အခန်း (၈၇-၈၈)
Vol. 9 Ch. 87-88
အခန်း (၈၇) ဂုဏ်ယူပါတယ်
'ဟင်းလင်းပြင်... စကြဝဠာရဲ့ အစနဲ့ အဆုံး။ လောကဓာတ်တိုင်းကို လွှမ်းမိုးထားပြီး ကမ္ဘာကြီးကို နက်နဲတဲ့ နည်းလမ်းတွေနဲ့ ပုံဖော်နေတဲ့ အဆန်းကြယ်ဆုံး စွမ်းအားစုတွေထဲက တစ်ခု'
လုံချန်းသည် ကုဋေကုဋာမကသော ကြယ်တာရာများ ပြည့်နှက်နေသည့် ကျယ်ပြောလှသော ဟင်းလင်းပြင်ကြီးထဲတွင် ထာဝရတိုင် ရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။ ထိုကြယ်တိုင်းတွင် တစ်စင်းနှင့်တစ်စင်း မတူညီသော ထူးခြားသည့် အလှတရားများ ရှိကြသည်။
ထိုဗလာနယ် ဟင်းလင်းပြင်ကြီးထဲတွင် အချိန်အတော်ကြာ ကုန်လွန်သွားခဲ့သည်။ လုံချန်းသည် ဟင်းလင်းပြင်၏ သဘောတရားကို နားလည်ရန် ကြိုးစားရင်း ထိုနေရာတွင် ကြာမြင့်စွာ နေထိုင်ခဲ့သည်။ ရံဖန်ရံခါ ပေါ်လာတတ်သည့် ဟင်းလင်းပြင် အက်ကြောင်းများက လုံချန်း၏ သိမြင်နားလည်မှုကို အနည်းငယ်စီ တိုးပွားစေခဲ့သည်။ ကြယ်သစ်များ မွေးဖွားလာကြပြီး ကြယ်ဟောင်းများမှာမူ ပျက်သုဉ်းသွားကြသည်။ ဤသို့ ပျက်သုဉ်းခြင်းနှင့် ဖန်တီးခြင်း သံသရာသည် လုံချန်းကို ဗဟိုပြု၍ လည်ပတ်နေသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။ သူသည် ထိုအရာအားလုံးကို မြင်တွေ့ခဲ့ပြီး ဟင်းလင်းပြင်၏ နက်နဲမှုကို ကိုယ်တိုင် ခံစားခဲ့ရသည်။
လုံချန်းသည် ထိုနေရာတွင် အချိန်ပိုပေးလေလေ သူ၏ နားလည်သဘောပေါက်မှုက ပိုမိုမြင့်မားလာလေလေ ဖြစ်သည်။ သူ၏ နားလည်မှု မြင့်မားလာသည်နှင့်အမျှ ဟင်းလင်းပြင်အတွင်းရှိ အက်ကြောင်းများ ပေါ်ထွက်လာမှုမှာလည်း ပိုမို ပြင်းထန်လာခဲ့သည်။
အတိအကျ မသိနိုင်သော အချိန်ကာလတစ်ခု ကုန်လွန်ပြီးနောက် ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုလုံးတွင် အက်ကြောင်းများ ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။ လုံချန်းသည် ထိုအရာအားလုံး၏ အလယ်ဗဟိုတွင် ရှိနေပြီး သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ဟင်းလင်းပြင် အက်ကြောင်းများနှင့် အတိုင်းအဆမဲ့ ဝဲဂယက်များ ဝိုင်းရံနေသည်။ သူသည် မျက်လုံးကို ဖွင့်ကာ သူ၏ရှေ့တွင် တဖျတ်ဖျတ် တုန်ခါနေသော ဟင်းလင်းပြင် အက်ကြောင်းများကို စိုက်ကြည့်နေမိသည်။
