နဂါးမြို့တော်မှ ဝရုန်းသုန်းကား အခြေအနေ
Vol. 2 Ch. 20
လုံချန်းသည် ချောက်အောက်ခြေတွင် ပိတ်မိနေစဉ် နဂါးမြို့တော် တစ်ခုလုံးမှာမူ ဝရုန်းသုန်းကား ဖြစ်နေသည်။ လုံမျိုးနွယ်စု၏ သိုင်းပညာရှင်များကို မြို့၏ နေရာအနှံ့အပြားတွင် လုံချန်းအား ရှာဖွေနေသည်ကို တွေ့မြင်နိုင်သည်။
၎င်းတို့သည် လုံချန်းကို မြင်တွေ့သူရှိမရှိ နေရာတိုင်းတွင် လိုက်လံမေးမြန်းနေကြပြီး သူသွားနိုင်သည်ဟု သံသယရှိသော နေရာများကိုပါ တစ်လက်မမကျန် ရှာဖွေနေကြသည်။ လုံချန်း၏ သဲလွန်စကို သိရရန်အတွက် နဂါးမြို့တော်တစ်ခွင် ပိုက်စိပ်တိုက် ရှာဖွေနေခြင်း ဖြစ်သည်။
ဤအတောအတွင်း လုံမျိုးနွယ်စုမှ ကျင့်ကြံသူများနှင့် အခြားသော အဓိကမျိုးနွယ်စုကြီးနှစ်ခုဖြစ်သည့် ကူမျိုးနွယ်စု နှင့် ချင်မျိုးနွယ်စုတို့အကြား ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုအချို့ပင် ရှိခဲ့သည်။ သို့သော် အသေးစား ပဋိပက္ခအချို့သာဖြစ်ပြီး မျိုးနွယ်စုကြီးများမှ အဆင့်မြင့်အာဏာပိုင်များက အချိန်မီ ထိန်းသိမ်းနိုင်ခဲ့သဖြင့် အခြေအနေမှာ ပိုမိုဆိုးရွားမသွားခဲ့ပေ။
ဤမျိုးနွယ်စု သုံးခုမှာ ပြိုင်ဘက်များသဖွယ် ဖြစ်နေကြသော်လည်း ကျန်မျိုးနွယ်စုကြီး နှစ်ခုမှာ လုံမျိုးနွယ်စု၏ ရှာဖွေရေးကို ဝင်ရောက်မနှောင့်ယှက်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။ သို့သော် လုံမျိုးနွယ်စုက ၎င်းတို့၏ ပိုင်နက်အတွင်းသို့ ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခြင်းမျိုးကိုမူ ခွင့်မပြုပေ။
မြို့တော်၏ အခြေအနေကြောင့် ဧကရာဇ်ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် လုံရန်ကို နန်းတော်သို့ ခေါ်ယူကာ မြို့အတွင်း မည်သည်များ ဖြစ်ပျက်နေသနည်းဟု မေးမြန်းခဲ့သည်။ လုံရန်က အကြောင်းစုံကို ပြောပြလိုက်သည့်အခါ ဧကရာဇ်က ဆက်လက်ရှာဖွေရန် ခွင့်ပြုခဲ့သည်။ သို့သော် မြို့၏ အဆောက်အဦးနှင့် ပိုင်ဆိုင်မှုများကို ထိခိုက်ပျက်စီးခြင်း မရှိစေရန်နှင့် ပျက်စီးခဲ့ပါက လုံမျိုးနွယ်စုက ကိုယ်တိုင်ပေးလျော်ရမည်ဟု အထူးမှာကြားခဲ့သည်။ ထို့အပြင် ရှာဖွေနေစဉ်အတွင်း အပြစ်မဲ့သူတစ်ဦးဦး သေဆုံးခဲ့ပါက ကျူးလွန်သူမှာ လုံမျိုးနွယ်စုဝင် ဖြစ်စေကာမူ ဥပဒေအတိုင်း အပြစ်ပေးခံရမည် ဖြစ်ကြောင်း ပြောကြားခဲ့ရာ လုံရန်က ချက်ချင်းပင် သဘောတူခဲ့သည်။
