ပြီးပြည့်စုံတဲ့ အစီအစဉ်လား
Vol. 2 Ch. 13
လုံစုက ထိုသို့ပြောဆိုခဲ့သော်လည်း လုံချန်းကို အဆိပ်မတိုက်ဘဲ အိပ်ရုံသာ လုပ်ခဲ့သည့် နောက်ကွယ်တွင် တကယ့် အကြောင်းပြချက်တစ်ခု ရှိနေပေသည်။
သူသည် လုံအိမ်တော်အတွင်း၌ လုံချန်းကို သတ်၍မဖြစ်ပေ။ အကယ်၍ လုံချန်း၏အလောင်းကို တစ်စုံတစ်ဦးက တွေ့ရှိသွားပါက အခြေအနေများမှာ အလွန်ဆိုးရွားသွားနိုင်ပြီး စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုများက သူ့ထံသို့ ဦးတည်လာနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် ဤကိစ္စကို အိမ်တော်အပြင်ဘက်တွင်သာ အပြတ်ရှင်းရမည်ဟု ဆုံးဖြတ်ထားသည်။ ထိုသို့လုပ်ဆောင်ရန်အတွက် သူသည် လုံချန်းကို အိမ်တော်အပြင်ဘက်သို့ အရင်ဆုံး ခေါ်ထုတ်သွားရန် လိုအပ်သည်။
လုံထျန်းသည် မတော်တဆမှုဖြစ်ပြီးကတည်းက လုံအိမ်တော်အပြင်သို့ တစ်ခါမျှ မထွက်ခဲ့ဖူးသည်ကို လုံစု သိထားသည်။ လွန်ခဲ့သော လေးနှစ်အတွင်း သူသည် အပြင်သို့ တစ်ခါမျှ မထွက်ခဲ့သဖြင့် လုံစုက ဖိတ်ခေါ်လျှင်ပင် သူ လိုက်လာလိမ့်မည်မဟုတ်ကြောင်း လုံစုက တွေးဆထားသည်။
တစ်ဖက်တွင်လည်း သူသည် လုံချန်းကို သတ်ပြီးမှ အလောင်းကို အပြင်သို့ ခိုးထုတ်ရန် ကြိုးစားလျှင်လည်း အလွန်အန္တရာယ်များသည်။ အကယ်၍ လုံထျန်း၏အလောင်းကို သယ်ဆောင်သွားစဉ် တစ်စုံတစ်ဦးက မြင်တွေ့သွားပါက လုံစုအတွက် နောက်ဆုံးအချိန် ဖြစ်သွားပေလိမ့်မည်။ လုံချန်း၏အဖိုး လုံရန်သည် သူ့ကို အရှင်လတ်လတ် မြေမြှုပ်ပစ်မည်ဖြစ်ပြီး သူ၏အဖိုး လုံဟွာပင်လျှင် သူ့ကို ကယ်တင်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။
လုံချန်း အိပ်ပျော်နေစဉ် အပြင်သို့ ခေါ်ထုတ်သွားခြင်းကသာ သူ့အတွက် အန္တရာယ်အနည်းဆုံးနှင့် အောင်မြင်မှုအရှိနိုင်ဆုံး နည်းလမ်းဖြစ်သည်။ သူသည် လုံအိမ်တော်၏ လုံခြုံရေးအပေါက်တစ်ခုကို အသုံးချကာ လုံချန်းကို အပြင်သို့ ခေါ်ထုတ်သွားမည်ဖြစ်သည်။
အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ဦးက လုံချန်းကို အပြင်သို့ ခေါ်သွားသည်ကို သတိပြုမိလျှင်ပင် လုံစုက ဆင်ခြေပေးနိုင်သေးသည်။ လွန်ခဲ့သော လေးနှစ်အတွင်း နဂါးမြို့တော်မှာ ပြောင်းလဲသွားသည့် အပန်းဖြေစရာ နေရာအသစ်များကို လိုက်ပြရန် ခေါ်သွားခြင်းဖြစ်ကြောင်း၊ လမ်းမှာတင် လုံချန်းက အိပ်ငိုက်ပြီး အိပ်ပျော်သွားခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ အကြောင်းပြနိုင်ပေသည်။
သူတို့သည် လုံစု၏ စကားကို သံသယရှိနိုင်သော်လည်း သူ့ကို တရားဝင် အပြစ်တင်နိုင်မည်မဟုတ်ပေ။ လုံစု တိုက်လိုက်သော ဆေးမှာ နာရီဝက်ကြာပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်ထဲတွင် မည်သည့်အရာမျှ ကြွင်းကျန်ရစ်မည်မဟုတ်ဘဲ အာနိသင်မှာမူ ၁၂ နာရီကျော်အထိ ခံသည်။ အကယ်၍ တစ်စုံတစ်ဦးက လုံချန်းကို စစ်ဆေးကြည့်လျှင်လည်း သာမန်လူတစ်ယောက် အိပ်ပျော်နေသကဲ့သို့သာ တွေ့ရမည်ဖြစ်ပြီး ဆေးခတ်ထားခြင်း သို့မဟုတ် အဆိပ်မိထားခြင်းကို ရှာဖွေတွေ့ရှိမည်မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် လုံစုသည် ဘေးကင်းကင်းနှင့် အစီအစဉ်ကို ဆက်လုပ်နိုင်မည်ဖြစ်သည်။
