← Chapters

အခန်း (၁၅၈၈-၁၅၉၀)

Vol. 106 Ch. 1588-1590

အခန်း (၁၅၈၈-၁၅၉၀)

Vol. 106 Ch. 1588-1590

အခန်း(၁၅၈၈) ကောင်းကင်ဘုံတောင် ကြောက်ရွံ့တယ်ဆိုတာ မင်းသိလား။

"ချူးယွင်ဖန်း၊ မင်း အရမ်းလွန်သွားပြီ"

ရှန်ဖေးယွင် ဒေါသထွက်နေသည်။ ချူးယွင်ဖန်းသည် သူ့လူများကို သူ့ရှေ့တွင် သတ်ရဲပြီး တရှ၏ သခင်ဆယ်ယောက်ထက်မကကို သတ်ရဲသည်။ သူတို့၏ဆက်ဆံရေးသည် ထိုမျှရင်းနှီးမှုမရှိသော်လည်း အပြန်အလှန်အကျိုးစီးပွားများကြောင့် စုဝေးခဲ့ကြသည်။

ချူးယွင်ဖန်း၏ လုပ်ရပ်များသည် သူ့မျက်နှာကို ပါးရိုက်လိုက်သကဲ့သို့ဖြစ်သည်။ ဤသတင်းသာ တရှဆီ ပျံ့နှံ့သွားပါက မည်မျှထိ ဆူပူအုံကြွမှုများ ဖြစ်လာမည်ကို မည်သူသိမည်နည်း။ ယင်းက ယခင်က မဖြစ်ဖူးသော ကိစ္စဖြစ်သည်။

"မင်းပြီးပြီ။ သတ်ခံရဖို့ စောင့်ရုံပဲ" ရှန်ဖေးယွင် အံ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်ရှိ နတ်ဘုရားစွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာသည်။

"မင်းကိုယ်တိုင် ဒီကိစ္စကို ယူလာတာ" ချူးယွင်ဖန်းက ရှန်ဖေးယွင်ကို အေးစက်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"သတ္တိရှိတဲ့လူတွေကို သတ်ရတာ ကြိုက်တယ်လို့ မင်းမပြောဘူးလား။ တိုက်ဆိုင်လိုက်တာ၊ ငါလည်း သတ္တိရှိတဲ့လူတွေကို သတ်ရတာ ကြိုက်တယ်။ မင်းမှာ ဘယ်လောက်ရှိလဲ ကြည့်ရအောင်။"

"မင်းငါ့ကိုသတ်နိုင်မယ်လို့ထင်နေတာလား။ ဟားဟားဟား"

ရှန်ဖေးယွင်သည် အလွန်ဒေါသထွက်ကာ ကျယ်လောင်စွာရယ်မောလိုက်သည်။

"ငါက အဲ့အမှိုက်တွေနဲ့ မတူဘူး" သူ့နောက်ကွယ်တွင် မရေမတွက်နိုင်သော နတ်ဘုရားစွမ်းအားများသည် အလင်းတန်းတစ်ခုကဲ့သို့ ပွက်ပွက်ဆူနေသည်။ ထိုကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဖိအားသည် ဧကရာဇ်မြို့တော်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံထားသည်။

တကယ်ကို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ရွှေအမတေပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်ပဲ

ဝမ်ဖေးဟန်၏ ခွန်အားနှင့် ယှဉ်ပါက ရှန်ဖေးယွင်က သာလွန်သည်။ သူက အလယ်အလတ် ရွှေအမတေပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သောကြောင့် ဤလူများသည် သူ့ကို ၎င်းတို့၏ ခေါင်းဆောင်စု ခေါ်ကြခြင်းဖြစ်သည်။

"ငရဲကိုသွားရင် မင်းကိုသတ်တဲ့သူက တောင်ခြေခွဲဂိုဏ်းက ရှန်ဖေးယွင်ဖြစ်တယ်ဆိုတာ မရဏဘုရင်ကို ပြောဖို့ မမေ့နဲ့" ရှန်ဖေးယွင် အော်၍ ချူးယွင်ဖန်းဆီ အပြေးအလွှားသွားလိုက်သည်။

နှစ်ဖက်ကြားတွင် အကွာအဝေး အတော်အတန်ရှိသော်လည်း ခဏလေးအတွင်း ရှန်ဖေးယွင်သည် ချူးယွင်ဖန်းထံသို့ အပြေးအလွှား ပြေးဝင်သွားခဲ့ပြီဖြစ်သည်။ ဤကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အမြန်နှုန်းသည် မကြားဖူးသလောက်ပင်ဖြစ်၏။

“တောင်ဖြိုခွင်းသူရဲ့ ပထမဆုံးလှုပ်ရှားမှု တောင်ဖြိုခွင်းသူ”

ရှန်ဖေးယွင်က အော်ဟစ်ကာ လက်သီးတစ်ချက် ပစ်သွင်းလိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် ဤလက်သီးချက်သည် ချူးယွင်ဖန်းထံသို့ တိုးဝင်လာသော လက်သီးအားကို သယ်ဆောင်သွားသည်။

ယင်းက တောင်ဖြိုခွင်းသူများ၏ နာမည်ကြီး လက်သီးထိုးနည်းစနစ်ဖြစ်သည်။ ဂိုဏ်းတည်ထောင်သူ ဖန်တီးခဲ့သော လှုပ်ရှားမှုတစ်ခုဖြစ်သည်။ ဂိုဏ်း၏ စကားလုံးနှစ်လုံးကိုပင် ဤလှုပ်ရှားမှုနှင့် ဆက်စပ်နေသည်။

ရှန်ဖေးယွင်၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်တွင် တောင်တစ်တောင်ကို လက်သီးတစ်ချက်တည်းနှင့် ဖုန်မှုန့်အဖြစ် ကြေမွသွားစေရန် သူ့အတွက် လွယ်ကူသည်။

"ဟာ"

ရှန်ဖေးယွင်၏ မျက်နှာတွင် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော အပြုံးတစ်ခု ရှိနေသည်။ သူ၏ ညာဘက်လက်သီးသည် ဧရာမတောင်ကြီးတစ်လုံးနှင့် ရစ်ပတ်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။ လက်သီးတစ်ချက်ချင်းစီသည် မြေကြီးထဲသို့ တောင်တစ်လုံး ပြုတ်ကျလာသကဲ့သို့ ဖြစ်သည်။ ထိတ်လန့်စရာကောင်းပြီး ကြောက်စရာကောင်းလှသည်။

