အခန်း (၈၁-၈၂)
Vol. 9 Ch. 81-82
အခန်း (၈၁) : အဆုံးမဲ့ ဟင်းလင်းပြင်
ရွှင်း၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လုံချန်း၏ မျက်နှာမှာ ချက်ချင်း ပျက်သွားတော့သည်။
"နင် တကယ် ပြောနေတာလား" လုံချန်းက ထပ်မေးလိုက်သည်။
"လိမ်စရာလား" ရွှင်းက တည်ငြိမ်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။
"အဲဒါကို ဘာလို့ ငါ့ကို အရင်က မပြောခဲ့တာလဲ။ ငါ ဒီလောက် အချိန်တွေ ဖြုန်းနေခဲ့တာ။ ဒါကိုသာ ငါ သိခဲ့ရင် ငါ့အသက်ကို ရင်းပြီး ကစားနေမယ့်အစား သစ်သား နိယာမကိုပဲ အမြန်သင်ယူပြီး ဒီကနေ ထွက်သွားလိုက်မှာပေါ့" လုံချန်းက ဒေါသတကြီး အော်ပြောလိုက်သည်။
ရွှင်းက လေသံတိုးတိုးဖြင့် "နင် အခုလို တုံ့ပြန်မှာစိုးလို့ ငါ မပြောခဲ့တာပါ။ နိယာမတစ်ခုကို သင်ယူဖို့ဆိုတာ တည်ငြိမ်တဲ့ စိတ်ဓာတ်ရှိဖို့ လိုတယ်။ နင့်စိတ်ထဲမှာ အခုလို ရှုပ်ထွေးနေရင် အချိန်တိုအတွင်းမှာ ဘယ်လိုမှ သင်ယူနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး" သူမက ဆိုသည်။
"စိတ်တည်ငြိမ်ဖို့ဆိုတာကိုတော့ ငါ လက်ခံနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ ရှင်သန်မှုအတွက် အချိန်က ဘယ်လောက်အရေးကြီးလဲဆိုတာ နင် သိရက်နဲ့ ဘာလို့ တခြား သလင်းကျောက်ကို ရှာဖို့ သရဲ မျိုးနွယ်စုဆီ ငါ့ကို လွှတ်ခဲ့ရတာလဲ" လုံချန်းက သူမ၏ မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။
ရွှင်းသည် အပြစ်ရှိသကဲ့သို့ ခေါင်းကို ငုံ့ထားပြီးမှ "နင့်ကို အထူးနိယာမတစ်ခု သင်ယူနိုင်မယ့် အခွင့်အရေးကို မဆုံးရှုံးစေချင်လို့ပါ။ ဒီကမ္ဘာမှာ နင်သင်ယူလိုက်တဲ့ နိယာမ အဆင့်မြင့်လေလေ၊ နင်အောင်မြင်သွားတဲ့အခါ ရရှိမယ့် ဆုလာဘ်တွေက ပိုကောင်းလေလေဆိုတာ နင် မှတ်ထားဖို့ လိုတယ်။ အဲဒါကြောင့် ထျန်းရှန် သုံးခဲ့တဲ့ အလုံးကို ရွေးဖို့ ငါ အကြံပြုခဲ့တာပါ" ဟု ရှင်းပြသည်။
"ဟူး... တစ်နေ့ကျရင် နင်က ငါ့ကို သေတွင်းထဲ ပို့မယ့်ပုံပဲ" လုံချန်းက ခါးသက်သက် အပြုံးဖြင့်သာ ပြောနိုင်တော့သည်။
"ထားလိုက်ပါတော့... အခု ငါလုပ်နိုင်တာက အကောင်းဆုံး ကြိုးစားဖို့ပဲ ရှိတော့တာပဲ။ အောင်မြင်မလား၊ ရှုံးမလားဆိုတာကိုတော့ အနာဂတ်ကပဲ ဆုံးဖြတ်ပါစေတော့" လုံချန်းက ရေရွတ်လိုက်သည်။
'အဆိုးဆုံးဖြစ်ရင်လည်း ငါ သေရုံပဲပေါ့။ ငါက တစ်ခါ သေဖူးပြီးသားပဲဥစ္စာ' သူ စိတ်ထဲမှ တွေးလိုက်သော်လည်း သူ၏ အတွေးများကို ပိတ်ဆို့ထားသဖြင့် ရွှင်းက မကြားနိုင်ပေ။
