အခန်း (၁၁၃-၁၁၄)

အခန်း (၁၁၃) ရွေးချယ်ပွဲ

"ကဲ... ဆက်ပြောပါဦး" လုံချန်းက သူတို့ကို ပြန်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့... အဲဒီတော့ ပထမမင်းသားက အိမ်ရှေ့မင်းသားအရာကို စွန့်လွှတ်လိုက်ပြီဆိုတော့ ကျန်တဲ့မင်းသားတွေက သူတို့ညီအစ်ကိုတွေထက် သာလွန်ပြီး ထီးနန်းဆက်ခံခွင့်ရဖို့အတွက် အချင်းချင်းကြားမှာ နည်းမျိုးစုံနဲ့ ပြိုင်ဆိုင်မှုတွေ ရှိနေကြတာပေါ့" ဟု မေက ဆက်ပြောပြသည်။

"ထီးနန်းအတွက် အဓိက ယှဉ်ပြိုင်နေကြတာကတော့ ဒုတိယမင်းသား ယွဲ့လွမ်၊ တတိယမင်းသား ယွဲ့ကျွင်းနဲ့ အခုမှ အသက် ၁၅ နှစ်ပြည့်ခဲ့တဲ့ စတုတ္ထမင်းသား ယွဲ့ဝေတို့ပဲ ဖြစ်ပါတယ်"

"ဒုတိယမင်းသားက နန်းတွင်းအမတ် တစ်ဝက်လောက်ရဲ့ ထောက်ခံမှုကို ရထားသလို၊ တတိယမင်းသားကလည်း ကျန်တဲ့ တစ်ဝက်ရဲ့ ထောက်ခံမှုကို ရထားပါတယ်။ အသက် ၁၅ နှစ်ပဲ ရှိသေးတဲ့ စတုတ္ထမင်းသားကတော့ နန်းတွင်းရဲ့ ထောက်ခံမှု မရသေးပေမဲ့ သူ့ရဲ့မိခင်ကြောင့် သူလည်း အခွင့်အရေး ကောင်းကောင်း ရှိနေတယ်လို့ ပြောရမှာပဲ"

"စတုတ္ထမင်းသားရဲ့ မိခင်ဖြစ်တဲ့ မြင့်မြတ်တဲ့ ကြင်ယာတော် ကုရင်က ကုမျိုးနွယ်စုကလို့ ငါကြားဖူးတယ်။ ကုမျိုးနွယ်စုက လုံမျိုးနွယ်စု၊ ချင်မျိုးနွယ်စုတို့နဲ့အတူ ဒီနိုင်ငံရဲ့ ထိပ်သီးမျိုးနွယ်စုကြီး သုံးစုထဲက တစ်စုပဲလေ။ ဒါကြောင့် သူလည်း ထီးနန်းအတွက် တိုက်ပွဲဝင်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှိတာပေါ့" လုံချန်းက အခြေအနေအရပ်ရပ်ကို သေသေချာချာ စဉ်းစားရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဒါနဲ့ ချင်မျိုးနွယ်စုနဲ့ ငါတို့ လုံမျိုးနွယ်စုရဲ့ ရပ်တည်ချက်ကရော ဘယ်လိုရှိလဲ" လုံချန်းက မေကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ကုမျိုးနွယ်စုက စတုတ္ထမင်းသားကို ထောက်ခံမှာကတော့ သိသာပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ ကျန်တဲ့ ထိပ်သီးမျိုးနွယ်စု နှစ်စုကတော့ အခုထိ ဘယ်သူ့ဘက်မှ မပါဘဲ ကြားနေအနေနဲ့ပဲ ရှိနေပါသေးတယ်။ ကျွန်မ ထင်တာတော့ နှစ်ဖက်စလုံးက ဆုံးဖြတ်ချက် မချခင် အခြေအနေကို အကဲခတ်နေကြတာ ဖြစ်ရမယ်" မေက လုံချန်းကို ကြည့်ကာ ဆိုသည်။

