အခန်း (၃၁-၃၂)

အခန်း (၃၁) အဆင့် ၅

​လုံချန်းသည် ကျယ်ပြောလှသော ကွင်းပြင်ကြီးထဲတွင် ရပ်နေစဉ် သူ၏ရှေ့၌ သားရဲတစ်ကောင် ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ နွားသိုးတစ်ကောင်နှင့် တူသော်လည်း ဝိညာဉ်အခြေပြုခြင်း အဆင့် ၆ ရှိသော ဝိညာဉ်သားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်နေသည်။

​လုံချန်းသည် ထိုသားရဲကို မှတ်မိသည်။ ၎င်းမှာ ကျောက်စိုင်ဖြိုနွားသိုးဖြစ်ပြီး သာမန်သွေးမျိုးဆက်သာ ရှိသဖြင့် လုံချန်း၏အမြင်တွင် ပျမ်းမျှအဆင့်သာ ရှိသည်။ ၎င်းသည် ခွန်အားကြီးမားသော်လည်း ဖျတ်လတ်မှုနှင့် ဉာဏ်ရည် နိမ့်ပါးသော သားရဲဖြစ်သည်။

​လုံချန်းသည် သူ၏တောင်ဖြိုဓားကို ထုတ်ယူကာ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

​"သူတော်စင်ဓား ခုနစ်သွယ်၊ ပထမပုံစံ၊ သန့်စင်ခြင်း"

​သားရဲကြီး သူ့ထံသို့ ပြေးဝင်လာသည်နှင့် လုံချန်းသည် ဓားသိုင်းစွမ်းရည်ကို အသုံးပြုကာ ရှေ့သို့ ပိုင်းချလိုက်သည်။

​တောက်ပသော ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်တန်းသည် နွားသိုးကြီးထံသို့ ပျံသန်းသွားသည်။ ဝိညာဉ်သားရဲကြီး လုံချန်းအနားသို့ မရောက်မီမှာပင် နှစ်ပိုင်းပြတ်ကာ သေဆုံးသွားတော့သည်။ စမ်းသပ်မှု စတင်သည်နှင့် ချက်ချင်းပင် အဆင့်တစ်ကို အောင်မြင်သွားခဲ့သည်။ သို့သော် လုံချန်းကိုယ်တိုင်ပင် ထိုတိုက်ကွက်၏ ပြင်းအားကို အံ့ဩသွားမိသည်။

​လုံချန်း အသုံးပြုခဲ့သည်မှာ သိုင်းစွမ်းရည်တစ်ခု ဖြစ်သည်။ သူသည် ရတနာဆောင် ဒုတိယထပ်သို့ တစ်ခါမျှ မရောက်ဖူးသေးသလို ပိုမိုအားကောင်းသော ဝိညာဉ်အဆင့် သိုင်းကွက်များကိုလည်း မရွေးချယ်ရသေးသော်လည်း၊ သူ၏ဖခင် လုံကျွင်းက သူတော်စင်ဓား ခုနစ်သွယ် ဟုခေါ်သော ဓားသိုင်းကို သူ ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်မှာ ရှိစဉ်ကတည်းက လက်ဆောင်ပေးခဲ့ဖူးသည်။

​လုံကျွင်းက ဤသိုင်းကွက်မှာ အလွန်ထူးခြားပြီး လုံချန်းအနေဖြင့် စိတ်ပါပါ သင်ယူမှသာ ထိုက်တန်လိမ့်မည်ဟု မှာကြားခဲ့သည်။ ထိုအချိန်မှစ၍ လုံချန်းသည် ဤသိုင်းကွက်ကို အပတ်တကုတ် လေ့ကျင့်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

​ဤသိုင်းကွက်တွင် ဓားပုံစံ ခုနစ်မျိုးရှိပြီး နောက်ပုံစံတစ်ခုစီသည် ရှေ့ပုံစံထက် ပိုမိုအားကောင်းသည်။ လုံချန်းသည် ပထမဆုံး သားရဲကို အနိုင်ယူရန် ပထမပုံစံကိုသာ အသုံးပြုခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