"ပြင်ပကမ္ဘာမှာ ငါမသေခင် အချိန်ဘယ်လောက် ရသေးလဲ" လုံချန်းက မေးလိုက်သည်။
"အဲဒါက နင့်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်ပေါ်မှာ မူတည်တယ်။ နင် ဒီမှာ ကျင့်ကြံနေပေမဲ့ နင့်ရဲ့ တကယ့် ခန္ဓာကိုယ်ကလည်း ပြင်ပကမ္ဘာမှာ အဲဒီ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်ကိုပဲ ရရှိနေမှာပါ" ရွှင်းက ပြန်ဖြေသည်။
"ဪ... ဟုတ်သားပဲ။ ငါ သိပါတယ်။ သာမန်လူတွေက အသက် ၈၀ ကနေ ၉၀ ထိ နေရပေမဲ့ ခန္ဓာကိုယ် သန့်စင်ခြင်း အဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေက အသက် ၁၀၀ ထိ နေနိုင်တယ်။ ဝိညာဉ် တည်ဆောက်ခြင်း အဆင့်ဆိုရင် အသက် ၁၂၀ ထိ နေနိုင်ပြီး ရွှေအမြုတေအဆင့် ရောက်ရင်တော့ အသက် ၁၅၀ ထိ နေနိုင်ကြတယ်။ ကမ္ဘာမြေအဆင့် ကျင့်ကြံသူဆိုရင်တော့ ယေဘုယျအားဖြင့် အသက် ၂၀၀ ထိ နေနိုင်ကြတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒီအချိန်တွေက ဒီနေရာရဲ့ အချိန်နဲ့ဆိုရင် ဘယ်လောက်လဲ"
"အဲဒါကို စိတ်မပူပါနဲ့။ အဲဒါက နင့်အတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး တစ်ခုပဲ ပိုဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ နင် လုပ်ရမှာက ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ကို မြှင့်တင်ရင်း ဟင်းလင်းပြင် နိယာမကို အကောင်းဆုံး သင်ယူဖို့ပဲ။ အားလုံး မျှတအောင် လုပ်နိုင်ပြီး ကံကောင်းမယ်ဆိုရင် နင်ဟာ ဒီကမ္ဘာကနေ အောင်နိုင်သူအဖြစ် ထွက်သွားနိုင်မှာပါ" ရွှင်းက ပြုံးလျက် အားပေးလိုက်သည်။
"ငါ့စိတ်ကို တည်ငြိမ်အောင် အရင် လုပ်ဖို့ လိုအပ်တယ်" လုံချန်းက ရေရွတ်ပြီးနောက် နိယာမ သလင်းကျောက်ကို သူ၏ လက်စွပ်ထဲသို့ ပြန်ထည့်လိုက်ကာ အခန်းထောင့်သို့ သွား၍ သက်သောင့်သက်သာ ထိုင်ကာ မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်သည်။
မျက်လုံးမှိတ်ထားရင်း လုံချန်းသည် သူ မွေးဖွားလာကတည်းက ကြုံတွေ့ခဲ့ရသော မှတ်ဉာဏ်များကို ပြန်လည် စုစည်းနေမိသည်။ ကမ္ဘာပေါ်က နေ့ရက်များ၊ သူ သေဆုံးခဲ့ပုံ၊ ဤကမ္ဘာသစ်တွင် ရင်ဆိုင်ခဲ့ရသည်များနှင့် ကြားထဲက အဖြစ်အပျက်များ အားလုံးမှာ သူ၏ မျက်စိရှေ့တွင် ရုပ်ရှင်ပိတ်ကား တစ်ချပ်နှယ် ဖြတ်သန်းသွားတော့သည်။