"ငါ သေချာပေါက် ပြောနိုင်တာကတော့ မျိုးနွယ်စုတွေက ဒုတိယ ဒါမှမဟုတ် တတိယမင်းသားကိုပဲ ရွေးချယ် ထောက်ခံကြလိမ့်မယ်၊ ဘယ်သူမှ စတုတ္ထမင်းသားကို ထောက်ခံမှာ မဟုတ်ဘူး။ သူက အတွေ့အကြုံ အရမ်းနုသေးသလို သူ့ရဲ့ အရည်အချင်းကိုလည်း သက်သေမပြနိုင်သေးဘူးလေ။ ငါက ဘုရင့်မိသားစု နိုင်ငံရေးကို စိတ်မဝင်စားပေမဲ့ ဘာတွေ ဆက်ဖြစ်မလဲဆိုတာ ကြည့်ရတာတော့ စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းမှာပဲ" လုံချန်းက တွေးတောရင်း ဆိုလိုက်သည်။

"နောက်ထပ် ဘာရှိသေးလဲ" လုံချန်းက ထပ်မေးသည်။

"နောက်ထပ် အဓိက သတင်းတစ်ပုဒ်ကတော့ အခုတလော မြို့တော်ထဲမှာ အတော်လေး ရေပန်းစားနေတဲ့ သတင်းပါပဲ" ရွှေးက တစ်ခုခုကို စဉ်းစားရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဘာသတင်းလဲ"

"ဂိုဏ်းတွေရဲ့ တပည့်သစ် ရွေးချယ်ပွဲအကြောင်းပါ သခင်လေး" ရွှေးက တိုးညှင်းသောလေသံဖြင့် ဆိုသည်။

"အဲဒါလား" လုံချန်းက မျက်နှာအမူအရာ တစ်ချက်မျှ မပြောင်းဘဲ ဆိုလိုက်သည်။

"အသေးစိတ် ပြောပြပါဦး"

"ပြီးခဲ့တဲ့ အပတ်က မြို့တော်ထဲမှာ သတင်းတစ်ခုက တောမီးလို ပျံ့နှံ့သွားခဲ့ပါတယ်။ အဲဒါကတော့ ရွှမ် နိုင်ငံမှာရှိတဲ့ ဂိုဏ်းအသီးသီးက ပူးပေါင်းပြီး တပည့်သစ် ရွေးချယ်ပွဲ ကျင်းပမယ်ဆိုတဲ့ သတင်းပါ။ အရည်အချင်းပြည့်မီတဲ့ လျှောက်ထားသူတွေဟာ ဂိုဏ်းတစ်ဂိုဏ်း ဒါမှမဟုတ် တစ်ခုထက်ပိုတဲ့ ဂိုဏ်းတွေဆီကနေ ဖိတ်ခေါ်မှုကို ရရှိမှာဖြစ်ပြီး သူတို့ကိုယ်တိုင် ကြိုက်နှစ်သက်တဲ့ ဂိုဏ်းကို ရွေးချယ် ဝင်ရောက်နိုင်မှာ ဖြစ်ပါတယ်။ အရင်တစ်ခေါက်တွေလိုပဲ ဒုတိယတန်းစားနဲ့ တတိယတန်းစား နိုင်ငံတွေက လူတွေလည်း ဒီတစ်ခေါက် ရွေးချယ်ပွဲမှာ လာရောက် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်ကြပါတယ်" ရွှေးက လုံချန်းကို ကြည့်ကာ ရှင်းပြသည်။

"ဪ... ဟုတ်လား။ အဲဒါက ဘာများ အံ့ဩစရာ ရှိလို့လဲ။ ပထမတန်းစား နိုင်ငံတွေမှာရှိတဲ့ ဂိုဏ်းတွေက ၃ နှစ်တစ်ကြိမ် တပည့်သစ် ရွေးချယ်လေ့ရှိတယ်လို့ ငါဖတ်ဖူးပါတယ်။ အခုက အားလုံး စုပေါင်းပြီး လုပ်ကြတာ ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်ပေမဲ့ ဒီလောက်ကြီး ဂယက်ထစရာ မလိုပါဘူး" လုံချန်းက သူ့ဘာသာ ရေရွတ်လိုက်သည်။ ယင်းက သာမန် အခြေခံ ဗဟုသုတသာ ဖြစ်သည်။ ဤသတင်းက တခြားနှစ်များနှင့် မတူဘဲ အဘယ်ကြောင့် ဤနှစ်မှာ ထိုမျှ ပျံ့နှံ့နေကြောင်း သူ နားမလည်နိုင်ပေ။

