သေခြင်းတရားနှင့် ရင်ဆိုင်ရသော တိုက်ပွဲ
Vol. 1 Ch. 2
လုံထျန်းသည် အသက်ရှစ်နှစ်အရွယ်မှာပင် ခန္ဓာကျစ်လျစ်ခြင်းအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်ဖြစ်သော အဆင့် ၁၀ သို့ ရောက်ရှိခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ တစ်နိုင်ငံလုံး အတိုင်းအတာဖြင့် ကြည့်လျှင်ပင် သူသည် ထိပ်တန်း၌ ရှိနေပြီး သူ၏ပါရမီမှာ ရွယ်တူတန်းတူများကြားတွင် ပြိုင်ဘက်ကင်းလှပေသည်။ တော်ဝင်မိသားစုမှ ကလေးငယ်များပင်လျှင် သူ့ကို ယှဉ်နိုင်စွမ်း မရှိကြပေ။ သို့သော်လည်း လုံထျန်းသည် မည်သည့်အခါမျှ ရောင့်ရဲတင်းတိမ်ခြင်း မရှိဘဲ အစဉ်တစိုက် ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့သည်။
သူ၏ ကြိုးစားမှုနောက်ကွယ်တွင် တွန်းအားဖြစ်စေသော အကြောင်းရင်းတစ်ခုသာ ရှိသည်။ ဖခင်ကွယ်လွန်ပြီးနောက် သူသည် ပိုမိုအစွမ်းထက်လာချင်သည်။ မိခင်ဖြစ်သူ သူ့အတွက် စိုးရိမ်ပူပန်စရာ မလိုတော့သည့်အထိ အင်အားရှိချင်သည်။ သူ၏ဖခင်ကို လုပ်ကြံခဲ့သူများက မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း ဖော်ထုတ်နိုင်ရန်နှင့် ကလဲ့စားချေနိုင်ရန်အတွက် အစွမ်းထက်လိုသည်။ မိသားစုဝင်များအားလုံးကို ကာကွယ်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိချင်သည်။ သူ၏ဖခင်ကဲ့သို့ အန္တရာယ်နှင့် မည်သူမျှ မကြုံတွေ့စေရန်အတွက် ဖြစ်သည်။ ကလေးငယ်တစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း လုံထျန်းသည် အစွမ်းထက်မြက်မှု၏ အရေးပါပုံကို ကောင်းစွာ နားလည်ထားသူ ဖြစ်သည်။
မိမိ၏ ရည်မှန်းချက်များ ပြည့်ဝရန် သူသည် နေ့စဉ်နှင့်အမျှ အကောင်းဆုံး ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့သည်။ ကျင့်စဉ်အဆင့်တစ်ခု တိုးတက်အောင်မြင်တိုင်း မိခင်ဖြစ်သူ၏ မျက်နှာပေါ်မှ ဂုဏ်ယူဝမ်းမြောက်သည့် အမူအရာကို မြင်တွေ့နိုင်ရန် သူသည် မိခင်ထံသို့ ပျော်ရွှင်စွာ ပြေးသွားပြီး ပြောပြလေ့ရှိသည်။ မိခင်ဖြစ်သူ၏ ချီးမွမ်းစကားများက လုံထျန်းကို အမြဲတမ်း စိတ်ကျေနပ်မှု ပေးစွမ်းနိုင်သည်။ သူ ဝါသနာပါသော အခြားအရာတစ်ခုမှာ စာဖတ်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ အသက်ရှစ်နှစ်အရွယ်မှာပင် သူ၏ မျိုးနွယ်စုတွင်ရှိသော စာအုပ်အားလုံးကို ဖတ်ရှုပြီး ဖြစ်လေသည်။ ကျင့်စဉ်မကျင့်သည့် အချိန်တိုင်းတွင် သူ့ကို စာဖတ်နေသည်ကိုသာ တွေ့မြင်ရလေ့ရှိသည်။