သူသည် မိမိကိုယ်မိမိ မည်သည့်အတွက်ကြောင့် ဤနေရာသို့ ရောက်နေသည်ဆိုသည့် ရည်ရွယ်ချက်ကိုပင် မေ့လျော့သွားသလို အချိန်ဟူသော အသိစိတ်လည်း ပျောက်ဆုံးသွားခဲ့သည်။ ဤဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် အချိန်ဟူသော အယူအဆ ရှိမရှိကိုပင် သူ မသေချာတော့ပေ။ အချိန်သည် ပုံမှန်အတိုင်း စက္ကန့်အလိုက် ကုန်လွန်နေသလား၊ သို့မဟုတ် ရပ်တန့်နေသလား။ အချိန်ဆိုသည်ကား ဤတွင် ရှိနေသည်လော။ လုံချန်း ဘာမှမသိတော့ပေ။ သူသည် ဟင်းလင်းပြင်၏ နက်နဲမှုကို နားလည်နိုင်ရန်သာ အာရုံစူးစိုက်ထားခဲ့ရာမှ သူ၏ သိမြင်မှုမှာ တဖြည်းဖြည်း မြင့်မားလာခဲ့သည်။
စမ်းသပ်မှု ကမ္ဘာထဲတွင်မူ လုံချန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် မျက်လုံးဖွင့်လျက်သားဖြင့် ထိုင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။ မှင်စာမျိုးနွယ်စု၏ ဘုရားကျောင်းအတွင်းမှာပင် ထူးဆန်းသော အဖြစ်အပျက်တစ်ခု စတင်ဖြစ်ပွားလာသည်။ လုံချန်း၏ မျက်ဝန်းအရောင်များ ပြောင်းလဲသွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကုဋေကုဋာမကသော ကြယ်တာရာများနှင့် တဖျတ်ဖျတ် တုန်ခါနေသည့် ဟင်းလင်းပြင် အက်ကြောင်းများကို မြင်တွေ့နိုင်လာသည်။
ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် အက်ကြောင်းများ တိုးပွားလာသည်နှင့်အမျှ ပြင်ပကမ္ဘာတွင် လုံချန်း လက်တင်ထားသော ဟင်းလင်းပြင် နိယာမ ရတနာလုံး ပေါ်တွင်လည်း အက်ကြောင်းများ စတင်ပေါ်ပေါက်လာသည်။ လုံချန်း ရောက်ရှိနေသော ဟင်းလင်းပြင်မှာ သူ၏ နားလည်မှု မြင့်မားလာသည်နှင့်အမျှ မတည်မငြိမ် ဖြစ်လာပြီး နိယာမ ရတနာလုံးပေါ်ရှိ အက်ကြောင်းများမှာလည်း ပိုမိုများပြားလာသည်။
လုံချန်းသည် သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် မည်သည်များ ဖြစ်ပျက်နေသည်ကိုလည်းကောင်း၊ သူ၏ ဟင်းလင်းပြင် နိယာမအပေါ် နားလည်မှုမှာ အဆမတန် တိုးတက်နေသည်ကိုလည်းကောင်း မသိရှိတော့ပေ။ သူသည် သူ၏ရှေ့မှ ဟင်းလင်းပြင် အက်ကြောင်းကိုသာ အစွဲအလမ်းကြီးစွာ အာရုံစိုက်နေမိပြီး အခြားသော အရာအားလုံးကို မေ့လျော့နေခဲ့သည်။ မကြာမီမှာပင် လုံချန်း၏ သိမြင်မှုသည် သတ်မှတ်ချက်တစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသောအခါ ဟင်းလင်းပြင် တစ်ခုလုံး ပြိုလဲသွားတော့သည်။
လုံချန်းသည် သတိပြန်ဝင်လာပြီး သူသည် ဘုရားကျောင်းအတွင်း၌ ပြန်လည် ထိုင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူ၏ရှေ့မှ မြင်ကွင်းကို ကြည့်လိုက်သောအခါ ပို၍ပင် ရှုပ်ထွေးသွားရသည်။ ဟင်းလင်းပြင် နိယာမ ရတနာလုံးမှာ အစိတ်စိတ်အမြွှာမြွှာ ကွဲအက်နေပြီး အရင်ကကဲ့သို့ ထူးခြားမှု မရှိတော့ဘဲ သာမန် ကျောက်ခဲစများကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ လုံချန်းအနေဖြင့် ထိုအစအနများမှ မည်သည့် ထူးခြားသော စွမ်းအင်ကိုမျှ မခံစားရတော့ပေ။
