အခန်း (၁၅၇၉-၁၅၈၁)

အခန်း(၁၅၇၉) မြို့ရိုးပေါ်ရှိ ဧကရာဇ်များ အပြောင်းအလဲ

တချီ၌ အခြေအနေပြောင်းလဲသွားသည်။ တရှ ပညာရှင်များအားလုံး

တစ်ပြိုင်နက်တည်း ပေါ်လာကြသည်။ ၎င်းတို့၏ အစွမ်းက လျန်ရွေ့ချိုင်၏ အစွမ်းနှင့်မယှဥ်နိုင်သည့်တိုတင် တချီမှ သုံးယောက် သို့မဟုတ် ငါးယောက်တစ်ဖွဲ့ အင်အားစုများစွာကို အလွယ်တကူ အနိုင်ယူနိုင်သေးသည်။

တချီဧကရာဇ်၏ တရားရုံး၏ အာဏာကို ရှုံးနိမ့်ခဲ့သည်။ မူလက ၎င်းတို့သည် တဝေတပ်မတော်၏ ကြီးမားသော ကျူးကျော်မှုကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် စုဝေးခဲ့ကြသော်လည်း ယခုအခါ ၎င်းတို့အားလုံးသည် ဤပညာရှင်များကို ကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းရန် အသုံးချခံရသည်။ တချီဧကရာဇ်သည် ဤပညာရှင်များကို ဝိုင်းရံရန် ဆွဲဆောင်ရန် ကိုယ်တိုင်ကိုယ်ကျ လုပ်ဆောင်ခဲ့သည်။

သို့သော် ဤတိုက်ပွဲသည် တရှမှ ဤပညာရှင်များ မည်မျှကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း တစ်ကမ္ဘာလုံးကို ပြသခဲ့သည်။ တချီ၏ သန်းပေါင်းများစွာသော အင်အားရှိသော တပ်မတော်သည် စုစည်းထားပြီး ၎င်းတို့အားလုံးသည် လက်ရွေးစင်များကြားမှ လက်ရွေးစင်များ ဖြစ်ကြသည်။ သို့သော် ဤအဖွဲ့သည် လူသုံးယောက်နှင့် တိုက်ပွဲတွင် မခံနိုင်ဘဲ အချင်းချင်း ထိုးဖောက်နိုင်ခဲ့ပြီး တစ်ဖက်လူသည် ဧကရာဇ်ကို အလွယ်တကူ ဖမ်းဆီးသတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။

ရွှေအမတေတစ်ဦးက တချီ၏ ဧကရာဇ်အစောင့်များကို အနိုင်ယူခဲ့ကာ တချီဧကရာဇ်ကို သတ်ခဲ့ပြီးနောက် သန်းနှင့်ချီသော တချီတပ်မတော်ကို အနိုင်ယူခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်။ ဤလူသည် ခဏတာအတွင်း၌ပင် နာမည်ကြီးလာခဲ့သည်။ ယခုတင် ဤလူများ များ မည်မျှ ကြောက်စရာကောင်း၍ မည်မျှ အင်အားကြီးသည်ကို လူတိုင်း နားလည်လာကြသည်။ ၎င်းတို့သည် ကောင်းကင်ဘုံမှ နတ်ဘုရားများကဲ့သို့ပင်ဖြစ်ကြသည်။

တချီ၏ ကျွမ်းကျင်သူအမျိုးမျိုးက တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုကို မစီစဥ်ခဲ့ကြသည့်တိုင် ၎င်းတို့၏ တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုသည် အလွန်အမင်း အားနည်းလွန်းလေသည်။ မရေမတွက်နိုင်အောင် များပြားလှသည့် လူများ သေဆုံး သို့မဟုတ် ဒဏ်ရာရခဲ့ကြသော်လည်း တစ်ဦးမျှ ထိခိုက်ဒဏ်ရာရအောင် မလုပ်နိုင်ခဲ့ကြပေ။ တစ်လတာအတွင်း၌ တချီအင်အားစုများ ကျဆုံးသွားခဲ့သည်။

အင်အားအမျိုးမျိုးက တရှပညာရှင်များ၏ လက်အောက်ခံဖြစ်သွားသောကြော စည်းလုံးညီညွတ်သော အင်အားတစ်ခု မရှိတော့ပေ။ ဤပညာရှင်များ၏ အုပ်ချုပ်မှုအောက်တွင် ၎င်းတို့သည် အင်အားအမျိုးမျိုးကွဲသွားကြသည်။

တစ်ချိန်တည်း၌ပင် ဤအင်အားစုများသည် ၎င်းတို့၏ တပည့်များကို တစ်ခုခုရှာဖွေနေသည့်နှယ် တောင်အောက်သို့ ပေါ့ပေါ့ပါးပါးစေလွှတ်ခဲ့ကြ၏။

သို့သော်၊ ဤသည်မှာ အစသာဖြစ်သည်။

တချီ ကျဆုံးပြီးနောက်၊ လူတိုင်းက တဝေတွင် ကျွမ်းကျင်သူ အမြောက်အမြား ပေါ်လာကြောင်း ကြားခဲ့ကြရသည်။ သူတို့အားလုံးသည် တရှမှ ဖြစ်၍ ဤလူများသည် အလွန်ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ကြသည်။ ခုခံသူများနှင့် ကျွမ်းကျင်သူများကို သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြသည်။

တဝေ၌ ခဏတာ ရုန်းရင်းဆန်ခတ်ဖြစ်ခဲ့သည်။

လက်ရှိ တဝေ၏ စွမ်းအားသည် တချီထက် များစွာပိုမိုအားကောင်းသော်လည်း အနည်းဆုံး ရွှေအမတေပုံစံအဆင့် အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိနေသော ဤပညာရှင်များ၏ ရုတ်တရက်တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရသော်လည်း တဝေ၏ အဓိကအင်အားစုအမျိုးမျိုး၏ ရလဒ်မှာ မကောင်းလှပေ။

ဤ တရှကျွမ်းကျင်သူများနှင့် ရင်ဆိုင်ရသောအခါ တဝေဧကရာဇ်၊ နန်းတက်ခါစ ဝေ့ဝူကျီသည် စစ်တပ်ကို ကိုယ်တိုင်ဦးဆောင်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့သည်။ သို့သော် သန်းနှင့်ချီသော စစ်တပ်ကို တစ်ဦးတည်းက ချေမှုန်းခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ပြန့်ကျဲသွားပြီး တိုက်ခိုက်ရေးတပ်ဖွဲ့များသည် ဧကရာဇ်မြို့တော်ကို လွှမ်းမိုးရန် ရောက်ရှိလာခဲ့သည်။

