချေ။
" မင်းက ငါကိုယ်တော်အပေါ် ဝီရိယရှိရှိ အလုပ်အကျွေးပြုခဲ့တယ်... မင်းကို ဒီစစ်မှန်တဲ့ အင်မော်တယ်ကျင့်စဉ်တစ်ခု သင်ကြားပေးလိုက်မယ် "
ကုချန်သည် သူ၏အသိစိတ်ပင်လယ်ကို ရှာဖွေလိုက်ပြီး စစ်မှန်သော အင်မော်တယ်ကျင့်စဉ် ရေးသားထားသည့် အဝါရောင်စက္ကူတစ်ရွက်ကို ရှာတွေ့သွားသည်။ ထို့နောက် ၎င်း၏ အကြောင်းအရာများကို ထုတ်ယူကာ လက်ညှိုးတစ်ချောင်း ထိုးညွှန်လိုက်ရုံဖြင့် ဝေလငါးအိုကြီး၏ အသိစိတ်ပင်လယ်ထဲသို့ လွှဲပြောင်းပေးပို့လိုက်လေသည်။
" ဆုလာဘ် ချီးမြှင့်တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် အရှင် "
ကုချန်၏သင်ကြားမှုကို ရရှိလိုက်သည်နှင့် ဝေလငါးအိုကြီးမှာ ချက်ချင်းပင် ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားရသည်။ တဆက်တည်းမှာပင် အခွင့်အရေးယူပြီး ထွက်မပြေးမိခဲ့သည့်အတွက် ကျေးဇူးတင်မိကာ တိတ်တဆိတ် ဝမ်းမြောက်သွားရသည်။ သို့မဟုတ်ပါက ယခုကဲ့သို့သော ကံကောင်းမှုကို ရရှိနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
ဤအရာက စစ်မှန်သော အင်မော်တယ်ကျင့်စဉ်တစ်ခုပင်။
ဤကျင့်စဉ်သာရှိလျှင် တစ်နေ့နေ့၌ စစ်မှန်သော အင်မော်တယ်အဆင့်သို့ တကယ် ရောက်ရှိအောင် ကျင့်ကြံနိုင်ကောင်း ကျင့်ကြံနိုင်ပေလိမ့်မည်။
" အရှင်... အန္တရာယ်များပြီး ဆန်းကြယ်တဲ့ နေရာတွေကို ဆက်ရှာဖွေကြမလား "
ဝေလငါးအိုကြီးသည် ကုချန်ထံမှ ညွှန်ကြားချက်ကို သတိထား၍ မေးမြန်းလိုက်သည်။
ယခင်က ကုချန်အား သူ စူးစမ်းရှာဖွေထားသမျှ လျှို့ဝှက်နေရာအားလုံးကို ထုတ်မပြချင်ဘဲ ချန်လှပ်ထားလိုသော အတွေးများ ရှိခဲ့ဖူးသည်။
သို့သော် ယခု ကုချန်ထံမှ အင်မော်တယ်ကျင့်စဉ်ကို ရရှိပြီးနောက်တွင်မူ ဝေလငါးအိုကြီးသည် လုံးဝကို သစ္စာရှိသွားပြီဖြစ်ကာ သူသိထားသမျှ ဟွမ်သွမ့်ပင်လယ်အတွင်းရှိ လျှို့ဝှက်နေရာအားလုံးကို ကုချန်အား ပြောပြရန် အသင့်ဖြစ်နေလေပြီ။
" အင်း..... "
ကုချန်သည် အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်၏။ သို့သော် စိတ်ထဲ၌ ဤနေရာ၏ တည်နေရာကို မှတ်သားထားလိုက်ကာ နောင်တစ်ချိန် သူ့အင်အား ပိုမိုကြီးမားလာသောအခါ ပြန်လည်လာရောက် စစ်ဆေးရန် ရည်ရွယ်ထားလိုက်လေသည်။