အခန်း (၉၁-၉၂)
Vol. 10 Ch. 91-92
အခန်း (၉၁) : နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီပဲ
မြူနှင်းများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး မြေပြင်ပေါ်တွင် သွေးများ စီးကျနေသည့် နေရာတစ်ခုတွင် မီးနှင့် ရေခဲတို့၏ တိုက်ပွဲမှာ အချိန်အတော်ကြာ ပြင်းထန်နေခဲ့သည်။
ဧရာမ မကောင်းဆိုးဝါးများသည် သေးငယ်သော စစ်သည်တော်များကို တိုက်ခိုက်နေကြသည်။ မကောင်းဆိုးဝါးများ၏ အရေအတွက် များပြားမှုမှာ သရဲမျိုးနွယ်စု၏ ကောင်းစွာလေ့ကျင့်ထားသော စစ်သည်တော်များကို အသာစီး ရစေခဲ့သည်။ သိုင်းပညာ စွမ်းရည်များကို နေရာအနှံ့တွင် အသုံးပြုနေကြသည်။ မကောင်းဆိုးဝါးများသည် သွေးဆာနေကြသော်လည်း သရဲမျိုးနွယ်စု စစ်သည်တော်များကမူ သူတို့၏ နယ်မြေနှင့် အိမ်ကို ကာကွယ်ရန် ပြတ်သားသော စိတ်ဓာတ်ဖြင့် တိုက်ပွဲဝင်နေကြသည်။ သူတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီမှာ ကိုယ့်အကြောင်းပြချက်နှင့်ကိုယ်၊ ကိုယ့်မျိုးနွယ်စုအတွက်၊ မိသားစုကို ကာကွယ်ရန်နှင့် နယ်မြေကို စောင့်ရှောက်ရန် တိုက်ပွဲဝင်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။
သွေးစွန်းသော ဤနေ့တွင် ရာနှင့်ချီသော အသက်များ ကြွေလွင့်ပျက်စီးနေသော်လည်း တိုက်ပွဲမှာ ဆက်လက် ပြင်းထန်နေဆဲ ဖြစ်သည်။
တိုက်ပွဲနှင့် အနည်းငယ်ကွာဝေးသော နေရာတွင်မူ အခြားတိုက်ပွဲပုံစံတစ်ခု ဖြစ်ပွားနေသည်။ ၎င်းမှာ သရဲမျိုးနွယ်စု ဘုရင်မနှင့် မကောင်းဆိုးဝါးဘုရင်တို့၏ တိုက်ပွဲပင် ဖြစ်သည်။ အချိန်အတော်ကြာ တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် ဘုရင်မသည် မကောင်းဆိုးဝါးဘုရင်ကို အနည်းငယ်မျှ နိမ့်ကျခြင်းမရှိဘဲ ရင်ဆိုင်နိုင်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။
'ဒါက ဘယ်လောက်အထိ ကြာကြာခံမှာလဲ မသိဘူး။ မကောင်းဆိုးဝါးဘုရင် တစ်ပါးတည်းတောင် ဒီလောက် သန်မာနေတာ၊ အရိုးစုဘုရင်က တိုက်ပွဲထဲတောင် မဝင်ရသေးဘူး။ ငါက ရေခဲထောင်ချောက်ကို သုံးပြီး ကျားဘုရင်ကို သတ်လိုက်ရင်လည်း အဲဒီဟာရဲ့ ပြန်ကန်ချက်ကြောင့် ငါဟာ ဒီစစ်ပွဲမှာ အသုံးမဝင်တော့တဲ့ လူတစ်ယောက် ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်။ မှင်စာမျိုးနွယ်စုကလည်း အဲဒီလူသားနဲ့အတူ ငါတို့ကို ကူညီဖို့ ရောက်မလာသေးဘူး။ ဒါဟာ ငါ့ရဲ့ အင်ပါယာ ပျက်သုဉ်းမယ့် နိမိတ်လား။ ငါတို့ရဲ့ နှစ်ပေါင်းထောင်ချီတဲ့ အမွေအနှစ်တွေ ပျက်စီးတော့မှာလား' ဘုရင်မက ကျားဘုရင်ကို တိုက်ခိုက်ရင်း အတွေးပွားနေမိသည်။