ရုတ်တရက် ချူးယွင်ဖန်း လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ သူ့လက်ဖဝါးကို ဖွင့်လိုက်သည်နှင့် ကြီးမားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်လက်တစ်ဖက် ရုတ်တရက် ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်ပြိုကျသွားသကဲ့သို့ လက်သီးအား မမျှော်လင့်ဘဲ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

"ဒါဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ"

ရှန်ဖေးယွင်ဟာ အစောပိုင်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ကျေနပ်အားရနေခဲ့ပြီး ချူးယွင်ဖန်းကလည်း သေခြင်းကို လိုလားနေသည်ဟုထင်ခဲ့သည်။ သူသည် သူ၏

တောင်ခွဲဓားကို လက်ဗလာနှင့် လက်ခံရဲခဲ့သည်။ သူက

ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ ကြီးမားမှုကို လုံးဝမသိခဲ့ပေ။

သို့သော်လည်း ရှန်ဖေးယွင်သည် သူ၏လက်သီးကို ချူးယွင်ဖန်း အလွယ်တကူဖမ်းမိသွားကြောင်း ချက်ချင်းသဘောပေါက်လိုက်သည်။ တောင်တစ်လုံးကို ဖျက်ဆီးနိုင်သော လက်သီးစွမ်းအားသည် ချူးယွင်ဖန်း၏ ဆုပ်ကိုင်မှုအောက်တွင် တစ်လက်မချင်းစီ ပြိုကွဲသွားခဲ့သည်။ ကြီးမားသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်လက်တစ်စုံကို ဤမျှကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဆင့်အထိ မည်သို့လေ့ကျင့်နိုင်မည်ကို သူလုံးဝမတွေးတတ်ပေ။

"ဘာ တောင်တန်းဖျက်ဆီးသူလဲ။ ဒါက တတိယတန်းစား သိုင်းပညာပဲ။ မင်း ဘယ်လိုသုံးရမလဲဆိုတာ သိတော့ရောဘာဖြစ်လဲ” ချူးယွင်ဖန်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ သူက တောင်တန်းဖျက်ဆီးသူကို လုံးဝဂရုမစိုက်ပေ။

ချူးယွင်ဖန်းသည် သူ၏စိတ်ထဲတွင် ဧကရာဇ်တိုက်ပွဲစာအုပ်၌ ကမ္ဘာကိုတုန်လှုပ်စေသော ကိုယ်ခံပညာနည်းစနစ်မည်မျှမှတ်တမ်းတင်ထားသည်ကို မသိခဲ့ပေ။ ၎င်းတို့တစ်ခုစီတွင် အထွတ်အထိပ်စွမ်းအားများရှိသည်။ သူ့အမြင်တွင် ဤတောင်တန်းဖျက်ဆီးသူသည် ဟာသတစ်ခုဖြစ်သည်။

"မင်း ဘာပြောလိုက်တာလဲ"

ရှန်ဖေးယွင် ဒေါသထွက်သွားသည်။

ချူးယွင်ဖန်းသည် သူ့ကို အထင်သေးရုံသာမက သူတို့ဂိုဏ်း၏ အမြင့်မြတ်ဆုံးနည်းစနစ်ကိုပါ အထင်သေးခဲ့သည်။ သူ့ဒေါသသည် အမြဲတမ်း ကြောက်စရာကောင်းသည်ဖြစ်ရာ ဤအချိန်တွင် ပို၍ပင် ဒေါသထွက်နေသည်။

ရှန်ဖေးယွင်ကို ချူးယွင်ဖန်းက တားဆီးလိုက်သောကြောင့် မြို့တော်က အဓိကတပ်ဖွဲ့များ အံ့အားသင့်ပျော်ရွှင်သွားကြသည်။ ချူးယွင်ဖန်းနှင့် ဝေ့ဝူကျီနှင့် ပိုနီးသော တပ်ဖွဲ့များ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ချူးယွင်ဖန်းက အလွန်သန်မာသည်။ ရှန်ဖေးယွင်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို အလွယ်တကူ ခံနိုင်ရည်ရှိသည်။ ထို့ကြောင့် သူမည်မျှကြောက်စဖွယ်ကောင်းသည်ကို မြင်ယောင်၍ရသည်။

"ဧကရာဇ်အကြံပေးက တကယ်ကို ဩဇာကြီးမားတယ်။ ရှန်ဖေးယွင်တောင် သူ့ကို မယှဉ်နိုင်ဘူး။"

"ဧကရာဇ်အကြံပေး အရမ်းအစွမ်းထက်တာပဲ ဟားဟား၊ ငါတို့မှာ မျှော်လင့်ချက်ရှိတယ်"

“ချူးယွင်ဖန်း မင်းဘာလို့မသေသေးတာလဲ"

မြို့တော်ရှိ အဓိကတပ်ဖွဲ့အားလုံးတွင် ၎င်းတို့၏ကိုယ်ပိုင်အတွေးအခေါ်များရှိကြသည်။ ဤအချိန်တွင် မြို့တော်ရှိ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုများ ဆက်လက်ဖြစ်ပွားနေသည်။

ချူးယွင်ဖန်းက ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

“ငါ မင်းကို ရန်ငြိုး မရှိဘူး။ ငါ့ရဲ့ နံပါတ်တစ်လို့ ခေါ်တဲ့ ဘွဲ့အတွက်ပဲ ငါ့ကို ပစ်မှတ်ထားတာ မဟုတ်ဘူး မဟုတ်လား”

"ငါ့အမြင်အရတော့ မင်းရဲ့ဂုဏ်ထူးက ရယ်စရာကောင်းတယ်လို့ ထင်တယ်" ရှန်ဖေးယွင်က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ ချူးယွင်ဖန်း၏ အားနည်းချက်ကို ရှာဖွေရင်း စကားပြောလျက် သူ့မျက်လုံးများ ဝိုင်းသွားသည်။

ဤထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်မှုက သူ့ကိုယ်သူ ချူးယွင်ဖန်းအပေါ် မထီမဲ့မြင်ပြုမှုကို လုံးဝဖယ်ရှားပစ်ခဲ့သည်။ ချူးယွင်ဖန်းတွင် သူ့ကိုယှဉ်နိုင်သည့် ခွန်အားရှိကြောင်း သံသယဖြစ်ရန်မလိုပေ။

