တကယ့် ဘော့စ်ကြီး

“နင်က ဟင်းလင်းပြင်ပေါင်းစည်းအဆင့် အဋ္ဌမအဆင့်မှာပဲ ရှိတာကို ငါ့ကမ္ဘာငယ်လေးရဲ့ အကာအကွယ် အတားအဆီးကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး စုတ်ဖြဲထုတ်နိုင်ရတာလဲ။”

သူတော်စင် ယွိယောင် မော့ကြည့်လိုက်ရာ ချန်ဟွိုက်အန်၏ ကမ္ဘာငယ်လေးကို လှမ်းမြင်လိုက်ပြီး ၎င်း၏ စည်းမျဉ်းများနှင့် စည်ပင်ဝပြောမှုကို ချက်ချင်း သိရှိသွားသည်။ ထို့နောက် သူ၏ အမူအရာမှာ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

“နင်... နင်က မဟာတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် မဟုတ်သေးဘဲနဲ့ နင့်ရဲ့ ကမ္ဘာငယ်လေးက ဘယ်လိုလုပ် စိတ်ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင်တွေ ဒီလောက်တောင် ကြွယ်ဝနေရတာလဲ...”

မည်သည်ကြောင့် ဓားကျောင်းတော်ဘိုးဘေးက ထိုမျှ အစွမ်းထက်နေရသနည်း။ မည်သည်ကြောင့် ယောင်ချီ မြင့်မြတ်နယ်မြေက အစွမ်းထက်လှသော အကြီးအကဲများပင် သူ့ရှေ့ရောက်လျှင် ဖန်ခွက်လေးများလို အပိုင်းပိုင်းကွဲကြေကုန်ရသနည်း။

ထိုကမ္ဘာငယ်လေးကို သေသေချာချာ မြင်လိုက်ရချိန်တွင် သူတော်စင် ယွိယောင်မှာ အဖြေကို အလုံးစုံ သဘောပေါက်သွားတော့သည်။

ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက ဟင်းလင်းပြင်ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသည်နှင့် ကမ္ဘာငယ်လေး တစ်ခုကို စတင်တည်ဆောက်ကြရသည်။ ဟင်းလင်းပြင်ပေါင်းစည်းခြင်း တတိယအဆင့်သို့ ရောက်လျှင် ကမ္ဘာငယ်လေးမှာ အခြေခံအားဖြင့် ပုံပေါ်လာပြီး၊ ပဉ္စမအဆင့်သို့ ရောက်လျှင် ဂေဟစနစ်များ စတင်တိုးတက်လာတတ်သည်။ မဟာတက်လှမ်းခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်သော အခါမှသာ ကမ္ဘာငယ်လေးက ကိုယ်ပိုင်ဝိညာဉ်ကြောများ ဖန်တီးနိုင်ပြီး ချင်းယွန်ဘုံထံမှ ရယူရန် မလိုဘဲ စိတ်ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင်များကို အလိုအလျောက် ထုတ်လုပ်နိုင်စွမ်း ရှိလာခြင်းဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုကဲ့သို့သော ကမ္ဘာငယ်လေး၏ ကြီးထွားနှုန်းမှာ အလွန်နှေးကွေးလှသည်။ မိမိ၏ ကမ္ဘာငယ်လေးကို လျင်မြန်စွာ ချဲ့ထွင်လိုပါက ချင်းယွန်ဘုံ ကဲ့သို့သော ကမ္ဘာကြီးထံမှ အရင်းအမြစ်များကို လုယူကြရဆဲဖြစ်သည်။ အတိုချုပ်ပြောရလျှင် ဟင်းလင်းပြင်ပေါင်းစည်းခြင်း အဆင့်၏ အင်အားကို ထိုသူပိုင်ဆိုင်သော ကမ္ဘာငယ်လေး၏ ပြီးပြည့်စုံမှုက ဆုံးဖြတ်ခြင်းဖြစ်သည်။