သူ ဘေးဘီကို ကြည့်လိုက်ရာ ရွှင်းသည် သူ့ဘေးတွင် ထိုင်ကာ စိုက်ကြည့်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
"နင် ငါ့ကို တကယ် အံ့ဩအောင် လုပ်နိုင်တာပဲ ကောင်လေး။ ဟင်းလင်းပြင် နိယာမကို အောင်အောင်မြင်မြင် နားလည်သဘောပေါက်သွားတဲ့အတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်" ရွှင်းက ပြုံးရွှင်နေသော မျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ဪ... အချိန် ဘယ်လောက်တောင် ကုန်သွားပြီလဲ" လုံချန်းက သူမကို မေးလိုက်သည်။
"နင့်အတွက်လား။ နင့်ရဲ့ အသိစိတ်က ကျင့်ကြံဖို့ စတင်လိုက်ကတည်းက ပိတ်ဆို့နေတဲ့ အခြေအနေမှာ ရှိနေခဲ့တာဆိုတော့ နင် ဘာတွေ မြင်ခဲ့လဲဆိုတာ ငါ မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီပြင်ပမှာတော့ ရက်နည်းနည်းလောက်ပဲ ကုန်သွားသေးတယ်" ရွှင်းက မသေချာသော မျက်နှာထားဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။
"ရက်နည်းနည်းပဲလား။ အအထွတ်အထိပ် နိယာမကို သင်ယူဖို့ဆိုရင် နှစ်ပေါင်း တစ်ရာလောက် ကြာမယ်လို့ နင် ပြောခဲ့တယ် မဟုတ်လား" လုံချန်းက ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"နိယာမ ရတနာလုံးတွေကနေ နိယာမတစ်ခုကို သင်ယူဖို့ ဘယ်လိုတွေ ရင်ဆိုင်ရလဲဆိုတာ ငါ မသိဘူး။ ယေဘုယျအားဖြင့် ဘယ်လောက်ကြာတတ်လဲဆိုတာပဲ ငါ သိတာ။ ထျန်းရှန် အဲဒါကို လုပ်ခဲ့တုန်းက ငါ မြင်ဖူးပေမဲ့ နင်ဖြစ်သလိုပဲ သူ ကျင့်ကြံတဲ့ အချိန်မှာ သူ့ရဲ့ အသိစိတ်က ပိတ်ဆို့သွားတာကြောင့် ငါ သူ့ကို ဆက်သွယ်လို့ မရခဲ့ဘူး" ရွှင်းက လုံချန်းကို စိုက်ကြည့်ကာ ပြောသည်။
ဆက်လက်ပြီး ရွှင်းက "အဲဒါ ဖြစ်ပြီးသွားတဲ့နောက်မှာ ထျန်းရှန်က သူ ဘာတွေ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရလဲဆိုတာ ငါ့ကို တစ်ခါမှ မပြောပြခဲ့ဘူး။ အဲဒီ ဖြစ်စဉ် စတင်ပြီးရင် ဘာတွေဖြစ်လာမလဲဆိုတာ ငါကိုယ်တိုင်တောင် မသေချာဘူး။ နင် ဘာတွေ ရင်ဆိုင်ခဲ့ရလဲဆိုတာ ငါ မမြင်ရလို့ နင် ဘာလို့ ဒီလောက် မြန်မြန်ဆန်ဆန် အောင်မြင်သွားတာလဲဆိုတာ ငါ မပြောတတ်ဘူး။ နင် အဲဒီ ဟင်းလင်းပြင် နိယာမအလုံးကို စကိုင်လိုက်တဲ့ အချိန်ကစပြီး ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့လဲဆိုတာ ငါ့ကို ပြောပြဦး"