နန်းတော်၏ မြို့ရိုးပေါ်တွင် ကျိုးနေသော သံချပ်ကာကို ဝတ်ဆင်ထားသော ဝေ့ဝူကျီသည် လေထဲတွင် ပျံသန်းနေသော အဝါရောင်ဝတ်ရုံဝတ် လူငယ်ကို ကြည့်နေသည်။ လူငယ်သည် လက်ထဲတွင် လှံရှည်တစ်ချောင်းကို ကိုင်ထားပြီး သူ့မျက်နှာတွင် ထောင်လွှားမှု အရိပ်အယောင်များ အတိုင်းသားမြင်နေရသည်။ သူသည် ဝေ့ဝူကျီကို မထီမဲ့မြင်ပြုသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်နေသည်။

ဝေ့ဝူကျီ၏ မျက်လုံးများသည် မယုံကြည်နိုင်မှုတို့ဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ချူးယွင်ဖန်းပြီးနောက် သူသည် တဝေအင်ပါယာတစ်ခုလုံးကို တစ်ယောက်တည်း အနိုင်ယူနိုင်သည့် နောက်ထပ်ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ ဤကဲ့သို့သော စွမ်းအားမျိုးသည် လူသားများ ပိုင်ဆိုင်နိုင်သည့်အရာ မဟုတ်တော့ပေ။

‘ဘယ်လိုလုပ်ပြီး ဒီလောက်အစွမ်းထက်နိုင်ရတာလဲ’

သူနှင့်မဝေးသော နေရာ၌ တော်ဝင်မိသားစု၏ တော်ဝင်အစောင့်တစ်ယောက်ရှိသည်။ သူသည် တော်ဝင်မိသားစု၏ တစ်ဦးတည်းသော ရွှေအမတေပုံစံအဆင့်ဖြစ်သည်။ သို့သော် ဤအဝါရောင်ဝတ်ရုံနှင့် တော်ဝင်အစောင့်သည် တစ်ချက်လေးပင် မခံနိုင်ဘဲ ဓားနှင့်ထိုးခံရကာ သေဆုံးသွားသည်။ သူ့တွင် ခုခံရန် အားပင်မရှိတော့ပေ။

"မင်းက ဒီနိုင်ငံရဲ့ ဧကရာဇ်လို့ ငါကြားတယ်။ မင်း ဒူးထောက်ပြီး သက်ညှာပေးဖို့ တောင်းပန်မလား”

အဝါရောင်ဝတ်ရုံနှင့်လူက ဝေ့ဝူကျီကို လှောင်ပြောင်၍ကြည့်နေသည်။

"မင်း ဒူးထောက်ပြီး တောင်းပန်ရင် ငါ မင်းကို အသက်ရှင်ခွင့်ပေးမယ်။"

သူက ဝေ့ဝူကျီအကြောင်း မည်သို့မျှ မတွေးထားပေ။ ဝေ့ဝူကျီကို ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ကြီးမားမှုကို မသိသော နယ်ခံတစ်ဦးဟု ထင်ခဲ့သည်။ ဝေ့ဝူကျီက

ရှန်ဖေးယွင်ကို ခုခံရန် သူ့တပ်များကို စေလွှတ်ရဲသည်။ ဤသည်က သူ့ကိုယ်သူ အလွန်အမင်း အထင်ကြီးနေခြင်းဖြစ်၏။ ရှန်ဖေးယွင်သည် သူကိုယ်တိုင် အင်အားသန်းပေါင်းများစွာသော စစ်တပ်ကို အနိုင်ယူခဲ့သော်လည်း သူထိုအကြောင်းကို မစဥ်းစားခဲ့ပေ။ ၎င်းတို့သည် နယ်ခံတပ်သားတစ်စုသာဖြစ်သည်။

"ငါ့ကိုသတ်ချင်ရင်သတ်လိုက်။ မြန်မြန်လုပ်စမ်း"

ဝေ့ဝူကျီက အလွန် စိတ်ညစ်နေပုံရသည့်တိုင် သူ့မျက်နှာက ဆုံးဖြတ်ချက် ခိုင်မာသည်ကို မြင်နိုင်သည်။ ဤအချိန်တွင် သူ့ဖခင်၏ရွေးချယ်မှုကို သူနားလည်လိုက်သည်။ ဧကရာဇ်တစ်ပါးသည် သေဆုံးနိုင်သော်လည်း ထိုကဲ့သို့ အရှက်ရမှုကို သူလက်မခံနိုင်ပေ။ သူ၏နန်းသက်သည် ဤမျှတိုတောင်းလိမ့်မည်ဟု သူဘယ်သောအခါကမျှ မမျှော်လင့်ထားခဲ့ပေ။ ထိုစဉ်က သူ့ဖခင်သည် ဤနေရာတွင် တည်ငြိမ်စွာ ကွယ်လွန်သွားခဲ့သည်။ ယခု သူ့အလှည့်ဖြစ်သည်။

"ဟား သတ္တိတော့ရှိသားပဲကွ။ သတ္တိရှိတဲ့လူတွေကို သတ်ရတာ ငါကြိုက်တယ်” ရှန်ယွမ်ဖေးက လှောင်ပြောင်၍ ပြောလိုက်သည်။

"မင်းငါ့ကိုဒီနေ့သတ်ရင် အဲဒီအတိုင်းပဲသတ်လိုက်။ ဒါပေမယ့် ငါတို့နိုင်ငံတော်ရဲ့ ဧကရာဇ်အကြံပေး ချူးယွင်ဖန်းပြန်လာရင် မင်းကိုသေချာပေါက်သတ်လိမ့်မယ်" ဝေ့ဝူကျီက အံကြိတ်ကာ ပြောသည်။

"ငါ့ကိုသတ်မယ်ပေါ့။ မင်းတို့လို နယ်ခံတွေက ငါ့ကိုသတ်နိုင်မယ်လို့ထင်နေကြတာလား" ရှန်ယွမ်ဖေးက လုံးဝမယုံပေ။ သူ၏ ကျင့်စဥ်က ရွှေအမတေပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်သို့ရောက်နေသည်မှာကြာပြီဖြစ်ကာ ဤကမ္ဘာတွင် ဤကျဥ့်စဥ်ကို အနိုင်မရနိုင်ဟု ယူဆထားသည်။