မဟာတက်လှမ်းခြင်းအဆင့်၏ အင်အားကြီးမားမှုမှာမူ ပုံပေါ်လာပြီးသား ကမ္ဘာငယ်လေး၏ စည်ပင်ဝပြောမှုအဆင့်ပေါ်တွင် မူတည်သည်။ ယခုအချိန်တွင် ဓားကျောင်းတော်ဘိုးဘေး၏ ကမ္ဘာငယ်လေးမှာ မဟာတက်လှမ်းခြင်းအဆင့်ရှိ ကမ္ဘာငယ်လေးများနှင့်ပင် သိပ်မကွာခြားတော့။

“အဘွားကြီး၊ အပိုတွေ လျှောက်ပြောမနေနဲ့...” ချန်ဟွိုက်အန်က သူတော်စင် ယွိယောင်ကို လက်ညှိုးဖြင့် ခေါ်လိုက်ရင်း မေးလိုက်သည်။ “တိုက်မှာလား၊ မတိုက်ဘူးလား။”

သူတော်စင် ယွိယောင် ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေစဉ်မှာပင် ချန်ဟွိုက်အန်က ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရထားသော ကျန်းမုန့်ချူးနှင့် ကျင့်ကြံခြင်း ချိပ်ပိတ်ခံထားရသော တန်ယွင်တို့ကို သူ၏ ကမ္ဘာငယ်လေးထဲသို့ တယ်လီပို့လုပ်၍ ရွှေ့ပြောင်းပေးလိုက်ပြီးသား ဖြစ်သည်။

သူတော်စင် ယွိယောင်ကို အမှန်တကယ် အနိုင်ယူနိုင်မနိုင် ဆိုသည်မှာ သူလည်း သေချာမသိပေ။ သို့သော် သူ ထိုနေရာတွင် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ရပ်နေနိုင်ခြင်းမှာ သူသည် ကိုယ်ပွားသာ ဖြစ်နေ၍ပင်။ ဂိမ်းစနစ်အရဆိုလျှင် ပိုက်ဆံရှိသရွေ့ ဂိမ်းအကောင့်ကို စိတ်ကြိုက် ပြန်လည်အသက်သွင်း၍ ရနိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။

“ဟွန်း... မောက်မာတဲ့ လူမိုက်။ ဒီနေ့တော့ မဟာတက်လှမ်းခြင်းဆိုတာ ဘာလဲဆိုတာ ငါ နင့်ကို သင်ခန်းစာ ပေးရသေးတာပေါ့...”

သူတော်စင် ယွိယောင်၏ မျက်ဝန်းထဲတွင် ဒေါသမီးများ တောက်လောင်လာပြီး သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ကို ရုတ်တရက် မြှောက်လိုက်သည်။

ဝုန်း...

ယောင်ချီ မြင့်မြတ်နယ်မြေရှိ အရာအားလုံးမှာ တဖြည်းဖြည်းနှင့် အိပ်မက်ဆန်သော ပုံရိပ်ယောင်များအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး၊ အဆုံးမရှိသော သစ်တောသမုဒ္ဒရာကြီးက အစားထိုး ဝင်ရောက်လာသည်။

စိမ်းလန်းစိုပြည်မှုများမှာ သူတော်စင် ယွိယောင်၏ ခြေရင်းမှသည် မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းအထိ လျင်မြန်စွာ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ စိမ်းလန်းသော လှိုင်းလုံးကြီးများမှာ လေပြင်းနှင့်အတူ အရပ်မျက်နှာ အနှံ့သို့ ပြန့်ကားသွားပြီး သူက ထိုသစ်တော၏ အလယ်ဗဟိုတည့်တည့်တွင် မြင့်မြတ်သော နတ်ဘုရားမတစ်ပါးကဲ့သို့ ရပ်နေ၏။

