ကောင်းကင်ဘုံ မိစ္ဆာအတောင်ပံများ

​လုံချန်းသည် ထိုစာအုပ်ကို ကောက်ယူလိုက်သည့်အခါ ယခင်စာအုပ်နှင့် အနည်းငယ် ကွဲပြားနေသည်ကို သတိပြုမိသည်။ စာအုပ်ကို ပြုလုပ်ထားသည့် ပစ္စည်းမှာ ရှေ့တစ်အုပ်လောက် မကောင်းသော်လည်း သူ၏နေရပ်တွင် မြင်ဖူးသမျှ စာအုပ်များထက်မူ များစွာ သာလွန်နေဆဲဖြစ်သည်။

​ယခင်စာအုပ်နှင့် မတူသည့် နောက်ထပ်အချက်တစ်ခုမှာ ဤစာအုပ်၏ မျက်နှာဖုံးတွင် အမည်တစ်ခု ရေးသားထားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

​စာလုံးကြီးများဖြင့် ကောင်းကင်ဘုံ မိစ္ဆာတောင်ပံများ​ဟု ရေးသားထားသည်။

​"ကောင်းကင်ဘုံ မိစ္ဆာအတောင်ပံများ တဲ့လား... သိုင်းကွက်တစ်ခုအတွက် တကယ့်ကို ကောင်းတဲ့နာမည်ပဲ။ ဒီကျင့်စဉ်က သူ့နာမည်အတိုင်းပဲ အစွမ်းထက်ပါစေလို့ မျှော်လင့်ရတာပဲ" လုံချန်းက စာအုပ်ကို ကြည့်ရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။

​လုံချန်းသည် ဤကဲ့သို့ ခန့်ညားထည်ဝါသော အမည်ကို နှစ်သက်မိပြီးသား ဖြစ်သဖြင့် ချက်ချင်းပင် ဖတ်ရှုရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

​သူသည် စာအုပ်ကိုဖွင့်ကာ တစ်မျက်နှာပြီးတစ်မျက်နှာ ဖတ်ရှုသွားသည်။ သူ ဖတ်နေစဉ်အတွင်း မျက်နှာအမူအရာမှာလည်း စူးစမ်းလိုစိတ်မှသည် အံ့ဩခြင်း၊ ထိုမှတစ်ဆင့် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ခြင်းနှင့် အတွေးနက်ခြင်းတို့သို့ အစဉ်လိုက် ပြောင်းလဲနေခဲ့သည်။

​နောက်ဆုံးစာမျက်နှာကို ဖတ်ပြီးသည့်အခါတွင်မူ လုံချန်း၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး စာအုပ်ကို ပိတ်လိုက်တော့သည်။

​"အံ့ဩစရာပဲ... တကယ့်ကို အံ့မခန်းတဲ့ သိုင်းပညာပဲ။ တကယ်လို့ ဒီသိုင်းပညာသာ ငါ့ကမ္ဘာမှာ ရှိခဲ့ရင် အင်ပါယာတွေဟာ ဒါကိုရဖို့ စစ်ပွဲတွေတောင် ဆင်နွှဲကြလိမ့်မယ်။ ဒါကို ဘာလို့ အမှိုက်ပုံးထဲ ပစ်ထားရတာလဲ" လုံချန်းသည် တစ်ကိုယ်တည်း ပြောနေမိသော်လည်း အကြောင်းရင်းကိုမူ သေချာမသိပေ။

​'ဖြစ်နိုင်တာကတော့ ဒီလူက ဒီသိုင်းကွက်က အားနည်းတယ်လို့ ထင်လို့ စိတ်မဝင်စားတာ ဖြစ်နိုင်သလို၊ ဒါမှမဟုတ် ဒီသိုင်းကွက်နဲ့ ပတ်သက်ပြီး မကောင်းတဲ့ အမှတ်တရတွေ ရှိနေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်။ ဒီသိုင်းကွက်ကို ရေးသားတဲ့သူနဲ့ ပတ်သက်ပြီး တစ်စုံတစ်ခု ရှိနေမှာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ ဒါက ခန့်မှန်းချက်သက်သက်ပါပဲ' လုံချန်းက အကျိုးအကြောင်း ဆင်ခြင်ကြည့်သော်လည်း သေချာမသိသဖြင့် လက်လျှော့လိုက်သည်။

​စာအုပ်ကို အမှိုက်ပုံးထဲ ပစ်ထားရသည့် အကြောင်းရင်းကို ရှာဖွေနေမည့်အစား ၎င်း၏ အကြောင်းအရာကိုသာ အာရုံစိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

