အခန်း (၁၄၃-၁၄၄)

အခန်း (၁၄၃) ငါ အဲဒါကို ဝယ်ဖို့ လိုတယ်

"ခဏလောက် ရပ်ပါဦး" လုံချန်းက အသံတုဖြင့် လူတစ်ယောက်ကို လှမ်းတားလိုက်သည်။ သူသည် သူ၏ မြေကမ္ဘာအဆင့် အရှိန်အဝါကို တမင်တကာ ထုတ်လွှတ်ထားလိုက်သည်။

လုံချန်းသည် အရပ် ၅ ပေ ၈ လက်မရှိပြီး သာမန်အားကစားသမား တစ်ယောက်လို ကျစ်လျစ်သော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက် ရှိသည်။ သူသည် သူ၏ ငယ်ရွယ်သောအသက်ကို ဖုံးကွယ်ရန်နှင့် အသက်ကြီးပုံပေါက်စေရန် အသံကို ဩဇာပါအောင် လုပ်ထားလိုက်သည်။ သူ၏ မြေကမ္ဘာအဆင့် အရှိန်အဝါကလည်း သူသည် နှစ်ပေါင်းများစွာ အတွေ့အကြုံရှိသော လူတစ်ယောက်အဖြစ် အခြားသူများ ထင်မြင်လာအောင် ကူညီပေးနေသည်။

လုံချန်း တားလိုက်သော ထိုလူသည် မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးက သူ့ကို တားလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ပို၍ပင် ထိတ်လန့်သွားတော့သည်။ သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ ဝိညာဉ်အခြေတည်အဆင့်သာ ရှိသဖြင့် သူ့ကိုတားထားသောသူ၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်ကို သူ မသိနိုင်ပေ။ သူ သိသည်မှာ သူ၏ရှေ့တွင် ရပ်နေသော မျက်နှာဖုံးစွပ်လူသားမှာ သူ မြင်ဖူးသမျှ အသန်မာဆုံး ကျင့်ကြံသူထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုမြင့်မားသော ကျင့်ကြံမှု ရှိနေခြင်းပင်။ သူ မြင်ဖူးသမျှ အသန်မာဆုံး ကျင့်ကြံသူမှာ မြူခိုးကြွေမြို့၏ အင်အားအကြီးဆုံးမျိုးနွယ်စုမှ မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ဖြစ်ပြီး ရွှေအမြုတေအဆင့် အဆင့် ၁၀ ရှိသူဖြစ်သည်။ သို့သော် သူ၏ရှေ့မှလူ ထုတ်လွှတ်နေသော အရှိန်အဝါမှာ ထိုရွှေအမြုတေအဆင့် အဆင့် ၁၀ ကျင့်ကြံသူထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမိုအားကောင်းနေသည်။

'မြေကမ္ဘာအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပဲ။ သူက အဲဒီအဆင့်ဖြစ်ရမယ်' သူသည် ပို၍ပင် စိုးရိမ်ပူပန်စွာ တွေးလိုက်မိသည်။ မြေကမ္ဘာအဆင့် ကျင့်ကြံသူများသည် ဤနိုင်ငံ၏ ကျင့်ကြံမှုလောကတွင် အထွတ်အထိပ်များ ဖြစ်ကြသည်။ ရွှေနိုင်ငံ၏ ဘုရင်ကိုယ်တိုင်ပင်လျှင် မြေကမ္ဘာအဆင့် ကျင့်ကြံမှုသာ ရှိသေးသည်။

"လေးစားအပ်တဲ့ ဆရာကြီးကို ဂါရဝပြုပါတယ်ခင်ဗျာ။ ကျွန်တော် ဘာများ ကူညီပေးရမလဲ ဆရာကြီး" ထိုလူသည် ရိုသေစွာ ခေါင်းငုံ့လျက် တုန်တုန်ယင်ယင်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ငါက မင်းတို့နိုင်ငံနဲ့ မင်းတို့မြို့ကို အခုမှ ရောက်ဖူးတာ။ တည်းခိုဖို့ နေရာရှာနေတာပဲ။ ဒီမြို့မှာ အကောင်းဆုံးနေရာက ဘယ်မှာလဲ ပြောစမ်း" လုံချန်းက အသံကို ဟန်ဆောင်ကာ မေးလိုက်သည်။

