← Chapters

ဦးနှောက်ဆေးခြင်း အခမ်းအနား

Vol. 1 Ch. 9

ဦးနှောက်ဆေးခြင်း အခမ်းအနား

Vol. 1 Ch. 9

"တော်ကြတော့။" ဒုတိယဂိုဏ်းချုပ်က ဝင်ပြောလိုက်မှသာ ကျန်သူများက ထိုကိစ္စကို ရပ်တန့်လိုက်ကြသည်။

"ဟောက်ရန်ဂိုဏ်းက ပါရမီကို မကြည့်ဘဲ ကိုယ်ကျင့်တရားကိုပဲ အဓိကထားတယ်လို့ ပြောကြတာ။ ဒီနေ့ ကိုယ်တိုင် မြင်ရမှပဲ တကယ် ဖြစ်နေတာကိုး။"

"ဒါပေါ့။ ဟောက်ရန်ဂိုဏ်းက ကွန်ဖြူးရှပ်သူတော်စင်ရဲ့ ဂိုဏ်းလေ။ ကိုယ်ကျင့်တရားကို အရာအားလုံးထက် တန်ဖိုးထားတာပေါ့။"

လူသစ်အများအပြားသည် ဟောက်ရန်ဂိုဏ်းနှင့် ပတ်သက်သော ကောလာဟလများကို ကြားဖူးခဲ့ကြသည်။ မူလက ကောလာဟလများသာ ဖြစ်သည်ဟု ထင်ခဲ့ကြသော်လည်း အမှန်တကယ် ဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်မထားခဲ့ကြပေ။

"လူငယ်လေး... ဘေးမှာ ခဏ စောင့်နေပါ။" မဟာအကြီးအကဲက ပြောလိုက်သည်။

သို့သော် ချန်းလန်ရှင်း ဟောက်ရန်ဂိုဏ်းသို့ ဝင်ခွင့်ရသည်မှာ သေချာသွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း အားလုံး သိလိုက်ကြသည်။ မည်သည့် အကြီးအကဲက သူ့ကို ခေါ်ယူမည် ဆိုသည်သာ လိုတော့သည်။

အကြီးအကဲ တစ်ဦး၏ တပည့်အဖြစ် လက်ခံခြင်း ခံရပြီး လမ်းညွှန်မှု ရရှိပါက အနာဂတ်သည် အတိုင်းအဆမဲ့ တောက်ပပေလိမ့်မည်။

လူအများအပြားက ချန်းလန်ရှင်းကို အားကျသော မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

"နောက်တစ်ယောက်..." မဟာအကြီးအကဲ၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကျန်းရှီးယွဲ့ ရှေ့ထွက်လာသည်။

ဂိုဏ်းသား အများအပြား စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။ သူမသည် ထိပ်တန်း ပါရမီရှင် သုံးဦးအနက် တစ်ဦး ဖြစ်ပြီး သူတို့အကြားတွင် အထင်ရှားဆုံး သုံးဦးထဲမှ တစ်ဦးလည်း ဖြစ်သည်။

ချင်ထျန်းက ကြမ်းတမ်းသဖြင့် မည်သူမျှ မကပ်ရဲကြပေ။

အခြားသော ပိန်ပိန်ပါးပါး လူငယ်လေးကလည်း စကားနည်းပြီး လူကို ကြောက်တတ်သဖြင့် ရင်းနှီးရန် ခက်ခဲသည်။ ကျန်းရှီးယွဲ့ကမူ တက်ကြွပြီး ချစ်စရာ ကောင်းသဖြင့် သူမကို အားကိုးနိုင်လောက်သည်ဟု ယူဆကြသည်။

"ကိုယ်ကျင့်တရား ရှိတဲ့သူဆိုတာ တစ်ပါးသူကို လေးစားတတ်ရမယ်လို့ ကျွန်မ ယုံကြည်ပါတယ်။ အဆင့်အတန်း မခွဲခြားဘဲ လူတိုင်းကို တန်းတူညီမျှ ခင်မင်ရင်းနှီးစွာ ဆက်ဆံသင့်ပါတယ်။"

