အခန်း (၂၈၅-၂၈၆)

အပိုင်း(၂၈၅) သန္ဓေပြောင်းလက်နက်နှင့် တံတားတည်ဆောက်ရေး စီမံကိန်း

လက်နက်တိုင်းက လူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ အားနည်းချက်များကို အစားထိုးပေးပြီး အချို့သော အစိတ်အပိုင်းများကို ပိုမို အားကောင်းလာစေရန် မြှင့်တင်ပေးစမြဲ ဖြစ်သည်။

ဓားများ၊ လှံများ၊ သန်လျက်များနှင့် လက်နက်ရှည်များသည်။ ထက်မြက်မှုကို တိုးမြှင့်ပေးခြင်းဖြင့် လူသားများ၏ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းကို မြှင့်တင်ပေးကာ တိရစ္ဆာန်များ၏ ချွန်ထက်သော လက်သည်။းများ၊ အစွယ်များနှင့် ဆင်တူသည့် အာနိသင်ကို ရရှိစေသည်။

ဒိုင်းကဲ့သို့သော လက်နက်များကမူ လူ့ခန္ဓာကိုယ်၏ ကာကွယ်နိုင်စွမ်းကို တိုးမြင့်စေပြီး ပြင်ပမှ တိုက်ခိုက်မှုများကို ခံနိုင်ရည်ရှိအောင် စွမ်းဆောင်ပေးသည်။

ယခု သူ၏ရှေ့မှောက်ရှိ ပေတံသည်။လည်း တစ်စုံတစ်ရာသော အစွမ်းအာနိသင်ကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိရမည်သာ ဖြစ်သည်။

လင်းယွမ်က ပေတံကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲရှိ သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်များကို ထိုအထဲသို့ စီးဝင်စေလိုက်သည်။

"ဝုန်း"

သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်များ စီးဝင်သွားသည်။နှင့်တစ်ပြိုင်နက် ပေတံက ချက်ချင်း တုန်ခါသွားပြီး ကျောက်စိမ်းသားဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော ပေတံတစ်ခုလုံးမှ အဖြူရောင်အလင်းတန်းများ ခပ်ဖျော့ဖျော့ ထွက်ပေါ်လာသည်။

လင်းယွမ်က သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်ကို အလိုအလျောက် တွန်းအားပေးလိုက်ပြီး ပေတံကို အသာအယာ ခုတ်ပိုင်းလိုက်သည်။

"ရွှီး"

အားပြင်းပြီး ထက်မြက်လှသော ပေတံသွားတစ်ခုက အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထွက်ပေါ်သွားသည်။

ဖတ်ခနဲ အသံနှင့်အတူ ရှေ့ရှိ ကျောက်စိမ်းပြားကြမ်းပြင်ကို တိုက်ရိုက် ခွဲထုတ်ပစ်လိုက်သည်။

ကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် နက်ရှိုင်းသော ဓားရာတစ်ခု ချက်ချင်း ပေါ်လာခဲ့သည်။

လင်းယွမ်၏ မျက်လုံးများက စူးရှသွားပြီး ရှေ့သို့ တစ်လှမ်းတိုးကာ ကြမ်းပြင်ပေါ်ရှိ အရာကို စစ်ဆေးလိုက်သည်။

သူ အကြမ်းဖျင်း ကြည့်လိုက်ရာ ထိုအရာသည်။ လက်တစ်ဆစ်စာခန့် နက်ရှိုင်းနေကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

လင်းယွမ်သည်။ သက်ပြင်းတစ်ချက်ကို မသိမသာ ရှိုက်သွင်းလိုက်မိသည်။ "ဒီလောက်တောင် ထက်တာလား"

သူ့ရှေ့ရှိ ပေတံသည်။ သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်များကို စုစည်းပြီးနောက် ထွက်ပေါ်လာသော စွမ်းအင်အလင်းသွားက ဤမျှအထိ ကြောက်မက်ဖွယ် ကောင်းနေလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

ရန်ဆန်းမင်၏ ထက်မြက်ခြင်းအစွမ်းဖြင့် အားဖြည့်ထားသော လက်နက်ပင်လျှင် ဤမျှအထိ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဆင့်သို့ ရောက်ရန် ခဲယဉ်းပေလိမ့်မည်။

လင်းယွမ်က သူ့လက်ထဲရှိ ပေတံကို ကြည့်ကာ ခဏမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင်များကို ပြန်လည်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး စိတ်စွမ်းအင်များကို အစားထိုး စီးဝင်စေလိုက်သည်။

ထို့နောက် သူ ထပ်မံ၍ ခုတ်ပိုင်းလိုက်ပြန်သည်။

"ဝှီး"

လေထုကို ခွဲထွက်သွားသည့် အသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း အခြား မည်သည့် အကျိုးသက်ရောက်မှုမျှ မရှိခဲ့ပေ။

လင်းယွမ်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။ "စိတ်စွမ်းအင်ကိုတော့ မမြှင့်ပေးနိုင်ဘူးလား"

သူ ထပ်မံ စဉ်းစားလိုက်ပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်တွင်းရှိ မီးနဂါးအက အစွမ်းကို လှုံ့ဆော်လိုက်သည်။

ထိုခဏ၌ပင် သူ၏ လက်နှစ်ဖက်ကြားတွင် မီးတောက်များ ချက်ချင်း လောင်ကျွမ်းလာသည်။

လင်းယွမ်သည်။ ပေတံကို ဆုပ်ကိုင်လိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် ပေတံတစ်ခုလုံး နီရဲသွားပြီး မီးတောက်ကြီးတစ်ခု လောင်ကျွမ်းလာခဲ့သည်။

ပေတံက မီးစွဲလောင်နေသည့်အလား ဝုန်းခနဲ တောက်လောင်နေသည်။

လင်းယွမ်က ပေတံကို ညင်သာစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။

"ဝုန်း"

ထိုခဏ၌ပင် မီးနဂါးတစ်ကောင်သည်။ ပေတံမှတစ်ဆင့် အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ထွက်ပေါ်လာသည်။

မီးနဂါးက သွယ်လျသွားသော်လည်း မီးတောက်များဖြင့် ဖွဲ့စည်းထားသော ထိုမီးနဂါးမှာ အလွန်သိပ်သည်။း ကျစ်လျစ်နေပြီး သူ၏ လက်သီးနှစ်ဖက်ဖြင့် ပစ်လွှတ်လိုက်သော မီးနဂါးထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို အစွမ်းထက်နေသည်။

လင်းယွမ်က အသာအယာ ညွှန်ပြလိုက်ရာ ပေတံပေါ်ရှိ မီးနဂါးသည်။ ချက်ချင်း ထွက်ပေါ်လာပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ရိုက်ခတ်သွားသည်။

ချက်ချင်းပင် ကြမ်းပြင်က ဝုန်းခနဲ ပေါက်ကွဲသွားပြီး ကျောက်စိမ်းပြားကြမ်းပြင်ပေါ်တွင် ကြီးမားသော တွင်းကြီးတစ်ခု အရည်ပျော်ကျကာ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

လင်းယွမ်က ပေတံကို ပြန်ရုပ်သိမ်းလိုက်ပြီး ကျောက်တွင်းကြီးကို ကြည့်ကာ စမ်းသပ်မှု ရလဒ်များကို အကဲဖြတ်လိုက်သည်။

"အပူချိန်က နှစ်ဆလောက် တက်သွားပြီး ပေါက်ကွဲအားကလည်း နှစ်ဆ သုံးဆလောက် ပိုအားကောင်းသွားတယ်"

"ဒါဆို ဒီပေတံရဲ့ အသုံးဝင်မှုက တကယ်တော့ စွမ်းအင်တွေကို ပေတံကနေတစ်ဆင့် ထုတ်လွှတ်ပြီး တိုက်ခိုက်စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ပေးတဲ့ အခန်းကဏ္ဍကနေ ပါဝင်နေတာလား"

"ဒီလို မြှင့်တင်မှုမျိုးက စိတ်စွမ်းအင်အပေါ်မှာတော့ အကျိုးသက်ရောက်မှု မရှိဘူးပဲ"

ထို့နောက် လင်းယွမ်က အခြားသော စမ်းသပ်မှုနည်းလမ်း အချို့ကို ထပ်မံပြုလုပ်ခဲ့ပြီး ဤပေတံ၏ အသုံးဝင်မှုကို တဖြည်းဖြည်း နားလည်လာခဲ့သည်။

ဤပေတံသည်။ တိုက်ခိုက်ရေးအစွမ်းများ၏ စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ပေးနိုင်ရုံသာမက ကာကွယ်ရေးအစွမ်းများအတွက်လည်း တူညီသော မြှင့်တင်ပေးနိုင်စွမ်း ရှိနေသည်။

သူက မြစ်တစ်ရာ ပင်လယ်ပေါင်းဆုံ အစွမ်းကို အသုံးပြုချိန်တွင် ပေတံကို ကြားခံအဖြစ် အသုံးပြုပါက သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်လည်တွင် ဖြစ်ပေါ်လာသော အားကောင်းသည့် ရေဘောလုံးအကာအကွယ်သည်။ အဆက်မပြတ် လည်ပတ်နေစဉ်မှာပင် အကာအကွယ်တစ်ခုလုံး၏ ကြံ့ခိုင်မှုနှင့် အထူမှာလည်း များစွာ တိုးလာခဲ့သည်။

ဤပေတံသည်။ တိုက်ခိုက်ရေးနှင့် ကာကွယ်ရေး အစွမ်းနှစ်ရပ်လုံးကို ထိရောက်စွာ မြှင့်တင်ပေးနိုင်သောကြောင့် အလွန်ကောင်းမွန်သည့် သန္ဓေပြောင်းလက်နက်တစ်ခုဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

လင်းယွမ်၏ လက်ရှိ အရည်အသွေးများအားလုံးသည်။ ပြည့်ဝနေပြီ ဖြစ်ကြောင်း သိထားရမည် ဖြစ်သည်။

အချိန်တိုအတွင်း မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို မရရှိနိုင်ဘဲ မျိုးရိုးဗီဇမြေပုံကို ဖြေရှင်းနိုင်ခြင်း မရှိသေးသည့် အခြေအနေမျိုးတွင် အစွမ်းများ၊ သန္ဓေပြောင်းလက်နက်များနှင့် သင်္ကေတကျောက်တုံးများကဲ့သို့သော ပြင်ပ အထောက်အကူပြု ပစ္စည်းများဖြင့်သာ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းအားကို မြှင့်တင်နိုင်တော့မည် ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်အထိ ဤပေတံသည်။ လင်းယွမ် ပထမဆုံး ရရှိခဲ့သည့် သန္ဓေပြောင်းလက်နက်တစ်ခုဟု ဆိုနိုင်ပေသည်။

အကယ်၍ သူသည်။ မျိုးရိုးဗီဇမျိုးစေ့ကို လဲလှယ်ရန်အတွက် အမှတ်များကို စုဆောင်းနေရခြင်း မဟုတ်ပါက။

သူကိုယ်တိုင်ပင် သန္ဓေပြောင်းလက်နက်တစ်ခုကို အရင်ဆုံး လဲလှယ်ချင်နေမိမည် ဖြစ်သည်။

"ဒီပေတံက သန္ဓေပြောင်းလက်နက်တွေထဲမှာ ဘယ်အဆင့်လောက် ရှိမလဲ မသိဘူး"

လင်းယွမ်၏ စိတ်ထဲတွင် အနည်းငယ် နှမြောတသ ဖြစ်သွားမိသည်။၊ သူ၏ ဘက်တွင် လက်ရှိ၌ စနစ်မှ မဲပေါက်ထားသော ပစ္စည်းများကိုသာ မြင်နိုင်ပြီး အရောင်အလင်းတန်းများဖြင့် အဆင့်ခွဲခြားထားခြင်း ဖြစ်သည်။

အခြား ပစ္စည်းများကို စနစ်က ခွဲခြားသတ်မှတ်ပေးနိုင်ခြင်း မရှိသောကြောင့် ဆုံးဖြတ်ရန် နည်းလမ်းမရှိပေ။

သူက ပေတံကို ပြန်သိမ်းလိုက်ပြီး မီးအိမ်တည်သီးကို ထုတ်ယူလိုက်သည်။

မီးအိမ်တည်သီးမှာ လက်သီးဆုပ်အရွယ်အစားခန့်သာ ရှိပြီး အသီးတစ်ခုလုံးမှာ မီးတောက်ကဲ့သို့ နီရဲကာ ကြည်လင်နေပြီး အနီရောင်အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်နေသည်။

စားလိုက်ပြီးနောက် မည်သည့် အာနိသင်မျိုး ရှိမည်ကိုမူ သူ မသိပေ။

လင်းယွမ်က ယင်းကို ပြန်ယူသွားရန် စဉ်းစားထားပြီး ထိုက်ယန်တောင် ခိုလှုံရေးစခန်းအတွင်း ထူးချွန်စွာ စွမ်းဆောင်နိုင်သူ မည်သူ့ကိုမဆို ဆုလာဘ်အဖြစ် ပေးအပ်နိုင်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

ကောင်းမွန်သော အဖွဲ့အစည်းတစ်ခုတွင် လူတိုင်းက အဖွဲ့အစည်းကို ကာကွယ်စောင့်ရှောက်လိုစိတ် ဖြစ်ပေါ်လာစေရန် ပြည့်စုံလုံလောက်သော ဆုပေးစနစ်တစ်ခု ရှိရန် လိုအပ်ပေသည်။

လူတစ်ဦးကို အစွမ်းများ နိုးထလာစေနိုင်သည့် သန္ဓေပြောင်းအသီးလောက် ကောင်းမွန်သော ဆုလာဘ်မျိုးက မည်သည့်အရာ ရှိနိုင်ဦးမည်နည်း။

လင်းယွမ်က ပြုံးလိုက်ပြီး သန္ဓေပြောင်း မီးအိမ်တည်သီးကို ပြန်သိမ်းလိုက်သည်။

"ဒါပေမယ့် ပြဿနာတွေ ဖြစ်လာမှာကို ကာကွယ်တဲ့အနေနဲ့ လီရှန်ယန်ရဲ့ လက်ထဲက သန္ဓေပြောင်း မီးအိမ်တည်သီးကို စားသုံးပြီးတဲ့ ရလဒ်ကို အရင် စောင့်ကြည့်ရမယ်"

ယခုအချိန်အထိ သန္ဓေပြောင်းအသီးများ ပေါ်ပေါက်လာရသည့် အကြောင်းရင်းကို မည်သူမျှ ရှင်းလင်းစွာ မသိကြသေးပေ။

သန္ဓေပြောင်းအသီး အမျိုးအစားတိုင်းသည်။ မည်သည့် အစွမ်းမျိုးကို နိုးထလာစေနိုင်သနည်း ဆိုသည်။မှာလည်း လူတစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ကွာခြားနိုင်ပုံ ရသည်။

ဤသန္ဓေပြောင်းအသီးတွင် ဘေးထွက်ဆိုးကျိုး တစ်စုံတစ်ရာ ရှိမရှိကို လင်းယွမ် အတိအကျ မပြောနိုင်ပေ။

လီရှန်ယန်၏ လက်ထဲရှိ အသီးကို စားသုံးပြီးနောက် ရလဒ်ကို အရင်ကြည့်ရန် သူ စဉ်းစားထားသည်။

……

အခန်းထဲတွင် ရန်ရုံဝေက ခုံပေါ်တွင် ထိုင်နေပြီး ရန်မေက သူ့အတွက် ရေတစ်ခွက် ငှဲ့ပေးကာ တီးတိုးပြောလိုက်သည်။

"အဖေ... ရေသောက်လိုက်ပါဦး"

ရန်ရုံဝေက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ရေတစ်ငုံ သောက်ကာ သူ၏ သမီးဖြစ်သူကို ရှုပ်ထွေးသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

"ရှောင်မေ... သမီးနဲ့ ဒီ လင်းယွမ်က ဘယ်လို သိခဲ့ကြတာလဲ"

ရန်မေက တီးတိုး ပြန်ဖြေသည်။

"မောင်လေး... လင်းယွမ်က သမီးရဲ့ မျက်နှာချင်းဆိုင် အခန်းက အိမ်နီးချင်းပါ... ရေဘေးကြီး မတိုင်ခင်ကတည်းက သမီးတို့ သိနေခဲ့ကြတာပါ"

ရန်ရုံဝေက ချက်ချင်း မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး မေးလိုက်သည်။

"သမီးတို့က ရေဘေးကြီး မဖြစ်ခင်ကတည်းက အတူတူ နေနေကြတာလား"

ရန်မေက အလျင်စလို ခေါင်းယမ်းလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဟင့်အင်း... မဟုတ်ပါဘူး... ရေဘေးကြီး မတိုင်ခင်က သမီးနဲ့ သူက ဓာတ်လှေကားထဲမှာ တစ်ခါတလေ ဆုံဖြစ်ကြရုံပါ... သာမန်လူတွေလို အလွန်ဆုံး ခေါင်းညိတ်ပြပြီး နှုတ်ဆက်ရုံလောက်ပါပဲ"

ရန်ရုံဝေက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သူ၏ အမူအရာ အနည်းငယ် လျော့ကျသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဒီလိုဆိုတော့ သမီးတို့ရဲ့ ပတ်သတ်မှုက ရေဘေးကြီး ဖြစ်ပြီးမှ သေချာသွားတာပေါ့"

ရန်မေက ခေါင်းအသာ ညိတ်လိုက်ရာ သူမ၏ မျက်နှာက အနည်းငယ် နီရဲသွားသည်။

ရန်ရုံဝေက သမီးဖြစ်သူကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

"လီကျစ်ချန်ရော ဘယ်မှာလဲ"

ရန်မေ၏ မျက်နှာက ချက်ချင်း ဖြူရော်သွားပြီး ဖခင်ဖြစ်သူကို ကြည့်လိုက်သည်။

ဖခင်၏ အကြည့်များက သူမထံသို့ စူးစိုက်နေသည်။ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမ၏ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် တုန်လှုပ်သွားသည်။

"သမီး... သမီးလည်း မသိဘူး"

ရန်ရုံဝေက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"သမီးက မသိဘူးလား... သမီးတို့ နှစ်ယောက်က လင်မယားတွေလေ... သမီးက ဘယ်လိုလုပ် မသိရတာလဲ"

"သမီးတို့ ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့ကြတာလဲ"

"လီကျစ်ချန်ကို ဒီလင်း ဆိုတဲ့လူက သတ်လိုက်တာလား... သူက သမီးကို သူ့မိန်းမ လုပ်ဖို့ အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေခဲ့တာလား"

ရန်ရုံဝေ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဒေါသအရိပ်အယောင်များ ထွက်ပေါ်လာပြီး အလျင်အမြန် ဆက်တိုက် မေးခွန်းထုတ်တော့သည်။

အကယ်၍ ဤလင်းယွမ်က သူ၏ သမီးကို အတင်းအကျပ် ခိုင်းစေပြီး သူ၏ သမက်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ပါက ထိုအမျိုးသားကို သူ လုံးဝ လက်ခံမည် မဟုတ်ပေ။

ရန်မေက အလျင်စလို ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။

"ဟင့်အင်း... မဟုတ်ပါဘူး အဖေ... အဖေ ထင်နေသလိုမျိုး မဟုတ်ဘူး"

ရန်မေ၏ မျက်ဝန်းများ နီရဲလာပြီး လင်းယွမ်အတွက် အလျင်စလို ဖြေရှင်းချက် ပေးတော့သည်။

"လီကျစ်ချန်... လီကျစ်ချန်က လုံးဝ လူမဟုတ်ဘူး... သူက... သူက သမီးကို တခြားလူတွေဆီက စားစရာတွေနဲ့ သွားလဲဖို့ လုပ်ခဲ့တာ"

ထိုအကြောင်းကို ပြောလိုက်သည်။နှင့် ရန်မေ၏ မျက်ဝန်းများ နီရဲလာပြီး မျက်ရည်များက တားဆီးမရအောင် စီးကျလာခဲ့သည်။

ရန်ရုံဝေက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချက်ချင်း ဒေါသထွက်သွားပြီး စားပွဲကို ဝုန်းခနဲ ရိုက်လိုက်သည်။

"သမီး ဘာပြောလိုက်တယ်... လီကျစ်ချန်လို တိရစ္ဆာန်က ဒီလိုကိစ္စမျိုးကို လုပ်ရဲတယ်ပေါ့လေ"

ရန်မေက ငိုကြွေးနေရင်း ရေကြီးမှုကြီး စတင်ဖြစ်ပွားချိန်က အဖြစ်အပျက်များကို အစမှအဆုံး အသေးစိတ် ပြောပြလိုက်သည်။

ဖခင်ဖြစ်သူ၏ ရှေ့မှောက်တွင် သူမ၏ ခံစားခဲ့ရသမျှ နာကြည်းမှု အားလုံးကို ဖွင့်ဟပြောပြလိုက်သည်။

ရန်ရုံဝေသည်။ ထိုအကြောင်းများကို နားထောင်ရင်း ဒေါသတကြီး အံကြိတ်နေမိပြီး လီကျစ်ချန်ကို ရှာတွေ့ပါက အရေခွံခွာ အရွတ်ဆွဲထုတ်ပစ်ချင်စိတ်များပင် ပေါက်လာခဲ့သည်။

အထူးသဖြင့် နောက်ပိုင်းတွင် သူ၏ သမီးဖြစ်သူမှာ ခေါက်ဆွဲပြုတ် အရည်တစ်ငုံပင် မသောက်ရဘဲ ထိုတိရစ္ဆာန်၏ အတင်းအကျပ် စေခိုင်းမှုကြောင့် မျက်နှာချင်းဆိုင်ရှိ အိမ်နီးချင်းထံတွင် စားစရာ သွားချေးခဲ့ရသည်။ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ။

သူ၏ သမီးဖြစ်သူကို အိမ်နီးချင်းအား မြူဆွယ်စေပြီး စားစရာနှင့် လဲလှယ်ရန်ပင် ခိုင်းစေခဲ့သေးသည်။

ရန်ရုံဝေမှာ ဒေါသထွက်လွန်း၍ ပေါက်ကွဲထွက်လုမတတ် ဖြစ်သွားခဲ့သည်။

သူ၏ မျက်လုံးများက နီရဲလာပြီး အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေကာ ဆဲဆိုလိုက်သည်။

"ခွေးတိရစ္ဆာန်... ဒီခွေးတိရစ္ဆာန်က ဘယ်လိုလုပ် အဲ့လိုလုပ်ရဲရတာလဲ... သူက သမီးအပေါ်ကို ဘယ်လိုလုပ် ဒီလိုမျိုး ဆက်ဆံရဲရတာလဲ"

"အစက သူတို့မိသားစုက တို့အိမ်ကို လာတောင်းရမ်းတုန်းက သူ့မိသားစုတစ်ခုလုံးက သမီးကို တစ်သက်လုံး ကောင်းကောင်းထားပါ့မယ်လို့ ကတိတွေ အထပ်ထပ် ပေးခဲ့ကြလို့ သမီးအမေနဲ့ အဖေက ဒီလက်ထပ်ပွဲကို သဘောတူခဲ့ရတာ"

"ခွေးသူတောင်းစား... ခွေးတိရစ္ဆာန်ပဲ"

"လီကျစ်ချန် အခု ဘယ်မှာလဲ... ငါ သူ့ကို အရှင်လတ်လတ် အရေခွံ သွားခွာပစ်မယ်"

ရန်ရုံဝေသည်။ သူ၏ ကျန်ရှိနေသော လက်တစ်ဖက်ကို တင်းတင်းကျပ်ကျပ် ဆုပ်ကိုင်ထားပြီး အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေခဲ့သည်။

ရန်မေက မျက်ရည်များကို သုတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"သူ ဘယ်မှာရှိလဲဆိုတာ သမီးလည်း မသိတော့ဘူး... နောက်ပိုင်း လင်းယွမ်က သမီးကို ကယ်တင်ပြီးတဲ့နောက် သမီးက သူ့အိမ်မှာပဲ အမြဲ နေခဲ့တာ"

"သူက သမီးကို စားစရာ သောက်စရာတွေ ပေးရုံတင်မကဘူး... သမီးကိုလည်း အရမ်း ဂရုစိုက်ပေးတယ်"

"အဲဒီနောက် တိုက်ခန်းတွင်းမှာ ဆူပူအုံကြွမှုတွေ ဖြစ်ပြီး လူတွေ အများကြီး သေခဲ့ကြတယ်"

"လီကျစ်ချန်က တစ်ခါမှ ထပ်မပေါ်လာတော့ဘူး... သမီး ထင်တာတော့... သူ သေသွားလောက်ပြီ"

ရန်ရုံဝေက ဆဲဆိုလိုက်သည်။

"ဒီခွေးတိရစ္ဆာန်တော့ သက်သာသွားတာပဲ... သူသာ အသက်ရှင်နေသေးရင် ငါက မိန်တုဥယျာဉ်အထိ ရေကူးသွားပြီးတော့ကို အဲ့ခွေးတိရစ္ဆာန်ကို သွားသတ်ပစ်မယ်"

ရန်မေက သူ၏ လက်မောင်းကို ဆွဲကာ နှစ်သိမ့်လိုက်သည်။ "အဖေ... အားလုံး ပြီးသွားပါပြီ... အခု သမီး အရမ်း အဆင်ပြေနေပါပြီ"

"လင်းယွမ်က သမီးအပေါ် အရမ်း ကောင်းတယ်... သမီး သူ့ကို အရမ်း ချစ်တယ်... သူလည်း သမီးကို ချစ်တယ်"

"အဖေ မိန်တောင်မှာ ရှိနေမှန်း သူသိတော့ ထိုက်ယန်တောင်ကနေ သမီးကို ရေကြီးနေတဲ့ကြားကနေ တကူးတက ခေါ်လာပေးတာပါ"

"ဒါတွေကို အဖေလည်း မြင်တာပဲ"

ရန်ရုံဝေသည်။ တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ပြန်ထိုင်လိုက်ကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "သမီးပြောတာကို နားထောင်ကြည့်ရသလောက်တော့ ဒီကောင်လေးက သမီးအပေါ် တကယ် ကောင်းရှာပါတယ်"

ရေကြီးမှုကြီး ဖြစ်ပွားပြီးနောက် မိသားစုကို စွန့်ပစ်ခဲ့သူများ၊ စားစရာအတွက် အချင်းချင်း တိုက်ခိုက်ကြသူများ၊ လင်မယားအချင်းချင်း ရန်သူဖြစ်သွားကြသူများနှင့် သားအဖအချင်းချင်း ရန်ငြိုးဖွဲ့ကြသူများ မည်မျှ များပြားကြောင်းကို သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရပြီး ဖြစ်သည်။

