အခန်း (၃၃-၃၄)
Vol. 4 Ch. 33-34
အခန်း (၃၃) ဘုရင့်ဓား
လုံချန်းသည် ဝိညာဉ်လက်နက်တစ်ခုမှာ အခြားလက်နက်များနှင့်ဝေးရာတွင် တစ်ကိုယ်တည်း လွင့်မျောနေပြီး အခြားမည်သည့်လက်နက်မှ ၎င်း၏နယ်ပယ်ထဲသို့ မဝင်ရဲကြသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ ဤလက်နက်တွင် ထူးခြားချက်တစ်ခုခု ရှိရမည်ဟု သူ သိလိုက်သည်။ ၎င်းမှာ ရွှေရောင်တောက်နေသော ဧရာမဓားကြီး တစ်လက်ပင် ဖြစ်သည်။
လုံချန်းသည် ၎င်းဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်ပြီး အနားသို့ရောက်သောအခါ ထိုရွှေရောင်ဓားကြီးကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်လိုက်ရသည်။ ဤဓားတွင် ထူးခြားသော အငွေ့အသက်တစ်ခု ရှိနေသည်ကို သူ ခံစားရသည်။ အပြင်ပန်းအားဖြင့် အခြား လွင့်မျောနေသော ဓားကြီးများနှင့် တူသော်လည်း ၎င်း၌ မာန်မာနနှင့် ဂုဏ်သိက္ခာ တစ်မျိုး ကိန်းအောင်းနေသည်။ လုံချန်းသည် ဤဓားကိုသာ ယူရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
လုံချန်းသည် ဓားရိုးကို လက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။ သူ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်နှင့် တပြိုင်နက် ဓားထံမှ ပြင်းထန်သော တွန်းကန်မှုနှင့် ခုခံမှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုစွမ်းအား အားလုံးကို အသုံးချကာ ဓားကို မြဲမြံအောင် ကိုင်ထားသော်လည်း အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ခက်ခဲလာသည်။ နောက်ဆုံးတွင် ထိုဓားမှာ သူ၏လက်ထဲမှ ရုန်းထွက်သွားပြီး သူ့ထံသို့ ပြန်လည် ပိုင်းချလာတော့သည်။ လုံချန်းသည် အချိန်မီ ရှောင်တိမ်းလိုက်သော်လည်း ဓားချက်က သူ့ကို အနည်းငယ် ရှပ်ထိသွားသည်။
ထိုဓားက လုံချန်းကို ဒဏ်ရာရအောင် တိုက်ခိုက်လိုက်သည့်အခါ သူ၏ သွေးအချို့မှာ ဓားပေါ်သို့ စွန်းထင်သွားသည်။ လုံချန်း၏ သွေးမှာ အနီရောင်ဖြစ်သော်လည်း အလွန်အနီးကပ် သေချာကြည့်လျှင် သွေးစက်အတွင်း၌ ခရမ်းရောင် အမှုန်အမွှားလေးများ ပါဝင်နေသည်ကို တွေ့ရမည် ဖြစ်သည်။ ထိုအခါ ဓားကြီးမှာ ချက်ချင်း ငြိမ်သက်သွားပြီး နေရာတွင်ပင် ပြန်လည် လွင့်မျောနေတော့သည်။
လုံချန်းသည် ခဏမျှ စောင့်ကြည့်ပြီးနောက် ဓားက ဘာမှထပ်မလုပ်တော့သဖြင့် အနားသို့ တိုးသွားကာ ဓားရိုးကို ထပ်မံ ကိုင်ကြည့်လိုက်သည်။ ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ မည်သည့် ခုခံမှုမျှ မရှိတော့ပေ။ ထူးဆန်းသည်မှာ ဤဓားသည် သူ့ကို သခင်အဖြစ် လက်ခံလိုက်သည့်အပြင် သူ့ကို ကြောက်ရွံ့နေသလိုပင် လုံချန်း ခံစားလိုက်ရသည်။