"ကောင်းတယ်။" မဟာအကြီးအကဲက ထပ်မံ ချီးကျူးလိုက်ပြန်သည်။ အထွတ်အထိပ်အဆင့် ပါရမီရှင် တစ်ယောက် ပီသ၏။ အရိုးတည်ဆောက်ပုံ ကောင်းမွန်ရုံသာမက ဟောက်ရန်ဂိုဏ်း၏ လမ်းစဉ်ကိုလည်း နက်နက်နဲနဲ နားလည်ထားပေသည်။

"ကိုယ်ကျင့်တရား ဆိုတာ မူဝါဒတွေကို စွဲကိုင်ထားပြီး အကျိုးစီးပွားကြောင့် ယိမ်းယိုင်မသွားဘဲ အတွင်းစိတ်ကို စင်ကြယ်အောင် ထိန်းသိမ်းခြင်းပါ။" အနက်ရောင် ဝတ်စုံနှင့် လူငယ်တစ်ဦးကလည်း သူ့နားလည်မှုကို ရှင်းပြသည်။

"ကိုယ်ကျင့်တရား ဆိုတာ ကြီးသူကို ရိုသေ၊ ငယ်သူကို လေးစားပြီး အပြန်အလှန် ကူညီရိုင်းပင်းခြင်းပါ။"

"ကိုယ်ကျင့်တရား ဆိုတာ လူကြီးလူကောင်း ဆန်ဆန် ပြုမူခြင်းပါ။"

လူတိုင်းက ကိုယ်ပိုင် နားလည်မှုများကို အသီးသီး ရှင်းပြနေကြရာ ချင်ထျန်းမှာ ဦးနှောက်ဆေးခြင်း အခမ်းအနားသို့ ရောက်နေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဒီကောင်တွေ ရူးကုန်ကြပြီလား။

ဒါ ငါသိတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းလောက ဟုတ်သေးရဲ့လား။

အားကြီးသူက အသက်ရှင်ကျန်ရစ်မယ့် လောက မဟုတ်ဘူးလား။

ဒါက သိသိသာသာကြီးကို ဦးနှောက်ဆေးတဲ့ ပွဲပဲ။ ချင်ထျန်း၏ စိတ်နှလုံးမှာ မည်သို့မျှ လှုပ်ရှားခြင်း မရှိပေ။

"ဒါက သိသိသာသာကြီး မှားယွင်းတဲ့ နားလည်မှုပဲ။"

ပိန်ပိန်ပါးပါး လူငယ်လေး ရှေ့ထွက်လာသည်။

မဟာအကြီးအကဲ၏ မျက်လုံးများ နူးညံ့သွားသည်။ ဤကလေး၏ အကြည့်မှာ ဖြူစင်ပြီး လောကီ အရှုပ်အထွေးများနှင့် ကင်းစင်နေပုံရသည်။ ရိုးသားပြီး သွန်သင်ရ လွယ်ကူမည့် ပါရမီရှင်လေး ဖြစ်လောက်သည်။

"လူငယ်လေး... မင်းရဲ့ နားလည်မှုကို ပြောပြပါ။"

လူငယ်လေး၏ မျက်လုံးများ လှုပ်ခတ်သွားပြီး ခေါင်းကို ငုံ့ကာ ပခုံးကို ကျုံ့လိုက်သည်။ သူ၏ အသံမှာ အလွန်တိုးညှင်းနေ၏။ "ကျွန်တော် ကိုယ်ကျင့်တရား ဆိုတာ ဘာလဲ မသိပါဘူး။ ကျွန်တော်က စာမတတ်ဘူး။ ရေးလည်း မရေးတတ်ဘူး။ ကျွန်တော်က မိုင်သုံးရာ အကွာက ရွာလေးတစ်ရွာမှာ နေတာပါ။ ကျွန်တော့်အမေ နေမကောင်း ဖြစ်နေလို့ပါ။