ထို့အပြင် လီခွေရုံတို့ကဲ့သို့သော လူယုတ်မာများ၏ လုပ်ရပ်များကိုလည်း သူ မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

ထိုအကြောင်းများကြောင့်ပင် သူ၏ သမီးဖြစ်သူက လင်းယွမ်နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ရသည်။မှာ မည်မျှ ကံကောင်းကြောင်းကို သူ သိရှိနားလည်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

ယခုအချိန်တွင် လင်းယွမ်အပေါ် သူ၏ ရန်ငြိုးနှင့် သတိထားမှုများ လုံးဝ မရှိတော့ဘဲ ကျေးဇူးတင်မှုနှင့် စိတ်သက်သာရာရမှုများသာ ကျန်ရှိတော့သည်။

"စိတ်မကောင်းစရာက... သမီးအမေတော့ မြင်မသွားရဘူးပေါ့"

သူက မျက်လုံးများကို မှိတ်လိုက်ပြီး ဝမ်းနည်းနေသော မျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ရန်မေလည်း ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ငိုချလိုက်မိပြန်သည်။

ရန်မေက ရန်ရုံဝေတို့ ဤကာလများကို မည်သို့ ဖြတ်သန်းခဲ့ရကြောင်း ထပ်မံ မေးမြန်းလိုက်သည်။

ရန်ရုံဝေက အဖြစ်အပျက်များကို အကြမ်းဖျင်း ပြန်လည် ပြောပြခဲ့သည်။

အခြေအနေ အများစုမှာ ကောင်းချန်လင်း ပြောပြခဲ့သည်။များနှင့် သိပ်မကွာခြားသော်လည်း ရန်ရုံဝေ၏ အမြင်တွင်မူ လီခွေရုံတို့ လူယုတ်မာများ သောင်းကျန်းခဲ့သည့် ကာလများကို ပိုမို ရှင်းလင်းစွာ ဖော်ပြနိုင်ခဲ့သည်။

ရန်မေသည်။ ဖခင်ဖြစ်သူ ပြောပြသည့် အခြေအနေများကို နားထောင်ရင်း ရင်ထဲတွင် လျှိုအားလုံတို့ကို အလိုလို သတိရသွားမိသည်။

သံသယဖြစ်စရာ မလိုဘဲ လီခွေရုံတို့သည်။ လျှိုအားလုံတို့နှင့် တစ်ရိုးတည်း တစ်မျိုးတည်းသာ ဖြစ်ကြပေသည်။

သူမက မိမိကိုယ်ကို တကယ် ကံကောင်းသည်။ဟု ရင်ထဲတွင် ထပ်မံ၍ ဝမ်းသာမိသွားသည်။၊ ရေကြီးမှုကြီး အစပိုင်းမှာတင် လင်းယွမ်နှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ရသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုသို့မဟုတ်ပါက နောက်ဆက်တွဲ ဆိုးကျိုးများကို တွေးပင် မတွေးရဲပေ။

"ဒါဆို သမီးတို့က အခု ထိုက်ယန်တောင်မှာ နေကြတာလား" ရန်ရုံဝေက မေးလိုက်သည်။

ရန်မေက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်... သမီးတို့ မိန်တုဥယျာဉ်ကနေ ထွက်လာပြီးတော့ ထိုက်ယန်တောင်ကို ရောက်ဖို့ လမ်းတစ်လျှောက် တော်တော်လေး ဒုက္ခခံခဲ့ရတယ်... အခက်အခဲတချို့ကိုလည်း ကြုံခဲ့ရပြီးတော့ နောက်ဆုံး ထိုက်ယန်တောင်မှာ အခြေချနိုင်ခဲ့တာ"

"ထိုက်ယန်တောင်ဘက်က အခြေအနေ ဘယ်လိုရှိလဲ... အဲဒီဘက်မှာရော အန္တရာယ် မရှိဘူးလား"

ရန်ရုံဝေက အလျင်စလို မေးလိုက်ပြီး ချက်ချင်း ထပ်ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒီဘက်မှာ အရမ်း အန္တရာယ်များနေရင် သမီးတို့ မိန်တောင်မှာပဲ နေခဲ့ကြပါလား... မိန်တောင်မှာက ယွင်ချွမ်ဘုရားကျောင်းနဲ့ ကျဲ့ဆစ် စာသင်ကျောင်း ဆိုတဲ့ နေရာနှစ်ခုက အင်အားအကြီးဆုံး နေရာတွေလို့ ဆိုလို့ရတယ်"

"အခု လင်းယွမ်က ဒီလောက်တောင် စွမ်းနေမှတော့ လီခွေရုံတို့ကိုလည်း ဖြေရှင်းပြီးသွားပြီဆိုတော့ လီရှန်ယန်ကလည်း သူ့ရဲ့ ပြိုင်ဘက် မဟုတ်နိုင်ပါဘူး... သူ မိန်တောင်မှာ နေရင် သမီးကို အသေအချာ ဂရုစိုက်နိုင်မှာပါ"

"ရှေးလူကြီးတွေ ပြောသလိုပေါ့... ခြင်္သေ့မြီး ဖြစ်ရတာထက် ခွေးခေါင်း ဖြစ်ရတာက ပိုကောင်းတယ်တဲ့... သမီးတို့ ထိုက်ယန်တောင်မှာ ရန်သူတွေ ရှိနေသေးရင် မိန်တောင်မှာပဲ နေတာ ပိုကောင်းပါတယ်"

ရန်မေက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အလျင်စလို ပြောလိုက်သည်။ "အဖေ... အဖေ အထင်လွဲနေပြီ... ထိုက်ယန်တောင်ဘက်မှာလည်း ရန်သူတွေ မရှိတော့ပါဘူး... လင်းယွမ်က အခု ထိုက်ယန်တောင်မှာ ခိုလှုံရေးစခန်း တည်ဆောက်ထားတယ်... ထိုက်ယန်တောင်က အသက်ရှင်ကျန်ရစ်သူ အားလုံးက သူ့ရဲ့ စီမံခန့်ခွဲမှုအောက်မှာ ရှိပြီး သူ့အတွက် အလုပ်လုပ်ပေးနေကြတာ"

"သမီးတို့က ထိုက်ယန်တောင်မှာ အခြေချပြီးသွားပါပြီ... အဲဒီဘက်က ခိုလှုံရေးစခန်းကလည်း တော်တော်လေး အတိုင်းအတာတစ်ခုအထိ ကြီးကျယ်နေပါပြီ"

ရန်ရုံဝေက ချက်ချင်း မျက်လုံးပြူးသွားပြီး အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။ "သူ... သူက ထိုက်ယန်တောင်မှာ ခိုလှုံရေးစခန်း တည်ထောင်ထားတယ်ပေါ့"

"ဟုတ်တယ် အဖေ... လင်းယွမ်က အရမ်း စွမ်းတာ... သမီးတို့ ထိုက်ယန်တောင်မှာ တည်ဆောက်ထားတဲ့ ခိုလှုံရေးစခန်းက အရမ်း ကောင်းတယ်... ပြီးတော့ လျှပ်စစ်မီး ထုတ်ဖို့ မီးစက်တွေလည်း ရှိတယ်"

"ဒါတင်မကသေးဘူး ဈေးဝယ်စင်တာလည်း ရှိတော့ စားရေးသောက်ရေးအတွက် ပူစရာ မလိုဘူး... နေ့တိုင်း တောင်ကို ကင်းလှည့်ပေးမယ့် ကင်းလှည့်အဖွဲ့တွေလည်း ရှိတော့ အရမ်း လုံခြုံတယ်"

"အဖေ... အဲဒီဘက်က မိန်တောင်ထက် အများကြီး ပိုကောင်းတယ်... အဖေ သမီးတို့နဲ့ အတူတူ လိုက်ခဲ့ပါလား"

ရန်ရုံဝေက တိတ်ဆိတ်သွားသည်။၊ သူ ယုံကြည်ရန် အနည်းငယ် ခက်ခဲနေခဲ့သည်။

တကယ်တမ်းတော့ ရန်မေ ပြောပြနေသည့် ခိုလှုံရေးစခန်းသည်။ သူ၏ စိတ်ကူးထက် အနည်းငယ် လွန်ကဲနေခဲ့သည်။

ခိုလှုံရေးစခန်းဆိုတာ ဘာလဲ၊ ဒီလိုအချိန်မျိုးမှာ လျှပ်စစ်မီး ရနိုင်သေးတယ်ပေါ့။

လင်ကျန်းမြို့တစ်ခုလုံး ရေလွှမ်းမိုးခံထားရပြီး လျှပ်စစ်မီးထုတ်လုပ်ရေး စက်ရုံတွေက အစောကြီးကတည်းက အလုပ်မလုပ်တော့တာကို ဘယ်က လျှပ်စစ်မီး ရမှာလဲ။

မီးစက်တွေ ရှိတယ်ဆိုရင်တောင် လောင်စာဆီကို ဘယ်ကနေ သွားရှာမှာလဲ။

ဒါက လုံးဝ လက်တွေ့မကျ၊ သူ တကယ်ကို ယုံကြည်ဖို့ ခက်ခဲနေသည်။

တစ်ခဏမျှ သူက သမီးဖြစ်သူကို သံသယမျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်လိုက်ပြီး သမီးဖြစ်သူများ ဉာဏ်ဆင်ခံထားရသလားဟုပင် အနည်းငယ် သံသယဝင်သွားမိသည်။

"ရှောင်မေ... သမီးပြောတဲ့ ဒီအရာတွေကို သမီး ကိုယ်တိုင် မြင်ခဲ့တာလား... ဒါမှမဟုတ် လင်းယွမ်က သမီးကို ပြောပြထားတာလား" ရန်ရုံဝေက သမီးဖြစ်သူ၏ မျက်လုံးများကို စူးစိုက်ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

ရန်မေက ကြက်သေ သေသွားပြီး ဖခင်ဖြစ်သူ၏ လေးနက်နေသော အမူအရာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဖခင်၏ အတွေးများကို ချက်ချင်း နားလည်သွားသည်။

သူမက မအောင့်နိုင်ဘဲ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ "အဖေ... သမီး ကိုယ်တိုင် မြင်ခဲ့တာပါ... အဖေ စိတ်ချပါ... လင်းယွမ်က တကယ် လူဆိုး မဟုတ်ပါဘူး... သူ သမီးကို အရမ်း ချစ်တယ်... သမီးကိုလည်း ဘယ်တော့မှ လိမ်မှာ မဟုတ်ဘူး"

"အဖေ မယုံရင် သမီးတို့နဲ့အတူ ထိုက်ယန်တောင်ကို လိုက်ကြည့်လိုက်ရင် သိသွားမှာပါ"

ရန်ရုံဝေက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။၊ သမီးဖြစ်သူ ဖော်ပြနေသော ထိုက်ယန်တောင် ခိုလှုံရေးစခန်းကို သူ ယုံကြည်ရန် ခက်ခဲနေဆဲ ဖြစ်သည်။

ဒီလို ကမ္ဘာပျက်မတတ် ရေကြီးမှုကြီးအောက်မှာ ဒီလို နတ်ပြည်လို နေရာမျိုး ရှိနေသေးတယ်ပေါ့။

သူ မယုံကြည်ပေ။

ထိုအချိန်တွင် သူက အသံကို နှိမ့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "ဟုတ်ပြီ... ငါ တကယ် သွားကြည့်ရမယ်... ဒါမှမဟုတ်ရင် ငါ သမီးကို သေချာပေါက် စိတ်ချမှာ မဟုတ်ဘူး"

ရန်မေက ချက်ချင်း ဝမ်းသာသွားသည်။ "အရမ်း ကောင်းတာပဲ... အဲဒီအချိန်ကျရင် အဖေ ကြည့်လိုက်တာနဲ့ အားလုံးကို သိသွားမှာ"

ရန်ရုံဝေက ယွင်ချွမ်ဘုရားကျောင်း၏ ကိစ္စများကို ထပ်မံ မေးမြန်းလိုက်ပြန်သည်။

"လီခွေရုံတို့ တကယ် သေသွားပြီလား"

"အဖေ... ဒီကိစ္စကိုတော့ သမီး သေချာပေါက် အဖေ့ကို မလိမ်ဘူး... အဖေ အခုပဲ ယွင်ချွမ်ဘုရားကျောင်းကို သွားကြည့်လို့ ရတယ်... တကယ် အကုန် သေသွားကြပြီ"

ရန်ရုံဝေ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အမုန်းတရားများ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "သိပြီ... ငါ အခုပဲ ယွင်ချွမ်ဘုရားကျောင်းကို သွားမယ်... ဒီတိရစ္ဆာန်အုပ်စုသာ တကယ် သေသွားပြီဆိုရင် ငါက သူတို့ရဲ့ အလောင်းတွေကို တူးဖော်ပြီးတော့ သမီးအမေအတွက် လက်စားချေတဲ့အနေနဲ့ အလောင်းတွေကိုပါ ရက်ရက်စက်စက် ရိုက်နှက်ပစ်ဦးမယ်"

သူက ချက်ချင်း မတ်တတ်ရပ်လိုက်ရာ ရန်မေကလည်း အလျင်စလို နောက်မှ လိုက်သွားပြီး ပြောလိုက်သည်။ "အဖေ... သမီးတို့လည်း အဖေနဲ့ အတူတူ လိုက်ခဲ့မယ်"

ထိုသို့ပြောရင်း ရန်မေက ရန်ရုံဝေနောက်မှ လိုက်ကာ အခန်းထဲမှ အတူတူ ထွက်ခွာသွားကြသည်။

အပြင်သို့ ရောက်သောအခါ လီရှန်ယန်၊ ကျန်းရုံရုံတို့က လူတစ်စုကို ခေါ်ဆောင်ကာ အပြင်ထွက်ရန် ပြင်နေသည်။ကို မြင်လိုက်ရသည်။

သူတို့ကို မြင်သောအခါ လီရှန်ယန်က မေးလိုက်သည်။ "ဦးလေးရုံဝေ... ရန်မေ... ခင်ဗျားတို့ ဘယ်သွားကြမလို့လဲ"

ရန်ရုံဝေက သူတို့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး မေးလိုက်သည်။ "မင်းတို့ရော ဘယ်သွားမလို့လဲ"

လီရှန်ယန်က လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ဦးလေးရန်နဲ့ ဦးလေးကောင်းတို့က လီခွေရုံ သေသွားပြီလို့ ပြောကြတယ်... အဲဒါ ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် သွားကြည့်ချင်လို့"

"ကျွန်တော့်အဖေက လီခွေရုံရဲ့ လက်ချက်နဲ့ သေခဲ့ရတာ... သူ့အလောင်းကို ကျွန်တော် ကိုယ်တိုင် မြင်ရမှ ဖြစ်မယ်"

ရန်ရုံဝေက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။ "ငါလည်း အဲဒီရည်ရွယ်ချက်ပဲ... ဒီတိရစ္ဆာန်ရဲ့ အလောင်းကို ငါ ကိုယ်တိုင် မြင်ရမှ ဖြစ်မယ်"

လီရှန်ယန်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အလျင်စလို ပြောလိုက်သည်။ "ဒါဆို ကျွန်တော်တို့ အတူတူ သွားကြတာပေါ့"

"သွားမယ်"

ထိုသို့ပြောပြီးနောက် လူတစ်စုသည်။ ကျဲ့ဆစ် စာသင်ကျောင်း၏ တံခါးဝမှ ကြီးမားသော အင်အားဖြင့် ထွက်ခွာလာခဲ့ရာ အပြင်ဘက်တွင် ပေတံကို စမ်းသပ်ပြီးစီးသွားသော လင်းယွမ်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ရန်မေက အလျင်စလို သွားလိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "မောင်လေး... သူတို့က ယွင်ချွမ်ဘုရားကျောင်းကို သွားပြီး လီခွေရုံရဲ့ အလောင်းကို ကိုယ်တိုင် သွားကြည့်ချင်ကြလို့တဲ့"

လင်းယွမ်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ခေါင်းအသာ ညိတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "သွားကြပါစေ အမမေ... ကျွန်တော်တို့တော့ မသွားတော့ဘူး... အမလည်း တစ်နေကုန် ပြေးလွှားနေရတာဆိုတော့ ဒီမှာပဲ နားလိုက်တော့"

ရန်ရုံဝေက ထိုစကားကို ကြားသောအခါမှ ထိုကိစ္စကို သတိရသွားပြီး ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။ "ရန်မေ... သမီးနဲ့ လင်းယွမ် ဒီမှာပဲ နေခဲ့ကြပါ... အဖေတို့ဘာသာ သွားလိုက်ပါ့မယ်"

ရန်မေက လင်းယွမ်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ဖခင်ဖြစ်သူကိုပါ ထပ်ကြည့်ကာ နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "အဖေ... ဒါဆို လမ်းမှာ သတိထားကြဦးနော်... သမီး ကြားတာတော့ ယွင်ချွမ်ဘုရားကျောင်းက လွတ်သွားတဲ့သူ တချို့ အပြင်မှာ ရှိနေသေးတယ်တဲ့"

ရန်ရုံဝေက ခေါင်းညိတ်လိုက်ရာ ဘေးမှ လီရှန်ယန်က ချက်ချင်း ပြောလိုက်သည်။ "ရန်မေ... ငါတို့ လူအင်အားက ဒီလောက် များတာပဲ စိတ်ချပါ... လွတ်သွားတဲ့ ကောင်တွေက လုံးဝ ထွက်လာရဲမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

ထိုအချိန်တွင် ဤလူတစ်စုသည်။ ကျဲ့ဆစ် စာသင်ကျောင်းမှ အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားပြီး ယွင်ချွမ်ဘုရားကျောင်းသို့ ဦးတည်သွားကြသည်။

လင်းယွမ်နှင့် ရန်မေတို့ အခန်းထဲသို့ ပြန်ဝင်လာကြသည်။၊ ရန်မေမှာ ယနေ့ တစ်နေ့လုံး မိခင်၏ သတင်းဆိုးကို ကြားခဲ့ရပြီး ခရီးရှည်ကြီးကို ဖြတ်သန်းကာ ဖခင်ဖြစ်သူ ရန်ရုံဝေနှင့် တွေ့ဆုံခဲ့ရသောကြောင့် သူမ၏ စိတ်ခံစားချက်များ အတက်အကျ ကြမ်းတမ်းခဲ့ပြီး တကယ်ကို ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူမက ကုတင်နားသို့ ပြန်ရောက်လာသောအခါ လင်းယွမ်က ပြောလိုက်သည်။

"အမမေ... ခဏလောက် နားလိုက်ပါဦး... အပြင်က ကိစ္စတွေကို ပူစရာ မလိုတော့ပါဘူး... အမအဖေကိုလည်း ရှာတွေ့သွားပြီဆိုတော့ နောက်ကျရင် ကျွန်တော်တို့ ထိုက်ယန်တောင်ကို အတူတူ ပြန်ကြမယ်... ဒီဘက်အတွက် စိတ်ပူနေစရာ မလိုတော့ဘူး"

ရန်မေက သူ့ကို ဖက်ထားလိုက်ပြီး နူးညံ့စွာ ပြောလိုက်သည်။ "ကျေးဇူးတင်ပါတယ် မောင်လေးရယ်... အမ မောင်လေးကို ဘယ်လို ကျေးဇူးဆပ်ရမလဲဆိုတာ တကယ် မသိတော့ပါဘူး"

"ဒီလိုစကားတွေ ဘာလို့ ပြောနေရတာလဲ... အခု အမက ကျွန်တော့် မိန်းမပဲလေ"

"မောင်လေး... အမ မောင်လေးကို လိုချင်တယ်"

ရန်မေ၏ မျက်နှာက နီရဲသွားပြီး သူ၏ နားနားသို့ ကပ်ကာ တီးတိုး ပြောလိုက်သည်။

ပြင်းထန်သော စိတ်ခံစားချက် အတက်အကျများကို ဖြတ်သန်းခဲ့ရပြီးနောက် သူမ၏ စိတ်နှလုံးများ လှုပ်ခတ်နေကာ ဖောက်ခွဲပစ်ရန် နည်းလမ်းတချို့ လိုအပ်နေခဲ့သည်။

လင်းယွမ်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ နူးညံ့စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး လက်ကို အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ စိတ်စွမ်းအင်က အခန်းတံခါးကို အလိုအလျောက် ပိတ်သွားစေသည်။

ထို့နောက် သူက ရန်မေကို ပွေ့ချီကာ အိပ်ခန်းထဲသို့ ဝင်သွားတော့သည်။

……

ယွင်ချွမ်ဘုရားကျောင်း။

ကောင်းကင်ယံက မှောင်မိုက်နေပြီး မိုးရေများက ဤရှေးဟောင်းဘုရားကျောင်းကို အဆက်မပြတ် ဆေးကြောနေသည်။

ဘုရားကျောင်းရင်ပြင်ပေါ်တွင် သွေးများ အတော်များများ ရေဆေးချခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သော်လည်း ကြမ်းပြင်အုတ်ချပ် ကြားများထဲတွင် သွေးကွက်အချို့ ကျန်ရှိနေသေးသည်။ကို မြင်တွေ့နိုင်ဆဲ ဖြစ်သည်။

အလောင်းများကို အနီးအနားရှိ တဲတစ်ခုအတွင်းတွင် စုပုံထားပြီး ပတ်လည်တွင် ထင်းမျိုးစုံကို စုပုံထားသည်။

အသက်အရွယ်ကြီးရင့်သူ တစ်ဦးက အပြင်ဘက်တွင် ရပ်နေကာ လက်ထဲတွင် ထီးတစ်ချောင်းကို ဆောင်းထားပြီး အခြားသူများကို မီးဓာတ် သန္ဓေပြောင်းကျောက်တုံး အမှုန့်များ ဖြန်းပက်ရန် ညွှန်ကြားရင်း မီးတုတ်တစ်ချောင်းကို ထွန်းညှိကာ လက်ထဲတွင် ကိုင်ဆောင်ထားသည်။

သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အမုန်းတရားများ ပေါ်လွင်နေပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ဒီတိရစ္ဆာန်တွေ... အလောင်းတွေ ပုပ်ပွပြီး ကူးစက်ရောဂါတွေ မဖြစ်အောင် တားဆီးဖို့ မဟုတ်ရင် သူတို့ကို တောထဲမှာပဲ အလောင်းတွေကို ပစ်ထားလိုက်သင့်တယ်... ဒီတိရစ္ဆာန်တွေကို သေတာတောင် အေးအေးချမ်းချမ်း မနေရအောင် လုပ်ပစ်ရမှာ"

အခြားသူများကလည်း အသီးသီး ကျိန်ဆဲနေကြသည်။

"မှန်တယ်... ဒီတိရစ္ဆာန်တွေက ကောင်းကင်ဘုံရဲ့ ဒဏ်ခတ်တာကို ခံသင့်တာ"

"သူတို့ကို မီးရှို့ရတာက မီးကျောက်မှုန့်တွေကို ဖြုန်းတီးပစ်ရတာနဲ့ အတူတူပဲ"

"လင်းယွမ်ယွမ် လက်စွမ်းပြတာ မြန်လွန်းသွားတယ်... ဒီတိရစ္ဆာန်အုပ်စုတွေ တကယ် သက်သာသွားတာပဲ... လီခွေရုံကို နှိပ်စက်သလိုမျိုး သူတို့ကိုလည်း သေချင်တာတောင် သေလို့မရအောင် လုပ်ပစ်သင့်တာ"

……

ဤလူများအားလုံးမှာ သာမန်လူများ ဖြစ်ကြပြီး အခြေခံအားဖြင့် လီခွေရုံအဖွဲ့၏ အနိုင်ကျင့်စော်ကားမှုကို ခံခဲ့ရသူများ ဖြစ်သည်။

အချို့မှာ မိသားစုပါ ပျက်စီးပြီး အသက်သေဆုံးခဲ့ရကာ လက်ပြတ် ခြေပြတ် ဖြစ်ခဲ့ရသူများပင် မနည်းလှပေ။

လီခွေရုံတို့ လူစုက သူတို့ကို လူလို့ပင် သဘောမထားခဲ့ပေ။

လုံးဝကို ကျွန်တွေလို အသုံးပြုခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဇနီးနှင့် သမီးများ ရှိသူများမှာမူ ပို၍ပင် ဆိုးရွားပြီး မိန်းကလေးများနှင့် ဇနီးများမှာ ဤလူများ၏ ကစားစရာများ ဖြစ်လာခဲ့ရသည်။

လင်းယွမ် ထွက်သွားပြီးနောက် သူတို့သည်။ ယွင်ချွမ်ဘုရားကျောင်း နောက်ဖေးခြံဝင်းရှိ အခန်းများအတွင်းမှ ချုပ်နှောင်ခံထားရသော အမျိုးသမီးများကို ရှာတွေ့ခဲ့ကြသည်။

ထိုအထဲမှ အချို့သော အမျိုးသမီးများမှာ သတိလစ်မေ့မြောနေပြီး နှိပ်စက်ခံရလွန်းသဖြင့် ဦးနှောက်ပျက်သွားသူများပင် ရှိနေသည်။

"ဦးလေးယန်... စလိုက်ပါတော့... ဒီတိရစ္ဆာန်တွေရဲ့ အလောင်းတွေကို ဒီမှာ ထားထားရတာ ကျွန်တော်ကတော့ သူတို့ကို အရှင်လတ်လတ် သွားဆွဲဖြဲပစ်ချင်နေပြီ" လူတစ်ယောက်က အံကြိတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

ဦးလေးယန်ဟု ခေါ်သော အဘိုးအိုက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး မီးတုတ်ကို မြှောက်လိုက်ရန် ပြင်လိုက်စဉ် ရုတ်တရက် ဆူညံသော အသံတစ်သံကို ကြားလိုက်ရသည်။

လူအုပ်ကြီးက အလျင်စလို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ တောင်တက်လမ်းပေါ်တွင် လူရိပ် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ ပြေးလာနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

ထိုလူရိပ်များ၏ အလျင်မှာ အလွန်မြန်ဆန်ပြီး ထိုအထဲမှ အချို့မှာ မြင်းကောင်းများကဲ့သို့ လျင်မြန်ကာ လျှပ်စီးအလား ပြေးလွှားနေကြသည်။

ထိုမြင်ကွင်းက လူအုပ်ကြီးကို ချက်ချင်း မျက်နှာများ ဖြူရော်သွားစေသည်။

"အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေပဲ"