သူ့မျက်လုံးထဲတွင် ချူးယွင်ဖန်းက ပေါ့ပေါ့ပါးပါး ရပ်နေသည်။ သူ့တွင် ခုခံကာကွယ်မှု မရှိလှပေ။ သူက သိုင်းပညာ ဘာမှမသိသကဲ့သို့ နေရာတိုင်းတွင် အားနည်းချက်များရှိနေသကဲ့သို့ဖြစ်သည်။

သို့သော်လည်း ရှန်ဖေးယွင်သည် သူ၏ဆုံးဖြတ်ချက်ကို မယုံရဲပေ။ ဤသည်မှာ မည်သည့်ဟာသမျိုးနည်း။ ရွှေအမတေပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်နှင့် ရွှေအမတေအဆင့် ဆယ်ဂဏန်းကျော်ကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သော ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော တည်ရှိမှုသည် သိုင်းပညာကို မသိပါက ဤလောကတွင် သိုင်းပညာကို သိသူ ရှိပါသေးသလား။

"ဒါပေမယ့် ဟုတ်တယ်၊ မင်းကို သေစေချင်နေတဲ့သူတစ်ယောက်တော့ အမှန်ပဲ။ ဘယ်သူလဲဆိုတာ မင်းသိဖို့မလိုဘူး၊ ဘာလို့လဲဆိုတော့ သေသူတစ်ယောက်က ဒီလောက်အများကြီး သိဖို့မလိုဘူး" ရှန်ဖေးယွင်က အေးစက်စွာအော်ပြောလိုက်သည်၊ "အဲဒီလူနဲ့ယှဉ်ရင် မင်းက လရဲ့ခမ်းနားထည်ဝါမှုကို ဆန့်ကျင်တဲ့ အလင်းစက်လေးတစ်စက်ပဲ"

ချူးယွင်ဖန်း ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ သူမျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်းပင်ဖြစ်သည်။ ရှန်ဖေးယွင်က သူ့ကို အကြောင်းပြချက်မရှိဘဲ ပစ်မှတ်ထားနေခြင်းမဟုတ်ပေ။ သူ့နောက်ကွယ်တွင် အခြားတစ်ယောက်ရှိနေသည်။

"လရဲ့အလင်းရောင်လား။ မင်းတို့ ကြီးကျယ်ခမ်းနားခဲ့ကြတာ ကြာပြီး မင်းတို့ကိုယ်မင်းတို့ ကောင်းကင်လိုသဘောထားရင်တောင် ကောင်းကင်က တုန်ခါသွားလိမ့်မယ်ဆိုတာ မေ့နေကြပြီ" ချူးယွင်ဖန်းက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိချင်လိုက်တာ။ မင်းတို့ ငါ့ကို မပြောပြချင်ရင် ငါ မင်းတို့ကို ဖမ်းမယ်။"

"ငါ့ကို ဖမ်းမယ်ဟုတ်လား မင်းကများ?"

ရှန်ဖေးယွင် စကားပြောပြီးသည်နှင့် သူရှိနေသည့်နေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားသည်။ သူယခုလုပ်ခဲ့သည်မှာ မီးခိုးငွေ့တန်းတစ်ခုသာဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။ ခဏအတွင်း သူသည် ချူးယွင်ဖန်းရှေ့တွင် ပေါ်လာပြီးဖြစ်သည်။ ချူးယွင်ဖန်း စကားပြောနေစဉ်တွင်ပင် သူ၏လှုပ်ရှားမှုကို ပြုလုပ်ပြီးဖြစ်သည်။ သူသည် မိုးကြိုးကဲ့သို့ အလင်းတန်းတစ်ခုအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

“တောင်ဖြိုခွင်းသူရဲ့ ဒုတိယအကွက်၊ ကမ္ယာဖြတ်ပိုင်းလက်သီး

အခန်း(၁၅၈၉) ရှန်ဖေးယွင် သေဆုံးခြင်း

မိုးခြိမ်းသံများ ထွက်ပေါ်လာပြီး ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသည်။ ဤလက်သီးချက်က အရာအားလုံးကို ကြေမွသွားစေခဲ့သည်။ ၎င်းသည် ကောင်းကင်ကို ထိုးဖောက်ဝင်ရောက်ကာ ချူးယွင်ဖန်းကို ထိမှန်သွားသည်။

ဘမ်း

သတ္တုချင်းထိမှန်သံကဲ့သို့ ကြီးမားသော ပေါက်ကွဲသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ရှန်ဖေးယွင်၏ လက်သီးချက်က သာမန်လူများ မတွေးတတ်အောင် စွမ်းအားရှိသည်။ ယင်းက

သူ၏ အလယ်အလတ်အဆင့် ရွှေအမတေပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို အပြည့်အဝ ထင်ဟပ်စေသည်။ သို့သော်

လူတိုင်းကို အံ့အားသင့်စေသည်မှာ ချူးယွင်ဖန်းက မြေကြီးကို ကွဲကြေစေနိုင်သည့် ဤလက်သီးချက်ကို ရင်ဆိုင်ရာတွင် မလှုပ်ရှားခဲ့ပေ။ သူ့အဝတ်အစားများကပင် တုန်ခါမှု မရှိသလောက်ဖြစ်သည်။

ချူးယွင်ဖန်းက ရှန်ဖေးယွင်၏ လက်သီးကို မျက်နှာအမူအရာပင် မပြောင်းလဲဘဲ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

"မဖြစ်နိုင်ဘူး"

ရှန်ဖေးယွင်သည် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အားတစ်ခု သူ့ကိုယ်ထဲသို့ ပြန်လည်ကန်ထွက်လာသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ၏ လက်သီး၏ အားကို ချူးယွင်ဖန်းက မလှုပ်မယှက် ပြန်ကန်ထုတ်လိုက်သည်။ ချူးယွင်ဖန်း၏ ခန္ဓာကိုယ်၏ ခွန်အားသည် သူ့စိတ်ကူးထက် ကျော်လွန်နေသည်။ အလယ်အလတ်အဆင့် ဝိညာဉ်သံချပ်ကာ ဝတ်ဆင်ထားသူပင် သူ၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ပေါ့ပေါ့တန်တန် ခံယူရဲမည်မဟုတ်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူတို့သည် လက်သီးဖြင့် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရခြင်း သို့မဟုတ် သေဆုံးခြင်းပင် ဖြစ်လိမ့်မည်။