လုံချန်းသည် ရွှင်းကို ခဏမျှ စိုက်ကြည့်နေပြီးမှ ပြန်ပြောပြသည်။ "ငါ သေသေချာချာတော့ ရှင်းမပြတတ်ဘူး။ ကြယ်တွေနဲ့ ဟင်းလင်းပြင် အက်ကြောင်းတွေ ပြည့်နေတဲ့ ဗလာနယ် ဟင်းလင်းပြင်ကြီး တစ်ခုထဲကို ငါ ရောက်သွားခဲ့တာ။ ငါ အဲဒီမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ လှည့်လည်သွားလာနေခဲ့သလို ခံစားရတယ်။ ကြယ်သစ်တွေ မွေးဖွားလာတာနဲ့ ကြယ်ဟောင်းတွေ ပျက်စီးသွားတာတွေကို ငါ မြင်ခဲ့ရတယ်။ ငါ အချိန်အသိ ပျောက်ဆုံးသွားပြီး အဲဒီမှာ ဆယ်နှစ်နေခဲ့တာလား၊ ရာစုနှစ်တစ်ခုလား၊ ထောင်စုနှစ်တစ်ခုလားဆိုတာတောင် မသေချာတော့ဘူး။ ဟင်းလင်းပြင်ရဲ့ သဘောတရားကို ငါ တဖြည်းဖြည်း နားလည်လာခဲ့တယ်။ အဲဒီနောက် ဘာဖြစ်သွားလဲ မသိဘူး၊ ငါ သတိရလာတော့ ဒီမှာ နင်နဲ့ စကားပြောနေတာပဲ" လုံချန်းက သူ၏ အတွေ့အကြုံကို ပြန်ပြောင်း ပြောပြလိုက်သည်။
"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ... ငါ့ရဲ့ ခန့်မှန်းချက် မှန်မမှန်တော့ မသေချာပေမဲ့ နင်ပြောတဲ့ နေရာမှာ အချိန်ဆိုတဲ့ အယူအဆ မရှိတာမျိုး ဒါမှမဟုတ် အချိန်စီးဆင်းမှုက အလွန်အမင်း နှေးကွေးနေတာမျိုး ဖြစ်နိုင်တယ်။ အချိန်က ရပ်တန့်နေသလိုမျိုးပေါ့။ နင် အဲဒီမှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိနေခဲ့တယ်လို့ ပြောပေမဲ့ ဒီမှာက ရက်ပိုင်းပဲ ရှိသေးတာကိုး။ အမြင့်မြတ်ဆုံး နိယာမတွေမှာ သူတို့ရဲ့ ထူးခြားတဲ့ ဝိသေသတွေ ရှိတတ်မှန်း ငါ သိပေမဲ့ ဟင်းလင်းပြင် နိယာမက ဒီလိုမျိုး အောင်မြင်နိုင်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားခဲ့ဘူး"ရွှင်းက သူမ၏ နီရဲသော နှုတ်ခမ်းလေးပေါ် လက်ညှိုးတင်ကာ စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ပြောသည်
"အဲဒီမှာ အချိန်တွေ အများကြီး ရနေတာပဲကို တခြားလူတွေက ဘာလို့ ဟင်းလင်းပြင် နိယာမကို ဒီလောက် အလွယ်တကူ မသင်ယူနိုင်ကြတာလဲ" လုံချန်းက မေးလိုက်သည်။
"ဒီရတနာလုံးတွေက ငါ့ရဲ့ အမြင့်မြတ်ဆုံး သခင်ကြီး ဖန်တီးထားတာဖြစ်ပြီး သူ့ရဲ့ နိယာမတွေ ပါဝင်နေတာမို့လို့ ဘယ်သူမဆို အဲဒီလို အချိန်တွေ အများကြီး ရလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ဘူး။ သူ့ရဲ့ သွေးမျိုးဆက် ရှိတဲ့သူတွေပဲ ဒီရတနာလုံးကနေ အကောင်းဆုံး အသုံးချနိုင်လိမ့်မယ်။ နင့်မှာ သူ့ရဲ့ သွေးရှိနေလို့ ဟင်းလင်းပြင် နိယာမက နင့်အတွက် အချိန်ပိုင်းဆိုင်ရာ အကျိုးကျေးဇူးတွေ ရစေခဲ့တာလို့ ငါ ထင်တယ်" ဟု ရွှင်းက ဖြေလိုက်သည်။