​လုံထျန်းသည် ယခင်က ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်းအဆင့်တွင် ဤသိုင်းကွက်ကို အကြိမ်ကြိမ် အသုံးပြုခဲ့ဖူးသဖြင့် ၎င်း၏ အစွမ်းကို သိထားသည်။ သို့သော် ယနေ့တွင်မူ ၎င်း၏ အစွမ်းမှာ သူမျှော်လင့်ထားသည်ထက် များစွာ သာလွန်နေသည်။ ဤမျှအထိ အစွမ်းထက်နေရခြင်းမှာ အကြောင်းရင်း တစ်ခုခု ရှိရမည်ဟု သူ တွေးနေမိသည်။

​မကြာမီမှာပင် အဆင့် ၂ ပြိုင်ဘက်အဖြစ် အဆင့် ၇ ဝိညာဉ်သားရဲ ပေါ်လာသည်။ လုံချန်းက ၎င်းကိုလည်း အနိုင်ယူလိုက်သည်။ ထို့နောက် အားထုတ်မှု အနည်းငယ် ထပ်မံပြုလုပ်ကာ အဆင့် ၈ ဝိညာဉ်သားရဲကို အနိုင်ယူပြီး အဆင့် ၃ စမ်းသပ်မှုကို ကျော်ဖြတ်လိုက်သည်။

​လုံချန်းက စမ်းသပ်မှုများကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု အောင်မြင်နေစဉ် အပြင်ဘက်ရှိ အကြီးအကဲရန်မှာ တံခါးပေါ်မှ ပုံဆောင်ခဲ ၅ လုံးအနက် ၃ လုံးမှာ တောက်ပသော အစိမ်းရောင်အလင်းများ ထွက်ပေါ်နေသည်ကို ကြည့်ကာ မှင်သက်နေမိသည်။ ၎င်းမှာ လုံချန်းသည် အဆင့် ၃ ကိုပင် ကျော်ဖြတ်သွားပြီဖြစ်ကြောင်း ပြသနေခြင်းဖြစ်သည်။

​"ခြင်္သေ့သားက ခြင်္သေ့ပဲဖြစ်ရမယ်။ မင်းက မင်းအဖေ လုံကျွင်းလိုပဲ တကယ်ကို အစွမ်းထက်တာပဲ။ မင်းမှာ တကယ့်ကို အလားအလာရှိတဲ့ သားတစ်ယောက်ရှိနေပြီ၊ ကောင်းကင်ဘုံမှာ အေးအေးဆေးဆေး အနားယူနိုင်ပါပြီ သူငယ်ချင်းရာ" အကြီးအကဲရန်က ကောင်းကင်သို့ မော့ကြည့်ရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

​စတုတ္ထမြောက် ပုံဆောင်ခဲပါ အစိမ်းရောင် ထပ်မံတောက်ပလာသည့်အခါ အကြီးအကဲရန်မှာ တစ်ဖန် အံ့ဩတုန်လှုပ်သွားပြန်သည်။

​"အံ့ဩစရာပဲ။ ဒါဆိုရင်... သူ အဆင့် ၅ ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်မလား" အကြီးအကဲရန်သည် မျှော်လင့်ချက်ကြီးစွာဖြင့် စောင့်ကြည့်နေတော့သည်။

​အကြီးအကဲရန် အံ့ဩနေစဉ်မှာပင် ဝင်္ကပါ ထဲရှိ လုံချန်းမှာမူ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေပြီဖြစ်သည်။ အဆင့် ၉ ဝိညာဉ်သားရဲနှင့် တိုက်ပွဲမှာ ယခုအထိ အခက်ခဲဆုံး တိုက်ပွဲ ဖြစ်ခဲ့သည်။