ထိုအရာမှာ နော သူ၏ ကမ္ဘာငယ်လေးပင် ဖြစ်သည်။ သူက မိမိကိုယ်ကိုယ်နှင့် မိမိပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်ကို ကမ္ဘာငယ်လေး၏ မည်သည့်နေရာနှင့်မဆို လွတ်လပ်စွာ လဲလှယ်နိုင်သည်။ ဥပမာအားဖြင့် ယခုအခါ ယောင်ချီ မြင့်မြတ်နယ်မြေကို လုံခြုံသောနေရာသို့ ရွှေ့လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုသစ်တောက ကမ္ဘာငယ်လေး၏ အနှစ်သာရဖြစ်ပြီး စိတ်ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင် အကြွယ်ဝဆုံး နေရာလည်း ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာငယ်လေး၏ စွမ်းအားနှင့် ဝိညာဉ်ကြောများ၏ ပံ့ပိုးမှုဖြင့် သူက အပြင်းထန်ဆုံးသော စွမ်းအားကို ထုတ်လွှတ်တော့မည်ဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မှော်ရတနာ စုစုပေါင်း (၈)ခုကိုလည်း ဆင့်ခေါ်လိုက်ရာ သူ၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ဝိုင်းရံ၍ နေတော့သည်။

သူ၏ ကိုယ်ရောင်ကိုယ်ဝါမှာ တောက်ပလွန်းလှသဖြင့် ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအင်များ ဝဲနေသော အလင်းလုံးကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ပင်။

“ငါ့ရဲ့ ကောင်းကင်လွှမ်းချိပ်ပိတ်အစွမ်းကို အရင်မြည်းကြည့်လိုက်...”

ခန့်ညားထည်ဝါသော အသံတစ်ခုက အလင်းလုံးကြီးအတွင်းမှ ထွက်ပေါ်လာ၏။

စကားအဆုံးတွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခုသည် အလင်းလုံးကြီးအတွင်းမှ ပျံထွက်လာသည်။ ထိုရွှေရောင်အလင်းတန်းမှာ လေထဲသို့ ရောက်သည်နှင့် ကြီးထွားလာပြီး မျက်စိတစ်မှိတ် အတွင်းမှာပင် တောင်တစ်လုံးခန့် ကြီးမားသော တံဆိပ်တုံးအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ ကောင်းကင်မှ ဖိချလိုက်သည်။

ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး မှောင်အတိကျသွားပြီး ချန်ဟွိုက်အန်၏ ကျောရိုးထဲအထိ စိမ့်တက်၍ သွားခဲ့သည်။ ထိုအစွမ်းမှာ မြတ်စွာဘုရား၏ လက်ဝါးအောက်တွင် ရုန်းမထွက်နိုင်သော စွန်းဝူခုန်း၏ အဖြစ်မျိုးကဲ့သို့ အားကိုးရာမဲ့သည့် ခံစားချက်ကို ပေးစွမ်းနေသည်။

ဝုန်း...

ကောင်းကင်လွှမ်းချိပ်ပိတ်က ချန်ဟွိုက်အန်ကို အပြည့်အဝ မထိမှန်ခဲ့ပေ။ တိုက်ခိုက်မှု ကျရောက်လာလုနီးဆဲဆဲတွင် ချန်ဟွိုက်အန်က ပဉ္စမမြောက် ဓားသိုင်းဖြစ်သော “ဓားတစ်စင်း ကာရံခြင်း”ကို ထုတ်ဖော်လိုက်ရာ သူ၏ခေါင်းပေါ်တွင် ငွေဖြူရောင် ဓားအကာအကွယ်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး ထိုတံဆိပ်တုံးကြီးကို သူ၏ ဦးခေါင်းထိပ်နှင့် လက်မဝက်ခန့်အကွာတွင် ခက်ခဲစွာ တားဆီးထားနိုင်သည်။

သို့သော်လည်း ထိုတိုက်ခိုက်မှုကို တားဆီးရန်မှာ အလွန်ပင် ပင်ပန်းလှသည်။ သူ၏ မြင်ကွင်းထဲတွင် စိတ်ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင်အတန်းမှာ လျင်မြန်စွာ လျော့နည်းနေပြီး၊ နောက်ကွယ်ရှိ ကမ္ဘာငယ်လေးမှ စွမ်းအင်များက သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်ချီစွမ်းအင်ကို အဆက်မပြတ် ဖြည့်တင်းပေး နေရသည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ကမ္ဘာငယ်လေး၏ စွမ်းအားအချို့ကလည်း ငွေဖြူရောင် ဓားအကာအကွယ်ကို ထောက်ပံ့ပေးနေသည်။

“ငါ့အောက်ကို ဆင်းသွားစမ်း...”

