← Chapters

အသက်ရှင်မှာလား သေမှာလား

Vol. 1 Ch. 3

အသက်ရှင်မှာလား သေမှာလား

Vol. 1 Ch. 3

​နောက်ဆုံးတွင် မျက်နှာဖုံးစွပ်လူသည် စတင်လှုပ်ရှားလာတော့သည်။ သူသည် လုံထျန်း၏ မြင်ကွင်းထဲမှ ရုတ်ချည်း ပျောက်ကွယ်သွားလေသည်။ လုံထျန်းသည်လည်း အချိန်ဆွဲမနေတော့ဘဲ လက်ထဲ၌ ဆုပ်ကိုင်ထားသော မှော်စာရွက်ကို ချက်ချင်းပင် ချေမွလိုက်တော့သည်။

​ဤလောကတွင် ဆေးဝါးများ၊ ရတနာများ၊ လက်နက်များနှင့် မှော်စာရွက်များကို အဆင့်အတန်းအလိုက် အမျိုးအစား ခွဲခြားထားကြသည်။ အနိမ့်ဆုံးအဆင့်မှာ လူသားအဆင့်ဖြစ်ပြီး ၎င်း၏အထက်တွင် ဝိညာဉ်အဆင့်၊ မြေကမ္ဘာအဆင့် နှင့် ကောင်းကင်အဆင့် ဟူ၍ အဆင့်ဆင့် ရှိကြသည်။ လုံထျန်းသည် ကောင်းကင်အဆင့်နှင့် ထိုထက်မြင့်မားသော ရတနာများအကြောင်းကို ကြားဖူးရုံမျှသာ ရှိသော်လည်း ထိုကဲ့သို့ အဆင့်မြင့်မားသော ရတနာမျိုးကို တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။ ရွှေတိုင်းပြည်တစ်ခုလုံးတွင်ပင် ကောင်းကင်အဆင့် ရတနာဟူ၍ မရှိသလောက်ပင်။ အနီးအနားရှိ တိုင်းနိုင်ငံများတွင်လည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။ ရွှေတိုင်းပြည်အတွင်း အဆင့်အမြင့်ဆုံး ရတနာမှာ မြေကမ္ဘာအဆင့်မျှသာ ရှိလေသည်။

​ယခု လုံထျန်း အသုံးပြုလိုက်သော မှော်စာရွက်မှာ နတ်ဘုရားအကာအကွယ်ဟု ခေါ်သည့် အလယ်အလတ် ဝိညာဉ်အဆင့် ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အလွန်တရာ ဈေးနှုန်းကြီးမြင့်လှသဖြင့် သာမန်လူများ မဆိုထားနှင့် အင်အားကြီး မျိုးနွယ်စုများမှသာ ဝယ်ယူနိုင်စွမ်းရှိသော ပစ္စည်းမျိုး ဖြစ်သည်။ ၎င်း၏ အဓိက အစွမ်းမှာ ရွှေအမြုတေအဆင့် အစောပိုင်း ကျင့်ကြံသူများ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ခုခံကာကွယ်ပေးနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

​အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်ခံရပါက ပျက်စီးသွားနိုင်သော်လည်း အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိမူ ကာကွယ်မှု ပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။ ဤမှော်စာရွက်မှာလည်း အဖိုးဖြစ်သူက သူ၏ဘေးကင်းရေးအတွက် အမြောက်အမြား အကုန်အကျခံကာ ပေးအပ်ထားသည့် အသက်ကယ်ရတနာတစ်ခုပင် ဖြစ်သည်။

​လုံထျန်းသည် သူ၏ အကာအကွယ် ဒိုင်းလွှာ မပျက်စီးမီ အဖိုးဖြစ်သူ ရောက်ရှိလာရန်သာ မျှော်လင့်နေမိသည်။ လုပ်ကြံသူသည်လည်း ဤဒိုင်းလွှာမှာ အဆက်မပြတ် တိုက်ခိုက်ပါက ပျက်စီးသွားမည်ကို သိရှိသဖြင့် မရပ်မနား တိုက်ခိုက်နေလေသည်။