လုံချန်း သိထားသည်မှာ ဤကမ္ဘာပေါ်ရှိ နိုင်ငံများကို အဆင့်သုံးဆင့် ခွဲခြားထားခြင်း ဖြစ်သည်။ ပထမတန်းစား၊ ဒုတိယတန်းစားနှင့် တတိယတန်းစား နိုင်ငံများဟူ၍ ဖြစ်သည်။ ကမ္ဘာမြေအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦးမျှ မရှိသော နိုင်ငံများကို တတိယတန်းစားဟု သတ်မှတ်ပြီး၊ အနည်းဆုံး ကမ္ဘာမြေအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ရှိသော နိုင်ငံကို ဒုတိယတန်းစားဟု သတ်မှတ်သည်။ ပထမတန်းစား နိုင်ငံများမှာမူ ကမ္ဘာမြေအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ၁၀ ဦးထက်မက ရှိပြီး နယ်မြေအတွင်း ဂိုဏ်းဂဏများစွာ တည်ရှိသဖြင့် အင်အားအကြီးဆုံး နိုင်ငံများအဖြစ် သတ်မှတ်ခြင်း ခံရသည်။

ရွှေနိုင်ငံမှာမူ ကမ္ဘာမြေအဆင့် ကျင့်ကြံသူများ ရှိသဖြင့် ဒုတိယတန်းစား နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံ ဖြစ်ပြီး လုံချန်း၏ အဘိုးမှာလည်း အဆိုပါ အဆင့်မြင့်ကျင့်ကြံသူများထဲမှ တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

"အဲဒါက တပည့်သစ် ရွေးချယ်ပွဲကြောင့်တင် မဟုတ်ပါဘူး။ အဲဒါနဲ့ ဆက်စပ်နေတဲ့ တခြားသတင်း တစ်ပုဒ်ကြောင့်ပါ" မေက သူမ၏ အစ်မကို ကြည့်ကာ ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"အဲဒါက ဘာလဲ"

"ရွှမ်နိုင်ငံရဲ့ ကမ္ဘာမြေအဆင့် ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်ရဲ့ သမီးဟာ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အတော်ကြာက အင်ပါယာတစ်ခုရဲ့ အထွတ်အထိပ်ဂိုဏ်း တစ်ခုမှာ တပည့်အဖြစ် ရွေးချယ်ခံခဲ့ရတယ်ဆိုတဲ့ ကောလာဟလ တစ်ခု ရှိပါတယ်။ သူမရဲ့ ဖခင်ဟာ ရွှမ်နိုင်ငံက ဂိုဏ်းတစ်ဂိုဏ်းရဲ့ အကြီးအကဲ ဖြစ်တာကြောင့် သူမကို တပည့်သစ် ရွေးချယ်ပွဲကို လာကြည့်ဖို့နဲ့ မိသားစုနဲ့ ပြန်ဆုံဖို့ ဖိတ်ကြားခဲ့တယ်လို့ ဆိုပါတယ်။ ဒီသတင်း ဘယ်လို ပျံ့သွားလဲတော့ မသိပေမဲ့ သူမဟာ ဒီနှစ် ရွေးချယ်ပွဲကို လာကြည့်မှာ ဖြစ်သလို သူမရဲ့ အထွတ်အထိပ်ဂိုဏ်းက စီနီယာအစ်မ တစ်ယောက်လည်း အတူပါလာမယ်ဆိုတာ လူတိုင်း သိနေကြပါတယ်" မေက ရှင်းပြသည်။

'အထွတ်အထိပ်ဂိုဏ်း... ကောင်းကင် အဆင့် ကျင့်ကြံသူတွေ...' လုံချန်း အတွေးနက်သွားသည်။

"စိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းသားပဲ... ဆိုလိုတာက လူတွေ ဒီလောက် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြတာက သူတို့ရဲ့ အရည်အချင်းသာ ကောင်းခဲ့ရင် အဲဒီ အထွတ်အထိပ်ဂိုဏ်းက မိန်းကလေးတွေရဲ့ အာရုံစိုက်မှုကို ရပြီး အဲဒီဂိုဏ်းကို ဝင်ခွင့်ရမယ့် အခွင့်အရေး ရှိနိုင်တယ်လို့ ထင်နေကြတာပေါ့" လုံချန်းက ပြုံးလျက် ရေရွတ်လိုက်သည်။