"ထွက်ပြေးသွားတဲ့ ကင်းလှည့်အဖွဲ့ဝင်တွေများ မဟုတ်လောက်ဘူးမလား"

"ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ... လင်းယွမ်ယွမ်က ဒီမှာ မရှိဘူး... ဘယ်လိုလုပ်ကြမလဲ"

……

ဤသာမန်လူများအားလုံး အသီးသီး ထိတ်လန့်သွားကြပြီး အချိန်ကြာမြင့်စွာ ဖိနှိပ်ခံခဲ့ရသော သူတို့သည်။ အစွမ်းပိုင်ရှင်များ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းပုံကို ကောင်းစွာ သိရှိထားကြသည်။

ထို့ကြောင့် သူတို့သည်။ လူအရေအတွက် မနည်းလှသော်လည်း လုံးဝ ပြန်လည်ခုခံရန် စိတ်ကူးမရှိကြပေ။

အားလုံးမှာ အထိတ်တလန့် ဖြစ်နေသော အမူအရာများ ဖြစ်နေကြသည်။

ဒါက သူတို့ကို အပြစ်တင်၍ မရပေ၊ တကယ်တမ်းတွင် သူတို့မှာ ရိုက်နှက်ခံရလွန်း၍ ကြောက်ရွံ့နေခဲ့ကြပြီး အစွမ်းပိုင်ရှင်များ၏ ကြောက်မက်ဖွယ် အစွမ်းများကြောင့် ကြောက်လန့်နေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

"နေဦး... နေကြပါဦး... ကင်းလှည့်အဖွဲ့က လူတွေ မဟုတ်လောက်ဘူး"

"အဲဒီလူက... လီရှန်ယန်လား"

"အေးဟေ့... လီရှန်ယန်ပဲ... ကျဲ့ဆစ် စာသင်ကျောင်းက လီရှန်ယန်ပဲ"

"အို... လီချန်ဟော်ရဲ့ သား... လီရှန်ယန်ပဲ"

ချက်ချင်းပင် လူတိုင်းက ရောက်လာသော သူများကို မှတ်မိသွားကြပြီး တစ်ယောက်ချင်းစီ၏ မျက်နှာပေါ်မှ ကြောက်ရွံ့မှုများ ချက်ချင်း ပျောက်ကွယ်သွားကာ အားလုံး စိတ်လှုပ်ရှား ဝမ်းသာသွားကြသည်။

ဦးလေးယန်က အလျင်စလို ထီးကို ဆောင်းရင်း အော်လိုက်သည်။ "လီရှန်ယန်... ရှန်ယန်လား... လီရှန်ယန်လား"

လီရှန်ယန်သည်။ ပြေးလွှားလာပြီး ကောင်းချန်လင်း၊ ရန်လင်း၊ ကျန်းရုံရုံ၊ ရန်ဝေတို့နှင့်အတူ ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

ယခင် ရွာသူရွာသားဟောင်းများကို မြင်တွေ့ရသောအခါ သူလည်း အတော်လေး စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

ဤလူများသည်။ သူနှင့် မည်သည့် ရန်ငြိုးမျှ မရှိခဲ့ဘဲ အတိတ်က လီခွေရုံအဖွဲ့၏ အနိုင်ကျင့်စော်ကားမှုကို အတူတကွ ခံခဲ့ရသော သနားစရာ လူများသာ ဖြစ်ကြသည်။

လီရှန်ယန်က အလျင်စလို အော်လိုက်သည်။ "အားလုံးပဲ... ကျွန်တော်ပါ... ကျွန်တော် လီရှန်ယန်ပါ... အားလုံး မလန့်ကြနဲ့... မကြောက်ကြနဲ့... ကျွန်တော်တို့ ဘယ်သူ့ကိုမှ ဒုက္ခမပေးပါဘူး"

လီရှန်ယန်က လျှောက်လာပြီး ဦးလေးယန်ကို ကြည့်ကာ စိတ်လှုပ်ရှားစွာ မေးလိုက်သည်။ "ဦးလေးယန်... လီခွေရုံတို့ တကယ် သေသွားကြပြီလား"

ဦးလေးယန်က အလျင်စလို ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "သေပြီ... အကုန် သေသွားကြပြီ... ရန်မေ ခေါ်လာတဲ့ လင်းယွမ်က သတ်သွားတာ"

"ရှန်ယန်ရယ်... ငါတို့တော့ နောက်ဆုံးမှာ ဒုက္ခတွင်းကနေ လွတ်မြောက်သွားပြီကွာ... ငါတို့လို လူတွေအတွက်လည်း အသက်ရှင်ဖို့ လမ်းစ ပေါ်လာပြီ"

ဦးလေးယန်က မျက်ရည်များ တွေတွေကျလာပြီး အခြားသူများလည်း မျက်ရည်များကို သုတ်လိုက်ကြသည်။

လီရှန်ယန်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက် ရှိုက်လိုက်ပြီး စိတ်လှုပ်ရှားနေမှုကို အတင်းအကျပ် ထိန်းချုပ်ကာ မေးလိုက်သည်။

"အလောင်းတွေရော... အဲဒီတိရစ္ဆာန်တွေရဲ့ အလောင်းတွေရော ဘယ်မှာလဲ"

ဦးလေးယန်က အလျင်စလို လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး အလောင်းများ ရှိနေသော တဲကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အကုန်လုံး အဲဒီဘက်မှာ ရှိတယ်... လီခွေရုံရဲ့ အလောင်းကလွဲပြီး တခြား လီညီအစ်ကို လေးယောက်လုံးရဲ့ အလောင်းတွေ အဲဒီဘက်မှာ ရှိတယ်"

လီရှန်ယန်က အလျင်စလို ထိုတဲကို ကြည့်လိုက်ရာ ချက်ချင်း မျက်လုံးပြူးသွားသည်။

ကျန်းရုံရုံ၊ ရန်ရုံဝေ၊ ရန်ဝေတို့ကလည်း အလျင်စလို ပြေးဝင်သွားကြသည်။

တဲထဲတွင် အပုံလိုက် စုပုံနေသော အလောင်းများကို ကြည့်ကာ အားလုံးမှာ မအောင့်နိုင်ဘဲ ပါးစပ် အဟောင်းသား ဖြစ်သွားကြသည်။

"တကယ်... တကယ် သေသွားကြပြီပဲ"

"မြန်မြန်... မြန်မြန် ရှာကြ... လီခွေရုံရဲ့ တိရစ္ဆာန် ညီအစ်ကိုတွေကို ရှာကြ"

"ဒါ ရန်ဝေကျဲပဲ... ခွေးမသား... တကယ် သူပဲကွ... ဟားဟားဟား... သူ သေပြီ... သူ သေသွားပြီကွ... ငါ့ညီမလေးအတွက် ကလဲ့စားချေလို့ ရသွားပြီ... ချေလို့ ရသွားပြီ"

လူတစ်ဦးက အလောင်းတစ်လောင်းကို ရှာတွေ့သွားပြီး ရုတ်တရက် ရူးသွပ်စွာ ရယ်မောလိုက်ကာ ရယ်ရင်းရယ်ရင်းဖြင့် မျက်ရည်များ စီးကျလာပြီးနောက် ရူးသွပ်စွာ ဓားမြှောင်တစ်လက်ကို ထုတ်ကာ ထိုအလောင်းပေါ်သို့ အားကုန် ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

တစ်ချက်ပြီးတစ်ချက် ထိုးစိုက်ကာ ထိုအလောင်း၏ မျက်နှာကို စုတ်ပြတ်သတ်သွားအောင် ထိုးဆွပြီး ခေါင်းကို ဆွဲဖြဲပစ်လိုက်မှသာ သူ၏ ဒေါသများ ပြေပျောက်သွားတော့သည်။

လီရှန်ယန်၊ ရန်ရုံဝေတို့လည်း မျက်ဝန်းများ နီရဲလာပြီး ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်ကာ ထိုအထဲမှ တိရစ္ဆာန်အချို့၏ အလောင်းများကို ရှာဖွေထုတ်ယူလိုက်ကြသည်။

ထိုတိရစ္ဆာန်များထဲတွင် အလောင်းများစွာမှာ ဦးလေးရန်တို့ကဲ့သို့သော သူများ၏ ရိုက်နှက်မှုကို တစ်ကြိမ် ခံထားရပြီး ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း သူတို့သည် ဒေါသမပြေသေးဘဲ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ ထပ်မံ၍ ရက်ရက်စက်စက် ရိုက်နှက်ကာ သူတို့၏ ရင်ထဲမှ အမုန်းတရားများကို ဖောက်ခွဲပစ်လိုက်ကြသည်။

လီရှန်ယန်သည် သက်ပြင်းတစ်ချက် မှုတ်ထုတ်လိုက်ပြီး မတ်တတ်ရပ်ကာ ထိုဦးလေးရန်ကို ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။ "ဦးလေးယန်... လီခွေရုံရဲ့ အလောင်းက ဘယ်မှာလဲ"

သူက အံကြိတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် သူ့ကို ပြန်ဖော်ပြီး သူ့ခေါင်းကို ဖြတ်ပြီးတော့ ကျွန်တော့်အဖေအတွက် ပူဇော်ချင်လို့ပါ"

ဦးလေးယန်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အလျင်စလို ပြောလိုက်သည်။ "တောင်နောက်ဘက်က အလောင်းတွင်းထဲမှာ ရှိတယ်... အဲဒီတုန်းက လီခွေရုံက လင်းယွမ်ရဲ့ ထိန်းချုပ်တာကို ခံရပြီး အလောင်းတွင်းထဲကို ကိုယ်တိုင် ခုန်ချသွားတာ"

သူက အဲဒီတုန်းက အခြေအနေကို တစ်ခေါက် ပြန်ပြောပြလိုက်ရာ လီခွေရုံက လင်းယွမ်၏ နှိပ်စက်မှုကို မည်သို့ခံရပြီး သေဆုံးသွားကြောင်းနှင့် လင်းယွမ်က လီမိသားစုဝင်များ၏ လျှာများကို ဖြတ်တောက်ကာ ခြေထောက်နှစ်ဖက်ကို မည်သို့ ချိုးဖဲ့ ခဲ့ကြောင်းကို ကြားလိုက်ကြရသည်။

ရန်ရုံဝေက ဘေးတွင် ရှိနေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲရှိ အမုန်းတရားများမှာ လွတ်မြောက်သွားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

ရန်မေ ရွေးချယ်ခဲ့သည့် ဤအမျိုးသားသည်။ သူမအတွက် တကယ်ကို အများကြီး လုပ်ပေးခဲ့သည်။

လူအုပ်ကြီးက လီခွေရုံ မည်သို့ သေဆုံးသွားကြောင်း ကြားလိုက်ရသောအခါ မအောင့်နိုင်ဘဲ အသီးသီး အော်ဟစ်အားပေးလိုက်ကြသည်။

လီရှန်ယန်လည်း မအောင့်နိုင်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။ "နှမြောစရာပဲ... ဒီတိရစ္ဆာန်က ကျွန်တော့်လက်ထဲမှာ သေမသွားတာရင်နာတယ်"

ဦးလေးယန်က ပြောလိုက်သည်။ "ဒီတစ်ကြိမ်သာ လင်းယွမ် ဝင်မပါခဲ့ရင် မင်းတို့ ကျဲ့ဆစ် စာသင်ကျောင်းကတော့ ကံဆိုးမိုးမှောင်ကျတော့မယ် ထင်တယ်"

"ဘာအဓိပ္ပာယ်လဲ" လီရှန်ယန်က အံ့အားသင့်စွာ မေးလိုက်သည်။

ဦးလေးယန်က တီးတိုး ပြောလိုက်သည်။ "ငါ ကြားတာတော့ လီခွေရုံက အနီးအနားက ခိုလှုံရေးစခန်း အသေးလေးတချို့နဲ့ သဘောတူညီမှု ရထားပြီး မင်းတို့ကို အတူတူ ပူးပေါင်းတိုက်ခိုက်ဖို့ ပြင်ဆင်နေတာတဲ့"

"ဒီတစ်ကြိမ်သာ လင်းယွမ် ရုတ်တရက် ပေါ်မလာဘဲ သူတို့ကို မသတ်လိုက်ဘူးဆိုရင် သိပ်မကြာခင်မှာပဲ လီခွေရုံတို့က ကျဲ့ဆစ် စာသင်ကျောင်းကို အလုံးအရင်းနဲ့ ဝင်တိုက်တော့မှာ"

လီရှန်ယန်တို့က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ချက်ချင်း ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

တကယ်တော့ သူတို့က သေမင်းနဲ့ ဒီလောက်တောင် နီးကပ်နေခဲ့တာကိုး။

လီရှန်ယန်လည်း ကြောက်လန့်တကြား ချွေးစေးများ ထွက်လာပြီး နောက်ကျမှ သိလိုက်ရသည်။ "ဒီတိရစ္ဆာန်... ကံကောင်းလို့ သူ အကြံမအောင်သွားတာ"

"ဒါတွေ အားလုံးက လင်းယွမ် ရောက်လာလို့ တော်သေးတာပေါ့"

"ဒါနဲ့ ယုံဝေ... မင်း ရောက်လာတာ တကယ် ကောင်းတယ်... အဲဒီ လင်းယွမ်က ရန်မေကို အတူတူ ခေါ်လာတာ... သူတို့ က မင်းကို လာရှာတာ"

"ငါ ကြားတာတော့ သူတို့ကို အစက လီခွေရုံရဲ့ ကင်းလှည့်အဖွဲ့က လှည့်စားပြီး ခေါ်လာတာတဲ့... မင်း ဒီမှာ ရှိတယ်ဆိုပြီး ပြောလိုက်လို့ ရန်မေက အဟုတ်ထင်ပြီး တကယ် လိုက်လာခဲ့တာတဲ့"

"ကံကောင်းလို့ အဲဒီ လင်းယွမ်က စွမ်းအား ကြီးနေလို့ပေါ့... မဟုတ်ရင် နောက်ဆက်တွဲက တွေးတောင် မတွေးရဲဘူး"

ဦးလေးယန်တို့က ရန်ရုံဝေကို ဆွဲကာ ထိုကိစ္စကို ချက်ချင်း ပြောပြလိုက်ကြသည်။

ရန်ရုံဝေသည် ရင်ထဲတွင် မအောင့်နိုင်ဘဲ ဝမ်းသာပီတိ ဖြစ်သွားပြီး လင်းယွမ်အပေါ် အမြင်ကောင်းများ နောက်တစ်ဆင့် ထပ်တက်သွားပြန်သည်။

သူက တကယ်ကို သူ့သမီးနဲ့အတူ သူ့ကို လာရှာခဲ့တာပဲ။

သူ ကိုယ်တိုင်ကတောင် အရင်က သူ့အပေါ် သံသယ ဝင်ခဲ့သေးသည်... တကယ် မလုပ်သင့်တာပဲ။

သူ၏ ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် အပြစ်ရှိသလို ခံစားလိုက်ရပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ငါ ငါ့သမီးနဲ့ တွေ့ပြီးသွားပါပြီ... အဲဒီ လင်းယွမ်က အခု ကျဲ့ဆစ် စာသင်ကျောင်းမှာ နားနေပါတယ်"

"ပြောရမယ်ဆိုရင် လင်းယွမ်က ကျွန်တော်တို့ ကျဲ့ဆစ် စာသင်ကျောင်းကိုလည်း ကယ်တင်ခဲ့တာပဲ" လီရှန်ယန်က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"အားလုံးက လင်းယွမ်ကို အသက်တစ်ချောင်း အကြွေးတင်သွားပြီ"

လူအုပ်ကြီးက သက်ပြင်းချလိုက်ကြပြီး ဤလင်းယွမ်အပေါ် ရင်တွင်းမှ လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ကျေးဇူးတင်နေကြသည်။

လီရှန်ယန်က အသံကို နှိမ့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "အားလုံးပဲ... ဒီကိစ္စက မပြီးသေးဘူး... လင်းယွမ်သာ မရှိခဲ့ရင် ကျွန်တော်တို့တွေ တကယ်ကို လီခွေရုံ ဆိုတဲ့ တိရစ္ဆာန်က အပြင်လူတွေနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး သေအောင် လုပ်တာကို ခံရတော့မှာ"

"အခု လီခွေရုံ သေသွားပေမယ့် အဲဒီ ခိုလှုံရေးစခန်း အသေးလေးတွေက ရှိနေသေးတယ်"

"အရင်က ကျွန်တော်တို့ သူတို့ကို ဂရုမစိုက်ခဲ့တာက သူတို့လည်း ဒီကို ခိုလှုံဖို့ ရောက်လာတဲ့ ဒုက္ခသည်တွေမို့လို့ သနားလို့ပဲ"

"ဒါပေမယ့် သူတို့က လီခွေရုံနဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ကျွန်တော်တို့ကို ဒုက္ခပေးဖို့ ရဲရဲတင်းတင်း လုပ်ရဲတယ်ဆိုတော့ ကျွန်တော်တို့ သွားပြီး ဖြေရှင်းချက်တောင်းရမယ်"

ကျန်းရုံရုံက ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "အစ်ကိုရှန်ယန် ပြောတာ မှန်တယ်... ဒီခိုလှုံရေးစခန်း အသေးလေးတွေမှာ လူဆယ်ယောက် နှစ်ဆယ်လောက်က သစ်သားဖောင်တွေ စီးပြီး မိန်တောင်ကို ရောက်လာတော့ အဝတ်အစားနဲ့ စားစရာတွေ လိုအပ်နေလို့ ကျွန်မတို့ ကျဲ့ဆစ် စာသင်ကျောင်းကလည်း သူတို့ကို ကူညီပေးခဲ့ဖူးတယ်"

"အခု ဒီလူတွေက ကျေးဇူးကန်းပြီးတော့ လီခွေရုံ ဆိုတဲ့ တိရစ္ဆာန်နဲ့ ပူးပေါင်းပြီး ကျွန်မတို့ကို ဒုက္ခပေးဖို့ ရွေးချယ်တယ်ဆိုတော့ ဒီစာရင်းကို ရှင်းရမယ်"

"ကျွန်တော့်ကိုလည်း ထည့်တွက် အစ်ကိုရှန်ယန်... ဒီလူတွေကို သွားပြီး ဖြေရှင်းချက်တောင်းရမယ်"

"သွားမယ်... ကျွန်တော်တို့ အခုပဲ သူတို့ကို သွားရှာမယ်... လီခွေရုံ မရှိတော့တဲ့ အချိန်မှာ ဒီကျေးဇူးကန်းတဲ့ ကောင်တွေ ဘယ်လို မျက်နှာထားမျိုး ရှိမလဲဆိုတာ သွားကြည့်ရမယ်"

လီရှန်ယန်က ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "အားလုံးပဲ... အချိန်ဆွဲနေလို့ မရဘူး... လီခွေရုံရဲ့ သေတဲ့ သတင်း မပျံ့သေးခင်မှာ ကျွန်တော်တို့ ချက်ချင်း ထွက်သွားပြီး သူတို့ကို အငိုက်ဖမ်းရမယ်"

"သွားမယ်"

လူအုပ်ကြီးက အသီးသီး ထောက်ခံလိုက်ကြပြီး ထိုတဲထဲရှိ အလောင်းများကို မီးရှို့ပစ်လိုက်ကာ ထို့နောက် အသီးသီး လှုပ်ရှားစတင်ကြပြီး အနီးဆုံးရှိ ခိုလှုံရေးစခန်း အသေးစားတစ်ခုဆီသို့ တိုက်ရိုက် ဦးတည်သွားကြသည်။

ထိုနေရာတွင် လူဆယ်ဂဏန်းခန့် ရှိပြီး အစွမ်းပိုင်ရှင် လေးငါးယောက်သာ ပါဝင်ကာ အနီးအနားရှိ လူနေရပ်ကွက်မှ ထွက်ပြေးလာကြပြီး နောက်ဆုံးတွင် ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် မိန်တောင်သို့ ရောက်ရှိလာကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သူတို့ အစွမ်းပိုင်ရှင် အယောက်နှစ်ဆယ်ကျော် သွားရောက်ပါက ဤခိုလှုံရေးစခန်း အသေးလေးများကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် အလွယ်တကူ အပြတ်အသတ် ခြေမှုန်းပစ်နိုင်မည်သာ ဖြစ်သည်။

လီရှန်ယန်က လူအုပ်ကြီးကို ဦးဆောင်ကာ ထိုအစွမ်းပိုင်ရှင်များကို သွားရောက် စာရင်းရှင်းရန် အလျင်အမြန် ထွက်ခွာသွားသည်။

မိန်တောင်ရှိ အင်အားစုငယ်များ အသီးသီးမှာ ဤအခိုက်အတန့်တွင် တဖြည်းဖြည်း စည်းလုံးညီညွတ်သွားကြပြီ ဖြစ်သည်။

……

လင်းယွမ်က ဤကိစ္စများကို မသိရှိပေ၊ ယခုအချိန်တွင် သူသည်။ ရန်မေကို ပိုက်ထွေးထားပြီး သူမ၏ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်နေသော ခန္ဓာကိုယ်ကို ညင်သာစွာ နှစ်သိမ့်ပေးနေသည်။

ရန်မေက အလွန် နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်ပျော်နေသည်။ သူမ၏ ယနေ့ တစ်နေ့တာ ဖြတ်သန်းမှုက အလွန်အမင်း ကြမ်းတမ်းခဲ့ပြီး စိတ်ခံစားချက် အတက်အကျလည်း အလွန် ကြီးမားခဲ့သည်။

ခန္ဓာကိုယ်နှင့် စိတ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုများက သူမကို အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားစေခဲ့သည်။

လွတ်လပ်ပေါ့ပါးစွာ ဖောက်ခွဲပစ်လိုက်ပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် သူမသည် နှစ်နှစ်ခြိုက်ခြိုက် အိပ်မောကျသွားတော့သည်။

လင်းယွမ်က စနစ်ကို ဖွင့်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ရှိ အမှတ်များကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

လက်ရှိ အမှတ် - ၂၆၁၃၄၂

ဒီရေလှိုင်းကြီး ပြီးသွားတာ ဒီလောက်လေးပဲ ကြာသေးတယ်၊ သူ့ရဲ့ အမှတ်တွေက နှစ်သိန်းခြောက်သောင်းကျော်အထိ ရောက်သွားပြီပဲ။

အမှတ် တစ်သန်းဆိုတာ သိပ်မဝေးတော့ဘူး။

နောက်တစ်ခေါက် ဒီရေလှိုင်းကြီး လာရင် သူ့ရဲ့ အမှတ်တွေက နှစ်ဆလောက် တက်သွားနိုင်သည်။

သို့သော် အခု လက်တလော ပြဿနာတစ်ခု ရှိနေသည်၊ သူက မိန်တောင်နှင် ထိုက်ယန်တောင် ကြားတွင် တံတားတစ်စင်း တည်ဆောက်ရန် လိုအပ်နေသည်။

ရေလွှမ်းမိုး တားမြစ်နယ်မြေထဲက သတ္တဝါတွေက နည်းနည်းနောနောမဟုတ်၊ သူက ရေလွှမ်းမိုး တားမြစ်နယ်မြေထဲက သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတွေကို တစ်ကြိမ်တည်းနှင့် အကုန် ရှင်းလင်းပစ်နိုင်သော်လည်း...