"အမြင့်မြတ်ဆုံး ဘိုးဘေးကြီးက ပြင်ပကမ္ဘာက ရတနာလုံး အားလုံးကိုလည်း ဖန်တီးခဲ့တာလား" လုံချန်းက သံသယဖြင့် ထပ်မံ မေးမြန်းလိုက်တော့သည်။
အခန်း (၈၈) နိယာမ မျိုးစေ့
"အမြင့်မြတ်ဆုံး ဘိုးဘေးကြီးက ပြင်ပကမ္ဘာက နိယာမ ရတနာလုံး အားလုံးကိုလည်း ဖန်တီးခဲ့တာလား" လုံချန်းက သံသယဖြင့် မေးမြန်းလိုက်သည်။
"နင်ပြောတာ အမှန်ပဲ။ သခင်ကြီးက နိယာမပေါင်းစုံကို နားလည်သဘောပေါက်ခဲ့သူပါ။ သူ့ရဲ့ လုပ်ရပ်တွေ နောက်ကွယ်က လျှို့ဝှက်ချက်တွေကိုတော့ ငါလည်း သေချာမသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ တစ်ချိန်တုန်းက သူဟာ သူသိထားတဲ့ နိယာမတစ်ခုချင်းစီကို ရတနာလုံးတစ်လုံးစီထဲ ထည့်သွင်းပြီး စကြဝဠာရဲ့ အမည်မသိ အရပ်ဒေသတွေဆီကို ပို့လွှတ်ခဲ့တယ်။ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ သွေးအဆီအနှစ်တွေကိုလည်း တစ်စက်ချင်းစီမှာ ထူးခြားတဲ့ စွမ်းရည်တွေ ထည့်သွင်းပြီး ချန်ထားခဲ့တယ်။ အခု နင့်လက်မှာ စွပ်ထားတဲ့ လက်စွပ်ထဲမှာလည်း တခြားအရာတွေ အများကြီး ထည့်ပေးထားခဲ့တာပဲ" သူမက အထက်သို့ ကြည့်ရင်း ပြောပြသည်။
"သူဟာ အမွေဆက်ခံမယ့်သူ တစ်ယောက်ချင်းစီအတွက် လက်စွပ်ထဲမှာ မတူညီတဲ့ ဟင်းလင်းပြင် နယ်ပယ်တွေကို ဖန်တီးခဲ့ပြီး လက်စွပ်ကို ဟင်းလင်းပြင်ထဲ ပစ်ထည့်ခဲ့တာ။ အမွေဆက်ခံသူက ဘယ်လို အခြေအနေမျိုးမှာ ဒီနယ်ပယ်တွေကို ဝင်ရောက်ခွင့်ရမယ်ဆိုတဲ့ စည်းကမ်းချက်တွေနဲ့ ကန့်သတ်ချက်တွေကိုလည်း သူကိုယ်တိုင် စနစ်တကျ သတ်မှတ်ထားခဲ့တာပါ" ရွှင်းက လုံချန်းကို ကြည့်ကာ ရှင်းပြသည်။
"ငါ့ကိုလည်း လက်စွပ်ရဲ့ ဝိညာဉ်အဖြစ် သူပဲ ဖန်တီးခဲ့ပြီး ငါ့အပေါ်မှာလည်း ကန့်သတ်ချက်တွေ ထားခဲ့တယ်။ အဲဒါကြောင့် ငါက အရေးကြီးတဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေကို အကုန်အစင် မပြောပြနိုင်တာ၊ လက်စွပ်ထဲက တခြားနယ်ပယ်တွေကို အလွယ်တကူ ဝင်ခွင့်မပေးနိုင်တာနဲ့ အခြေခံကလွဲလို့ တခြား သိုင်းပညာတွေကို မသင်ပေးနိုင်တာပဲ။ တခြား ကန့်သတ်ချက်တွေလည်း ရှိသေးပေမဲ့ အဲဒါတွေကိုတော့ နင် သိဖို့ မလိုသေးပါဘူး" သူမက ဆိုသည်။