ဤသို့ဖြင့် လုံချန်းသည် အနည်းငယ်မျှပင် လှုပ်ရှားခြင်းမရှိဘဲ လေးနာရီခန့် ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။ ထို့နောက် သူက မျက်လုံးဖွင့်၍ နူးညံ့သော အပြုံးတစ်ခုနှင့်အတူ မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။
"ငါ အဆင်သင့်ဖြစ်ပြီ။ နိယာမကို ဘယ်လို သင်ယူရမလဲ ပြောပြတော့"
"ကျင့်ကြံတဲ့ ပုံစံအတိုင်း ထိုင်လိုက်ပြီး သလင်းကျောက်ကို နင့်ရှေ့မှာ ချထားလိုက်" ရွှင်းက ပြောသည်နှင့် လုံချန်းက သူမပြောသည့်အတိုင်း လုပ်ဆောင်လိုက်သည်။
"နင့်ရဲ့ လက်ဝဲဘက်လက်ကို သလင်းကျောက်ပေါ် တင်ထားပြီး စိတ်ကို ငြိမ်အောင်ထား။ ဒီသလင်းကျောက်ထဲက ဒြပ်စင်နဲ့ ထိတွေ့နိုင်အောင် ကြိုးစားပါ။ ဒီပုံစံအတိုင်း နေပြီးတော့ မလိုအပ်တဲ့ အတွေးတွေကို စိတ်ထဲ မဝင်ပါစေနဲ့။ ဒီကမ္ဘာမှာ နင်နဲ့ ဒီဒြပ်စင်ကလွဲရင် တခြား ဘာမှမရှိဘူးလို့ မှတ်ထား။ အဲဒီ အခြေအနေမှာ ရှိနေနိုင်ရင် နင် အောင်မြင်လိမ့်မယ်။ ကံကောင်းပါစေ ကောင်လေး" ရွှင်းက တိုးတိုးလေး ပြောကာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။
လုံချန်းသည် ထိုပုံစံအတိုင်း နှစ်နာရီကျော်ကြာ နေခဲ့ပြီးနောက် သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ ပြောင်းလဲသွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ သူသည် အာကာသ ဟင်းလင်းပြင်ကြီး တစ်ခုထဲတွင် မျောလွင့်နေသကဲ့သို့ ခံစားလာရသည်။
သူ မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ အသက်ဝိညာဉ်နှင့် ကုန်းမြေ အစအနပင် မရှိသော ကျယ်ပြောလှသည့် ဟင်းလင်းပြင်ကြီးထဲတွင် ရောက်ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် အံ့အားသင့်သွားသည်။ မျက်စိတစ်ဆုံးမှာ ကျယ်ပြောလှသော ဟင်းလင်းပြင်ကြီးကိုသာ တွေ့ရလေသည်။
"ရွှင်းရေ ရွှင်း... ငါ နောက်ထပ် ဘာလုပ်ရမလဲ" လုံချန်းက အော်ခေါ်လိုက်သော်လည်း ဘာမှ ပြန်မကြားရပေ။ သူ ထပ်ခါတလဲလဲ ခေါ်သော်လည်း သူ့အသံ၏ ပဲ့တင်သံမှအပ ဘာမှ ပြန်မလာပေ။
"ငါ တစ်ယောက်တည်းပဲ ရှိတော့တာပဲ။ သူတောင် ဒီကို လိုက်မလာနိုင်ဘူးထင်တယ်" လုံချန်းက တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်လိုက်သည်။