​လုံချန်းသည် ထိုတိုက်ပွဲကို အနိုင်ရရန် အစွမ်းကုန် အားထုတ်ခဲ့ရပြီး 'သူတော်စင်ဓား ခုနစ်သွယ် တတိယပုံစံ ဖျက်ဆီးခြင်း' ကိုပင် အသုံးပြုခဲ့ရကာ ၁၅ မိနစ်ခန့် တိုက်ခိုက်ပြီးမှ အောင်မြင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များစွာ ကုန်ခမ်းသွားသဖြင့် သူသည် ၁၀ မိနစ်ခန့် အနားယူကာ အားအင်ဖြည့်တင်းလိုက်သည်။

​ထို့နောက် နောက်ဆုံးပြိုင်ဘက်အဖြစ် အဆင့် ၁၀ ဝိညာဉ်သားရဲဖြစ်သော ကျားတစ်ကောင် ပေါ်လာသည်။ ၎င်းမှာ ဝိညာဉ်ဝါးမြိုကျား ဖြစ်သည်။ ၎င်းသည် ခွန်အား၊ အရှိန်နှင့် ကာကွယ်ရေး အားလုံး ကောင်းမွန်သည့်အပြင် အကြောက်စရာအကောင်းဆုံးမှာ စိတ်ဝိညာဉ် တိုက်ခိုက်မှုများကို ကျွမ်းကျင်ခြင်းပင် ဖြစ်သည်။

​လုံချန်းသည် ခက်ခဲသော တိုက်ပွဲဖြစ်မည်ကို နားလည်လိုက်သည်။ သူသည် ဓားကို ခပ်တင်းတင်းဆုပ်ကာ ကျားကြီးထံသို့ ပြေးဝင်လိုက်သည်။ သူ၏ ဓားချက်များမှာ ကျားကြီးကို ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာ မပေးနိုင်ပေ။

​တိုက်ပွဲမှာ အတန်ကြာ ဆက်ဖြစ်နေပြီး လုံချန်းမှာ ကျားကြီး၏ ရိုက်ချက်ကြောင့် လေထဲသို့ လွင့်လွင့်သွားရသည်။ ဤအတိုင်း ဆက်သွားပါက သူ ရှုံးတော့မည်ကို လုံချန်း သိလိုက်သည်။

​'သူတော်စင်ဓား ခုနစ်သွယ်၊ ဒုတိယပုံစံ၊ ချေမှုန်းခြင်း' လုံချန်းသည် သိုင်းကွက်ကို အသုံးပြုလိုက်ရာ ကျားကြီး အနည်းငယ် ထိခိုက်သွားသည်။

​ထိုစဉ် ဝိညာဉ်ဝါးမြိုကျားက ပါးစပ်ကို အကျယ်ကြီး ဟလိုက်သည်။ ၎င်းသည် ကျားဟိန်းသံ သိုင်းကွက်ကို အသုံးပြုတော့မည် ဖြစ်သည်။

​"ကောင်းကင်မိစ္ဆာတောင်ပံများ " လုံချန်းသည် ချက်ချင်းပင် သူ၏ သိုင်းစွမ်းရည်ကို အသုံးပြုလိုက်ရာ ကျောဘက်တွင် လှပသော တောင်ပံနှစ်ဖက် ပေါ်လာပြီး လေထဲသို့ ပျံတက်ကာ ကျားဟိန်းသံကို ရှောင်တိမ်းလိုက်သည်။

​သူသည် လေထဲတွင် ကြာရှည် မနေနိုင်သဖြင့် အခွင့်အရေးကို အသုံးချကာ လေပေါ်မှနေ၍ ကျားကြီးကို သူတော်စင်ဓား ခုနစ်သွယ်ဖြင့် တရစပ် တိုက်ခိုက်တော့သည်။ ကျားကြီးမှာ လုံချန်းကို ကိုယ်တိုင် မထိနိုင်သဖြင့် ဒေါသထွက်လာပြီး သူ၏ မျက်လုံးများမှာ မည်းမှောင်သွားသည်။

​လုံချန်းသည် ရုတ်တရက် ဦးခေါင်းအတွင်း စူးစူးဝါးဝါး နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရပြီး သူ၏ သတိနှင့် ဝိညာဉ်မှာ လစ်ဟာမှုတစ်ခုအတွင်းသို့ စုပ်ယူခံနေရသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ ကျားကြီး၏ စိတ်ဝိညာဉ် တိုက်ခိုက်မှုပင် ဖြစ်သည်။ လုံချန်း ဘာမှ မတတ်နိုင်တော့ဘဲ အားအင်ချည့်နဲ့လာစဉ်မှာပင်...