ရှန်ဖေးယွင်၏ လက်သီးများမှ သွေးများ စိမ့်ထွက်လာသည်။ ယင်းက တန်ပြန်တိုက်ခိုက်မှုမှ သွေးများဖြစ်သည်။ ချူးယွင်ဖန်းက အလွန်အားကောင်းလွန်းသည်။ အလွန်အားကြီးလွန်း၍ သူ့ကို စိတ်ပျက်စေသည်။ ချူးယွင်ဖန်းက နောက်ဆုံးအဆင့်သို့ မရောက်သေး​သော်လည်း သူ၏ တိုက်ခိုက်နိုင်စွမ်းက ရှန်ဖေးယွင်ကို ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်စေသည်။

"ငါ မင်းကို သတ်မယ်" ရှန်ဖေးယွင်က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်ပြီး သူ့မျက်လုံးများတွင် ကြောက်စရာကောင်းသော သတ်ဖြတ်ချင်စိတ်များနှင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

မိုးကြိုးခရမ်းဓားဂိုဏ်းကို ဝင်ရောက်ပြီးကတည်းက သူ ဤမျှကြီးမားသည့် ဆုံးရှုံးမှုမျိုး တစ်ခါမှ မကြုံဖူးသေးပေ။ သူ ဘယ်သောအခါကမျှ တစ်ယောက်ယောက်ကို အားကိုးရာမဲ့ခဲ့ဖူးခဲ့သနည်း။ သို့သော် သူက ချူးယွင်ဖန်းနှင့် ယှဉ်နိုင်သူ မဟုတ်ပေ။

ရှန်ဖေးယွင်သည် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ရှိ နတ်ဘုရားစွမ်းအားကို ထပ်မံဆင့်ခေါ်လိုက်သည်။ သူ့လက်သီးတွင် ကြေးဝါလက်အိတ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် မှော်လက်နက်တစ်ခုဖြစ်သည်။ ကြေးဝါလက်အိတ်များပေါ်ရှိ ပုံစံများသည် အလွန်ရိုးရှင်းပြီး အလှဆင်ထားခြင်းမရှိပေ။ သို့သော် နတ်ဘုရားစွမ်းအား၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အတက်အကျဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ လူအများအပြားသည် လက်အိတ်များမှ ထွက်ပေါ်လာသော ကြီးမားသောဖိအားကို ခံစားနိုင်ကြသည်။ သို့သော် ဤလက်အိတ်များကို သူအသုံးပြုသည်ကို မည်သူမျှ ယခင်က မမြင်ဖူးပေ။ ၎င်းတို့သည် မည်မျှအစွမ်းထက်သည်ကို မည်သူမျှ မသိပေ။

"ငါ မင်းကို ရိုက်ခွဲချင်တယ်” ရှန်ဖေးယွင်က ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်ပြီး ချူးယွင်ဖန်းဆီသို့ အပြေးအလွှား ပြေးသွားသည်။

"တောင်ဖြိုခွဲသူရဲ့ တတိယပုံစံ၊ ကောင်းကင်ပြိုကျသူ”

ရှန်ဖေးယွင်၏ လက်သီးချက်သည် ယခင်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုအားကောင်းလာသည်။

"ဒီလက်သီးက အရမ်းကြောက်စရာကောင်းတယ်။ နန်းတော်အကြံပေးက ခံနိုင်ပါ့မလား။"

ဤအတွေးက လူတိုင်း၏ စိတ်ထဲတွင် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ ရှန်ဖေးယွင်က ဤအခြေအနေ၌ အလွန်အားကောင်းလွန်းသည်။ သူက ယခင်ကထက် အနည်းဆုံး အဆပေါင်းများစွာ ပိုအားကောင်းသည်။

"အခု ဒါက ပိုစိတ်ဝင်စားစရာကောင်းတယ်။"

ချူးယွင်ဖန်း အနည်းငယ်မျှပင် မလှုပ်ရှားဘဲ သူ့မျက်နှာပေါ်တွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

တခြားသူများ၏ အမြင်တွင် ဤတိုက်ခိုက်မှုက မယုံနိုင်လောက်အောင် ကြောက်စရာကောင်းသော်လာ်း သူ့အတွက်တော့ မထူးခြားပေ။

"အံ့ဖွယ် လက်သီးရှစ်ချက်"

ချူးယွင်ဖန်းက လက်သီးတစ်ချက်ထိုးလိုက်သည်။ ချက်ချင်းပင် သူ့ပတ်လည်တွင် တစ္ဆေရှစ်ကောင်ပေါ်လာပြီး အော်ဟစ်သံများ ကောင်းကင်တစ်ခွင်လုံး ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ဤလက်သီးချက်သည် ရှန်ဖေးယွင်၏ တိုက်ခိုက်မှုကို ဖြိုခွင်းပြီး ရှန်ဖေးယွင်နှင့် တိုက်မိသွားသည်။

ဘမ်း

ဧရာမ ပေါက်ကွဲသံကြီးတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာပြီး တောင်ကြီးနှစ်လုံး တိုက်မိသွားသည့်အလား ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာသည်။

ကောင်းကင်တုန်ခါသွားသည်။ ရှန်ဖေးယွင်၏တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရင်း ချူးယွင်ဖန်းသည် အားနည်းဟန်မပြဘဲ သူ၏တိုက်ခိုက်မှုဖြင့် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ခဲ့သည်။ ရှန်ဖေးယွင်သည် ခြေလှမ်းအနည်းငယ်နောက်သို့ ပစ်ချခံရပြီး လွင့်စင်လုနီးပါးဖြစ်သွားသည်။ သံပြားတစ်ခုကို ထိမိသကဲ့သို့ သူ့လက်များ တုန်ခါနေသည်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ချူးယွင်ဖန်းသည် ပိန်ပိန်ပါးပါးပုံပေါက်သော်လည်း သူ၏ထူးဆန်းသောခွန်အားမှာ အလွန်အံ့အားသင့်ဖွယ်ကောင်းသည်။ လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့် သူ၏အစွမ်းကုန်ခွန်အားကိုသုံးခဲ့သော ရှန်ဖေးယွင်သည် ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ခံလိုက်ရသည်။

