နဂါးဆိုသည်မှာ အမြဲ စွမ်းအားကြီးသူ ဖြစ်သည်
Vol. 1 Ch. 4
"အရာအားလုံး အဆင်ပြေသွားပြီ ထျန်းအာ။ အဖိုးရှိနေသရွေ့ ဘယ်သူမှ မင်းကို ရန်မပြုစေရတော့ဘူး။ အိမ်ပြန်ကြရအောင်၊ မင်းအမေလည်း စောင့်နေရှာတော့မယ်" လုံရန်က လုံထျန်းကို ကြည့်ကာ ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။ သို့သော် သူ မျှော်လင့်ထားသလို ပြန်လည်တုံ့ပြန်မှုမျိုး မရရှိခဲ့ပေ။
သူသည် လုံထျန်းကို ကြည့်လိုက်ရာ ကလေးငယ်မှာ သူ့ကို ပြန်လည်ကြည့်နေသော်လည်း အသက်မဲ့နေသော မျက်ဝန်းအစုံမှာ မည်သည့်အရာကိုမျှ အာရုံစိုက်ထားခြင်း မရှိဘဲ မျက်နှာမှာလည်း ခံစားချက်ကင်းမဲ့နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် အသက်မဲ့နေသည့် ရုပ်သေးရုပ်တစ်ရုပ်ကဲ့သို့ ငြိမ်သက်စွာ လဲလျောင်းနေလေသည်။
"ထျန်းအာ... အဆင်ပြေရဲ့လား။ တစ်ခုခု ပြောပါဦး..." လုံရန်က ကြင်နာစွာ မေးမြန်းသော်လည်း လုံထျန်းထံမှ မည်သည့် တုံ့ပြန်မှုမျှ မရရှိခဲ့ပေ။ အသက်ဝိညာဉ်ကင်းမဲ့စွာ စိုက်ကြည့်နေသော မျက်ဝန်းတစ်စုံကိုသာ ပြန်လည် မြင်တွေ့နေရသည်။
"ကောင်းပြီလေ... အိမ်ပြန်ကြတာပေါ့။ မင်းလည်း ပင်ပန်းနေမှာပဲ၊ အနားယူဖို့ လိုအပ်တယ်"
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် လုံရန်သည် လုံထျန်းကို သူ၏ရင်ခွင်ထဲ၌ ပွေ့ပိုက်ကာ လုံအိမ်တော်ဆီသို့ ပျံသန်းသွားတော့သည်။
အိမ်တော်သို့ ရောက်ရှိသောအခါ လုံရန်သည် လုံထျန်းကို ပွေ့ချီထားလျက်ပင် သူ၏ မြေးဖြစ်သူ နေထိုင်ရာ ဝင်းအတွင်းသို့ တိုက်ရိုက် သွားရောက်လိုက်သည်။ ထိုဝင်းမှာ လုံမျိုးနွယ်စု၏ ပါရမီရှင် သခင်လေး နေထိုင်သည့် နေရာဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ အလွန်တရာ ကျယ်ဝန်းလှပပေသည်။
အပြင်ဘက်တွင် ရောင်စုံပန်းများဖြင့် လှပသော ဥယျာဉ်တစ်ခု ရှိလေသည်။ လုံထျန်းသည် သူ၏အခန်းပြင်သို့ ထွက်လာသည့်အခါတိုင်း ထိုပန်းလေးများကို ကြည့်ရှုရသည်ကို မြတ်နိုးသူဖြစ်သည်။ ဥယျာဉ်ကို ပြုစုပျိုးထောင်ရန်အတွက်လည်း ကျွမ်းကျင်သော အစေခံများစွာ ထားရှိပေးထားပြီး သူတို့၏ သခင်လေး မည်မျှနှစ်သက်သည်ကို သိကြသဖြင့် စိတ်ရောကိုယ်ပါ အားစိုက်ကာ လုပ်ကိုင်ကြလေသည်။
