ကောင်းကင်ဘုံ ချောက်ကမ်းပါး
Vol. 2 Ch. 14
"အဲဒါဆိုရင် ငါ့မှာ ဖြုန်းဖို့ အချိန် ၃ နာရီ ရှိသေးတာပေါ့။ အင်း... အဲဒီ ၃ နာရီအတွင်း ငါ ဘာလုပ်သင့်သလဲ... မင်းကော ဘာလုပ်သင့်တယ် ထင်သလဲ ယွဲ့" လုံစုက ပြောကာ သူမ၏ ကျောပြင်လေးကို ပွတ်သပ်ရင်း သူမ၏ မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
သူသည် မျက်နှာကို သူမ၏မျက်နှာနားသို့ ဖြည်းညှင်််််းစွာ တိုးကပ်သွားသည်။ ထူယွဲ့သည် သူ့ကို မတားဆီးဘဲ မျက်လုံးလေးများကိုသာ မှိတ်ထားလိုက်သည်။ နောက်ဆုံးတွင်မူ လုံစု၏ မျက်နှာသည် သူမ၏ အသက်ရှူသံ မြန်နေသည်ကို ကြားရသည်အထိ နီးကပ်သွားခဲ့သည်။ နောက်ထပ် အနည်းငယ်မျှ ထပ်တိုးလိုက်လျှင် သူတို့၏ နှုတ်ခမ်းချင်း ထိတွေ့တော့မည် ဖြစ်သည်။
နောက်ဆုံးတွင်မူ သူသည် ထိုအကွာအဝေးကို ကျော်ဖြတ်ကာ သူမ၏ ချိုမြိန်သော နှုတ်ခမ်းများကို နမ်းရှိုက်လိုက်တော့သည်။ လုံစုသည် သူမကို နမ်းနေရင်း လက်များကို သူမ၏ ထွားကျိုင်းသော ရင်သားများပေါ်သို့ တင်ကာ ဆော့ကစားနေလေသည်။ သူ၏လက်များ ရင်သားပေါ်သို့ ရောက်သွားသည်နှင့် သူမသည် နှုတ်ခမ်းလေး အနည်းငယ် ဟလျက် ညည်းတွဲသံလေး ထွက်ပေါ်လာသည်။ လုံစုသည် ထိုအခွင့်အရေးကို အရယူကာ သူမ၏ ပါးစပ်အတွင်းသို့ လျှာကို သွင်းလိုက်ပြီး သူမ၏လျှာကို လိုက်လံ ရှာဖွေတော့သည်။
သူတို့၏ လျှာချင်း ထိတွေ့သွားပြီးနောက် သူသည် သူမ၏ လျှာလေးနှင့် ဆော့ကစားနေရင်း လက်များကိုလည်း ဝတ်စုံအတွင်းသို့ သွင်းကာ နူးညံ့သော ရင်သားများကို ညင်သာစွာ ပွတ်သပ်ပေးနေသည်။ သူမ၏ ညည်းသံလေးများက ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်နေပြီး ယခုအခါတွင်မူ သူ၏လက်နှင့် သူမ၏ ရင်သားကြားတွင် မည်သည့် အဝတ်အစားမျှ မရှိတော့ပေ။ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးမှာ တစ်ဦးအပေါ်တစ်ဦး နစ်မျောနေလျက် ခုတင်ပေါ်သို့ လဲကျသွားကြတော့သည်။
လုံစု၏ အိပ်ခန်းထဲတွင် ဤကဲ့သို့ ဖြစ်ပျက်နေစဉ် လုံချန်းမှာမူ အပြင်ဘက်ရှိ ကုလားထိုင်ပေါ်တွင် နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်နေဆဲပင် ဖြစ်သည်။ ဤသို့ဖြင့် အချိန် ၂ နာရီခန့် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် လုံစု၏ အိပ်ခန်းတံခါး ပွင့်လာခဲ့သည်။ သူသည် ပြုံးရွှင်ကာ အားအင်အပြည့်ဖြင့် ထွက်လာပြီး သူ၏ နောက်တွင်မူ မျက်နှာလေး နီမြန်းလျက် ကျေနပ်ပီတိ ဖြစ်နေသော ထူယွဲ့ ပါလာသည်။ သူမ၏ ဆံပင်များနှင့် အဝတ်အစားများမှာလည်း ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေသည်။ သူမသည် လုံစုကို နှုတ်ဆက်ရင်း နှုတ်ခမ်းချင်း နမ်းရှိုက်ကာ ဝင်းအတွင်းမှ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။