​နှစ်မိနစ်ခန့် ပြင်းပြင်းထန်ထန် တိုက်ခိုက်ခံရပြီးနောက်တွင်မူ ဒိုင်းလွှာ၌ အက်ကြောင်းများ စတင်ပေါ်ပေါက်လာလေသည်။

​'ဒီဒိုင်းက ကြာကြာခံတော့မှာ မဟုတ်ဘူး' လုံထျန်း တွေးတောနေမိသည်။

​"မင်း အထဲမှာ ဘယ်လောက်ကြာကြာ ပုန်းနေနိုင်မလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ရသေးတာပေါ့ ကောင်လေး" လုပ်ကြံသူက ဆိုလိုက်သည်။

​မျက်နှာဖုံးစွပ်လူသည် လုံထျန်း၏ရှေ့တွင် ဓားကိုကိုင်ကာ ရပ်နေသည်။ ထိုဓားမှာ အနိမ့်စား ဝိညာဉ်အဆင့် မျှသာ ဖြစ်သောကြောင့် လုံထျန်း၏ အလယ်အလတ်အဆင့် အကာအကွယ်ထက် အားနည်းပေသည်။ သို့သော် လုံထျန်းသည် ဝန်းကျင်ရှိ ချီစွမ်းအင်များ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

​"ကောင်းကင်ဖြိုခွဲဓားချက်" မျက်နှာဖုံးစွပ်လူသည် အော်ဟစ်ကာ သူ၏ တိုက်ခိုက်ရေးပညာရပ်ကို အသုံးပြုလိုက်လေသည်။ လုံထျန်း ပြင်ဆင်ချိန် မရလိုက်မီမှာပင် စူးရှတောက်ပသော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုသည် သူ့ထံသို့ ပြေးဝင်လာတော့သည်။

​သန်မာသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ အမြင်တွင် ဤပညာရပ်မှာ အလွန်အမင်း မစွမ်းလှသော်လည်း လုံထျန်း၏ အမြင်တွင်မူ ကောင်းကင်ယံကို တုန်ဟည်းစေပြီး နေမင်းနှင့် လမင်းကိုပင် ဖျက်ဆီးပစ်နိုင်လောက်သည့် စွမ်းအားမျိုးဟု ထင်မှတ်ရပေသည်။ ထိုတိုက်ကွက်သည် အကာအကွယ်နှင့် ထိတွေ့သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အကာအကွယ်မှာ ဖန်သားပြင်ကဲ့သို့ အစိပ်စိပ်အမွှာမွှာ ကွဲအက်သွားတော့သည်။ အမှန်စင်စစ် ဤအကာအကွယ်သည် ထိုကဲ့သို့ တိုက်ကွက်မျိုးကို တစ်ကြိမ်ထက်မက ခုခံနိုင်သော်လည်း အစောပိုင်းကတည်းက အကြိမ်ကြိမ် တိုက်ခိုက်ခံထားရသဖြင့် အက်ကြောင်းများ ပေါ်နေခဲ့ရာ ယခုတွင်မူ ချက်ချင်းပင် ပျက်စီးသွားရခြင်း ဖြစ်သည်။

​"လျှပ်စီးခြေလှမ်း" လုံထျန်းသည် သူ၏ လှုပ်ရှားမှုပညာရပ်ကို အသုံးပြုကာ ထိုတိုက်ကွက်ကို ရှောင်တိမ်းလိုက်သော်လည်း တိုက်ခိုက်မှုမှာ အလွန်မြန်ဆန်လှသဖြင့် သူ၏ပုခုံးကို ဓားချက်ထိမှန်သွားခဲ့သည်။ ဒဏ်ရာမှ သွေးများ အဆက်မပြတ် စီးကျလာတော့သည်။