"အဖေ... ထျန်းအာ ဘာဖြစ်တာလဲဟင်။ ဘာလို့ သူ့ကို အဲဒီလို ပွေ့ချီလာတာလဲ" လုံရန် ဝင်းထဲသို့ ဝင်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် စိုးရိမ်တကြီး မေးမြန်းသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ ထိုသူမှာ လုံထျန်း၏ မိခင်ဖြစ်ပြီး လုံရန်၏ ချွေးမဖြစ်သူ စီမာကျီယီ ပင် ဖြစ်သည်။
သူမ၌ အခြားသော နောက်ခံတစ်ခုလည်း ရှိသေးသည်။ သူမမှာ စီမာမျိုးနွယ်စုမှ ဖြစ်ပြီး မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်၏ သမီးလည်း ဖြစ်လေသည်။ ထို့ကြောင့် သူမ၏ အဆင့်အတန်းမှာ အလွန်မြင့်မားလှသည်။ စီမာမျိုးနွယ်စုမှာ လုံ၊ ကု နှင့် ချင်း ဟူသော အင်အားကြီးမျိုးနွယ်စု သုံးစုကဲ့သို့ မသန်မာသော်လည်း တိုင်းနိုင်ငံအတွင်း သြဇာအရှိဆုံး မျိုးနွယ်စုကြီး ငါးစုတွင် အပါအဝင် ဖြစ်ပေသည်။
"ကျီယီ... တစ်ယောက်ယောက်က သူ့ကို လုပ်ကြံဖို့ ကြိုးစားခဲ့တာပဲ။ ကံကောင်းလို့ သူ အသက်ရှင်နေသေးတယ်" လုံရန်က စိုးရိမ်တကြီး ပြောလိုက်သည်။
ကျီယီသည် လုံရန်ထံသို့ အပြေးအလွှား သွားကာ အားအင်ချိနဲ့နေသော လုံထျန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို သူ့အဖိုးရင်ခွင်ထဲမှ ပြောင်းလဲပွေ့ပိုက်လိုက်သည်။
"ထျန်းအာ... သား အဆင်ပြေရဲ့လား။ အမေကို တစ်ခုခု ပြောပါဦး၊ ကြည့်ပါဦး... ဒါ အမေလေ။ တစ်ခုခု ပြောပါဦး သားရယ်" ကျီယီသည် သားဖြစ်သူကို ကြည့်ကာ မျက်ရည်များ ဝဲတက်လာတော့သည်။ သူမသည် သားဖြစ်သူ စကားပြောလာစေရန် အမျိုးမျိုး ချော့မော့ပြောဆိုသော်လည်း မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျှ မရရှိခဲ့ပေ။
"သူ့ကို အရင် အနားယူပါစေဦး၊ သူ အနားယူဖို့ လိုတယ်။ ဖြစ်ခဲ့သမျှ အကြောင်းစုံကို ငါ နောက်မှ ပြောပြမယ်" လုံရန်က ထိုသို့ ဆိုလိုက်မှ ကျီယီ သတိဝင်လာတော့သည်။ သူမသည် လုံထျန်းကို အိမ်ထဲသို့ ခေါ်ဆောင်သွားကာ အိပ်ရာပေါ်၌ သိပ်လိုက်ပြီး ရွှေရောင်စောင်လေး ခြုံပေးကာ အနားယူစေလိုက်သည်။ သားဖြစ်သူကို ခေတ္တမျှ ငေးကြည့်နေပြီးနောက် မျက်ရည်များဖြင့်ပင် အပြင်သို့ ထွက်လာခဲ့လေသည်။
သူမသည် လုံရန် ရပ်နေသည့်နေရာသို့ တိုက်ရိုက် လျှောက်သွားလိုက်သည်။
"ကျွန်မသားကို ဒီလိုဖြစ်အောင် ဘယ်သူ လုပ်တာလဲ" သူမက နာကျင်ကြေကွဲစွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။