​လုံချန်၏ သိုင်းဝိညာဥ်သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ပြီး ဝိညာဉ်ဝါးမြိုကျားရှိရာသို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ထိုသိုင်းဝိညာဉ်၏ မျက်လုံးများမှာ သွေးကဲ့သို့ ရဲရဲနီနေပါတော့သည်။

အခန်း (၃၂) ဝိညာဉ်အခြေပြုခြင်း အဆင့် ၁၀ သားရဲနှင့် တိုက်ခိုက်ခြင်း

​ဝိညာဉ်ဝါးမြိုကျား၏ စိတ်ဝိညာဉ်တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် လုံချန်းသည် လေထဲမှ မြေပြင်သို့ အရှိန်ဖြင့် ပြုတ်ကျလာသည်။ သူ၏ သတိစိတ်မှာ ပျောက်ကွယ်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီး ဝါးမြိုခံရတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် ကျားကြီးမှာ သူ၏ထံသို့ အရှိန်အကုန်တင်ကာ ပြေးဝင်လာနေသည်။

​လုံချန်းသည် သူ၏ဦးခေါင်းတစ်ခုလုံး ကွဲအက်မတတ် နာကျင်နေပြီး မျက်လုံးပင် ကောင်းကောင်းမဖွင့်နိုင်တော့ပေ။ သူသည် မတ်တတ်ရပ်ရန် အသည်းအသန် ကြိုးစားနေသော်လည်း အားအင်များက ဆုတ်ယုတ်နေသည်။ ကျားကြီး ပြေးဝင်လာသည်ကို ကြည့်ရင်း ဤဝင်္ကပါက သူ့ကို မသတ်နိုင်မှန်း သိသော်လည်း စမ်းသပ်မှု ဤနေရာတွင်ပင် ပြီးဆုံးတော့မည်ဟု သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

​"ဒါက အဆုံးသတ်ပဲလား။ ငါ့ခွန်အားရဲ့ အကန့်အသတ်က ဒါပဲလား... မဟုတ်ဘူး... ငါ တိုက်ခိုက်ရမယ်။ ငါ အရှုံးမပေးဘူး။ ငါ့ရန်သူတွေကို ချေမှုန်းဖို့ လိုအပ်တဲ့ ခွန်အားကို ငါ့လက်နဲ့ပဲ ငါ အရယူမယ်။ ဘယ်အရာကမှ ငါ့ကို တားလို့မရဘူး" လုံချန်းသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ကာ သူ၏ နောက်ဆုံးစွမ်းအားကို စုစည်းပြီး ဓားကို ဆွဲကိုင်ကာ ရှေ့သို့ ရမ်းလိုက်သည်။

​သို့သော် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များမှာ သတိစိတ်ကို ထိန်းသိမ်းရန် ကြိုးစားရင်း ကုန်ခမ်းနေပြီ ဖြစ်သဖြင့် ထိုတိုက်ကွက်မှာ ကျားကြီးကို ဘာမှ မထိခိုက်စေနိုင်ခဲ့ပေ။

​ဝိညာဉ်ဝါးမြိုကျား၏ တိုက်ခိုက်မှုကြောင့် လုံချန်းသည် အဝေးသို့ လွင့်စင်သွားပြီး နံရိုးအချို့ ကျိုးသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူ၏ သတိစိတ်မှာ အားအနည်းဆုံး အခြေအနေသို့ ရောက်ရှိသွားပြီး အရာအားလုံး ပြီးဆုံးပြီဟု ထင်လိုက်ရချိန်တွင်...