အဲ့ဒီနေရာက ရေစီးကြောင်း အနည်းငယ် နှေးကွေးပြီး အပြင်က ရေပြင်ကြီးနှင့်လည်း ဆက်သွယ်နေသောကြောင့် အဲ့ဒီ ရေထဲက သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတွေက တကယ်တမ်းကျတော့ သတ်လို့ ကုန်နိုင်မည် မဟုတ်။

ဒီနေ့ အကုန် သတ်ပစ်လိုက်လျှင်တောင် မနက်ဖြန်ကျရင် ထပ်ပေါ်လာနိုင်သေးသည်။

သူက ရေလွှမ်းမိုး တားမြစ်နယ်မြေကို အလွယ်တကူ ဖြတ်သန်းသွားနိုင်ပေမယ့် သာမန် အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေကတော့ ဒီလို အရည်အချင်းမျိုး မရှိကြချေ။

ဒါကြောင့် တံတား တည်ဆောက်ဖို့က တကယ်ကို လိုအပ်နေသည်။

ရေပြင်နှင့် ဝေးကွာသည့် တံတားရှိမှသာ သာမန် အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေသာမက သာမန်လူတွေပါ တောင်နှစ်လုံးကို ဖြတ်ကျော်ပြီး အချင်းချင်း ကူးလူးဆက်ဆံနိုင်မှာ ဖြစ်သည်။

လင်းယွမ်၏ နယ်မြေမှာလည်း ထိုအခါမှသာ ကျယ်ပြန့်လာမည် ဖြစ်ပြီး မိန်တောင်ကို အပြည့်အဝ ထိန်းချုပ်နိုင်မည် ဖြစ်သည်။

"စနစ်... အမှတ် တစ်သောင်းတန် ကံစမ်းမဲဘီးကို ဖွင့်ပေး"

"ဝှစ်"

စနစ်၏ ကံစမ်းမဲဘီးက လင်းယွမ်၏ ရှေ့မှောက်တွင် အလျင်အမြန် ပေါ်လာသည်။

ကံစမ်းမဲဘီးပေါ်တွင် များပြားလှသော အမျိုးအစား အစိတ်များ ပေါ်လာသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။

လင်းယွမ်က အထဲတွင် တစ်ချက် ရှာဖွေလိုက်ရာ မကြာမီတွင်ပင် သူ လိုချင်သော အရာကို ရှာတွေ့သွားသည်။

"ဆောက်လုပ်ရေး ပုံကြမ်း အမျိုးအစား"

လင်းယွမ်က အလျင်အမြန် နှိပ်ဝင်လိုက်ပြီးနောက် အသေအချာ ရှာဖွေလိုက်ရာ နောက်ဆုံးတွင် တံတားတည်ဆောက်ရေးနှင့် သက်ဆိုင်သော ပုံကြမ်းများကို ရှာတွေ့သွားခဲ့သည်။

သို့သော် အမှတ် တစ်သောင်းတန် ကံစမ်းမဲဘီးပေါ်တွင် တံတားတည်ဆောက်ရေး ပုံကြမ်းများနှင့် ပတ်သက်၍ အမျိုးအစား လေးမျိုးသာ ရှိနေသည်။

ထိုအမျိုးအစား လေးမျိုးမှာ တံတားအရှည် ၂၆ ပေ မှ ပေ ၁၀၀ အထိကို တံတားငယ်၊ ပေ ၁၀၀ မှ ပေ ၃၃၀ အထိကို အလတ်စား တံတား၊ ပေ ၃၃၀ မှ ပေ ၃၃၀၀ အထိကို တံတားကြီး၊ ပေ ၃၃၀၀ နှင့်အထက်ကို အထူးတံတားကြီး ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

သံသယဖြစ်စရာ မလိုဘဲ တောင်နှစ်လုံးကြားရှိ ရေပြင်၏ အရှည်က ပေ ၃၃၀၀ ထက် ကျော်လွန်နေသည်မှာ သေချာပေါက် ဖြစ်သောကြောင့် ဤမျှ ကြီးမားသော တံတားတစ်စင်း တည်ဆောက်မည်ဆိုပါက အထူးတံတားကြီး ဖြစ်လာမည်မှာ အသေအချာပင် ဖြစ်သည်။

လင်းယွမ်ကလည်း တံတား အမျိုးအစားများထဲတွင် ပေ ၃၃၀၀ အထက်ကို အထူးတံတားကြီးဟု သတ်မှတ်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။

သူက အလိုအလျောက်ပင် ပေ ၃၃၀၀ အထက် တံတားပုံကြမ်းကို နှိပ်ဖွင့်လိုက်သည်။

ချက်ချင်းပင် များပြားလှသော ပုံကြမ်း အမျိုးအစားများ ထပ်မံ ပေါ်လာပြန်သည်။

ထိုအမျိုးအစားများမှာ စုစုပေါင်း လေးမျိုး ရှိပြီး ရိုးရိုးတံတား၊ အခုံးတံတား၊ သံမဏိတံတားနှင့် ကေဘယ်ကြိုးဆိုင်း တံတားတို့ ဖြစ်ကြသည်။

လင်းယွမ်က အကြမ်းဖျင်း လေ့လာကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အတော်လေး လက်မြှောက်အရှုံးပေးချင်လာသည့် အမူအရာများ ပေါ်လာခဲ့သည်။

ထိုပုံကြမ်းများကို ကြည့်ရသည်မှာ သာမန်လူများ နားလည်နိုင်မည့် အရာမျိုး လုံးဝ မဟုတ်ပေ။

အထူးသဖြင့် အထူးတံတားကြီး ဖြစ်သောကြောင့် ပါဝင်ပတ်သက်နေသည့် အစိတ်အပိုင်းများမှာ အလွန် များပြားလွန်းနေသည်။

လင်းယွမ်က သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်ပြီး ထိုအမျိုးအစားထဲမှ ထွက်လိုက်သည်။

"ကြည့်ရတာ စနစ်တကျ မှန်ကန်တဲ့ တံတားတစ်စင်း တည်ဆောက်ဖို့ ဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်တော့ဘူးထင်တယ်"

"နေဦး... ငါ တွေးတာ နည်းနည်း လွဲနေပြီလား"

"ငါက ဘာလို့ အရင်တုန်းက ပုံကြမ်းတွေအတိုင်း တည်ဆောက်ဖို့ လုပ်နေရတာလဲ... ဒါက ကမ္ဘာပျက်ကပ် ရောက်နေပြီလေ... ထူးဆန်းတဲ့ သတ္တဝါမျိုးစုံတောင် ထွက်ပေါ်လာနေပြီကို ငါက ဘာလို့ သိပ္ပံနည်းကျ တံတား တည်ဆောက်ဖို့ လုပ်နေရမှာလဲ"

လင်းယွမ်က ထိုနေရာသို့ တွေးမိသွားသောအခါ ချက်ချင်းပင် ဦးနှောက်ထဲတွင် အကြံဉာဏ်တစ်ခု ရလာခဲ့သည်။

တံတား ဆိုတာက အကွာအဝေး ဝေးကွာနေတဲ့ နေရာနှစ်ခုကို ဆက်သွယ်ပေးပြီး နေရာလွတ်ကို ဖြတ်ကျော်ဖို့ ရည်ရွယ်ချက် မဟုတ်ဘူးလား။

ဒါဆို ရိုးရိုးရှင်းရှင်းနဲ့ ကြမ်းကြမ်းတမ်းတမ်း လုပ်လိုက်မယ်ဆိုရင် နေရာနှစ်ခု ကြားမှာ အားကောင်းတဲ့ သတ္တုကြိုးကြီး နှစ်ချောင်းကို ဆွဲလိုက်ပြီး သစ်သားပြားတွေ ခင်းလိုက်ရင် ရပြီ မဟုတ်ဘူးလား။

အစတုန်းက မိန်တုဥယျာဉ်မှာ တိုက်နှစ်လုံးကြား ကြိုးတံတား ဆောက်ခဲ့သလိုမျိုးပေါ့။

လင်းယွမ်က ထိုသို့ တွေးမိပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် ကံစမ်းမဲဘီးထဲတွင် ပစ်မှတ်ထားသော ပစ္စည်းများကို ပြန်လည် စတင်ရှာဖွေလိုက်သည်။

မကြာမီတွင်ပင် သူက အမှတ် တစ်သောင်းတန် ကံစမ်းမဲဘီးထဲတွင် သူ ရှာဖွေနေသော အရာများကို ရှာတွေ့သွားခဲ့သည်။

"စူပါသတ္တုစပ် သံမဏိကြိုး၊ လေဟာနယ်သုံး အထူးကေဘယ်ကြိုး၊ လေယာဉ် ပတ္တာကြိုး"

လင်းယွမ်၏ မျက်လုံးများက တောက်ပသွားသည်။ ဤအရာများအားလုံးမှာ နည်းပညာ ပစ္စည်းများသာ ဖြစ်ပြီး သန္ဓေပြောင်း ပစ္စည်းများဟု မဆိုနိုင်ပေ။

အမှတ် တစ်သောင်းဖြင့်ပင် မဲပေါက်ရန် အခွင့်အရေး အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိ ရှိနေသည်။

လင်းယွမ်က ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီး စနစ်ကို ပြောလိုက်သည်။ "စနစ်... အမှတ် တစ်သိန်းတန် ကံစမ်းမဲဘီးကို ပြပေး"

"ဝှစ်"

ကံစမ်းမဲဘီးက မဲပေါက်နိုင်သော ပစ္စည်းများကို ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားစေသည်။

လင်းယွမ်က အလျင်အမြန် ရှာဖွေလိုက်ရာ မကြာမီတွင် လိုချင်သော အမျိုးအစားကို ရှာတွေ့သွားခဲ့သည်။

အကြမ်းဖျင်း ကြည့်လိုက်သောအခါ မအောင့်နိုင်ဘဲ မျက်လုံးပြူးသွားမိသည်။

"စိန်ပင့်ကူမျှင်ကြိုး... နှင်းဆီနက်ပိုးချည်ကြိုး... မိကျောင်းနဂါးအရွတ်ကြိုး"

သူ၏ အသက်ရှူနှုန်းက ချက်ချင်း မြန်ဆန်လာသည်။၊ နာမည်တွေကို ကြားရုံနဲ့တင် ဒါတွေက သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါတွေ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်က ပစ္စည်းတွေဆိုတာ သေချာပေါက် သိသာနေပြီ။

အမှတ် တစ်သိန်းတန် ကံစမ်းမဲဘီးပီပီ အဲဒီထဲက ပစ္စည်းတွေက တကယ်ကို သာမန်မဟုတ်ဘူးပဲ။

ဒါပေမယ့် ဒီဈေးနှုန်းကတော့...

လင်းယွမ်က ထိုနေရာမှ တိတ်ဆိတ်စွာ ထွက်လိုက်ပြီး အမှတ် တစ်သောင်းတန် ကံစမ်းမဲဘီးသို့ ပြန်သွားလိုက်သည်။

အမှတ် တစ်သိန်းတန် ကံစမ်းမဲဘီးကို သူ လောလောဆယ် မတတ်နိုင်သေးပေ။

ကြည့်ရတာ သာမန် နည်းပညာ ပစ္စည်း ကေဘယ်ကြိုးကို အရင် အသုံးပြုတာက ပို သင့်တော်လိမ့်မည့် ပုံပင်။

"စနစ်... စူပါသတ္တုစပ် သံမဏိကြိုးကို သတ်မှတ်ပြီး ကံစမ်းမဲ နှိုက်မယ်"

[ဒင်... စူပါသတ္တုစပ် သံမဏိကြိုးကို သတ်မှတ်၍ ကံစမ်းမဲ နှိုက်ပါက အမှတ် တစ်သောင်း ကုန်ကျပါမည်၊ မဲနှိုက်မည်လား]

"နှိုက်မယ်"

[ဒင်... ဂုဏ်ယူပါတယ်၊ သင် စူပါသတ္တုစပ် သံမဏိကြိုး (၁) ခွေ မဲပေါက်သွားပါသည်]

လင်းယွမ်က ပစ္စည်းသိုလှောင်ခန်းထဲသို့ အလျင်စလို ကြည့်လိုက်သည်။

တကယ်ပင် ပစ္စည်းသိုလှောင်ခန်းထဲတွင် မည်းနက်နေသော သံမဏိကြိုးခွေ တစ်ခွေ ပေါ်လာခဲ့သည်။

လင်းယွမ်က အရည်အသွေးများကို အလျင်အမြန် တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

စူပါသတ္တုစပ် သံမဏိကြိုး - ဆွဲဆန့်နိုင်စွမ်း အလွန် မြင့်မားသော စူပါသတ္တုစပ်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော အလွန် ခိုင်ခံ့ပြီး ပေါ့ပါးသည့် သံမဏိကြိုး။

ပါဝင်ပစ္စည်း - စူပါသတ္တုစပ်

အရှည် - ၆ မိုင်

အချင်း - ဝ.၂ လက်မ

အလေးချိန် - ဝ.၀၇ ပေါင်

……

လင်းယွမ်က အရှည်ကို ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ချက်ချင်း သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

"အရှည် ၆ မိုင်ဆိုရင် လုံလောက်ပြီ"

"ဒါပေမယ့် ဒီ ၆ မိုင်ရှည်တဲ့ သံမဏိကြိုးကို တိုက်ရိုက် ဆွဲတင်ဖို့ဆိုတာ မလွယ်ဘူး... ငါ့ရဲ့ ခွန်အား အမှတ်က ၅၀ အထိ ရောက်နေရင်တောင် တကယ် ဆွဲဆန့်ဖို့ ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်လောက်ဘူး"

"ကြည့်ရတာ အကောင်းဆုံး နည်းလမ်းက ဖောင်တံတား တည်ဆောက်တာပဲ ဖြစ်မယ်"

လင်းယွမ်က စဉ်းစားလိုက်သည်။ ဤကိစ္စက အသေးအဖွဲ လုပ်ငန်းစဉ်တစ်ခု မဟုတ်ပေ။

ဖောင်တံတား တည်ဆောက်ခြင်းက လောလောဆယ်တွင် အသေချာဆုံး နည်းလမ်း ဖြစ်သည်။

ပထမအချက်အနေဖြင့် ဖောင်တံတားက ရေမြုပ်မည်ကို ကြောက်စရာ မလိုဘဲ ရေကြီးမှု ဆက်လက် မြင့်တက်လာပါက ဖောင်တံတားကလည်း အလိုက်သင့် ဆက်လက် မြင့်တက်လာနိုင်သည်။

ဒုတိယအချက်အနေဖြင့် ဖောင်တံတား၏ ဖွဲ့စည်းပုံက ရိုးရှင်းပြီး လုံလောက်သော ရေပေါ်ပေါ်နိုင်သည့် အရာများကို သေချာစွာ တပ်ဆင်ကာ တံတား ကြမ်းပြင်တစ်ခု ဖန်တီးလိုက်ရုံဖြင့် ဖြတ်သန်းသွားလာနိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

လင်းယွမ်က စူပါသတ္တုစပ် သံမဏိကြိုးကို မဲနှိုက်ရခြင်း အကြောင်းရင်းမှာ ပထမအချက်အနေဖြင့် ၎င်း၏ အလွန် ခိုင်ခံ့မှု၊ ဆွဲဆန့်နိုင်စွမ်း မြင့်မားမှုနှင့် အလေးချိန် ပေါ့ပါးမှု စသည့် ထူးခြားချက်များကြောင့် ဖြစ်သည်။

အလေးချိန် ပေါ့ပါးသောကြောင့် ရေပေါ်ပေါ်နိုင်သည့် အရာများဖြင့် အလွယ်တကူ သယ်ဆောင်နိုင်ပြီး အလွန်အမင်း လေးလံနေသဖြင့် ဆွဲတင်၍ မရနိုင်ခြင်းမျိုး မဖြစ်နိုင်ပေ။

စူပါသတ္တုစပ် သံမဏိကြိုး၏ အရည်အသွေးများအရ ကြည့်မည်ဆိုပါက။

တစ်ပေရှည်သော စူပါသတ္တုစပ် သံမဏိကြိုးမှာ ဝ.၀၇ ပေါင်ခန့်သာ ရှိသည်။

၃ မိုင်ရှည်သော စူပါသတ္တုစပ် သံမဏိကြိုးမှာ ပေါင် ၁၁၀၀ ခန့်သာ ရှိသည်။

ရေပေါ်ပေါ်နိုင်သည့် အရာများကို သယ်ဆောင်ပေးမည့် ကြားခံပစ္စည်းများကိုလည်း လင်းယွမ် စဉ်းစားမိပြီး ဖြစ်သည်။

ထိုအရာများမှာ ရေထဲတွင် ပေါလောပေါ်နေသော စူပါမှော်ပင်များပင် ဖြစ်သည်။

"ဒီစူပါမှော်ပင်တွေက အလွန် အားကောင်းတဲ့ ရေပေါ်ပေါ်နိုင်စွမ်းနဲ့ ခံနိုင်ရည် ရှိတယ်"

"သူတို့ကို စူပါသတ္တုစပ် သံမဏိကြိုးပေါ်မှာ အကုန်လုံး ချည်နှောင်လိုက်မယ်ဆိုရင် ဒါက သဘာဝ ဖောင်တံတား ဖြစ်မသွားဘူးလား"

လင်းယွမ်က ပြုံးလိုက်သည်။

ဖောင်တံတား တည်ဆောက်ပြီးပါက အစွမ်းပိုင်ရှင်များမှာ ရေပြင်ပေါ်တွင် ခြေကုပ်ယူစရာ နေရာ ရရှိသွားမည် ဖြစ်ပြီး မြစ်ပြင်ကို အလျင်အမြန် ဖြတ်ကျော်ကာ တောင်ကြီးနှစ်လုံးကြား အပြန်အလှန် ကူးလူးဆက်ဆံနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်ရောက်ပါက သူ ကိုယ်တိုင် အချိန်မှန် လူလွှတ်ကာ ရေလွှမ်းမိုး တားမြစ်နယ်မြေအတွင်း အမဲလိုက် ငါးဖမ်းစေပြီး သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါများကို ရှင်းလင်းပစ်မည် ဖြစ်သည်။

ဤတစ်ဝိုက်ရှိ သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါများမှာ သိသိသာသာ လျော့ကျသွားမည် ဖြစ်ပြီး သူ့အတွက် အမှတ်များကို စုဆောင်းနိုင်မည့်အပြင် ဤနေရာ၏ လုံခြုံရေး ပြဿနာများကိုပါ ထိန်းသိမ်းပြီး ဖြစ်သွားမည် ဖြစ်သည်။

ရေလွှမ်းမိုး တားမြစ်နယ်မြေသည် ထိုအချိန်ရောက်ပါက လုံခြုံသော ဇုန်အဖြစ် လုံးဝ ပြောင်းလဲသွားမည် ဖြစ်ပြီး တားမြစ်နယ်မြေ ဟူသော အသုံးအနှုန်းလည်း ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

ထိုအချိန်ကျပါက အစွမ်းပိုင်ရှင်များသာမက သာမန်လူများပါ တောင်နှစ်လုံးကြားတွင် လွတ်လပ်စွာ သွားလာနိုင်မည် ဖြစ်ပြီး ရေကြီးမှုကို ဖြတ်ကျော်ကာ တောင်နှစ်လုံးကြား ကူးလူးဆက်ဆံနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

"တောင်နှစ်လုံးရဲ့ ဆက်သွယ်မှုက ပိုပြီး မြန်ဆန်မှသာ ဒီတောင်နှစ်လုံးကို တကယ် ထိန်းချုပ်နိုင်မှာ"

"အဲဒီအချိန်ကျရင် ဒီနေရာက လူတွေကို ဟိုဘက်စခန်းမှာပို လက်ခံနိုင်သွားပြီး ထိုက်ယန်တောင် ခိုလှုံရေးစခန်းကလည်း ပိုကြီးတဲ့ ခိုလှုံရာနေရာ ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

လင်းယွမ်က ပြုံးလိုက်သည်၊ ဤကိစ္စကို အကောင်အထည်ဖော်ရန် အချိန်အနည်းငယ် လိုအပ်သေးသည်။

အဓိကအားဖြင့် ဖောင်တံတား ပြဿနာပင် ဖြစ်ပြီး ထိုအချိန်ကျပါက ဆုန့်ဝမ် ဆိုသော အပင်ထိန်းချုပ်သည့် အစွမ်းပိုင်ရှင်ကိုပါ အတူတူ ခေါ်လာရမည် ဖြစ်သည်။

သူမကို ထိုမှော်ပင်များကို အမြန်ကြီးထွားလာအောင် နည်းလမ်းရှာခိုင်းပြီး မှော်ပင်များနှင့် စူပါသတ္တုစပ် သံမဏိကြိုးကို အတူတကွ ချည်နှောင်ခိုင်းရမည် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိုသို့မလုပ်မီ သူ ကိုယ်တိုင်က အရင်ဆုံး ထိုအနီးအနားရှိ သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါများကို တစ်ကြိမ် ရှင်းလင်းပစ်ရဦးမည် ဖြစ်သည်။

ထိုသို့မဟုတ်ပါက ဖောင်တံတား တည်ဆောက်နေစဉ်အတွင်း သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါများ၏ အနှောင့်အယှက် ပေးခြင်းကို ခံရပါက ဒုက္ခရောက်နိုင်ပေသည်။

တွေးတောနေရင်း လင်းယွမ်လည်း မျက်လုံးမှိတ်ကာ နားနေလိုက်သည်။

အပြင်ဘက်တွင် ကောင်းကင်ယံက မှောင်မိုက်နေပြီ ဖြစ်သောကြောင့် ယနေ့ညတော့ ထိုက်ယန်တောင်သို့ ပြန်သွားနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

လင်းယွမ်နှင့် ရန်မေတို့သည် ကျဲ့ဆစ် စာသင်ကျောင်းတွင် ခေတ္တ နေထိုင်လိုက်ကြသည်။

လီရှန်ယန်တို့ကမူ စာသင်ကျောင်းထဲမှ လူများကို အကြောင်းကြားရန် လူတစ်ယောက်ကိုသာ ပြန်လွှတ်လိုက်ပြီး သူ ကိုယ်တိုင်ကမူ လူအများစုကို ခေါ်ဆောင်ကာ ထိုခိုလှုံရေးစခန်း အသေးလေးများကို မေးခွန်းထုတ်ရန် ထွက်သွားခဲ့သည်။

ရန်မေသည် တကယ်ကို ပင်ပန်းသွားသည် ထင့်၊ ဤညတွင် ညစာပင် မစားတော့ဘဲ မိုးလင်းသည်အထိ တရေးတည်း အိပ်ပျော်သွားခဲ့သည်။

လင်းယွမ် နိုးလာသောအခါ သူမက အပြင်ဘက်တွင် လူများနှင့် စကားပြောနေသည်ကို မြင်လိုက်ရပြီး မနက်စာ အတူတူ လုပ်နေပုံ ရသည်။

သူ ထကာ အပြင်သို့ ထွက်လာသောအခါ လူအုပ်ကြီးက အသီးသီး နှုတ်ဆက်ကြပြီး သူတို့၏ အမူအရာများတွင် လေးစားမှုနှင့် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပေါ်လွင်နေသည်။

ရန်မေက လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ့ကို မြင်သောအခါ ချက်ချင်း အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာကာ သူ့ကို လက်ယပ်ခေါ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ "မောင်လေး... နိုးပြီလား... အမက အားလုံးဆီကနေ ဆန်နည်းနည်း ချေးပြီး ဆန်ပြုတ်လေး ပြုတ်ထားတယ်... ကျက်တာနဲ့ အမ မောင်လေးအတွက် တစ်ပန်းကန် ခပ်ပေးမယ်"

လင်းယွမ်က ပြုံးလိုက်ပြီး မီးဖိုပေါ်တွင် တင်ထားသော မြေအိုးကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။

အထဲရှိ ဆန်ပြုတ်မှာ ဖြူဖွေးနေပြီး အမည်မသိ ဟင်းရွက်များကိုလည်း အများအပြား ထည့်ထားသည်။

အခြားသူများ၏ မနက်စာများကို သူ ထပ်ကြည့်လိုက်ရာ တစ်စုံတစ်ယောက်က ကန်စွန်းဥများကို ကင်နေပြီး အချို့က ဆန်ပြုတ်ကျဲကျဲ ပြုတ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

လင်းယွမ်သည် မအောင့်နိုင်ဘဲ မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားတို့က ပုံမှန်ဆို ဒီလိုတွေပဲ စားကြတာလား"

သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသမီး တစ်ဦးက အလျင်စလို ပြောလိုက်သည်။ "ဟုတ်ပါတယ် လင်းယွမ်... ကျွန်မတို့က ပုံမှန်ဆို ကန်စွန်းဥတို့ ဆန်စပါးတို့ကို ကိုယ်တိုင် စိုက်ကြတယ်... အားလုံး ချွေတာပြီး စားမယ်ဆိုရင်တော့ ဗိုက်ဝအောင် စားလို့ရပါတယ်"

လင်းယွမ်၏ မျက်လုံးများက ချက်ချင်း တောက်ပသွားပြီး ဆက်တိုက် မေးလိုက်သည်။ "ဒီကန်စွန်းဥတွေနဲ့ ဆန်စပါးတွေက ဘယ်က ရတာလဲ... ခင်ဗျားတို့ အိမ်ကနေ ယူလာကြတာလား"

သက်လတ်ပိုင်း အမျိုးသမီးက ပြန်ဖြေသည်။ "တစ်ချို့တစ်ဝက်ကတော့ ရေကြီးမှုကြီး ဖြစ်တုန်းက ကျွန်မတို့ အိမ်ကနေ ယူလာခဲ့ကြတာပါ"

"နောက်ပြီး ကန်စွန်းဥ မုန်လာဥ စတဲ့ စိုက်ပျိုးသီးနှံ တချို့ကတော့ အစကတည်းက တောင်ကြားက မြေနေရာတွေမှာ စိုက်ထားခဲ့တာ... ကျွန်မတို့ တောင်ပေါ်ကို ရောက်ပြီးတဲ့နောက် စားစရာ မရှိတော့ ဒီမြေနေရာတွေကို ရှာတွေ့ပြီးတော့ တူးဖော် စားသောက်ခဲ့ကြတာပါ"

မိန်တောင်နှင့် ထိုက်ယန်တောင်မှာ မတူညီပေ၊ ထိုက်ယန်တောင်သည် အပန်းဖြေစခန်းတစ်ခု ဖြစ်သောကြောင့် လူများကို စိုက်ပျိုးမြေအဖြစ် ခုတ်ထွင်ရှင်းလင်းခွင့် ပြုမည် မဟုတ်ပေ။

သို့သော် မိန်တောင်မှာ မူလကတည်းက စိုက်ပျိုးရေးနှင့် ခရီးသွားလုပ်ငန်း ပေါင်းစပ်ထားသော နေရာဖြစ်ပြီး ဤတောင်ပေါ်ရှိ စိုက်ပျိုးမြေနှင့် မြေဆီလွှာများမှာ ထိုက်ယန်တောင်ထက် အများကြီး ပိုကောင်းမွန်သည်။

ထို့အပြင် တောင်ပေါ်ရှိ မြေနေရာများကိုလည်း တောင်ခြေရှိ မိန်တောင်ရွာသူရွာသားများကို ရင်ကွဲသီးပင်များ စိုက်ပျိုးရန် ခွဲဝေပေးထားသည်။

ထို့ကြောင့် မိန်တောင်ပေါ်တွင် တကယ်တမ်း၌ စိုက်ပျိုးသီးနှံများ စိုက်ပျိုးထားသော စိုက်ခင်းများ အများအပြား ရှိနေသည်။

လင်းယွမ်က ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားသည်။ မိန်တောင်၏ စိုက်ပျိုးရေး အခြေအနေများက ထိုက်ယန်တောင်ထက် အများကြီး ပိုကောင်းမွန်နေတာပဲ။

ဒါတင်မကသေး... မိန်တောင်ပေါ်က ဒီစိုက်ပျိုးသီးနှံတွေကကော သန္ဓေပြောင်း ဆင့်ကဲပြောင်းလဲမှုတွေ ဖြစ်မသွားဘူးလား။

ဒီစိုက်ပျိုးသီးနှံတွေက ရေကြီးမှုကြီးရဲ့ ပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ အသားကျသွားတာ ဖြစ်နိုင်ချေ အရမ်း များသည်။

လင်းယွမ်က ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားတို့ရဲ့ စိုက်ခင်းတွေထဲမှာ စိုက်ပျိုးသီးနှံတွေ ရှိသေးလား... ဒီစိုက်ပျိုးသီးနှံတွေကို မျိုးစေ့ချဖို့ ချန်ထားတာရော ရှိလား"

ဆက်ရန်...