လုံစုသည် သူ၏ အစီအစဉ် အောင်မြင်နေသည်ကို ကြည့်ကာ လှောင်ရယ်လိုက်သည်။ လက်ဖက်ရည်ကို သူကိုယ်တိုင် သောက်ခဲ့သော်လည်း ဆေးအာနိသင် မထိရောက်ခဲ့ခြင်းမှာ သူ၏ စနစ်တကျ ပြင်ဆင်မှုကြောင့် ဖြစ်သည်။ လက်ဖက်ရည် နှစ်ခွက်လုံးတွင် အိပ်ဆေးများ ပါဝင်နေသည်။ ၎င်းမှာ လုံချန်းက အရင်ဦးဆုံး ခွက်ကို ရွေးချယ်ခဲ့လျှင်ပင် ဆေးမိစေရန်အတွက် သူ ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။
ခွက်နှစ်ခွက်လုံးမှာ ဆေးခတ်ထားခြင်း ဖြစ်သော်လည်း လုံစုကမူ ထိုအိပ်ဆေး၏ အာနိသင်ကို ပြယ်စေမည့် အဆိပ်ဖြေဆေးကို ကြိုတင်သောက်ထားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် အနည်းငယ်မျှ ထိခိုက်မှုမရှိဘဲ မိမိ၏ ပြီးပြည့်စုံသော အစီအစဉ် အောင်မြင်မှုအတွက် ရယ်မောနေနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။
"ကဲ... အခုတော့ နောက်တစ်ဆင့်ကို သွားရမယ့်အချိန်ပဲ။ အစီအစဉ်ရဲ့ အရေးအကြီးဆုံး အဆင့်ပေါ့။ သူ့ကို အိမ်တော်ထဲကနေ ခေါ်ထုတ်သွားဖို့ပဲ" လုံစုက အတွေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။
"တုကု" လုံစုက အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ခေါ်လိုက်သည်။
လက်ဖက်ရည် လာချပေးခဲ့သော အစေခံသည် အခန်းထဲသို့ အလျင်အမြန် ဝင်လာသည်။
"ဒီနေ့ မင်း ကောင်းကောင်း လုပ်နိုင်ခဲ့တယ်။ ရော့... ဒါကို ယူထားလိုက်" ထိုသို့ ပြောကာ လုံစုက ငွေဒင်္ဂါးတစ်ပြားကို ပေးလိုက်သည်။
အစေခံသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ထိုငွေဒင်္ဂါးကို အမြန်လှမ်းယူလိုက်သည်။ လုံစုအတွက်မူ ငွေဒင်္ဂါးတစ်ပြားမှာ ဘာမှမဟုတ်သော်လည်း အစေခံအတွက်မူ အလွန်တန်ဖိုးရှိသည်။ သူသည် တစ်လလုံး လုပ်ကိုင်မှ ကြေးဒင်္ဂါး ၂၀ သာ ရရှိပြီး ငွေဒင်္ဂါးတစ်ပြားမှာ ကြေးဒင်္ဂါး ၁၀၀ နှင့် ညီမျှသည်။ ထို့ကြောင့် သခင်ခိုင်းသည့် အလုပ်လေးတစ်ခု လုပ်ရုံဖြင့် သူသည် ၅ လစာ လုပ်ခကို ရရှိလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ အလွန် ဝမ်းသာသွားသည်။
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်" အစေခံက ကျေးဇူးတင်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ကျေးဇူးတင်နေဖို့ မလိုပါဘူး၊ ငါ့နောက်ကို သစ္စာရှိတဲ့ ခွေးတစ်ကောင်လို လိုက်နေမယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့ဘဝက ဒီထက် ပိုကောင်းလာဦးမှာပါ။ ဒါပေမဲ့ အရေးကြီးဆုံးကတော့ ဒီနေ့ ဒီမှာ ဘာတွေဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ တစ်ယောက်ယောက် သိသွားခဲ့ရင် မင်းနဲ့ မင်းရဲ့ မိသားစု တစ်ခုလုံးကို ငါကိုယ်တိုင် သတ်ပစ်မယ်။ မင်းမှာ ကလေးငယ်လေးတွေ ရှိတယ်ဆိုတာ ငါ ကြားထားတယ်နော်၊ သူတို့ကို ဘာမှမဖြစ်စေချင်ဘူး မဟုတ်လား" လုံစုက ပြုံးလျက် ခြိမ်းခြောက်လိုက်သည်။