"အဲဒါကို ကျွန်တော် ကူညီနိုင်ပါတယ် ဆရာကြီး။ ဒီမြို့မှာ အကောင်းဆုံး တည်းခိုခန်းကတော့ ကြယ်ကြွေတည်းခိုခန်းပါပဲ။ ဒါက ဒီမြို့မှာ အကောင်းဆုံးပါပဲ။ ဈေးတော့ နည်းနည်းကြီးပေမဲ့ ဝန်ဆောင်မှုနဲ့ အဆောက်အဦးပိုင်းမှာတော့ ဒီမြို့က ဘယ်တည်းခိုခန်းမှ မယှဉ်နိုင်ပါဘူး။ မုဆိုးတွေ၊ ဧည့်သည်တွေနဲ့ တခြားနိုင်ငံက လာတဲ့လူတွေအတွက် ပထမဆုံး ရွေးချယ်မှုပါပဲ" သူသည် ခေါင်းကို ဆက်ငုံ့ထားရင်း ရှင်းပြလိုက်သည်။

"ဒီတည်းခိုခန်းရဲ့ အကြီးမားဆုံး ထူးခြားချက်ကတော့ တည်းခိုဖို့အတွက် ဒီမြို့မှာ အဘေးကင်းဆုံး နေရာဖြစ်တာပါပဲ။ ကြယ်ကြွေတည်းခိုခန်းကို မြူခိုးကြွေမြို့ရဲ့ အင်အားအကြီးဆုံး မျိုးနွယ်စုဖြစ်တဲ့ တွမ်မျိုးနွယ်စုက ပိုင်ဆိုင်တာပါ။ တွမ်မျိုးနွယ်စု ခေါင်းဆောင်က ရွှေအမြုတေအဆင့် အဆင့် ၁၀ ရှိတဲ့ ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ပါ။ အဲဒါကြောင့် ဘယ်သူမှ တွမ်မျိုးနွယ်စုပိုင်တဲ့ ကြယ်ကြွေတည်းခိုခန်းထဲမှာ ပြဿနာမရှာရဲကြဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဆရာကြီးလို မြေကမ္ဘာအဆင့် ပညာရှင်တစ်ယောက်ကိုတော့ ဘယ်သူမှ တားနိုင်မှာ မဟုတ်ပါဘူး" ထိုလူသည် စကားအဆုံးတွင် လုံချန်းကို ခဏမျှ မော့ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဟားဟား... မင်းက ဝိညာဉ်အခြေတည်အဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဖြစ်နေပေမဲ့ ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကို ခန့်မှန်းနိုင်သားပဲ။ တော်တော်လေး တော်ကျတာပဲ" လုံချန်းက ဩဇာပါသော လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဆရာကြီးရဲ့ ချီးမွမ်းမှုနဲ့ မထိုက်တန်ပါဘူးခင်ဗျာ။ ဆရာကြီးရဲ့ အရှိန်အဝါက ထွက်ပြူလာစ နေမင်းကြီးလိုပါပဲ။ အဲဒါကြောင့် ဒီလို မိုက်မဲလှတဲ့ ကျွန်တော်တောင် ခန့်မှန်းနိုင်တာပါ" ထိုလူက လုံချန်းကို ပြုံးပြရင်း ပြောလိုက်သည်။

"ဪ... ငါ့ရဲ့ အရှိန်အဝါက အပြင်ကို ထွက်နေတုန်းပဲကိုး" လုံချန်းက သူ တမင်လုပ်ထားသည်မဟုတ်သလို ဟန်ဆောင်ကာ ပြောလိုက်သည်။ ထို့နောက် သူ၏ မြေကမ္ဘာအဆင့် အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်နေခြင်းအား ရပ်တန့်လိုက်သည်။

"ဒါဆို အဲဒီ ကြယ်ကြွေတည်းခိုခန်းက ဘယ်မှာလဲ" လုံချန်းက ထိုလူကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"ရှေ့ကို မိနစ် နည်းနည်းလောက် ဆက်လျှောက်သွားရုံပါပဲ ဆရာကြီး။ အဲဒီနာမည်နဲ့ ဆိုင်းဘုတ်တပ်ထားတဲ့ နေရာကို မြင်ရပါလိမ့်မယ်။ မြင်းဇောင်းတစ်ခုရဲ့ ဘေးနားမှာတင် ရှိတာပါ" ထိုလူက ရှင်းပြသည်။

"ကောင်းပြီ၊ မင်း သွားနိုင်ပြီ မိတ်ဆွေလေး" လုံချန်းက လူအိုကြီးတစ်ယောက်၏ စကားပြောဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ လုံချန်းသည် ထိုလူကို ထားခဲ့ကာ ရှေ့သို့ ဆက်လျှောက်သွားခဲ့သည်။

"ငါတို့မြို့ထဲကို မြေကမ္ဘာအဆင့် ပညာရှင်တစ်ယောက် ရောက်နေတဲ့အကြောင်း မျိုးနွယ်စုခေါင်းဆောင်ကို သွားပြောရမယ်။ ငါတို့ တွမ်မျိုးနွယ်စုသာ သူ့နဲ့ နီးစပ်သွားမယ်ဆိုရင် မျိုးနွယ်စုအတွက် အများကြီး အထောက်အကူ ဖြစ်မှာပဲ" ထိုလူက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်ရင်း အမြန်ထွက်ခွာသွားလေသည်။