အပိုင်း(၂၈၆) မိန်တောင်၏ သယံဇာတများနှင့် ယောက္ခထီး၏ အသိအမှတ်ပြုမှု

"ဟာ... တူးပြီးပြီ... အကုန်တူးပြီးသွားပြီ... လယ်ကွင်းထဲမှာ ဒီအတိုင်းထားခဲ့လို့မရဘူး... မဟုတ်ရင် တောင်ပေါ်က သန္ဓေပြောင်း သားရဲတွေ စားသွားလိမ့်မယ်"

လင်းယွမ်က ဤမျှ အလေးအနက်ထားနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသမီးက လန့်သွားပြီး ကမန်းကတန်း ပြန်ဖြေလိုက်၏။

ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လင်းယွမ်က မေးလိုက်သည် "မျိုးစေ့ချန်ထားသေးလား"

လူလတ်ပိုင်းအမျိုးသမီးက ကမန်းကတန်း ခေါင်းညိတ်ပြသည် "ချန်ထားတယ်... ချန်ထားတယ်... မျိုးစေ့မချန်ထားရင် နောက်နှစ်အတွက် စားစရာရှိမှာ မဟုတ်ဘူး"

ဘေးနားမှ လူတစ်ယောက်ကလည်း ဝင်ပြောသည် "ဟုတ်တယ်... ဒါတွေက ပြောနေစရာတောင် မလိုပါဘူး... ငါတို့က တောင်သူတွေဆိုတော့ မျိုးစေ့ချန်ရမှာက သေချာပေါက်ပဲလေ"

"စပါး... ဂျုံ... ကန်စွန်းဥ... ပဲ... မြေပဲ... အကုန်လုံး မျိုးစေ့ချန်ထားတယ်"

သူတို့တစ်တွေ တယောက်တစ်ပေါက်နှင့် စိုက်ပျိုးရေးအကြောင်း ပြောဆိုနေကြ၏။ ဤမိန်တောင်ရွာမှ ထွက်လာသော သူများကသာလျှင် အစစ်အမှန် ကျွမ်းကျင်သူများ ဖြစ်ကြသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့က ဤဒေသတွင် လယ်ယာမြေများ ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး တသက်လုံး လယ်လုပ်လာခဲ့သူများ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်တည်း။

သူတို့ပြောနေသည်များကို နားထောင်ရင်း လင်းယွမ်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးများ ပြည့်နှက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူက သာမန်ထက် ပို၍ရိုးရှင်းသော ဤလူစုကို ကြည့်လိုက်ရာ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွား၏။

လင်းယွမ်က ချက်ချင်းဆိုသလို ခံစားလိုက်ရသည်မှာ ဤတစ်ကြိမ် မိန်တောင်သို့ လာရောက်ခြင်း၏ အကြီးမားဆုံးသော အကျိုးအမြတ်ရရှိမှုက အစွမ်းသုံး လက်နက်ဖြစ်သည့် ပေတံလည်း မဟုတ်သလို သန္ဓေပြောင်း မီးအိမ်တည်သီးလည်း မဟုတ်နိုင်ကြောင်းပင်တည်း။

အမှန်တကယ် အဖိုးတန်သည်မှာ သူ၏ရှေ့မှောက်တွင် ရှိနေသော စိုက်ပျိုးရေး ကျွမ်းကျင်သည့် ဤသာမန်လူများနှင့် သူတို့ သိမ်းဆည်းထားသော သန္ဓေပြောင်း လယ်ယာထွက်ကုန် မျိုးစေ့များပင် ဖြစ်သည်။

သူ၏ မျက်လုံးများက တလက်လက် တောက်ပသွားပြီး မိန်တောင်နှင့် ပတ်သက်သည့် စီမံကိန်းအတွက် အတွေးသစ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ရရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

"ဒီမိန်တောင်က စိုက်ပျိုးရေးနဲ့ မွေးမြူရေး လုပ်ဖို့ ပိုပြီး သင့်တော်လောက်တယ်"

"ဒီနေရာက ထောက်ပံ့ရေး အခြေစိုက်စခန်းအဖြစ် တည်ဆောက်ဖို့ ပိုသင့်တော်တယ်... တောင်ပေါ်မှာ အဆင်သင့် ဖော်ထုတ်ထားတဲ့ လယ်ကွင်းတွေ ရှိနေတော့ နည်းနည်းပါးပါး ပြုပြင်လိုက်တာနဲ့ ပြန်သုံးလို့ ရနိုင်ပြီ"

"ပြီးတော့ ဒီမှာ စိတ်စွမ်းအင်အမျိုးအစား စွမ်းအင်ကျောက်တုံးတွေလည်း ရှိတယ်... ဟိုဘက်က စိတ်စွမ်းအင်အမျိုးအစား စွမ်းအင်ကျောက်တုံး ကျောက်တွင်းမှာ ပမာဏ ဘယ်လောက်တောင် ရှိနေလဲ မသိပေမယ့် တူးဖော်ဖို့ လူအင်အား အများကြီး လိုလိမ့်မယ်"

လင်းယွမ်က မိန်တောင်၏ ပတ်ဝန်းကျင်သည် ထိုက်ယန်တောင်ထက် များစွာ ပိုကောင်းသည်ဟု ရိုးသားစွာ ခံစားမိသွား၏။

"မောင်လေး... လာ ဆန်ပြုတ်သောက်ရအောင်"

ရန်မေက အသံထွက်ကာ လင်းယွမ်၏ အတွေးများကို ဖြတ်တောက်လိုက်သည်။

လင်းယွမ်က သူမ ကမ်းပေးသော ဆန်ပြုတ်ကို လှမ်းယူကာ တစ်ငုံ သောက်လိုက်ရာ ဤဆန်ပြုတ်၏ အရသာသည် ကမ္ဘာပျက် ရေလွှမ်းမိုးမှုမတိုင်မီက ဆန်ပြုတ်များနှင့် အနည်းငယ် ကွာခြားပြီး ပို၍ ချိုမြိန်နေကြောင်း တွေ့လိုက်ရ၏။

ဆန်ပြုတ် တစ်ငုံ လည်ချောင်းထဲသို့ ရောက်သွားသည်နှင့် လင်းယွမ်က သူ၏ အစာအိမ်ထဲတွင် သန္ဓေပြောင်းစွမ်းအင် အနည်းငယ် ပျော်ဝင်သွားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူက အံ့သြသွားပြီးနောက် ချက်ချင်းပင် နားလည်သွားခဲ့သည်မှာ ဤဆန်များက ရေလွှမ်းမိုးမှုမတိုင်မီက ဆန်ဟောင်းများ မဟုတ်ဘဲ ရေကြီးပြီးနောက် တောင်ပေါ်မှ ရိတ်သိမ်းထားသော စပါးများ ဖြစ်နိုင်ကြောင်းပင်တည်း။

လင်းယွမ်က ကမန်းကတန်း မေးလိုက်သည် "ဒီဆန်တွေက ဒီနှစ်ထွက်တာလား"

ရန်မေက ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းသွားပြီး မလှမ်းမကမ်းရှိ သက်ကြီးရွယ်အို တစ်ဦးကို လှည့်ကြည့်ကာ လှမ်းမေးလိုက်သည် "အဖွားချိုင်ဟွာ... ဒီဆန်က ဒီနှစ်ထွက်တဲ့ ဆန်လား"

ရန်ချိုင်ဟွာဟု ခေါ်သော ထိုအဘွားအိုက ခေါင်းမော့လာပြီး ပြုံးကာ ဖြေလိုက်သည် "ဟုတ်တယ်... လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးလလောက်ကမှ စပါးခင်းထဲကနေ ရိတ်သိမ်းလာတာ... အကုန်လုံးပေါင်းမှ သိပ်အများကြီး မရပါဘူး... ငါက နည်းနည်းပါးပါး ထောင်းပြီးတော့ ဆန်ဟောင်းတွေနဲ့ ရောချက်လိုက်တာ... အရသာက တော်တော်လေး ကောင်းတယ်"

"ရန်မေရေ... မောင်လင်းယွမ် သဘောကျရင် နောက်ကျရင် နည်းနည်းပါးပါး ယူသွားကြပေါ့" ဟု သူမက ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် ပြောလိုက်၏။

ရန်မေက ချက်ချင်းပင် ပြုံးကာ ပြန်ပြောသည် "အရမ်းမွှေးတယ်... လင်းယွမ်က အရမ်းသဘောကျလို့ ကျွန်မကို တမင် လှမ်းမေးနေတာ"

လင်းယွမ်ကလည်း ပြုံးလိုက်ပြီး ဤနေရာ၏ ပတ်ဝန်းကျင်အပေါ် ပို၍ပင် ကျေနပ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

နံနက်စာ စားပြီးသွားသောအခါ လင်းယွမ်က သူတို့၏ မီးဖိုထဲမှ စိုစွတ်နေသော ထင်းများက မီးတတို့တည်းဖြင့် လောင်ကျွမ်းသွားသည်ကို သတိပြုမိသွားပြန်၏။

လင်းယွမ်၏ မျက်လုံးများက အရောင်လက်သွားပြီး ချက်ချင်းပင် အကဲခတ် ကြည့်ရှုလိုက်သည်။

ထိုအခါ တစ်စုံတစ်ယောက်က စိုစွတ်နေသော ထင်းများကို မမီးညှိမီ ထင်းပုံပေါ်သို့ အနီရောင် အမှုန့်အချို့ကို ဖြူးချလိုက်သည်ကို သူ မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

ထို အနီရောင် အမှုန့်များမှာ အနီရောင် ကျောက်တုံးတစ်တုံးမှ ခြစ်ချထားခြင်း ဖြစ်သည်။

လင်းယွမ်က တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ထိုအရာသည် မီးဓာတ် စွမ်းအင်ကျောက်တုံး ဖြစ်ကြောင်း ချက်ချင်း သိလိုက်၏။

သူက အံ့သြသွားသည့် မျက်နှာထားဖြင့် အဖွားချိုင်ဟွာကို ချက်ချင်း မေးလိုက်သည်။ "အဖွား... အဲဒီကျောက်တုံးတွေကို ဘယ်ကနေ ရလာတာလဲ"

ရန်ချိုင်ဟွာက ကြားသောအခါ လင်းယွမ် ညွှန်ပြနေသည့် ကျောက်တုံးများကို ကြည့်လိုက်ပြီး သဘောပေါက်သွားကာ ဖြေသည်။

"မီးကျောက်တွေကို ပြောတာလား... တောင်နောက်ဘက်ကနေ ကောက်လာတာလေ... တောင်ပေါ်မှာ မီးအိမ်တည်သီးတောကြီး တစ်ခုရှိတယ်... အကုန်လုံးက တောရိုင်း မီးအိမ်တည်သီးတွေချည်းပဲ... ငါတို့ အရင်တုန်းက တောင်ပေါ်စတက်လာတုန်းက မီးအိမ်တည်သီးတွေ သစ်အယ်သီးတွေ သွားကောက်စားဖူးတယ်"

"ဟိုဘက်က ကျောက်တုံးအကြားတွေထဲမှာ တစ်ခါတလေ အဲဒီမီးကျောက်တွေကို ကောက်ရတတ်တယ်"

"ရှန်ယန်တို့ ပြောတာကတော့ ဒီမီးကျောက်တွေက မီးမွှေးရတာ အရမ်းလွယ်တယ်တဲ့... ပြီးတော့ မိုးရေကိုလည်း မကြောက်ဘူးတဲ့... အမှန်တိုင်း ပြောရရင် ဒီမီးကျောက်တွေသာ မရှိဘူးဆိုရင် ငါတို့တွေ မီးမွှေးပြီး ထမင်းဟင်းချက်ဖို့တောင် တော်တော်လေး ခက်ခဲသွားနိုင်တယ်"

"ဒီရက်ပိုင်း မိုးကလည်း အဆက်မပြတ် ရွာနေတော့ ထင်းတွေကလည်း စိုနေတာလေ... မီးမွှေးဖို့က လုံးဝကို မဖြစ်နိုင်ဘူး"

လင်းယွမ်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွား၏။ စွမ်းအင်ကျောက်တုံးများကို နေရာအနှံ့ ကောက်ရနိုင်သည်တဲ့လား။

ထိုသို့ဆိုလျှင် ဤနေရာတွင် စွမ်းအင်ကျောက်တုံး ကျောက်တွင်း သေချာပေါက် ရှိနေရမည်။

လင်းယွမ်က ကမန်းကတန်း မေးလိုက်သည်။ "အဖွားချိုင်ဟွာ... အဲဒီမီးအိမ်တည်သီးတောက ဘယ်နားမှာလဲ"

"တောင်နောက်ဘက်မှာပဲ... စာသင်ကျောင်းနဲ့လည်း သိပ်မဝေးပါဘူး... အပြင်ဘက်က သစ်သားလမ်းလေးအတိုင်း သွားရင် ၁ မိုင်ကျော်လောက်ပဲ ဝေးတယ်... အဲဒီကနေ သစ်သားလမ်းကနေ ဆင်းပြီး ရှုကြည်ဆောင်ဘက်ကို တက်သွားရင် အဲဒီမီးအိမ်တည်သီးတောကို ဖြတ်သွားရလိမ့်မယ်"

"အော်... ခဏနေရင် ခြေဆွံ့အဘိုးကြီးတို့က မီးအိမ်တည်သီး သွားရှာကြမှာ... မောင်လင်းယွမ် စိတ်ဝင်စားရင် သူတို့နဲ့ အတူတူ လိုက်သွားပါလား"

ယခုအချိန်သည် ဆယ့်တစ်လပိုင်းခန့် ဖြစ်သဖြင့် ရာသီဥတုက စတင်အေးချမ်းလာကာ မီးအိမ်တည်သီးများ မှည့်ရင့်သည့် အချိန်ဖြစ်၏။

ဤသာမန်လူများက ငါးမဖမ်းဖြစ်သည့်အခါ တောင်ပေါ်သို့ တောရိုင်းသစ်သီးများ သွားရောက်ကောက်ယူတတ်ကြသည်။

တောရိုင်းမီးအိမ်တည်သီးများက အရွယ်အစား သေးငယ်ပြီး အစေ့ကြီးသော်လည်း စားရသည်မှာ အလွန်တရာ ချိုမြိန်လှပေသည်။

လင်းယွမ်က ချက်ချင်းပင် သဘောတူလိုက်ပြီး နံနက်စာ စားပြီးသည်နှင့် ထိုသူများနှင့်အတူ ဟိုဘက်သို့ သွားရောက်ကြည့်ရှုရန် ပြင်ဆင်လိုက်၏။

ရှုကြည်ဆောင်သည် မိန်တောင်၏ အရှေ့ဘက်တွင် တည်ရှိသော ရှုခင်းကြည့်နေရာလေး တစ်ခုဖြစ်သည်။

ကမ္ဘာပျက် ရေလွှမ်းမိုးမှု မတိုင်မီက နေထွက်လာချိန်တွင် ရှုကြည်ဆောင်၌ နေထွက်သည့် အလှကို ခံစားရသည်မှာလည်း ထူးခြားချက် တစ်ခုပင်တည်း။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင်တော့ မိုးသည်းထန်စွာ ရွာသွန်းနေသည်မှာ ခြောက်လတိတိ ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ကာ နေမင်းကြီးက ထပ်မံ ထွက်ပေါ်လာခြင်း မရှိတော့သဖြင့် ရှုကြည်ဆောင်သည်လည်း သာမန် မဏ္ဍပ်တစ်ခုသာ ဖြစ်သွားခဲ့လေပြီ။

နံနက်စာ စားပြီးနောက် လင်းယွမ်က ရန်မေကို ခေါ်ဆောင်ကာ လူတစ်စုနှင့်အတူ ရှုကြည်ဆောင်ဘက်သို့ ထွက်ခွာလာခဲ့၏။

ဦးဆောင်လာသူမှာ ခြေထောက် အနည်းငယ် ဆွံ့နေသော အဘိုးကြီး တစ်ဦးဖြစ်ပြီး လူတိုင်းက သူ့ကို ခြေဆွံ့အဘိုးကြီးဟု ခေါ်ကြသည်။

ခြေဆွံ့အဘိုးကြီးမှာ ယခုနှစ်တွင် အသက် ငါးဆယ်ကျော် ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး ညာဘက်ခြေထောက်မှာ ငယ်စဉ်ကတည်းက ဆွံ့အခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

သို့သော် ဤကဲ့သို့သော ခြေဆွံ့သူ တစ်ယောက်ကပင် ရေလွှမ်းမိုးသည့် အချိန်တွင် တောင်ပေါ်သို့ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်လာနိုင်ခဲ့ရာ ခြေလက်သန်စွမ်းသူ အများအပြားထက်ပင် ပို၍ ကံကောင်းနေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"မောင်လင်းယွမ်... ဟိုမီးအိမ်တည်သီးတောက သိပ်မဝေးတော့ဘူး... ရှေ့နားလေးတင်ပဲ... အရင်တုန်းကဆိုရင် နှစ်တိုင်း ဆောင်းဦးနှောင်းပိုင်းရောက်ရင် ရွာထဲက ကောင်လေးတွေက ဒီတောထဲမှာ မီးအိမ်တည်သီး လာကောက်တတ်ကြတယ်"

"ဒီမီးအိမ်တည်သီးတွေက အရွယ်သေးပြီး အစေ့ရှိပေမယ့် တကယ်ကို ချိုတာဗျ"

ခြေဆွံ့အဘိုးကြီးက သက်ပြင်းချကာ လင်းယွမ်အား မိန်တောင်ပေါ်ရှိ ဤတောရိုင်းသစ်သီးများ အကြောင်းကို ပြောပြနေသည်။

လင်းယွမ်က မိန်တောင်သို့ ရောက်ဖူးသော်လည်း ခြောက်လပိုင်းက ရန်မေသီး လာရောက်ခူးယူစားသောက်ခဲ့ခြင်းသာ ဖြစ်ပြီး ဤတောင်ပေါ်တွင် တောရိုင်းမီးအိမ်တည်သီးများ ရှိနေသေးကြောင်းကိုမူ မသိခဲ့ပေ။

ရန်မေက ပြုံးကာ ပြောသည်။ "တောင်ပေါ်က မီးအိမ်တည်သီးတွေကို အမ ငယ်ငယ်တုန်းက မကြာခဏ စားဖူးတယ်... မီးအိမ်တည်သီးတွေအပြင် တောရိုင်း သစ်အယ်သီးတွေ... တောရိုင်း ကီဝီသီးတွေ... တောရိုင်း စပျစ်သီးတွေနဲ့ တခြား တောရိုင်း သစ်သီးတွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်"

လင်းယွမ်က ထိုစကားကို ကြားသောအခါ မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။ "သစ်သီးတွေ ဒီလောက် အများကြီး ရှိတာဆိုတော့ ယုတ္တိကျကျပြောရရင် သန္ဓေပြောင်း သစ်သီးတွေလည်း အများကြီး ရှိရမှာပေါ့"

ရန်မေကလည်း ထိုစကားကို ကြားသောအခါ စိတ်ဝင်တစား မေးလိုက်သည်။ "ဦးလေး... ဒီတောင်ပေါ်မှာ သန္ဓေပြောင်း သစ်သီးတွေ အများကြီး ရှိလား"

ခြေဆွံ့အဘိုးကြီးက ပြုံးကာ ဖြေသည်။ "တကယ်ကို မနည်းဘူး... မဟုတ်ရင် ငါတို့ရွာက လူဒီလောက်နည်းတာတောင် အစွမ်းပိုင်ရှင်တွေ ဒီလောက်အများကြီး ဘယ်လိုလုပ် ဖြစ်လာမလဲ"

လင်းယွမ် ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွား၏။ အမှန်ပင် ဤမိန်တောင်ရွာရှိ လူရာဂဏန်း အနည်းငယ်ထဲတွင် အစွမ်းပိုင်ရှင် ငါးဆယ်ကျော်အထိ ရှိနေခြင်းမှာ တကယ်ကို မနည်းလှပေ။

ယွင်ချွမ်ဘုရားကျောင်း တစ်ခုတည်းတွင်ပင် သူသတ်ဖြတ်ခဲ့သော အစွမ်းပိုင်ရှင် သုံးဆယ်ထက်မနည်း ရှိခဲ့သည် မဟုတ်ပါလော။

ကျဲ့ဆစ် စာသင်ကျောင်းဘက်တွင်လည်း အစွမ်းပိုင်ရှင် နှစ်ဆယ် သုံးဆယ်ခန့် ရှိနေသေးသည်။

ဤပမာဏသည် လူရာဂဏန်း အနည်းငယ်သော အချိုးအစားနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက အလွန်တရာ မြင့်မားနေပြီ ဖြစ်၏။

မူလက ဤအရာအားလုံးသည် မိန်တောင်ပေါ်တွင် သန္ဓေပြောင်း သစ်သီးများ အများအပြား ရှိနေခြင်းကြောင့် ဖြစ်နေခဲ့သည်။

လင်းယွမ်က ဤမိန်တောင်သည် တကယ်ကို ရတနာမြေတစ်ခု ဖြစ်ကြောင်း ထပ်မံ၍ မချီးကျူးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

လမ်းတစ်လျှောက် လျှောက်လာရင်း လင်းယွမ်က တောင်စောင်းလယ်ကွင်းများကို အမှန်တကယ် မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။

အချို့သော လယ်ကွင်းများမှာ စွန့်ပစ်ခံထားရပြီး ပေါင်းပင်များ ဖုံးလွှမ်းနေသည်ကိုပင် တွေ့ရ၏။

ဤသည်မှာ ပြုစုစောင့်ရှောက်မည့်သူ မရှိခြင်းကြောင့် ဖြစ်ကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

အကယ်၍ သေချာစွာ ရှင်းလင်းလိုက်ပါက စိုက်ပျိုးရေးသီးနှံများစွာကို အမှန်တကယ် စိုက်ပျိုးနိုင်ပေမည်။

သို့သော် အချို့သော လယ်ကွင်းများတွင် ပြန်လည် စိုက်ပျိုးထားသည့် လက္ခဏာများကိုလည်း တွေ့ရသည်။

ရေကြီးနေစဉ်အတွင်း အချို့သောသူများက စားနပ်ရိက္ခာ သိုလှောင်ရန်အတွက် စိုက်ပျိုးရေးကို မေ့မထားခဲ့ကြောင်း သိသာလှ၏။

မိုင်အနည်းငယ်ခန့် လျှောက်လာပြီးနောက် ခြေဆွံ့အဘိုးကြီးက ဦးဆောင်ကာ သစ်သားလမ်း၏ လက်ရန်းကို ကျော်ဖြတ်ပြီး တောင်ပေါ်တောအုပ်ထဲသို့ တက်သွားခဲ့သည်။

အခြားသူများကလည်း နောက်မှ လိုက်တက်သွားကြ၏။

ဤနေရာရှိ ရွှံ့မြေများမှာ မိုးရေ တိုက်စားမှုကြောင့် ရွှံ့ဗွက်ထနေသော်လည်း ရွှံ့ဗွက်များထဲတွင် ကျိုးကျနေသော သစ်ကိုင်းများနှင့် သစ်ပင်ခြောက်များကို ခင်းထားသည်ကို တွေ့မြင်နိုင်သည်။

ထိုရွှံ့ဗွက်များကြားတွင် အုတ်ခဲများနှင့် ကျောက်ခဲများကိုလည်း ခင်းထားသေး၏။

ဤလမ်းကို လူများ မကြာခဏ အသုံးပြုကြောင်း ထင်ရှားလှပေသည်။

လင်းယွမ်က ရန်မေကို ဆွဲကာ ကျောက်ခဲများပေါ်တွင် နင်းလိုက်သဖြင့် အပေါ်ယံကြည့်လျှင် ရွှံ့ဗွက်များနှင့် ကျောက်ခဲများ... သစ်ကိုင်းများပေါ်တွင် နင်းထားသကဲ့သို့ ထင်ရသည်။

အမှန်တကယ်တွင်မူ သူက စိတ်စွမ်းအင်ကို လှေကားထစ်များအဖြစ် အသုံးပြုကာ စိတ်စွမ်းအင်ပေါ်တွင် နင်းထားခြင်းဖြစ်ပြီး ရွှံ့ဗွက်များထဲသို့ အမှန်တကယ် နင်းမိခြင်း မရှိပေ။

ထို့ကြောင့် သူ လမ်းတစ်လျှောက် လျှောက်လာခဲ့သော်လည်း ခြေထောက်တွင် ရွှံ့များ ပေကျံခြင်း မရှိသလို ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင်လည်း မိုးရေစက်များ ကျရောက်ခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

"ရောက်ပြီ... ရောက်ပြီ"

ခြေဆွံ့အဘိုးကြီးက အနောက်ရှိ လူများကို လှမ်းအော်လိုက်သည်။

လင်းယွမ်နှင့် ရန်မေတို့ ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ ဆင်ခြေလျှော တောင်စောင်းပေါ်ရှိ တောအုပ်ထဲတွင် အရွယ်အစား အရွယ်စုံ မီးအိမ်တည်သီးပင်များကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

အကြီးဆုံး အပင်များမှာ ပေါင်လုံးခန့် တုတ်ပြီး အသေးဆုံး အပင်များမှာမူ လက်နှစ်ချောင်းစာခန့်သာ သေးငယ်သည်။

မြေပြင်ပေါ်တွင် ထူထဲသော သစ်ရွက်ကြွေများ ဖုံးလွှမ်းနေပြီး မိုးရေ တိုက်စားမှုအောက်တွင် သစ်ရွက်အချို့မှာ ဆွေးမြေ့နေပြီ ဖြစ်၏။

ဤကဲ့သို့သော ပတ်ဝန်းကျင်တွင် သစ်ပင်များအတွက် မြေဆီလွှာနှင့် အာဟာရဓာတ်များ ချို့တဲ့နေခြင်း မရှိပေ။

အာရုံစိုက်စရာ အကောင်းဆုံးမှာ သစ်ကိုင်းများပေါ်တွင် တွဲလဲခိုနေသော မီးအိမ်တည်သီးငယ်များပင် ဖြစ်သည်။

သစ်ပင်ပေါ်တွင်သာမက မြေပြင်ပေါ်တွင်လည်း ကြွေကျနေသော အသီးများစွာ ရှိနေ၏။

အကြီးဆုံး အသီးများမှာ ကြက်ဥအရွယ်ခန့် ရှိပြီး အသေးဆုံး အသီးများမှာမူ ကင်းပွန်သီး အရွယ်ခန့်သာ ရှိသည်။

ဤတောရိုင်း မီးအိမ်တည်သီးများ၏ အရွယ်အစားသည် သေချာစွာ စိုက်ပျိုးထားသော မီးအိမ်တည်သီးများလောက် မကြီးမားပေ။

သို့သော် အသီးတိုင်းက လိမ္မော်ရောင် တောက်ပနေပြီး မြင်ရသည်မှာ အလွန်တရာ စိတ်ကျေနပ်စရာ ကောင်းလှ၏။

လူအားလုံးက ချက်ချင်းပင် ခါးညွှတ်ကာ မြေပြင်ပေါ်ရှိ မီးအိမ်တည်သီးငယ်များကို စတင် ကောက်ယူကြတော့သည်။

ခြေဆွံ့အဘိုးကြီးက နောက်လှည့်ကာ အော်ပြောသည် "မောင်လင်းယွမ်... မီးကျောက်တွေကို ဒီနားက သစ်ရွက်တွေအောက်မှာ ကောက်လို့ရတယ်... မောင်ရင်လိုက်ရှာကြည့်လိုက်... ဦးလေး အရင် အလုပ်လုပ်လိုက်ဦးမယ်"

လင်းယွမ်က ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ "အေးအေးဆေးဆေး လုပ်ကြပါ"