"ထပ်ပြောပါရစေ ငါဒါကို မယုံဘူး”

ရှန်ဖေးယွင်က ကြုံးဝါးလိုက်သည်။

ချူးယွင်ဖန်းက သူ့ကို အကြိမ်အနည်းငယ်ထက် ပို၍ ခုခံနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူမယုံပေ။ သို့မဟုတ် သူမယုံချင်ပေ။

“တောင်ဖြိုခွင်းသူရဲ့ တတိယပုံစံ၊ ကောင်းကင်ပြိုကွဲသူ"

ရှန်ဖေးယွင်က ထပ်မံထိုးနှက်လိုက်သောအခါ သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက နတ်ဘုရားစွမ်းအားများ တဟုန်ထိုး ဆူပွက်လာသည်။

ချူးယွင်ဖန်းလည်း အံ့ဖွယ် လက်သီးရှစ်ချက်ကို ထပ်မံအသုံးပြုခဲ့သည်။

ဘမ်း

ဘမ်း

ဘမ်း

ကောင်းကင်တစ်ခုလုံး တုန်ခါသွားသည်။ နန်းတော်ရှိ လူအများအပြားက ကောင်းကင်ရှိ လူနှစ်ဦးကို နတ်ဘုရားနှစ်ပါး ကောင်းကင်တွင် တိုက်ခိုက်နေကြသကဲ့သို့ ထိတ်လန့်တကြား ကြည့်နေကြသည်။ မြစ်များနှင့် ပင်လယ်များကို မှောက်လှန်ခြင်းနှင့် ကြယ်များ ကွဲအက်ခြင်းဟု ခေါ်သည်မှာ အဘယ်နည်း။ ဤအရာသာဖြစ်နိုင်သည်။

မြို့တော်မှ ကျွမ်းကျင်သူများသည် ရှန်ဖေးယွင်သည် ချူးယွင်ဖန်း၏ လက်သီးဖြင့် အကြိမ်ကြိမ် လွင့်စင်သွားသဖြင့် အဆက်မပြတ် ထရပ်ရန် ရုန်းကန်နေရသည်ကို မြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ သူသည် ဥက္ကာပျံကဲ့သို့ မြို့တော်မှ လွင့်ထွက်သွားခဲ့သည်။ အစပိုင်းတွင် သူသည် ခုခံနိုင်ခဲ့သော်လည်း အချိန်ကြာလာသည်နှင့်အမျှ ရှန်ဖေးယွင်သည် ထိုသို့ ခုခံနိုင်စွမ်း ဆုံးရှုံးသွားခဲ့သည်။

ရှန်ဖေးယွင်သည် သွေးအိုင်ထဲမှ ငါးမျှားထွက်လာသကဲ့သို့ သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်ကို လူတိုင်းမြင်တွေ့ခဲ့ရသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် သွေးနီရောင် အသူရာကဲ့သို့ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်ပြီး ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသည်။

သို့သော် သူ့ရှေ့တွင် ချူးယွင်ဖန်း၏ အမူအရာသည် တည်ငြိမ်ပြီး အေးစက်နေသည်။ သူသည် အံ့ဖွယ်လက်သီးရှစ်ချက်ဆက်တိုက် ထိုးနေပြီး လက်သီးတိုင်းတွင် မြေကြီးကို တုန်ခါစေသော စွမ်းအားရှိသည်။

ဘမ်း

နောက်ဆုံးတွင် ရှန်ဖေးယွင်သည် လွင့်စင်သွားခဲ့ရသည်။ သူသည် တောင်ထိပ်တစ်ခုနှင့် တိုက်မိပြီး တောင်ထိပ်ပါ အပိုင်းပိုင်းကွဲသွားသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ်တစ်ခုလုံးသည် တောင်ထဲသို့ နစ်မြုပ်သွားသည်။ ဤအချိန်တွင် သူသည် ချူးယွင်ဖန်း၏ တိုက်ခိုက်မှုများကြောင့် မူးဝေနေသည်။

သူ့ခန္ဓာကိုယ်သည် သွေးများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေပြီး သူ့ခန္ဓာကိုယ်တွင်လည်း အက်ကွဲကြောင်းများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းနေသည်။ ၎င်းတို့သည် ချူးယွမ်ဖန်၏ လက်သီးများကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်းဖြစ်သည်။ ချူးယွင်ဖန်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရာတွင် သူသည် လုံးဝ အားနည်းချက်ရှိနေသည်။ သူ၏ အသက်ကယ် ကောက်ရိုးတစ်မျှင်ဟု သူယူဆသော ကြေးဝါလက်အိတ်များပင် ချူးယွင်ဖန်း၏ လက်သီးများကြောင့် အပိုင်းပိုင်းကွဲသွားခဲ့သည်။

ရှန်ဖေးယွင် လုံးဝ အံ့အားသင့်သွားသည်။ သူ့ဦးနှောက်သည် အဆုံးမဲ့နာကျင်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေပြီး ကျန်ခဲ့သည်မှာ နှိုင်းယှဉ်၍မရသော တုန်လှုပ်မှုသာ ဖြစ်သည်။ ဤသည်က မည်သို့သော မွန်းစတားမျိုးနည်း။

သူ၏ ဗလာလက်နှင့် ဝိညာဉ်လက်နက်ကို ချိုးဖဲ့နိုင်သလော။ ဤသို့ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားမျိုးက တရှ၌ပင် အလွန်ရှားပါးသည်။ ချူးယွင်ဖန်းသည် ရွှေအမတေပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်မဟုတ်ဘဲ ပုံစံအဆင့်၌သာ ရှိနေကြောင်း ရင်ဆိုင်တွေ့ဆုံစဉ်အတွင်း သူ ရှာဖွေတွေ့ရှိခဲ့သည်ကို ထည့်မတွက်ပေ။

သူက အလယ်အလတ်အဆင့် ရွှေအမတေပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်တစ်ယောက်ဖြစ်သော်လည်း ရွှေအမတေပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့် ရှေးဟောင်း သိုင်းပညာလေ့ကျင့်သူတစ်ယောက်ကြောင့် ပြင်းထန်စွာဒဏ်ရာရခဲ့သည်။ ယင်းမတိုင်မီ