​၎င်းမှာ လုံမျိုးနွယ်စု၏ လှုပ်ရှားမှုပညာရပ်ဖြစ်ပြီး လုံထျန်း အပတ်တကုတ် လေ့ကျင့်ထားသဖြင့် အတော်အတန် ခရီးရောက်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ တိုက်ခိုက်မှုမှ လုံးဝကင်းလွတ်အောင် ရှောင်တိမ်းရန်မှာမူ မဖြစ်နိုင်သေးပေ။

​လုံထျန်းသည် ဒဏ်ရာကြောင့် နာကျင်စွာ ညည်းတွားလိုက်မိသည်။ အကယ်၍သာ သူသည် ခန္ဓာကျစ်လျစ်ခြင်းအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်မနေဘဲ ကြံ့ခိုင်သော ခန္ဓာကိုယ်ကို မပိုင်ဆိုင်ထားပါက သူ၏ပုခုံးမှာ ပြတ်ထွက်သွားနိုင်ချေ ရှိပေသည်။

​လုံထျန်းသည် လုပ်ကြံသူကို ကြည့်ရန် နောက်သို့လှည့်လိုက်သော်လည်း ထိုနေရာတွင် မည်သူမျှ မရှိတော့ပေ။ သူ ဝန်းကျင်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်သော်လည်း လုပ်ကြံသူကို မတွေ့ရတော့ပေ။ သို့သော် အဆိပ်ပြင်းသော မြွေတစ်ကောင်က သားကောင်ကို စိုက်ကြည့်နေသကဲ့သို့ တစ်စုံတစ်ဦး၏ အကြည့်က သူ့ထံသို့ ကျရောက်နေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

​"ကစားပွဲ ပြီးပြီ ကောင်လေး" နောက်ဘက်မှ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

​သူ လှည့်ကြည့်လိုက်သော်လည်း တစ်စုံတစ်ခု မပြုလုပ်နိုင်မီမှာပင် ကြီးမားသော လက်တစ်ဖက်က သူ၏လည်ပင်းကို လာရောက်ဖမ်းချုပ်လိုက်လေသည်။ သူသည် လွတ်မြောက်ရန် ရုန်းကန်သော်လည်း မည်သို့မျှ မတတ်နိုင်ခဲ့ပေ။ မျက်နှာဖုံးစွပ်လူသည် သူ့ကို မြေပြင်ပေါ်သို့ အကြိမ်ကြိမ် ဆောင့်ချလိုက်တော့သည်။

​လုံထျန်းသည် သူ၏ အရိုးများအားလုံး ကျိုးကြေကုန်ပြီဟု ခံစားနေရပြီး တစ်ကိုယ်လုံးတွင် သွေးများ စိုရွှဲနေလေသည်။

​"သွားရမယ့်အချိန် ရောက်ပြီ၊ သူ ဒီကို မကြာခင် ရောက်တော့မယ်" မျက်နှာဖုံးစွပ်လူက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်ပြီး လုံထျန်းကို လေပေါ်သို့ မြှောက်တင်လိုက်သည်။

​လုံထျန်း မြေပြင်ပေါ်သို့ မကျရောက်မီမှာပင် လုပ်ကြံသူ၏ အသံထွက်ပေါ်လာသည်။

​"ဟိန်းဟောက်ကျားသစ်လက်သီး" လက်သီးချက်သည် လုံထျန်း၏ ရင်ဘတ်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး သူသည် ကြိုးပြတ်သွားသော စွန်တစ်ခုကဲ့သို့ လွင့်စင်သွားကာ သစ်ပင်များကို တစ်ပင်ပြီးတစ်ပင် တိုက်မိပြီးနောက် မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားပါတော့သည်။ သူ၏ သွေးခုန်နှုန်းနှင့် အသက်ရှူသံများမှာလည်း ရပ်တန့်သွားခဲ့လေပြီ။

​လုပ်ကြံသူသည် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို စစ်ဆေးပြီးနောက် ပြုံးလိုက်လေသည်။