အလင်းလုံးအတွင်းမှ သူတော်စင် ယွိယောင်၏ ဝတ်ရုံလက်စက လွင့်တက်သွားပြီး သူ၏ ညာဘက်လက်ကို အားဖြင့် ဖိချလိုက်သည်။

ငွေဖြူရောင် ဓားအကာအကွယ်အတွင်းရှိ မရေမတွက်နိုင်သော ဓားစွမ်းအင်များမှာ ကွဲကြေ ပျံ့နှံ့သွားပြီး ကောင်းကင်လွှမ်းချိပ်ပိတ်သည်လည်း ဟိန်းဟောက်သံနှင့်အတူ အောက်သို့ ပြုတ်ကျသွားရာ ကမ္ဘာငယ်လေးတစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားတော့သည်။

တံဆိပ်တုံးကြီးက သစ်တောထဲသို့ ကျရောက်သွားရာ ၎င်း၏ ရိုက်ခတ်မှုလှိုင်းများမှာ ဒေါသ ထွက်နေသော နဂါးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ အလွှာဆယ်ထပ်ခန့် ပျံ့နှံ့သွားပြီး မိုးကြိုးသံများ အဆက်မပြတ် ထွက်ပေါ်လာ၏။

အကယ်၍သာ ဟင်းလင်းပြင်ပေါင်းစည်းခြင်း အဋ္ဌမအဆင့်ရှိသူ တစ်ဦးသာ ထိုနေရာတွင် ရှိနေပါက ခန္ဓာကိုယ်မှာ ကြေမွသွားပြီ ဖြစ်သည်။ သူတော်စင် ယွိယောင်ကိုယ်တိုင်လည်း ထိုသို့ပင် ထင်မှတ်ထားခဲ့သည်။ သို့သော် သူက ဓားကျောင်းတော်ဘိုးဘေး၏ တည်ရှိမှုကို အာရုံခံနေရဆဲဖြစ်ရာ မျက်မှောင်ကြုတ်မိသွားသည်။

ကောင်းကင်လွှမ်းချိပ်ပိတ်ပေါ်တွင် စွမ်းအင်တိမ်တိုက်တစ်ခု လှုပ်ရှားလာပြီး ဓားကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး၏ ပုံရိပ်အဖြစ် တဖြည်းဖြည်း စုစည်းလာသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းဆီမှ သဲ့သဲ့မျှသော အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ “သက်တံကို ဝတ်ရုံလုပ်၊ လေကို မြင်းလုပ်ပြီး၊ တိမ်လွှာသခင်များ အုပ်စုလိုက် ဆင်းသက် လာကြတယ်...”

ပဉ္စမမြောက် ဓားသိုင်း - ပုံသဏ္ဌာန်မဲ့ တိမ်နှင့် သက်တန့်။

ထိုဓားသိုင်းမှာ မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန်ဖြစ်ပြီး အသုံးပြုသူအား တိမ်လွှာအဖြစ် ပြောင်းလဲကာ သဘာဝတရားနှင့် တစ်သားတည်း ဖြစ်စေသည်။ သို့သော် ၎င်းကို အချိန်တိုအတွင်း ထပ်ခါ တလဲလဲ အသုံးမပြုနိုင်ပေ။

ချန်ဟွိုက်အန်မှာ အတော်လေး နာကျင်နေပြီ ဖြစ်ပြီး မိုးကုပ်စက်ဝိုင်းမှ အလင်းလုံးကြီးကို အံကြိတ်ကာ စိုက်ကြည့်နေမိသည်။ သူတော်စင် ယွိယောင်က ဝိညာဉ်လက်နက် တစ်ခုကိုသာ သုံးရသေးသော်လည်း သူ့ကို အသက်ကယ်ကွက် ထုတ်သုံးအောင် ဖိအားပေးနိုင်ခဲ့လေပြီ။