ဤသို့ ကိစ္စမျိုးဖြစ်လာလိမ့်မည်ဟု သူ ဘယ်သောအခါကမျှ မယုံကြည်ခဲ့ပေ။ သို့သော် ယခုမူ ဤအရာများသည် အမှန်တကယ်ဖြစ်လာပြီဖြစ်သည်။

သူ့စိတ်များ လှုပ်ရှားနေချိန်၌ ချူးယွင်ဖန်းက သူ့ရှေ့ကို ရောက်လာသည်။

"ဘယ်သူက မင်းကို ဒီကို လွှတ်လိုက်တာလဲ ငါ့ကိုပြောပါ၊ မင်းကို မြန်မြန်သေခွင့်ပေးမယ်"

"အဖြေလိုချင်ရင် သရဲတွေကို သွားမေးကြည့်" ရှန်ဖေးယွင်က ချူးယွင်ဖန်းကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

ခဏအတွင်းမှာပင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ထဲက ရွှေအမတေမှ အဆုံးမဲ့စွမ်းအင်များ ထွက်လာကာ သူ့ကိုယ်သူ ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

အခန်း(၁၅၉၀) အားလုံးကိုသတ်ပစ်

ဘမ်း

ရှန်ဖေးယွင်၏ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ ရွှေအမတေက ပေါက်ကွဲသွားပြီး လေထဲသို့ တက်သွားသော မှိုတိမ်တိုက်ကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာခဲ့သည်။ မြို့တော်ရှိ ကျွမ်းကျင်သူအားလုံးသည် လေထဲတွင် ပျံသန်းနေကြပြီး ဧရာမမှိုတိမ်တိုက်ကြီးကို ကြည့်ကာ မှင်သက်သွားကြသည်။ လူတိုင်း မျှော်လင့်နေသော တိုက်ပွဲသည် ထိုနည်းအတိုင်း ပြီးဆုံးသွားခဲ့သည်။ အစမှ အဆုံးအထိ ချူယွင်ဖန်းက အသာစီးရနေသည်။

ရှန်ဖေးယွင်သည် ချူးယွင်ဖန်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရရှိခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ချူးယွင်ဖန်းအပေါ် လူတိုင်း၏ အထင်အမြင်များ ချက်ချင်းပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။ ဤဧကရာဇ်အကြံပေးသည် အမှန်တကယ် ကြောက်စရာကောင်းသည်။ တစ်ခါတစ်ရံတွင် သူ၏ခွန်အားသည် ခုန်ပျံကျော်လွှား တိုးတက်လာသည်။ ဤနံပါတ်တစ်သည် သူ့နာမည်နှင့် ထိုက်တန်သည်။

လူများစွာ၏ မျက်လုံးများတွင် မျှော်လင့်ချက်များ ရှိနေကြသည်။ တရှက ဤပညာရှင်များသည် မရေမတွက်နိုင်အောင်များပြားသော ဂိုဏ်းဂဏများ အုပ်စုများကို နှိမ်နင်းခဲ့ပြီး ကမ္ဘာကြီးတစ်ခုလုံးကို ကမောက်ကမဖြစ်စေခဲ့ပေ။ တဝေက ပြန်လည်နိုးထလာသည်မှာ မကြာသေးသောကြောင့် သူ၏ အင်အားက အခိုင်မာဆုံးဖြစ်နေသင့်သည်။ နောက်ဆုံးတွင် မင်းဆက်တစ်ခု၏ အဆုံးသတ်ကဲ့သို့ သူခိုးအုပ်စုများသည် နေရာတိုင်းတွင်ရှိနေကာ ကပ်ဘေးများကို ဖြစ်ပေါ်စေခဲ့သည်။

ဤအချိန်တွင် ချူးယွင်ဖန်းသည် မတ်တပ်ရပ်ပြီး ကမ္ဘာကြီးကို ပြန်လည်ငြိမ်းချမ်းစေလိမ့်မည်ဟု လူတိုင်းမျှော်လင့်ခဲ့ကြသည်။ ယခုအခါ သူသည် ကမ္ဘာကြီးကို ပြန်လည်ငြိမ်းချမ်းစေရန် လုံလောက်သော ခွန်အားကို ပြသခဲ့ပြီးဖြစ်သည်။ တစ်ချိန်က သူသည် မရေမတွက်နိုင်သော လူများ၏ မျှော်လင့်ချက် ဖြစ်လာခဲ့သည်။

မှိုတိမ်တိုက်က ဖြည်းဖြည်းချင်း ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ချူးယွင်ဖန်း၏ ပုံရိပ်ကို ပေါ်လွင်စေခဲ့သည်။ ရှန်ဖေးယွင်၏ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဖျက်ဆီးမှုက သာမန်လူများ အလယ်အလတ်အဆင့် ရွှေအမတေပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်တွင်ပင် ဤမျှ

ပေါ့ပေါ့တန်တန် မယူရဲသော အရာဖြစ်သည်။ သို့သော် ချူးယွင်ဖန်းကမူ မတူပေ။ သူက အလွန်သန်မာသောကြောင့် သူ၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခန္ဓာကိုယ်နှင့်ပင် ခံနိုင်ရည်ရှိသည်။

ချူးယွင်ဖန်းသည် ဧကရာဇ်မြို့တော်ထဲသို့ တည့်တည့်ပျံသန်းဝင်ရောက်လာစဉ် အမူအရာမဲ့သွားသည်။ မဝေးလှသောနေရာတွင် ချူးဟုန်ချိုင်သည် ငိုကြွေးရင်း ချူးမိသားစု၏ အလောင်းများကို ကောက်ယူနေသည်။ ချူးမိသားစု၏ ဦးခေါင်းများကို ဖြတ်တောက်ကာ မြို့ရိုးပေါ်တွင် ချိတ်ဆွဲထားသည်။ ၎င်းတို့၏ အလောင်းများကို အုတ်ဂူကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ နံရံအောက်တွင် ပုံထားခဲ့သည်။ အိမ်တော်အစေခံများအပါအဝင် ချူးမိသားစုတစ်ခုလုံး၏ အလောင်းထောင်ပေါင်းများစွာကို နံရံအောက်တွင် ပုံထားသည်။

