နွားသိုးကိုးကောင်ခွန်အား

"နောက်ဆုံးတော့ ပြောင်သွားပြီ..."

ချင်ထျန်းက ပခုံးကို လှည့်ကာ အကြောဆန့်လိုက်ရာ တစ်ကိုယ်လုံး နွေးထွေးသွားသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

လိပ်အိုကြီး၏ အခွံပေါ်မှ ရေညှိ အစအနများကို တစ်ခုမကျန် တိုက်ချွတ်ပေးလိုက်သဖြင့် ယခုအခါ ချင်ထျန်း၏ လက်ရာကြောင့် ယွန်းထည်ကဲ့သို့ ပြောင်လက် တောက်ပနေလေပြီ။

လိပ်အိုကြီး၏ မျက်လုံးများမှာ ဗလာဖြစ်နေပြီး ခေါင်းငိုက်စိုက် ကျနေကာ ပူနွေးသော မျက်ရည်ကြောင်း တစ်ခု မျက်နှာပေါ်မှ စီးကျလာသည်။

"ဘာလို့ ငိုနေတာလဲ... ခင်ဗျားအခွံကို ဘယ်သူမှ မဆေးပေးတာ ကြာပြီ မဟုတ်လား... ငါလို လူကောင်းနဲ့ တွေ့တာ ခင်ဗျား ကံကောင်းတယ် မှတ်ပါ... ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူး..."

ချင်ထျန်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါးပင် လိပ်ကြီးကို မြေကြီးပေါ် ပစ်ချလိုက်သည်။

ကျေးဇူးတင်ရမယ့် အကြောင်းလား... လိပ်အိုကြီးမှာ ရှင်သန်ချင်စိတ်ပင် ကုန်ဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ယင်းက ပေါ်ပေါ်ထင်ထင် အရှက်ခွဲခြင်းပင်... သူ ဘယ်လိုလုပ် မျက်နှာပြရဲတော့မည်နည်း။

အိမ်သာဆေးသည့် ဘရပ်ရှ်နှင့် အတိုက်ခံလိုက်ရသည် ဆိုသော သတင်းသာ ပျံ့နှံ့သွားပါက သူ သေလိုက်တာကမှ ကောင်းပေဦးမည်။

ချင်ထျန်း၏ လက်ထဲမှ လွတ်မြောက်သွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် လိပ်အိုကြီးသည် သူ့စွမ်းအားများ ပြန်လည် ရရှိလာသည်ကို ခံစားလိုက်ရပြီး ရွှစ်ခနဲ အသံနှင့်အတူ ရေကန်၏ အနက်ရှိုင်းဆုံး နေရာသို့ ထိုးဆင်းသွားလေတော့သည်။

"အဲဒီကောင်လေးက သောက်ကျိုးနည်း ထူးဆန်းလွန်းတယ်... သူ့နား ကပ်လိုက်တာနဲ့ ငါ့စွမ်းအားတွေ ပျောက်ကုန်ရော... နောက်တစ်ခါ ဘယ်တော့မှ ပြန်မထွက်တော့ဘူး..." လိပ်ကြီးမှာ လိပ်ပြာလွင့်မတတ် လန့်ဖျပ်သွားလေသည်။

"မြန်လိုက်တဲ့ အကောင်လေး..."

ချင်ထျန်း လက်ခုပ်တီးလိုက်သည်။

"ကဲ... နွားသိုးကိုးကောင်ခွန်အား... သာမန် ကျင့်ကြံသူတွေ ဆိုရင် ငါ့ကို မခြိမ်းခြောက်နိုင်လောက်တော့ဘူး..."