"အတိအကျပါပဲ။ မျိုးနွယ်စုအသီးသီးက ပါရမီရှင်တွေဟာ ရွေးချယ်ခံရဖို့ အခွင့်အရေး ပိုရအောင် သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်တွေ တိုးတက်ဖို့ အသည်းအသန် ကြိုးစားနေကြတာပါ" မေက ပြုံးကာ ဆိုသည်။

"လူအ,တွေ... သူတို့က တကယ်ပဲ မိန်းကလေး နှစ်ယောက်ရဲ့ ထောက်ခံမှုနဲ့ အထွတ်အထိပ်ဂိုဏ်းကို ဝင်လို့ရမယ်လို့ ထင်နေကြတာလား" လုံချန်းက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ဆိုလိုက်သည်။

"သူတို့က သာမန်မိန်းကလေးတွေ မဟုတ်ဘူးလေ သခင်လေး။ အဲဒီမိန်းကလေးနဲ့ သူမရဲ့ စီနီယာအစ်မက အဲဒီ အထွတ်အထိပ်ဂိုဏ်းရဲ့ အဆင့်မြင့်အကြီးအကဲချုပ်ရဲ့ တိုက်ရိုက်တပည့်တွေလို့ ကျွန်မ ကြားဖူးပါတယ်" ရွှယ်က လုံချန်းကို ကြားဖြတ် ပြောလိုက်သည်။

"ဟင်... " လုံချန်း အံ့ဩသွားသဖြင့် မျက်ခုံးပင့်မိသွားသည်။

"ရွှမ်နိုင်ငံက မိန်းကလေးတစ်ယောက်ဟာ ကောင်းကင်အဆင့် ရှိနိုင်တဲ့ လူတစ်ယောက်ရဲ့ တိုက်ရိုက်တပည့် ဖြစ်လာတယ်ပေါ့။ သူမ တကယ်ပဲ ပါရမီ ထူးလှမှာပဲ။ ဘယ်လိုများ ဖြစ်လာတာပါလိမ့်။ ထားပါတော့လေ... ဒါက ငါနဲ့မှ မဆိုင်တာ" လုံချန်းက ပြုံးလိုက်သည်။

"သခင်လေး ရွေးချယ်ပွဲကို ဝင်မပြိုင်ဘူးလား" ရွှယ်က မေးလိုက်သည်။

"ရွေးချယ်ပွဲလုပ်ဖို့ ၃ လတောင် လိုသေးတာပဲ။ အချိန်အများကြီး ကျန်ပါသေးတယ်။ ခရီးသွားရင် ၁၅ ရက်လောက်ပဲ ကြာမှာဆိုတော့ စဉ်းစားဖို့ အချိန်အများကြီး ရပါသေးတယ်။ စိတ်ပါရင်တော့ သွားကြည့်တာပေါ့။ ရွေးချယ်ပွဲ ဝင်ပြိုင်ဖို့ သတ်မှတ်ချက်တွေက အရင်နှစ်တွေအတိုင်းပဲလား" လုံချန်းက ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ် သခင်လေး။ အသက် ၁၈ နှစ်အောက် ဖြစ်ရမယ်၊ ပြီးတော့ ဝိညာဉ်အခြေပြုခြင်းအဆင့် အဆင့် ၅ ကို ရောက်ထားရပါမယ်" ရွှယ်က ပြန်ဖြေသည်။

"နောက်ထပ်ရော ဘာတွေ ဖြစ်ခဲ့သေးလဲ" လုံချန်းက ထပ်မေးသည်။

"မ... မရှိတော့ပါဘူး သခင်လေး" သူတို့နှစ်ဦးစလုံးက တစ်ဦးကိုတစ်ဦး လှမ်းကြည့်ရင်း ပြန်ဖြေကြသည်။

"ဪ... ဟုတ်လား။ ဒါပေမဲ့ လင်းက ဘာလုပ်ခဲ့လဲဆိုတာတော့ မင်းတို့ မပြောရသေးဘူး မဟုတ်လား" လုံချန်းက မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခုဖြင့် မေးလိုက်ရာ မိန်းကလေး နှစ်ဦးစလုံး ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

"သ... သခင်လေး၊ အဲဒါကို ဘယ်လို သိတာလဲ" မေက တုန်တုန်ရင်ရင်ဖြင့် မေးလိုက်တော့သည်။

"အဲဒါက အရေးမကြီးပါဘူး။ အစအဆုံး အကုန်ပြောပြစမ်း" လုံချန်းက သူတို့နှစ်ဦးကို စိုက်ကြည့်ရင်း အမိန့်ပေးလိုက်လေတော့သည်။