မသေမျိုးဂိုဏ်းတံခါး ပွင့်မယ်လို့ ကြားတာနဲ့... အမေ့ကို ကုဖို့ ဆေးရမလားလို့ မျှော်လင့်ပြီး လာကြည့်တာပါ။" လူငယ်လေးမှာ ခေါင်းကို ငုံ့ထားဆဲ ဖြစ်ပြီး မည်သူ့ကိုမျှ မကြည့်ရဲသည့်ပုံ ဖြစ်နေသည်။

ထိုလူငယ်လေးမှာ ၁၄၊ ၁၅ နှစ်ခန့်သာ ရှိသေးပြီး ပိန်လှီကာ အာဟာရ ပြတ်လပ်နေပုံ ရသည်။ အဝတ်အစားများမှာ စုတ်ပြတ်နေပြီး ဖိနပ်မပါဘဲ ခြေဗလာနှင့် ဖြစ်ကာ ခြေဖနောင့်တွင် အသားမာများ တက်နေပြီး ခြေသည်းကြားတွင် မြေကြီးမည်းမည်းများ ရှိနေသည်။ မထူးဆန်းပါလေ။ သူက လယ်တောသားလေး တစ်ယောက် ဖြစ်နေသည်။

"သူက တကယ်ကြီး စာမတတ်တဲ့ တောသားလေးပါလား။" လူအများအပြား စိတ်ထဲမှ သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။ ကျင့်ကြံခြင်း ဆိုသည်မှာ ပါရမီ တစ်ခုတည်းအပေါ် မူတည်သည် မဟုတ်ပေ။ မိခင်အတွက် ဆေးလာတောင်းရင်းနှင့် မထင်မှတ်ဘဲ အထွတ်အထိပ်အဆင့် ပါရမီကို တွေ့ရှိသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရွာပြင် တစ်ခါမှ မထွက်ဖူးသော လူငယ်လေးက မိခင်အတွက် ဆေးလိုက်ရှာခြင်းသည် တကယ်ကို ထိမိစေသည်။

ရွာငယ်လေး တစ်ရွာမှ လူငယ်လေး တစ်ယောက် အနေဖြင့် ဘိုးဘွားစဉ်ဆက် နေထိုင်ခဲ့သော နေရာကို စွန့်ခွာပြီး ဆေးလိုက်ရှာရန်အတွက် ကြီးမားသော သတ္တိ လိုအပ်ပေသည်။

ထို့အပြင် လူငယ်လေး၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ အားနည်းနေပြီး အစာမစားရသည်မှာ ကြာနေပုံရသည်။ မိုင်သုံးရာ ခရီး... တောင်တန်းတွေကြားက မိုင်သုံးရာ ခရီးဆိုတာ လူကြီးတစ်ယောက်အတွက်တောင် ခက်ခဲတာ။ ဆယ်ကျော်သက် ကလေးတစ်ယောက်အတွက် ဆိုရင် မပြောနဲ့တော့။

"ဒါပေမဲ့ သူက စာမတတ်ဘူး ဆိုတော့... သူ့ရဲ့ ကိုယ်ကျင့်တရားဆိုင်ရာ နားလည်မှုကို စမ်းသပ်လို့ မရတော့ဘူး။ ကြည့်ရတာ သူက ငါတို့ဂိုဏ်းနဲ့ မကိုက်ညီဘူး ထင်တယ်။" မဟာအကြီးအကဲက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"မင်းတို့ ဘယ်လို ထင်ကြလဲ။"

"မဟာအကြီးအကဲ ပြောသလိုပါပဲ။ သူက မိဘကို ရိုသေသိတတ်တဲ့ လူငယ်လေး ဖြစ်ပေမဲ့ ဂိုဏ်းစည်းကမ်းနဲ့ မညီဘူး ဖြစ်နေတယ်။ ပြန်ပြီးတော့ စာသင်လိုက်ပါဦးလား။ သုံးနှစ်နေမှ ပြန်လာလည်း နောက်မကျပါဘူး။"