​"တာဝန်ပြီးဆုံးပြီ" သူ ရေရွတ်လိုက်စဉ်မှာပင် သူ၏ မျက်နှာထားမှာ ရုတ်ချည်း ပြောင်းလဲသွားသည်။ ပြင်းထန်လှသော သတ်ဖြတ်လိုသည့် အာရုံများက သူ့ထံသို့ ဆူနာမီလှိုင်းတံပိုးကဲ့သို့ ပြေးဝင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

​'နောက်ထပ် စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်းမှာ သူ ရောက်လာတော့မယ်' လုပ်ကြံသူက တွေးတောကာ တောင်ဘက်အရပ်သို့ ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် အချိန်ဖြုန်းမနေတော့ဘဲ ထိုနေရာမှ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။

​ဆယ်စက္ကန့်ခန့် ကြာပြီးနောက် ထိုနေရာသို့ အခြားလူတစ်ယောက် ရောက်ရှိလာသည်။ ထိုသူမှာ ဆံပင်ဖြူဖွေးကာ မုတ်ဆိတ်ရှည်ကြီး ရှိသည့် သက်ကြီးရွယ်အိုတစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူသည် နဂါးရုပ်ပုံများ ပါရှိသော တောက်ပသည့် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည်။ သူကား လုံမျိုးနွယ်စု၏ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ဖြစ်သူ လုံထျန်း၏အဖိုး လုံရန်ပင် ဖြစ်ပေသည်။ သူသည် အသက်အရွယ် ကြီးရင့်နေပြီ ဖြစ်သော်လည်း အင်အားနှင့် တက်ကြွမှုများ ပြည့်နှက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

​သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် လုံထျန်းကို တွေ့ရှိသွားကာ ချက်ချင်းပင် သူ၏ဘေးနားသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ လုံထျန်းကို သူ၏ရင်ခွင်ထဲသို့ ပွေ့ပိုက်ကာ စစ်ဆေးကြည့်သော်လည်း နှလုံးခုန်သံကို မတွေ့ရှိရပေ။ သူ အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်သွားရသည်။ တိုင်းပြည်အတွင်းရှိ အင်အားအကောင်းဆုံး လူသားတစ်ဦး ယခုကဲ့သို့သော အမူအရာမျိုး ဖြစ်နေသည်ကို အခြားသူများ မြင်တွေ့ပါက အလွန်အံ့ဩကြပေလိမ့်မည်။ သို့သော် သူသည် ရန်သူကို ကြောက်လန့်နေခြင်းမဟုတ်ဘဲ လုံထျန်း၏ ဘေးကင်းရေးအတွက် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

​"မင်းအဖေကို ငါ မကယ်နိုင်ခဲ့ပေမဲ့ မင်းကိုတော့ ငါ ကယ်တင်ရမယ် ထျန်းအာ။ မင်းက အသက်ဆက်ရှင်ပြီး ဒီလောကကြီးရဲ့ အကြောင်းကို ပိုပြီး မြင်တွေ့ရဦးမှာပါ" ထိုအဖိုးအိုက လုံထျန်းကို ကြည့်ကာ တိုးတိုးလေး ဆိုလိုက်သည်။

​သူသည် သူ၏ ဟင်းလင်းပြင်လက်စွပ် ထဲမှ သာမန်ဆန်သော သေတ္တာလေးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူကာ ဖွင့်လိုက်သည်။ ရုတ်တရက်ပင် ကြီးမားလှသော ချီစွမ်းအင်များက လေထုထဲသို့ ပျံ့နှံ့သွားလေသည်။ ထိုသေတ္တာထဲတွင် ထူးဆန်းသော ပုံစံများ ရွေ့လျားနေသည့် ရှေးဟောင်း ဆေးလုံးတစ်လုံး ရှိနေသည်။ သူသည် ထိုဆေးလုံးကို ချက်ချင်းထုတ်ယူကာ လုံထျန်း၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်ပေးလိုက်လေသည်။