ဧကရာဇ်အကြံပေးပုဂ္ဂိုလ်တို့ကဲ့သို့လူများသည် ရေတွင်းအောက်ခြေမှ ဖားများဖြစ်ကြသည်။ ၎င်းတို့က အပြင်ဘက်ရှိကျယ်ပြောလှသော ကမ္ဘာကြီးကို မသိလှဘဲ ၎င်းတို့ကိုယ်၎င်းတို့ အလွန်အကြူး တွက်ဆထားကြသည်။

"ခဏနေဦး... ချူးယွင်ဖန်းလို့ ခုနကပြောလိုက်တာလား" ရှန်ဖေးယွင်က ဤလောကသို့ရောက်လာရသည့် နောက်ထပ်အကြောင်းရင်းတစ်ခုကို ရုတ်တရက်သတိရသွားသည်။

"ချူးယွင်ဖန်း ဘယ်မှာလဲ? ပြောစမ်း"

"ငါ့ကိုသတ်ချင်ရင် သတ်လိုက်။ အဓိပ္ပာယ်မရှိတဲ့စကားတွေ မပြောနဲ့။ လည်ပင်းဆေးပြီး စောင့်နေပေတော့"ဝေ့ဝူကျီက ပြောသည်။

"ဘယ်လောက်တောင် ခေါင်းမာလိုက်လဲ။ ကောင်းပြီ၊ ဒါဆို ငရဲကိုသွားပေတော့”

ရှန်ဖေးယွင်က အေးစက်စွာပြုံးပြီး ပါးရိုက်လိုက်ရာ လက်ဝါးချက်က ယှဉ်နိုင်စရာမရှိ ကြီးမားသော လက်ကြီးတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

ဘမ်း

မြို့ရိုးတစ်ခုလုံး ပျက်စီးသွားပြီး အလယ်တွင်ရှိနေသော ဝေ့ဝူကျီမှာ အသားနှင့်သွေးအပုံကြီးအဖြစ် ကြေမွသွားခဲ့သည်။ အနီးနားရှိ စစ်သားများလည်း သေဆုံးခဲ့သည်။ ကျန်သူများမှာ ဒူးထောက်ထိုင်ကာ တုန်လှုပ်သွားကြပြီး ခုခံရန် မဝံ့မရဲဖြစ်နေကြသည်။

ဤအချိန်တွင် အဝေးမှလူတစ်ဦးသည် အဖြူရောင်အလံကို လွှင့်ထူ၍ အလင်းတန်းတစ်ခုပေါ်နင်းကာ ပျံသန်းရောက်ရှိလာသည်။ သူသည် ရှန်ဖေးယွင်ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာပြီး လက်နက်ချကြောင်းစာကို ပေးအပ်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော်က ဝေ့ရှင်းပန်ပါ တဝေ အရင်ဧကရာဇ်ရဲ့ ၃၂ယောက်မြောက်သားပါ။

မြို့ထဲက မြင့်မြတ်တဲ့မျိုးနွယ်စုတွေကို ကိုယ်စားပြုပြီး ခင်ဗျားဆီ လက်နက်ချပါတယ်။"

ဤပုဂ္ဂိုလ်သည် တဝေ ယခင်ဧကရာဇ်၏ သားဖြစ်သည်။

"ဝေ့ဝူကျီက သူ့ကိုယ်သူ အထင်ကြီးလွန်းတာပါ.. အရှင့်ကိုဆန့်ကျင်ရဲတယ်။ သူသေထိုက်ပါပေတယ်”

ရှန်ဖေးယွင်သည် လက်နက်ချစာကိုပင် မကြည့်ခဲ့ပေ။ သူ့လက်ကို ဝှေ့ယမ်းလိုက်သောအခါ ထိုစာသည် ပြင်းထန်သော မီးလုံးကြီးတစ်ခုဖြင့် လောင်ကျွမ်းသွားခဲ့သည်။

"မင်း မြန်မြန်လိုက်လျောညီထွေဖြစ်အောင် နေပါ။ အခုကစပြီး မင်းက တဝေရဲ့ ဧကရာဇ် ဖြစ်လာတော့မှာပဲ။" ရှန်ဖေးယွင်က ကျေနပ်အားရစွာ ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

"ကျေးဇူးတင်ပါတယ်၊ အရှင်သခင် ကျွန်တော်မျိုး အရှင့်အတွက် ဘာမဆိုလုပ်ပေးဖို့အသင့်ပါပဲ”

ဝေ့ဝူကျီနှင့် အနည်းငယ်ဆင်တူသော ဝေ့ရှင်းပန်၏ မျက်နှာတွင် ပျော်ရွှင်မှုကို အတိုင်းသားမြင်နေရသည်။ သူသည် မှန်ကန်သော အလောင်းအစားကို ပြုလုပ်ခဲ့သည်။ မြို့တွင်းရှိ မည်သူမျှ ဤနေရာသို့ လာရဲခြင်း မရှိပေ။ ဤအခွင့်အရေးကို ရယူရန် ဤနေရာသို့ လာသူမှာ သူတစ်ဦးတည်းသာ ဖြစ်သည်။

ဝေ့ဝူကျီသည် တစ်ချိန်က သူ့ဘဝသူ လောင်းကြေးထပ်ကာ ချူးယွင်ဖန်းကို ရွေးချယ်ခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် ဝေ့ရှင်းပန်က ထီးနန်းဆက်ခံနိုင်ခဲ့သည်။ သူလည်း ထိုကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးတစ်ခု လိုအပ်သည်မဟုတ်လော။

အခန်း(၁၅၈၀) ချူးမျိုးနွယ်စု သုတ်သင်ခံရခြင်း

"ငရဲနဲ့ ရေမြင့်ကို ဖြတ်သန်းဖို့ မင်းကို ငါမလိုအပ်ဘူး။ အဲ့တာက ငါ့အတွက် အသုံးမဝင်ဘူး။ မင်းအတွက် ငါတောင်းဆိုချင်တာ တစ်ခုပဲရှိတယ်။ အဲ့လူက မင်းတို့ရဲ့ ဧကရာဇ်အကြံပေးကို ချူးယွင်ဖန်းလို့ ခေါ်တယ်လို့ အစောပိုင်းက ပြောခဲ့တယ်" ရှန်ဖေးယွင်က ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်။" ဝေ့ရှင်းပန်က သံသယအနည်းငယ်ဖြင့် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။