"ကျားကြီး... မိန်းကလေးတစ်ယောက်ကို ကိုင်တွယ်ဖို့ မင်း ဒီလောက်တောင် ကြာနေလိမ့်မယ်လို့ ငါ မထင်ထားဘူး။ ကြည့်ရတာ မင်း အသက်ကြီးလာတော့ အင်အားတွေ ချည့်နဲ့ကုန်ပြီ ထင်တယ်" အရိုးစုဘုရင်က ဘေးမှနေ၍ ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။
"သူက ရန်သူတွေထဲမှာ အသန်မာဆုံးပဲလေ။ ကောင်းကောင်း မပျော်ရဘဲနဲ့ ဒီတိုက်ပွဲကို စောစောစီးစီး အဆုံးသတ်လိုက်ရင် မကောင်းဘူး မဟုတ်လား" ကျားဘုရင်က အေးဆေးစွာ ပြန်ဖြေသည်။
"မင်း သူ့ကို မြန်မြန် မကိုင်တွယ်နိုင်ရင်တော့ ငါလည်း ဝင်ကူရလိမ့်မယ်။ မကောင်းဆိုးဝါး ဧကရာဇ်တွေ စောင့်ကြည့်နေတာ မမေ့နဲ့။ ဒီတိုက်ပွဲကို အကြာကြီး ဆွဲမနေချင်ဘူး" အရိုးစု ဘုရင်က စိုက်ကြည့်ကာ ပြောသည်။
"ကောင်းပြီ၊ ကောင်းပြီ... ငါ အဆုံးသတ်လိုက်ပါ့မယ်။ မင်းကတော့ တကယ့်ကို အနှောင့်အယှက်ပဲ အရိုးစုရာ" ကျားဘုရင်က စိတ်ပျက်လက်ပျက် ပြောလိုက်သည်။
"ဖျက်ဆီးခြင်း တောက်လောင်နေတဲ့ နေမင်း သုံးစင်း" ကျားဘုရင် ဟိန်းဟောက်လိုက်သောအခါ သူ၏ အထက် ကောင်းကင်ယံမှာ မီးတောက်များကဲ့သို့ နီရဲသွားတော့သည်။ သူ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ဧရာမ မီးလှိုင်းကြီးတစ်လှိုင်း ပေါ်လာပြီး စုစည်းသွားသည်။ မကြာမီမှာပင် မီးတောက်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော နေမင်းတစ်စင်း ပေါ်လာပြီးနောက် ဒုတိယနှင့် တတိယတစ်စင်းတို့ပါ ထပ်မံ ပေါ်ထွက်လာသည်။ ထိုနေမင်း သုံးစင်းမှာ ကျားဘုရင်၏ အထက်တွင် ဂြိုဟ်များ နေကို ပတ်နေသကဲ့သို့ လည်ပတ်နေကြသည်။
"မင်း နောက်ဆုံးတော့ အတည် တိုက်တော့မှာပေါ့" အရိုးစုဘုရင်က ကျားဘုရင်၏ သိုင်းပညာ စွမ်းရည်ကို မြင်သောအခါ ရယ်မောလိုက်သည်။
ဘုရင်မ မီယာက ထိုနေမင်း သုံးစင်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း ရေရွတ်လိုက်သည် "ကြည့်ရတာ ငါ့မှာ ရွေးချယ်စရာ မရှိတော့ဘူး။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် အဆုံးသတ်က အတူတူပဲဆိုတော့ သူ့ကိုပါ ငါနဲ့အတူ ဆွဲခေါ်သွားရမှာပေါ့"
"ရေခဲထောင်ချောက်" ဘုရင်မ မီယာ၏ မျက်ဝန်းများမှာ ဖြူရောင်ပြောင်းသွားပြီး တိုးညှင်းစွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။
ကျားဘုရင်၏ ပတ်ပတ်လည်တွင် ဧရာမ ရေခဲနံရံကြီး လေးချပ် ပေါ်ထွက်လာပြီး ကျားဘုရင်၏ အထက်ရှိ နေမင်း သုံးစင်းကိုပါ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်အထိ မြင့်တက်သွားသည်။ အပေါ်ဘက်မှ အပေါက်ကိုလည်း ထူထဲသော ရေခဲသားဖြင့် ပိတ်လိုက်ရာ ကျားဘုရင်မှာ သေမင်းတမျှ ကြောက်စရာကောင်းသော ရေခဲအခန်းကြီးထဲတွင် လုံးဝ ပိတ်မိသွားတော့သည်။ ထိုနံရံ လေးချပ်မှာ ကျားဘုရင်ရှိရာသို့ တဖြည်းဖြည်းချင်း ဖိကပ်လာကြသည်။