လုံချန်းသည် ထိုလူပြောသော နေရာသို့ ရောက်ရန် အကြာကြီး မလျှောက်လိုက်ရပေ။

အဆောက်အဦး၏ အပေါ်တွင် "ကြယ်ကြွေတည်းခိုခန်း" ဟု လှပသော လက်ရေးဖြင့် ရေးသားထားသော ဆိုင်းဘုတ်တစ်ခု ချိတ်ဆွဲထားသည်။ ထိုအဆောက်အဦး၏ ဘေးတွင် မြင်းများနှင့် လှည်းများထားရှိရာ မြင်းဇောင်းတစ်ခု ရှိသည်။

"ဒါကတော့ တကယ့်ကို လှတဲ့ မြင်းပဲ" လုံချန်းက မြင်းဇောင်းထဲရှိ မြင်းတစ်ကောင်က သူ၏အာရုံကို ဆွဲဆောင်သွားသဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။

ထိုမြင်း၏ ပုံစံက ဆွဲဆောင်မှုရှိသော်လည်း လုံချန်း စိတ်ဝင်စားသွားသည့်အရာမှာ ၎င်း၏ ရုပ်ရည်မဟုတ်ဘဲ ၎င်း၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့် ဖြစ်သည်။

"ဝိညာဉ်အဆင့် သားရဲ အဆင့် ၂" လုံချန်းက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ ဤမြင်းမှာ ဝိညာဉ်အဆင့်ရှိသော သားရဲတစ်ကောင် ဖြစ်သည်။ ထိုတည်းခိုခန်းတွင် ဝိညာဉ်အဆင့် ကျင့်ကြံမှုရှိသော မြင်း ၃ ကောင် ရှိသည်။ ယခုမြင်းမှာ အဆင့် ၂ ရှိသော်လည်း ကျန်နှစ်ကောင်မှာ ဝိညာဉ်အခြေတည်အဆင့် အဆင့် ၁ သာ ရှိကြသည်။ လုံချန်း ဤမြင်းကို အတော်လေး သဘောကျသွားသည်။ သူ၏ ခရီးစဉ်များအတွက် ဤမြင်းကို ရယူလိုစိတ် ပေါ်လာသည်။

"ငါ အဲဒါကို ဝယ်ဖို့ လိုတယ်" လုံချန်းက ထိုမြင်းဇောင်းဆီသို့ လျှောက်သွားရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဒီမြင်းက ဘယ်သူ့ပိုင်တာလဲ" လုံချန်းက ထိုနေရာကို စောင့်ကြပ်နေသူကို မေးလိုက်သည်။

"ဒီမြင်း ၃ ကောင်စလုံးက ကျွန်တော်တို့ တည်းခိုခန်းက ဧည့်သည်တစ်ယောက်ရဲ့ ပစ္စည်းတွေပါ။ သူတို့က ဟိုနားက လှည်းကို ဆွဲလာကြတာ" ထိုလူက ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေရင်း ဝိညာဉ်အဆင့်မြင်း ၃ ကောင်နှင့် အနားရှိ လှပသော လှည်းယာဉ်ကို ညွှန်ပြလိုက်သည်။

"အဲဒီ သင်္ကေတက" ခမ်းနားထည်ဝါသော လှည်းယာဉ်ပေါ်ရှိ နှင်းဆီပန်း သင်္ကေတကို မြင်သောအခါ လုံချန်းက ရေရွတ်လိုက်သည်။

"ဒါက မေရွှီနိုင်ငံရဲ့ တော်ဝင်မိသားစု သင်္ကေတ မဟုတ်ဘူးလား။ ငါတို့နိုင်ငံရဲ့ တခြားတစ်ဖက်ခြမ်းမှာရှိတဲ့ ဒုတိယအဆင့်နိုင်ငံလေ။ သူတို့က ငါတို့နိုင်ငံကို ဖြတ်ကျော်ပြီး ဟွမ်းကျိနိုင်ငံ နယ်စပ်အထိ ဘာလာလုပ်ကြတာလဲ" လုံချန်းသည် အတွေးနက်သွားမိသည်။

"ထားလိုက်ပါတော့၊ ငါလိုချင်တာက မြင်းပဲ။ တခြားဟာတွေ အများကြီး တွေးနေဖို့ မလိုဘူး" လုံချန်းက ထိုအကြောင်းကို ဆက်မစဉ်းစားတော့ဘဲ ရေရွတ်လိုက်သည်။

"သူတို့ အထဲမှာလား" လုံချန်းက ကင်းသမားကို မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့၊ အဲဒီဧည့်သည်တွေ အထဲမှာပါ။ သူတို့က အဲဒီပန်းပုံပါတဲ့ အနီရောင် ဝတ်စုံတွေကို ဝတ်ထားကြပါတယ်" ထိုလူက လုံချန်းကို ပြောပြလိုက်သည်။