"ရွှင်းပြောတဲ့အတိုင်း လုပ်လိုက်တာနဲ့ ငါ ဒီကို ရောက်လာတာပဲ။ ဟင်းလင်းပြင် နိယာမ... ဒီနေရာ... ဒီနေရာဟာ ဟင်းလင်းပြင် နိယာမကို သင်ယူဖို့ သော့ချက် ဖြစ်ရမယ်။ အသက်ဝိညာဉ် မရှိတဲ့ ဒီကျယ်ပြောတဲ့ ဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာ ငါနေပြီးတော့ လိုအပ်တဲ့ နားလည်သဘောပေါက်မှုတွေ ရတဲ့အထိ ဟင်းလင်းပြင်ရဲ့ သဘောတရားကို နားလည်အောင် ကြိုးစားရမှာပေါ့" လုံချန်းက ပတ်ဝန်းကျင်ကို လှည့်ပတ်ကြည့်ရင်း စဉ်းစားနေမိသည်။
လုံချန်းက နိယာမကို သင်ယူရန် ကြိုးစားနေစဉ်မှာပင် မကောင်းဆိုးဝါး စစ်တပ်ကြီးသည် သရဲ မျိုးနွယ်စုဆီသို့ ချီတက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ သူတို့၏ လမ်းခုလတ်တွင် တွေ့သမျှ အခြားသော မျိုးနွယ်စုငယ်များကို အလွယ်တကူပင် အပြတ်ရှင်းကာ ရှေ့သို့ ဆက်လက် ချီတက်လာကြသည်။
လုံချန်း သရဲ မျိုးနွယ်စုမှ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်မှာ သုံးရက်မြောက်နေ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။ ဘုရင်မ မီယာသည် ခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်း၌ သူမကို ဘယ်သူမှ မနှောင့်ယှက်ရန် အမိန့်ပေးထားပြီး တစ်ယောက်တည်း ထိုင်နေသည်။ သူမ အနည်းငယ် ပြန်လည် ကျန်းမာလာပြီ ဖြစ်သော်လည်း လက်နှစ်ဖက်မှာမူ ပြတ်တောက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း သူမ၏ လက်အောက်ငယ်သားများမှာမူ ဘုရင်မကို လုပ်ကြံရန် စိတ်ကူးပင် မရှိကြပေ။ လက်နှစ်ဖက် မရှိသော်လည်း ဘုရင်မသည် မျိုးနွယ်စုတွင် အသန်မာဆုံးသူ ဖြစ်မှန်း အားလုံး သိကြသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူမအနေဖြင့် နှင်း နိယာမ ကို အသုံးပြုရန် လက်များ မလိုအပ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
သူမကို စိတ်ဒုက္ခပေးနေသော တစ်ခုတည်းသော အရာမှာ လုံချန်းက သူမ၏ နှင်းအကျဉ်းထောင်ကို ဖျက်ဆီးလိုက်သဖြင့် ရရှိခဲ့သော စွမ်းအင် ပြန်လှန်ရိုက်ခတ်မှုပင် ဖြစ်သည်။ သို့သော် လွန်ခဲ့သော စစ်ပွဲကြီးအပြီးကတည်းက မျိုးနွယ်စု၏ ဘုရင်မများ စုဆောင်းထားခဲ့သော အဖိုးတန် ဆေးဝါးများကြောင့် ယခုအခါ သူမသည် သုံးရက်အတွင်းမှာပင် ပြန်လည် သက်သာလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ယနေ့တွင်မူ သူမသည် လိုအပ်ပါက နှင်းအကျဉ်းထောင်ကို ပြန်လည် အသုံးပြုနိုင်မည် ဖြစ်သော်လည်း သူမ စိတ်မချမ်းသာပေ။ သူမ၏ ပုခုံးကို ကြည့်ကာ ဘဝ၏ အဆိုးဆုံး အချိန်များကို ပြန်လည် သတိရနေမိသည်။
