ဝိညာဉ်အခြေပြုခြင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းခြင်း

​ထိုစာအုပ်ကို ဖတ်လိုက်ရသည်နှင့်တစ်ပြိုင်နက် လုံချန်းမှာ အံ့အားသင့်သွားရသည်။

​စာအုပ်ကို ဖတ်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ အတွင်း၌ ရေးသားထားသည်မှာ ကျင့်စဉ်တစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်ရသည်။ ဤကျင့်စဉ်သည် တစ်စုံတစ်ခု ထူးခြားနေသည်ကို လုံချန်း ခံစားနေမိသည်။

​"ငါက လုံမျိုးနွယ်စုမှာ ဖတ်ခဲ့ဖူးတဲ့ ကျင့်စဉ်တွေကလွဲရင် တခြားကျင့်စဉ်တွေအကြောင်း အများကြီး မသိပေမဲ့၊ ဒီကျင့်စဉ်က ငါတို့မျိုးနွယ်စုရဲ့ ကျင့်စဉ်နဲ့ယှဉ်ရင် တကယ့်ကို ထူးကဲသာလွန်နေတာကိုတော့ သိသာနေတာပဲ" လုံချန်းက တစ်ကိုယ်တည်း ရေရွတ်လိုက်သည်။

​မျက်နှာဖုံးတွင် မည်သည့်စာသားမျှ ရေးမထားသော်လည်း လုံချန်းသည် လွန်ခဲ့သော မိနစ်အနည်းငယ်ကပင် ထိုအနီရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူက ဤစာအုပ်ထဲတွင် ကိုယ်တိုင်ရေးသားနေသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် ဤကျင့်စဉ်မှာ ထိုသူကိုယ်တိုင် ဖန်တီးထားခြင်းဖြစ်ကြောင်း သူ နားလည်လိုက်သည်။

​ဤကျင့်စဉ်သည် ထိုသူကိုယ်တိုင် ကျင့်ကြံနေကျ ကျင့်စဉ်ကို ပြန်လည်ရေးမှတ်ထားခြင်းလား၊ သို့မဟုတ် အခုမှ အသစ်တီထွင် ရေးသားလိုက်ခြင်းလားဆိုသည်ကို သူ မသေချာပေ။ အကယ်၍ ဒုတိယအချက်သာ မှန်ကန်ပါက ဤလူသည် မိမိကိုယ်ပိုင် ကျင့်စဉ်ကို ဖန်တီးနိုင်သည့် ကောင်းကင်ဘုံ ပါရမီရှင် တစ်ဦး ဖြစ်နေပေလိမ့်မည်။

​'ဒီလိုကျင့်စဉ်မျိုးကို ရေးနိုင်တယ်ဆိုတော့ ဒီလူက တကယ့်ကို အံ့ဩစရာပဲ။ သူက အခုမှ တွေးမိပြီး ရေးလိုက်တာလား၊ ဒါမှမဟုတ် သူ အမြဲကျင့်နေတဲ့ အစွမ်းထက်ကျင့်စဉ်ကို တစ်စုံတစ်ယောက်အတွက် မိတ္တူကူးပေးတာလား' လုံချန်း တွေးနေမိသည်။

​"ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ်လေ၊ ဒါက အိမ်မက်တစ်ခုပဲဆိုတော့ အများကြီး တွေးမနေတော့ဘူး။ ဒါကို သင်ယူခွင့်ရတာနဲ့တင် တန်နေပါပြီ။ ဒီလိုအခွင့်အရေး ရတဲ့အတွက် သူ့ကို ကျေးဇူးတင်ရမယ်။ ဒါက အိမ်မက်ဖြစ်နေလို့ သူ့ကို ကိုယ်တိုင်နှုတ်ဆက်ပြီး ကျေးဇူးတင်လို့မရတာပဲ နှမြောစရာကောင်းတယ်" လုံချန်းက မိမိဘာသာ ပြောလိုက်သည်။

​လုံချန်းသည် ထိုနေရာတွင်ပင် ရပ်လျက် ဤကျင့်စဉ်ကို ပိုမိုနားလည်ရန် ကြိုးစားနေသည်။ ဤကျင့်စဉ်တွင် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်အတန်းများမှာ အတူတူပင်ဖြစ်သော်လည်း ချဉ်းကပ်ပုံမှာမူ လုံးဝကွဲပြားနေသည်ကို သူ ခံစားရသည်။