လုံချန်းသည် ဤဓားကို သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲ ထည့်လိုသော်လည်း အပြင်တွင် အကြီးအကဲရန် စောင့်နေမည်ဖြစ်ရာ သူရွေးချယ်ခဲ့သည့် လက်နက်ကို မြင်ချင်နေမည်ကို တွေးမိပြီး လက်ထဲမှာပင် ကိုင်ထားလိုက်သည်။ လုံချန်း နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည့်အခါ အခန်းထဲတွင် အခြားလက်နက်များ မရှိတော့သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ လူတစ်ယောက်က လက်နက်တစ်ခုကို ရွေးချယ်လိုက်သည်နှင့် အခြားလက်နက်များမှာ အလိုလို ပျောက်ကွယ်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။
လုံချန်း အခန်းအပြင်သို့ ထွက်လာသည့်အခါ ဝင်္ကပါအခန်းထဲတွင် စောင့်နေသော အကြီးအကဲရန်မှာ လုံချန်း ကိုင်လာသည့် လက်နက်ကို မြင်သည်နှင့် ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်သွားတော့သည်။
"ဦးလေးရန်... ဘာလို့ အဲဒီလောက်တောင် အံ့ဩနေတာလဲ။ ကျွန်တော် အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်အဆင့် လက်နက်တစ်ခု ရခဲ့တာ မှန်ပေမဲ့ အဲဒီလောက်ထိတော့ မဟုတ်ပါဘူး" လုံချန်းက ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။
"ထျန်းလေး... မင်း ဒီဓားက ဘာလဲဆိုတာ တကယ်ပဲ မသိတာလား" အကြီးအကဲရန်က ထူးဆန်းသော မျက်နှာထားဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"မသိဘူးလေ။ ရှင်းပြပေးပါဦး ဦးလေးရန်"
"မင်း သူတော်စင်ဘုရင် ရှန်းဝူ အကြောင်း ကြားဖူးလား" အကြီးအကဲရန်က ဓားကို ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။
"ကြားဖူးတာပေါ့ ဦးလေးရန်။ ဒီလောကမှာ သူတော်စင်ဘုရင် ရှန်းဝူ အကြောင်း မကြားဖူးတဲ့သူ ရှိမှာလား။ သူက ဒီတိုက်ကြီးရဲ့ ပထမဆုံး အုပ်ချုပ်သူ၊ သတ္တိနဲ့ ခွန်အားကြောင့် ကျော်ကြားတဲ့ သူရဲကောင်း ဘုရင်ကြီးလေ။ လူသားမျိုးနွယ်ကို ကယ်တင်ပေးခဲ့တဲ့သူပေါ့" လုံချန်းက လုံထျန်း၏ မှတ်ဉာဏ်များမှတဆင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"အတိအကျပဲ။ လွန်ခဲ့တဲ့ ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာက လူသားတွေဟာ ဘာမှမဟုတ်ခဲ့ဘူး။ တိုက်ကြီးပေါ်က မျိုးနွယ်စုအားလုံးထဲမှာ အောက်ခြေအဆင့်မှာပဲ ရှိခဲ့တာ။ လူသားတွေ ကျင့်ကြံပြီး သန်မာလာနိုင်ပေမဲ့ တခြားမျိုးနွယ်စုတွေ၊ အထူးသဖြင့် သားရဲတွေရှေ့မှာတော့ ဘာမှမဟုတ်သေးဘူး။ သူတော်စင်ဘုရင် ရှန်းဝူ ပေါ်မလာခင်အထိ လူသားတွေမှာ ကိုယ်ပိုင်နယ်မြေတောင် မရှိခဲ့ဘူး" အကြီးအကဲရန်က ပုံပြင်ကို ဆက်ပြောပြသည်။