သူက မြေပြင်ပေါ်မှ မှည့်ရင့်နေသော မီးအိမ်တည်သီး တစ်လုံးကို ကောက်ယူလိုက်ပြီး စိတ်စွမ်းအင်ဖြင့် မိုးရေအချို့ကို ယူဆောင်ကာ မျက်နှာပြင်ပေါ်ရှိ ရွှံ့များကို ဆေးကြောလိုက်၏။

ထို့နောက် ပိုးတောင်မာ၏ တောင်ပံကဲ့သို့ ပါးလွှာသော အခွံကို ဆွဲခွာလိုက်ရာ ချက်ချင်းပင် သစ်သီးရည်များ စီးကျလာတော့သည်။

လင်းယွမ်က လျှာဖြင့် လျက်ကြည့်လိုက်ရာ မွှေးပျံ့ချိုမြိန်သော မီးအိမ်တည်သီး အရသာက ခံတွင်းထဲတွင် ပြည့်နှက်သွားသည်ကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရ၏။

သူက မီးအိမ်တည်သီး တစ်လုံးလုံးကို ပါးစပ်ထဲ ထည့်ကာ အနည်းငယ် စုပ်ယူပြီးနောက် ပြန်ထွေးထုတ်လိုက်သည်။

အထဲတွင် လက်သည်းခွံ အရွယ်အစားခန့်ရှိသော အစေ့လေးငါးစေ့ ပါဝင်နေ၏။

ဟုတ်ပေသည်... တောရိုင်း မီးအိမ်တည်သီးများတွင် အစေ့များ ပါဝင်ပြီး အစေ့များက မီးအိမ်တည်သီး၏ အစိတ်အပိုင်း အများစုကို နေရာယူထားကာ အသားမှာမူ အနည်းငယ်သာ ပါဝင်သည်။

ခေတ်မီ နည်းပညာဖြင့် ပျိုးထောင်ထားသော မီးအိမ်တည်သီးများမှာမူ လုံးဝ ကွာခြားလှပြီး အစေ့များက ပျော့အိကာ စားသုံးနိုင်သော အစိတ်အပိုင်းများ ဖြစ်သွားရုံသာမက အရွယ်အစားမှာလည်း အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို ကြီးမားလာခဲ့သည်။

သို့သော် မိန်တောင်သို့ လာရောက် ခိုလှုံသူများအတွက်မူ ဤမီးအိမ်တည်သီးများသည် အာဟာရ ဖြည့်တင်းရန်အတွက် အလွန်တရာ ရရှိခဲသော သစ်သီးများ ဖြစ်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

၎င်းတို့ထဲတွင် ဗီတာမင်ဓာတ် အများအပြား ပါဝင်ပြီး လူ့ခန္ဓာကိုယ်အတွက် မရှိမဖြစ် လိုအပ်သော အာဟာရဓာတ်များကို ဖြည့်တင်းပေးနိုင်သည်။

မိန်တောင်ရှိ လူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်ပါက ထိုက်ယန်တောင်၏ သယံဇာတများမှာ အလွန်တရာ ရှားပါးလွန်းလှပြီး သစ်သီးပင်များ ဆိုထားနှင့်ဦး... စိုက်ပျိုးရေးသီးနှံများပင် သိပ်များများစားစား မရှိပေ။

အကြောင်းရင်းမှာ ထိုက်ယန်တောင်သည် ရှုခင်းကြည့်နေရာ ဖြစ်သောကြောင့် အများစုမှာ ထင်းရှူးပင်နှင့် ဝါးပင်စသည့် အမြဲစိမ်းသစ်ပင်များကိုသာ အဓိကထား စိုက်ပျိုးထားသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ရှုခင်းကြည့် နေရာများတွင် သစ်သီးပင်များ ရှိနေခြင်းက ကောင်းမွန်သော ကိစ္စမဟုတ်ဘဲ ဝန်ထမ်းများ၏ ခုတ်ထစ်ရှင်းလင်းခြင်းကို ခံရရန် ရာခိုင်နှုန်း များပြားလှပေသည်။

ရန်မေကလည်း တစ်လုံး စားကြည့်လိုက်ရာ မျက်လုံးများ အနည်းငယ် အရောင်လက်သွားပြီး ပြောလိုက်သည် "အရမ်းချိုတာပဲ... မောင်လေး... အမ သွားကောက်လိုက်ဦးမယ်... နောက်မှ ဝမ်ဝမ်တို့... တင်းယန်တို့... ယန်ယန်တို့ကို မြည်းကြည့်ဖို့ ယူသွားပေးရမယ်"

လင်းယွမ်က ပြုံးကာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည် "သိပြီ... ကျွန်တော်က ဒီနားမှာ သူတို့ပြောတဲ့ မီးကျောက်တွေ ရှိမရှိ သွားကြည့်လိုက်ဦးမယ်"

"အင်း... မောင်လေး"

ရန်မေက ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ခြေဆွံ့အဘိုးကြီးတို့၏ အဖွဲ့ထဲသို့ ချက်ချင်း ဝင်ရောက်ကာ မီးအိမ်တည်သီးများကို စတင် ကောက်ယူတော့သည်။

လင်းယွမ်ကမူ စိတ်စွမ်းအင်ကို ဖြန့်ကြက်လိုက်ပြီး သစ်ရွက်များအောက်ရှိ ကျောက်တုံး အမျိုးမျိုးကို တစ်လက်မ မကျန် စတင် ရှာဖွေတော့၏။

အချိန်အနည်းငယ် အကြာတွင် သူက ပေ ၁၀၀ ခန့်အကွာ၌ အပြင်ဘက်သို့ ထွက်ပေါ်နေသော အဖြူရောင် ကျောက်တုံးတစ်တုံးကို တွေ့ရှိလိုက်သည်။

ဤအဖြူရောင် ကျောက်တုံးလေးသည် မှိန်ပျပျ အလင်းရောင်များ ထွက်ပေါ်နေပြီး သာမန် ကျောက်တုံးများနှင့် လုံးဝ ကွာခြားလှပေသည်။

လင်းယွမ်က အလျင်အမြန် ရှေ့တိုးသွားကာ ပတ်ပတ်လည်ရှိ သစ်ရွက်ခြောက်များကို ဖယ်ရှားလိုက်၏။

"ဓာတ်မဲ့ စွမ်းအင်ကျောက်တုံးပဲ"

လင်းယွမ်၏ မျက်လုံးများက အနည်းငယ် အရောင်လက်သွားပြီး လက်ဖြင့် ညင်သာစွာ ဆွဲဖယ်လိုက်ရာ ကျောက်တုံး တစ်တုံးလုံးကို တူးဖော်လိုက်နိုင်ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤကျောက်တုံးမှာ လက်သီးဆုပ်ခန့် အရွယ်အစားရှိပြီး တစ်ကိုယ်လုံး ဖြူစင်သော ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ဖြစ်နေကာ သန့်စင်မှု အားကောင်းသော ဓာတ်မဲ့ စွမ်းအင်ကျောက်တုံး တစ်တုံးပင်တည်း။

လင်းယွမ်၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွားပြီး ထိုကျင်းလေးကို ငုံ့ကြည့်လိုက်ကာ ပစ္စည်းသိုလှောင်ခန်းထဲမှ ပေါက်ပြားကို ချက်ချင်း ထုတ်ယူ၍ ထိုနေရာတွင် စတင် တူးဖော်တော့၏။

"ဒုတ်... ဒုတ်... ဒုတ်"

ဆယ်ချက်ခန့် တူးပြီးသည်နှင့် လင်းယွမ်က နောက်ထပ် ဓာတ်မဲ့ စွမ်းအင်ကျောက်တုံး တစ်တုံးကို ထပ်မံ တူးဖော်ရရှိသွားပြန်သည်။

ထို့နောက် လင်းယွမ်က ဧရိယာကို ချဲ့ကားကာ ဆက်လက်၍ နက်နက် တူးဖော်လိုက်ရာ အချိန်အနည်းငယ် အကြာတွင် မီးနီရောင် စွမ်းအင်ကျောက်တုံး တစ်တုံးကို အမှန်တကယ် တူးဖော်ရရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

လင်းယွမ်က အသက်ကို ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်လှုပ်ရှားနေသော အမူအရာများ ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဒီလောက် အပေါ်ယံ နေရာလေးမှာတောင်... စွမ်းအင်ကျောက်တုံးတွေကို တူးလို့ရတယ်ဆိုတော့... ဒီမိန်တောင်မှာ စွမ်းအင်ကျောက်တုံး ကျောက်တွင်းတွေ ဘယ်လောက်တောင် ကိန်းအောင်းနေတာလဲ"

လင်းယွမ်၏ ရင်ထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားသွား၏။ ဤအခြေအနေက မိန်တောင်ထဲတွင် ဧရာမ စွမ်းအင်ကျောက်တုံးကျောကြီး ပုန်းကွယ်နေနိုင်ကြောင်း သက်သေပြနေပေသည်။

"ဟုတ်တယ်... မိန်တောင်နဲ့ ထိုက်ယန်တောင်က အစကတည်းက တောင်တန်းတစ်ခုတည်းပဲလေ... မတူညီတဲ့ တောင်ထွတ် နှစ်ခု ဖြစ်နေရုံလေးတင်မကဘူး... တစ်ခုနဲ့တစ်ခု ဆက်စပ်နေတာ"

"ထိုက်ယန်တောင်ဘက်က ကျောက်တွင်းနယ်မြေ ဆိုတာက တကယ်တော့ ဒီတောင်တန်းကြီးရဲ့ စွမ်းအင်ကျောက်တုံး ကျောက်တွင်း အစွန်အဖျားလောက်ပဲ ဖြစ်နိုင်တယ်... တကယ့် ပင်မကျောက်တွင်းက ဒီမိန်တောင်ပေါ်မှာ ရှိနေနိုင်တယ်"

သူ၏ မျက်လုံးများက တလက်လက် တောက်ပလာပြီး မိန်တောင်သည် ခိုလှုံရေးစခန်း အဖြစ် တည်ဆောက်ရန် ပို၍ သင့်တော်နိုင်ကြောင်း ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရ၏။

မိန်တောင်၏ တောင်ထွတ် အရွယ်အစားသည် ထိုက်ယန်တောင်လောက် မကြီးမားသော်လည်း ကျောက်သယံဇာတများ ပိုမို ပေါကြွယ်ဝပုံရပြီး စိုက်ပျိုးရေးသီးနှံ သယံဇာတများကလည်း ထိုက်ယန်တောင်ထက် ပိုမို ကောင်းမွန်လှပေသည်။

တစ်ခုတည်းသော အားနည်းချက်မှာ အမြင့်ပေသည် ထိုက်ယန်တောင်လောက် မမြင့်မားခြင်းပင် ဖြစ်ပြီး အကယ်၍ ရေမျက်နှာပြင် ဆက်လက် မြင့်တက်လာပါက ပထမဆုံး ရေလွှမ်းမိုးခံရမည်မှာ မိန်တောင်ပင် ဖြစ်နိုင်ပေသည်။

သို့သော် ဤပြဿနာကို လင်းယွမ် လောလောဆယ် စဉ်းစားနေရန် မလိုအပ်သေးပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် မိန်တောင်ပင် ရေလွှမ်းမိုးခံရမည်ဆိုပါက ရေကြီးမှုအတွင်း မည်သည့် အဆောက်အအုံမှ ရေပေါ် ပေါ်လာနိုင်တော့မည် မဟုတ်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

လူသားများအတွက် အမှန်တကယ် ရှင်သန်နိုင်မည့် နေရာ ရှိတော့မည် မဟုတ်ပေ။

လင်းယွမ်က စွမ်းအင်ကျောက်တုံးများကို ဆက်လက် တူးဖော်ခြင်း မပြုတော့ပေ။ ဤသည်မှာ ကာယလုပ်အား သုံးရသော အလုပ်ဖြစ်ပြီး သူတစ်ယောက်တည်း အချိန်တိုအတွင်း ဤကျောက်ကျောက်တုံးများကို အကုန်တူးဖော်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

သူ လုပ်ရမည့် အလုပ်မှာ ထိုက်ယန်တောင်တွင် လုပ်ခဲ့သည့်အတိုင်း မိန်တောင် ခိုလှုံရေးစခန်းကို တည်ဆောက်ရန်နှင့် ထို့နောက် မိန်တောင်ကို ထိန်းချုပ်ကာ မိန်တောင်ကို တစ်ပေါင်းတစ်စည်းတည်း ဖြစ်စေရန်ပင်တည်း။

ထို့နောက် ဈေးဝယ်စင်တာကို မိန်တောင်ဘက်သို့ ထပ်မံ ပွားယူလာပြီး အမှတ်စနစ်ကို စတင် အသုံးပြုကာ လူတိုင်းကို သူ၏ လက်အောက်တွင် အလုပ်လုပ်ခိုင်းရန် ဖြစ်သည်။

"နောက်ထပ် ခိုလှုံရေးစခန်း တစ်ခု ထပ်တည်ဆောက်ရမလား"

လင်းယွမ်က ရုတ်တရက် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြန်၏။ နောက်ထပ် ခိုလှုံရေးစခန်း တစ်ခု ထပ်တည်ဆောက်ပြီး ဈေးဝယ်စင်တာ တစ်ခု ဖွင့်လှစ်မည်ဆိုပါက လျှပ်စစ်မီး ထုတ်လုပ်ရေး စက်ပစ္စည်းများနှင့် ကုန်တိုက်စနစ် စသည့် ပစ္စည်းများကို ထပ်မံ လဲလှယ် ပြင်ဆင်ရန် လိုအပ်ပေလိမ့်မည်။

အမှတ် တစ်သိန်းတန် စက်ပစ္စည်း တစ်စုံကို တွေးမိသည်နှင့် သူ ခေါင်းကိုက်သွားရတော့သည်။

ယခုအချိန်တွင် အမှတ် များများစားစား မရှာရသေးမီ မည်သို့လုပ်၍ ပြန်သုံးရမည်နည်း။

"မိန်တောင်ကို သေချာပေါက် သိမ်းပိုက်ရမှာ မှန်ပေမယ့် ခိုလှုံရေးစခန်းနဲ့ ဈေးဝယ်စင်တာကတော့... ထားလိုက်ပါတော့... လောလောဆယ် မစဉ်းစားသေးဘူး"

"ဒီဘက်က စိုက်ပျိုးရေး လုပ်ငန်းတွေကိုတော့ မိန်တောင်က လူတွေကိုပဲ သူတို့ဘာသာ သူတို့ လုပ်ခိုင်းလိုက်မယ်"

"အချိန်ရောက်ရင် သူတို့ဆီကနေ ပြန်ဝယ်လိုက်ရုံပဲ"

"ဖောင်တံတား တည်ဆောက်ပြီးသွားရင် နှစ်ဖက်စလုံး အသွားအလာ လုပ်နိုင်မှာဆိုတော့... သူတို့က နေ့စဉ်သုံး ပစ္စည်းတွေကို အမြောက်အမြား လိုအပ်လာလိမ့်မယ်... အဲဒီအခါကျရင် သူတို့ကို ထိုက်ယန်တောင် ဈေးဝယ်စင်တာမှာ သွားပြီး လဲလှယ်ခိုင်းလိုက်ရင် အဆင်ပြေသွားပြီပေါ့"

လင်းယွမ်၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွား၏။ သူ၏ ကံစမ်းမဲစနစ်က ပစ္စည်းအမြောက်အမြားကို မဲနှိုက်ရယူနိုင်သဖြင့် မိန်တောင်ရှိ ဤစိုက်ပျိုးရေးသီးနှံများကို မျက်စိကျနေရန် အမှန်တကယ် မလိုအပ်လှပေ။

ခုနက သူက အတွေးချော်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ အချိန်ရောက်လျှင် မျိုးစေ့အချို့ ယူဆောင်သွားကာ စိုက်ပျိုးရေး လုပ်လိုသူများကို လုပ်ခိုင်းလိုက်ရုံသာ ဖြစ်ပြီး သူကိုယ်တိုင် ဤမျှ ခေါင်းစားခံနေစရာ အကြောင်းမရှိပေ။

သူ၏ အဓိက ဦးတည်ချက်မှာ အမှတ်များ စုဆောင်းကာ စွမ်းအားကို မြှင့်တင်ရန်သာ ဖြစ်သင့်ပြီး ဤသို့ပြုလုပ်မှသာ ခိုလှုံရေးစခန်းကို အကာအကွယ် ပေးနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

သေချာသည်မှာ ခိုလှုံရေးစခန်း၏ ပတ်ဝန်းကျင် တည်ဆောက်ရေးသည်လည်း သူ စဉ်းစားရမည့် ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

မကြာမီ ရောက်ရှိလာတော့မည့် အအေးလှိုင်းကို မည်သို့ ကာကွယ်ရမည်နည်း။

ရေများ အေးခဲသွားပါက တစ်မြို့လုံးရှိ အဆောက်အအုံများထဲတွင် ပိတ်မိနေသော အစွမ်းပိုင်ရှင်များ အပြင်ထွက်လာနိုင်ပြီ ဖြစ်ရာ ထိုက်ယန်တောင်နှင့် မိန်တောင်ကို မည်သို့ အကာအကွယ် ပေးရမည်နည်း။

ဤအရာများကသာ သူ အရေးပေါ် စဉ်းစားရမည့် ကိစ္စများ ဖြစ်သည်။

"လူအင်အား လိုနေတုန်းပဲ"

လင်းယွမ်က ရင်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး သူ၏ လက်ရှိ အကြီးမားဆုံး အခက်အခဲကို နားလည်သွား၏။

လူလိုနေသည်။

ထက်မြက်သော အစွမ်းပိုင်ရှင်များ လိုအပ်ရုံသာမက သာမန်လူများနှင့် ကျွမ်းကျင်သူ ပညာရှင်များ အမျိုးမျိုးကို ပို၍ပင် လိုအပ်နေသေးသည်။

ယခုအချိန်တွင် လုပ်ငန်းခွင်က မကြီးမားသေးဘဲ ထိုက်ယန်တောင်ရှိ လူတစ်ထောင်ကျော်ကို သူ... အမမေ... တင်းယန်တို့နှင့် စီမံခန့်ခွဲနိုင်သေးသည်။

နောက်ပိုင်းတွင် လုပ်ငန်းချဲ့ထွင်ကာ လူများကို တောင်ပေါ်သို့ အဆက်မပြတ် ခေါ်ယူလာမည်ဆိုပါက စီမံခန့်ခွဲရေးအပိုင်းတွင် ကျွမ်းကျင်သူများ သေချာပေါက် လိုအပ်လာပေလိမ့်မည်။

"အဆောက်အအုံတွေထဲမှာ ပိတ်မိနေတဲ့ လူတွေကို ကယ်ဆယ်ဖို့ ထူလုံကို လွှတ်လိုက်တာ ဘယ်လိုနေလဲ မသိဘူး"

လင်းယွမ်၏ အတွေးများက ပြန့်လွင့်သွားပြီး မိန်တောင်သို့ မလာမီက ထူလုံကို ပေးအပ်ခဲ့သော တာဝန်ကို သတိရသွား၏။

လောလောဆယ်တွင် ရေပြင်ကို ဖြတ်ကျော်ကာ ခရီးဝေး သွားလာနိုင်စွမ်း ရှိသူမှာ ထူလုံသာ ရှိတော့သည်။

ထိုက်ယန်တောင် ခိုလှုံရေးစခန်းရှိ အခြားသူများမှာ ထိုက်ယန်တောင်မှ ထွက်ခွာလိုပါက သစ်သားဖောင်များကို စီးနင်းကာ ရေထဲရှိ သန္ဓေပြောင်း သတ္တဝါအမျိုးမျိုးကို ရင်ဆိုင်ရမည် ဖြစ်သည်။

လင်းယွမ်က လူသူကင်းမဲ့သော နေရာတစ်ခုကို ရှာဖွေလိုက်ပြီး မြေလျှိုးအစွမ်းကို တိုက်ရိုက် အသုံးပြုကာ မြေအောက်သို့ ဆင်းသက်ပြီး ဤကျောက်တွင်းကို စတင် စူးစမ်းလေ့လာတော့၏။

မြေအောက်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တောင်၏ အတွင်းပိုင်းရှိ ဧရာမ ကျောက်တွင်း နယ်မြေကြီးကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သူ ချက်ချင်း အံ့အားသင့်သွားတော့သည်။

မိန်တောင် တစ်ခုလုံး၏ အတွင်းပိုင်းရှိ ကျောက်တွင်းမှာ အလွန်တရာ ကျယ်ပြန့်လှပြီး မီးအိမ်တည်သီးတောမှ အောက်ဘက်သို့တိုင်အောင် မီးနီရောင်များ လွှမ်းခြုံနေသော မီးဓာတ် စွမ်းအင်ကျောက်တုံးများချည်းသာ ဖြစ်နေခဲ့၏။

လင်းယွမ်က ပေတစ်ရာကျော်ခန့် တည့်တည့် ဆင်းသွားပြီးမှသာ ဤမီးဓာတ် ကျောက်တွင်းမှာ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။

ထို့နောက် သူက ကျောက်တွင်း တစ်လျှောက် ဒေါင်လိုက် ဆက်လက် စူးစမ်းလေ့လာခဲ့ရာ ၃ မိုင် ၄ မိုင်ခန့်အထိ ရောက်ရှိသွားပြီးမှသာ မီးဓာတ် ကျောက်တွင်းမှာ ပျောက်ကွယ်သွားတော့၏။

ဤမီးဓာတ် ကျောက်တွင်း၏ ဗဟိုနေရာတွင်မူ မတူညီသော ဓာတ်ကျောက်တွင်း အချို့ ဖြတ်သန်းသွားသည်ကို တွေ့ရသည်။

ဤကျောက်တွင်း အချို့၏ အရွယ်အစားမှာ များစွာ သေးငယ်သွားပြီး ၎င်းတို့အထဲတွင် အဖြူရောင်စစ်စစ် ဖြစ်နေသော သေးငယ်သည့် ကျောက်တွင်း တစ်ခု ပါဝင်နေ၏။

ဓာတ်မဲ့ စွမ်းအင်ကျောက်တုံးကဲ့သို့သော အဖြူရောင်မျိုး မဟုတ်ဘဲ ကြည်လင် တောက်ပနေသော အဖြူရောင်မျိုး ဖြစ်သည်။

ပုံဆောင်ခဲများနှင့် ဆင်တူလှပြီး လင်းယွမ်က ထိုကျောက်တွင်းထဲမှ အားကောင်းသော စိတ်ဝိညာဉ် စက်ကွင်းကို ချက်ချင်း ခံစားလိုက်ရပေသည်။

ဤသည်မှာ ယခင်က သင်္ချိုင်းမြေတွင် တွေ့ရှိခဲ့သော စိတ်စွမ်းအင် ကျောက်တွင်းပင် ဖြစ်ကြောင်း သူ ချက်ချင်း နားလည်သွား၏။

ထို့နောက် တစ်နေကုန် လင်းယွမ်က မိန်တောင် မြေအောက်ရှိ ကျောက်တွင်း ဖြန့်ကျက်မှုကို စူးစမ်းလေ့လာနေခဲ့သည်။

မိန်တောင်၏ မြေအောက် ကျောက်သယံဇာတများနှင့် ပတ်သက်၍ အကြမ်းဖျင်း နားလည်မှု တစ်ခု ရရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

မည်သည့်နေရာတွင် မည်သည့်ကျောက်များ ရှိသည်... မည်သည့်ကျောက် သယံဇာတများက ပေါကြွယ်ဝသည် စသည်တို့ကို သူ အခြေခံအားဖြင့် အကုန် ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

မှောင်မိုက်သွားသော အချိန်ရောက်မှသာ သူက ကျဲ့ဆစ် စာသင်ကျောင်းသို့ ပြန်လည် ရောက်ရှိလာခဲ့၏။

သို့သော် ပြန်ရောက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အခြေအနေက အနည်းငယ် မူမမှန်ကြောင်း သူ သတိပြုမိလိုက်သည်။

ကျဲ့ဆစ် စာသင်ကျောင်း၏ ခြံဝင်းထဲတွင် လူအများအပြားကို ကြိုးတုပ်ထားသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရ၏။

လီရှန်ယန်တို့က မှုန်ကုပ်နေသော မျက်နှာများဖြင့် ထိုလူများကို စစ်ဆေး မေးမြန်းနေကြသည်။

လင်းယွမ် ပြန်ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ လီရှန်ယန်တို့က ကမန်းကတန်း မတ်တတ်ရပ်ကာ လင်းယွမ်ကို နှုတ်ဆက်လိုက်ကြ၏။

"ကိုလင်းယွမ်... ပြန်ရောက်လာပြီလား"

"ကိုလင်းယွမ်... မင်္ဂလာညချမ်းပါ"

...