​မည်သည့်နေရာတွင်မျှ အမည်ရေးထားခြင်း မရှိသဖြင့် ဤကျင့်စဉ်ကို မည်သို့ ခေါ်ရမှန်း သူ မသိပေ။ ထို့ကြောင့် နောက်မှသာ အမည်တစ်ခု စဉ်းစားပေးရန် သူ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

​'နာမည်မရှိသေးတော့ လောလောဆယ် အမည်မဲ့ကျင့်စဉ်လို့ပဲ ခေါ်ထားလိုက်မယ်။ နောက်မှ သေချာစဉ်းစားပြီး နာမည်ပေးတာပေါ့'

​လုံချန်းသည် ဤကျင့်စဉ်ကို စမ်းသပ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူသည် ထိုနေရာမှာပင် ထိုင်ချလိုက်ပြီး အမည်မဲ့ကျင့်စဉ်တွင် ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း ချီများကို စတင်လှည့်ပတ်တော့သည်။

​သူ ကျင့်ကြံခြင်း စတင်လိုက်သည်နှင့် ပတ်ဝန်းကျင် လေထုထဲမှ ချီများသည် သူ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးသည့် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်လာသည်။ သူ ခန့်မှန်းကြည့်ရသလောက်ဆိုလျှင် ယခင်က ကျင့်ကြံမှုအရှိန်ထက် အဆပေါင်း တစ်ရာမက ပိုမိုမြန်ဆန်နေသည်။

​လုံချန်းသည် အိမ်မက်ထဲတွင် ကျင့်ကြံနေစဉ် လက်တွေ့ကမ္ဘာ၌မူ သူ၏ခန္ဓာကိုယ်သည် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ချီ များကို အံ့ဩဖွယ်ကောင်းလောက်အောင် ငမ်းငမ်းတက် စုပ်ယူနေသည်။

​ထို့အပြင် သူ၏ သွေးများမှာလည်း အနီရောင်မှ ခရမ်းရောင်သို့ ပြောင်းလဲသည့်နှုန်းမှာ အနည်းငယ် ပိုမိုမြန်ဆန်လာသည်။ သို့သော် ၎င်းမှာ အလွန်သေးငယ်သော ပမာဏမျှသာ ဖြစ်သဖြင့် သွေးအားလုံး ပြောင်းလဲရန် အချိန်အတော် လိုသေးသည်။

​အိမ်မက်ထဲတွင်မူ လုံချန်းသည် အမည်မဲ့ကျင့်စဉ်အတိုင်း ဆက်လက် ကျင့်ကြံနေဆဲဖြစ်သည်။ သူသည် ခန္ဓာကျစ်လျစ်ခြင်းအဆင့်၏ အထွက်အထိပ်သို့ ရောက်နေသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ရာ ယခုရရှိလာသည့် ကျင့်ကြံမှုအရှိန်ကို အသုံးချပြီး ဝိညာဉ်အခြေပြုခြင်းအဆင့်သို့ တစ်ခါတည်း အဆင့်တက်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။

​သူသည် အာရုံကို စူးစိုက်လျက် ကျင့်စဉ်တွင် ဖော်ပြထားသည့် အဆင့်တိုင်းကို လိုက်နာဆောင်ရွက်သည်။ ပတ်ဝန်းကျင်မှ ချီ များသည် ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်လာပြီး လုံချန်း ညွှန်ကြားသည့် နေရာအသီးသီးသို့ စီးဆင်းသွားကြသည်။

​အတန်ကြာ ကျင့်ကြံပြီးနောက် သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း၌ သေးငယ်သော ဝိညာဉ်မျိုးစေ့လေးတစ်ခု စတင်ပုံပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် တဖြည်းဖြည်း ပိုမိုကြီးမားလာပြီး သိပ်သည်းလာခဲ့သည်။