"အဲဒါ အကောင်းဆုံး ဖြစ်မှာပါ။ လူငယ်လေးက ငယ်ပါသေးတယ်။ နောက်မှ ပြန်လာလည်း ရပါတယ်။"

အကြီးအကဲ အများအပြားသည် လူငယ်လေး၏ မိခင်အတွက် မိုင်ရာချီ ခရီးနှင်လာမှုကို စာနာကြသဖြင့် ဝင်ရောက် ပြောဆိုပေးကြသည်။

မဟာအကြီးအကဲက ခေါင်းခါလိုက်ပြီး "ဂိုဏ်းစည်းကမ်း ဆိုတာ ရှိနေတော့ ဝမ်းနည်းစရာပါပဲ။ ဒါပေမဲ့ ကောင်းကင်ဘုံမှာ သက်ရှိတွေကို ချစ်မြတ်နိုးတဲ့ သီလတရား ရှိတယ်။ ငါ့ဆီမှာ အလုပ်အကျွေးပြုသူ အနေနဲ့ အရင် လာနေပါလား။ မင်းအမေ ကိစ္စကိုတော့ ဒီအဘိုးကြီး ကူညီ ဖြေရှင်းပေးမယ်။"

"ဟင်။"

"တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီ။"

အကြီးအကဲ အများအပြား ရုတ်တရက် မတ်တတ်ရပ်လိုက်ကြပြီး အချို့ဆိုလျှင် လက်နက်များ ထုတ်ကာ မဟာအကြီးအကဲကို ချိန်ရွယ်လိုက်ကြသည်။ "ဒီအဘိုးကြီး... ခင်ဗျား ဒီလို လှည့်ကွက်မျိုး သုံးရဲတယ်ပေါ့။ အမှန်အတိုင်း ပြောစမ်း။"

ဂိုဏ်းချုပ် အဘိုးအိုက မှော်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြု၍ အလင်းတံတိုင်း တစ်ခု ကာရံလိုက်ရာ ဂိုဏ်းသားများ ထိုမြင်ကွင်းကို မမြင်ရတော့ပေ။

"ဒီကောင်လေးက မိခင်အတွက် ဆေးရှာဖို့ မိုင်ရာချီ လာခဲ့တာ။ ဒါက ကြီးမားတဲ့ ရိုသေမှုပဲ။ ဒီအဘိုးကြီး မနေနိုင်တော့ဘူး။ ကိုယ့်ငယ်ဘဝကို ပြန်မြင်ရသလို ခံစားရလို့ပါ။ အလုပ်အကျွေးပြုသူ အနေနဲ့ ခေါ်ထားတာကလည်း သူ့ရဲ့ ရိုသေမှုကို ဖြည့်ဆည်းပေးချင်လို့ပါ။"

"ဒီလိုဆိုရင် ဂိုဏ်းစည်းကမ်းနဲ့လည်း မညီဘူး မဖြစ်တော့သလို... ကောင်လေးရဲ့ ဆန္ဒလည်း ပြည့်ဝသွားတာပေါ့။"

"သောက်ီးပဲ။ အမှန်အတိုင်း ပြောစမ်း အဘိုးကြီး။" ဒုတိယအကြီးအကဲ ယွီရှင်းရွှယ်က ဓားကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ "ငါတို့ကို အရူးတွေများ မှတ်နေလား။"

ဒီအဘိုးကြီးက အရင်တုန်းက ဒီလို အကြောင်းပြချက်နဲ့ ဘယ်သူ့ကိုမှ မခေါ်ဖူးဘူး။ ဒီတစ်ခါကျမှ ပါရမီ စမ်းသပ်မှုကို သူ တာဝန်ယူရတဲ့ အလှည့်မှာ အလုပ်အကျွေးပြုသူ ခေါ်မယ် လုပ်နေတယ်။