"ဘာလို့ လုံမျိုးနွယ်စုက သိုင်းပညာရှင်တွေ မြို့အနှံ့မှာ ဆူညံပွက်လောရိုက်အောင် လုပ်နေကြတာလဲ" စားသောက်ဆိုင်တစ်ဆိုင်အတွင်း မျက်နှာတွင် အမာရွတ်နှင့် အရက်မူးနေသော လူတစ်ယောက်က သူ၏ သူငယ်ချင်းကို မေးလိုက်သည်။
"မင်း ဘာမှ မသိသေးဘူးလားကွ။ လုံမျိုးနွယ်စုရဲ့ သခင်လေး လုံထျန်း မနေ့က ပျောက်သွားတာလေ။ လုံမျိုးနွယ်စုက သူတို့ရဲ့ အင်အားအားလုံး သုံးပြီး သူ့ကို လိုက်ရှာနေကြတာ" သူ၏ သူငယ်ချင်းက အရက်သောက်ရင်း ပြန်ဖြေသည်။
"လုံထျန်း ဟုတ်လား။ ဟိုအရူးကောင်လား။ ဒီလို အရူးကလေးကို ဖယ်ရှားလိုက်နိုင်တာ လုံမျိုးနွယ်စုအတွက် ဝမ်းသာစရာ မဟုတ်ဘူးလား။ သူတို့မှာ ပါရမီရှင်တွေ အများကြီး ရှိတာပဲ။ သာမန်လူလိုတောင် မစဉ်းစားနိုင်တဲ့ ဒီလို အသုံးမကျတဲ့ အမှိုက်အတွက် ဘာလို့ ဒီလောက် အရူးအမူး လိုက်ရှာနေကြတာလဲ" အမာရွတ်နှင့်လူက မေးလိုက်သည်။
"ရှူး... ငါတို့ကို သေအောင် လုပ်နေတာလား။ လုံမျိုးနွယ်စုရဲ့ သိုင်းပညာရှင်တွေ နေရာတိုင်းမှာ ရှိနေတာနော်။ တစ်ယောက်ယောက် ကြားသွားရင် ငါတို့နှစ်ယောက်လုံး သင်္ချိုင်းတောင် ရှိမှာမဟုတ်ဘူး" ထိုလူ၏ သူငယ်ချင်းက ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် ထိုလူ့ ပါးစပ်ကို ပိတ်ကာ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
"လုံထျန်းက လုံမျိုးနွယ်စုမှာ အတော်ဆုံး မဟုတ်ပေမဲ့ သူက တိုက်ရိုက်မျိုးရိုးပဲ။ အရေးကြီးဆုံးက သူက လုံရန်ရဲ့ မြေးလေ။ လုံရန်က သူ့မျိုးနွယ်စုဝင်တွေကို ဘယ်လောက် ကာကွယ်ပေးတတ်လဲ မင်းသိသားပဲ၊ သူ့မြေးအရင်းကိုဆို ပိုဆိုးမှာပေါ့။ ပြီးတော့ လုံရန်က သူ့သား လုံကျွင်းကို မကာကွယ်နိုင်ခဲ့လို့ သေဆုံးသွားရတာကို သူ့ကိုယ်သူ အပြစ်တင်နေတာ။ ဒါကြောင့် လုံထျန်းကို သူ ပိုပြီး ဂရုစိုက်တာပေါ့"
လူအများမှာ လုံမျိုးနွယ်စု၏ အပြုအမူကို စူးစမ်းနေကြပြီး ဤအကြောင်းမှာ နေရာတိုင်းတွင် ပြောစမှတ် ဖြစ်နေသည်။ တဖြည်းဖြည်းနှင့် မြို့သူမြို့သားအားလုံး လုံထျန်း ပျောက်ဆုံးသွားကြောင်း သိရှိသွားကြသော်လည်း ၎င်းတို့နှင့် မဆိုင်သဖြင့် ပုံမှန်အတိုင်းသာ အလုပ်လုပ်နေကြသည်။