​ရုတ်တရက် အချိန်များ ရပ်တန့်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။ လုံချန်း၏ သိုင်းဝိညာဉ်သည် မျက်လုံးများကို ဖွင့်လိုက်ရာ ပုံမှန် ရွှေရောင်မျက်ဝန်းများမှာ သွေးကဲ့သို့ ရဲရဲနီသွားသည်။ ထိုအခိုက်အတန့်တွင်ပင် လေထုအတွင်း၌ အလွန်ကြီးမားသော စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ဖြာထွက်လာပြီးနောက် သိုင်းဝိညာဉ်က မျက်လုံးပြန်ပိတ်လိုက်သည်နှင့် အရာအားလုံး ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်။

​လုံချန်း ခံစားနေရသော စူးရှသည့် ခေါင်းကိုက်ဝေဒနာမှာ အစအနပင် မကျန်ဘဲ ပျောက်ကွယ်သွားသလို သူ၏ သတိစိတ်ကို စုပ်ယူနေသော လစ်ဟာမှုကြီးလည်း မရှိတော့ပေ။

​ခဏအကြာတွင် လုံချန်း မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ ဝိညာဉ်ဝါးမြိုကျားမှာ မြေပြင်ပေါ်တွင် အသက်မဲ့စွာ လဲကျနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ သတိလစ်ခါနီးအချိန်၌ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းမှ ကြီးမားသော စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူ့ကို ကယ်တင်လိုက်ခြင်းဖြစ်ကြောင်း လုံချန်း သိလိုက်သည်။

​၎င်းမှာ သူ၏ သိုင်းဝိညာဉ်ကြောင့် ဖြစ်ကြောင်း နားလည်သော်လည်း ၎င်းက မည်သို့လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်၊ အဆင့် ၁၀ ရှိသော သားရဲကို စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း မည်သို့ သတ်နိုင်ခဲ့သည်ကိုမူ သူ လုံးဝ နားမလည်နိုင်ပေ။ ထိုသို့သော ကိစ္စမျိုး တစ်ခါမျှ မကြားဖူးခဲ့ပေ။

​လုံချန်း ထပ်မံ မစဉ်းစားမီမှာပင် ပုံရိပ်ယောင်များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး သူသည် စမ်းသပ်သည့် အခန်းထဲသို့ ပြန်လည်ရောက်ရှိသွားသည်။ ဝင်္ကပါ အလုပ်လုပ်ခြင်း ရပ်တန့်သွားပြီ ဖြစ်ရာ သူသည် အဆင့် ၅ ကို ကျော်ဖြတ်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းရှိ သိုင်းဝိညာဉ်ကို စစ်ဆေးကြည့်သော်လည်း ထူးခြားမှု ဘာမှ မတွေ့ရပေ။

​အပြင်ဘက်တွင်မူ အကြီးအကဲရန်မှာ ပုံဆောင်ခဲ ၅ လုံးအနက် ၄ လုံး စိမ်းနေပြီး နောက်ဆုံးတစ်လုံးမှာ ဝါနေဆဲဖြစ်သည်ကို ကြည့်ကာ စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ဆိုင်းနေသည်။ နောက်ဆုံးပုံဆောင်ခဲမှာ အတော်ကြာသည်အထိ စိမ်းမလာသဖြင့် လုံချန်း အသည်းအသန် တိုက်ပွဲဝင်နေရကြောင်း သူ ခန့်မှန်းမိသည်။

​ထိုစဉ် အခန်းထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသော ကြီးမားလှသည့် စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်လှိုင်းကြောင့် အကြီးအကဲရန်ပင် တုန်လှုပ်သွားရသည်။ ထိုစွမ်းအင်မျိုး သူ တစ်ခါမျှ မမြင်ဖူးခဲ့ပေ။

ဝင်္ကပါ၏ စွမ်းအင် အရင်းအမြစ်တွင် ပြဿနာတက်သည်ဟု ထင်ကာ တံခါးကို ချိုးဖျက်ပြီး ဝင်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ထိုစွမ်းအင်များ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ပဉ္စမမြောက် ပုံဆောင်ခဲမှာ အစိမ်းရောင် တောက်ပလာတော့သည်။