ရုတ်တရက် ခန်းမတံခါးကို ကျယ်လောင်စွာ ခေါက်လိုက်သံ ကြားလိုက်ရသည်။ မီယာက တံခါးဖွင့်ရန် အမိန့်ပေးလိုက်ရာ နန်းတွင်း အရာရှိများစွာသည် စိုးရိမ်ထိတ်လန့်သော မျက်နှာထားများဖြင့် ခန်းမထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကြတော့သည်။
အခန်း (၈၂) အကူအညီ တောင်းခံခြင်း
ရုတ်တရက်ဆိုသလို နန်းတွင်းအရာရှိ အများအပြားမှာ စိုးရိမ်ထိတ်လန့်နေသော မျက်နှာထားများဖြင့် ခန်းမဆောင်အတွင်းသို့ ဝင်ရောက်လာကြသည်။
"ဘာတွေ ဒီလောက်တောင် စိုးရိမ်တကြီး ဖြစ်နေကြတာလဲ" ဘုရင်မက မေးမြန်းလိုက်သည်။
"သတင်းဆိုးပါ အရှင်မ။ ကျွန်တော်တို့ရဲ့ ကင်းထောက်တွေက မကောင်းဆိုးဝါး စစ်တပ်ကြီး ကျွန်တော်တို့ဆီ ချီတက်လာနေတာကို တွေ့လိုက်ရပါတယ်။ နောက် သုံးရက်မပြည့်ခင်မှာတင် သူတို့ ဒီကို ရောက်လာတော့မှာပါ" သူတို့ထဲမှ တစ်ယောက်က ဆိုသည်။
ဘုရင်မ မီယာသည် ထိုသတင်းကို ကြားသည်နှင့် နေရာမှ မတ်တတ်ရပ်လိုက်မိတော့သည်။
"အချိန်က တကယ့်ကို အဆိုးဆုံးပဲ။ ငါတို့ရဲ့ အကာအကွယ် အတားအဆီးက ပျက်စီးသွားပြီဆိုတော့ အချိန်ဆွဲဖို့လည်း မလွယ်တော့ဘူး။ အားလုံးကို အမြန်ဆုံး စစ်ပြင်ဖို့ အမိန့်ပေးလိုက်။ ငါတို့မှာ အချိန်သိပ်မရှိဘူး။ မျိုးနွယ်စုတိုင်းဆီကို သဝဏ်လွှာပါးဖို့ လူလွှတ်လိုက်ပါ။ သူတို့ကို ဒီသတင်းပြောပြပြီး အကူအညီတောင်းရမယ်။ မကောင်းဆိုးဝါး မျိုးနွယ်စုသာ အောင်နိုင်သွားရင် ငါတို့ပြီးရင် သူတို့အလှည့်ပဲဆိုတာကိုလည်း သတိပေးဖို့ မမေ့နဲ့" မီယာက ခမ်းနားထည်ဝါသော ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားသည့် မိန်းကလေးတစ်ဦးကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
ထိုမိန်းကလေးမှာ ဘုရင်မ၏ အနီးကပ်ဆုံးလက်ရုံးနှင့် နန်းတွင်းအတိုင်ပင်ခံ ဖြစ်သည်။ သူမသည် မျိုးနွယ်စု၏ ရာထူးအဆင့်ဆင့်တွင် ဘုရင်မနှင့် ကွယ်လွန်သွားပြီဖြစ်သော အော်တန်တို့ပြီးလျှင် အမြင့်ဆုံးသူလည်း ဖြစ်သည်။ သူမသည် ဘုရင်မ၏ အမိန့်ကို ရသည်နှင့် လိုအပ်သည့် စီစဉ်မှုများပြုလုပ်ရန် အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။
"စစ်သည်တော်အားလုံး လက်နက်နဲ့ အသုံးအဆောင်ပစ္စည်းတွေ အပြည့်အစုံရဖို့ မင်းက တာဝန်ယူပါ။ ဒါဟာ ငါတို့ အင်ပါယာ ရှင်သန်ရေးအတွက် တိုက်ရမယ့် စစ်ပွဲပဲ။ ပြီးတော့ ငါတို့မှာရှိတဲ့ အားကောင်းတဲ့ စစ်လက်နက်ကြီးတွေကို မြို့အဝင်ဝတွေနားမှာ အဆင်သင့်ထားပါ။ သူတို့ ဝင်လာတာနဲ့ တပြိုင်နက် ပစ်ခတ်ချေမှုန်းရမယ်" ဘုရင်မက နောက်ထပ် လက်အောက်ငယ်သား တစ်ဦးကို အမိန့်ပေးလိုက်ပြန်သည်။