"နေပါဦး... နေပါဦး... ဂျူနီယာညီမလေး။ တကယ်ကြီး လုပ်မလို့လား။" ဒုတိယအကြီးအကဲ၏ ဓားချက်က အလွန် ထက်မြက်လှသည်။

"ပြောစမ်း။"

"ပြောပါမယ်... ပြောပါမယ်။ ဒီကောင်လေးက အထွတ်အထိပ်အဆင့် ပါရမီ ပိုင်ရှင်ပါ။"

"ဒီကောင်စုတ်။ ဒီတပည့်က ငါ့တပည့် ဖြစ်ရမယ်။" ဒုတိယအကြီးအကဲက ဓားကို မဟာအကြီးအကဲ၏ လည်ပင်းနား တေ့ထားလိုက်သည်။

"ညီမလေး... ညီမလေး။ ငါတို့က ကွန်ဖြူးရှပ်သူတော်စင်ရဲ့ ဂိုဏ်းလေ။ ဘယ်လိုလုပ် အကြမ်းဖက်လို့ ဖြစ်မလဲ။ စိတ်မလောပါနဲ့။ စိတ်လိုက်မာန်ပါ မလုပ်ပါနဲ့။" မဟာအကြီးအကဲက ကပျာကယာ တောင်းပန်လေသည်။ သူ့ညီမလေးက ကွန်ဖြူးရှပ် လမ်းစဉ်ကို နက်နက်နဲနဲ နားလည်သော်လည်း စိတ်ကတော့ အတော်လေး ဆတ်သည်။

"ဂိုဏ်းချုပ်... တစ်ခုခု ဝင်ပြောပါဦး။" မဟာအကြီးအကဲ စိတ်ပျက်လက်ပျက် ဖြစ်သွားသည်။ ဒီအဘိုးကြီးက ဟီးဟီးဟားဟား လုပ်ပြီး ရပ်ကြည့်နေတယ်။ ဂိုဏ်းချုပ် ဂုဏ်သိက္ခာ ဆိုတာရော ရှိသေးရဲ့လား။

"ညီမလေး။ ဘယ်သူ့တပည့် ဖြစ်မလဲ ဆိုတာကို ပြီးမှပဲ တပည့်ရဲ့ ဆန္ဒအတိုင်း ဆုံးဖြတ်ကြတာပေါ့။" ဂိုဏ်းချုပ် အဘိုးအိုက ဝင်ရောက် ဖျန်ဖြေပေးလိုက်သည်။

အလင်းတံတိုင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်။

ဂိုဏ်းသားများ၏ အမြင်တွင် အကြီးအကဲ တစ်ဒါဇင်ကျော်သည် မသေမျိုး သူတော်စင်များကဲ့သို့ ခန့်ညားထည်ဝါစွာ ထိုင်နေကြဆဲ ဖြစ်ပြီး ကွန်ဖြူးရှပ်သူတော်စင်၏ ဟန်ပန်ကို အပြည့်အဝ ပြသနေကြသည်။

"လူငယ်လေး... ငါတို့ ဆွေးနွေးပြီးပါပြီ။ မင်းက မိခင်အတွက် ဆေးရှာဖို့ မိုင်ရာချီ ခရီးနှင်လာခဲ့တာ။ ဒါဟာ ကြီးမားတဲ့ ရိုသေမှုပဲ။ ဘိုးဘေး ကွန်ဖြူးရှပ်သူတော်စင်ရဲ့ အဆိုအရ ရိုသေမှုနဲ့ ကိုယ်ကျင့်တရား ဆိုတာ ခွဲခြားလို့ မရဘူးတဲ့။ ဂိုဏ်းအနေနဲ့ မင်းအတွက် ခြွင်းချက် ထားပေးမယ်။ တတိယအဆင့် စမ်းသပ်မှုကို အောင်မြင်တယ်လို့ သတ်မှတ်လိုက်ပြီ။"

လူငယ်လေးက မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ နီလာရောင် မျက်ဝန်းများထဲတွင် အပြာရောင် အလင်းတန်းများ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