ထိုနေ့တွင်လည်း ထုံးစံအတိုင်းပင် သူသည် စာဖတ်ရန်အတွက် နိုင်ငံတော်စာကြည့်တိုက်သို့ သွားခဲ့သည်။ နိုင်ငံတော်စာကြည့်တိုက်မှာ တစ်နိုင်ငံလုံးတွင် စာအုပ်စုဆောင်းမှု အများဆုံးနေရာ ဖြစ်သည်။ လုံမျိုးနွယ်စု၏ စာကြည့်တိုက်မှာ အတော်အတန် ကြီးမားသော်လည်း အရေအတွက်ထက် အရည်အသွေးကိုသာ ပိုမိုဦးစားပေးထားသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင် နိုင်ငံတော်စာကြည့်တိုက်မှာမူ အရေအတွက်ပိုင်းတွင် သာလွန်သည့်အပြင် အခြားနေရာတွင် ရှာဖွေရခက်ခဲသော ရှားပါးစာအုပ်အချို့လည်း ရှိနေလေသည်။ ထို့ကြောင့် လုံထျန်းသည် နိုင်ငံတော်စာကြည့်တိုက်သို့ မကြာခဏ သွားရောက်လေ့ရှိသည်။ နာရီအနည်းငယ်ကြာ စာဖတ်ပြီးနောက် လုံထျန်းသည် ပြန်ရန် ပြင်ဆင်လေတော့သည်။
သူသည် လုံမျိုးနွယ်စု၏ သခင်လေးဖြစ်သကဲ့သို့ အလွန်ပါရမီထူးသူလည်း ဖြစ်ရာ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်၏ အမိန့်အရ ဝိညာဉ်အခြေပြုခြင်းအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်၌ ရှိသော အစောင့်အရှောက် နှစ်ဦးကို လုံထျန်းအား ကာကွယ်ရန် တိတ်တဆိတ် ထည့်ပေးထားသည်။ ထိုအချိန်တွင် လုံထျန်းသည် လုံမျိုးနွယ်စု၏ အထိမ်းအမှတ်ဖြစ်သော ခန့်ညားထည်ဝါသည့် နဂါးသင်္ကေတပါသော ရွှေရောင်ရထားလုံးပေါ်တွင် ရှိနေသည်။
သာမန်ဓားပြများမှာမူ ဤသင်္ကေတက မည်သို့သောအဓိပ္ပာယ် ဆောင်သည်ကို သိကြသဖြင့် ဤရထားလုံးအနီးသို့ ကပ်ရန် အိပ်မက်ပင် မက်ဝံ့ကြမည်မဟုတ်ပေ။ လုံမျိုးနွယ်စုမှာ နိုင်ငံအတွင်း ထိပ်တန်းအင်အားကြီးများထဲမှ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ သာမန်ဓားပြများမှာ ၎င်းတို့၏ ကုန်ပစ္စည်းများကို ခိုးယူရန်ပင် မစဉ်းစားဝံ့ကြရာ မျိုးနွယ်စုဝင်တစ်ဦး ပါရှိလာသော ရထားလုံးကို တိုက်ခိုက်ရန်ဆိုသည်မှာ ပို၍ပင် မဖြစ်နိုင်ပေ။
လုံထျန်းသည် ရထားလုံးအတွင်း၌ စာကြည့်တိုက်တွင် ဖတ်ခဲ့ရသော ရှေးဟောင်းစာအုပ်တစ်အုပ်မှ ဒေသတွင်း ဒဏ္ဍာရီများအကြောင်းကို ပြန်လည်စဉ်းစားနေမိသည်။ ထိုစဉ် ရထားလုံးမှာ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။ ရထားလုံး၏ အပြင်ဘက်တွင်မူ သေမင်းတမျှ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေလေသည်။ လုံထျန်းသည် ဇဝေဇဝါဖြစ်ကာ ဘာဖြစ်သည်ကို သိနိုင်ရန် ရထားလုံးပေါ်မှ ဆင်းကြည့်လိုက်သည်။ သို့သော် ရထားလုံးပေါ်မှ ဆင်းလိုက်သည်နှင့် မြင်တွေ့လိုက်ရသော မြင်ကွင်းကြောင့် သူ ထိတ်လန့်သွားရသည်။