ရှန်ဖေးယွင်က ချူးယွင်ဖန်းအကြောင်း အဘယ်ကြောင့်ပြောသည်ကို သူမသိသော်လည်း သူ့နာမည်ကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူ့ရင်ထဲတွင် အနည်းငယ် တင်းမာသွားသည်။

ချူးယွင်ဖန်းက တဝေပြည်သားများအပေါ် လွှမ်းမိုးခဲ့သော ပုံရိပ်ကို တဝေ့ပြည်သားများပင် နားလည်နိုင်သည်။ နှစ်အနည်းငယ်အတွင်း၌ပင် ချူးယွင်ဖန်းက တဝေပြည်သားများ၏ အဓိကအင်အားစုအားလုံးကို တစ်ယောက်တည်း နှိမ်နင်းနိုင်ခဲ့သည်။ သူသည် တစ်ဆင့်ပြီးတစ်ဆင့် တက်လာခဲ့သည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူက ပုန်ကန်၍ ဝေ့ဝူကျီကို ဧကရာဇ်ထီးနန်းအပ်နှံခဲ့သည်။

ချူးယွင်ဖန်းသာ ဤနေရာ၌ရှိနေပါက ဝေ့ရှင်းပန်က ခုခံရန် စိတ်ကူးပင်ရှိလာမည်မဟုတ်ပေ။

ရှန်ဖေးယွင်၏ ခွန်အားက မည်မျှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်ကို တဝေ၏ သန်းနှင့်ချီသော စစ်တပ်ကို မည်သို့ အနိုင်ယူခဲ့သည်ကို သူမမြင်ခဲ့ပါက သူ၏ ခွန်အားက ချူးယွင်ဖန်း၏ ခွန်အားထက် မနည်းဟု ထင်ရပေလိမ့်မည်။

ချူးယွင်ဖန်းက ထိုစဥ်က သူ့ခွန်အားနှင့် ဤကဲ့သို့မလုပ်နိုင်ခဲ့သောကြောင့် ဝေ့ဝူကျီ၏ ခွန်အားကို အားကိုးခဲ့ရသည်။ ဝေ့ရှင်းပန်က လောင်းကြေးထပ်နေခြင်းဖြစ်သ်ည။ ချူးယွင်ဖန်း်က ဝေ့ဝူကျီကို ထီးနန်းတပ်၍ တဝေဧကရာဇ်ဖြစ်လာစေရန် ကူညီပေးခဲ့သည်။ ထိုအချိန်က ဝေ့ရှင်းပန်က ခုခံရန် မဝံ့ရဲခဲ့ပေ။ ယခု ဤအခွင့်အရေးကို လောင်းကြေးထပ်နေခြင်းဖြစ်သည်။

"သူ့အကြောင်း ပြောပြပါ" ရှန်ဖေးယွင်က သူ့ရှေ့ကလူကို စိုက်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

ဝေ့ရှင်းပန်သည် ချူးယွင်ဖန်းအကြောင်း သူသိသမျှကို ချက်ချင်းပြောပြလိုက်သည်။ ဤအရာများသည် လျှို့ဝှက်ချက်များမဟုတ်ဘဲ ဆန့်ကျင်ဘက်အနေဖြင့် ချူးယွင်ဖန်းသည် နာမည်ကြီးလာပြီး နံပါတ်တစ်ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်လာသည်နှင့်အမျှ လူတိုင်းသိကြသည်။

"ဘာ သူက အသက်နှစ်ဆယ်ကျော်ပဲ ရှိသေးတယ်" ရှန်ဖေးယွင်က အံ့အားသင့်သော မျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

ချူးယွင်ဖန်းသည် ရွှေအမတေပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်၌ ရှိနေလျှင်ပင် သူ အံ့သြမည်မဟုတ်ပေ။ မိုးကြိုးခရမ်းဓားများသည် သူ့အမြင်တွင် မည်မျှနောက်ကျကျန်နေပါစေ၊ ၎င်းသည် ကမ္ဘာတစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ အစွမ်းထက်သောလူတစ်ယောက် ပေါ်လာခြင်းမှာ မထူးဆန်းပေ။ သို့သော် သူ့ကို အမှန်တကယ် အံ့အားသင့်စေသည်မှာ ချူးယွင်ဖန်း၏ အသက်အရွယ်ဖြစ်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ သူက တဝေရဲ့ ချူးတော်ဝင်မိသားစုမှာ မွေးဖွားလာတာ။ သူ ဘယ်လို ကံကောင်းလာလဲ ဆိုတတာ ဘယ်သူမှမသိပေမယ့် ကမ္ဘာ့နံပါတ်တစ်ကျွမ်းကျင်သူဖြစ်လာတဲ့အထိ တက်လာတယ်" ဝေ့ရှင်းပန်က ပြောသည်။

"ဒါပေမယ့် သူ့အသက်က နှစ်ဆယ်ကျော်ပဲရှိသေးတယ် ကျွန်‌တော် သေချာသိတယ်"

"ကမ္ဘာ့နံပါတ်တစ်ကျွမ်းကျင်သူလား" ရှန်ဖေးယွင်က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

ဝေ့ရှင်းပန်က မြန်မြန်ဆန်ဆန်ပြန်ဖြေသည်။

“ဟုတ်ပါတယ်၊ သူက အရှင်သခင်နဲ့ ယှဉ်ရင် ဘာမှ မဟုတ်ဘူး။ သူက လူရွှင်တော်တစ်ယောက်ပါ။ တောင်ပေါ်မှာ ကျားမရှိရင် မျောက်တစ်ကောင်က သူ့ကိုယ်သူ ဘုရင်လို့ ခေါ်လိမ့်မယ်လေ”

ရှန်ဖေးယွင်က ရယ်လိုက်သည်။

“မဆိုးဘူး၊ မဆိုးဘူး။ ဒီစကားပုံကို ငါကြိုက်တယ်။ ကမ္ဘာပေါ်မှာ နံပါတ်တစ်ကျွမ်းကျင်သူလို့ ခေါ်တဲ့သူက ရေတွင်းအောက်ခြေက ဖားတစ်ကောင်ပဲ”

"အခု မင်းက တဝေဧကရာဇ်ဖြစ်နေပြီ။ ငါ မင်းကို တစ်ခုတော့ လုပ်စေချင်တယ်။ ချူးဘုရင်နဲ့ သူ့မိသားစုကို သတ်ပြီး သတင်းဖြန့်လိုက်” ရှန်ဖေးယွင်က ပြောသည်။