​ခဏအကြာတွင် အတားအဆီးတစ်ခု ကျိုးပျက်သွားသကဲ့သို့ သူ ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ ဒန်ထျန်း အတွင်း၌ ပြည့်စုံသော ဝိညာဉ်မျိုးစေ့တစ်ခု ဖြစ်တည်လာခဲ့သည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင် သူ အဆင့်တက်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ သူသည် ပြုံးလျက် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်သည်။

​"နောက်ဆုံးတော့ ငါ ဝိညာဉ်အခြေပြုခြင်းအဆင့်ကို ရောက်သွားပြီ၊ ငါ့မှာ ကိုယ်ပိုင် ဝိညာဉ်မျိုးစေ့ ရှိသွားပြီ" လုံချန်းသည် ဝမ်းသာအားရ ပြုံးလျက် သူ၏ စိတ်အာရုံဖြင့် ဒန်ထျန်းအတွင်းသို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်သည်။ ဝိညာဉ်အခြေပြုခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်သွားပြီဖြစ်သဖြင့် ယခုအခါတွင် သူသည် စိတ်အာရုံကို အသုံးပြုနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

​သူ၏ စိတ်အာရုံ ဒန်ထျန်းအတွင်းသို့ ဝင်သွားသည့်အခါ သေးငယ်သော ဝိညာဉ်မျိုးစေ့လေးတစ်ခု ဝဲပျံနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းကို ဝိညာဉ်မျိုးစေ့ဟု ခေါ်သော်လည်း မျိုးစေ့နှင့် မတူဘဲ ဥခွံတစ်ခုနှင့် ပိုတူနေသည်။ ၎င်းကို အသေအချာ မြင်လိုက်ရသည့်အခါ လုံချန်းမှာ ထိတ်လန့်သွားရသည်။

​ဤဝိညာဉ်မျိုးစေ့မှာ သူ ကြားဖူးနားဝရှိသမျှနှင့် လုံးဝ မတူပေ။ လုံထျန်း၏ဖခင် လုံကျွင်းသည် ဝိညာဉ်အခြေပြုခြင်းအဆင့်တွင် ဖြစ်ပေါ်တတ်သော အပြောင်းအလဲများအကြောင်း လုံထျန်းကို အများကြီး ပြောပြခဲ့ဖူးသည်။

​လုံထျန်း၏အဖိုး လုံရန်သည်လည်း လုံထျန်း မတော်တဆမဖြစ်မီ ခန္ဓာကျစ်လျစ်ခြင်းအဆင့် အထွက်အထိပ်သို့ ရောက်စဉ်က ကျင့်ကြံမှုအကြောင်းများ ရှင်းပြခဲ့သည်။ ထို့အပြင် လုံထျန်းကိုယ်တိုင်လည်း ကျင့်ကြံမှုဆိုင်ရာ စာအုပ်များစွာကို ဖတ်ဖူးသည်။ လုံထျန်း၏ မှတ်ဉာဏ်များအရ လုံချန်းသည် ဝိညာဉ်အခြေပြုခြင်းအဆင့်အကြောင်း ကောင်းကောင်း သိထားသည်။ ထို့ကြောင့်ပင် သူ၏ ဝိညာဉ်မျိုးစေ့ကို မြင်သောအခါ သူ အံ့အားသင့်သွားရခြင်း ဖြစ်သည်။

​"ဘာလို့... ဘာလို့ ဒီလို ဖြစ်နေရတာလဲ..." လုံချန်းက အံ့ဩတုန်လှုပ်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

​ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး၏ ဝိညာဉ်မျိုးစေ့သည် ခြွင်းချက်မရှိ အဖြူရောင်သာ ဖြစ်ရမည်ဟု လုံချန်း သိထားသည်။ သို့သော် သူ၏ ဝိညာဉ်မျိုးစေ့မှာမူ လုံးဝ ကွဲပြားနေသည်။

​လုံချန်း၏ ဝိညာဉ်မျိုးစေ့မှာ ရွှေရောင် ဖြစ်နေပြီး ထိုရွှေရောင်မျိုးစေ့ပေါ်တွင် ခရမ်းရောင် ပုံစံအချို့ ပါရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ဖြစ်ရသည်ကို သူ မသိပေ။