​အကြီးအကဲရန် အခန်းထဲသို့ အလျင်အမြန် ဝင်သွားသည့်အခါ မောပန်းနွမ်းနယ်နေသော လုံချန်းကို တွေ့လိုက်ရသည်။

​"ထျန်းလေး... အဆင်ပြေရဲ့လား။ ခုနက ထွက်လာတဲ့ စွမ်းအင်လှိုင်းက ဘာလဲ" အကြီးအကဲရန်က စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

​"ကျွန်တော်လည်း မသိဘူး ဦးလေးရန်။ အဆင့် ၅ ကို ကျော်လိုက်တာနဲ့ ရုတ်တရက် အဲဒီစွမ်းအင်တွေ ထွက်လာတာပဲ။ ဝင်္ကပါဆီက ဖြစ်လိမ့်မယ် ထင်တယ်" လုံချန်းက ဇဝေဇဝါပုံစံဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ သူသည် အကြီးအကဲရန်၏ အာရုံကို လွှဲရန်အတွက် "ဦးလေးရန်... အဆင့် ၅ ကို အောင်မြင်ရင် ပုံမှန်ဆိုရင် အဲဒီလို ဖြစ်တတ်တာလား" ဟု ပြန်မေးလိုက်သည်။

​"ငါသိသလောက်တော့ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဘယ်သူမှ အဆင့် ၅ ကို မကျော်ဖူးသေးတော့ ငါလည်း သေချာ မပြောတတ်ဘူး" အကြီးအကဲရန်က ဆိုသည်။ "ဒါနဲ့ မင်း အဆင့် ၁၀ သားရဲကို ဘယ်လို အနိုင်ယူလိုက်တာလဲ"

​"ကျွန်တော် ကံကောင်းသွားလို့ပါ ဦးလေး..." လုံချန်း ဆင်ခြေပေးရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် အခန်းထဲရှိ လျှို့ဝှက်တံခါးမှာ ပွင့်လာသည်။

​"ကျွန်တော့်အတွက် တံခါးပွင့်ပြီ ထင်တယ်။ နောက်မှ ပြန်တွေ့ကြတာပေါ့ ဦးလေးရန်" ထိုသို့ ဆိုကာ လုံချန်းသည် ထိုတံခါးဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

​"သွားပါ... မင်းနဲ့ ထိုက်တန်တဲ့ လက်နက်က အဲဒီတံခါးအဆုံးမှာ စောင့်နေပါလိမ့်မယ်"

​လုံချန်းသည် လျှောက်လမ်းအတိုင်း သွားပြီးနောက် အခန်းတစ်ခုထဲသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။ ထိုအခန်းထဲတွင် ဝိညာဉ်အဆင့် လက်နက်အချို့မှာ လေထဲတွင် လွင့်မျောနေကြသည်။ အားလုံးမှာ အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်လက်နက်များ ဖြစ်နေသဖြင့် လုံချန်းမှာ အလွန် အံ့အားသင့်သွားရသည်။ ၎င်းတို့မှာ ဝိညာဉ်အဆင့် လက်နက်များ၏ ဘုရင်များ ဖြစ်ကြပြီး သူ ကြိုက်နှစ်သက်ရာ တစ်ခုကို ရွေးချယ်နိုင်သည်။

​လုံချန်းသည် ဓား၊ လှံ၊ ပုဆိန်၊ တုတ်ရှည် နှင့် တူ အစရှိသည့် လက်နက်များကို တစ်ခုချင်းစီ လိုက်ကြည့်နေစဉ် အခန်း၏ အဝေးဆုံး ထောင့်စွန်း၌ တစ်ခုတည်း သီးသန့် လွင့်မျောနေသော လက်နက်တစ်ခုကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ အခြားလက်နက်များမှာ ထိုလက်နက်အနားသို့ မကပ်ရဲကြသကဲ့သို့ပင်။

​လုံချန်းသည် ထိုလက်နက်ဆီသို့ ခြေလှမ်းများကို စတင် လှမ်းလိုက်တော့သည်။