ဘုရင်မ မီယာသည် ရေခဲထောင်ချောက်ကို အသုံးပြုလိုက်ပြီးနောက် အားအင်အားလုံး ကုန်ခမ်းသွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ သူမသည် အခြား သိုင်းပညာ စွမ်းရည်များကို ထပ်မံ အသုံးမပြုနိုင်တော့သည့်အတွက် သူမအတွက် တိုက်ပွဲမှာ ပြီးဆုံးသွားပြီမှန်း သိလိုက်သည်။
ကျားဘုရင် ရေခဲထောင်ချောက်ထဲတွင် ပိတ်မိသွားသည်ကို မြင်သောအခါ အရိုးစုဘုရင်၏ မျက်နှာထားမှာ ပြောင်းလဲသွားသည်။
"ငရဲမီး" သူက လက်ဟန်ခြေဟန် ပြုလုပ်လိုက်ရာ မြေပြင်ပေါ်တွင် မီးတောက်ငယ်လေးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ထိုမီးတောက်မှာ တဖြည်းဖြည်း ကြီးမားလာပြီး နောက်ဆုံးတွင် အမြင့် သုံးမီတာကျော်ရှိသော ဧရာမ အရိုးစုကြီးတစ်စုအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ထိုအရိုးစုကြီးမှာ မီးတောက်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော တူကြီးတစ်လက်ကို ကိုင်ဆောင်ထားပြီး ဖိကပ်လာသော ရေခဲထောင်ချောက်ရှိရာသို့ ဦးတည်သွားတော့သည်။
"ဒီထောင်ချောက်လေးနဲ့ ငါ့ကို တားနိုင်မယ် ထင်နေတာလား။ သရဲဘုရင်မရဲ့ ရေခဲထောင်ချောက်က မကောင်းဆိုးဝါးဘုရင် တစ်ပါးတည်းနဲ့ မဖျက်နိုင်လောက်အောင် သန်မာတယ်လို့ ငါ ကြားဖူးတယ်။ အဲဒါ အမှန်လားဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့" ကျားဘုရင်က ပြင်းထန်စွာ ပြောလိုက်ပြီး လက်ဟန်တစ်ခု လုပ်လိုက်သည်။ သူ၏ ခေါင်းပေါ်တွင် လည်ပတ်နေသော နေမင်းတစ်စင်းမှာ ရှေ့သို့ တိုးထွက်သွားပြီး ရေခဲနံရံကို ဆောင့်တိုက်လိုက်သည်။
ပြင်းထန်သော ထိခိုက်မှုကြောင့် ရေခဲထောင်ချောက် တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသော်လည်း နံရံမှာမူ တစ်ချက်ကလေးမျှ မကွဲအက်ဘဲ ခိုင်မြဲနေဆဲ ဖြစ်သည်ကို ကျားဘုရင် သတိပြုမိလိုက်သည်။
"ဒါ တကယ့်ကို သန်မာတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ငါကလည်း အားနည်းတဲ့သူ မဟုတ်ဘူး" ကျားဘုရင်က ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။ ကျန်ရှိနေသော နေမင်း နှစ်စင်းမှာ တစ်စင်းနှင့်တစ်စင်း ပူးကပ်သွားပြီး ပေါင်းစည်းသွားကြသည်။ ၎င်းတို့၏ အရွယ်အစားမှာ ငါးဆယ်ရာခိုင်နှုန်းခန့် ပိုမို ကြီးမားလာပြီး မီးတောက်အရောင်မှာလည်း ပို၍ ရင့်မှောင်လာကာ အလွန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ပုံစံသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။
ကျားဘုရင်က ထိုမီးနေမင်းကြီးကို ရေခဲနံရံရှိရာသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။
တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အရိုးစုဘုရင် ဖန်တီးထားသော မီးတောက်အရိုးစုကြီးကလည်း သူ၏ မီးတူကြီးဖြင့် ရေခဲထောင်ချောက် နံရံကို ရိုက်နှက်လိုက်သည်။ ထူးဆန်းသည်မှာ မီးတူကြီးနှင့် ကျားဘုရင်၏ မီးနေမင်းကြီးတို့သည် နံရံ၏ တစ်နေရာတည်းကို အတွင်းနှင့် အပြင် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ထိမှန်သွားခြင်းပင် ဖြစ်သည်။ ရေခဲထောင်ချောက် နံရံမှာ မကောင်းဆိုးဝါးဘုရင် နှစ်ပါး၏ အပြင်းထန်ဆုံး တိုက်ကွက်များကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း မတောင့်ခံနိုင်တော့ဘဲ ကွဲအက်သွားရာ ကျားဘုရင်အတွက် လွတ်မြောက်ရာလမ်း ပေါ်လာတော့သည်။
ဘုရင်မ မီယာသည် သူမ၏ ရေခဲထောင်ချောက် အဖျက်ဆီးခံလိုက်ရသည့်အတွက် သွေးများ အန်ထွက်လာပြီး မျက်နှာဖြူလျော့လျက် ဒူးထောက် ကျဆင်းသွားတော့သည်။
ကျားဘုရင်သည် အပြင်သို့ ထွက်လာပြီး မီးတောက်အရိုးစုကြီး ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
"ငါ မင်းရဲ့ အကူအညီကို မတောင်းခဲ့ဘူး။ ငါ့ဘာသာငါ ကိုင်တွယ်နိုင်ပါတယ်" ကျားဘုရင်က စိတ်တိုတိုဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"အေးပါ... အေးပါ... မင်း ကြာနေလို့ ငါက စိတ်ပူသွားတာပါ။ မင်းကတော့ ထောင်ချောက်ထဲမှာ နံရံတွေ ဖိကပ်လာတာကို ကြည့်ပြီး ပျော်နေမှာပေါ့" အရိုးစုဘုရင်က ရယ်မောရင်း ဆိုသည်။
"ဟွန့်" ကျားဘုရင်က နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ဘုရင်မ မီယာရှိရာသို့ လျှောက်သွားသည်။
"တိုက်ပွဲကတော့ တကယ် ပျော်စရာကောင်းပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ပြီးဆုံးသွားပြီ။ ငါ ပြောခဲ့သလိုပဲ မင်းကို ငါ မသတ်ပါဘူး။ မင်းကို တုပ်နှောင်ပြီး ဝက်ဝံဘုရင်နဲ့ နွားဘုရင်တို့ ခွဲဝေယူဖို့အတွက် ပေးလိုက်မယ်" ကျားဘုရင်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
ဘုရင်မ မီယာသည် စစ်မြေပြင်တစ်ခုလုံးကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် အများစုမှာ ရှုံးနိမ့်နေကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ မာဇူးမားစ်မှာ မြေကျင်းတစ်ခုထဲတွင် လဲလျောင်းနေပြီး နွားဘုရင်က သူ၏ဘေးတွင် အေးဆေးစွာ ရပ်နေသည်။ အခြားတစ်ဖက်တွင်မူ ခြင်္သေ့ဘီလူးမျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင် ဘာလာမှာ တစ်ကိုယ်လုံး သွေးချင်းချင်းနီနေပြီး ဝက်ဝံဘုရင်က သူ့ကို ရက်စက်စွာ ဆက်လက် တိုက်ခိုက်နေသည်။ စစ်မြေပြင်၏ နေရာတိုင်းတွင် ထိုကဲ့သို့သော မြင်ကွင်းများကိုသာ တွေ့မြင်နေရသည်။