လင်းယွမ်က ခေါင်းအနည်းငယ် ညိတ်ပြလိုက်ပြီး လူအများကို တစ်ချက် ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာ ရန်ရုံဝေနှင့် ရန်မေတို့က မလှမ်းမကမ်းတွင် ထမင်းဟင်း ချက်ပြုတ်နေကြပြီး ခြံဝင်းထဲတွင် စုဝေးနေခြင်း မရှိကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

လင်းယွမ်က မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေသော လူများကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်ရာ မျက်နှာစိမ်းများ ဖြစ်နေ၏။

သူက အများကြီး မမေးတော့ဘဲ ပြောလိုက်သည် "မင်းတို့ အလုပ် မင်းတို့ ဆက်လုပ်ကြ... ငါ့ကို ဂရုစိုက်စရာ မလိုဘူး"

လီရှန်ယန်က တစ်စုံတစ်ရာ ပြောချင်နေသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ဘာမျှ မပြောဖြစ်တော့ပေ။

ထို့နောက် ဟိုဘက်မှ အော်ဟစ်သံ အချို့နှင့် စစ်ဆေးမေးမြန်းသံများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

လင်းယွမ်က ဝင်ရောက်မစွက်ဖက်တော့ဘဲ ရန်မေ အနီးသို့ ရောက်သွားခဲ့သည်။

ရန်ရုံဝေက မီးဖိုဘေးတွင် မီးလှုံနေပြီး မီးဖိုပေါ်တွင် ကန်စွန်းဥ အချို့ကို တင်ထား၏။

ရန်မေကမူ အရွက်ကြော်ရန် ပြင်ဆင်နေပြီး သူမ၏ ဟင်းသီးဟင်းရွက်များကို စောစောစီးစီး လှီးဖြတ်ထားပုံရကာ လင်းယွမ် ပြန်လာမှသာ အိုးတည်ရန် စောင့်ဆိုင်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"မောင်လေး... ခဏနားလိုက်ဦး... အမ အခု အရွက်ကြော်လိုက်မယ်"

သူမက လင်းယွမ်ကို ကြင်နာယုယစွာ ကြည့်လိုက်ရာ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းသာပျော်ရွှင်နေသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လွင်နေ၏။

မိခင်ကို ဆုံးရှုံးခဲ့ရသော်လည်း ဖခင် အသက်ရှင်နေသေးသည်ကို တွေ့မြင်ရပြီး ယခုကဲ့သို့ အတူတကွ ထမင်းလက်ဆုံ စားနိုင်သည့်အတွက် သူမ၏ ရင်ထဲတွင် အလွန် ပျော်ရွှင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

လင်းယွမ်က ပြုံးကာ ပြောသည်။ "အတော်ပဲ... ကျွန်တော့်ဆီမှာလည်း အရက်ပါလာတယ်... ဦးလေးရုံဝေ... နည်းနည်းလောက် သောက်မလား"

ထိုသို့ပြောရင်း သူက ပစ္စည်းသိုလှောင်ခန်းထဲမှ မော်ထိုင်အရက် တစ်ပုလင်းကို ထုတ်ယူလိုက်၏။

ဤမော်ထိုင်အရက်သည် သူ ကံစမ်းမဲ နှိုက်၍ ရလာခြင်း မဟုတ်ဘဲ အဆောက်အအုံများကို ရှာဖွေစဉ်က တွေ့ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သူက အရက်သောက်ခြင်းကို နှစ်သက်သူ တစ်ယောက် မဟုတ်ပေ။ ကမ္ဘာပျက် ရေလွှမ်းမိုးမှု မတိုင်မီက သူ၏ အရက်သောက်နိုင်စွမ်းမှာ မဆိုးလှသော်လည်း ၎င်းမှာ မကြာခဏ ခရီးထွက်ကာ ဖောက်သည်များနှင့် အရက်သောက်ရင်း လေ့ကျင့်ထားရခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရေကြီးပြီးနောက်ပိုင်းတွင် မည်သည့်နေရာ မည်သည့်အချိန်တွင်မဆို အန္တရာယ်နှင့် ကြုံတွေ့ရနိုင်သဖြင့် သူက မိမိကိုယ်ကို အရက်မူးအောင် သောက်မည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာလှပေသည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သူ၏ အားကောင်းလှသော စိတ်စွမ်းအင်ကြောင့် သာမန် အရက်များက သူ၏ အာရုံကြောများကို ထုံကျဉ်စေနိုင်စွမ်း မရှိတော့ပေ။

ရန်ရုံဝေက မော်ထိုင်အရက်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မနေနိုင်ဘဲ အလိုအလျောက် လှမ်းကြည့်လိုက်မိပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းနည်းလွမ်းဆွတ်နေသော အမူအရာများ ထွက်ပေါ်လာခဲ့၏။

"မင်းဆီမှာ အရက်တောင် ရှိနေသေးတာပဲ... ရေကြီးပြီးနောက်ပိုင်း အိမ်မှာ ကျန်နေတဲ့ ဟိုင်ကျီလန် အရက်ပုလင်း အနည်းငယ်ကိုတောင် ငါ အကုန်သောက်ပြစ်လိုက်ပြီ"

ထိုသို့ပြောရင်း သူက အရက်ပုလင်းကို လှမ်းယူလိုက်ကာ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။ "မော်ထိုင်အရက်တောင် ဖြစ်နေတာပဲ"

သူက ဘယ်ညာ ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်မှ ပန်းကန်လုံးငယ် နှစ်လုံးကို ရှာဖွေကာ အပြည့် လောင်းထည့်လိုက်၏။

ထိုအထဲမှ ပန်းကန်လုံး တစ်လုံးကို လင်းယွမ်အား ကမ်းပေးကာ ခွက်မြှောက်လိုက်သည်။ "လင်းယွမ်... ရန်မေလေးက မင်းတို့အကြောင်း အကုန်ပြောပြပြီးပြီ... ဒီအရက်တစ်ခွက်က မင်းကို လေးစားသမှုပြုတာပါ... သူ့ကို လီကျစ်ချန်ဆိုတဲ့ တိရစ္ဆာန်လက်ထဲကနေ ကယ်တင်ပေးခဲ့တဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

ထိုသို့ပြောရင်း သူက ခေါင်းမော့ကာ အရက်တစ်ခွက်လုံးကို ဗိုက်ထဲသို့ မျိုချလိုက်တော့သည်။

သောက်ရသည်မှာ လောလွန်းသွားပုံရသဖြင့် ချက်ချင်းပင် ချောင်းအနည်းငယ် ဆိုးသွားခဲ့၏။

ဟိုဘက်တွင် အရွက်ကြော်နေသော ရန်မေက မြင်သောအခါ ကမန်းကတန်း ပြောလိုက်သည် "အဖေ... ဖြည်းဖြည်းသောက်လေ"

ရန်ရုံဝေက သမီးဖြစ်သူကို ဂရုမစိုက်ဘဲ နောက်ထပ် တစ်ခွက် ထပ်ငဲ့လိုက်ကာ မျက်ရည်ဝဲနေသော မျက်လုံးများဖြင့် ပြောသည်။

"ဒီအရက်တစ်ခွက်ကိုလည်း မင်းကိုပဲ တိုက်တာပါ... မင်းက ငါ့သမီးကို ကယ်တင်ပေးခဲ့ရုံတင်မကဘူး... သူ့အပေါ်မှာလည်း အရမ်းကောင်းတယ်... ဒီလမ်းတစ်လျှောက်လုံး မခွဲမခွာဘဲ ထိုက်ယန်တောင်ကို ခေါ်သွားပေးတယ်... ပြီးတော့ ငါ့ကိုရှာဖို့ မိန်တောင်ကိုပါ ခေါ်လာပေးတယ်... ဒီလမ်းတစ်လျှောက်လုံးက ပင်ပန်းဆင်းရဲမှုတွေက ကျေးဇူးတင်စကားလေးပြောရုံနဲ့ လုံးဝ မလုံလောက်ဘူးဆိုတာ ငါသိပါတယ်"

ထိုသို့ပြောရင်း သူက ခေါင်းမော့ကာ နောက်ထပ် တစ်ခွက်ကို မော့သောက်လိုက်ပြန်၏။

ချက်ချင်းပင် သူက မိမိကိုယ်ကို နောက်ထပ် တစ်ခွက် ထပ်ငဲ့လိုက်ပြန်ကာ ပြောသည်။

"ဒီအရက်တစ်ခွက်ကတော့ ငါ့အတွက် ရန်သူတွေကို သတ်ပေးပြီး ကလဲ့စားချေပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်တာပါ... ငါက အသုံးမကျတဲ့သူ တစ်ယောက်ပါ... ငါ့အားကိုပဲ အားကိုးမယ်ဆိုရင် ဒီတစ်သက် လီခွေရုံတို့လို တိရစ္ဆာန်တွေကို သတ်နိုင်ဖို့... ကလဲ့စားချေနိုင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိမှာမဟုတ်ဘူးဆိုတာ ငါသိတယ်... ဒါကြောင့် မင်းကို တကယ် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"

သူက ဤစကားများကို ပြောနေရင်း မျက်ရည်များ စီးကျလာခဲ့သည်။

ဇနီးဖြစ်သူ ပျောက်ဆုံးသွားပြီးကတည်းက သူ အိပ်မပျော်ခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်ပြီး ညတိုင်း အိပ်မက်ဆိုးများ မက်ကာ ဇနီးဖြစ်သူက မည်သည့်နေရာတွင် ဆင်းရဲဒုက္ခများ ခံစားနေရကြောင်းကို အမြဲ မြင်ယောင်နေခဲ့၏။

သူ၏ ဇနီးဖြစ်သူမှာ အသက်ရှင်နိုင်ရန် ရာခိုင်နှုန်း အလွန်နည်းပါးနေပြီ ဖြစ်ကြောင်းကို သူ သိထားသော်လည်း သူမကို အပြင်ထွက်၍ ရှာဖွေချင်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

လူတိုင်းက သူ့ကို ရူးနေပြီ... စိတ်ဖောက်နေပြီဟု ပြောကြသော်လည်း သူ ဘာတတ်နိုင်မည်နည်း။

ဇနီးဖြစ်သူကို အပြင်ထွက် ရှာဖွေရန် ကြိုးစားခြင်းမှလွဲ၍ သူ ဘာမှ မတတ်နိုင်တော့ပေ။ သူ၏ ရင်ထဲရှိ အပြစ်ရှိသလို ခံစားနေရမှုများကို ကုစားရန် တစ်စုံတစ်ရာ လုပ်ချင်နေရုံသာ ဖြစ်သည်။

ယခု သမီးဖြစ်သူ ရန်မေ ပေါ်လာခြင်းက သူ၏ ဘဝအတွက် မျှော်လင့်ချက် အသစ်များကို ဖြစ်ပေါ်လာစေခဲ့၏။

အနည်းဆုံးတော့ ဤလောကတွင် သူ၏ မိသားစုဝင်များ ရှိနေသေးသည်။

ထို့ကြောင့် လင်းယွမ်အပေါ် သူ၏ ကျေးဇူးတင်မှုမှာ တကယ်ကို ရင်ထဲမှ လှိုက်လှဲလှဲ ဖြစ်နေခဲ့သည်။

အရက်သုံးခွက်ထဲတွင် သူက လင်းယွမ်သည် သမီးဖြစ်သူ ရန်မေအတွက် ပေးဆပ်ခဲ့သော ပင်ပန်းဆင်းရဲမှုများကို ကျေးဇူးတင်ခဲ့ပြီး သူ၏ ကိုယ်စား ကလဲ့စားချေပေးခဲ့သည့်အတွက် ကျေးဇူးတင်ခဲ့သော်လည်း လင်းယွမ်က သူ့ကိုယ်သူ ကယ်တင်ပေးခဲ့ခြင်းကိုမူ ကျေးဇူးတင်ရန် မေ့လျော့နေခဲ့၏။

သူက မေ့သွားခြင်း မဟုတ်ဘဲ သူ၏ အိုမင်းနေသော အသက်လေးက အရေးမကြီးတော့ဟု မသိစိတ်ထဲမှ ခံစားနေရသောကြောင့် ဖြစ်ပေသည်။

သူက ဤကိစ္စကို ခဏတာမျှပင် စဉ်းစားမိခဲ့ခြင်း မရှိပေ။

အကယ်၍ သမီးဖြစ်သူ ရန်မေသာ ပေါ်မလာခဲ့ပါက လီခွေရုံ သေဆုံးသွားသည့်နေ့တွင် သူကိုယ်တိုင်လည်း မိမိကိုယ်ကို အဆုံးစီရင်ချင်သွားနိုင်ပေသည်။

လင်းယွမ်က မျက်ရည်များ ကျဆင်းနေသော ရန်ရုံဝေကို ကြည့်ကာ မနေနိုင်ဘဲ သက်ပြင်းချလိုက်မိ၏။

ရန်ရုံဝေအပေါ် ကျရောက်ခဲ့သော ကိစ္စရပ်များမှာ ဤရေလွှမ်းမိုးသည့် ကမ္ဘာပျက်ကပ်ဘေးကြီးထဲတွင် အလွန်တရာ များပြားလှပေသည်။

လင်းယွမ်က အရက်ခွက်ကို မြှောက်ကာ တစ်ကျိုက်တည်း မော့သောက်လိုက်ပြီး ပြောလိုက်သည်။

"ဦးလေးရုံဝေ... ကျွန်တော်နဲ့ ဒီလောက် အားနာနေစရာ မလိုပါဘူး... အမမေက အခု ကျွန်တော့်ရဲ့ ဇနီး ဖြစ်နေပြီပဲ... သူ့ကိစ္စက ကျွန်တော့်ကိစ္စပါပဲ"

"ကျွန်တော် ရှိနေသရွေ့ အခက်အခဲတွေ အားလုံး... ပြဿနာတွေ အားလုံးကို သူ့အတွက် ကျွန်တော် ကာကွယ်ပေးသွားမှာပါ"

"ဦးလေးလည်း အရမ်းကြီး စိတ်ဓာတ်မကျပါနဲ့... နောက်ကျရင် ရန်မေက ဦးလေးကို လိုအပ်နေဦးမှာပါ... ကျွန်တော်တို့ ထိုက်ယန်တောင်မှာ အလုပ်တွေ အများကြီး ရှိသေးတယ်... ကူညီဖို့ ယုံကြည်ရတဲ့ လူတွေ လိုအပ်နေတယ်"

"ဦးလေး လျှောက်မတွေးပါနဲ့... ကျန်းမာရေးကို ဂရုစိုက်ပါ... နောက်ကျလို့ ရန်မေမှာ ကလေးရလာရင် ဦးလေးပဲ ကလေးထိန်းပေးရမှာနော်"

ရန်ရုံဝေက ကလေးဟု ကြားလိုက်ရသောအခါ တစ်ကိုယ်လုံး ရုတ်တရက် တုန်ယင်သွားပြီး ခေါင်းမော့ကာ လင်းယွမ်ကို ကြည့်လိုက်ရင်း အံ့သြဝမ်းသာစွာဖြင့် မေးလိုက်သည် "မင်း... မင်းတို့တွေ ကလေးယူဖို့ စီစဉ်ထားတာလား"

လင်းယွမ်က ပြုံးကာ ဖြေသည် "သေချာပေါက် ယူမှာပေါ့"

"အခုလို ပတ်ဝန်းကျင်မျိုးမှာ ကလေးယူတာက... သိပ်ပြီး ဘေးအန္တရာယ် မကင်းလောက်ဘူး မဟုတ်လား" ရန်ရုံဝေက ဝမ်းသာနေသော်လည်း မနေနိုင်ဘဲ မေးလိုက်မိ၏။

လင်းယွမ်က ပြုံးလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ယုံကြည်မှုများ ပေါ်လွင်နေသည်။ "အပြင်ဘက်မှာ အန္တရာယ် များချင်များလိမ့်မယ်... ဒါပေမယ့် အနည်းဆုံးတော့ ထိုက်ယန်တောင်နဲ့ မိန်တောင်က ဒီနယ်ပယ်အတွင်းမှာ သူတို့ရဲ့ လုံခြုံရေးကို ကျွန်တော် ရာနှုန်းပြည့် အာမခံနိုင်တယ်"

ရန်ရုံဝေက ကိုယ့်ကိုယ်ကို ယုံကြည်မှု ရှိနေသော လင်းယွမ်ကို ကြည့်ကာ အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းသွား၏။

သမီးဖြစ်သူက ဤကဲ့သို့သော အမျိုးသားမျိုးကို ရှာတွေ့ခဲ့သည့်အတွက် သူက ရုတ်တရက် ပြုံးလိုက်မိပြီး ရင်ထဲမှ လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ဝမ်းသာသွားခဲ့သည်။

ကမ္ဘာကြီးက ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်ကာ စည်းကမ်းဥပဒေများ မရှိတော့သော ရှုပ်ထွေးမှုများကြားတွင် မိသားစုဝင်များကသာ အမှန်တကယ် ယုံကြည်စိတ်ချရဆုံး ဖြစ်ပေသည်။

အကယ်၍ ရန်မေနှင့် လင်းယွမ်တို့သာ ကလေးရရှိသွားပါက သူတို့က တစ်မိသားစုတည်း လုံးလုံးလျားလျား ဖြစ်သွားပြီ ဖြစ်၏။

ထိုသို့ဆိုလျှင် သူ သေဆုံးသွားမည့် တစ်နေ့တွင် သမီးဖြစ်သူ၏ ရုပ်ရည်က အိုမင်းသွားခဲ့လျှင်တောင် စွန့်ပစ်ခံရမည်ကို စိုးရိမ်စရာ မလိုတော့ပေ။

လင်းယွမ်က သမီးဖြစ်သူကို စိတ်အေးချမ်းမှု ပေးချင်နေကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။

ဤသားမက်အသစ်လေးကို သူ ကြည့်လေလေ သဘောကျလေလေ ဖြစ်နေတော့၏။

ဤလူငယ်က ဟိုလီကျစ်ချန်ထက် အဆတစ်ရာ... အဆတစ်သောင်း ပိုကောင်းလှပေသည်။

"ဟင်းရပြီ"

ရန်မေက ဝက်သားကြော် တစ်ပန်းကန်ကို ကိုင်ကာ ပြုံးရွှင်စွာဖြင့် စားပွဲပေါ် ချလိုက်ရင်း ပြောသည်။ "အရက်ပဲ သောက်မနေကြနဲ့ဦး... အကြော်လေးလည်း စားကြ... အမ နောက်ထပ် နှစ်ပွဲလောက် သွားကြော်လိုက်ဦးမယ်"

လင်းယွမ်က ပြုံးကာ ပြောသည်။ "အမမေ... မလုပ်ပါနဲ့တော့... ကျွန်တော့်ဆီမှာ ဟင်းတွေ ပါတယ်... အမ မြန်မြန် လာထိုင်ပြီး အတူတူ စားရအောင်"

ရန်မေ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပျော်ရွှင်မှုများ အပြည့်အဝ ရှိနေပြီး "အမက ဒီနေ့ ပျော်လွန်းလို့ လုပ်ချင်နေတာ... မောင်လေး... အဖေ့ကို သေချာ အဖော်လုပ်ပြီး အရက်သောက်ပေးလိုက်" ဟု ပြန်ပြော၏။

လင်းယွမ်မှာ ရယ်ရခက် ငိုရခက် ဖြစ်သွားသော်လည်း သူမ၏ စိတ်ခံစားချက်ကို နားလည်ပေးနိုင်ပေသည်။

သူက ပစ္စည်းသိုလှောင်ခန်းထဲမှ မြေပဲဆန် တစ်ထုပ်ကို ထုတ်ယူကာ ပြောလိုက်သည်။ "အရက်သောက်တာ မြေပဲဆန် မပါလို့ ဘယ်ဖြစ်မလဲ... အမမေ... ဒါဆိုရင် ကျွန်တော့်ကို မြေပဲဆန်လေး ကြော်ပေးပါလား... ကြော်ပြီးရင် မြန်မြန်လာပြီး အတူတူ စားရအောင်"

ရန်ရုံဝေက ထိုမြေပဲဆန်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။ "လင်းယွမ်... ဒီမြေပဲဆန်တွေက မျိုးစေ့ချန်ထားလို့ ရတယ်လေ... ဒီအတိုင်း ကြော်စားလိုက်ရင် အရမ်း နှမြောစရာ မကောင်းဘူးလား"

လင်းယွမ်က ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ "ကိစ္စမရှိဘူး... ဒီမြေပဲဆန်တွေက ရေဘေးကြီး မတိုင်ခင်က မြေပဲတွေ... အခု စိုက်လိုက်ရင်လည်း လက်ရှိ ပတ်ဝန်းကျင်နဲ့ အဆင်ပြေနိုင်ဖို့ ရာခိုင်နှုန်း နည်းတယ်"

ရန်ရုံဝေက ကြားသောအခါ မနေနိုင်ဘဲ သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ "ဟုတ်တယ်နော်... ဒီကမ္ဘာကြီးက တကယ်ကို ပိုပိုပြီး နားလည်ရခက်လာပြီ"

"ကျဲ့ဆစ် စာသင်ကျောင်းထဲက လူအတော်များများလည်း စိုက်ပျိုးရေး သီးနှံတချို့ကို စိုက်ဖို့ ကြိုးစားခဲ့ဖူးတယ်... ဒါပေမယ့် ငါတို့ အိမ်ကနေ ယူလာခဲ့တဲ့ မျိုးစေ့တွေက အခြေခံအားဖြင့် အခု ရာသီဥတုနဲ့ အဆင်မပြေကြတော့ဘူး"

"တချို့ကပြောတော့ မိုးဆက်တိုက် ရွာနေလို့ မျိုးစေ့တွေ ရေနစ်သေကုန်တာတဲ့"

"တချို့ကလည်း နေရောင်ခြည် လုံးဝ မရလို့ မျိုးစေ့တွေ အညှောက်မထွက်တာတဲ့"

"ဟူး... ဒါပေမယ့် တောင်ပေါ်မှာ အရိုင်းပေါက်နေတဲ့ အပင်တွေကို ကြည့်ပါလား... သူတို့ရဲ့ မျိုးစေ့တွေကျတော့ ဘယ်လိုလုပ် အသေအလဲ ကြီးထွားလာနိုင်တာလဲ"

"မင်းပြောတာ မှန်တယ်လို့ ငါထင်တယ်... ဒီမျိုးစေ့တွေက သေချာပေါက် ဒီကမ္ဘာကြီးနဲ့ အဆင်မပြေတော့လို့ ဖြစ်ရမယ်"

ထိုအကြောင်းကို ပြောနေစဉ် ရန်ရုံဝေ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဝမ်းနည်းမှုများ ပြည့်နှက်နေ၏။ သူပြောနေသည်မှာ မျိုးစေ့များအကြောင်း ဖြစ်သော်လည်း သူတို့ကိုယ်သူတို့ မတွေးဘဲ နေနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

အကယ်၍ ဤရှုပ်ထွေးလှသည့် ကမ္ဘာကြီးနှင့် အဆင်မပြေပါက သူတို့ကိုယ်တိုင်လည်း တစ်နေ့နေ့တွင် သေချာပေါက် ဖယ်ရှားခံရပေလိမ့်မည်။

လင်းယွမ်က သူ၏ ရင်ထဲတွင် တွေးနေသည်များကို သဘာဝကျကျပင် မြင်တွေ့နိုင်သဖြင့် နှစ်သိမ့်ပေးလိုက်သည်။ "ကြီးထွားလာတဲ့ သစ်ပင်တွေက ဒီကမ္ဘာကြီးနဲ့ အမြဲတမ်း အသားကျအောင် နေနေရတာပဲ... သူတို့ရဲ့ အမြစ်တွေက ပိုပြီး ရှင်သန်လာပြီး အသက်ရှင်သန်နိုင်စွမ်းက ပိုအားကောင်းလာမှသာ ဒီကမ္ဘာကြီးနဲ့ အသားကျနိုင်မှာပါ"

"ကျွန်တော်တို့တွေက ကျယ်ပြောလှတဲ့ ရေလွှမ်းမိုးမှုကြီးထဲကနေ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်လာခဲ့ပြီးပြီ... နေစရာ နေရာကိုလည်း ရှာတွေ့ခဲ့ပြီ... ပြီးတော့ အစွမ်းတွေတောင် နိုးထလာခဲ့ကြပြီပဲ... ကျွန်တော်တို့တွေလည်း ဒီကမ္ဘာကြီးနဲ့ အသားကျအောင် နေနေကြတာပဲ မဟုတ်လား"

ရန်ရုံဝေက ကြားသောအခါ လင်းယွမ်ကို မနေနိုင်ဘဲ လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် စိတ်ဓာတ်ကျနေသည့် အရိပ်အယောင် တစ်စက်မျှ မရှိဘဲ ဆန့်ကျင်ဘက်အားဖြင့် တောက်ပနေပြီး ယုံကြည်မှုများ အပြည့်အဝ ရှိနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် သူ အနည်းငယ် ကြောင်အမ်းသွား၏။

ကမ္ဘာပျက် ရေလွှမ်းမိုးမှု မတိုင်မီက လူငယ်အများစု၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ဤကဲ့သို့သော အမူအရာနှင့် အငွေ့အသက်များကို သူ လုံးဝ မြင်တွေ့ခဲ့ရခြင်း မရှိပေ။

လူငယ်မျိုးဆက်များမှာ အိမ်ဝယ်ရန် အကြွေးများကြောင့် ခါးကိုင်းခဲ့ရပြီး ဘဝ၏ ညှဉ်းပန်းနှိပ်စက်မှုများကြောင့် တက်ကြွမှုများ ဆုံးရှုံးခဲ့ကြရသည်။

သို့သော် ယခုအချိန်တွင် ကမ္ဘာကြီးက ရှုပ်ထွေးနေပြီး စည်းကမ်းဥပဒေများ မရှိတော့သော်လည်း ထိုဖိအားများ အားလုံးမှာလည်း လွင့်စင်ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

လင်းယွမ်ကဲ့သို့သော လူငယ်များက သူတို့ကိုယ်ပိုင် တောက်ပမှုများကို အမှန်တကယ် ပေါက်ကွဲထွက်လာစေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သူက မနေနိုင်ဘဲ ပြုံးလိုက်ကာ ပြောသည်။ "ပြောတာကောင်းတယ်... ကမ္ဘာကြီးက ပြောင်းလဲနေတယ်... လူသားတွေလည်း ပြောင်းလဲနေတယ်"

"တချို့လူတွေအတွက်တော့ လောကကြီးက ပျက်စီးသွားပြီး အရင်က ရှိခဲ့တဲ့ အာဏာတွေ... ငွေကြေးတွေ အားလုံး ပြာဖြစ်သွားပြီ"

"ဒါပေမယ့် တချို့လူတွေအတွက်ကျတော့ အိမ်ဝယ်ဖို့ အကြွေးတွေနဲ့ လူမှုရေး ဖိအားတွေကလည်း ပြာဖြစ်သွားတာပဲလေ"

"အခု ကမ္ဘာကြီးက ကိုယ့်အရည်အချင်းနဲ့ကိုယ် ရပ်တည်ရမယ့် အချိန်ရောက်ပြီ"

"မင်း နောက်ပိုင်း ဘာ ဆက်လုပ်ဖို့ အစီအစဉ် ရှိလဲ"

လင်းယွမ်က ဟင်းတစ်လုပ် စားလိုက်ပြီး ပြုံးကာ ဖြေသည်။ "နောက်ပိုင်း ကျွန်တော် တောင်နှစ်လုံးကြားမှာ တံတားတစ်စင်း ဆောက်မယ်... အဲဒီအခါကျရင် ကျွန်တော့်လူတွေ လာပြီး မိန်တောင်ကို လွှဲပြောင်းယူလိမ့်မယ်"

ရန်ရုံဝေက အံ့သြသွားပြီး လင်းယွမ်ကို မနေနိုင်ဘဲ လှမ်းကြည့်လိုက်ကာ မလှမ်းမကမ်းတွင် စစ်ဆေးမေးမြန်းနေသော လီရှန်ယန်တို့ကိုလည်း လှမ်းကြည့်လိုက်၏။

သူက အသံကို နှိမ့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်းဆီမှာ လူအင်အား လုံလောက်ရဲ့လား... မိန်တောင်ရဲ့ အကျယ်အဝန်းက မသေးဘူးနော်... မင်း ဒီနေရာကို လွှဲပြောင်းယူမယ်ဆိုရင် လီရှန်ယန်တို့က သဘောတူဖို့ လိုလိမ့်မယ်"

