အခန်း (၃၅-၃၆)
Vol. 4 Ch. 35-36
အခန်း (၃၅) အနက်ရောင်တောအုပ်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခြင်း
ရထားလုံးမောင်းသူသည် လုံချန်းက မိမိကိုယ်ကိုယ် လုံထျန်းဟု မိတ်ဆက်လိုက်သည်ကို ကြားသောအခါ အလွန်အံ့ဩသွားသည်။ သူသည် တော်ဝင်မိသားစု၏ အစေခံတစ်ဦးအဖြစ် ကြာမြင့်စွာ အမှုထမ်းခဲ့သူဖြစ်ရာ လုံထျန်းအကြောင်းကို ကောင်းကောင်းသိသည်။
ရွှေဘုရင့်နိုင်ငံတော်၏ တစ်ချိန်က ပါရမီအထူးချွန်ဆုံးဖြစ်ခဲ့သော်လည်း မပွင့်လန်းမီမှာပင် ဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည့် ကောင်းကင်ဘုံ ပါရမီရှင်၊ လုံမျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် လုံရန်၏ အချစ်ဆုံးမြေး၊ ထိုသို့သော လုံထျန်းက သူ၏ရှေ့တွင် ရပ်ကာ စကားပြောနေသည်ကို သူ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေရသည်။
"သခင်လေးလုံ နောက်နေတာ ဖြစ်ရမယ်။ သခင်လေး လုံထျန်းက... အဲ... ကျွန်တော် ဆိုလိုတာက သူက သာမန်ကလေးတစ်ယောက်လို စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ မကျန်းမာတော့ဘူးလို့ လူတိုင်း သိထားတာလေ။ ပြီးတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ ၄ နှစ်တုန်းက တိုက်ခိုက်ခံရပြီးကတည်းက သခင်လေး လုံထျန်း တစ်ခါမှ အပြင်မထွက်ဖူးဘူးဆိုတာလည်း ကျွန်တော် သေချာပေါက် သိပါတယ်"
ရထားလုံးမောင်းသူသည် လုံထျန်းကို အရူးဟု ပြောမိတော့မည့်ဆဲဆဲတွင် လုံမျိုးနွယ်စုဝင်တစ်ဦး၏ ရှေ့၌ ရောက်နေသည်ကို သတိပြုမိကာ စကားကို ပြန်ထိန်းလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။
"ဟားဟားဟား... မင်းပြောတာ မှန်တယ်၊ မင်း တော်တော်လေး ဉာဏ်ကောင်းတာပဲ။ ငါက လုံချန်းပါ။ လုံမျိုးနွယ်စုထဲမှာပဲ အစကတည်းက တစ်ယောက်တည်း လေ့ကျင့်နေခဲ့တာဆိုတော့ လူတွေ သိပ်မသိကြတာ မထူးဆန်းပါဘူး" လုံချန်းသည် မိမိ၏ မည်သူမည်ဝါဖြစ်ကြောင်း သက်သေပြရန် အချိန်မဖြုန်းလိုသဖြင့် အကြောင်းအရာကို ပြောင်းလဲလိုက်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့ပါ သခင်လေးချန်း။ ကျွန်တော် သခင်လေးအကြောင်း တစ်ခါမှ မကြားဖူးပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ ဒီရွှေရောင်ရထားလုံးကို စီးနိုင်တယ်ဆိုတော့ မျိုးနွယ်စုထဲမှာ အရေးပါတဲ့ ရာထူးတစ်ခုခု ရှိမှာပေါ့နော်" ရထားလုံးမောင်းသူက လုံချန်း၏ အဆင့်အတန်းကို စူးစမ်းရန် ကြိုးစားနေသည်။
"အဲဒီလောက်လည်း မဟုတ်ပါဘူး" လုံချန်းက အေးအေးဆေးဆေးပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။