'ပြီးသွားပြီ... ငါတို့ ရှုံးသွားပြီ။ သူတို့ ငါတို့ကို လာမကူညီနိုင်ခဲ့ပေမဲ့ မှင်စာမျိုးနွယ်စုတော့ ဘေးကင်းပါစေလို့ ငါ ဆုတောင်းပါတယ်။ အဲဒီလူသားရဲ့ အကူအညီနဲ့ သူတို့ကို မကောင်းဆိုးဝါးတွေ တိုက်တဲ့အခါ အောင်ပွဲခံနိုင်ပါစေ။ ဒါမှသာ ငါ မှင်စာမျိုးနွယ်စုဆီ ပို့ထားတဲ့ ကလေးတွေ အသက်ရှင်ခွင့်ရပြီး ဘေးကင်းတဲ့ ဘဝကို ရနိုင်မှာ။ သူတို့ ဘေးကင်းပြီး ငါတို့ရဲ့ အမွေအနှစ်တွေကို အနာဂတ်မှာ ဆက်ခံနိုင်ပါစေလို့ ငါ ဆုတောင်းပါတယ်' ဘုရင်မ မီယာက တွေးတောရင်း မျက်ရည်တစ်စက် ကျလာတော့သည်။
ကျားဘုရင်သည် ဘုရင်မ မီယာရှိရာသို့ လျှောက်လှမ်းလာစဉ်မှာပင် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိပြုမိသွားသဖြင့် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။
"ကြည့်ရတာ... မင်း နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီပဲ" အရိုးစုဘုရင်က တစ်စုံတစ်ခုကို သတိပြုမိကာ ရယ်မောလျက် ပြောလိုက်တော့သည်။
အခန်း (၉၂) မကောင်းဆိုးဝါးထက် ပိုဆိုးတဲ့သူ
ကျားဘုရင်သည် ဘုရင်မ မီယာရှိရာသို့ လျှောက်လှမ်းလာစဉ်မှာပင် တစ်စုံတစ်ခုကို သတိပြုမိသွားသဖြင့် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။
"ကြည့်ရတာ... မင်း နောက်ဆုံးတော့ ရောက်လာပြီပဲ" အရိုးစုဘုရင်က ရယ်မောလျက် ပြောလိုက်သည်။
သူတို့နှင့် ဘုရင်မ မီယာ၏ကြားတွင် သစ်ပင်နွယ်ပင်များဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော နံရံကြီးတစ်ချပ် ရုတ်တရက် ပေါ်ထွက်လာပြီး သူတို့၏ အမြင်အာရုံကို ပိတ်ဆို့လိုက်တော့သည်။
"ငါတို့က ဘာလို့ ရောက်မလာရမှာလဲ။ အားလုံးက ဒီကို ရောက်နေကြတာပဲ၊ ငါတို့က ဘာလို့ နောက်ချန်နေခဲ့ရမှာလဲ။ ငါတို့ရဲ့ စစ်သည်တော်တွေဟာ သူရဲဘောကြောင်တဲ့သူတွေ မဟုတ်ဘူး" ပြတ်သားသော အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ စစ်မြေပြင်၏ ညာဘက်အခြမ်းတွင် မှင်စာမြင်းများကို စီးနင်းထားသော လူနှစ်ယောက် ဦးဆောင်သည့် စစ်တပ်ကြီး ချီတက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
နွားဘုရင်နှင့် ဝက်ဝံဘုရင်တို့အပါအဝင် အခြားသော မကောင်းဆိုးဝါးဘုရင်အားလုံးသည် သူတို့၏ အကြည့်များကို ထိုဘက်သို့ လွှဲလိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် မာဇူးမားစ်နှင့် ဘာလာတို့ကို အဆုံးစီရင်ရန် ပြင်နေကြသော်လည်း ယခုအခါ တိုက်ခိုက်မှုကို ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။
"ဒါဆို သူတို့လည်း ဒီကို ရောက်လာတာပေါ့။ နောက်မှ သွားရှာနေရမယ့် ဒုက္ခ သက်သာသွားတာပေါ့" နွားဘုရင်က ရယ်မောသည်။
ဝက်ဝံဘုရင်ကလည်း မှင်စာစစ်တပ်ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ရေရွတ်လိုက်သည် "အခုတော့ အဲဒီလူသားတစ်ယောက်ပဲ လိုတော့တယ်"