"ဒီ ဖာသည်မ ထူယွဲ့က လုံရွှယ်ရင်းလောက် မလှပေမဲ့ အိပ်ရာပေါ်မှာတော့ တကယ့်ကို အံ့ဩဖို့ကောင်းပြီး အသုံးတည့်တဲ့ မိန်းမပဲ။ ငါ့အကြိုက် မဟုတ်တာကတော့ နှမြောစရာပဲ၊ ငါနဲ့ ထိုက်တန်တာက လုံရွှယ်ရင်း တစ်ယောက်တည်းပဲ ရှိတယ်။ ဒါပေမဲ့ တစ်ခါတစ်ရံ စိတ်ဖြေဖျောက်ဖို့အတွက်တော့ သူမက ရွေးချယ်စရာ အကောင်းဆုံးပဲ" လုံစုက အိပ်ခန်းထဲမှ အဖြစ်အပျက်များကို ပြန်တွေးကာ ရယ်မောရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။ ထို့နောက် သူသည် သတိပြန်ဝင်လာကာ လုံချန်းထံသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။
'၂ နာရီပဲ ရှိသေးတယ်၊ နောက်ထပ် တစ်နာရီလောက် လိုသေးတာပဲ။ ငါ ကျင့်စဉ် ခဏလောက် ကျင့်ပြီး အချိန်တန်မှ စပြီး လှုပ်ရှားရမယ်' ထိုသို့ တွေးကာ လုံစု ထိုင်ချလိုက်သည်။
ထိုင်ပြီးနောက်တွင်မူ လုံစုသည် လေထုထဲမှ ချီများကို စုပ်ယူကာ သူ၏ သိုင်းဝိညာဉ်ကို မွေးမြူရန် ကျင့်စဉ် စတင်ကျင့်ကြံလေတော့သည်။
ခန္ဓာကျစ်လျစ်ခြင်းအဆင့်ထက် မြင့်မားသော ကျင့်ကြံသူတိုင်းတွင် ဝိညာဉ်အခြေပြုခြင်းအဆင့်၌ ချီကို အသုံးပြု၍ မွေးမြူရသော သိုင်းဝိညာဉ် တစ်ခုစီ ရှိကြသည်။ သိုင်းဝိညာဉ်များ၏ တူညီသော ဂုဏ်သတ္တိတစ်ခုမှာ ၎င်းတို့သည် ပိုင်ရှင်ဖြစ်သော ကျင့်ကြံသူနှင့် ရုပ်ချင်း ဆင်တူနေခြင်း ဖြစ်သည်။
ဝိညာဉ်အခြေပြုခြင်းအဆင့်တစ်တွင် ကျင့်ကြံသူသည် ဝိညာဉ်မျိုးစေ့ တစ်ခုကိုသာ ပိုင်ဆိုင်ရမည်ဖြစ်သည်။ ဝိညာဉ်အခြေပြုခြင်းအဆင့် - ၂ သို့ ရောက်ရှိရန်အတွက်မူ ထိုမျိုးစေ့ကို မိမိနှင့် ရုပ်ချင်းဆင်တူသော သိုင်းဝိညာဉ်လေးတစ်ခု ဖြစ်လာသည်အထိ ချီဖြင့် မွေးမြူပေးရသည်။
ဒုတိယအဆင့်တွင် ထိုသိုင်းဝိညာဉ်မှာ ကျင့်ကြံသူနှင့် အနည်းငယ်သာ ဆင်တူဦးမည် ဖြစ်သော်လည်း အဆင့်များ မြင့်မားလာသည်နှင့်အမျှ တူညီမှုမှာလည်း ပိုမိုများပြားလာမည် ဖြစ်သည်။ အဆင့် ၁၀ သို့ ရောက်ရှိသည့်အခါတွင်မူ သိုင်းဝိညာဉ်သည် ကျင့်ကြံသူနှင့် လုံးဝ တစ်ပုံစံတည်း တူညီသွားမည် ဖြစ်သည်။
လုံစု၏ သိုင်းဝိညာဉ်မှာလည်း ထိုကဲ့သို့ပင်။ သူနှင့် များစွာ ဆင်တူနေပြီ ဖြစ်သော်လည်း သေးငယ်သော ခြားနားချက် အချို့ ရှိနေသေးသည်။ ၎င်းမှာ သူသည် ဝိညာဉ်အခြေပြုခြင်းအဆင့်၏ ထိပ်ဆုံးသို့ မရောက်သေးဘဲ အဆင့် ၈ တွင်သာ ရှိနေသေးကြောင်း ပြသနေခြင်း ဖြစ်သည်။