"အဲဒီနောက်မှာတော့ သူဟာ ဟင်းလင်းပြင် နိယာမကို သုံးပြီး လက်စွပ်နဲ့ နိယာမ ရတနာလုံးတွေကို စကြဝဠာရဲ့ အဝေးကြီးဆီ ပို့လွှတ်လိုက်တာ။ ငါကိုယ်တိုင်တောင် အဲဒီအလုံးတွေနား ရောက်မှသာ သူတို့ရှိတဲ့ နေရာကို သိနိုင်တာ" ရွှင်းက သူမ အတိတ်ကို ပြန်ပြောင်းသတိရကာ ပြောပြသည်။
"နင်သိတဲ့အတိုင်း ထျန်းရှန်က ဒီလက်စွပ်ကို တွေ့သွားပြီး အမြင့်မြတ်ဆုံး သွေးမျိုးဆက်နဲ့ စမ်းသပ်မှုတွေကို ရရှိခဲ့တာပဲ။ အဲဒီအချိန်က သူ့ဘဝကို လုံးဝပြောင်းလဲပစ်ခဲ့တာ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက သူ့အတွက် ကောင်းတာလား၊ ဆိုးတာလားဆိုတာတော့ ငါလည်း မပြောတတ်ဘူး" ရွှင်းက မျက်ဝန်းထဲတွင် ဝမ်းနည်းရိပ်အနည်းငယ်ဖြင့် ဆိုသည်။
"အံ့ဩစရာပဲ... အမြင့်မြတ်ဆုံး ဘိုးဘေးကြီးက ဒီလောက်တောင် သန်မာတာလား။ တစ်နေ့ကျရင် ငါလည်း အဲဒီလောက်အထိ သန်မာလာစေရမယ်။ သူ့ထက်တောင် ပိုပြီး သန်မာအောင် လုပ်ပြမယ်" လုံချန်းက သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပြင်းပြသော ယုံကြည်ချက်များဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ သူ၏ စကားများက မည်မျှအထိ လေးနက်မှုရှိသည်ကိုမူ သူကိုယ်တိုင်ပင် မသိရှိသေးပေ။
"နေဦး... ဒါနဲ့ ဒီရတနာလုံးက ဘာလို့ ကွဲသွားတာလဲ" လုံချန်းက မြေပြင်ပေါ်က အစအနများကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။
"ဪ... အဲဒါလား။ ဒီမှာရှိတဲ့ နိယာမအလုံးတွေက အစစ်မဟုတ်ဘဲ စမ်းသပ်ဖို့အတွက်ပဲ ဖန်တီးထားတာလို့ ငါပြောခဲ့တာ မှတ်မိလား။ အဲဒါကြောင့် ဒီကမ္ဘာကနေ အပြင်ကို ယူသွားလို့ မရတာ။ အစစ်တွေက ပြင်ပကမ္ဘာမှာပဲ ရှိတာလေ" ရွှင်းက ဆိုသည်။
"သခင်ကြီး နားလည်ခဲ့တဲ့ နိယာမတစ်ခုချင်းစီအတွက် အစစ်အမှန် ရတနာလုံးက တစ်လုံးတည်းပဲ ရှိတာ။ ငါ့အမြင်မှာတော့ အဲဒီရတနာလုံးတွေကို သူ့ရဲ့ ဆက်ခံသူတွေအတွက် ဖန်တီးထားတာဖြစ်ပြီး သူ့ရဲ့ သွေးမျိုးဆက်ရှိတဲ့သူက နိယာမကို နားလည်သွားပြီဆိုတာနဲ့ အဲဒီအလုံးက ပျက်စီးသွားတာပဲ" ရွှင်းက ရှင်းပြသည်။
"ဒါဆိုရင် ထျန်းရှန် သင်ယူပြီးသား နိယာမတွေကို ငါ ဘယ်တော့မှ သင်ယူလို့ မရတော့ဘူးပေါ့။ ဘာလို့လဲဆိုတော့ အဲဒီအလုံးတွေက ပျက်စီးသွားပြီ မဟုတ်လား" လုံချန်းက ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"အတိအကျတော့ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက နင် နောက်မှ စဉ်းစားရမယ့် ကိစ္စပါ" ရွှင်းက လျှို့ဝှက်ချက် တစ်ခုကဲ့သို့ ပြန်ဖြေသည်။