"နှမြောစရာကောင်းတာက... ဒီကောင် ဘယ်သူလဲဆိုတာ ငါ မသိသေးဘူး။ ငါသာ သိခဲ့ရင် သူတို့နဲ့ ပတ်သက်သမျှ အရာအားလုံးကို ဖျက်ဆီးပစ်ပြီး ဒီလောကကြီးထဲမှာ လူဖြစ်လာတာကိုတောင် နောင်တရသွားစေရမယ်" လုံရန်က လုံထျန်း၏ အခန်းဘက်သို့ ကြည့်ကာ အံကြိတ်၍ ဆိုလိုက်သည်။
ထို့နောက်တွင် သူသည် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သမျှ အကြောင်းစုံကို အသေးစိတ် ရှင်းပြလေသည်။ လုံထျန်း အန္တရာယ်ရှိနေသည်ကို မည်သို့ သိရှိခဲ့ပုံ၊ ထိုနေရာသို့ ရောက်သွားသည့်အခါ ဘာကို မြင်တွေ့ခဲ့ရပုံနှင့် လုံထျန်းကို မည်သို့ ကယ်တင်ခဲ့ရပုံတို့ကို ပြောပြလိုက်သည်။ ကျီယီသည် သူမ၏ သားငယ်မှာ ခေတ္တမျှ သေဆုံးသွားခဲ့သည်ဟူသော အချက်ကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ထိတ်လန့်သွားရသည်။ လွန်ခဲ့သည့် နာရီအနည်းငယ်အတွင်း သားဖြစ်သူ မည်မျှပင် ခံစားခဲ့ရမည်ကို တွေးတောမိရင်း မျက်ရည်များ အဆက်မပြတ် စီးကျလာတော့သည်။
လုံရန်သည် သူ၏ တော်ဝင်တံဆိပ်တုံးကို အသုံးပြုကာ တော်ဝင်သမားတော်ကြီးကို ခေါ်ရန် လူလွှတ်ထားပြီး ဖြစ်သည်။ သူ ဖိတ်ကြားထားသော သမားတော်ကြီးမှာ တိုင်းနိုင်ငံအတွင်း အတော်ဆုံးဟု ကျော်ကြားသူ ဖြစ်သည်။ ထိုသမားတော်ကြီးမှာ တော်ဝင်မိသားစုဝင်များနှင့် အင်အားကြီး မျိုးနွယ်စု သုံးစုမှ ပုဂ္ဂိုလ်များကိုသာ ကုသပေးလေ့ရှိပြီး အမည်မှာ သမားတော်ကြီးကျန်း ဖြစ်သည်။
သမားတော်ကြီး ရောက်ရှိလာသည့်အခါ လုံထျန်းကို စနစ်တကျ စစ်ဆေးလေသည်။ အချိန်အတော်ကြာ စစ်ဆေးပြီးနောက်တွင် သူ အပြင်သို့ ထွက်လာကာ "လုံထျန်းရဲ့ ခန္ဓာကိုယ်မှာတော့ မှားယွင်းနေတာ ဘာတစ်ခုမှ ကျွန်တော် မတွေ့ရပါဘူး။ သာမန် ဒဏ်ရာ နည်းနည်းလောက်ကလွဲရင် သူဟာ အတော်လေးကို ကျန်းမာပါတယ်"
သမားတော်ကြီးကျန်းက ခေတ္တမျှ ရပ်နားပြီးနောက် ဆက်လက် ပြောကြားသည်။
"ဘာကြောင့် ဖြစ်ရတယ်ဆိုတာကိုတော့ ကျွန်တော် သေချာမသိပေမဲ့ လုံထျန်းဟာ သူ့ဉာဏ်ရည်ဉာဏ်သွေးတွေ ဆုံးရှုံးသွားပြီး အသိဉာဏ် ချွတ်ယွင်းနေသူတစ်ဦး ဖြစ်သွားပါပြီ" ဟု ဆိုလိုက်သည်။ သူသည် မိမိစကား မှားသွားသည်ကို ချက်ချင်း သိရှိသွားသဖြင့် အမြန်ပင် ပြန်လည် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။