မကောင်းဆိုးဝါး ဧကရာဇ် ရှန်တီးယားကမူ သဘောကျဟန်ဖြင့် မှတ်ချက်ပေးသည် "ဟွန့်... စိတ်ဝင်စားစရာပဲ။ သူတို့က အာရုံလွှဲတဲ့ နည်းလမ်းကို သုံးပြီး သူတို့ ရည်မှန်းချက်ကို အကောင်အထည်ဖော်နေတာပဲ။ ဒီကလေးတွေကတော့ အဲဒါကို အဟုတ်မှတ်ပြီး အရူးလုပ်ခံနေရတယ်"
ဧကရာဇ် တာရပ်စ်ကလည်း ဝင်ပြောသည် "ဒါပေါ့... ဒီကောင်တွေ သင်ခန်းစာ အများကြီး သင်ယူဖို့ လိုသေးတယ်။ ရန်သူ့ဆီကနေ မျက်တောင်မခတ်ဘဲ စောင့်ကြည့်ရမယ်ဆိုတာကိုပေါ့။ ဒါပေမဲ့ သူတို့ကို မပြောပြပါနဲ့၊ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ်ပဲ သင်ခန်းစာ ရပါစေ"
မကောင်းဆိုးဝါးဘုရင်များက မှင်စာမျိုးနွယ်စုကိုသာ အာရုံစိုက်နေစဉ်မှာပင် သူတို့ မသိလိုက်ဘဲ သူတို့၏ အနီးအနားတွင် သစ်ပင်ငယ်လေးများ လျင်မြန်စွာ ပေါက်ထွက်လာပြီး ဒဏ်ရာပြင်းထန်စွာ ရရှိနေသော အခြားမျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင်များကို မျိုငုံကာ မြေအောက်သို့ ပြန်လည် ငုပ်လျှိုးသွားတော့သည်။ မကောင်းဆိုးဝါးဘုရင်များ သတိပြုမိချိန်တွင်မူ ထိုအပင်များမှာ မြေအောက်သို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သည်။
မကြာမီ ထိုအပင်များသည် သစ်ပင်နံရံ၏ အခြားတစ်ဖက်တွင် ဒူးထောက်နေသော ဘုရင်မ မီယာ၏ အနီး၌ ပြန်လည် ပေါက်ထွက်လာပြီး ဒဏ်ရာရနေသော မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်များကို ဘုရင်မ၏ အနားသို့ ချပေးလိုက်သည်။
မှင်စာစစ်တပ်သည် သရဲမျိုးနွယ်စု စစ်တပ်နှင့် ပူးပေါင်းလိုက်ပြီးနောက် သရဲစစ်သည်တော်များမှာလည်း ပြန်လည် စုဖွဲ့နိုင်ခဲ့ကြသည်။
"ဘုရင်မ မီယာကို ရန်သူ့ရှေ့မှာ ဒူးထောက်နေတာ မြင်ရလိမ့်မယ်လို့ ငါ တစ်ခါမှ မထင်ထားခဲ့ဘူး" တန်ရှာက သူမ၏ ဘေးတွင် ရပ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။
"နင်ကတော့ ထုံးစံအတိုင်း အချိန်ကို ကွက်တိရောက်လာတာပဲ တန်ရှာ" ဘုရင်မ မီယာက ခနဲ့တဲ့တဲ့ ဆိုသည်။
"ဒါပေါ့... လူကြီးလူကောင်းဆိုတာ အမြဲတမ်း အချိန်မှန်ရတာပဲ။ ကဲ... ထပါဦး" တန်ရှာက ရယ်မောရင်း သူမကို ကူညီရန် လက်ကမ်းပေးလိုက်သည်။
တန်ရှာသည် ဘုရင်မက သူ၏လက်ကို ကိုင်၍ ထလာလိမ့်မည်ဟု မျှော်လင့်ထားသော်လည်း ဘုရင်မကမူ သူ့ကို ဘာမှမသိနားမလည်သော မျက်နှာထားဖြင့်သာ စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူမ၏ လက်များမှာ ဝတ်ရုံအောက်တွင် ဖုံးကွယ်နေပြီး သူမ၏ လက်ချောင်းများ မရှိတော့သည်ကို တန်ရှာ မသိသည့်အတွက် ဤသို့ ပြုလုပ်မိခြင်း ဖြစ်သည်။ တန်ရှာမှာမူ သူမက သူ့လက်ကို မကိုင်ချင်၍ဟု ထင်ကာ ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် လက်ကို ပြန်ရုပ်လိုက်ရသည်။