"ရှန်းဝူ ဘုရင်ကြီးက ငယ်စဉ်ကတည်းက ပါရမီထူးချွန်ပြီး တခြားလူသားတွေ မလုပ်နိုင်တဲ့ အရာတွေကို လုပ်ဆောင်နိုင်ခဲ့တယ်။ သူ ကြီးပြင်းလာတဲ့အခါ ပထမဆုံး ဖြစ်တဲ့ လူသားနိုင်ငံတော်ကို တည်ထောင်ခဲ့ပြီး ကျူးကျော်မှုတွေကနေ ကာကွယ်ခဲ့တယ်။ သူက လူသားနယ်မြေတွေကို ချဲ့ထွင်ပြီး လူသားမျိုးနွယ်ကို ထင်ရှားတဲ့ မျိုးနွယ်တစ်စု ဖြစ်အောင် လုပ်ပေးခဲ့တာပေါ့"
"ဦးလေးရန်... အဲဒါနဲ့ ဒီဓားနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ" လုံချန်းက နားမလည်နိုင်စွာ မေးလိုက်သည်။
"ဒီဓား... ဒါကို ဘုရင့်ဓားလို့ ခေါ်တယ်။ သူတော်စင်ဘုရင် ရှန်းဝူ ဝိညာဉ်အခြေပြုခြင်းအဆင့်မှာ ရှိတုန်းက အသုံးပြုခဲ့တဲ့ ဓားလို့ ဆိုကြတယ်" အကြီးအကဲရန်၏ စကားကြောင့် လုံချန်း အံ့ဩသွားရသည်။
"တကယ်လား။ ဒါဆို ဘာလို့ လုံမျိုးနွယ်စုဆီ ရောက်နေတာလဲ"
"ငါလည်း သေချာတော့ မသိဘူး။ လုံမျိုးနွယ်စုရဲ့ ပထမဆုံး မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်က ဒါကို တစ်နေရာကနေ ရှာတွေ့ခဲ့တာလို့ ပြောကြတယ်။ သူက ဝိညာဉ်အခြေပြုခြင်းနဲ့ ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ပညာရှင်တိုင်းကို ဒီဓားနဲ့ ထိတွေ့ခွင့်ပေးပြီး ထိုက်တန်ရင် သခင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုခံဖို့ အခွင့်အရေး ပေးခဲ့တယ်။ ပါရမီရှင် အများကြီး ကြိုးစားခဲ့ပေမဲ့ ဘယ်သူ့ကိုမှ သခင်အဖြစ် လက်မခံခဲ့ဘူး"
"ဒါကြောင့် ပထမဆုံး ခေါင်းဆောင်ကြီးက စိတ်ပျက်သွားပြီး ဒီဓားကို အဆင့်မြင့် ဝိညာဉ်အဆင့် လက်နက်တွေနဲ့အတူ ထားခဲ့ပြီး အဆင့် ၅ စမ်းသပ်မှုကို ကျော်ဖြတ်နိုင်တဲ့သူမှသာ ဒီဓားကို ထိတွေ့ခွင့်ရမယ်လို့ စည်းကမ်းသတ်မှတ်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်ကတည်းက အခုထိ ဘယ်သူမှ အဆင့် ၅ ကို မကျော်နိုင်ခဲ့ဘူး" အကြီးအကဲရန်က ရှင်းပြသည်။
"မင်း အဆင့် ၅ ကို ကျော်နိုင်ခဲ့ပေမဲ့ ဒီလောက် မာနကြီးတဲ့ဓားက မင်းကို သခင်အဖြစ် အသိအမှတ်ပြုလိမ့်မယ်လို့ ငါ တကယ် မယုံနိုင်သေးဘူး"
ဓားကြီးမှာ ၎င်းကို မာနကြီးသည်ဟု ပြောလိုက်သဖြင့် စိတ်ဆိုးသကဲ့သို့ တုန်ခါသွားသည်။ လုံချန်းမှာ ထိုကလေးဆန်သော အပြုအမူကြောင့် မပြုံးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။
"ဒါ ကျွန်တော့်ရဲ့ ကံကောင်းတဲ့နေ့ ဖြစ်မှာပါ" လုံချန်းက နောက်ပြောင်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ဦးလေးရန်... မိုးလည်း ချုပ်နေပြီဆိုတော့ ကျွန်တော် လုပ်စရာလေးတွေ ရှိသေးလို့ သွားလိုက်ပါဦးမယ်။ နောက်မှ ပြန်တွေ့ကြတာပေါ့"
လုံချန်းသည် လက်နက်ရရှိပြီဖြစ်ရာ ကျန်ရှိနေသည့် ကိစ္စများကို အဆုံးသတ်ရန် နှုတ်ဆက်ကာ ထွက်ခွာလာခဲ့တော့သည်။
အခန်း (၃၄) တော်ဝင်မျိုးနွယ်စုကလား