မြို့တော်အတွင်း ဝရုန်းသုန်းကား ဖြစ်နေစဉ် လုံမျိုးနွယ်စု၏ ခန်းမကြီးအတွင်း၌ လုံရန်သည် အဓိကထိုင်ခုံတွင် ထိုင်နေပြီး အခြားသော အကြီးအကဲများကလည်း ဘေးတွင် ထိုင်နေကြသည်။ အဆင့်မြင့်အကြီးအကဲ လုံဟွား နှင့် အခြားသော အကြီးအကဲကြီးများမှာလည်း လုံရန်၏ ဝဲယာတွင် ထိုင်နေကြသည်။
"ထူယွဲ့က ဘယ်နေရာကို ရောက်နေတာလဲ။ ဘာလို့ သူ့ကို ဘယ်မှာမှ ရှာမတွေ့ရတာလဲ" လုံရန်က စားပွဲကို ရိုက်ကာ အော်ဟစ်မေးမြန်းလိုက်သည်။
"သခင်ကြီးလုံရန်... ကျွန်တော်တို့ နေရာအနှံ့ ရှာပြီးပါပြီ။ ဒါပေမဲ့ မနေ့က ညနေပိုင်း အပြင်ထွက်သွားပြီးကတည်းက သူ့ကို ဘယ်သူမှ မတွေ့တော့ပါဘူး" လက်အောက်ငယ်သား တစ်ဦးက လုံရန်ကို သတင်းပို့သည်။
"ဒါက သူ လုပ်တာဆိုတာ သေချာလား။ သူက ဘာလို့ ဒီလို လုပ်မှာလဲ" အဆင့်မြင့်အကြီးအကဲ လုံဟွားက လုံရန်ကို မေးသည်။
"သူ လုပ်တာဆိုတာ ရှင်းနေတာပဲ။ လုံထျန်း ပျောက်ဆုံးသွားတဲ့နေ့က တောင်ဘက်တံခါးမှာ ကင်းစောင့်လဲလှယ်မှု အားနည်းချက် ရှိခဲ့တာကို ငါ သိလိုက်ရပြီ။ ကင်းစောင့်တစ်ယောက်က ဒီနေ့မှ သတင်းပို့တာ၊ အဲဒီနေ့က တောင်ဘက်တံခါးမှာ ကင်းလှည့်ဖို့ မိနစ် ၂၀ လောက် နောက်ကျခဲ့တာဟာ ထူယွဲ့ရဲ့ အမိန့်ကြောင့်တဲ့" လုံရန်က လုံဟွားကို ကြည့်ကာ တည်ငြိမ်လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ လုံဟွားမှာလည်း အတွေးနက်သွားလေသည်။
ထိုနေ့က ထူယွဲ့၏ ထူးဆန်းသော အမိန့်ကြောင့် နောက်ကျခဲ့သည့် ကင်းစောင့်များသည် လုံထျန်း ပျောက်ဆုံးမှုနှင့် ၎င်းတို့၏ တာဝန်ချိန် နောက်ကျမှုအကြား ဆက်စပ်မှုကို သံသယဝင်လာကြခြင်း ဖြစ်သည်။ အခြားသော တံခါးများအားလုံးမှာ အစောင့်အကြပ် ထူထပ်နေချိန်တွင် ၎င်းတို့၏ တံခါးမှာသာ လူသူကင်းမဲ့နေခဲ့သည်။ အစောင့်အများစုမှာ ဘာမှ မပြောဘဲ နေခဲ့ကြသော်လည်း တစ်ယောက်ကမူ လုံရန်၏ လက်အောက်ငယ်သားထံ သတင်းပို့ခဲ့သည်။
လုံရန်သည် ထူယွဲ့ကို စစ်ဆေးမေးမြန်းရန် ချက်ချင်း ဖမ်းဆီးခိုင်းသော်လည်း သူမပါ ပျောက်ဆုံးနေကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ သူမသည် မနေ့ညနေက အိမ်တော်မှ ထွက်သွားပြီးကတည်းက ပြန်မလာခဲ့ပေ။ ဤဖြစ်ရပ်ကြောင့် သူမအပေါ် သံသယများ ပိုမိုကြီးထွားလာပြီး လုံမျိုးနွယ်စုဝင်များသည် လုံချန်းနှင့်အတူ ထူယွဲ့ကိုပါ မြို့အနှံ့ ရှာဖွေနေကြတော့သည်။