လုံစုသည် နာရီဝက်ကျော်ကြာအောင် ကျင့်ကြံကာ သူ၏ ဝိညာဉ်ကို မွေးမြူခဲ့သည်။ သူနှင့် သူ၏ သိုင်းဝိညာဉ်အကြား တူညီမှုမှာ အလွန်နှေးကွေးသော နှုန်းဖြင့် တိုးပွားလာခဲ့သည်။
'ဟင်း... အဆင့်တက်ဖို့က အဝေးကြီး လိုသေးတာပဲ။ ငါ ပိုကြိုးစားပြီးတော့ ရွှေအမြုတေအဆင့်ကို မြန်မြန်ရောက်အောင် လုပ်ရမယ်။ အဲဒီကျရင်တော့ အဖိုးကို ရွှယ်ရင်းရဲ့အဖိုးဆီ သွားပြီး ငါတို့ လက်ထပ်ဖို့အတွက် စကားပြောခိုင်းရမယ်' လုံစု တွေးလိုက်သည်။
"သွားရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ" လုံစုက လုံချန်းကို ကြည့်ကာ ရေရွတ်လိုက်သည်။
သူသည် မတ်တတ်ရပ်ကာ လုံချန်းထံသို့ လျှောက်သွားသည်။ လုံချန်း၏ လက်မောင်းတစ်ဖက်ကို သူ၏ ပခုံးပေါ်သို့ တင်ကာ သူ၏လက်တစ်ဖက်ဖြင့် လုံချန်း၏ ကျောကို သိုင်းဖက်လိုက်သည်။ ထို့နောက် မတ်တတ်မရပ်နိုင်အောင် မူးနေသော လူတစ်ယောက်ကို တွဲခေါ်သကဲ့သို့ ပခုံးကို အသုံးပြုကာ ဆွဲခေါ်သွားတော့သည်။
သူသည် အစီအစဉ်များ ကြိုတင်ပြုလုပ်ထားပြီးဖြစ်သဖြင့် လုံမျိုးနွယ်စု၏ အကြီးအကဲများ သို့မဟုတ် အရေးပါသော အဖွဲ့ဝင်များ ဖြတ်သန်းလေ့မရှိသော လမ်းကို အသုံးပြုခဲ့သည်။ အစေခံများအတွက်မူ သူ၏နောက်လိုက်များက ထိုအချိန်တွင် ထိုလမ်းပေါ်၌ မည်သူမျှ မရှိစေရန် အသေအချာ ရှင်းလင်းထားပြီး ဖြစ်သည်။
ထိုလမ်းအတိုင်း ၁၅ မိနစ်ခန့် လျှောက်ပြီးနောက် လုံစုသည် လုံအိမ်တော် တောင်ဘက်တံခါး အနီးသို့ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။
"မျှော်လင့်ထားတဲ့အတိုင်းပဲ၊ သူက တကယ်ကို အသုံးတည့်တာပဲ" လုံစုက ထူယွဲ့ ပြောသည့်အတိုင်း ကင်းစောင့်တစ်ယောက်မှ မရှိသည်ကို တွေ့ရသဖြင့် ပြုံးလျက် ရေရွတ်လိုက်သည်။ ဤနေရာတစ်ခုလုံးမှာ သူ စီစဉ်ထားသည့်အတိုင်း လူသူကင်းမဲ့နေသည်။
သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဂရုတစိုက် အကဲခတ်ရင်း အပြင်သို့ အလွယ်တကူ ထွက်လာခဲ့သည်။ လုံအိမ်တော်အပြင်ဘက်သို့ ရောက်သည်နှင့် သူသည် သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို အားရပါးရ ချလိုက်ပြီး အပြင်ဘက်တွင် အဆင်သင့် စောင့်နေသော သူ၏ ကိုယ်ပိုင် ရထားလုံးထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်။ ထို့နောက် ရထားလုံးမောင်းသူကို လုံအိမ်တော်၏ တောင်ဘက်အရပ်သို့ ချက်ချင်း မောင်းနှင်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်တော့သည်။