အခန်း (၁၁၄) စေ့စပ်ကြောင်းလမ်းခြင်း

"အဲဒါက အရေးမကြီးပါဘူး။ လင်နဲ့ ပတ်သက်တဲ့ အကြောင်းအရာ အစအဆုံး အကုန်ပြောပြစမ်း" လုံချန်းက သူတို့နှစ်ဦးကို စိုက်ကြည့်ရင်း အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"ကျွန်မတို့... ကျွန်မတို့ ပြောလို့မဖြစ်ဘူး သခင်လေး။ အရှင်မကို ဘာမှမပြောပါဘူးလို့ ကတိပေးထားလို့ပါ။ တကယ်ကို တောင်းပန်ပါတယ်" ရွှယ်က စိုးရိမ်တကြီး မျက်နှာလေးဖြင့် ဆိုသည်။

"မင်းရော" လုံချန်းက သူ့အကြည့်ကို မေဘက်သို့ လွှဲလိုက်သည်။

"ကျွန်မ... ကျွန်မလည်း ကတိအတိုင်း တည်ရပါလိမ့်မယ် သခင်လေး။ ဒါက သခင်လေး ကောင်းဖို့အတွက်ပါ။ သခင်လေး မသိတာက ပိုကောင်းပါတယ်" မေက ခေါင်းငုံ့လျက် ဆိုသည်။

"အင်းလေ... အဲဒီတော့ မင်းတို့နှစ်ယောက်လုံးက ငါ့အမိန့်ကို မနာခံကြဘူးပေါ့" လုံချန်းက မတ်တပ်ရပ်လိုက်ပြီး သူတို့ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

သူသည် သူတို့အနားသို့ ခြေလှမ်းအနည်းငယ် လျှောက်သွားလိုက်ရာ သူတို့နှင့် အနီးကပ်ဆုံး အနေအထားသို့ ရောက်သွားသည်။

"ထိုင်နေကြစမ်း" သူတို့ ထရပ်ရန် ပြင်သည်ကို မြင်သဖြင့် လုံချန်းက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ သူတို့နှစ်ဦးလည်း ပြန်ထိုင်လိုက်ကြရသည်။

သူသည် ရွှယ်နှင့် မေတို့၏ ရှေ့တွင် ဒူးထောက်ထိုင်ချလိုက်သည်။

"မင်းတို့ တကယ်ပဲ ငါ့ကို ဖုံးကွယ်ထားကြတော့မှာလား" လုံချန်းက မေ၏ မျက်နှာအနားသို့ တိုးကပ်သွားပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ကျွန်မ..." မေက ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဘဲ ထစ်ထစ်ငေါ့ငေါ့ ဖြစ်သွားသည်။

"သတင်းလေး တစ်ခုလောက်ကိုတောင် မခံစားနိုင်လောက်အောင် ငါက အဲဒီလောက်တောင် အားနည်းနေတယ်လို့ မင်းတို့ ထင်နေတာလား" သူက ရွှယ်ဘက်သို့ အကြည့်လွှဲကာ ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် ချက်ချင်းပင် ထရပ်လိုက်ပြီး သူ့အိပ်ခန်းဆီသို့ လျှောက်သွားတော့သည်။

"မင်းတို့ မပြောနိုင်ဘူးဆိုလည်း ရပါတယ်။ အခု သွားကြတော့" လုံချန်းက စိတ်ပျက်လက်ပျက်လေသံဖြင့် ပြောကာ နောက်သို့ လှည့်မကြည့်ဘဲ အခန်းထဲသို့ ဝင်ရန် ပြင်လိုက်သည်။

"နေပါဦး သခင်လေး။ ကျွန်မ ပြောပါ့မယ်" မေက လုံချန်းကို လှမ်းတားလိုက်သည်။

"အစ်မ..." သူမက ရွှေးကို လှမ်းကြည့်ရာ ရွှေးကလည်း ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။

လုံချန်းက နောက်လှည့်လာပြီး သူ့ကုလားထိုင်မှာ ပြန်ထိုင်လိုက်သည်။

"ပြောတော့"