"မင်းကတော့ အတော်ဆုံး လက်သမားတွေနဲ့ ပန်းရံသမားတွေကို ခေါ်ပြီး ထောင်ချောက်မျိုးစုံကို အမြန်ဆုံး ဆင်ထားပါ။ ရန်သူတွေ ငါတို့ နယ်နိမိတ်နား မရောက်ခင်မှာတင် သူတို့ကို အထိနာအောင် လုပ်ရမယ်။ ထောင်ချောက်တွေက သေစေနိုင်လောက်တဲ့အထိ ပြင်းထန်ပြီး ခန့်မှန်းရခက်တဲ့ ပုံစံမျိုး ဖြစ်ရမယ်" ဘုရင်မ မီယာက နောက်တစ်ဦးကို စေခိုင်းလိုက်သည်။
"မင်းကတော့ ငါတို့မျိုးနွယ်စုက ကလေးအားလုံးကို ခေါ်ပြီး မှင်စာ မျိုးနွယ်စုဆီကို ပို့ပေးပါ။ သူတို့က ငါတို့ပြီးရင် အသန်မာဆုံးပဲ၊ ပြီးတော့ အဲဒီလူသားလည်း အဲဒီမှာ ရှိနေလောက်တယ်။ ကလေးတွေအတွက်တော့ ဒီမှာထက်စာရင် မှင်စာမျိုးနွယ်စုမှာက ပိုဘေးကင်းလိမ့်မယ်" မီယာက အမိန့်ပေးရာ အဆိုပါ အမျိုးသမီးသည် မျက်ရည်ဝဲလျက် ထွက်ခွာသွားတော့သည်။
မကြာမီမှာပင် သူမသည် လူတိုင်းကို အမိန့်များ ပေးပြီးသွားသဖြင့် ခန်းမဆောင်ကြီးအတွင်း၌ သူမတစ်ယောက်တည်း တွေးတောရင်း ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
'ငါ အကြီးအကျယ် မှားသွားခဲ့တာပဲ။ အင်ပါယာကို ကာကွယ်ပေးတဲ့ အတားအဆီးကို လူသားတစ်ယောက်အပေါ် သုံးလိုက်မိတာ။ အဲဒီအတားအဆီးသာ ရှိနေသေးရင် ငါတို့ ပြင်ဆင်ဖို့ အချိန်အများကြီး ရမှာဖြစ်သလို တခြားမျိုးနွယ်စုတွေ ရောက်လာတဲ့အထိ စောင့်နိုင်မှာပါ။ ငါ့ဒေါသကသာ ငါ့မျက်စိကို ကွယ်မသွားခဲ့ရင်...' မီယာက ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်များကို ပြန်တွေးပြီး စိတ်မကောင်းစွာ စဉ်းစားနေမိသည်။
"ငါကိုယ်တိုင်လည်း ပြင်ဆင်စရာတွေ လုပ်ရဦးမယ်" ထိုသို့ ဆိုကာ မီယာသည် ပလ္လင်ပေါ်မှ ထရပ်ကာ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။
သရဲ မျိုးနွယ်စု၏ သံတမန်များသည် အကူအညီရရန်အတွက် နေ့ညမပြတ် ခရီးနှင်ခဲ့ကြသည်။ အနီးနားရှိ မျိုးနွယ်စု အများအပြားမှာ သရဲမျိုးနွယ်စု၏ အကူအညီတောင်းခံစာကို လက်ခံရရှိခဲ့ကြပြီး မကောင်းဆိုးဝါးများကို စုပေါင်းတိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ကြသည်။