လင်းယွမ်က ပြုံးလိုက်ပြီး ခေါင်းယမ်းကာ ဖြေသည်။ "သူက ဉာဏ်ကောင်းတဲ့သူပါ... ကျွန်တော့်ရဲ့ လူအင်အားကို မြင်သွားရင် ဘယ်လို ရွေးချယ်ရမလဲဆိုတာကို အလိုလို သိသွားလိမ့်မယ်"

လင်းယွမ် ဤမျှ ယုံကြည်မှု ရှိနေသည်ကို မြင်သောအခါ ရန်ရုံဝေက နှုတ်ခမ်းကို သပ်လိုက်ပြီး ပြောသည်။ "မင်းမှာ အစီအစဉ်ရှိရင် ရပါပြီ"

"ဒါပေမယ့် ဒီတံတားဆောက်ဖို့က သိပ်မလွယ်ဘူးနော်... အရင်က ထိုက်ယန်တောင်နဲ့ မိန်တောင်က တောင်တန်းတစ်ခုတည်းပဲ... မတူညီတဲ့ တောင်ထွတ် နှစ်ခု ဖြစ်နေရုံလေးတင်မကဘူး... အခု ရေကြီးပြီး အောက်ဘက်က တောင်ကြားတွေ ရေနစ်သွားလို့ တောင်နှစ်လုံး ဖြစ်သွားတာလေ... ကြားထဲက ရေပြင်ကို ငါလည်း သွားကြည့်ဖူးတယ်... ၂ မိုင် ၃ မိုင်လောက်တော့ ဝေးမယ်ထင်တယ်"

"ဒီလောက် အကွာအဝေးကို တံတားဆောက်ဖို့က မလွယ်လောက်ဘူးမလား"

ရန်ရုံဝေက တံတားတည်ဆောက်ရေးကို နားမလည်သော်လည်း ဤမျှကြီးမားသော အကွာအဝေးကို တံတားတည်ဆောက်ရန်မှာ ရိုးရှင်းမည်မဟုတ်ဟု အမြဲတမ်း ခံစားနေရသည်။

လင်းယွမ်က ပြုံးလိုက်ပြီး ပြောသည်။ "ကျွန်တော် ဆောက်မယ့်ဟာက ဖောင်တံတားပါ... အသေဆောက်မယ့် တံတားမျိုး မဟုတ်ပါဘူး... နည်းပညာပိုင်းအရ အဲဒီလောက်ကြီး ကျွမ်းကျင်နေဖို့ မလိုပါဘူး"

ရန်ရုံဝေက ကြားသောအခါ အနည်းငယ် နားမလည်တော့ပေ။ အသေဆောက်မည့် တံတားများအကြောင်းကို သူ နားမလည်ပေ။

ထို့ကြောင့် သူက ပြောလိုက်သည်။ "မင်းရဲ့ ပုံစံကို ကြည့်ရတာ အစကတည်းက ကြိုတင်ပြင်ဆင်ထားပြီးပုံပဲ"

လင်းယွမ်က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ပြောသည်။ "မနက်ဖြန် မနက်ကျရင် ဦးလေးလည်း ကျွန်တော်တို့နဲ့အတူ ထိုက်ယန်တောင်ကို လိုက်ခဲ့မယ်ဆိုရင် အလိုလို သဘောပေါက်သွားပါလိမ့်မယ်"

ရန်ရုံဝေက အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားပြီး ပြောသည်။ "ငါ ဒီမှာနေခဲ့ပြီး မင်းအတွက် မျက်ခြေမပြတ် စောင့်ကြည့်ပေးဖို့ လိုမလား"

သူ၏ မျက်လုံးများက လီရှန်ယန်တို့ဘက်ကို ညွှန်ပြနေပြီး ပြောစရာမလိုအောင် ရှင်းလင်းနေ၏။

လင်းယွမ်က ပြုံးရုံသာ ပြုံးလိုက်သည်။ "ဦးလေးရုံဝေ... မလိုပါဘူး... ကျွန်တော် ရှိနေသရွေ့ ဒီနေရာက ရှုပ်ထွေးသွားမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

"ဦးလေး စကားနဲ့ ပြောရရင် ဒီလီရှန်ယန်ဆိုတာက ဉာဏ်ကောင်းတဲ့သူ တစ်ယောက်ပါ... သူ အခြေအနေကို နားလည်ပါတယ်"

"ကျွန်တော် သန္ဓေပြောင်း အမွေးဝါမိစ္ဆာကောင်ကို ဘယ်လို သတ်ခဲ့လဲဆိုတာ သူ ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ မြင်တွေ့ခဲ့ရတာပဲလေ"

ရန်ရုံဝေ ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွား၏။ ဟုတ်ပေသည်... ယခင်က လီရှန်ယန်တို့ အားလုံး သင်္ချိုင်းမြေတွင် ပိတ်မိနေခဲ့ကြပြီး အကယ်၍ လင်းယွမ်သာ ဝင်ရောက် မကူညီခဲ့ပါက လီရှန်ယန် လုံးဝ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

ထို့အပြင် လင်းယွမ်က ဝင်ရောက် ကူညီပြီး ထိုသန္ဓေပြောင်း အမွေးဝါမိစ္ဆာကောင်ကို အလွယ်တကူ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သောကြောင့် လီရှန်ယန်က လင်းယွမ်၏ ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကို ပို၍ပင် သိရှိထားသင့်ပေသည်။

လီခွေရုံ တစ်အုပ်စုလုံးကပင် လီရှန်ယန်ကို ကျဲ့ဆစ် စာသင်ကျောင်းထဲမှ အပြင်မထွက်နိုင်အောင် ဖိအားပေးထားနိုင်ခဲ့ရာ တကယ်လို့ လင်းယွမ်ကို သွားစော်ကားမိပါက သူ၏ ဇာတ်သိမ်းသည် လီခွေရုံ တစ်အုပ်စုထက် များစွာ သက်သာမည် မဟုတ်သည်မှာ သေချာလှပေသည်။

အချိန်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် ရန်မေကလည်း ဝင်ထိုင်ကာ စကားဝင်ပြောတော့သည်။

ထမင်းစားဝိုင်းပေါ်ရှိ အကြောင်းအရာများက ယခင်က အရေးကြီးသော ကိစ္စရပ်များမှ ရန်မေ ငယ်စဉ်က မိန်တောင်တွင် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော ရယ်မောစရာ ကိစ္စလေးများဆီသို့ ပြောင်းလဲသွားခဲ့၏။

လင်းယွမ်က မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးများဖြင့် ရံဖန်ရံခါ ရန်မေနှင့် အကြည့်ချင်း ဆုံနေသည်။

သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း ပျော်ရွှင်ကြည်နူးနေသော အပြုံးများ ထွက်ပေါ်လာပြီး စကားပြော ရယ်မောနေရင်း မသိမသာ လင်းယွမ်၏ အနီးသို့ ကိုယ်ကိုကိုင်းကာ မှီသွားတော့၏။

ဤသည်မှာ ရင်းနှီးကျွမ်းဝင်သော ဆက်ဆံရေး၏ ပြယုဂ်တစ်ခု ဖြစ်ပြီး ရန်ရုံဝေက ဤမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အိုမင်းနေသော မျက်နှာပေါ်တွင်လည်း အပြုံးများ အပြည့်အဝ ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။

ဤသည်မှာ သမီးဖြစ်သူ၏ ပျော်ရွှင်နေသော ပုံစံဖြစ်ပြီး ဤကဲ့သို့သော ပုံစံမျိုးကို သူ ကမ္ဘာပျက် ရေလွှမ်းမိုးမှု မတိုင်မီက သမီးဖြစ်သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် တစ်ခါမျှ မမြင်တွေ့ခဲ့ရဖူးပေ။

သူ၏ ရင်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်မိပြီး ယခင်က သမီးဖြစ်သူအတွက် ရှာဖွေပေးခဲ့သော အိမ်ထောင်ဖက်က အလွန်တရာ ကြီးမားသော အမှားတစ်ခု ဖြစ်ခဲ့ကြောင်း ဝန်ခံရပေတော့မည်။

ရယ်မော ပြောဆိုနေရင်း ညစာလည်း စား၍ ပြီးလုနီးပါး ဖြစ်သွားပြီ ဖြစ်၏။

ခြံဝင်းထဲတွင် လီရှန်ယန်၏ မျက်နှာက မှုန်ကုပ်နေပြီး စစ်ဆေးမေးမြန်း၍ ရလာသော ရလဒ်များကို နားထောင်နေသည်။

ကျန်းရုံရုံတို့၏ မျက်နှာများမှာလည်း အလွန် အရုပ်ဆိုးနေ၏။

မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးထောက်နေသော လူလတ်ပိုင်း တစ်ဦး၏ တစ်ကိုယ်လုံး သွေးများ ပေကျံနေပြီး ပြောလိုက်သည်။ "ပြောရမယ့်ဟာတွေ အကုန် ငါ ပြောပြပြီးသွားပြီ... လီရှန်ယန်... မင်းက လီခွေရုံကို သတ်လိုက်ပြီလေ... ငါတို့က လီခွေရုံနဲ့ ပူးပေါင်းဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာက ငါတို့ ကံဆိုးတာပဲ... ငါ ရှုံးနိမ့်သွားပြီဆိုတာ ဝန်ခံပါတယ်"

"ငါ အသက်မရှင်နိုင်တော့ဘူးဆိုတာ ငါသိတယ်... ငါလုယက်လာခဲ့တဲ့ အမျိုးသမီးတွေနဲ့ စုဆောင်းထားတဲ့ ပစ္စည်းလေးတွေကို မင်းကို ပေးလိုက်ပါ့မယ်... ငါ့ကို အမြန်ဆုံး သေခွင့်ပေးဖို့ပဲ တောင်းဆိုပါတယ်"

လီရှန်ယန်၏ မျက်နှာက မှုန်ကုပ်နေပြီး ပြောလိုက်သည်။ "မင်းပါးစပ်က ပြောနေတဲ့ ဖီးနစ်သင်္ဘောဆိုတာနဲ့ ဘယ်လို ဆက်သွယ်လဲဆိုတာ မင်း မပြောရသေးဘူးနော်"

လူလတ်ပိုင်းက သွားဖြဲပြကာ ဖြေသည်။ "ငါးရက်ကို တစ်ခါ ဖီးနစ်သင်္ဘောက သတင်းပို့ခိုတွေ လွှတ်ပေးတယ်"

"နောက်ဆုံးအကြိမ်က ဘယ်တုန်းက ဆက်သွယ်ခဲ့တာလဲ" ဟု လီရှန်ယန်က မေးလိုက်၏။

"လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးရက်က"

"ဒါဆို နောက်ထပ် နှစ်ရက်နေရင် သတင်းပို့ခိုတွေ ရောက်လာတော့မှာပေါ့" ဟု ကျန်းရုံရုံက ကမန်းကတန်း မေးလိုက်သည်။

လူလတ်ပိုင်းက ခေါင်းယမ်းလိုက်သည်။ "ဒီတစ်ခါတော့ သတင်းပို့ခို မဟုတ်တော့ဘူး... ဖီးနစ်သင်္ဘောက တန်းပြီး လာတော့မှာ"

"ငါတို့ သူတို့ကို မိန်တောင်ပေါ်က အခြေအနေတွေအကြောင်း ပြောပြထားတယ်... သူတို့က တောင်ပေါ်ကို တက်ချင်နေကြတာ"

"ဒီတစ်ခါ လီခွေရုံက ငါတို့ကို အတင်းအဓမ္မ ပူးပေါင်းခိုင်းပြီး မင်းတို့ စာသင်ကျောင်းကို တိုက်ခိုက်ဖို့ ပြင်ဆင်နေတာက... တကယ်တော့ ဒီရက်ပိုင်းအတွင်းမှာပဲ စလှုပ်ရှားဖို့ ပြင်ထားပြီးသား... မင်းတို့က လီခွေရုံကို အရင်သတ်လိုက်လိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး"

"ဖီးနစ်သင်္ဘောရောက်လာရင် ငါတို့က မင်းနဲ့လီခွေရုံတို့ကို နှစ်ဖက် ညှပ်တိုက်ပြီး အကျိုးအမြတ်ကို အလွယ်တကူ ယူဖို့ ပြင်ဆင်ထားတာ... ဒါကြောင့် ဘာအလွဲအချော်မှ မရှိဘူးဆိုရင် နောက်ထပ် နှစ်ရက်နေရင် ဖီးနစ်သင်္ဘော ရောက်လာပြီး ကမ်းတက်ဖို့ ပြင်ဆင်လိမ့်မယ်"

"ဒါပေမယ့် ဘယ်ကနေ ကမ်းတက်မလဲဆိုတာကိုတော့... ငါလည်း သေချာ မသိဘူး"

လူလတ်ပိုင်းသည် မိမိကိုယ်တိုင် သေလမ်းသာ ရှိတော့ကြောင်း သိသဖြင့် အချည်းနှီး ခုခံခြင်းမျိုး မလုပ်လိုတော့ဘဲ မိမိသိထားသမျှ ကိစ္စရပ်များကို အကုန်အစင် ထုတ်ဖော် ပြောပြလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ဖီးနစ်သင်္ဘောပေါ်ရှိ လူအင်အား ပမာဏနှင့် အစွမ်းပိုင်ရှင် အရေအတွက် စသည်တို့ကိုမူ သူ တစ်လုံးမျှ မသိပေ။

သူ သိထားသည်မှာ ထိုဖီးနစ်သင်္ဘောပေါ်တွင် သတင်းပို့ခိုများကို ထိန်းချုပ်နိုင်သော အစွမ်းပိုင်ရှင် ရှိပြီး အပြင်ဘက်တွင် သတင်းအချက်အလက်များကို အထူး စူးစမ်းရှာဖွေနေကြောင်းပင် ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့်သာ သူတို့က အဆက်အသွယ် ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

လူလတ်ပိုင်းအတွက်မူ သူတို့သည် မိန်တောင်တွင် အောက်ခြေအကျဆုံးသော အလွှာတွင်သာ ရှိနေခဲ့ကြသည်။

မိန်တောင်ရွာမှ လီခွေရုံနှင့် လီရှန်ယန်တို့ မည်မျှပင် တိုက်ခိုက်နေစေကာမူ ၎င်းမှာ ရွာတစ်ရွာတည်း၏ ကိစ္စသာ ဖြစ်ပေသည်။

နောက်ဆုံးတွင် မိန်တောင်ကို မည်သူက ထိန်းချုပ်နိုင်မည်ဆိုသည်မှာ သူနှင့် ဘာမျှ မဆိုင်ပေ။

သူက အခြားနေရာမှနေ၍ ရိုးရှင်းသော သစ်သားဖောင်များကို စီးနင်းကာ တောင်ပေါ်သို့ အခက်အခဲ များစွာဖြင့် ထွက်ပြေးလာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဤနေရာတွင် သူ့အတွက် မည်သည့် အခြေခံအုတ်မြစ်မှ မရှိသလို လီခွေရုံတို့ကိုလည်း မကြာခဏ ပစ္စည်းများ ဆက်သနေရသေး၏။

ထို့ကြောင့် အပြင်ဘက်မှ အားကောင်းသော အကူအညီများကို ခေါ်ယူခြင်းက သူ့အတွက် ကောင်းသော ကိစ္စတစ်ခု ဖြစ်ပေသည်။

ဖီးနစ်သင်္ဘောတွင် အမှန်တကယ် အစွမ်းအစရှိမရှိ... အစွမ်းပိုင်ရှင်များ ရှိမရှိကို သူ ဂရုမစိုက်ပေ။

ဤမိန်တောင်ပေါ်ရှိ အင်အားစုများ ရှုပ်ထွေးသွားမှသာလျှင် သူ့အတွက် အခွင့်အရေး ရရှိနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

လီရှန်ယန်က အသက်ကို ပြင်းပြင်း တစ်ချက်ရှူလိုက်ပြီး မျက်နှာက အလွန်တရာ မှုန်ကုပ်နေ၏။

အတွင်းရန်ကို ဖယ်ရှားပြီးခါစ ရှိသေးသော်လည်း ယခု ပြင်ပရန်က ထပ်မံ ရောက်ရှိလာပြီဖြစ်ရာ သူ့ကို မည်သို့လုပ်၍ မစိုးရိမ်ဘဲ နေနိုင်မည်နည်း။

ထိုအချိန်တွင် ကျန်းရုံရုံက သူ၏ လက်မောင်းကို ဆွဲလိုက်သည်။

လီရှန်ယန်က ကျန်းရုံရုံကို လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ကျန်းရုံရုံက မေးစေ့ကို အနည်းငယ် ပင့်ကာ ထောင့်ချိုးဘက်သို့ ညွှန်ပြနေသည်ကို တွေ့လိုက်ရ၏။

လီရှန်ယန်က လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လင်းယွမ်... ရန်မေနှင့် ရန်ရုံဝေတို့ သုံးဦး စားသောက် ရယ်မောနေကြသည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

သူ၏ ရင်ထဲတွင် ချက်ချင်း အကြံရသွား၏။

"အစ်ကိုရှန်ယန်... ဒီကိုလင်းယွမ်က စွမ်းအား အရမ်းကြီးပြီး လုပ်ရည်ကိုင်ရည်လည်း အရမ်းတော်တယ်... တကယ်လို့ သူ့ကို ကူညီပေးဖို့ တောင်းဆိုနိုင်မယ်ဆိုရင် ဒီဖီးနစ်သင်္ဘော ဆိုတာကလည်း ခြိမ်းခြောက်မှုတစ်ခု မဟုတ်တော့ဘူးပေါ့"

လီရှန်ယန်၏ မျက်လုံးများက အနည်းငယ် အရောင်လက်သွားပြီး စဉ်းစားကာ ပြောလိုက်သည်။ "မင်းတို့ တခြားလူတွေကို ဆက်ပြီး စစ်ဆေးနေလိုက်ကြ... ငါ ကိုလင်းယွမ်ဆီ သွားပြီး စကားပြောကြည့်မယ်"

"အစ်ကိုရှန်ယန်... ကျွန်မလည်း အတူတူ လိုက်ခဲ့မယ်လေ" ဟု ကျန်းရုံရုံက ကမန်းကတန်း ပြောလိုက်၏။

လီရှန်ယန်က အနည်းငယ် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ အချို့သော စကားများကို မိန်းကလေးများက ပြောဆိုပါက သူပြောသည်ထက် ပို၍ ထိရောက်မှု ရှိနိုင်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် သူက ကျန်းရုံရုံကို ခေါ်ဆောင်ကာ လင်းယွမ်ထံသို့ လျှောက်သွားလိုက်၏။

"ကိုလင်းယွမ်... ဦးလေးရုံဝေ... ရန်မေ... အားနာလိုက်တာ... ခုနက အလုပ်များနေလို့ ခင်ဗျားတို့ကို လာပြီး ကျေးဇူးတင်ဖို့ အချိန်တောင် မရလိုက်ဘူး"

လီရှန်ယန်က ကျန်းရုံရုံကို ခေါ်ဆောင်လာပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် နှိမ့်ချသော အပြုံးတစ်ခုကို ဆင်မြန်းထားသည်။

သူ၏ အကြည့်က စားပွဲပေါ်ရှိ မော်ထိုင်အရက်ဆီသို့ အလိုအလျောက် ရောက်သွားပြီး မနေနိုင်ဘဲ တံတွေးမြိုချလိုက်မိ၏။

မော်ထိုင် အရက်တောင် ဖြစ်နေသည်... သူ အရက်မသောက်ရသည်မှာ မည်မျှပင် ကြာပြီနည်း။

သို့သော် ချက်ချင်းပင် သူ၏ အကြည့်က လင်းယွမ် ရှေ့ရှိ စားပွဲပေါ်မှ ပေတံဆီသို့ ရောက်သွားပြန်သည်။

၎င်းမှာ သူ၏ ပေတံပင် ဖြစ်၏။

သူက အကြည့်ကို နှမြောတသစွာဖြင့် ရုပ်သိမ်းလိုက်သည်။ ဤပေတံကို သူ အသုံးပြုရသည်မှာ အလွန် အဆင်ပြေလှပေသည်။

ဤပေတံကြောင့်သာ သူက လီခွေရုံ အုပ်စု၏ ဝိုင်းရံတိုက်ခိုက်မှု အကြိမ်ကြိမ်မှ ထွက်ပြေးလွတ်မြောက်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် သင်္ချိုင်းမြေတွင် ကျန်းရုံရုံက ဤပေတံကို အခကြေးငွေအဖြစ် အသုံးပြုကာ လင်းယွမ်ကို ဝင်ရောက် ကယ်တင်ပေးရန် တောင်းဆိုခဲ့ကြောင်းကို သူ သိရှိထားပြီး ဖြစ်၏။

ထို့ကြောင့် ဤပေတံကို သူ ပြန်တောင်း၍ မရတော့ကြောင်းကို ရှင်းလင်းစွာ သိထားပေသည်။

ကျန်းရုံရုံက ဘေးနားမှ သစ်သားတုံး နှစ်တုံးကို ယူလာပြီး လီရှန်ယန်ကို ထိုင်ခိုင်းလိုက်ကာ သူမကိုယ်တိုင်လည်း ဘေးတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

လီရှန်ယန်က ပြုံးကာ ပြောသည်။ "ကျွန်တော် အလကား လာစားတာကို စိတ်မရှိဘူးမလား"

ရန်ရုံဝေက လီရှန်ယန်ကို ကြည့်လိုက်ပြီး ဘာမှ မပြောဘဲ လင်းယွမ်ကိုသာ ကြည့်လိုက်၏။

လင်းယွမ်က အရက်ခွက်ကို ချလိုက်ပြီး လီရှန်ယန်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

သူက စကားတစ်ခွန်းမျှ မပြောသော်လည်း သူ၏ အကြည့်များက စူးရှသွားပြီး ဖော်ပြ၍မရသော ဖိအားတစ်ခုက လွှမ်းခြုံလာ၏။

ချက်ချင်းပင် လီရှန်ယန်နှင့် ကျန်းရုံရုံတို့၏ ရင်ထဲတွင် တဒိန်းဒိန်း ခုန်လာပြီး နဖူးမှ ချွေးစေးများ ထွက်ကျလာတော့သည်။

သူတို့နှစ်ဦးစလုံးက ထိုအားကောင်းလှသော ဖိအားကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း ခံစားလိုက်ရပြီး ထိုက်ယန်တောင်ကြီး ဖိချလိုက်သကဲ့သို့ ဖြစ်သွားကာ အသက်ရှူရပင် ခက်ခဲလာတော့၏။

လင်းယွမ်၏ အမူအရာက အေးစက်နေပြီး လီရှန်ယန်နှင့် ကျန်းရုံရုံတို့ကို မည်သို့ လုပ်ရမှန်းမသိအောင် ဖိအားများ ပေးနေသည်။

"တကယ်လို့ ငါက စိတ်ရှိတယ်လို့ ပြောရင်ရော"

သူ၏ အသံက တည်ငြိမ်နေသော်လည်း လီရှန်ယန်နှင့် ကျန်းရုံရုံတို့၏ ရင်ထဲတွင် ချက်ချင်း ခုန်သွားစေပြီး ဦးရေပြားများ ထုံကျဉ်သွားစေ၏။

လီရှန်ယန်က လင်းယွမ်၏ မျက်လုံးများထဲတွင် သူ၏ စိတ်ကူးများ အားလုံးကို ထိုးဖောက်မြင်နိုင်စွမ်း ရှိနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ယခုလေးတင် သူ ဟန်ဆောင်ထားသော လူမှုရေးနယ်ပယ်မှ ကလိမ်ကကျစ် အငွေ့အသက်များမှာ ချက်ချင်းပင် ခွာချခံလိုက်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်သွား၏။

ထိုအခါမှသာ သူက ဖိတ်ခေါ်ခြင်း မရှိဘဲ ရောက်လာရုံသာမက သစ်သားတုံးကို ယူကာ တိုက်ရိုက် ဝင်ထိုင်လိုက်ခြင်းက တစ်ဖက်လူ၏ မနှစ်မြို့မှုကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့ကြောင်း သတိပြုမိသွားတော့သည်။

ပို၍ အရေးကြီးသည်မှာ ယခုလေးတင် သူ၏ ပါးစပ်က စိတ်ရှိမရှိ မေးနေသော်လည်း အပြုအမူအရ တိုက်ရိုက် ဝင်ထိုင်နေခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤအပြုအမူ ကိုယ်တိုင်က အလွန်တရာ ရိုင်းစိုင်းလှပေသည်။

အကယ်၍ ရင်းနှီးသော သူငယ်ချင်းများ ဖြစ်ပါက ကိစ္စမရှိပေ။

သို့သော် လင်းယွမ်နှင့် သူတို့က ရင်းနှီးသူများဟု မဆိုနိုင်သည့်အပြင် သူတို့၏ အသက်သခင် ကျေးဇူးရှင်ဟုပင် ဆို၍ ရနိုင်ပေသည်။

သူ၏ ဤကဲ့သို့သော ခင်မင်ရင်းနှီးဟန် ဆောင်နေမှုက လင်းယွမ်ကို မကျေမနပ် ဖြစ်သွားစေခဲ့ပြီ ဖြစ်၏။

လင်းယွမ်က သန္ဓေပြောင်း အမွေးဝါမိစ္ဆာကောင်ကို သတ်ဖြတ်စဉ်က အသုံးပြုခဲ့သော ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားကို တွေးမိသည်နှင့် လီရှန်ယန်က သူ၏ အတွင်းစိတ်ကို ချက်ချင်းပင် ဖြောင့်မတ်အောင် ပြုပြင်လိုက်တော့သည်။

သူက ကမန်းကတန်း မတ်တတ်ရပ်လိုက်ပြီး အနေရခက်စွာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော် ရိုင်းသလို ဖြစ်သွားတယ်... ခင်ဗျားတို့ မိသားစု ထမင်းစားနေတာကို အနှောင့်အယှက် ပေးမိသွားတယ်... တောင်းပန်ပါတယ်... တောင်းပန်ပါတယ်... ဒါဆိုရင် ခင်ဗျားတို့ အရင်စားကြပါ... ဆရာလင်း အားတဲ့အချိန်ကျမှ ကျွန်တော် ပြန်လာခဲ့ပါ့မယ်"

သူက ချက်ချင်းပင် သူ၏ နေရာကို မှန်ကန်စွာ နေရာချလိုက်ပြီး "ဆရာ" ဟူသော ရိုသေလေးစားသည့် အသုံးအနှုန်းကို အသုံးပြုလိုက်တော့သည်။

ဆက်ရန်...