"ဒါတွေ အားလုံးက လွန်ခဲ့တဲ့ သုံးနှစ်က စခဲ့တာပါ။ အဲဒီတုန်းက နတ်သမီးလေးတွေလို လှပတဲ့ မိန်းကလေး နှစ်ယောက်ဟာ ဝိညာဉ်သားရဲတွေကို စီးပြီး ပျံသန်းရောက်ရှိလာခဲ့ကြတယ်။ တစ်ယောက်က အသက် ၁၃၊ ၁၄ နှစ်လောက်ပဲ ရှိဦးမှာဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ယောက်ကတော့ အသက်နည်းနည်း ပိုကြီးပြီး ပိုပြီး ရင့်ကျက်တဲ့ အရှိန်အဝါမျိုး ရှိတယ်။ အဲဒီတုန်းက သခင်လေးက သတိမေ့နေပြီး အရှင်မက သခင်လေးကို ပြုစုနေရတာဆိုတော့ တခြားအကြီးအကဲတွေက သူတို့ကို ကြိုဆိုခဲ့ကြတာပေါ့။ အသက်ငယ်တဲ့ မိန်းကလေးက သူမနာမည်ဟာ လင်းဖြစ်ကြောင်း ပြောပြီး မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်နဲ့ အရှင်မကို တွေ့ခွင့်တောင်းခဲ့တယ်" မေက လုံချန်းကို အကြောင်းစုံ စတင် ပြောပြတော့သည်။

"မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်နဲ့ အရှင်မ ထွက်လာတဲ့အခါမှာတော့ အစ်မရွှယ်က သခင်လေးကို စောင့်ရှောက်ဖို့ ကျန်ခဲ့ပြီး ကျွန်မကတော့ အရှင်မနောက်က လိုက်သွားခဲ့လို့ ဖြစ်ပျက်သမျှ အကုန်မြင်ခဲ့ရတာပါ" မေက အသံတိုးတိုးဖြင့် ဆိုသည်။

"အဲဒီမိန်းကလေးက သခင်လေးရဲ့ စေ့စပ်ထားတဲ့သူ ဖြစ်ပုံရတယ်၊ သူလာတာက အဲဒီစေ့စပ်မှုကို ဖျက်သိမ်းဖို့ပါပဲ" မေက လုံချန်း၏ မျက်နှာရိပ်မျက်နှာကဲကို ခိုးကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဘာ... ငါ့မှာ ဘယ်တုန်းက စေ့စပ်ထားတဲ့သူ ရှိနေလို့လဲ" လုံချန်း အံ့ဩသွားပြီး မျက်နှာအမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။

"အတွင်းရေး အသေးစိတ်ကိုတော့ ကျွန်မ မသိပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ သူမက အတင်းအကျပ် တောင်းဆိုတာကြောင့် မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်နဲ့ အရှင်မတို့က စေ့စပ်မှုကို ဖျက်သိမ်းပေးလိုက်ရပါတယ်။ အဲဒီနောက်မှာတော့ မိန်းကလေး နှစ်ယောက်လုံး သူတို့ရဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲတွေနဲ့ ပြန်ထွက်သွားကြပါတယ်" မေက လုံချန်း၏ တုံ့ပြန်မှုကို အကဲခတ်ရင်း ရှင်းပြသည်။

"ဒါပဲလား။ ဒါကိုပဲ ဒီလောက်အကြီးအကျယ် ဖုံးကွယ်နေကြတာလား။ ငါက သူမကို သိတောင်မသိတာ၊ သူမက စေ့စပ်ပွဲ ဖျက်တာကို ငါက ဘာလို့ ဂရုစိုက်နေရမှာလဲ။ တကယ်လို့ သူမက မဖျက်ရင်တောင် အဲဒီအကြောင်းသာ ငါသိခဲ့ရင် ငါကိုယ်တိုင်ပဲ သွားဖျက်မှာပါ။ ငါ့ဘဝကို တခြားသူတွေ ဆုံးဖြတ်ပေးတာမျိုး ငါမကြိုက်ဘူး၊ အထူးသဖြင့် ငါ့ရဲ့ အချစ်ရေးကိုပေါ့" လုံချန်းက စဉ်းစားတွေးတောရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။