[ တင်... မစ်ရှင် ပြီးမြောက်ပါပြီ... ဂုဏ်ယူပါတယ် ပိုင်ရှင်... နွားသိုးကိုးကောင်ခွန်အားကို ရရှိပါသည် ]

ချင်ထျန်းသည် အကန့်အသတ်မဲ့သော စွမ်းအားများ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ တိုးဝင်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ဆင်တစ်ကောင်ကိုပင် လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် ထိုးသတ်နိုင်လောက်သည့် အနေအထားပင်။

ကျေနပ်အားရစွာဖြင့် သူ ဝါးရုံအိမ်လေးထဲသို့ ပြန်ဝင်လာခဲ့သည်။

"မင်းတို့ ဘာလုပ်နေကြတာလဲ... ယဉ်ကျေးမှု ရှိကြပါဦး... နေရာတကာ လိုက်မွှေနှောက်နေကြတာပဲ... ငါတို့က ရွေးချယ်ခံဖို့ လာကြတာ... ခိုးဖို့ လာတာ မဟုတ်ဘူး... မသေမျိုး ပစ္စည်းတွေက မက်မောစရာ ကောင်းပေမဲ့ ကိုယ်လိုချင်တိုင်း လိုက်ယူလို့ မရဘူးလေ..."

ချင်ထျန်း၏ မျက်နှာမှာ တည်ကြည်လေးနက်နေသည်။

သူ၏ အော်သံကြောင့် လူတိုင်း ကျောက်ရုပ်များကဲ့သို့ တောင့်ခဲသွားကြသည်။

တစ်စုံတစ်ယောက်က ပြန်လည် ချေပလိုစိတ် ပေါက်သွားသည်... တကယ်တမ်း စည်းကမ်း ဖောက်ဖျက်နေတာ ဘယ်သူလဲ...။

မင်းက တောင်တံခါးဝမှာ ရန်ဖြစ်ခဲ့တယ်... ပြီးတော့ စကားပြောတတ်တဲ့ ဘိုးဘေးကိုတောင် ပျောက်သွားအောင် လုပ်လိုက်သေးတယ်လေ...။

သို့သော် ဤလူ မည်မျှ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည်ကို ပြန်တွေးမိပြီး စကားလုံးများကို ပြန်မျိုချလိုက်ကြရသည်။

ကျင့်ကြံခြင်း ဆိုသည်မှာ နှလုံးသားဖြင့် အစပြုရ၏။ ကိုယ့်စိတ်ရင်းအတိုင်း လိုက်နာ ကျင့်ကြံရပေမည်။

ဂိုဏ်း၏ ပင်မ ခန်းမဆောင်။

"တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ... ဘိုးဘေးက ဘာလို့ ထွက်ပြေးသွားတာလဲ..."

"ဒါက နောက်ထပ် စမ်းသပ်မှု တစ်ခုများလား..."

"စမ်းသပ်မှု ဟုတ်ပါ့မလား... ဘိုးဘေးက ဒီတိုင်း ထွက်ပြေးသွားတာပါ" မျက်နှာထား တင်းမာသော ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ်က ထပြောလိုက်သည်။

"ဘိုးဘေးက ဘာလို့ ထွက်ပြေးရမှာလဲ... ဆက်လုပ်ရင် ပေးဆပ်ရမှာတွေ များလွန်းလို့လို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တာလား..."

"အခု ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ... ဒုတိယအဆင့် ဉာဏ်ပညာ စမ်းသပ်မှုက ဘယ်လိုလဲ..."

"လွယ်ပါတယ်... ငါ သူ့ကို မေးကြည့်လိုက်မယ်..." ဂိုဏ်းချုပ် အဘိုးအိုက လူအုပ်ကြီး ငြိမ်သက်သွားစေရန် လက်ကာပြလိုက်ပြီး လိပ်ကြီးထံသို့ စိတ်ချင်း ဆက်သွယ်၍ မေးမြန်းလိုက်သည်။

ရုတ်တရက် သူ့မျက်နှာ ပျက်ယွင်းသွားပြီး ကြည့်ရဆိုးသွားလေသည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်... ဘာဖြစ်တာလဲ... ဘိုးဘေးက ဘာပြောလိုက်လို့လဲ"