သူ၏ ရထားမောင်းသမားမှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် သေဆုံးနေပြီး မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသော လူတစ်ယောက်က ရထားလုံးရှေ့တွင် ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် ခန္ဓာကျစ်လျစ်ခြင်းအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသူဖြစ်သော်လည်း တစ်ဖက်လူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကိုမူ ခန့်မှန်းနိုင်စွမ်း မရှိသေးပေ။
ဝိညာဉ်အခြေပြုခြင်းအဆင့်မှ စတင်ကာ အခြားသူတစ်ဦး၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်ကို သိမြင်နိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ခန္ဓာကျစ်လျစ်ခြင်းအဆင့်၏ အမြင့်ဆုံးနှင့် ဝိညာဉ်အခြေပြုခြင်းအဆင့်ကြားတွင် ကြီးမားသော ကွာဟချက်ရှိသော်လည်း လုံထျန်းသည် မိမိကိုယ်မိမိ အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့နေရပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်သည်။ မိမိရှေ့တွင်ရှိသော မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသူမှာ သူ၏ ရထားမောင်းသမားနှင့် အစောင့်များကို လွယ်လွယ်ကူကူ သတ်ဖြတ်နိုင်သူ ဖြစ်သဖြင့် မိမိထက် များစွာအစွမ်းထက်သူဖြစ်ကြောင်း သံသယဖြစ်ဖွယ် မရှိပေ။
အရာအားလုံး ဖြစ်ပျက်သွားသည့်တိုင် အစောင့်အရှောက်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကာကွယ်ခြင်း မရှိသည့်အတွက် ထိုသူတို့မှာ မျက်နှာဖုံးစွပ် လုပ်ကြံသူ၏လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။ လုံထျန်းသည် မိမိကိုယ်တိုင်ကသာ အဓိကပစ်မှတ်ဖြစ်ပြီး ရထားမောင်းသမားနှင့် အစောင့်များမှာ အပိုပစ္စည်းများသာ ဖြစ်ကြောင်း ဗီဇအရ သိလိုက်လေသည်။ ၎င်းမှာ သူ့ကို သတ်ဖြတ်ရန် ဆင်ထားသော ထောင်ချောက်ဖြစ်ပြီး ထွက်ပြေးရန် လမ်းစပင် မရှိတော့ပေ။
လုံထျန်းသည် သူ၏လက်များကို ကျောနောက်တွင် ဝှက်ထားလိုက်ပြီး အရေးပေါ်အခြေအနေတွင် သုံးရန်ဖြစ်သော အနီရောင် ကျောက်စိမ်းပြားကို ကိုင်ထားလိုက်သည်။ သူသည် မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသူကို ရင်ဆိုင်ရင်း ထိုကျောက်စိမ်းပြားကို တိတ်တဆိတ် ချေမွလိုက်လေသည်။
၎င်းမှာ သူ၏ဖခင် လုပ်ကြံခံရပြီးနောက်ပိုင်းတွင် ကာကွယ်မှုအတွက် အဖိုးဖြစ်သူ ပေးထားခဲ့သော ကျောက်စိမ်းပြား ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အလွန်တန်ဖိုးကြီးသော ကျောက်စိမ်းပြားအစုံ၏ တစ်စိတ်တစ်ပိုင်းဖြစ်ပြီး တစ်ခုမှာ သူ၏အဖိုးထံတွင် ရှိကာ ကျန်တစ်ခုမှာ သူ့ထံတွင် ရှိသည်။ တစ်ခုကို ချေမွလိုက်သည်နှင့် ကျန်တစ်ခုမှာလည်း ပျက်စီးသွားမည်ဖြစ်ကာ အခြားတစ်ဖက်မှ ကိုင်ဆောင်ထားသူကို အသိပေးပြီးသား ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။