"ကန့်သတ်ချက်တွေကြောင့် မပြောပြနိုင်တာလား၊ ဒါမှမဟုတ် တခြားအကြောင်းကြောင့်လား" လုံချန်းက ထိုသို့ မေးသော်လည်း ရွှင်းက ပြုံးရုံသာ ပြုံးနေခဲ့သည်။
"ထားလိုက်ပါတော့... အဓိက အချက်ကို ပြန်သွားရအောင်။ နင်က ငါ့ကို သတ်ဖြတ်ခြင်း နိယာမကို သုံးစေချင်တယ်ဆိုတော့ ထျန်းရှန် သင်ယူခဲ့တဲ့ အဲဒီရတနာလုံးက မပျက်စီးသေးဘူးလို့ ဆိုလိုတာလား။ သူ နားလည်သွားတုန်းက ဘာလို့ အဲဒီရတနာလုံးက မကွဲသွားတာလဲ။ သူလည်း အမြင့်မြတ်ဆုံး ဘိုးဘေးရဲ့ သွေးရှိတာပဲလေ" လုံချန်းက ရွှင်း၏ ရှင်းပြချက်ထဲက ဟာကွက်ကို ထောက်ပြလိုက်သည်။
"အဲဒါကတော့ အဲဒီရတနာလုံးက အစစ်မဟုတ်လို့ပဲ။ အဲဒီ သတ်ဖြတ်ခြင်း နိယာမ ရတနာလုံးက စမ်းသပ်မှုအတွက် သွေးမျိုးဆက် ဘုရားကျောင်းကနေ ဖန်တီးထားတဲ့ ပုံတူတစ်ခုပဲလေ" ရွှင်းက ရှင်းပြသည်။
"ဒါဆို အခု ဒီအလုံးက အစစ်ပေါ့။ အစစ်အမှန် ဟင်းလင်းပြင် နိယာမ ရတနာလုံးက ဘာလို့ ဒီစမ်းသပ်မှု ကမ္ဘာထဲမှာ ရောက်နေရတာလဲ" လုံချန်းက မြေပြင်ပေါ်က အစအနများကို ကြည့်ကာ အံ့ဩတကြီး မေးလိုက်သည်။
"အဲဒါကိုတော့ ငါလည်း မသိဘူး။ သွေးမျိုးဆက် ဘုရားကျောင်းကို ငါ မထိန်းချုပ်နိုင်ဘူး။ ဖြစ်နိုင်တာကတော့ ဟင်းလင်းပြင် နိယာမအစစ်က ဘုရားကျောင်းထဲမှာ အမြဲတမ်း ရှိနေခဲ့ပြီး အခုမှ ထွက်ပေါ်လာတာ ဖြစ်လိမ့်မယ်။ နင်ကတော့ ကံကောင်းလို့ ရသွားတာပေါ့" ရွှင်းက ပြုံးလျက် ဆိုသည်။
"ဒါတွေက တကယ့်ကို ထူးဆန်းနေတာပဲ" လုံချန်းက ရေရွတ်လိုက်သည်။ သူသည် တစ်စုံတစ်ခုကို ထူးထူးခြားခြား ခံစားနေရသည်။
"ဒါနဲ့ ထျန်းရှန် သင်ယူခဲ့တဲ့ ပုံတူအလုံးနဲ့ အစစ်အမှန် ရတနာလုံးက ဘာတွေ ကွာခြားလို့လဲ။ နှစ်ခုလုံးက အလုပ်လုပ်တာချင်း အတူတူပဲ မဟုတ်လား" လုံချန်းက မေးလိုက်သည်။
"အကြီးအကျယ် ကွာတာပေါ့။ ပြင်ပကမ္ဘာမှာလည်း အဲဒီလိုပဲ ကွာခြားချက်တွေ ရှိတယ်။ ဘယ်အလုံးကနေ သင်ယူသင်ယူ နင်ဟာ အဲဒီဒြပ်စင်ကို ထိန်းချုပ်နိုင်မှာ မှန်ပေမဲ့ အစစ်အမှန် အလုံးကနေ သင်ယူတဲ့သူကတော့ ထူးခြားတဲ့ စွမ်းရည်တစ်ခု ရရှိလိမ့်မယ်။ ပုံတူတွေကတော့ အဲဒီလို စွမ်းရည်မျိုး မပေးနိုင်ဘူး" ရွှင်းက ရှင်းပြသည်။
"ပြင်ပကမ္ဘာမှာ သခင်ကြီးရဲ့ သွေးမျိုးဆက် မရှိတဲ့သူတွေက နိယာမ ရတနာလုံးကနေ သင်ယူရင် နိယာမကို အနည်းအကျဉ်းပဲ နားလည်နိုင်မယ်။ သူတို့ဟာ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ကြိုးစားပြီး နားလည်အောင် လုပ်ရမယ်။ အထူးစွမ်းရည်တွေလည်း မရနိုင်သလို ရတနာလုံးတွေကလည်း ပျက်စီးသွားမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါပေမဲ့ သွေးမျိုးဆက် ရှိတဲ့သူတွေကတော့ အထူးစွမ်းရည်တွေ ရရှိမယ့်အပြင် နားလည်မှုနဲ့ ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်းမှာလည်း ပိုပြီး မြန်ဆန်ထိရောက်မှာ ဖြစ်တယ်"