သူက ကောင်းကင်လွှမ်းချိပ်ပိတ်ကိုပင် မဖျက်ဆီးနိုင်သေးပေ။ ယခုအချိန်တွင် သူတော်စင် ယွိယောင်ထံတွင် အသုံးမပြုရသေးသော ဝိညာဉ်လက်နက် (၇)ခု ကျန်ရှိနေသေးသည်။ အကယ်၍ ၎င်းတို့အားလုံးကို တစ်ပြိုင်နက် ပစ်လွှတ်လိုက်လျှင် သူ မည်သို့ ပြန်တိုက်ရပါ့မည်နည်း။

သူသည် ပုံမှန်အားဖြင့် ဂိမ်းထဲတွင် ပိုက်ဆံသုံးပြီး သူများကို နှိမ်တတ်သူ ဖြစ်သည်။ ယခုတော့ တကယ့် ဘော့စ်ကြီးနှင့် တိုးနေလေပြီ။

နောက်ဆုံးတော့ ခွန်အားနှင့် အတွေ့အကြုံပိုင်းမှာ သူက ခြေတစ်လှမ်း နောက်ကျနေဆဲဖြစ်ပြီး၊ သူတော်စင် ယွိယောင်မှာ မဟာတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူဖြစ်နေသည်။ သူ၏ အဆင့် ကျဆင်းသွားလျှင်ပင် ပိုင်ဆိုင်သော ဝှက်ဖဲများနှင့် အရင်းအမြစ်များမှာ ဟင်းလင်းပြင် ပေါင်းစည်းခြင်းအဆင့်မျှသာ ရှိသောသူက လွယ်လွယ်နှင့် လာဆွရမည့်အရာ မဟုတ်ပေ။

“ဒီတစ်ခါတော့ သေချာသွားပြီ။ ငါက တကယ့် တရားဝင် ဟက်ကာ ရှာဖွေရေး ကိရိယာနဲ့ တိုးနေပြီပဲ။” ချန်ဟွိုက်အန်က ညည်းတွားရင်း ပြုံးလိုက်မိသည်။

သို့သော် ယောင်ချီ မြင့်မြတ်နယ်မြေအထိ ရောက်လာပြီးမှ ဘာမှမလုပ်ဘဲ နောက်ဆုတ်သွား၍ မဖြစ်ပေ။ ယနေ့ သူ၏ ရည်မှန်းချက်ကို မမေ့သေးပေ။ သူတော်စင် ယွိယောင်ကို အရင်သတ်ရန်၊ သတ်၍မရပါက (တန်ယွင်တို့ကို) ကယ်ထုတ်ရန်ပင်။

“စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းသားပဲ။ ဓားကျောင်းတော်ဘိုးဘေးဆိုတဲ့အတိုင်း နင့်ရဲ့ ဓားကွက်တွေက တကယ့်ကို ထူးခြားဆန်းပြားတယ်။ မင်းရဲ့ ဓားပညာက... သူတော်စင်အဆင့် ဓားပညာ ဖြစ်လိမ့်မယ် ဟုတ်တယ် မဟုတ်လား။” သူတော်စင် ယွိယောင်က မျက်လုံးကို အနည်းငယ် မှေးလိုက်ပြီး လက်ကို ဝေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ကောင်းကင်လွှမ်းချိပ်ပိတ်အပြင် နောက်ထပ် ဓားပုံသဏ္ဌာန် ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခုက သူ၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီး ချန်ဟွိုက်အန်ကို အဝေးမှ ချိန်ရွယ်လိုက်သည်။

“နင်က ဓားကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဖြစ်နေမှတော့ မင်းရဲ့ ဓားအသိက ရှေးဟောင်း ဓားသူတော်စင်ရဲ့ ဓားအသိကို ယှဉ်နိုင်မလားဆိုတာ စမ်းကြည့်ရအောင်...”