ဤကျောက်စိမ်းပြားကို ပေးအပ်စဉ်က အဖိုးဖြစ်သူသည် သူ့အား အစဉ်အမြဲ ဆောင်ထားရန်နှင့် အန္တရာယ်အရိပ်အယောင် အနည်းငယ်မျှ တွေ့သည်နှင့် အသုံးပြုရန် ကတိတောင်းထားခဲ့သည်။
"မင်း အဲဒီကျောက်စိမ်းပြားကို ချေမွလိုက်ရုံနဲ့ အန္တရာယ်ကင်းသွားပြီလို့ ထင်နေတာလား" မျက်နှာဖုံးစွပ်လူက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ သူ၏ မျက်ဝန်းများမှာ ရှေ့တွင်ရှိသော မြင်ကွင်းကြောင့် အားရကျေနပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။
"ခင်ဗျား ဘယ်သူလဲ" လုံထျန်းက မေးလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ မိုက်မဲသော မေးခွန်းဖြစ်ပြီး တစ်ဖက်လူကလည်း ဖြေမည်မဟုတ်ကြောင်း သိသော်လည်း အဖိုးဖြစ်သူ လာရောက်ကယ်တင်နိုင်ရန် ရန်သူကို အချိန်ဆွဲထားရမည် ဖြစ်သည်။
"ဒီလို နည်းလမ်းတွေက ငါ့အပေါ်မှာ အလုပ်မဖြစ်ဘူး ကောင်လေး။ အဲဒီကျောက်စိမ်းပြားရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်ကို ငါ သိတယ်။ မင်းရဲ့အဖိုး ဒီကိုရောက်လာဖို့ နောက်ထပ် ငါးမိနစ်လောက် ကြာဦးမယ် ထင်တယ်။ ဒါပေမဲ့ ပြဿနာက အဲဒီအချိန်က မင်းကို အကြိမ်တစ်ရာလောက် သတ်ပစ်ဖို့ လုံလောက်နေတာပဲ" မျက်နှာဖုံးစွပ်လူက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။
'ဒီလူက ဒီကျောက်စိမ်းပြား ရှိနေတာကိုရော၊ ဘယ်လိုအလုပ်လုပ်တယ်ဆိုတာကိုပါ ဘယ်လိုလုပ် သိနေရတာလဲ' လုံထျန်း တွေးတောနေမိသည်။
မိမိ၏ တစ်ခုတည်းသော မျှော်လင့်ချက်မှာ ဖော်ထုတ်ခံလိုက်ရသဖြင့် သူ ထိတ်လန့်သွားရသည်။ အဖိုးဖြစ်သူ ရောက်ရှိလာရန် အချိန်အတန်ကြာဦးမည် ဖြစ်သည်။ ယခုအချိန်သည် သူ၏ဘဝတွင် အန္တရာယ်အရှိဆုံး အခိုက်အတန့်ပင် ဖြစ်ပေသည်။ သူသည် ဝိညာဉ်အခြေပြုခြင်းအဆင့်ထက်ပင် မြင့်မားနိုင်သည့် ရန်သူကို မဖြစ် ဖြစ်သည့်နည်းဖြင့် ရင်ဆိုင်ကာ အသက် ရှင်ရမည် ဖြစ်သည်။ တစ်နည်းအားဖြင့် မိမိထက် အဆင့်ကြီး နှစ်ဆင့်မျှ သာလွန်နေသူကို ဖြစ်သည်။
"ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို ဘာလို့ သတ်ချင်ရတာလဲ" လုံထျန်းက ဂရုတစိုက် မေးမြန်းလိုက်သည်။