"ကျွန်တော် ဆိုလိုတာက သူဟာ တုံ့ပြန်မှုတွေ အရမ်းနှေးကွေးသွားတာပါ။ သူ့ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ဘာတွေ ဖြစ်ပျက်နေလဲဆိုတာကို သူ နားမလည်နိုင်တော့ဘူး။ ဥပမာ အသက်နှစ်နှစ်အရွယ် ကလေးတစ်ယောက်ကို ခက်ခဲတဲ့ ကိစ္စတွေ သွားပြောနေသလိုပါပဲ၊ ဘယ်လို တုံ့ပြန်မှုမျိုးမှ ရမှာမဟုတ်ဘူး"
"ဒါကို ကုသနိုင်တဲ့ နည်းလမ်းရော ရှိလား" လုံရန်က လေးလံသော အသံဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။
"ဘယ်နည်းလမ်းက အလုပ်ဖြစ်မလဲဆိုတာ ကျွန်တော် မသေချာဘူး။ ရက်နည်းနည်းလောက် အနားယူပြီးရင် ပြန်ကောင်းသွားနိုင်သလို၊ ဒါမှမဟုတ် ဘယ်တော့မှ ပြန်မကောင်းလာတာမျိုးလည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ဘာမဆို ဖြစ်သွားနိုင်ပါတယ်၊ ဒီလို အခြေအနေမျိုးကို ကျွန်တော် တစ်ခါမှ မကြုံဖူးလို့ ဘာကိုမှ အတတ်မပြောနိုင်ပေမဲ့ သူ အမြန်ဆုံး ပြန်ကောင်းလာပါစေလို့ပဲ ဆုတောင်းပေးနိုင်ပါတယ်"
"ကဲ ... ကျွန်တော့်ကို ခွင့်ပြုပါဦး" သမားတော်ကြီးက ဆိုသည်။
"ကျွန်တော် လိုက်ပို့ပါ့မယ်" လုံရန်က လေးလံသော စိတ်ဖြင့်ပင် သမားတော်ကြီးကျန်းကို လိုက်လံပို့ဆောင်လိုက်လေသည်။
လုံချန်းသည် ထိုမှတ်ဉာဏ်များကို လက်ခံရရှိနေစဉ် အသက်ရှစ်နှစ်အရွယ် ကလေးငယ်တစ်ဦး ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည့် အဖြစ်အပျက်များကို တွေးတောကာ စိတ်မကောင်း ဖြစ်နေမိသည်။ အထူးသဖြင့် သူ့ကို ပို၍ စိတ်ထိခိုက်စေသည်မှာ လုံထျန်း အသိဉာဏ် ဆုံးရှုံးသွားပြီးနောက် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် အကြောင်းအရာများပင် ဖြစ်သည်။ သူ၏ မျိုးနွယ်စုဝင်များကပင် သူ့အပေါ် မည်သို့ ဆက်ဆံခဲ့ကြသည်မှာ မေ့ထား၍ မရပေ။
သူ၏ မောင်နှမဝမ်းကွဲများက သူ့ကို အမြဲတစေ နှိပ်စက်ညှဉ်းပန်းခဲ့ကြသည်။ ယခင်က လုံထျန်း၏ ပါရမီနှင့် အစွမ်းထက်မှုကြောင့် မနာလိုရုံသာ တတ်နိုင်ခဲ့ကြသော်လည်း ယခုအခါ လုံထျန်းတွင် ဘာမှ မရှိတော့သည့်အခါမှ သူတို့၏ စိတ်အလိုရှိသရွေ့ နှိပ်စက်ကြလေတော့သည်။
သူတို့သည် ကစားကြမည်ဟု အကြောင်းပြကာ သူ့ကို အပြင်သို့ ခေါ်ဆောင်သွားပြီး နှိပ်စက်ကြသည်။ သူ့ကို လေးဘက်ထောက်ခိုင်းကာ စားပွဲအဖြစ် အသုံးပြုခြင်း၊ နောက်ဘက်မှ ခြေဖြင့်ကန်၍ လဲကျ ဒဏ်ရာရအောင် ပြုလုပ်ခြင်းတို့ကို လုပ်ဆောင်ကြသည်။ လူကြီးများက ဒဏ်ရာအကြောင်း မေးမြန်းသည့်အခါတွင်လည်း အိမ်အပြန်လမ်းတွင် ချော်လဲခြင်းဖြစ်သည်ဟု ဆင်ခြေပေးကြလေသည်။ လုံထျန်းမှာမူ မိမိကိုယ်တိုင် နှိပ်စက်ခံနေရသည်ကိုပင် နားမလည်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်နေခဲ့ရရှာသည်။