"ဒါနဲ့... ဒီရထားလုံးနဲ့ ဘယ်သူတွေ ရောက်နေတာလဲဆိုတာ မင်း မပြောရသေးဘူးနော်။ သူတို့ လုံမျိုးနွယ်စုက တစ်ယောက်ယောက်နဲ့ အတူတူ ဝင်သွားကြတာလား"
"မဟုတ်ပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ ရောက်တဲ့အချိန်မှာ လုံမျိုးနွယ်စု ရထားလုံးက ဒီမှာ ရှိနေနှင့်ပြီးသားပါ။ အဲဒီထဲမှာ ဘယ်သူပါလဲဆိုတာတောင် ကျွန်တော်တို့ မသိရဘူး။ ကျွန်တော်တို့ ရထားလုံးမှာတော့ ဒုတိယမင်းသားနဲ့ တတိယမင်းသမီးတို့ အတူတူ လိုက်ပါလာတာပါ။ သူတို့ ဘာကိစ္စနဲ့ လာကြတာလဲဆိုတာတော့ ကျွန်တော် သိရင်တောင် ပြောပြလို့ မရဘူးခင်ဗျာ" ရထားလုံးမောင်းသူက ပြန်ဖြေသည်။
"ဪ... ဒုတိယမင်းသားနဲ့ တတိယမင်းသမီးကိုး။ အသိပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးပဲ၊ ငါ သွားလိုက်ဦးမယ်" လုံချန်းသည် ထိုသို့ပြောကာ တောအုပ်အတွင်းသို့ လျှောက်လှမ်း ဝင်ရောက်သွားတော့သည်။
"သူက လုံမျိုးနွယ်စုရဲ့ အဓိက သွေးမျိုးဆက်ဖြစ်ပြီး ဒီကို လာရဲတယ်ဆိုရင်တော့ တော်တော်လေး သန်မာမှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ သူ့ဆီကနေ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို ငါ ဘာလို့ အာရုံခံလို့ မရတာလဲဆိုတာတော့ ထူးဆန်းသားပဲ" ရထားလုံးမောင်းသူက လုံချန်း၏ ကျောပြင်ကို ကြည့်ရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။
လုံချန်း တောအုပ်ထဲသို့ ဝင်လာခဲ့သည်။ တောထဲတွင် အမျိုးမျိုးသော အပင်များနှင့် သစ်ပင်ကြီးများကို တွေ့ရသည်။ လုံချန်းသည် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ် အာရုံံကို ပတ်ဝန်းကျင် မီတာ ၂၀၀ အကွာအဝေးအထိ ဖြန့်ကြက်လိုက်သော်လည်း မည်သည့် အငွေ့အသက်မျှ အာရုံမရသေးပေ။
စိတ်ဝိညာဉ် အာရုံဆိုသည်မှာ ဝိညာဉ်အခြေပြုခြင်းအဆင့်ရှိ ကျင့်ကြံသူတိုင်း ရရှိသည့် စွမ်းရည်ဖြစ်သော်လည်း ကျင့်ကြံမှုအဆင့် မြင့်မားလာသည်နှင့်အမျှ ၎င်း၏ အကွာအဝေးက ပိုမိုကျယ်ပြန့်လာသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် ဝိညာဉ်အခြေပြုခြင်း အဆင့်တစ် ရှိသူသည် ၁၀ မီတာသာ အာရုံခံနိုင်သည်။
လုံချန်းသည် ဝိညာဉ်အခြေပြုခြင်း အဆင့် ၅ တွင် ရှိနေသော်လည်း ပုံမှန်အဆင့် ၅ ကျင့်ကြံသူ၏ အာရုံခံနိုင်စွမ်း ၅၀ မီတာထက် သာလွန်ကာ မီတာ ၂၀၀ အထိ အာရုံခံနိုင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ စိတ်ဝိညာဉ် အာရုံခံမှုပိုင်းတွင် သူသည် ပုံမှန် အဆင့် ၁၀ ကျင့်ကြံသူများထက်ပင် အနည်းငယ် သာလွန်နေပြီ ဖြစ်သည်။