"သူက ငါတို့ကို ကျေးဇူး မသိတတ်တဲ့ တိရစ္ဆာန်တွေတဲ့... နောက်တစ်ခါ သူ့ကို ဘယ်တော့မှ လာမရှုပ်နဲ့တော့လို့ ပြောတယ်" ဂိုဏ်းချုပ် အဘိုးအိုက ထစ်အငေါ့ငေါ့ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဘာ"

ခန်းမဆောင်ကြီး တစ်ခုလုံး ပွက်လောရိုက်သွားသည်။

"ဘိုးဘေးက ဘာလို့ အဲဒီလို ပြောရတာလဲ... ငါတို့က သူ့ကို အမြဲတမ်း ရိုသေလေးစားခဲ့တာပဲ... သူပြောသမျှ တစ်ခွန်းမကျန် လိုက်နာခဲ့တာ... ဘယ်နေရာများ ကျေးဇူး မသိတတ်လို့လဲ..."

"ဒါပေါ့... တစ်ခုခုကများ သူ့ကို စိတ်အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေခဲ့တာလား..."

အနီရောင် ဝတ်ရုံနှင့် ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ်၊ မဟာအကြီးအကဲနှင့် အခြားသော အကြီးအကဲများ အားလုံး စိတ်ချင်း ဆက်သွယ်ပြီး ရှင်းပြချက် တောင်းခံလိုက်ကြသည်။

မကြာမီ သူတို့အားလုံး ဒေါသထွက်ကုန်ကြသည်။

"သူက ငါ့ကိုတောင် ဆဲတယ်... ငါက အသည်းနှလုံး မရှိဘူးတဲ့... သူ့ကို သေခွင့်ပေးလိုက်တယ်တဲ့... ငါက လစဉ်လတိုင်း သူ့ကို ဝိညာဉ်ငါးတွေ လာပို့ပေးနေတာပါ..."

ဒုတိယအကြီးအကဲ ယွီရှင်းရွှယ်မှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။

သူမသည် ဘိုးဘေး၏ စောင့်ရှောက်မှုအောက်တွင် ကြီးပြင်းလာသူ ဖြစ်ပြီး ဘိုးဘေးက သူမကို အလိုလိုက်ကာ သူမကလည်း ဘိုးဘေးကြိုက်သော ဝိညာဉ်ငါးများကို မကြာခဏ ယူလာပေးလေ့ ရှိသည်။ သူမသည် ဘိုးဘေး၏ အချစ်ဆုံး တပည့် ဖြစ်ပြီး ယခုမှ ပထမဆုံးအကြိမ် အဆူခံလိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ပြီးတော့ "သေခွင့်ပေးလိုက်တယ်" ဟုတ်လား...။ သူ့လို ခန့်မှန်းရခက်တဲ့ စွမ်းအားရှင်ကြီး... တောင်ပိုင်းဒေသ တစ်ခုလုံးမှာ ကျော်ကြားတဲ့သူကို ဘယ်အရာကများ ခြိမ်းခြောက်နိုင်မှာလဲ...။

"နေပါဦး... 'သေခွင့်ပေးလိုက်တယ်' ဆိုတော့..."

မဟာအကြီးအကဲ ရုတ်တရက် တစ်စုံတစ်ခုကို သဘောပေါက်သွားသည်။ အမြဲတမ်း ဆော့ကစားတတ်သော ဘိုးဘေးသည် ဤတစ်ကြိမ်တွင် ဂိုဏ်းသားသစ်များကို စမ်းသပ်နေခြင်း မဟုတ်ဘဲ အကြီးအကဲများကို စမ်းသပ်နေခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။

ဘယ်သူကများ ရှေ့ထွက်ပြီး သူ့ကို ကူညီမလဲ ဆိုတာကို စောင့်ကြည့်နေခြင်းလော။

"သောက်ကျိုးနည်း ကောင်လေး... ဂိုဏ်းချုပ်... ကျွန်တော် အကြံပြုချင်တာက အဲဒီကောင်လေးကို ချက်ချင်း မောင်းထုတ်လိုက်ပါ..." မဟာအကြီးအကဲ စဉ်းစားလေလေ ပိုသေချာလေလေ ဖြစ်လာသည်။