"ဒါပေမယ့် ကျွန်တော်တို့ အဲ့လိုလုပ်ရင် ချူးယွင်ဖန်းမကြာခင်မှာ သိသွားမှာစိုးတယ်” ဝေ့ရှင်းပန်က ပြောသည်။

သူသည် ချူးယွင်ဖန်း၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တားဆီးမှုကို တွေးမိပြီး ရုတ်တရက် သူ့ကျောရိုးတစ်လျှောက် ချမ်းစိမ့်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"သူ့ကို သိစေချင်တယ်။ မဟုတ်ရင် သူ ဘာလို့ ငါ့ဆီလာမှာလဲ" ရှန်ဖေးယွင်က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

သူလုပ်ချင်သည်က ချူးယွင်ဖန်း ထွက်လာစေရန်ဖြစ်သည်။ ထိုအခါမှသာ သူ၏ မစ်ရှင်ကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ဆောင်နိုင်လိမ့်မည်။

ဝေ့ရှင်းပန်သည် ရှန်ဖေးယွင်၏ပစ်မှတ်မှာ ချူးယွင်ဖန်းဖြစ်ကြောင်း ရုတ်တရက်သဘောပေါက်လိုက်သည်။ အဘယ်ကြောင့် ဤသို့ဖြစ်ရသည်ကို သူမသိသော်လည်း သူက ပေါ့ပါးစွာပြောလိုက်သည်။

“ချူးတော်ဝင်မိသားစုက အခုအချိန်မှာ မြို့ထဲမှာ ရှိနေတုန်းပါ။ အရှင်သခင်

အမိန့်ပေးသရွေ့ ဘယ်သူမှ လွတ်မြောက်မှာမဟုတ်ဘူး”

"ကောင်းပြီ၊ ဆက်လုပ်ပါ" ရှန်ဖေးယွင်က ပြောသည်။

မြို့တော်ကို အာရုံစိုက်နေသော တဝေဘုရင်ကြီး၏ အင်အားစု ရုတ်တရက် ထိတ်လန့်ဖွယ်သတင်းတစ်ပုဒ်ကို လက်ခံရရှိခဲ့ကြသည်။ တဝေဘုရင် ဝေ့ဝူကျီသည် ကျူးကျော်သူ ရှန်ဖေးယွင်၏ လက်ချက်ဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့သည်။ ဝေဘုရင်ကြီး၏ ဧကရာဇ်သစ် ဝေ့ရှင်းပန်သည် ဘုရင်၏ ဂုဏ်ထူးဆောင်ဝန်ကြီး ချူးဘုရင်၏ မိသားစုတစ်ခုလုံးကို ကွပ်မျက်ရန် အမိန့်ပေးခဲ့သည်။ ဤအမိန့်များသည် အလွန်မြန်ဆန်လွန်းသောကြောင့် မည်သူမျှ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရှိခဲ့ပေ။ ချူးဘုရင်၏ မိသားစုတစ်ခုလုံးကို ကွပ်မျက်ခဲ့သည်ဟု ဆိုကြသည်။

ခဏတာ ကမ္ဘာကြီး ရုတ်ရုတ်သဲသဲ ဖြစ်ခဲ့သည်။ ချူးဘုရင်တစ်ယောက်တည်းနှင့် ၎င်းတို့ကို ဤမျှ အံ့အားသင့်စေရန် မလုံလောက်သော်လည်း ချူးဘုရင်၏ နောက်ကွယ်တွင် ကမ္ဘာ့နံပါတ်တစ်ကျွမ်းကျင်သူ ချူးယွင်ဖန်းရှိနေကြောင်း လူတိုင်းသိကြသည်။ သို့သော် ယခု တစ်မိသားစုလုံးကို ကွပ်မျက်လိုက်ပြီဖြစ်ကာ ဤသည်က ချူးဘုရင်၏ နောက်ကွယ်က ချူးယွင်ဖန်းကို ပစ်မှတ်ထားနေခြင်းဖြစ်ကြောင်း သေချာသည်။

ရှန်ဖေးယွင်၏ ခွန်အားနှင့် ကမ္ဘာပေါ်တွင် ထိုက်တန်သော ပြိုင်ဘက်တစ်ယောက်ကို ရှာရန် ခက်ခဲကြောင်း လူတိုင်းသိကြသည်။ ဘုရင်ချူးက တဝေ၌ ရာထူးနှင့်အာဏာမြင့်မားသည်ဟု ယူဆရသော်လည်း ရှန်ဖေးယွင်အနေနှင့် သူ့ကို ကိုယ်တိုင်ဆက်ဆံရန် မထိုက်တန်ပေ။

ထို့ကြောင့် ရုန်းရင်းဆန်ခတ်ဖြစ်ခဲ့ပြီး လူတိုင်း မှင်သက်သွားကြသည်။ လူတိုင်း မုန်တိုင်းလာတော့မည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။ ချူးယွင်ဖန်း၏ တည်နေရာကို မသိကြသဖြင့် သူပြန်လာသည်နှင့် နောက်ထပ်ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲတစ်ခုဖြစ်လာလိမ့်မည်။

ယခု လူတိုင်း၏ မျှော်လင့်ချက်များသည် ချူးယွင်ဖန်းပေါ်၌သာ ရှိနေသည်။

မည်သို့ပင်ဖြစ်စေကာမူ ဤကြမ်းတမ်းရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် ပြင်ပလူများနှင့်ယှဥ်ပါက ချူးယွင်ဖန်း၏ နည်းလမ်းများသည် အတူတူပင်ဖြစ်သော်လည်း သူသည် မိုက်မဲသူမဟုတ်ပေ။ လက်ရှိစနစ်ကို သူ မချိုးဖျက်ခဲ့သော်လည်း ရှန်ဖေးယွင်ကမူ ဤစနစ်ကို ချိုးဖျက်ကာ အင်ပါယာအာဏာကို သူ့ခြေထောက်အောက်၌ နင်းချေချင်ခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

မကြာမီတွင် ရှန်ဖေးယွင်၏ စကားများသည် ဧကရာဇ်မြို့တော်မှ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။

"ကမ္ဘာပေါ်မှာ နံပါတ်တစ်ကျွမ်းကျင်သူက ဘာလဲ။ တောင်ပေါ်မှာ ကျားမရှိတဲ့အချိန်မှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဘုရင်လို့ခေါ်နေတဲ့ မျောက်တစ်ကောင်ပဲ။ ဟာသပဲ။ ချူးယွင်ဖန်းက လူကြောက်တစ်ယောက်ပဲ ငါသူ့မိသားစုတစ်ခုလုံးကို သတ်ပစ်လိုက်တာတောင် သူက မျက်နှာမပြရဲဘူး။"