လုံချန်းသည် ရတနာဆောင်မှ ထွက်ခွာသွားချိန်တွင် အကြီးအကဲရန်သည် တိတ်ဆိတ်စွာ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။ ခေတ္တအကြာတွင် သူသည်လည်း အပြင်သို့ ထွက်လာပြီး လုံမျိုးနွယ်စု၏ ဗဟိုချက်ဖြစ်သော မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် လုံရန် နေထိုင်ရာသို့ လျှောက်လှမ်းသွားတော့သည်။
လုံချန်းသည် ရတနာဆောင်မှ ထွက်လာပြီးနောက် မိခင်ဖြစ်သူ၏ ခြံဝန်းဆီသို့ ဦးတည်လိုက်သည်။ သူ မသွားမီ မိခင်ဖြစ်သူကို အသိပေးလိုသောကြောင့် ဖြစ်သည်။ ဤခရီးမှာ အချိန်အနည်းငယ် ကြာနိုင်သဖြင့် မိခင်ကို စိုးရိမ်ပူပန်မှု မဖြစ်စေလိုပေ။
လမ်းတွင် သိုင်းပညာဆောင်ကို ဖြတ်သွားသော်လည်း သူ ဝင်မကြည့်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူ၏ လက်ရှိ သိုင်းကွက်များကို သူ ယုံကြည်မှုရှိသလို၊ အကယ်၍ ဝိညာဉ်အဆင့် သိုင်းကွက်အသစ်တစ်ခုကို ယခုရွေးချယ်ခဲ့လျှင်ပင် ဤမျှတိုတောင်းသော အချိန်အတွင်း ကျွမ်းကျင်အောင် လေ့ကျင့်နိုင်မည် မဟုတ်ကြောင်း သူ နားလည်ထားသည်။
သူ၏ မိခင်ခြံဝန်းသို့ ရောက်သောအခါ တံခါးကို ခေါက်လိုက်သည်။ စီမာကျိယီ တံခါးဖွင့်ပေးလိုက်သည်နှင့် လုံချန်းက သူ ခေတ္တခဏ အပြင်သွားလိုကြောင်း ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ယခုအခါ ပြန်လည်ကျန်းမာလာပြီဖြစ်ရာ ကျင့်ကြံမှုကို ဆက်လက်လုပ်ဆောင်လိုကြောင်း၊ မြောက်ဘက် အနက်ရောင်တောအုပ်သို့သွားကာ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များကို တိုက်ခိုက်ရင်း ခွန်အားမြှင့်တင်လိုကြောင်း ရှင်းပြသည်။ ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ပြန်လာမည်ဖြစ်ကြောင်းလည်း ဆိုသည်။
စီမာကျိယီက ပထမတွင် သဘောမတူသော်လည်း လုံချန်းက အဘိုးဖြစ်သူက ခွင့်ပြုလိုက်ပြီး အကာအကွယ်အတွက် ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် ပညာရှင်နှစ်ဦးကိုလည်း ထည့်ပေးလိုက်သည်ဟု လိမ်ပြောလိုက်သည်။ အရာအားလုံး အဆင်ပြေမည်ဖြစ်ကြောင်းလည်း သူက အာမခံလိုက်သည်။
"ကောင်းပါပြီ... သားရဲ့ အဘိုး ကလည်း သဘောတူပြီး ရွှေရောင်အမြုတေအဆင့် အစောင့်တွေလည်း ထည့်ပေးတယ်ဆိုမှတော့ စိုးရိမ်စရာ မရှိတော့ပါဘူး။ ပြီးတော့ အနက်ရောင်တောအုပ်ထဲမှာ ဝိညာဉ်အဆင့်ထက် သာတဲ့ သားရဲလည်း မရှိဘူးဆိုတော့ ဒီတစ်ခါတော့ ခွင့်ပြုလိုက်မယ်" လုံချန်း၏ တောင်းဆိုမှုကြောင့် စီမာကျိယီ နောက်ဆုံးတွင် သဘောတူလိုက်ရသည်။
"ခဏစောင့်ဦး၊ သားအတွက် စားစရာတွေ ထည့်ပေးလိုက်မယ်။ သား ဘယ်တော့ ထွက်မှာလဲ" သူမက မေးသည်။
"အဟမ်း... ဖြစ်နိုင်ရင် အခုချက်ချင်းပါပဲ" လုံချန်းက ပြန်ဖြေသည်။