သူသည် တောအုပ်၏ အပြင်ဘက်အစပ်တွင်သာ ရှိသေးသဖြင့် သားရဲများ သိပ်မရှိသေးကြောင်း သိလိုက်သည်။ လုံစုကို ရှာရန်အတွက် သူ ပိုမိုနက်ရှိုင်းသော နေရာသို့ သွားရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
၁၀ မိနစ်ခန့် လမ်းလျှောက်ပြီးနောက်တွင်လည်း သားရဲများကို မတွေ့ရသေးသော်လည်း လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ဆေးဘက်ဝင်အပင်များစွာကို တွေ့ရသည်။ လုံထျန်း၏ ဗဟုသုတများကြောင့် လုံချန်းသည် အသုံးဝင်သော ဆေးပင်များကို မှတ်မိနေပြီး ၎င်းတို့ကို ခူးယူကာ သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲသို့ ထည့်ထားလိုက်သည်။
အနည်းငယ် ထပ်မံ လျှောက်လှမ်းပြီးနောက်တွင်မူ သူသည် သားရဲတစ်ကောင်နှင့် ပထမဆုံး တွေ့ဆုံရတော့သည်။ ၎င်းမှာ ဝိညာဉ်အခြေပြုခြင်း အဆင့် ၄ ရှိသော ကျောက်စိုင်ဖြိုဝက်ဝံ ဖြစ်သည်။ ထိုဝက်ဝံမှာ ကာကွယ်ရေးနှင့် တိုက်စစ် အားကောင်းသော်လည်း လျင်မြန်မှု မရှိပေ။ လုံချန်းသည် သူ၏ လျင်မြန်မှုကို အသုံးမပြုဘဲ ခွန်အားချင်း ယှဉ်တိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
သူသည် ဘုရင့်ဓား ကို ထုတ်မသုံးဘဲ သူ၏ တောင်ဖြိုဓားကိုသာ ထုတ်ယူလိုက်သည်။
"သူတော်စင်ဓား ခုနစ်သွယ်၊ ပထမပုံစံ၊ သန့်စင်ခြင်း"
ဝက်ဝံကြီးမှာ ဘာဖြစ်သွားသည်ကိုပင် မသိလိုက်မီ လုံချန်း၏ ဓားချက်ကြောင့် ခေါင်းနှင့်ကိုယ် တခြားစီဖြစ်ကာ သေဆုံးသွားတော့သည်။ လုံချန်းသည် ထိုဝက်ဝံ၏ အလောင်းကို နောင်တွင် ဈေးကွက်၌ ပြန်လည်ရောင်းချရန်အတွက် သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲသို့ သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။
လုံချန်းသည် တောနက်ထဲသို့ ဆက်လက်ဝင်ရောက်နေချိန်တွင် လုံစုနှင့် သူ၏အပေါင်းအပါများမှာမူ ပို၍ပင် နက်ရှိုင်းသော နေရာသို့ ရောက်ရှိနေပြီ ဖြစ်သည်။
"တောက်... ဒီတောထဲမှာ ငါတို့ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရတာ အဆင့် ၆ နဲ့ အဆင့် ၇ သားရဲတွေပဲ ရှိသေးတယ်။ ပိုသန်မာတဲ့ ကောင်တွေ ဘယ်မှာလဲ။ တကယ့်တိုက်ပွဲ မရှိဘဲနဲ့ ငါတို့ ဘယ်လို ခွန်အားတိုးမှာလဲ" လုံစုက ဒေါသတကြီး ရေရွတ်ရင်း လမ်းလျှောက်နေသည်။
တောအုပ်၏ အခြားတစ်နေရာတွင်မူ...
ခန့်ညားထည်ဝါသော ကောင်လေးတစ်ယောက် လမ်းလျှောက်လာနေသည်။ သူသည် အသက် ၁၇၊ ၁၈ နှစ်ခန့် ရှိပုံရပြီး နက်မှောင်သော ဆံပင်နှင့် ပြာလွင်သော မျက်ဝန်းများ ရှိကာ မင်းသားတစ်ပါးကဲ့သို့ ရုပ်ရည်ရှိသည်။ သူသည် လမင်းတံဆိပ်ပါသော အပြာနုရောင် ဝတ်ရုံကို ဝတ်ဆင်ထားပြီး အသက် ၁၅၊ ၁၆ နှစ်အရွယ် မိန်းကလေးတစ်ဦးနှင့်အတူ လျှောက်လှမ်းနေသည်။