သူ နန်းတော်ထဲသို့ ပျံသန်းဝင်ရောက်သည်နှင့် လူတစ်စုသည် စုတ်ပြဲနေသော အဝတ်အစားများ ဝတ်ဆင်ထားသော ဝေ့ရှင်းပန်ကို ဖမ်းဆီးနေသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ ထိုလူများသည် သူ့ထံသို့ ချဉ်းကပ်လာကြသည်။

"အောင်ပွဲအတွက် ဂုဏ်ယူပါတယ်၊ ဧကရာဇ် အကြံပေး"

"ဆရာ၊ ဒီလူယုတ်မာက ထွက်ပြေးဖို့ ကြိုးစားပေမယ့် ကျွန်တော်တို့ သူ့ကို တွေ့လိုက်တယ်။ ကျွန်တော်တို့ သူ့ကို ဖမ်းမိပြီး ဆရာ့ကို ကိုင်တွယ်ခွင့်ပေးပါမယ်။"

ချူးယွင်ဖန်းက ဤလူများကို လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းတို့သည် မြို့တော်အတွင်းရှိ မင်းမျိုးမင်းနွယ်မိသားစုများ၏ အကြီးအကဲများဖြစ်သည်။ သူ့မျက်နှာတွင် အေးစက်သောအပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ဤလူများသည် ပထမဆုံးအခိုက်အတန့်တွင်ပင် ဧကရာဇ်သစ်ထံ ခိုလှုံခဲ့ကြသည်။ ယခု အခြေအနေမမှန်ကန်ကြောင်း သူတို့မြင်သောအခါ နောက်ပြန်လှည့်ခဲ့ကြသည်။ သူတို့သည် ခြံစည်းရိုးစောင့်များဖြစ်သည်ဟု ပြောခြင်းသည် ချဲ့ကားပြောဆိုခြင်းမဟုတ်ပေ။ သို့သော် ယခုအချိန်တွင် သူတို့နှင့် ငြင်းခုံရန် သူအလွန်ပျင်းရိနေခဲ့သည်။ ဤသည်မှာ ဤကြီးမားသောမိသားစုများ ရှင်သန်ရပ်တည်ခဲ့သည့် နည်းလမ်းဖြစ်သည်။

သူက ဝေ့ရှင်းပန်ကို အေးစက်စက်ကြည့်လိုက်သည်။ လက်ရှိ ဝေ့ရှင်းပန်က သူ၏ ယခင် ဂုဏ်ကျက်သရေနှင့် မည်သို့မျှ မဆိုင်၍ လမ်းဘေးခွေးတစ်ကောင်ကဲ့သို့ ထင်ရသည်။

"မင်းကိုယ်မင်း ဘာပြောစရာရှိလဲ" ချူးယွင်ဖန်းက မေးလိုက်သည်။

"ချူးယွင်ဖန်း၊ ငါပြောစရာမရှိဘူး။ ငါမုန်းတီးရုံပဲ။ ဝေ့ဝူကျီကကျ ဧကရာဇ်ဖြစ်နိုင်ပြီး ငါဘာလို့မဖြစ်နိုင်တာလဲ" ဝေ့ရှင်းပန်သည် ချူးယွင်ဖန်းကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ သူက ချူးယွင်ဖန်းကို အပိုင်းပိုင်းဆွဲဖြဲပစ်ချင်သည်။

"ဟုတ်တယ်၊ ချူးမိသားစုကို သတ်ဖို့ အမိန့်ပေးခဲ့တာ ငါပဲ။ သူတို့အားလုံးကို သတ်ပစ်လိုက်ပြီ။ ဟားဟား၊ ငါမင်းရဲ့နှလုံးသားကို နာကျင်အောင်လုပ်မယ်" သူက ရူးသွပ်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ခေါင်းမာတယ်”

ချူးယွင်ဖန်းက အေးစက်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူသည် ဝေ့ရှင်းပန်ကို ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဖြင့် ပြုလုပ်ထားသော လက်ကြီးဖြင့် ဆွဲကိုင်ကာ သွေးသားဘောလုံးတစ်လုံးအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲလိုက်သည်။ "ပြဿနာဖြစ်စေတဲ့ သူခိုးကို သတ်ပစ်လိုက်ပြီ။ အရင်ဧကရာဇ် ကွယ်လွန်သွားပြီဖြစ်တာကြောင့် အရင် ဧကရာဇ်ရဲ့ အကြီးဆုံးသားကို ဧကရာဇ်အသစ်အဖြစ် ခန့်အပ်သင့်တယ် ကန့်ကွက်စရာ ရှိလား" သူက မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ် ဒါက ဖြောင့်မတ်တဲ့လမ်းကြောင်းပါ။" ဤအချိန်တွင် ဤဂုဏ်ရာထူးဂုဏ်ရှိန်ရှိသူများနှင့် ဩဇာကြီးမားသော ပုဂ္ဂိုလ်များသည် သဘာဝအတိုင်း ကန့်ကွက်ခြင်းမျိုးမလုပ်ကြပေ။ မည်သို့ပင်ဖြစ်စေကာမူ ၎င်းတို့က ခြံစည်းရိုးစောင့်ခွေးများဖြစ်ခဲ့သည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သည်။

“နောက်ပြီး ဝေ့ရှင်းပန်ဘက်က ရပ်တည်တဲ့သူတွေကို သတ်ပစ်ချင်တယ်။ သူတို့အားလုံးကို သတ်ပစ်ပါ၊ တစ်ယောက်ကိုမှ အသက်ရှင်လျက် မကျန်စေရဘူး။ င့ဆီ အကြောင်းကြားစရာ မလိုဘူး။ ရလဒ်ကိုပဲ မြင်ချင်တယ်" ချူးယွင်ဖန်းက လူသတ်အမိန့် ထုတ်ပြန်ခဲ့သည်။

ဤအမိန့်သည် လူများစွာကို ထိခိုက်စေပြီး မရေမတွက်နိုင်သော ဦးခေါင်းများကို မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျစေမည်ကို သူသိသည်။

သို့သော် ဤလူများ၏ လုပ်ရပ်များသည် ချူးယွင်ဖန်း၏ အဓိကအချက်ကို လုံးဝထိခိုက်စေခဲ့သောကြောင့် သူ သည်းမခံနိုင်ပေ။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဆရာ" ဤလူများသည် တစ်ပြိုင်နက်တည်း သဘောတူကြပြီး တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ကြသည်။