ဘုရင်မ မီယာသည် အလွန်အားနည်းနေသည့်ကြားမှပင် ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် ခက်ခဲစွာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။ သူမသည် တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ရှာဖွေနေသကဲ့သို့ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်သည်။
"အဲဒီလူသားက ဒီမှာ မပါဘူးလား။ နင်တို့ပဲ ဘာလို့ ရောက်လာတာလဲ" သူမက ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် မေးသည်။
"စီနီယာချန်းက ကျင့်ကြံနေတုန်းမို့လို့ ငါတို့ သူ့ကို ဆက်သွယ်လို့ မရခဲ့ဘူး။ အချိန်ကလည်း မရှိတော့တာနဲ့ ငါတို့ပဲ အရင်လာခဲ့ရတာ။ သူ ထွက်လာတာနဲ့ ဒီဘေးအန္တရာယ်အကြောင်းကို ပြောပြဖို့ လူတွေ ထားခဲ့တယ်။ သူ မကြာခင် လိုက်လာပြီး ငါတို့ကို ကူညီပေးမှာပါ" တန်ရှာက အနေရခက်စွာ ရှင်းပြသည်။
"ငါတို့ကို လာကူညီတာကို ကျေးဇူးတင်ပေမဲ့ နင်တို့က သေမယ့်သူဦးရေ တိုးအောင် လာတာလား။ စစ်ပွဲက ရှုံးနိမ့်လုနီးပါး ဖြစ်နေပြီ။ မကောင်းဆိုးဝါးဘုရင်တွေက ဒဏ်ရာ အနည်းအကျဉ်းပဲ ရပြီး အားကောင်းနေတုန်းပဲ။ မကောင်းဆိုးဝါး ဧကရာဇ်တွေဆိုရင် စစ်တောင် မတိုက်ရသေးဘူး။ ငါတို့ဘက်မှာတော့ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်တွေ အားလုံး ရှုံးနိမ့်တာတွေရော ဒဏ်ရာအပြင်းအထန် ရနေကြတာတွေရော ဖြစ်နေပြီ။ နင်တို့ မျိုးနွယ်စုမှာပဲ နေပြီး အသက်ရှင်အောင် နေခဲ့သင့်တာ။ အနည်းဆုံးတော့ မကောင်းဆိုးဝါးတွေ မျိုးနွယ်စုအားလုံးကို သတ်ပစ်နိုင်တဲ့ ကျေနပ်မှုကို မရနိုင်တော့ဘူးပေါ့" ဘုရင်မ မီယာက စိတ်ပျက်လက်ပျက် ပြောသည်။
"ငါ... တောင်းပန်ရမလား" တန်ရှာသည် ဘာပြန်ပြောရမှန်း မသိဘဲ ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးလိုက်မိသည်။ ရွှီက တန်ရှာ၏ ကျောကို တံတောင်ဖြင့် တွတ်လိုက်ပြီး မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်တစ်ဦး၏ ဂုဏ်သိက္ခာအတိုင်း နေရန် သတိပေးလိုက်သည်။
"သူမပါဘဲနဲ့တော့ ငါတို့ အနိုင်ရဖို့၊ ဒါမှမဟုတ် အသက်ရှင်ဖို့တောင် မျှော်လင့်ချက် မရှိပါဘူး" ဘုရင်မ မီယာက မှတ်ချက်ပေးသည်။
"အားလုံး ရောက်လာကြပြီဆိုတော့ ငါတို့ ပျော်ပျော်ပါးပါး စားဖို့အတွက် ဟင်းပွဲတွေ အစုံအလင် ဖြစ်သွားတာပေါ့။ အချိုပွဲ တစ်ခုပဲ လိုတော့တယ်... အဲဒီ လူသားကလေးပေါ့" ဝက်ဝံဘုရင်က ရယ်မောကာ ကျားဘုရင်နှင့် အရိုးစုဘုရင်တို့၏ အနားသို့ လာရောက် ပူးပေါင်းလိုက်သည်။
"ဟုတ်တယ်... သူက ဘာလို့ အခုထိ ထွက်မလာသေးတာလဲ။ မင်းတို့အားလုံး သေမယ့်ဘေးနဲ့ ရင်ဆိုင်နေရတာကို သူက ကြောက်လန့်ပြီး ပုန်းကြည့်နေတာလား။ စိတ်မပူပါနဲ့၊ မင်းတို့ သေတာကို သူ့ကို အသာလေး ကြည့်ခိုင်းထားပြီး အားလုံးသေမှ သူ့အလှည့် ရောက်စေရမယ်" ကျားဘုရင်က ပြုံးလျက် ဆိုသည်။