​"ဘာလို့ ရွှေရောင် ဖြစ်နေတာလဲ။ ပုံမှန်ဆိုရင် အဖြူရောင် ဖြစ်ရမှာလေ! ဒီကျင့်စဉ်ကြောင့်လား၊ ပြီးတော့ ဒီခရမ်းရောင် ပုံစံတွေကရော ဘာတွေလဲ" လုံချန်းမှာ မိမိဘာသာ မေးခွန်းထုတ်နေသော်လည်း အဖြေရှာမရပေ။

​'ငါ့ခန္ဓာကိုယ်မှာတော့ ဘာမှ မူမမှန်တာ မခံစားရပါဘူး။ တကယ်တော့ အရင်ကထက်တောင် အားလုံး ပိုကောင်းနေသေးတယ်။ ငါ တကယ်ပဲ ဝိညာဉ်အခြေပြုခြင်းအဆင့်ကို ရောက်သွားတာပဲ။ ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်မျိုးစေ့က တခြားသူတွေနဲ့ မတူလည်း ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ ဒါက ငါ့ဟာပဲလေ၊ ထူးခြားနေတာ ဘာမှမမှားပါဘူး' ထိုသို့ တွေးကာ သူ၏ ဝိညာဉ်မျိုးစေ့ကို ကြည့်ပြီး ကျေနပ်နေမိသည်။

​"အဓိကမေးခွန်းကတော့ ငါက အိမ်မက်မက်နေတာဆိုတော့ လက်တွေ့ဘဝမှာ ဒီကျင့်စဉ်အဆင့်အတိုင်း ရှိနေပါ့မလားပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါ ဒီကျင့်စဉ်ကို မှတ်မိနေသရွေ့တော့ လက်တွေ့ဘဝမှာလည်း အချိန်မရွေး ပြန်ပြီး အဆင့်တက်နိုင်မှာပါ" လုံချန်းက ပြတ်သားစွာ ပြောလိုက်သည်။

​"ဒီအခန်းထဲမှာ တခြား ဘာတွေရှိသေးလဲ ထပ်ရှာကြည့်ရမယ်။ တခြား ကျင့်စဉ်တွေ ဒါမှမဟုတ် စာအုပ်တွေ တွေ့နိုင်သေးတာပဲ။ ဒီလူ့ရဲ့ ပစ္စည်းတွေကို ခွင့်ပြုချက်မပါဘဲ ကြည့်ရတာ အားနာပေမဲ့၊ ဒါက အိမ်မက်ပဲဆိုတော့ ဖြစ်မှာပါလေ" လုံချန်းက အပြစ်ရှိသလို ခံစားချက်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

​လုံချန်းသည် အခန်းအနှံ့ လိုက်လံရှာဖွေသော်လည်း မည်သည့်စာအုပ်မျှ ထပ်မတွေ့ရပေ။ အံဆွဲအချို့မှာလည်း သော့ခတ်ထားသဖြင့် ဖွင့်၍မရပေ။ အတန်ကြာအောင် ကြိုးစားဖွင့်သော်လည်း မရသဖြင့် သူ လက်လျှော့လိုက်သည်။

​လုံချန်း လုံးဝ လက်လျှော့တော့မည့်ဆဲဆဲတွင် သူ၏မျက်လုံးသည် အခန်းထောင့်ရှိ အမှိုက်ပုံးဆီသို့ ရောက်သွားပြီး အမှိုက်ပုံးအတွင်းမှ စာအုပ်တစ်အုပ်၏ အစွန်းထွက်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ လုံချန်းသည် အမြန်ပြေးသွားပြီး ကြည့်လိုက်ရာ အမှန်တကယ်ပင် စာအုပ်တစ်အုပ် ဖြစ်နေသည်။ ဤစာအုပ်ကို အဘယ်ကြောင့် အမှိုက်ပုံးထဲ ပစ်ထားရသနည်းဟု သူ သိချင်သွားသည်။

​သူသည် ထိုစာအုပ်ကို ကောက်ယူလိုက်ရာ ဤတစ်ကြိမ်တွင်မူ မျက်နှာဖုံး၌ စာလုံးအချို့ ရေးသားထားသည်ကို တွေ့လိုက်ရပါတော့သည်။