"မလုပ်နဲ့... ဒါက ချင်ထျန်းနဲ့ ဘာမှ မဆိုင်ဘူး... ငါတို့က စမ်းသပ်မှုကို မအောင်မြင်ခဲ့တာပဲ... ဒါ့အပြင် ချင်ထျန်းက အထွတ်အထိပ်အဆင့် ပါရမီရှင်လေ..." ဂိုဏ်းချုပ် အဘိုးအိုက ပြတ်သားစွာ ငြင်းပယ်လိုက်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်... အဲဒီကောင်လေးက အန္တရာယ်ရှိလောက်အောင် ထူးဆန်းနေတယ်... သူ့ကို လက်ခံထားရင် ခင်ဗျား နောင်တရလိမ့်မယ်နော်" ဆယ်စုနှစ်များစွာ အတွေ့အကြုံရှိသော မဟာအကြီးအကဲသည် သူ၏ ဆုံးဖြတ်ချက်ကို ယုံကြည်သည်။ ချင်ထျန်းသည် လူကောင်းတစ်ယောက်ပုံ မပေါက်ပေ။

"တော်ကြတော့... အထွတ်အထိပ်အဆင့် ပါရမီ ဆိုတာ ဖီးနစ်ငှက်ရဲ့ အမွှေးအတောင်ထက်တောင် ရှားပါးသေးတယ်... ငါတို့ ဘယ်လိုလုပ် ငြင်းပယ်လို့ ရမလဲ... ငါတို့ ဟောက်ရန်ဂိုဏ်းက ကွန်ဖြူးရှပ်သူတော်စင်ရဲ့ အဆုံးအမတွေကို လက်ဆင့်ကမ်း ထိန်းသိမ်းထားတာ... သက်ရှိအားလုံးကို လမ်းပြပေးရမယ်... ငါတို့ရဲ့ ဘိုးဘေးတွေ ဆိုရင် သူတော်စင် တစ်ပါးကိုတောင် ငါတို့ရဲ့ ဘိုးဘေး ဖြစ်လာအောင် စည်းရုံးနိုင်ခဲ့တာပဲ...

အကယ်၍ ငါတို့က တပည့်တစ်ယောက်ကိုတောင် ဖြောင့်မတ်သော လမ်းစဉ်ပေါ် ရောက်အောင် လမ်းမပြနိုင်ဘူး ဆိုရင် ကွန်ဖြူးရှပ်သူတော်စင်ရဲ့ နာမည်ကို အရှက်ခွဲရာ ရောက်လိမ့်မယ်..."

ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ်က အလွန် တည်ကြည်လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သဖြင့် ရှိနေသူ အားလုံး လေးစားသမှု ဖြစ်သွားကြသည်။

ထိုသုံးဦးသာလျှင် ကောင်လေး၏ ပါရမီ အဆင့်အတန်းကို သိရှိထားကြခြင်း ဖြစ်သည်။

"သူ့ကို လက်ခံထားလို့ ရပါတယ်... ဒါပေမဲ့ ဘိုးဘေးက ပုန်းနေပြီ... ဘယ်သူက ဒုတိယအဆင့် စမ်းသပ်မှုကို လုပ်မှာလဲ..."

ဟောက်ရန်ဂိုဏ်း၏ မျိုးဆက်တိုင်းတွင် ဒုတိယအဆင့် စမ်းသပ်မှုကို ဘိုးဘေးကသာ ဦးစီးလေ့ ရှိသည်။ သူ တစ်ယောက်တည်းသာ ထူးဆန်းထွေလာ မေးခွန်းပေါင်း ရာချီကို တီထွင်နိုင်လောက်အောင် ပျင်းနေသူ ဖြစ်သည်။

"ဒုတိယအဆင့်ကို ဖျက်သိမ်းလိုက်မယ်... အားလုံး အောင်မြင်တယ်..." ဂိုဏ်းချုပ် အဘိုးအိုက ကြေညာလိုက်သည်။

"ဒီစမ်းသပ်မှုက ဘိုးဘေး ရှိနေလို့သာ ရှိနေခဲ့တာ... သူ မကစားချင်တော့ဘူး ဆိုရင် ဒီစမ်းသပ်မှုက အလိုလို ပြီးမြောက်သွားပြီပေါ့"

"သဘောတူပါတယ်..."