အစေခံသည် အလွန်အမင်း ကြောက်လန့်သွားပြီး လုံစု၏ လျှို့ဝှက်ချက်များကို မည်သူ့ကိုမျှ မပြောဘဲ သေရာပါထိ ထိန်းသိမ်းထားပါမည်ဟု ကတိအထပ်ထပ် ပေးလေတော့သည်။ လုံစုသည် ကျေနပ်သော အပြုံးဖြင့် သူ့ကို ပြန်လွှတ်လိုက်သည်။
အစေခံ ထွက်သွားပြီးနောက် တံခါးခေါက်သံ ကြားလိုက်ရသည်။ လုံစုသည် မည်သူဖြစ်ကြောင်း သိနေသည့်ပုံစံဖြင့် တံခါးသွားဖွင့်လိုက်ရာ အရပ်ရှည်ရှည်နှင့် ဆွဲဆောင်မှုရှိသော အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူမသည် ရိုးရှင်းသော အနက်ရောင် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး နံ့သာအနည်းငယ် လိမ်းကျံထားသည်။ သူမ၏ မျက်နှာမှာ သာမန်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း သူမ၏ ထွားကျိုင်းသော ရင်သားအစုံက သူမကို ပိုမို ဆွဲဆောင်မှု ရှိစေသည်။
"အထဲကို ဝင်ခဲ့လေ ယွဲ့" လုံစုက သူမ၏ ရင်သားကို စိုက်ကြည့်ရင်း ပြုံးကာ ပြောလိုက်သည်။
သူမသည် အခန်းထဲသို့ ဝင်လာပြီး လုံစု၏ ခုတင်ပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်သည်။ လုံစုသည် သူမ၏ နောက်မှ လိုက်သွားရင်း ကျပ်ထုပ်နေသော ဝတ်စုံကြားမှ ပေါ်လွင်နေသည့် သူမ၏ တင်ပါးများကို လောဘတကြီး ကြည့်နေမိသည်။
"ငါ ခိုင်းထားတာတွေ အကုန် အဆင်သင့် ဖြစ်ပြီလား" လုံစုက မေးလိုက်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့ သခင်လေးစု။ အားလုံး အဆင်သင့်ပါပဲ။ သခင်လေးရဲ့ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း အကုန် စီစဉ်ထားပါတယ်။ နောက် ၃ နာရီ ကြာရင် လုံအိမ်တော် တောင်ဘက်တံခါးက ကင်းစောင့်တွေက တာဝန်လဲဖို့ သူတို့နေရာကနေ ထွက်သွားကြပါလိမ့်မယ်။ သူတို့နေရာမှာ အစားထိုးမယ့်သူတွေကိုလည်း ဒီနေ့ ၂၀ မိနစ်လောက် နောက်ကျပြီးမှ လာဖို့ သမီး အမိန့်ပေးထားပါတယ်။ ဒါကြောင့် အဲဒီ မိနစ် ၂၀ အတွင်းမှာ တောင်ဘက်တံခါးမှာ ဘယ်သူမှ ရှိနေမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ အဲဒီအချိန်မှာ သခင်လေး အလွယ်တကူ ဖြတ်သွားလို့ ရပါတယ်" ဆွဲဆောင်မှုရှိသော ထိုအမျိုးသမီးက လုံစုကို ကြင်နာစွာ ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
သူမ၏ အမည်မှာ ထူယွဲ့ ဖြစ်သည်။ သူမသည် လုံမျိုးနွယ်စု တောင်ဘက်တံခါး၏ လုံခြုံရေးကြီးကြပ်သူဖြစ်ပြီး ကင်းစောင့်များ၏ တာဝန်ချိန်များကို စီမံခန့်ခွဲသူ ဖြစ်သည်။ သူမသည် အသက် ၂၅ နှစ် ကျော်နေပြီဖြစ်သော်လည်း ဝိညာဉ်အခြေပြုခြင်းအဆင့် ၇ သို့ ရောက်ရှိနေသဖြင့် ကျင့်စဉ်ပိုင်းတွင်လည်း ပါရမီရှိသူဟု သတ်မှတ်ခံရသည်။
လုံစုသည် ရယ်မောရင်း ခုတင်ပေါ်သို့ သွားကာ ထူယွဲ့၏ အနားတွင် ထိုင်လိုက်သည်။
"အဲဒါဆိုရင် ငါ့မှာ ဖြုန်းဖို့ အချိန် ၃ နာရီ ရှိသေးတာပေါ့။ အင်း... အဲဒီ ၃ နာရီအတွင်း ငါ ဘာလုပ်သင့်သလဲ... မင်းကော ဘာလုပ်သင့်တယ် ထင်သလဲ ယွဲ့" ထိုသို့ ဆိုကာ လုံစုက သူမ၏ ကျောပြင်လေးကို ပွတ်သပ်ရင်း သူမ၏ မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်လိုက်တော့သည်