လုံမျိုးနွယ်စုသည် နဂါးမြို့တော်၏ တောင်ဘက် နယ်မြေတွင် အခြေစိုက်ပြီး၊ ချင်မျိုးနွယ်စုမှာ အရှေ့ဘက်၊ ကူမျိုးနွယ်စုမှာ အနောက်ဘက် နယ်မြေများတွင် အသီးသီး အခြေစိုက်ကြသည်။ ဤအဓိက မျိုးနွယ်စုကြီး သုံးခုစလုံးတွင် ကျယ်ပြန့်သော မြေကွက်လပ်များနှင့် လုပ်ငန်းပေါင်းများစွာ ရှိကြသည်။ နဂါးမြို့တော်၏ အလယ်ဗဟိုတွင်မူ တော်ဝင်နန်းတော် တည်ရှိပြီး တော်ဝင်မျိုးနွယ်စုများ နေထိုင်ကြသည်။
နဂါးမြို့တော်၏ တောင်ဘက် အစွန်ဆုံးတွင် ကြီးမားသော ချောက်ကမ်းပါးကြီးတစ်ခု ရှိသည်။ ၎င်းကို ကောင်းကင်ဘုံ ချောက်ကမ်းပါးဟု ခေါ်ဆိုကြသည်။ ထိုချောက်ကမ်းပါး၏ အောက်ခြေသည် အလွန်နက်ရှိုင်းသဖြင့် မည်သူမျှ အဆုံးကို မမြင်နိုင်ကြပေ။ နဂါးမြို့တော်၏ တောင်ဘက်တွင် အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ချောက်ကမ်းပါးကြီး ရှိနေရသနည်းဆိုသည်ကို မည်သူမျှ မသိကြသော်လည်း ရွှေအင်ပါယာ မတည်ထောင်မီကတည်းက ရှိနေခဲ့ကြောင်းကိုမူ သိထားကြသည်။
ချောက်ကမ်းပါး မည်မျှနက်သည်ကို မည်သူမျှ မမြင်နိုင်သော်လည်း အောက်ခြေရှိ မှောင်မိုက်နေမှုများကို ကြည့်ခြင်းဖြင့် ကီလိုမီတာ အတော်များများ နက်လိမ့်မည်ဟု ခန့်မှန်းနိုင်ကြသည်။ ထိုအောက်ခြေတွင် ဘာရှိသလဲဆိုသည်ကို မည်သူမျှ မသိကြပေ။
လူများက သိလိုစိတ် ရှိကြသော်လည်း အရည်အချင်း မပြည့်မီသဖြင့် မည်သူမျှ ထိုချောက်ထဲသို့ မဆင်းရဲကြပေ။ ဤကမ္ဘာတွင် ကောင်းကင်အဆင့်နှင့် ထိုထက် မြင့်မားသော ကျင့်ကြံသူများသာ ပျံသန်းနိုင်စွမ်း ရှိကြသည်။
ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် ကောင်းကင်အဆင့်ရှိသော ကျင့်ကြံသူများစွာ ရှိသော်လည်း ရွှေအင်ပါယာအတွင်း၌မူ ထိုအဆင့်ရှိသူ တစ်ဦးမျှ မရှိပေ။ ရွှေအင်ပါယာ၏ ဘုရင်ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ကောင်းကင်အဆင့်သို့ မရောက်သေးဘဲ မြေကမ္ဘာအဆင့်တွင်သာ ရှိသေးသည်။ ထို့ကြောင့် ရွှေအင်ပါယာမှ မည်သူမျှ ထိုချောက်အတွင်းသို့ မဆင်းရဲကြခြင်း ဖြစ်သည်။
တစ်ဖက်တွင်လည်း ပိုမိုအစွမ်းထက်သော တိုင်းနိုင်ငံများမှ ကျင့်ကြံသူများသည် ရွှေအင်ပါယာကဲ့သို့သော အားနည်းသည့် တိုင်းနိုင်ငံကလေးနှင့် ၎င်း၏ သေးငယ်သော အရင်းအမြစ်များ၊ လျှို့ဝှက်ချက်များကို စိတ်ဝင်စားကြခြင်း မရှိပေ။ ထို့ကြောင့် ကောင်းကင်ဘုံ ချောက်ကမ်းပါးအတွင်းသို့ မည်သူမျှ နက်နက်ရှိုင်းရှိုင်း မသွားရောက်ခဲ့ကြပေ။ လုံစု၏ ရထားလုံး ဦးတည်မောင်းနှင်နေသော နေရာမှာလည်း ထိုကောင်းကင်ဘုံ ချောက်ကမ်းပါး ပင် ဖြစ်ပါတော့သည်။