​"ဒီဆေးလုံးက ဟိုပုဂ္ဂိုလ် ပြောခဲ့သလို တကယ်ပဲ အစွမ်းထက်ပါစေလို့ ငါ မျှော်လင့်ပါတယ်" လုံရန်က တီးတိုး ရေရွတ်လိုက်သည်။ ဤဆေးလုံးမှာ လုံရန်သည် လျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ အသက်ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့ရာမှ ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

​ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသော ကျင့်ကြံသူသည် လူတစ်စု၏ လိုက်လံတိုက်ခိုက်ခြင်းကို ခံနေရပြီး ဒဏ်ရာ အပြင်းအထန် ရရှိနေခဲ့သည်။ ထိုစဉ်က လုံရန်သည် ထိုနေရာမှ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ဖြတ်သန်းသွားခဲ့ရာမှ ထိုသူကို ကူညီရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

​ထိုသူကို လိုက်လံတိုက်ခိုက်နေသူများမှာ ရွှေအမြုတေအဆင့်ထက် မြင့်မားကြပြီး လုံရန်ထက် အနည်းငယ်သာ အားနည်းကြသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် သူ အံ့အားသင့်ခဲ့ရသည်။ သူတို့မှာ ရွှေတိုင်းပြည်မှ လူများ မဖြစ်နိုင်ပေ။ သို့သော်လည်း လုံရန်မှာ ပိုမိုအစွမ်းထက်သူဖြစ်သဖြင့် ထိုသူအားလုံးကို အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်ကာ ထိုပုဂ္ဂိုလ်ကို ကယ်တင်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

​ထိုသူသည် အလွန်တရာ ကျေးဇူးတင်ရှိသဖြင့် ဤဆေးလုံးကို ကျေးဇူးတုံ့ပြန်သည့်အနေဖြင့် ပေးအပ်ခဲ့သည်။ ဤဆေးလုံးကို သက်စောင့်ဆေးလုံးဟု ခေါ်ဆိုကြောင်း သူ ပြောခဲ့သည်။ လုံရန်သည် ဤဆေးလုံးအကြောင်းကို တစ်ခါမျှ မကြားဖူးသော်လည်း ၎င်း၏ အစွမ်းသတ္တိများကို ကြားရသောအခါ အလွန်အံ့ဩခဲ့ရသည်။ ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းပြားသူ၏ ပြောကြားချက်အရ ဤဆေးလုံးသည် ဒဏ်ရာအများစုကို ပျောက်ကင်းစေနိုင်သည့်အပြင် သေဆုံးသူတစ်ဦး သေဆုံးချိန် မိနစ် ၂၀ ထက် မကျော်လွန်သေးပါက၊ ဦးခေါင်း ပြတ်ထွက်သွားခြင်းကဲ့သို့သော အရေးကြီးအစိတ်အပိုင်း ပျက်စီးခြင်းမျိုး မရှိပါက ပြန်လည် အသက်သွင်းနိုင်စွမ်း ရှိသည်ဟု ဆိုလေသည်။

​လုံရန်သည် စိုးရိမ်တကြီးဖြင့် ရလဒ်ကို စောင့်ကြည့်နေစဉ် နောက်ဆုံး၌ ဆေးစွမ်းပြလာခဲ့သည်။ ဒဏ်ရာများ မျက်ဝါးထင်ထင် ပြန်လည်သက်သာလာသည်ကို သူ မြင်တွေ့နေရသည်။ လုံထျန်း၏ အသက်ရှူသံများ ပြန်လည်ထွက်ပေါ်လာပြီး နှလုံးခုန်သံမှာလည်း ပြန်လည် နိုးထလာခဲ့လေပြီ။

​လုံရန်မှာ ထိုအခါမှပင် အတော်အတန် စိတ်သက်သာရာ ရသွားတော့သည်။

​ခေတ္တအကြာတွင် လုံထျန်းသည် သူ၏မျက်လုံးများကို ဖြည်းညှင်းစွာ ဖွင့်ကြည့်လိုက်လေတော့သည်။

All Chapters