"မင်းတို့ ဘာလို့ ဒါကို ပြောဖို့ ဒီလောက်တောင် ကြောက်နေကြတာလဲ မသိဘူး။ ဒါက အရေးကြီးတဲ့ ကိစ္စမှ မဟုတ်တာ" လုံချန်းက သူတို့ကို ပြုံးပြလိုက်သည်။

"ကဲ... ငါ ခဏလောက် ကျင့်ကြံဦးမယ်။ မင်းတို့လည်း အားတဲ့အချိန် ဘာလုပ်လုပ် ရပါတယ်" လုံချန်းက ပြုံးလျက် ပြောကာ အိပ်ခန်းထဲသို့ ဝင်သွားသည်။

"သခင်လေးက တကယ်ကို ရင့်ကျက်ပြီး ယောက်ျားပီသတာပဲ" မေက လုံချန်း၏ အခန်းတံခါးကို ကြည့်ကာ တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဟက်... မေလေး၊ တံခါးကို ဘာလို့ အဲဒီလောက် စူးစိုက်ကြည့်နေတာလဲ။ တံခါးဖွင့်ပြီး သခင်လေးရဲ့ ရင်ခွင်ထဲ ပြေးဝင်ချင်လို့လား" ရွှယ်က မေကို ကြည့်ကာ ခပ်နောက်နောက် ဆိုလိုက်သည်။

"အစ်မက ဘယ်လိုသိတာလဲ။ သခင်လေး နိုးလာတုန်းက အခန်းအပြင်မှာ အစ်မဖြစ်နေတဲ့ မျက်နှာမျိုး ကျွန်မမှာ ပေါ်နေလို့လား။ သခင်လေးကို နောက်ထပ် ခဏလောက် ဖက်ထားလို့ ရမလား ဆိုတာ အစ်မ ပြောခဲ့တာ မဟုတ်လား။ ကျွန်မ မှတ်မိတာ မမှားရင်ပေါ့" မေက ပြန်လည် ရယ်မောလိုက်သဖြင့် ရွှယ်မှာ သူမ လုပ်ခဲ့သည်ကို သတိရကာ မျက်နှာလေး နီမြန်းသွားတော့သည်။

"ဒါပေမဲ့ အစ်မ... ကျွန်မ သခင်လေးကို တကယ် သဘောကျတာ။ သူ့ရဲ့ ချစ်သူ ဖြစ်ခွင့်ရရင် သိပ်ကောင်းမှာပဲ၊ ဒါပေမဲ့ သူနဲ့ ကျွန်မတို့က လုံးဝ တခြားစီဖြစ်နေတော့ ဒါဟာ မပြည့်ဝနိုင်တဲ့ ဆန္ဒတစ်ခုပါပဲလေ" မေ၏ လေသံမှာ ဝမ်းနည်းရိပ် သန်းသွားသည်။

"ငါလည်း အတူတူပါပဲ။ တကယ်တော့ သခင်လေးနဲ့ အတူရှိနေရတဲ့ ဘယ်မိန်းကလေးမဆို ငါတို့လိုပဲ တွေးမိကြမှာပါ" ရွှယ်က သူမ၏ ညီမကို ကြည့်ကာ ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

အပြင်တွင် ဘာတွေဖြစ်ပျက်နေသည်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ လုံချန်းသည် ကုတင်ပေါ်တွင် ထိုင်လိုက်သည်။

လုံချန်းသည် သူ၏ လက်စွပ်ထဲမှ ဥကို ထုတ်ယူကာ စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သည်။ လက်တွေ့ကမ္ဘာသို့ ပြန်ရောက်လာပြီးနောက် ဥတွင် အပြောင်းအလဲအချို့ ရှိနေသည်။ ဥပေါ်ရှိ ပုံစံများမှာ အရင်ကထက် ပိုမို တောက်ပလာပြီး ရွှေရောင်မှာလည်း ပို၍ ထင်ရှားလာသည်။

လုံချန်းသည် ဥပေါ်သို့ လက်တင်ကာ သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို စတင် ကျွေးလိုက်သည်။ ဤဥ၏ ဆာလောင်မှုမှာ အရင်ကထက် ပိုမို ကြီးမားလာသည်ကို သူ ခံစားရသည်။ ၎င်းသည် သူ၏ စွမ်းအင်များကို ပိုမို မြန်ဆန်စွာ စုပ်ယူနေပြီး ကြာချိန်လည်း ပို၍ ကြာလာသည်။