"ငါ မင်းကို အဖြေပေးဖို့ လိုလို့လား ကောင်လေး။ ငါလိုလူမျိုးရဲ့ လက်ထဲမှာ သေရတာကိုပဲ မင်း ဂုဏ်ယူသင့်တယ်" ဟု မျက်နှာဖုံးစွပ်လူက ပြုံးစိစိဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"အနည်းဆုံးတော့ ခင်ဗျားရဲ့ နာမည်ကို ပြောပြပါလား။ မကြာခင် သေတော့မယ့်လူကိုတောင် ခင်ဗျားက ကြောက်နေတာလား။ ဒါမှမဟုတ် ကျွန်တော့်ကို သတ်နိုင်မယ်လို့ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ယုံကြည်မှု မရှိတာလား" လုံထျန်းက ပြန်လည် လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။
"ဟားဟားဟား... ငါက မင်းကို ကြောက်ရမယ် ဟုတ်လား။ ကောင်လေး... မင်းက ငါ့ကို ရယ်ရင်းနဲ့ သေသွားအောင် လုပ်နေတာလား" မျက်နှာဖုံးစွပ်လူက ပြန်လည် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"စကားပြောနေတာ တော်လောက်ပြီ။ မင်း သေရမယ့်အချိန် ရောက်ပြီ ကောင်လေး" မျက်နှာဖုံးစွပ်လူက အော်ဟစ်လိုက်ပြီး လုံထျန်းဆီသို့ ပြေးဝင်လာလေတော့သည်။
လုံထျန်းသည် လုပ်ကြံသူနှင့် မီတာ ၅၀ ခန့် ကွာဝေးသော နေရာတွင် ရှိနေသော်လည်း ထိုသူ၏ သတ်ဖြတ်လိုသော အာရုံကို ခံစားနေရသည်။ ဤမျှ ပြင်းထန်သော သတ်ဖြတ်လိုစိတ် ရှိနေသည်မှာ ဤလုပ်ကြံသူသည် လူပေါင်းများစွာကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပြီးသူ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။
လုံထျန်းသည် သူ၏အဖိုး လာရောက်မကူညီနိုင်မီအထိ ကြံ့ကြံ့ခံရှင်သန်ရန်မှတစ်ပါး အခြားရွေးချယ်စရာ မရှိသဖြင့် တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ နောက်ထပ် မိနစ်အနည်းငယ်မျှသာ သူ တောင့်ခံထားရမည် ဖြစ်သည်။
ဤငါးမိနစ်မှာ တိုတောင်းသော အချိန်ကာလဟု ထင်ရသော်လည်း လုံထျန်းအဖို့မူ ထာဝရကဲ့သို့ပင် ကြာရှည်နေတော့သည်။ အထူးသဖြင့် မိမိထက် ကျင့်စဉ်အဆင့် နှစ်ဆင့်မျှ သာလွန်သော ဝါရင့်လုပ်ကြံသူတစ်ဦးကို ရင်ဆိုင်နေရချိန်တွင် ဖြစ်သည်။ လုံထျန်းသည် သူ၏လက်တစ်ဖက်ကို အိတ်ကပ်ထဲသို့ ထည့်လိုက်ပြီး မှော်စာရွက်တစ်ရွက်ကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။
ဤသို့ဖြင့် လူနှစ်ဦးသည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ရင်ဆိုင်မိကြလေသည်။ ရွှေအမြုတေအဆင့်၏ အစောပိုင်းအဆင့်တွင်ရှိသော မျက်နှာဖုံးစွပ် လုပ်ကြံသူနှင့် အသက်ရှစ်နှစ်ကျော်မျှသာ ရှိသေးပြီး ခန္ဓာကျစ်လျစ်ခြင်းအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်၌ ရှိသော ကလေးငယ်တစ်ဦး...။ သူ၏ အသက်ရှင်သန်နိုင်မှုမှာ ယခုစတင်တော့မည့် တိုက်ပွဲ၏ ရလဒ်ပေါ်တွင်သာ မူတည်နေပါတော့သည်။