ခဏတာအတွင်း၌ လူတိုင်း ရုတ်ရုတ်သဲသဲဖြစ်သွားကြသည်။ ရှန်ဖေးယွင်က ချူးယွင်ဖန်းအတွက် ဤနေရာသို့ရောက်လာခြင်းဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်းမြင်နိုင်သည်။ အကြောင်းရင်းအတိအကျကို ၎င်းတို့မသိကြသော်လည်း ယင်းက စိန်ခေါ်မှုတစ်ခုဖြစ်ကြောင်း သံသယဖြစ်ရန် မလိုပေ။

ရှန်ဖေးယွင်ရောက်ရှိလာပြီးနောက်၊ တရှပညာရှင်အများစုသည် တဝေ၏

တပ်ဖွဲ့အမျိုးမျိုးကို ကျူးကျော်ဝင်ရောက်ခဲ့ကြသည်။ ၎င်းသည် တချီ၌ကဲ့သို့ပင်ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် တပ်ဖွဲ့အားလုံးကို နှိမ်နင်းရန် အကြွင်းမဲ့အစွမ်းသတ္တိကို အသုံးပြုပြီးနောက် ၎င်းတို့ကို ၎င်းတို့၏ကိုယ်ပိုင်တပ်ဖွဲ့များအဖြစ် ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။ တစ်ချိန်က အဓိကတပ်ဖွဲ့များသည် ချူးယွင်ဖန်း၏ကိစ္စကို အာရုံစိုက်ရန် အချိန်မရှိခဲ့ပေ။ ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးသည် အကြမ်းဖက်ဆူပူမှုထဲသို့ ကျရောက်ခဲ့သည်။

ဤအချိန်၌ လူတိုင်းက ချူးယွင်ဖန်းကို ၎င်းတို့၏ ကယ်တင်ရှင်အဖြစ်မြင်ကြသော်လည်း …

‘အခု သူဘယ်မှာလဲ’

အဆုံးမဲ့ မြောက်ဘက်သဲကန္တာရထဲတွင် ကြီးမားသော ချိပ်စည်းတစ်ခု ပေါက်ကွဲသွားကာ ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံနှင့်အတူ ပြိုလဲသွားပြီး ပြင်ပကမ္ဘာနှင့် လုံးဝကွဲပြားသော ကမ္ဘာတစ်ခုကို ဖော်ထုတ်လိုက်သည်။ အထဲတွင် လူနှင့် သားရဲတစ်ကောင်သည် လေထဲတွင် ပျံသန်းနေကြသည်။ အစုအဝေး၏ အထီးကျန်မှုမရှိဘဲ ချူးယွင်ဖန်း၏ ဆက်သွယ်ရေးသင်္ကေတသည် မရေမတွက်နိုင်သော မက်ဆေ့ခ်ျများကို ချက်ချင်းလက်ခံရရှိခဲ့သည်။ သူဖတ်ပြီးသည်နှင့် သူ၏မျက်နှာအမူအရာသည် ကြမ်းတမ်းလာသည်။

"ကောင်းပြီ။ ရှန်ဖေးယွင်၊ မင်းသေချင်နေတယ်ဆိုရင် မင်းရဲ့ဆန္ဒကို ငါဖြည့်ဆည်းပေးမယ်"

ချူးယွင်ဖန်းသည် အံကြိတ်လျက် မျက်နှာသည်လည်း ဖြူဖျော့သွားသည်။

အခန်း(၁၅၈၁) သေမလား ရှင်မလား

ချူးယွင်ဖန်း၏ ဆက်သွယ်ရေးပစ္စည်းမှ အချက်အလက်အမျိုးမျိုးရှိပြီး အားလုံးက သူ့မျိုးနွယ်စုကို မြို့တော်တွင် ကွပ်မျက်လိုက်သည့်အချက်နှင့်ပတ်သက်သည်။ ချူးမိသားစုကိုယ်တိုင်က ရှန်ဖေးယွင်ကို သံသယဝင်စေမည့်အရာ ဘာမှမရှိကြောင်းသံသယဖြစ်ရန်မလိုပေ။ ယင်းကြောင့် အကြောင်းအရင်းတစ်ခုသာရှိနိုင်ကာ ၎င်းမှာ သူသာဖြစ်သည်။

ချူးယွင်ဖန်းက ရှန်ဖေးယွင်က သူ့ကို အဘယ်ကြောင့် ပစ်မှတ်ထားနေသည်ကို မသိခဲ့ပေ။

သူ၏ နံပါတ်တစ်ဟူသော ဂုဏ်ပုဒ်ကြောင့်လော၊ သို့မဟုတ် မျောက်များကို ခြောက်လန့်ရန် ကြက်များကို သတ်ခြင်းလော။

အကယ်၍ ချူးယွင်ဖန်း သေဆုံးသွားပါက အဓိကတပ်ဖွဲ့အားလုံး ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်သွားကြမည်မှာ သေချာသည်။ သူတို့အနေဖြင့် ခုခံရန် အတွေးပင် ရှိနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ချူးမိသားစုက လူအများစုသည် ချူးယွင်ဖန်းနှင့် မည်သို့မျှ မဆိုင်သော်လည်း

အိမ်တော်အကြီးအကဲက သူ့အပေါ် ကျေးဇူးရှိကာ သူမ၏ သားအရင်းနှယ် ဆက်ဆံသူဖြစ်သည်။ နှစ်များတစ်လျှောက်တွင် သူသည် အကြီးအကဲကို သူ၏ အကြီးတစ်ဦးအဖြစ် လေးစားခဲ့သည်။ ယခုမူ မိခင်အရင်းကို တစ်ဖက်လူက ရက်ရက်စက်စက် သတ်ဖြတ်လိုက်ပြီဖြစ်၏။