သူ ပျောက်ဆုံးသွားခြင်းကြောင့် လူများစွာ ဒုက္ခရောက်နေသည်ကို လုံချန်းမှာမူ လုံးဝ မသိရှိပေ။ လုံချန်းသည် ဤနေရာမှ ထွက်နိုင်ရန်အတွက် သိုင်းပညာကိုသာ အာရုံစိုက် လေ့ကျင့်နေသည်။
သူသည် သိုင်းပညာတွင် ဖော်ပြထားသည့်အတိုင်း သူ၏ ချီကို ခန္ဓာကိုယ်အပြင်ဘက်သို့ ထုတ်လွှတ်ရန် ကြိုးစားနေသည်။ သို့သော် လမ်းတစ်ဝက်တွင် အတောင်ပံများ ပုံပေါ်ခါနီးတိုင်း သူ၏ ချီ စွမ်းအင်များမှာ ပျံ့လွင့်သွားခဲ့သည်။ ဤပညာမှာ ခက်ခဲလှသဖြင့် အချိန်ပိုပေးရန် လိုအပ်ကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။
လုံချန်းသည် ၄ နာရီကြာအောင် ဆက်တိုက် လေ့ကျင့်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် အတောင်ပံများကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့ပြီး အစဦး အောင်မြင်မှုကို ရရှိခဲ့သည်။ ယခုအခါ လုံချန်းသည် သူ၏ ချီ ကို အသုံးပြုကာ ကောင်းကင်ဘုံ မိစ္ဆာတောင်ပံများကို ဖော်ဆောင်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။
"ဒီပညာက တော်တော်ခက်တာပဲ၊ အတောင်ပံတွေ ထွက်လာဖို့တင် ၄ နာရီလောက် ကြာသွားတယ်" လုံချန်းက တစ်ကိုယ်တည်း ရေရွတ်လိုက်သည်။ သို့သော် သူ ၄ နာရီအတွင်း လုပ်နိုင်ခဲ့သော အရာကို ပါရမီရှင်များပင် တစ်ရက်ကျော်ကြာအောင် လေ့ကျင့်ရသည်ကို သိခဲ့ပါက သူ အံ့ဩသွားပေလိမ့်မည်။
လုံချန်းသည် ရေကန်ထဲ၌ သူ၏ ပုံရိပ်ကို ပြန်ကြည့်ကာ မှင်တက်သွားရသည်။ ဤအတောင်ပံများကို ချီ ဖြင့် ပြုလုပ်ထားခြင်းဖြစ်သော်လည်း ရေထဲက ပုံရိပ်တွင်မူ တကယ့် အတောင်ပံများကဲ့သို့ ထင်ဟပ်နေသည်။ ပို၍ ထူးခြားသည်မှာ ၎င်းတို့၏ လှပမှုနှင့် တမူထူးခြားနေမှုပင် ဖြစ်သည်။
အတောင်ပံတစ်ဖက်မှာ တောက်ပသော ရွှေရောင် ဖြစ်ပြီး ကျန်တစ်ဖက်မှာမူ မှောင်မိုက်သော အနက်ရောင် ဖြစ်နေသည်။ ဤအရောင်နှစ်မျိုး၏ ဆန့်ကျင်ဘက် အလှတရားမှာ အလွန်ပင် ကြည့်ကောင်းလှသည်။
လုံချန်းသည် ဤသိုင်းပညာမှာ တကယ့်ကို အံ့ဩစရာကောင်းသည်ဟု တွေးလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူသည် အိမ်သို့ ပြန်ရန်အတွက် အပေါ်သို့ ပျံတက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်တော့သည်