အကြီးအကဲများမှာ ထိုင်ခုံပေါ်တွင် ငြိမ်ငြိမ် မထိုင်နိုင်လောက်အောင် ဖြစ်ကုန်ကြသည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ မသေမျိုးဆရာသခင်။" လူငယ်လေးက အကြောင်းရင်းကို မသိပေ။ သူ့အမေ အသက်ချမ်းသာရာ ရပြီ ဆိုတာကိုပဲ သိလိုက်သည်။

"အင်း။" မဟာအကြီးအကဲက ပြုံး၍ ခေါင်းညိတ်လိုက်ရာ နွေဦးလေညှင်းကဲ့သို့ အေးမြသော ခံစားမှုကို ပေးစွမ်းလေသည်။

အညစ်အကြေး ကင်းစင်ပြီး ဖြူစင်သော စိတ်နှလုံး ပိုင်ရှင်သည် အနာဂတ်တွင် ကွန်ဖြူးရှပ်သူတော်စင်၏ အနှစ်သာရကို သေချာပေါက် ဆုပ်ကိုင်နိုင်ပေလိမ့်မည်။

သူတို့ တစ်ယောက်ပြီး တစ်ယောက် ဆက်သွားကြသည်။

ဒါက လုံးဝ မတိကျဘူးလို့ ချင်ထျန်း ခံစားလိုက်ရသည်။ ကြုံရာ လျှောက်ပြောနေကြပြီး အများစုက ဆင်တူယိုးမှားတွေချည်း ဖြစ်သည်။ ရှေ့လူ ပြောတာကို နောက်လူက လိုက်မပြောအောင် စာရွက်ပေါ်မှာ အရင်ရေးခိုင်းတာ ဖြစ်လောက်သည်။

သို့သော် လာသမျှ လူတိုင်းက ဟောက်ရန်ဂိုဏ်းသည် ဂုဏ်သိက္ခာရှိပြီး ဖြောင့်မတ်မှန်ကန်သော ဂိုဏ်း ဖြစ်ကြောင်း သိထားကြသဖြင့် ကောင်းနိုးရာရာများကိုသာ ရွေးချယ် ပြောဆိုကြသည်။

ရိုးသားသည့်ပုံစံ ရှိသော လူငယ်က "ကိုယ်ကျင့်တရား ဆိုတာ သည်းခံခြင်းနဲ့ လိုက်လျောခြင်းပါ" ဟု ပြောပြီးသည့် အချိန်မှသာ ချင်ထျန်း၏ အလှည့် ရောက်လာလေသည်။

ချင်ထျန်းက ထိုစကားကို နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။ သည်းခံခြင်းနဲ့ လိုက်လျောခြင်းက ဘာ ကိုယ်ကျင့်တရားမို့လို့လဲ။

သို့သော် အကြီးအကဲ တစ်ဦးက အသာအယာ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"မင်းအလှည့် ရောက်ပြီ။ မင်းရဲ့ စာအုပ်ထဲက နားလည်မှုတွေကို ပြောပြပါဦး။" မဟာအကြီးအကဲက ချင်ထျန်းကို ကြည့်လိုက်သည်။ ဤကလေး၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ် များလွန်းသဖြင့် ဟောက်ရန်ဂိုဏ်းနှင့် မသင့်တော်ဟု သူ ယူဆနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ချင်ထျန်းသည် စာရွက်အထူကြီး တစ်ထပ်ကို ကိုင်ထားသဖြင့် ထင်ပေါ်မနေဘဲ မရှိပေ။

မသိသူများ အနေဖြင့် သူ စာအုပ် လာရေးသည်ဟုပင် ထင်မှတ်ကြပေလိမ့်မည်။

"ကိုယ်ကျင့်တရား" ဆိုသည့် စကားလုံး တစ်လုံးတည်းကို ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက် အများကြီး ဖွင့်ဆိုလို့ ရမှာတဲ့လဲ။

All Chapters