အခန်း (၃၆) တော်ဝင်မျိုးနွယ်စုနှင့် ဆုံတွေ့ခြင်း
လုံချန်းသည် တောနက်ထဲသို့ တစ်ဆင့်ထက်တစ်ဆင့် ပိုမိုနက်ရှိုင်းစွာ လျှောက်လှမ်းလာခဲ့သည်။ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် ဝိညာဉ်သားရဲများစွာနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ပြီး မဆိုင်းမတွပင် သုတ်သင်ခဲ့သော်လည်း ယခုအချိန်အထိ ဝိညာဉ်အခြေပြုခြင်း အဆင့် ၇ ထက် သာလွန်သော သားရဲနှင့် မတွေ့ရသေးပေ။
'အခုထိ သားရဲတွေ အများကြီးနဲ့ တွေ့ခဲ့ပေမဲ့ လုံစုရဲ့ သဲလွန်စတော့ မတွေ့သေးဘူး။ သူတို့နောက်ကို အမီလိုက်ဖို့ ငါ့အရှိန်ကို မြှင့်ရမယ်။ တောထဲမှာ လူတွေအများကြီး ရှိနေတော့ ကောင်းကင်မိစ္ဆာတောင်ပံတွေကို ထုတ်သုံးလို့မရတာ နှမြောစရာပဲ' လုံချန်း တွေးတောရင်း အရှိန်မြှင့်လိုက်သည်။
သူသည် သားရဲများကို တရစပ် သုတ်သင်ရင်း သူ၏ တိုက်ပွဲဝင် အတွေ့အကြုံများကို အံ့ဩဖွယ် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် တိုးတက်စေခဲ့သည်။
"ဒီလို တိုက်ခိုက်ရတာက ငါ့ရဲ့ သိုင်းစွမ်းရည်တွေကို မြန်မြန် တိုးတက်စေတာပဲ။ လူတွေက ဘာလို့ ဒီတောထဲလာပြီး သားရဲတွေနဲ့ တိုက်ခိုက်ကြသလဲဆိုတာ အံ့ဩစရာ မရှိတော့ဘူး" လုံချန်းက သူ၏ တိုးတက်မှုကို သတိပြုမိရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။
တစ်နေ့လုံး တိုက်ခိုက်လိုက်၊ ပြေးလွှားလိုက်ဖြင့် အချိန်ကုန်သွားပြီးနောက် မိုးချုပ်လာသဖြင့် လုံချန်းသည် အနားယူရန် ဘေးကင်းသော နေရာတစ်ခု ရှာရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
'ဝင်္ကပါလား။ တစ်ယောက်ယောက်တော့ ဒီမှာ ရှိနေတာပဲ' လုံချန်း လမ်းလျှောက်နေစဉ် ဝင်္ကပါတစ်ခုအတွင်းသို့ ရောက်ရှိနေသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။ သို့သော် ၎င်းမှာ သာမန် သတိပေးဝင်္ကပါမျှသာ ဖြစ်ကြောင်း သူ သိလိုက်သဖြင့် မစိုးရိမ်တော့ပေ။
သူသည် ဝင်္ကပါ၏ အလယ်ဗဟိုဆီသို့ ဆက်လက် လျှောက်လှမ်းသွားရာ တိုက်ပွဲဝင်ရန် ပြင်ဆင်နေသော လူနှစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
'ဟမ်... ဒီနှစ်ယောက်လား။ နောက်ဆုံးတော့ ဆုံကြပြီပေါ့' လုံချန်းသည် သူတို့၏ အဝတ်အစားများကို ကြည့်ကာ ချက်ချင်းပင် မှတ်မိလိုက်သည်။ တစ်ဦးမှာ ထက်မြက်သော အသွင်ရှိသည့် ခန့်ညားသော လူငယ်လေး ဖြစ်သည်။ သူ၏ နက်မှောင်သော ဆံပင်များနှင့် ပြာလွင်သော မျက်ဝန်းများက သူ့ကို ပိုမို ခန့်ညားစေသည်။