မည်သူမျှ မကန့်ကွက်ကြပေ။ မည်သို့ပင် ဆိုစေကာမူ ဒုတိယအဆင့် စမ်းသပ်မှုသည် ဘယ်တုန်းကမှ အရေးပါသော အရာ မဟုတ်ခဲ့ပေ။

"ဒုတိယအဆင့် ဉာဏ်ပညာ စမ်းသပ်မှု... အားလုံး အောင်မြင်ပါသည်..." ဝါးရုံအိမ်လေး၏ အထက်မှ အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ငါတို့ အောင်သွားပြီလား..." ရွှေရောင်ဆံပင်နှင့် လူငယ်မှာ ပြုံးဖြီးသွားသည်။

"ငါ့နည်းလမ်းက မှန်သွားတာပဲ... ဒါက ငါတို့ရဲ့ လေ့လာနိုင်စွမ်းကို စမ်းသပ်တာ... စည်းကမ်းတွေကို မသိဘဲနဲ့ ကိုယ့်ဘာသာကိုယ် လှုပ်ရှားဆောင်ရွက်တတ်သလား ဆိုတာလေ... အဲဒါ ဉာဏ်ပညာပဲ..."

"ငါ ထင်တာတော့ ငါက သစ်သားကုလားထိုင်ကို မလိုက်လို့ အောင်သွားတာ ဖြစ်မယ်..." အခြား လူငယ်တစ်ဦးက ကုလားထိုင်ကို မရင်း ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"မဟုတ်တာ... ငါက ပြတင်းပေါက် ဖွင့်လိုက်လို့ပါကွာ..."

လူတိုင်းက အသီးသီး ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ငြင်းခုံနေကြသည်။

ချင်ထျန်းကတော့ တိတ်ဆိတ်နေသည်။ စမ်းသပ်မှုက တကယ်ရော ရှိခဲ့ရဲ့လား... ဒါမှမဟုတ် ဂိုဏ်းက ဒီတိုင်း ညာပြောလိုက်တာလား...။

"နောက်တစ်ဆင့်... တတိယအဆင့် စမ်းသပ်မှု... ကိုယ်ကျင့်တရား စမ်းသပ်ခြင်း..."

" 'ကိုယ်ကျင့်တရား' ကို ခေါင်းစဉ် တပ်ပြီး အကျယ်တဝင့် ရှင်းပြရမယ်... ဝါးရုံအိမ်လေးထဲမှာပဲ နေလို့ရတယ်... မင်းတို့မှာ အချိန် နှစ်နာရီ ရှိတယ်..."

လူတစ်ယောက်၏ ပုံပန်းသဏ္ဌာန်သည် စိတ်နှလုံးမှ မြစ်ဖျားခံ၏။ ခေါင်းစဉ်တစ်ခုအပေါ် သူတို့၏ နားလည်သဘောပေါက်မှုသည် သူတို့၏ အတွင်းစိတ်ကို ဖော်ပြနေပေသည်။

အသံသည် အိမ်ထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်နေပြီး ဖြေဆိုသူတိုင်း ရှင်းလင်းစွာ ကြားလိုက်ရသည်။

"နောက်ထပ် မသေမျိုး လှည့်ကွက် တစ်ခုလား..." စကားပြောသူ အရိပ်အယောင် မတွေ့ရဘဲ နေရာတိုင်းသို့ အသံရောက်ရှိလာပုံကို ချင်ထျန်း သဘောကျနေမိသည်။

"ကိုယ်ကျင့်တရား အကြောင်း ရှင်းပြရမယ် ဟုတ်လား... ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ... ငါတို့ရဲ့ စရိုက်လက္ခဏာကို တိုင်းတာချင်တာလား..."