​ဤစာအုပ်တွင် ဖော်ပြထားသည်မှာ ပျံသန်းခြင်းဆိုင်ရာ သိုင်းပညာ တစ်ခု ဖြစ်သည်။ လုံချန်းသည် ပျံသန်းခြင်းသိုင်းပညာကို ရရှိလိုက်သဖြင့် အလွန်ဝမ်းသာသွားသည်။ လုံထျန်း၏ ကမ္ဘာတွင် ပျံသန်းခြင်းသိုင်းပညာများမှာ အလွန်ရှားပါးပြီး လူနည်းစုသာ ပိုင်ဆိုင်ကြသည်။ ရွှေအင်ပါယာအတွင်း၌မူ ဧကရာဇ်ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် ထိုကဲ့သို့သော သိုင်းပညာမျိုး မရှိပေ။

​ကောင်းကင်အဆင့်နှင့် ထိုထက်မြင့်သော ကျင့်ကြံသူများသာ ပျံသန်းနိုင်စွမ်းရှိကြသဖြင့် ထိုအဆင့်အောက်ရှိ ကျင့်ကြံသူများအတွက် ဤသိုင်းပညာမှာ အလွန်တန်ဖိုးရှိသည်။

​ဤနည်းစနစ်များ၏ အရေးပါပုံကို လုံထျန်း ဖတ်ခဲ့ဖူးသည့် စာအုပ်များအရ သိနိုင်သည်။ ပျံသန်းခြင်းဆိုင်ရာ နည်းစနစ်များအားလုံးသည် ကမ္ဘာပေါ်ရှိ အင်အားအကြီးဆုံး မျိုးနွယ်စုကြီးများ၏ အဓိက အမွေအနှစ်များဖြစ်ပြီး ပြင်ပသို့ ပေါက်ကြားပါက သေဒဏ်အထိ ပေးလေ့ရှိသည်။

​သာမန် ပျံသန်းခြင်းသိုင်းပညာများသည် မြေကမ္ဘာအဆင့် အထိသာ အသုံးဝင်သော်လည်း ဤကောင်းကင်ဘုံ မိစ္ဆာအတောင်ပံများ မှာမူ ထိုအရာများထက် များစွာသာလွန်ပြီး ကျင့်ကြံမှုအဆင့် မြင့်မားလာလေ ပိုမိုအစွမ်းထက်လာလေ ဖြစ်မည်ကို လုံချန်း သိလိုက်သည်။

​သိုင်းပညာ၏ အမည်အတိုင်းပင် ၎င်းကို အသုံးပြုသည့်အခါ ကျင့်ကြံသူသည် မိမိ၏ ချီကို အသုံးပြု၍ အတောင်ပံများကို ဖန်တီးကာ ပျံသန်းနိုင်မည်ဖြစ်သည်။ ဤပညာကို တတ်မြောက်သွားပါက လုံချန်းသည် သူ၏ ချီ စွမ်းအင်ရှိသရွေ့ ပျံသန်းနိုင်မည်ဖြစ်ပြီး ကျွမ်းကျင်မှု မြင့်မားလာသည်နှင့်အမျှ ချီ စွမ်းအင်ကုန်ဆုံးမှု လျော့နည်းလာကာ နားစရာမလိုဘဲ အချိန်အတော်ကြာ ပျံသန်းနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

​လုံချန်းသည် ဤနေရာ၌ပင် စတင်လေ့ကျင့်လိုသော်လည်း သူ လေ့ကျင့်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် အခန်းအပြင်ဘက်မှ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီးတစ်ခု ကြားလိုက်ရသည်။ ရုတ်တရက် အခန်းတံခါးကို အပြင်းအထန် ခေါက်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ သူ ဘာဖြစ်သည်ကို နားမလည်နိုင်မီမှာပင် သူ၏ အိမ်မက် ပျက်ပြားသွားပြီး နိုးလာခဲ့တော့သည်။

​သူ နိုးလာသည့်အခါ ယမန်နေ့ညကအတိုင်း မြေပြင်ပေါ်တွင် လဲလျောင်းနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ရေကန်၏ အအေးဓာတ်ကြောင့် အေးမြသော လေညင်းများ တိုက်ခတ်နေသည်။

​သူသည် ထထိုင်ကာ သမ်းဝေလိုက်သည်။ ကောင်းကင်တွင် နေမင်းမှာ ထွန်းလင်းတောက်ပနေပြီဖြစ်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင် အပြောင်းအလဲအချို့ ရှိနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်ရာ လုံချန်း၏ မျက်နှာတွင် ပျော်ရွှင်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