သို့သော် လုံချန်း၏ အာရုံကို ပို၍ ဆွဲဆောင်သွားသည်မှာ ဒုတိယမြောက်လူ ဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ အသက် ၁၅၊ ၁၆ နှစ်အရွယ် မိန်းကလေးတစ်ဦး ဖြစ်ပြီး ချစ်စရာကောင်းကာ ရိုးသားဖြူစင်သော မျက်နှာလေး ရှိသည်။ သူမတွင် ရှည်လျားကာ တောက်ပသော အပြာရောင် ဆံပင်များ ရှိပြီး သူမ၏ မျက်ဝန်းပြာလေးများမှာလည်း ဘဝတွင် မည်သည့်အမှားမှ မတွေ့ဖူး၊ မလုပ်ဖူးသည့်အလား အပြစ်ကင်းစင်နေသည်။
"လုံမျိုးနွယ်စုက လူတစ်ယောက်လား။ မင်းက တော်တော်လေး ငယ်သေးတာပဲ။ ဒီမှာ ဘာလုပ်နေတာလဲ" ထိုလူငယ်က လုံချန်း၏ အဝတ်အစားကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။
"ဒုတိယမင်းသားနဲ့ တတိယမင်းသမီးတို့ကို ဒီမှာ ဆုံရတာ တကယ်ပဲ အံ့ဩမိပါတယ်ခင်ဗျာ" လုံချန်းက သူတို့နှစ်ဦးကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
"ဪ... ငါတို့အကြောင်း မင်း သိထားတာလား။ ငါတို့ အဝတ်အစားကို ကြည့်ပြီး တော်ဝင်မိသားစုကဆိုတာ မင်း ခန့်မှန်းမိသလို၊ ငါတို့လည်း မင်းကို လုံမျိုးနွယ်စုကလို့ ခန့်မှန်းမိပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါက ဒုတိယမင်းသား ယွဲ့လွမ်ဆိုတာနဲ့ ဒါက ငါ့ညီမ တတိယမင်းသမီး ယွဲ့ဖေးဆိုတာကို မင်း ဘယ်လို သိတာလဲ" မင်းသား ယွဲ့လွမ်က ပြုံးရင်း သူ၏ ဓားကို ပြန်သိမ်းကာ မေးလိုက်သည်။
"ကျွန်တော်တို့ ဘုရင်ကြီးမှာ သား ၅ ယောက်နဲ့ သမီး ၄ ယောက် ရှိပါတယ်။ အိမ်ရှေ့မင်းသားက အသက် ၁၈ ကျော်နေပြီဖြစ်ပြီး မင်းသားကတော့ အဲဒီလောက် မကြီးသေးပါဘူး။ စတုတ္ထမင်းသားကလည်း ဒီနှစ်မှ ၁၂ နှစ်ပဲ ရှိသေးတာဆိုတော့၊ မင်းသားက ဒုတိယမင်းသား ဒါမှမဟုတ် တတိယမင်းသားပဲ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်။ ပြီးတော့ တတိယမင်းသားက သူ့မိခင်ဆီက အမွေရထားတဲ့ အနီရောင်ဆံပင် ရှိပေမဲ့၊ ဒုတိယမင်းသားကတော့ အခုလို အနက်ရောင် ဆံပင်ရှည် ရှိတယ်လေ"
လုံချန်းက သူ မည်သို့သိရှိကြောင်းကို ပါးပါးလေး လိမ်ပြောလိုက်သည်။ အမှန်တကယ်တွင် ရထားလုံးမောင်းသူ မပြောပြခဲ့လျှင်ပင် သူ၏ အကဲခတ်မှုဖြင့် သူ ခန့်မှန်းနိုင်ပေသည်။
"အတွေးအခေါ် ကောင်းတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါက ဘုရင်ကြီးရဲ့ သားတော်ဆိုတာကိုရော ဘယ်လို သိတာလဲ။ ငါ့ခမည်းတော် တစ်ယောက်တည်းတင် တော်ဝင်မိသားစု မဟုတ်ပါဘူး၊ ဦးလေးတွေနဲ့ တခြား မိသားစုဝင်တွေ၊ သူတို့ရဲ့ သားသမီးတွေ အများကြီး ရှိတာပဲ။ သူတို့ထဲက တစ်ယောက် မဟုတ်ဘူးလို့ မင်း ဘယ်လို သိတာလဲ" ယွဲ့လွမ်က လုံချန်း၏ မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်ရင်း မေးပြန်သည်။