"ဟောက်ရန်ဂိုဏ်းရဲ့ တည်ထောင်သူက ကိုယ်ကျင့်တရားကို တန်ဖိုးအထားဆုံး ကွန်ဖြူးရှပ် သူတော်စင် တစ်ပါး ဖြစ်တယ်လို့ ပြောကြတယ်... ရှေးဟောင်းမြင့်မြတ် မိသားစုကြီးတွေကတော့ ဟောက်ရန်ဂိုဏ်းသားတွေဟာ စစ်မှန်တဲ့ ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်သော ဂိုဏ်း ဖြစ်တယ်လို့ ပြောကြတယ်"

"သူတို့ရဲ့ ဂိုဏ်းသားတွေက ပွင့်လင်းပြီး ဖြောင့်မတ်တယ်... သေခါနီး လူတွေကို ကယ်တင်တယ်... ဒဏ်ရာရသူတွေကို ကုသပေးတယ်... သက်ရှိအားလုံးကို ကယ်တင်ပြီး သတ္တဝါတိုင်းကို သွန်သင်ဆုံးမပေးတယ်... မိစ္ဆာတွေကိုတောင် ချန်မထားဘူး... သူတို့က စစ်မှန်တဲ့ လူကြီးလူကောင်းတွေပဲ..."

ဟောက်ရန်ဂိုဏ်း၏ ဂုဏ်သတင်းမှာ မေးခွန်းထုတ်စရာ မလိုပေ။ တောင်ပိုင်းဒေသတွင် သာမက အရှေ့ပိုင်း မြေရိုင်းဒေသ တစ်ခုလုံးတွင်ပါ ကျော်ကြား၏။

ကြင်နာတတ်ခြင်း၊ ရက်ရောခြင်း၊ မေတ္တာထားခြင်း... သူတို့အားလုံးသည် ဘုရားလောင်းများကဲ့သို့ စိတ်ထားမျိုး ရှိကြလေသည်။

"အကယ်၍ မင်းရဲ့ ကိုယ်ကျင့်တရားက လိုအပ်ချက် မပြည့်မီဘူး ဆိုရင်... ဂိုဏ်းထဲကို ဘယ်တော့မှ ဝင်ခွင့်ရမှာ မဟုတ်ဘူး..."

"ကိုယ်ကျင့်တရားတဲ့လား... လွယ်ပါတယ်..."

ချင်ထျန်းသည် မူလတန်းကျောင်းသား ဘဝကတည်းက ကိုယ်ကျင့်တရား ပညာကို သင်ယူခဲ့ဖူးပြီး စံပြကျောင်းသား တစ်ဦး ဖြစ်ခဲ့ဖူးလေသည်။

ဒါပေမဲ့ ဘယ်လို ရှင်းပြရမလဲ...။

"ဘယ်သူမှ ငါ့ကို မစော်ကားရင် ငါက ဘယ်သူ့ကိုမှ မစော်ကားဘူး... တစ်ယောက်ယောက်က ငါ့ကို လာစော်ကားရင်တော့... အဲဒီနေရာမှာတင် ရိုက်သတ်ပစ်မယ်... အဲဒီလိုလား"

"မဖြစ်ဘူး... မဖြစ်ဘူး... အဲဒါ လုံးဝ အဆင်မပြေဘူး..."

"ဟုတ်ပြီ... ကိုယ်ကျင့်တရား အတွက် ဆိုရင် ငါ အာနက်လက်ကျမ်း ကို ကိုးကားမှ ဖြစ်မယ်... အဲဒီကျမ်းက မေတ္တာတရား၊ တရားမျှတမှု၊ ရိုသေမှု၊ ဉာဏ်ပညာနဲ့ ယုံကြည်မှု အကြောင်းတွေကို ရှင်းပြထားတာပဲ... ကိုယ်ကျင့်တရား စံနှုန်းတွေနဲ့ ဘဝကို ဘယ်လို နေထိုင်ရမလဲ ဆိုတာတွေလေ"