စီမာကျိယီမှာ အံ့ဩသွားသော်လည်း စိတ်ကိုပြန်ထိန်းကာ အခန်းထဲမှ အလျင်အမြန်ထွက်၍ စားစရာများ ပြင်ဆင်ပေးတော့သည်။ လုံချန်းမှာ ပြင်ဆင်ပေးထားသော စားစရာပမာဏကို ကြည့်ကာ အံ့အားသင့်သွားရသည်။ ၎င်းမှာ အနည်းဆုံး တစ်ပတ်ကျော်စာလောက် ရှိပေလိမ့်မည်။
လုံချန်းသည် မိခင်ဖြစ်သူကို နှုတ်ဆက်ကာ လုံမျိုးနွယ်စု၏ မြောက်ဘက်ထွက်ပေါက်ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။ သူ အပြင်မထွက်မီ အစေခံတစ်ဦးကို ကြိုတင်မှာကြားထားသဖြင့် ခမ်းနားသော ရထားလုံးမှာ အသင့်စောင့်နေသည်။ လုံချန်းသည် ရထားလုံးပေါ်သို့ တက်လိုက်ပြီး နဂါးမြို့တော်၏ မြောက်ဘက်နယ်မြေဆီသို့ ဦးတည်ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။
လုံချန်း ထွက်ခွာသွားချိန်တွင် အကြီးအကဲရန်သည် လုံရန်၏ ခြံဝန်းမှ ပြန်လာနေသည်။ သူသည် ရတနာဆောင် ဒုတိယထပ်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည့် လုံချန်း၏ ထူးခြားသော အောင်မြင်မှုအကြောင်းကို သွားပြောပြခြင်းဖြစ်သည်။ သို့သော် လုံရန်မှာ အရေးကြီးကိစ္စတစ်ခုဖြင့် အခြားမြို့သို့ ခဏထွက်သွားကြောင်းနှင့် ဘယ်တော့ပြန်လာမည်ကို မသိရကြောင်း သတင်းရရှိသဖြင့် အကြီးအကဲရန်မှာ ရတနာဆောင်သို့သာ ပြန်လှည့်လာခဲ့ရသည်။
လုံချန်းသည် ရထားလုံးပေါ်တွင် သက်သောင့်သက်သာ ထိုင်ရင်း စာအုပ်တစ်အုပ်ကို ဖတ်နေသည်။ သူ ကမ္ဘာမြေပေါ်တွင် ရှိစဉ်က ကျောင်းစာမှလွဲ၍ အခြားစာအုပ်များကို ဝါသနာပါပါ မဖတ်ခဲ့ဖူးပေ။ သို့သော် ယခုအခါ စာဖတ်ခြင်းနှင့် ဗဟုသုတ ရှာဖွေခြင်းမှာ သူ၏ ဝါသနာတစ်ခု ဖြစ်လာသည်။ ၎င်းမှာ လုံထျန်း၏ မှတ်ဉာဏ်များကြောင့် ဖြစ်နိုင်သော်လည်း သူသည် ဤဝါသနာကို အတော်လေး နှစ်သက်နေမိသည်။
ရထားလုံးသည် လမ်းမများပေါ်တွင် အတားအဆီးမရှိ ဖြတ်သန်းလာပြီး နဂါးမြို့တော်၏ မြောက်ဘက်နယ်မြေထဲသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။ လုံချန်း ပြတင်းပေါက်မှ အပြင်သို့ ကြည့်လိုက်သောအခါ ဤနယ်မြေမှာ လုံမျိုးနွယ်စု ရှိရာ တောင်ဘက်နယ်မြေလောက် မစည်ကားသည်ကို သတိပြုမိသည်။ ဤနေရာတွင် ဩဇာကြီးသော မိသားစုကြီးများ မရှိခြင်းနှင့် သယံဇာတ သိပ်မပေါများခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။ သို့သော် ရွှေတော်ဝင်မြို့တော်၏ အစိတ်အပိုင်း ဖြစ်သဖြင့် တော်ဝင်မိသားစုက အခြေခံ လူနေမှုအဆင့်အတန်းကိုတော့ ထိန်းသိမ်းထားပေးသည်။
ခရီးနှင်လာပြီးနောက် ရထားလုံးသည် မြောက်ဘက် အနက်ရောင်တောအုပ်၏ အစပ်သို့ ရောက်ရှိလာသည်။ လုံချန်း ရထားလုံးပေါ်မှ ဆင်းကာ ရထားလုံးမောင်းသူကို သူ ပြန်လာသည်အထိ ဤနေရာမှာပင် စောင့်နေရန် မှာကြားလိုက်သည်။ ထိုစဉ် အနီးအနား၌ အခြားရထားလုံး နှစ်စီး အသင့်ရှိနေသည်ကို လုံချန်း သတိပြုမိလိုက်သည်။