ဤအရာကို စဉ်းစားရင်း ချူးယွင်ဖန်း၏ မျက်လုံးများသည် သွေးများ ရဲတက်လာပြီး သတ်ဖြတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်များ ဖြာထွက်နေသည်။ သူ၏ လက်ရှိ ကျင့်ကြံမှုဖြင့် သူထုတ်လွှတ်လိုက်သော သတ်ဖြတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်သည် မိုင်ရာပေါင်းများစွာကို ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ သူ့နောက်မှ တန်းစီထွက်လာသော ယဲ့ချိုးရွှေ၊ ချွေ့မင်ကျဲနှင့် လုဟုန်ယွမ်တို့သည် ရုတ်တရက် တိုင်တောင်က သူတို့ကို ဖိနှိပ်ထားသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။ မကြုံစဖူး သတ်ဖြတ်လိုသော ရည်ရွယ်ချက်တစ်ခုက သူတို့ကိုယ်ထဲသို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။ ချူးယွင်ဖန်းက သူတို့ကို သတ်ချင်လျှင်ပင် ခုခံနိုင်မည်မဟုတ်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

ဤအချိန်တွင် ချူးယွင်ဖန်းသည် သူ၏ခွန်အားတစ်ဝက်ကိုပင် အသုံးမပြုဘဲ သူတို့ကို လုံးဝနှိမ်နင်းခဲ့ကြောင်း သူတို့သဘောပေါက်လိုက်ကြသည်။ ယခင်က ချူးယွင်ဖန်း၏ခွန်အားကို သူတို့သိသည်ဟု ထင်ခဲ့ကြသည်ဟု တွေးလိုက်ကြသည်။ ယခုမှ ချူးယွင်ဖန်း၏ခွန်အားသည် မယုံနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားရုံသာမက ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းကြောင်း သူတို့သဘောပေါက်လာကြသည်။

ချူးယွင်ဖန်းကို ဤမျှဒေါသထွက်စေရန် မည်သည့်အရာများ ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်ကို ၎င်းတို့ မသိကြပေ။

ချူးယွင်ဖန်းသည် သူ၏ ရောင်ဝွကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြန်လည် ထိန်းချုပ်လိုက်သည်။ ဤကာလအတွင်း သူသည် ထို စည်းချိပ်ရှိ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်အားလုံးကို စုပ်ယူခဲ့ပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံမှုလည်း တိုးတက်လာခဲ့သည်။ သူသည် အလယ်အလတ် ရွှေအမတေပုံစံအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ တည့်တည့်ပြေးသွားပြီး အဆင့်မြင့် ရွှေအမတေပုံစံအဆင့်သို့ ခြေလှမ်းတစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည်။

အဓိကအဆင့်၏ အဆင့်တိုင်းက ကန့်သတ်ချက်တစ်ခုဖြစ်သော်လည်း ယင်းကို ဖြတ်ကျော်ပြီးနောက်

အဓိကအရာက စွမ်းအားများကို စုဆောင်း၍ နောက်ဆုံးတွင် ခန္ဓာကိုယ်ထဲ၌ ရွှေရောင်အမတေကို ဖွဲ့စည်းရန် ဖြစ်သည်။

ဤအဆင့်သည် မိမိ၏ အစွမ်းအစကိုမြန်မြန်စုဆောင်းနိုင်သော အဆင့်ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ချူးယွင်ဖန်းက သူ့ရဲ့အစွမ်းအစက အဆကမပြတ် တိုးတက်လာနေသည်ကိုပင် ခံစားမိနိုင်သည်။

"မင်းတို့သုံးယောက်ကို ငါမေးခွန်းတစ်ခုမေးမယ်။ ရှန်ဖေးယွင်အကြောင်း မင်းတို့တစ်ခုခုသိလား" ချူးယွင်ဖန်းက မေးလိုက်သည်။

“ရှန်ဖေးယွင်” ၎င်းတို့သုံးဦးသား အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ချူးယွင်ဖန်း ရှန်ဖေးယွင်၏ တည်ရှိမှုကို မည်သို့သိသည်ကို သူတို့မသိသော်လည်း သူမေးလာပြီဆိုသောကြောင့် တွန့်ဆုတ်မနေကြပေ။

ချွေမင်းကျဲက လျင်မြန်စွာ ပြန်ဖြေသည်။

“ဆရာ၊ ရှန်ဖေးယွင်က တရှရဲ့ ဗဟိုကောင်းကင်အစည်းအရုံးရဲ့ တပည့်တစ်ယောက်ပါ။ သူက ကျွန်တော့်ထက်တောင် ပိုအစွမ်းထက်သေးတယ်”

"မင်းထက် သန်မာလား" ချူးယွင်ဖန်းသည် ချွေ့မင်ကျဲကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ရှန်ဖေးယွင်က မာနကြီးပြီး စည်းမကမ်းမရှိသူအဖြစ် နာမည်ကြီးတယ်။ သူက မစ်ရှင်တွေမှာ ဧကရာဇ်နန်းတော်ကို ကိုယ်စားပြုတဲ့အခါတိုင်း ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ခဲ့တယ်"

"ရက်စက်တယ်ပေါ့ ဘယ်လောက်ရက်စက်ပြီး ကရုဏာမရှိတဲ့လူလဲ" ချူးယွင်ဖန်းက အေးစက်စက်ပြောလိုက်သည်။

"သူက စိန်ခေါ်မှုစာထုတ်ပြီးပြီဆိုတော့ ငါသူ့ကို တစ်ခါတည်းမြေမြှုပ်ပေးလိုက်မယ်"

သူတို့သုံးယောက် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ သူတို့မျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း ရှန်ဖေးယွင်သည် ချူးယွမ်ဖန်ကို ရန်စခဲ့သည်။ ရှန်ဖေးယွင်ဖြစ်စေ၊ ချူးယွမ်ဖန်ဖြစ်စေ သူတို့အမြင်တွင် နှစ်ယောက်စလုံးသည် ပြဿနာကြီးတစ်ခုဖြစ်သည်။ သူတို့၏ခွန်အားသည် သူတို့ထက် များစွာသာလွန်ပြီး နှစ်ယောက်စလုံးကို ပြန်မထိန်းနိုင်ပေ။ နှစ်ဖက်စလုံး ဒုက္ခရောက်လျှင် အကောင်းဆုံးဖြစ်သည်။

"ငါ လုပ်စရာရှိတယ်။ အခု ထွက်သွားလို့ရပြီ။ တစ်လအတွင်း တဝေရဲ့ မြို့တော်နားမှာ စုဝေးဖို့ မမေ့နဲ့"ချူးယွင်ဖန်းက ပြောလိုက်သည်။

ရှန်ဖေးယွင်က သူ့ကို နှောက်ယှက်နေသည်ကို ချူးယွင်ဖန်းက မည်သို့မသိဘဲနေလိမ့်မည်နည်း။ သူ ယင်းကို ရိုးရိုးရှင်းရှင်း အလွတ်မပေးနိုင်ပေ။ ဤသည်ကို စဥ်းစားကာ သူက ဟုတ်ကို တောင်မြစ်ပန်းချီကားထဲသို့ထည့်၍ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ် ပြောင်းလဲပျောက်ကွယ်သွားသည်။