ဧကရာဇ်မြို့တော်သည် သွေးထွက်သံယိုမုန်တိုင်းတစ်ခုဖြင့် ဖုံးလွှမ်းခံရမည်ကို သူတို့သိကြသည်။ သို့သော် သူတို့ အသက်မရှင်ချင်တော့မှသာ အခြားရွေးချယ်စရာရှိသည်။

ချူးယွင်ဖန်း အမိန့်ပေးပြီးနောက် သူသည် ချက်ချင်းလှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။ ဤတိုက်ပွဲအပြီးတွင် မည်သူမျှ သူ၏စကားကို မျက်ကွယ်ပြုမည်မဟုတ်ဟု သူယုံကြည်သည်။ သူသည် မြို့တော်တွင် ဆက်လက်နေထိုင်ရန် ရည်ရွယ်ချက်မရှိပေ။

ဤအချိန်တွင် ဤတိုက်ပွဲအပြီးတွင် မြို့တော်သည် ကမ္ဘာ့အာရုံစိုက်ရာ ဖြစ်လာမည်မှာ ထင်ရှားသည်။ ရှန်ဖေးယွင်နှင့် သူ့အဖွဲ့သည် တရှမှ ကျွမ်းကျင်သူများသာ မဟုတ်ပေ။ ထို့အပြင် ရှန်ဖေးယွင်၏ကိစ္စသည် ချူးယွင်ဖန်းကို သတိရှိစေခဲ့သည်။ တရှမှ လာသော ကျွမ်းကျင်သူများထဲတွင် ကျွမ်းကျင်သူများစွာ ရှိနိုင်သည်။ သူသည် အခြေအနေအကြောင်း၊ အထူးသဖြင့် တရှ၏ စရိုက်လက္ခဏာကို ပိုမိုနားလည်လိုခဲ့သည်။ ဇာတ်လမ်းတစ်ခုလုံးကို နားလည်ခြင်းမပြုမီ အများပြည်သူ၏ ဝေဖန်မှု၏ ပစ်မှတ်ဖြစ်လိုခြင်း မရှိပေ။

ချူးယွင်ဖန်း မြို့မှ ထွက်ခွာသွားသောအခါ ချူးဟုန်ချိုင်သည် ချူးလူမျိုးများ၏ အလောင်းများကို စုဆောင်းပြီး သူ၏ အာကာသလက်စွပ်ထဲသို့ ထည့်ထားလိုက်သည်။ ချူးယွင်ဖန်းသည် ချူးဟုန်ချိုင်ရှေ့တွင် လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ရပ်လိုက်၏။

"ဈာပနကိစ္စတွေကို မင်းပဲ ကိုင်တွယ်ခိုင်းလိုက်မယ်"

"ဟုတ်ကဲ့ အစ်ကိုဖန်း"

ချူးဟုန်ချိုင်၏ မျက်လုံးများ ရဲနေကာ သူ့အမူအရာက အထီးကျန်ဆန်နေသည်။

"အခြေအနေက အခုအချိန်မှာ ရှုပ်ထွေးနေပြီး ကြီးကြီးမားမားကိစ္စတစ်ခု လုပ်ဖို့ မသင့်တော်ဘူး။ အားလုံးကို ဘိုးဘွားအိမ်တော်ဆီ ပြန်ခေါ်သွားပြီး ငါ့စကားကို စောင့်ကြ" ချူးယွင်ဖန်းက ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် နားလည်ပါတယ်။" ချူးဟုန်ချိုင် ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ ဤအခြေအနေတွင် ချူးယွင်ဖန်းကို သူကူညီ၍မရကြောင်း သူသိသည်။ တရှ၏ ကျွမ်းကျင်သူများသည် အလွန်အစွမ်းထက်ကြသည်။ ၎င်းတို့ထဲမှ မည်သူမျှ သူကိုင်တွယ်ဖြေရှင်းနိုင်မည်မဟုတ်ပေ။

ယခင်က သူတိုက်ရိုက်နားမလည်ခဲ့ပါက ရှန်ဖေးယွင်သည် တဝေ၏ သန်းပေါင်းများစွာသော စစ်တပ်ကို ပြင်းထန်စွာဒဏ်ရာရစေပြီး ၎င်းတို့ကို ပြန့်ကျဲစေခြင်းသည် ရွှေအမတေပြီးပြည့်စုံခြင်းအဆင့်တစ်ခု၏ အစွမ်းထက်ပြီး ကြောက်စရာကောင်းပုံကို သူနားလည်စေသည်။

ဤကဲ့သို့ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက်ကို ရင်ဆိုင်ရရင် လူမည်မျှရှိစေကာမူ ၎င်းတို့က အသုံးမဝင်ပေ။

"ကျွန်တော် အခုသွားတော့မယ်။"

ချူးဟုန်ချိုင်က နောက်ထပ် မနှောင့်နှေးတော့ဘဲ လှည့်၍ ပျံသန်းနေသော မီးအလင်းကို နင်းကာ ခုန်းလွန်ဘက်သို့ ဦးတည်လိုက်သည်။

ချူးယွင်ဖန်းလည်း မီးအိမ်ကို နင်းပြီး တခြားဘက်ကို ဦးတည်လိုက်သည်။ မကြာမီတွင် သူသည် မြစ်ကြီးတစ်စင်းဆီသို့ ရောက်လာသည်။ ဤနေရာသည် သူနှင့် ယဲ့ချိူးရွှေတို့ တွေ့ဆုံရန် သဘောတူညီခဲ့ကြသည့် နေရာဖြစ်သည်။

"မင်း အခု ထွက်လာလို့ရပြီ။"

ချူးယွင်ဖန်း၏ အသံထွက်ပေါ်လာသည်နှင့် လှပသောပုံရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ ထိုသူမှာ ယဲချိုးရွှေပင်ဖြစ်သည်။

"ဘာလို့ မင်းတို့ထဲက တစ်ယောက်ပဲ ဒီမှာ ရှိနေရတာလဲ" ချူးယွင်ဖန်းက ယဲ့ချိုးရွှေကို ကြည့်ရင်း မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"တခြားသူတွေ ဘယ်မှာလဲ။"

ဤအချိန်၌ သူ တစ်ခုခုကို တွေးမိကာ သူ့မျက်လုံးထဲတွင် သတ်ဖြတ်ချင်စိတ်များ ထွက်ပေါ်လာသည်။။

All Chapters