သူ၏ ထိပ်တန်းဝိညာဉ်လက်နက်ကို ထျန်းလန်ဓားဟု ခေါ်ပြီး ၎င်းတွင် ရှေးဟောင်း မဟာတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ဓားသူတော်စင် ထျန်းလန်အရှင်မြတ်၏ ဓားအသိ အနည်းငယ် ကိန်းအောင်းနေသည်။

ယခုခေတ်၏ ဓားသူတော်စင် ကျန်းယိပိုင်ပင် ထိုဓားအသိကို ချီးကျူးခဲ့ဖူးသည်။ ကျန်းယိပိုင်က မဟာတက်လှမ်းခြင်းအဆင့် ဓားကျင့်ကြံသူဖြစ်သဖြင့် ထိုဓားအသိကို လွယ်လွယ်ကူကူ ခုခံနိုင်သော်လည်း၊ ဓားကျောင်းတော်ဘိုးဘေးမှာမူ ဟင်းလင်းပြင်ပေါင်းစည်းခြင်း အဋ္ဌမအဆင့်သာ ရှိသေးသည်။

သူက ပုရွက်ဆိတ်လေးတွေနဲ့ ဘာကွာမှာလဲ။

ဘာနဲ့ ခုခံမှာလဲ။

ဘာလို့ ခုခံနေရမှာလဲ...

“သွားစမ်း...”

သူတော်စင် ယွိယောင်က လက်ညှိုးဖြင့် ခတ်ထုတ်လိုက်ရာ ထျန်းလန်ဓားမှာ အလင်းတန်း တစ်ခုအဖြစ် ပျံထွက်သွားသည်။ ချန်ဟွိုက်အန်က ဓားအလင်း လာနေသည်ကို မြင်သောအခါ ကိုင်တွယ်ရ ခက်ခဲမည်ကို သိသဖြင့် အလိုအလျောက် ရှောင်တိမ်းရန် ကြိုးစားသော်လည်း၊ သူ ဘယ်လိုပင် ရွှေ့ပြောင်းနေပါစေ ထိုဓားအလင်းမှာ အရိပ်ကဲ့သို့ နောက်က ကပ်ပါလာသည်။

ထို့ကြောင့် သူက ထွက်ပြေးမည့်အစား ဓားအလင်းကို ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီး ဒွါဒသမမြောက် ဓားသိုင်းကို ထုတ်ဖော်လိုက်သည်။

“ရေတံခွန်က ပေသုံးထောင်အမြင့်ကနေ ဒေါင်လိုက်စီးကျတယ်၊ နဝမမြောက် ကောင်းကင်ဘုံ ကနေ နဂါးငွေ့တန်းကြီး ပြုတ်ကျလာသလိုပဲ...”

ထိုနတ်ဘုရားဆန်သော အသံကို ကြားရသောအခါ သူတော်စင် ယွိယောင်မှာ ရယ်ချင်သွားသည်။ ဟင်းလင်းပြင်ပေါင်းစည်းခြင်း အဋ္ဌမအဆင့်မျှသာ ရှိသူက ရှေးဟောင်းဓားသူတော်စင် ဓားအသိကို ဓားတစ်စင်းတည်းနှင့် ဖြိုခွဲမည်ဟု ကြံစည်နေသည်လား။

သို့သော်လည်း နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူ၏ မျက်နှာပေါ်မှ လှောင်ပြုံးမှာ အေးခဲသွားတော့သည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ အသေအချာ ခံစားလိုက်ရသည်မှာ...

သစ်တောထဲရှိ သေးငယ်သော ပုံရိပ်လေးထံမှ အဆုံးအစမရှိ ကျယ်ပြောလှသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး၊ သူ့ကိုပါ ချက်ချင်း လွှမ်းခြုံသွားခြင်းပင်။

ထိုအရာက ထျန်းလန်ဓားသူတော်စင်၏ စွမ်းအားထက် အနည်းငယ်မျှ လျော့နည်းခြင်းမရှိသော စစ်မှန်သည့် ဓားအသိပင် ဖြစ်သည်...

ယခု ထိုအခိုက်အတန့်တွင်ပင် ထိုဓားအသိမှာ ဟိန်းထွက်လာချေပြီ။

...