အစောင့်အရှောက် လူကြီးများ မရှိသည့်အချိန်တွင် အစေခံများကပင် သူ့အပေါ် ရိုသေမှု မရှိကြတော့ပေ။ သူတို့သည် သခင်နှင့် အစေခံ ဆိုသည်ကို မေ့လျော့ကာ သူတို့ကိုယ်သူတို့ သခင်များကဲ့သို့ပင် ဆက်ဆံလာကြသည်။
ထိုသို့ဖြင့် လေးနှစ်တာ ကာလကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရသည်။ ယခုအခါ သူသည် အသက် ၁၂ နှစ် ရှိပြီဖြစ်သော်လည်း သူ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့်မှာ ခန္ဓာကျစ်လျစ်ခြင်းအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်မှာပင် ရပ်တန့်နေခဲ့သည်။ သို့သော် ၎င်းမှာ ထူးခြားသည့် အရာတစ်ခု မဟုတ်တော့ပေ။ သူ၏ ရွယ်တူများမှာလည်း အသက် ၁၂ နှစ်အရွယ်တွင် ခန္ဓာကျစ်လျစ်ခြင်းအဆင့် ၁၀ သို့ ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သူ၏ မျိုးနွယ်စုအတွင်းမှာပင် ထိုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေသူ ငါးဦး ရှိလေသည်။ အချို့မှာမူ ခန္ဓာကျစ်လျစ်ခြင်းအဆင့်ကို ကျော်လွန်ကာ ဝိညာဉ်အခြေပြုခြင်းအဆင့်သို့ပင် ရောက်ရှိနေကြပြီ ဖြစ်သည်။ သူ၏ မျိုးနွယ်စုက မျိုးဆက်သစ်များထဲတွင် အင်အားအကောင်းဆုံးမှာ ဦးကြီးဖြစ်သူ၏ သားဖြစ်ပြီး သူသည် ယခုနှစ်တွင် အသက် ၁၃ နှစ်သာ ရှိသေးသော်လည်း ဝိညာဉ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့် အဆင့် ၃ သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
"ဟက်... အခု ငါ ရောက်လာပြီဆိုတော့ ဆုံးရှုံးခဲ့တာတွေ အားလုံးကို ပြန်ယူရမယ်။ ဒဏ်ရာဘယ်လောက်ရနေပါစေ နဂါးတစ်ကောင်ဟာ ဝံပုလွေတွေထက် အမြဲတမ်း သာလွန်တယ်ဆိုတာ ငါ ပြသရမှာပေါ့။ ငါ ပြန်ကောင်းလာပြီဆိုတာ အားလုံးကို အသိမပေးခင် ရက်နည်းနည်းလောက်တော့ အခြေအနေကို အကဲခတ်ရဦးမယ်။ ဘယ်သူက မိတ်ဆွေ၊ ဘယ်သူက ရန်သူဆိုတာကို ခွဲခြားကြည့်ရဦးမှာပေါ့" လုံချန်းသည် ပြုံးလိုက်ရင်း အိပ်ရာပေါ်မှ ထလိုက်သည်။ သူသည် ဤကမ္ဘာသစ်တွင် သူ၏ ခရီးစဉ်ကို စတင်ရန် အသင့်ဖြစ်နေလေပြီ။