"နင်တို့ ဘာတွေ ပြောနေတာလဲ။ အဲဒီလူသားက ဒီမှာ မရှိဘူး" ဘုရင်မ မီယာက ပြန်ပြောလိုက်သည်။
"ငါတို့ကို လာလိမ်လို့ မရဘူး။ အဲဒီလူသားက နင့်မျိုးနွယ်စုမှာ ရှိနေတယ်ဆိုတာ ငါတို့ဆီမှာ အတိအကျ သတင်းရှိတယ်" အရိုးစုဘုရင်က လေးနက်စွာ ဆိုသည်။
"သူ ဒီမှာ ရှိခဲ့တာ မှန်ပေမဲ့ လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းကပဲ ထွက်သွားပြီ။ သူ ဒီမှာရှိနေတယ်ဆိုတာကိုတောင် သိတဲ့ နင်တို့က သူ ထွက်သွားတာကိုတော့ ဘာလို့ မသိရတာလဲ။ တကယ်လို့ သူသာ ဒီမှာ ရှိနေရင် နင်တို့ ခေါင်းတွေ ပုခုံးပေါ်မှာ ရှိနေသေးမယ် ထင်လို့လား" ဘုရင်မ မီယာက အရိုးစုဘုရင်ကို လှောင်ပြောင်သည့် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
ထိုစကားကြောင့် မကောင်းဆိုးဝါးဘုရင်များနှင့် ဧကရာဇ်များပင်လျှင် တုန်လှုပ်သွားကြသည်။
"စဉ်းစားကြည့်မှ... လူသားကို စောင့်ကြည့်ဖို့ ငါ ဒီမှာ ထားခဲ့တဲ့ မကောင်းဆိုးဝါး စစ်သူကြီးကိုတောင် မတွေ့မိပါလား" ကျားဘုရင်က ရုတ်တရက် သတိရကာ အော်ပြောလိုက်သည်။ သူသည် ပတ်ဝန်းကျင်ကို အပြင်းအထန် ရှာဖွေရင်း
"ဘက်... " သူ အော်ခေါ်သော်လည်း မည်သည့်တုံ့ပြန်မှုမျှ မရရှိပေ။
"သူ ဒီမှာ မရှိဘူးဆိုရင် တစ်ခုပဲ ရှိတော့တယ်။ သူ အသတ်ခံလိုက်ရပြီ" ကျားဘုရင်က မျက်နှာပျက်သွားသည်။
"ဘုရင်မ မီယာ... နင်က အဲဒီလူသား လွတ်မြောက်ဖို့အတွက် ငါတို့ စစ်သူကြီးကို သတ်လိုက်တာပေါ့။ နင် သေဖို့သာ ပြင်ထားတော့" အရိုးစုဘုရင်က ဒေါသတကြ ဆိုသည်။
"အဲဒီ မဖြစ်စလောက် မကောင်းဆိုးဝါး စစ်သူကြီးကို သတ်ဖို့ ငါက သူ့ကို ကူညီပေးရမယ် ဟုတ်လား။ ငါတို့ရဲ့ အကာအကွယ် အတားအဆီးကို သုံးပြီး နင်တို့ကို ဘာလို့ အချိန်မဆွဲခဲ့လဲဆိုတာ နင်တို့ မသိချင်ဘူးလား" ဘုရင်မ မီယာက ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောရင်း မေးလိုက်သည်။
"ဘာလို့လဲ" ဝက်ဝံဘုရင်က မေးလိုက်သည်။
"အဲဒီ အတားအဆီးကို တစ်စုံတစ်ယောက်က ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်လို့လေ။ အဲဒါ ဘယ်သူ ဖြစ်မလဲဆိုတာ နင်တို့ ခန့်မှန်းနိုင်လား" ဘုရင်မ မီယာက မေးခွန်းထုတ်လိုက်သည်။
မကောင်းဆိုးဝါးဘုရင်များက ဧကရာဇ်များကို လှမ်းကြည့်ရာ ဧကရာဇ်များကလည်း သူတို့ မလုပ်ကြောင်း ခေါင်းခါပြကြသည်။
"အချင်းချင်း လိုက်ကြည့်မနေကြနဲ့။ အဲဒါ မကောင်းဆိုးဝါး လုပ်တာ မဟုတ်ဘူး... မကောင်းဆိုးဝါးထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုဆိုးတဲ့ တစ်စုံတစ်ယောက်က လုပ်ခဲ့တာ" ဘုရင်မ မီယာက သူမ၏ ဘဝတွင် အဆိုးဝါးဆုံး အချိန်ကို ပြန်လည်အမှတ်ရရင်း ပြောလိုက်တော့သည်။