"မင်း လိုသလောက် ယူစမ်းပါ ကောင်လေးရာ" လုံချန်းက စွမ်းအင်များကို ဆက်လက် ပို့လွှတ်ရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။

နာရီဝက်ခန့် ကြာပြီးနောက်တွင်မူ ဥသည် စုပ်ယူမှုကို ရပ်တန့်ကာ ပုံမှန်အတိုင်း ပြန်ဖြစ်သွားသည်။

"ဒီတစ်ခါ တော်တော်ကြာသွားတာပဲ။ ကြည့်ရတာ သူ တကယ် ကြီးထွားလာနေပြီ။ မကြာခင်မှာ အပြင်ထွက်လာတော့မယ်လို့ ငါ ခံစားရတယ်။ နင် သူ့ကို ဖြစ်နိုင်သမျှ အမြန်ဆုံး ပဋိညာဉ်တစ်ခု လုပ်ထားသင့်တယ်။ မွေးကင်းစ သားရဲတွေက သူတို့ကို အစာကျွေးတဲ့သူကို မိသားစုလို သဘောထားတတ်တယ် ဆိုပေမဲ့လည်း ကြိုတင်ကာကွယ်တဲ့ အနေနဲ့ ပဋိညာဉ် အရင်လုပ်ထားတာက ပိုကောင်းတယ်၊ ဒါမှ မတော်တဆ သစ္စာဖောက်တာမျိုး မဖြစ်မှာ" ရွှင်းက ပေါ်လာပြီး လေးနက်သောအသံဖြင့် အကြံပေးသည်။

"သားရဲထိန်းကျောင်းသူတွေက သားရဲတွေကို သစ္စာရှိအောင် ပဋိညာဉ် လုပ်ကြတယ်လို့တော့ ငါကြားဖူးတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဘယ်လိုလုပ်ရမလဲဆိုတာ ငါ မသိဘူး" လုံချန်းက ရွှင်းကို ကြည့်ကာ ဆိုသည်။

"ဟွန်း... နင် တစ်ယောက်ယောက်ကို အကူအညီ တောင်းလို့ရတာပဲ။ ဉာဏ်ကောင်းတဲ့သူ၊ အတွေ့အကြုံ အများကြီးရှိပြီး အသိပညာ ကြွယ်ဝတဲ့သူ တစ်ယောက်ယောက်ပေါ့" ရွှင်းက လက်ပိုက်ကာ ခေါင်းလေးကို မော့ပြီး ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားသော ပုံစံဖြင့် ဆိုလိုက်သည်။

"အင်း... ဉာဏ်ကောင်းတဲ့သူလား။ အမေနဲ့ အဘိုးတို့ကတော့ အသိပညာ ကြွယ်ဝမှာပဲ။ သူတို့ သိနိုင်တယ်" လုံချန်းက စဉ်းစားတွေးတောလျက် ရေရွတ်လိုက်သည်။

"သားရဲတွေကို ယဉ်ပါးအောင် လုပ်တဲ့ ပဋိညာဉ် နည်းလမ်းကို သူတို့ သိနိုင်ခြေ သိပ်မရှိပါဘူး။ ဒါတွေကို သိတဲ့သူတွေက သားရဲရှိတဲ့ သားရဲထိန်းကျောင်းသူတွေပဲ ဖြစ်မှာ။ သေချာ ပြန်စဉ်းစားကြည့်ဦး၊ နင် အကူအညီ တောင်းလို့ရမယ့် ပိုပြီး ဉာဏ်ကောင်းတဲ့သူ တစ်ယောက်ယောက်ကို သိဦးမှာပါ။ နင်နဲ့လည်း နီးစပ်တဲ့သူမျိုးပေါ့" ရွှင်းက ပြုံးလျက် ထပ်မံ ပြောဆိုသည်။

"အင်း... အဲဒီလောက် ဉာဏ်ကောင်းတဲ့သူမျိုး ငါသိတယ်လို့ မထင်ဘူး" လုံချန်းက ရွှင်းကို သေသေချာချာ စိုက်ကြည့်လိုက်သော်လည်း မကြာမီမှာပင် ခေါင်းခါကာ စဉ်းစားနေသော မျက်နှာဖြင့် ရေရွတ်လိုက်ပြန်သည်။ ရွှင်းမှာ လုံချန်းကို ကြည့်ကာ ဆွံ့အသွားတော့သည်။