​လုံချန်းသည် အရင်ကထက် အနည်းငယ် အရပ်ရှည်လာသည်။ အနည်းငယ်မျှသာ ဖြစ်သော်လည်း သူ သတိပြုမိသည်။ သူ၏ အသားအရေမှာလည်း အရင်ကထက် ပိုမိုကောင်းမွန်လာသည်။ သို့သော် ဤအရာများထက် သူ ပို၍ ဝမ်းသာနေသည့် အချက်တစ်ခု ရှိသေးသည်။

​လုံချန်းသည် သူ၏ အိမ်မက်ထဲတွင် ဝိညာဉ်အခြေပြုခြင်းအဆင့်သို့ တက်လှမ်းစဉ်က ရရှိခဲ့သော ခွန်အားများမှာ လက်တွေ့တွင်လည်း ရှိနေဆဲဖြစ်သည်ကို တွေ့လိုက်ရခြင်းပင်။ လုံချန်းသည် သူ၏ စိတ်အာရုံဖြင့် အတွင်းသို့ ငုံ့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ ရွှေရောင်ဝိညာဉ် မျိုးစေ့မှာ အထဲတွင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

​သူသည် ဝိညာဉ်အခြေပြုခြင်းအဆင့်တွင် ရှိနေဆဲဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသဖြင့် အလွန်ဝမ်းသာသွားသည်။ အိမ်မက်ထဲတွင် အဆင့်တက်ခြင်းက လက်တွေ့တွင်ပါ မည်သို့ အကျိုးသက်ရောက်သွားသနည်းဆိုသည်ကို သူ စဉ်းစားမရသော်လည်း အများကြီး တွေးမနေတော့ဘဲ အဆင့်တက်သွားသည်ကိုသာ ကျေနပ်နေလိုက်သည်။

​ခဏအကြာတွင် သူ၏ ဝမ်းဗိုက်မှ အသံများ ထွက်ပေါ်လာသဖြင့် စားသောက်ရန် အချိန်တန်ပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

​လုံချန်းသည် အနီးရှိ ကျောက်တုံးပေါ်တွင် ထိုင်ကာ သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲမှ ရွှေရောင်အသီးတစ်လုံးကို ထုတ်ယူ၍ ဖြည်းညှင်းစွာ စားလိုက်သည်။

​ရွှေရောင်အသီးကို စားရင်း ရေကန်ကို ကြည့်နေစဉ် သူသည် အနည်းငယ် ဝမ်းနည်းလာမိသည်။ ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ရှိစဉ်က သူ၏ မိဘနှစ်ပါးနှင့်အတူ ရေကန်ဘေးတွင် စခန်းချခဲ့ဖူးသည်ကို သတိရသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

​ထိုစဉ်ကလည်း ယခုကဲ့သို့ ရေကန်ရှေ့တွင် စားသောက်ခဲ့သော်လည်း သူ၏ ဘေးတွင် မိဘများ ရှိနေခဲ့သည်။ ယခုမူ တစ်စုံတစ်ဦး၏ အကွက်ချမှုကြောင့် ချောက်အောက်ခြေတွင် သူ တစ်ဦးတည်းသာ ရှိတော့သည်။ သူ သေဆုံးသွားသည့် သတင်းကြောင့် သူ၏ မိဘများ မည်မျှ ဝမ်းနည်းနေမည်ကို တွေးမိကာ စိတ်မကောင်း ဖြစ်နေမိသည်။

​လျှို့ဝှက် အကြံအစည်များနှင့် သေဘေးခြိမ်းခြောက်မှုများကို စိုးရိမ်စရာမလိုသည့် ကျောင်းတက်ခဲ့ရသော ဖြူစင်သည့် နေ့ရက်များကို သူ လွမ်းဆွတ်နေမိသည်။ သူနှင့်အတူ ထိုင်ခဲ့သော ငယ်သူငယ်ချင်းမလေးကိုလည်း သတိရနေမိသည်။ ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးမှာ သူ၏ လွမ်းဆွတ်မှုများဖြင့် လွှမ်းမိုးနေတော့သည်။

​ဤသို့ဖြင့် နာရီအနည်းငယ် ကုန်ဆုံးသွားသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ဤကဲ့သို့ စိတ်ဓာတ်ကျစရာ အတွေးများကို ရပ်တန့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး ယခုလက်ဝယ်ရှိသည့် နည်းစနစ်များကို အသုံးပြုကာ ဤနေရာမှ ထွက်သွားနိုင်ရန်နှင့် ပိုမိုသန်မာလာရန်သာ အာရုံစိုက်ဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

​သူသည် ထိုသိုင်းပညာကို အသုံးပြု၍ ဤနေရာမှ ထွက်ခွာတော့မည် ဖြစ်သည်။