၎င်းတို့သုံးယောက်က ချူးယွင်ဖန်း ထွက်သွားသည်ကိုမြင်သောအခါ လွတ်ငြိမ်းခွင့်ရသွားသကဲ့သို့ သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။ တစ်ယောက်နှင့်တစ်ယောက် ကြည့်လိုက်သောအခါ တစ်ယောက်၏ မျက်လုံးထဲမှ ဝမ်းသာမှုကိုမြင်လိုက်ရသည်။ အထူးသဖြင့် ချွေ့မင်ကျဲဖြစ်သည်။

သူက ရွှေအမတေပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်၌ရှိနေပြီဖြစ်ကာ ဤကမ္ဘာပေါ်တွ ပြိုင်ဘက်ကင်းသော သတ္တဝါတစ်ကောင်ဖြစ်နိုင်သည်။

ချူးယွင်ဖန်း နတ်ဆိုးနှင့် ကြုံတွေ့ရနိုင်သည်ဆိုသည့် အချက်ကို၎င်းတို့ တွက်ချက်မိကြသည်။ သူက ၎င်းတို့ထက် ငယ်သော်လည်း သူ့ကို အင်အားအရ မယှဉ်နိုင်ကြပေ။ ထို့ကြောင့် ချွေ့မင်ကျဲက ရှက်ရွံ့သွားသည်။

"ရှန်းဖေးယွမ်က ချူးယွင်ဖန်းကို ဘယ်လိုရန်စလိုက်မိလဲဆိုတာ ငါမသိပေမယ့် သူတို့ သေတဲ့အထိ တိုက်ခိုက်ကြလိမ့်မယ်လို့ ငါယုံကြည်တယ်" ယဲ့ချိုးရွှေက စိုးရိမ်တကြီးပြောလိုက်သည်။ ချူးယွင်ဖန်း၏ ထိတ်လန့်စရာကောင်းတဲ့ သတ်ဖြတ်ချင်တဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က နောက်ပြောင်နေခြင်းမဟုတ်ကြောင်း သူမခံစားမိသည်။

"အရူး ချူးယွင်ဖန်း သေသွားရင် သူ ငါတို့အပေါ် တင်ထားတဲ့ ယင်ယန်စွမ်းအင်စည်းချိပ်ကို ဘယ်သူဖျက်မှာလဲ။" ချွေ့မင်ကျဲက ရယ်ရခက် ငိုရခက်ဖြစ်သွားသည်။

"ဘာပဲဖြစ်ဖြစ်၊ ဒီစည်းချိပ်ကို ချိုးဖျက်ဖို့ နည်းလမ်းရှာရမယ်။ သူ ငါတို့ကို လွှတ်ပေးဖို့ မျှော်လင့်ချက် မထားနိုင်ဘူး။ ဒီစည်းချိပ်ကို ချိုးဖျက်ဖို့ နည်းလမ်းမရှိဘူးလို့ ငါမယုံဘူး။"

၎င်းတို့သုံးဦးသည် ချက်ချင်းပင် သဲကန္တာရမှ ထွက်ခွာသွားကြသည်။ သူတို့ ထွက်လာသည်နှင့် ထိတ်လန့်ဖွယ်သတင်းကို ကြားလိုက်ရပြီး ချူးယွင်ဖန်း၏ သတ်ဖြတ်လိုစိတ် မြင့်တက်လာကာ ဒေါသက သူ့နှလုံးသားကို တိုက်ခိုက်ရသည့် အကြောင်းရင်းကို နောက်ဆုံးတွင် နားလည်လိုက်ကြသည်။

ချူးယွင်ဖန်းကို ဆွဲဆောင်ရန်အတွက် ရှန်ဖေးယွင်သည် ချူးမိသားစုတစ်ခုလုံးကို ကွပ်မျက်ခဲ့သည်။ ရှန်ဖေးယွင်၏ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်မှုကြောင့် သူတို့သုံးယောက် စကားမပြောနိုင်အောင် ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ ချူးယွင်ဖန်းသည် ရှန်ဖေးယွင်နှင့် ကျိန်းသေ တိုက်ခိုက်လိမ့်မည်ဟု တွေးကြည့်နိုင်သည်။

ဤအချိန်တွင် လူတိုင်းက ချူးယွင်ဖန်းပြန်လာရန် မျှော်လင့်နေကြစဉ် သူသည် တဝေတောင်ဘက်ရှိ အရေးပါသောမြို့တစ်မြို့ဖြစ်သော ခုန်းလွန်မြို့အနီး ချိုင့်ဝှမ်းတစ်ခုတွင် ဆင်းသက်ခဲ့သည်။ ချိုင့်ဝှမ်းရှိ တောအုပ်ထဲမှ ပုံရိပ်တစ်ခု ရုတ်တရက် ပြေးထွက်လာပြီး ချူးယွင်ဖန်းထံသို့ ကျယ်လောင်စွာ ငိုကြွေးလျက်ပြေးလာသည်။

“အစ်ကိုဖန်း ကျွန်တော်တို့ ပြီးပြီ ချူးမိသားစု ပြီးပြီ လူတိုင်းသေကုန်ပြီ”

ချူးယွင်ဖန်း အနီးကပ်ကြည့်လိုက်သည်။ ဤသူသည် ချူးဟုန်ချိုင်မှလွဲ၍ အခြားမည်သူဖြစ်နိုင်မည်နည်း။

သို့သော်လည်း ချူးဟုန်ချိုင်သည် ယခင်ကကဲ့သို့ စိတ်ဓာတ်တက်ကြွခြင်းမရှိတော့ပေ။ သူ့မျက်နှာသည် အလွန်ဖရိုဖရဲဖြစ်နေပြီး နေရာအတော်များများတွင် ပြင်းထန်စွာဒဏ်ရာရရှိခဲ့သည်မှာ ထင်ရှားသည်။ သူ့ပုံရိပ်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ကျယ်လောင်စွာငိုကြွေးခဲ့သည်။

"ညီလေးဖန်၊ မင်း ငါတို့အတွက် လက်စားချေရမယ်။ အရှင်မင်းကြီး၊ အိမ်တော်သခင်နဲ့ အကြီးအကဲတွေ အများကြီး သေကုန်ပြီ"