ရထားလုံးပေါ်ရှိ တံဆိပ်များကို ကြည့်ကာ သူ ချက်ချင်း မှတ်မိလိုက်သည်။ ရထားလုံးတစ်စီးတွင် နဂါးတံဆိပ် ပါရှိပြီး သူ၏ ရထားလုံးနှင့် အသွင်တူသည်။ ၎င်းမှာ လုံစု၏ ရထားလုံးဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်သဖြင့် လုံစု ဤနေရာတွင် ရှိနေသည်မှာ သေချာသွားပြီဖြစ်သည်။
သို့သော် လုံချန်းကို ပို၍ အံ့ဩသွားစေသည်မှာ ဒုတိယရထားလုံး ဖြစ်သည်။ ထိုရထားလုံးပေါ်တွင် လမင်းတံဆိပ် ခတ်နှိပ်ထားသည်။
"သူတို့က ဘာလို့ ဒီမှာ ရှိနေတာလဲ" လုံချန်းက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
ထိုလမင်းတံဆိပ်မှာ ရွှေဘုရင့်နိုင်ငံတော်၏ တော်ဝင်မိသားစုဖြစ်သော ယွဲ့မျိုးနွယ်စု၏ အမှတ်အသား ဖြစ်ကြောင်း သူ သိထားသည်။
'တော်ဝင်မျိုးနွယ်စုက တစ်ယောက်ယောက်လည်း ဒီမှာ ရှိနေတာပဲ။ ဘာလို့လဲ... အဲဒီလူက လုံစုနဲ့ အတူရှိနေတာဆိုရင်တော့ ပြဿနာပဲ။ ဘယ်သူလဲဆိုတာ ငါ သိအောင် လုပ်ရမယ်' လုံချန်း တွေးရင်း ထိုရထားလုံးဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။
ရထားလုံးမောင်းသူမှာ မျက်စိမှိတ်၍ ထိုင်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။
"ဒီရထားလုံးနဲ့ ဘယ်သူ ရောက်နေတာလဲဆိုတာ သိပါရစေ" လုံချန်းက အနားသို့ တိုး၍ မေးလိုက်သည်။
"ထွက်သွားစမ်း၊ ဒါ တော်ဝင်မိသားစုရဲ့ ရထားလုံးဆိုတာ မမြင်ဘူးလား" ဟု ရထားလုံးမောင်းသူက မျက်လုံးဖွင့်၍ ဟောက်လိုက်သည်။ သို့သော် လုံချန်း၏ ခမ်းနားသော အဝတ်အစားနှင့် ရွှေရောင်ဝတ်ရုံပေါ်မှ ခမ်းနားသော နဂါးတံဆိပ်ကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် သူ ချက်ချင်းပင် ပါးစပ်ပိတ်သွားတော့သည်။
သူသည် လုံချန်း၏ ကိုယ်ပိုင်ရထားလုံးကို မြင်လိုက်ရသည့်အခါ ဤ ၁၂ သို့မဟုတ် ၁၃ နှစ်အရွယ် ကောင်လေးမှာ ဩဇာရှိသော လုံမျိုးနွယ်စု၏ အဓိက သွေးမျိုးဆက်မှ ဖြစ်ရမည်ဟု ခန့်မှန်းမိလိုက်သည်။
"သခင်လေးလုံ... ကျွန်တော် မမှတ်မိလို့ တောင်းပန်ပါတယ်ခင်ဗျာ။ ဒီကို ရောက်ကတည်းက တောထဲဝင်မယ့်လူတွေ အများကြီးက ကျွန်တော့်ကို ဒီမေးခွန်းပဲ လာလာမေးနေလို့ သူတို့ထဲက တစ်ယောက်ထင်ပြီး ပြောမိတာပါ။ လုံမျိုးနွယ်စုက ဖြစ်မှန်း မသိခဲ့လို့ပါ" ရထားလုံးမောင်းသူက အလျင်အမြန် တောင်းပန်လိုက်သည်။
"ကိစ္စမရှိပါဘူး၊ ငါက လုံမျိုးနွယ်စုက လုံထျန်းပါ။ ဒီရထားလုံးနဲ့ ဘယ်သူ ရောက်လာသလဲဆိုတာ ပြောပြလို့ ရမလား။ ငါ့ရဲ့ လုံမျိုးနွယ်စုက တခြားတစ်ယောက်လည်း ဒီကို ရောက်နေတယ်လို့ သိထားတယ်။ သူတို့ အတူတူ ဝင်သွားကြတာလား" လုံချန်းက ဆက်လက် မေးမြန်းလိုက်သည်။