"ကျွန်တော်က မင်းသားရဲ့ တော်ဝင် အငွေ့အသက်ကို ကြည့်ပြီး ခန့်မှန်းတာလို့ ပြောရင်ရော ဘယ်လိုလဲ။ မင်းသားဆီကနေ ဘုရင်တစ်ပါးရဲ့ အရှိန်အဝါတွေ ထွက်နေတယ်လေ" လုံချန်းက အရှက်မဲ့စွာ လိမ်ညာ ဖြေလိုက်သည်။
"ဟားဟားဟား... အဖြေကောင်းပဲ။ မင်းကို ငါ သဘောကျသွားပြီ သူငယ်ချင်းလေး" ယွဲ့လွမ်က ဂုဏ်ယူစွာဖြင့် အကျယ်ကြီး ရယ်မောလိုက်သည်။
"မင်းပြောသလိုပဲ ငါက ဒုတိယမင်းသား ယွဲ့လွမ်ပါ။ ဒါကတော့ ငါ့ရဲ့ ချစ်လှစွာသော ညီမလေး တတိယမင်းသမီး ယွဲ့ဖေး ပေါ့။ မင်းနာမည်က ဘယ်သူလဲ သူငယ်ချင်းလေး"
"ကျွန်တော့်နာမည်က လုံထျန်းပါ မင်းသား" လုံချန်းက ပြုံး၍ ဖြေလိုက်သည်။
"လုံထျန်း ဟုတ်လား။ တကယ်လား" ယွဲ့လွမ် အံ့ဩသွားသလို၊ နောက်က မင်းသမီး ယွဲ့ဖေး၏ မျက်နှာထားမှာလည်း ပြောင်းလဲသွားသည်။
"ဘာလို့ အဲဒီလောက် အံ့ဩသွားတာလဲ။ ကျွန်တော့်အကြောင်း မကောင်းတဲ့ ကောလာဟလတွေ ရှိလို့လား"
"မကောင်းတဲ့ ကောလာဟလလို့တော့ မဟုတ်ပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ငါ ကြားဖူးတဲ့ မင်းအကြောင်းက အခုမြင်ရတာနဲ့ တော်တော်လေး ကွဲပြားနေလို့ပါ။ မင်းက တကယ်ပဲ လုံထျန်းလား" ဟု ယွဲ့လွမ်က သံသယဖြင့် ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။
"ဪ... ဘာတွေ ကြားဖူးလို့လဲ"
"ဒီနိုင်ငံမှာရှိတဲ့ လူတိုင်း သိထားတဲ့အကြောင်းတွေပေါ့။ မင်းရဲ့ အောင်မြင်မှုတွေ၊ ပါရမီတွေအကြောင်း ငါ အများကြီး ကြားဖူးပါတယ်။ ၈ နှစ်သားနဲ့ ခန္ဓာကိုယ်သန့်စင်ခြင်း အထွတ်အထိပ်ကို ရောက်ခဲ့တာက တကယ့်ကို အံ့ဩစရာပဲ။ ငါ့ခမည်းတော်တောင်မှ မင်းသာ ငါ့သားဖြစ်ရင် ဘယ်လောက်ကောင်းမလဲလို့ ခဏခဏ နောက်ပြောင်ဖူးသေးတယ်"
"ဒါပေမဲ့ မင်း တိုက်ခိုက်ခံရပြီးကတည်းက အရာအားလုံး ပြောင်းလဲသွားခဲ့တယ်။ မင်းရဲ့ စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ အခြေအနေတွေ ဆိုးရွားသွားတယ်ဆိုတဲ့ သတင်းတွေ၊ တော်ဝင်သမားတော်တွေတောင် မကုနိုင်ဘူးဆိုတာတွေပေါ့။ ပြီးတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ရက်က မင်း ပျောက်သွားလို့ လုံမျိုးနွယ်စု တစ်စုလုံး ရူးမတတ် လိုက်ရှာနေကြတယ်ဆိုတာလည်း တစ်နိုင်ငံလုံး သိနေတာပဲ။ အဲဒါကြောင့် မင်းကို ဒီမှာ မြင်ရတာ တကယ်ပဲ အံ့ဩစရာ ဖြစ်နေတာပေါ့" ယွဲ့လွမ်က ဆက်ပြောပြသည်။
"လူတစ်ယောက်က ပြန်ကျန်းမာလာတယ်ဆိုတာ သဘာဝပါပဲ မင်းသား။ ပျောက်သွားတဲ့ ကိစ္စကလည်း အခုတော့ ပြေလည်သွားပါပြီ။ ကျွန်တော် ဒီနေ့ပဲ လုံအိမ်တော်ကနေ ထွက်လာခဲ့တာပါ" ဟု လုံချန်းက ပြုံး၍ ပြောလိုက်သည်။ စကားပြောနေစဉ် လုံချန်းသည် ယွဲ့ဖေးကို ခဏခဏ လှမ်းကြည့်နေသည်ကို ယွဲ့လွမ် သတိပြုမိသွားပါတော့သည်။