အကယ်၍ သူတို့သာ အကူအညီမပေးဘဲ သရဲမျိုးနွယ်စုကသာ အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သွားပါက နောင်တွင် သရဲမျိုးနွယ်စု၏ ကလဲ့စားချေမှုကို ခံရမည်ကို စိုးရိမ်ကြသည်။ အပြန်အလှန်အားဖြင့် သရဲမျိုးနွယ်စုသာ မျိုးတုံးသွားပြီး မကောင်းဆိုးဝါးများ အောင်နိုင်သွားပါကလည်း သူတို့မျိုးနွယ်စုများမှာ မကောင်းဆိုးဝါးတို့၏ ကျေးကျွန်ဘဝသို့ ရောက်သွားမည်ကို သိထားကြသည်။ ထို့ကြောင့် အားလုံးက သရဲမျိုးနွယ်စုနှင့်အတူ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
သံတမန်သည် မှင်စာ မျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင်ဆီသို့ သဝဏ်လွှာပေးပို့ရန် ထွက်ခွာလာခဲ့သည်မှာ နှစ်ရက်မြောက်နေ့သို့ ရောက်ရှိလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဘုရင်မ မီယာအနေဖြင့် မှင်စာမျိုးနွယ်စုသည် သူတို့ပြီးလျှင် အသန်မာဆုံးဖြစ်ကြောင်း သိသလို ယခုအခါ အတားအဆီးကို ဖျက်ဆီးခဲ့သည့် လူသားပါ သူတို့နှင့်အတူ ရှိနေသဖြင့် သူတို့၏ အင်အားမှာ လျှော့တွက်၍မရမှန်း သိထားသည်။ အကယ်၍ သူတို့သာ ကူညီပါက သရဲမျိုးနွယ်စု ရှင်သန်နိုင်မည် ဖြစ်သဖြင့် သူမ၏ သဝဏ်လွှာတွင် ယဉ်ကျေးပျူငှာသော စကားလုံးများဖြင့် ရေးသားခိုင်းခဲ့သည်။
"ကျွန်တော့်မှာ ဘုရင်မ မီယာဆီက မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် တန်ရှာအတွက် အရေးပေါ်သဝဏ်လွှာ ပါလာပါတယ်။ ဒါဟာ အသက်နဲ့ဆိုင်တဲ့ အရေးကြီးကိစ္စမို့လို့ သူ့ဆီ အခုချက်ချင်း ခေါ်သွားပေးပါ" သံတမန်က မှင်စာမျိုးနွယ်စု အဝင်ဝရှိ ကင်းသမားများကို ပြောလိုက်သည်။ သရဲမျိုးနွယ်စု၏ တော်ဝင်တံဆိပ်ကို စစ်ဆေးပြီးနောက် ကင်းသမားတစ်ဦးက သံတမန်ကို တန်ရှာ၏ နေအိမ်သို့ ချက်ချင်း ခေါ်ဆောင်သွားတော့သည်။
တန်ရှာသည် ရွှီနှင့်အတူ စစ်တုရင် ကစားနေပြီး သူ၏သား တာရာနှင့် ရွှီ၏သမီး ရှားတို့က အနီးအနားတွင် ထိုင်နေကြသည်။
"သူ ဒီကို ပြန်ရောက်လာပြီးတော့ ငါတို့ကိုတောင် မတွေ့ဘဲ ကျင့်ကြံဖို့ ကျင့်ကြံတဲ့နေရာထဲ ဝင်သွားတာကို မယုံနိုင်ဘူး။ ငါတို့က အရင်းကြီး မဟုတ်ပေမဲ့ အတူတူ ခရီးသွားခဲ့ကြသေးတာပဲ။ ပြန်ရောက်တာတောင် မတွေ့တာကတော့ နည်းနည်းတော့ ရိုင်းရာကျတယ်" တာရာက ရှား၏ ရှေ့တွင် ထိုင်ရင်း ညည်းညူနေသည်။
ရှားက အပြုံးလေးဖြင့် ဘုရားကျောင်းဘက်သို့ ကြည့်ကာ "သူက ငါတို့အတွက် ဘာလို့ အချိန်ဖြုန်းနေမှာလဲ။ သူနဲ့ ငါတို့က ကမ္ဘာနှစ်ခုကလူတွေလေ။ သူ့မှာ ငါတို့ထက် ပိုအရေးကြီးတဲ့ လုပ်စရာတွေ ရှိမှာပေါ့" သူမက ဆိုသည်။