"အံ့ဩစရာပဲ... ဒီအမွေအနှစ်ကို ရတာ တကယ်ကို ကံကောင်းတာပဲ။ ဪ... ဒါနဲ့ ငါ့စိတ်ထဲမှာ အရင်က မရှိခဲ့တဲ့ စွမ်းရည်တစ်ခု ရောက်နေတယ်။ နင်ပြောတဲ့ အထူးစွမ်းရည်ဆိုတာ ဒါကို ပြောတာလား။ ဒါဆို ဒါဟာ တကယ့် အစစ်အမှန် အလုံးပဲပေါ့" လုံချန်းက စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ပြောလိုက်သည်။
"အတိအကျပဲ။ နင် ဘယ်လို စွမ်းရည် ရလဲဆိုတာ ငါ မသိပေမဲ့ တကယ့်ကို ကောင်းမွန်တဲ့ စွမ်းရည် ဖြစ်မှာပါ။ ဒါပေမဲ့ သိပ်တော့ ဝမ်းမသာနေနဲ့ဦး။ နင်ဟာ ဟင်းလင်းပြင်ကို အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ထိန်းချုပ်နိုင်ပြီ ဆိုပေမဲ့ ဒါဟာ အစောပိုင်း အဆင့်ပဲ ရှိသေးတယ်။ နင် ဟင်းလင်းပြင် နိယာမကို အကုန်လုံး နားလည်သွားတာ မဟုတ်သေးဘူး။ နင့်ရဲ့ သိုင်းဟင်းလင်းပြင်ထဲမှာ နိယာမ မျိုးစေ့တစ်ခုပဲ ဖြစ်တည်လာသေးတာ။ နင်ဟာ နားလည်မှုတွေ ပိုရှိလာအောင် ကြိုးစားရဦးမယ်။ အဲဒီမျိုးစေ့ကနေ အပင်ပေါက်လာပြီး တစ်နေ့မှာတော့ သန်မာတဲ့ သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ အဲဒီ နိယာမမျိုးစေ့ဟာ ဟင်းလင်းပြင်ရဲ့ ဘိုးဘေးသစ်ပင်ကြီး ဖြစ်လာတဲ့နေ့မှာ နင်ဟာ ဟင်းလင်းပြင်ရဲ့ အရှင်သခင် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်" ရွှင်းက အပြုံးလေးဖြင့် ရှင်းပြသည်။
လုံချန်းသည် သူ၏ အသိစိတ်ကို အသုံးပြု၍ သိုင်းဟင်းလင်းပြင်ထဲသို့ ဝင်ကြည့်လိုက်ရာ မြေပြင်အနီးတွင် လွင့်မျောနေသော မျိုးစေ့ပုံစံ အရာတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ထိုမျိုးစေ့လေးထဲတွင် ကြယ်တာရာများ ပြည့်နှက်နေသည့် ဟင်းလင်းပြင်တစ်ခုလုံး ကိန်းအောင်းနေသကဲ့သို့ ရှိနေသည်။ သူ၏ ကိုယ်ခံပညာ ဝိညာဉ်သည်လည်း အဝေးတစ်နေရာတွင် မျက်လုံးမှိတ်လျက် ရပ်နေဆဲ ဖြစ်သော်လည်း ယခုအခါ ၎င်း၏ လက်ဝဲဘက် လက်ဖမိုးတွင် ထူးဆန်းသော သင်္ကေတတစ်ခု ပေါ်ပေါက်နေသည်။ ထိုအရာမှာ ရှေးဟောင်း စာလုံးတစ်ခုနှင့် တူသော်လည်း လုံချန်းအနေဖြင့် အဓိပ္ပာယ်ကို နားမလည်နိုင်ဘဲ ခန့်မှန်းကြည့်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။