"ဖြစ်နိုင်ပါတယ်၊ ဒါပေမဲ့ တစ်ခါလောက်တော့ တွေ့သင့်တာပေါ့။ သူ ဘာလို့ ဒီလောက်မြန်မြန် ပြန်လာတာလဲ သိချင်မိတယ်။ သရဲမျိုးနွယ်စုကို မကြိုက်လို့လား၊ ဒါမှမဟုတ် ငါတို့မျိုးနွယ်စုရဲ့ ဖော်ရွေမှုကို လွမ်းလို့လား။ ပြီးတော့ ဒီကိုရောက်တာနဲ့ ဘာလို့ ချက်ချင်း ကျင့်ကြံတာလဲ။ သရဲမျိုးနွယ်စုမှာလည်း ကျင့်ကြံလို့ရတာပဲလေ။ ဒီအထဲမှာ တစ်ခုခုတော့ ထူးခြားနေတယ်" တာရာက ရေရွတ်နေသည်။
"သိပ်ပြီး အများကြီး မတွေးပါနဲ့။ သူ ပြန်ထွက်လာရင် ကိုယ်တိုင် မေးကြည့်ပေါ့။ သူက အဲဒီ ဘုရားကျောင်းထဲမှာ တစ်သက်လုံး နေမှာမှ မဟုတ်တာ" ရှားက ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။
ရုတ်တရက် တံခါးခေါက်သံ ကြားလိုက်ရသဖြင့် တာရာက တံခါးသွားဖွင့်ရာ ဆံပင်ဖြူဖြူနှင့် အဘိုးကြီးတစ်ဦးကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုအဘိုးကြီးက တန်ရှာကို ကြည့်ကာ "သခင်... အပြင်မှာ သရဲမျိုးနွယ်စုက သံတမန်တစ်ယောက် ရောက်နေပါတယ်။ အရှင်မင်းကြီးအတွက် အသက်နဲ့ဆိုင်တဲ့ အရေးကြီး သတင်းတစ်ခု ပါလာတယ်လို့ ပြောနေပါတယ်" တာရာက တင်ပြသည်။
"သူ့ကို အထဲခေါ်လာခဲ့။ အသက်နဲ့ မဆိုင်ရင်တောင် သရဲမျိုးနွယ်စုက သံတမန်ဆိုရင်တော့ သူပြောတာကို ငါ နားထောင်ပေးရမှာပဲ" တန်ရှာက ခဏစဉ်းစားပြီးနောက် ပြောလိုက်သည်။ အဘိုးကြီး ပြန်ထွက်သွားပြီးနောက် အသက် ၁၆ နှစ်ခန့်ရှိသော ဆံပင်ဖြူဖြူနှင့် ကောင်လေးတစ်ယောက်ကို ခေါ်လာခဲ့သည်။
"မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် တန်ရှာ။ ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ ဘုရင်မက ပေးလိုက်တဲ့ သဝဏ်လွှာပါ။ ဒါဟာ တကယ့်ကို အရေးတကြီးကိစ္စမို့ အခုချက်ချင်း ဖတ်ကြည့်ပြီး ဆုံးဖြတ်ချက် တစ်ခုခု ချပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်" ကောင်လေးက ဆိုသည်။
"ပေး... စာကို ငါ့ကိုပေး" တန်ရှာက တည်ကြည်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
ထန်းရှာသည် သဝဏ်လွှာကို ဖတ်ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် မကြာမီမှာပင် သူ၏ မျက်နှာပျက်သွားတော့သည်။
"စာထဲမှာ ဘာတွေ ရေးထားလို့လဲ" တန်ရှာ၏ မျက်နှာထားကို ကြည့်ကာ ရွှီက မေးလိုက်သည်။
"ဘုရင်မ မီယာက ငါတို့ကို အကူအညီ တောင်းထားတယ်" တန်ရှာက လေးနက်သော အသံဖြင့် ပြန်ဖြေလိုက်သည်။