လုံချန်းသည် ကင်းသမားကို ထားခဲ့ကာ တည်းခိုခန်းထဲသို့ ဝင်သွားခဲ့သည်။ လုံချန်း တည်းခိုခန်းထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အထဲရှိ လူအားလုံး၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံလိုက်ရသည်။ လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများမှာ သူ့ဆီသို့သာ ရောက်ရှိသွားလေတော့သည်။

အခန်း (၁၄၄) ငါ့မှာလည်း သားသမီးတွေ ရှိတာပဲ

လုံချန်းသည် ကင်းသမားကို ထားခဲ့ကာ တည်းခိုခန်းအတွင်းသို့ လျှောက်ဝင်လာခဲ့သည်။ လုံချန်း တည်းခိုခန်းထဲသို့ ဝင်လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် အထဲရှိ လူအားလုံး၏ အာရုံစိုက်မှုကို ခံလိုက်ရသည်။ လူတိုင်း၏ မျက်လုံးများမှာ သူ့ဆီသို့သာ ရောက်ရှိသွားလေတော့သည်။

'ဒီမှာ သန်မာတဲ့သူ အတော်များများ ရှိနေတာပဲ' လုံချန်းက တွေးလိုက်သည်။ တည်းခိုခန်းထဲတွင် ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူ အနည်းငယ် ရှိနေပြီး မျက်နှာဖုံးစွပ်ထားသော လူတစ်ယောက်ကို မြင်သောအခါ သူတို့က မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ကြည့်နေကြသည်။

လုံချန်း စုံစမ်းထားသော အချက်အလက်များအရ ဤနေရာတွင် အထပ်နှစ်ထပ်ရှိသည်။ မြေညီထပ်မှာ စားသောက်ဆိုင်နှင့် အရက်ကောင်တာဖြစ်ပြီး ဒုတိယထပ်မှာတော့ ဧည့်သည်များ တည်းခိုရန် အခန်းများ ရှိသည်။

လုံချန်း၏ အကြည့်သည် ထောင့်စွန်းစားပွဲတစ်ခုတွင် ထမင်း စားနေကြသော အနီရောင်ဝတ်စုံနှင့် လူများထံသို့ ချက်ချင်း ရောက်သွားသည်။ ထိုနေရာတွင် လူသုံးဦးသာ ရှိသည်ကို လုံချန်း သတိထားမိလိုက်သည်။ ထိုသုံးဦးထဲမှ တစ်ဦးမှာ အသက် ၁၇၊ ၁၈ နှစ်ခန့်ရှိသော လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်ပြီး ဝိညာဉ်အခြေတည်အဆင့် အဆင့် ၈ ရှိသည်။ သူသည် ထိုအဆင့်သို့ လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်ကမှ တက်လှမ်းထားပုံရပြီး သူ၏ ကျင့်ကြံမှုအခြေအနေမှာ မတည်ငြိမ်သေးပေ။ ဒုတိယတစ်ဦးမှာ ထိုလူငယ်နှင့် အသက်တူပုံရသော မိန်းကလေးတစ်ဦးဖြစ်ပြီး ကျင့်ကြံမှုမှာ သူထက် အနည်းငယ် ပိုမြင့်ကာ ဝိညာဉ်အခြေတည်အဆင့် အထွတ်အထိပ်တွင် ရှိနေသည်။ တတိယတစ်ဦးမှာတော့ အသက်လတ်ပိုင်းအရွယ်ဖြစ်ပြီး အံ့ဩစရာကောင်းလောက်အောင်ပင် ရွှေအမြုတေအဆင့် အဆင့် ၁၀ ရှိသော ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဖြစ်နေသည်။

လုံချန်းသည် လူတိုင်း၏ စောင့်ကြည့်နေသော အကြည့်များအောက်တွင် ထိုလူသုံးဦး ထိုင်နေသော စားပွဲဆီသို့ လျှောက်သွားကာ သူတို့နှင့်အတူ ထိုင်ခုံတစ်ခုတွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။

"ငါတို့နဲ့အတူ ထိုင်ဖို့ ဘယ်သူက ခွင့်ပြုလို့လဲ" ထိုမိန်းကလေးငယ်က မောက်မာသောလေသံဖြင့် အထက်စီးဆန်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ငါ ထိုင်ချင်တဲ့နေရာမှာ ငါထိုင်မယ်၊ ဒီမှာ ငါ့ကို တားနိုင်တဲ့သူ တစ်ယောက်မှ မရှိဘူး" လုံချန်းက အသံတုဖြင့် ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဪ... ငါတို့ မင်းကို သိလို့လား။ အဲဒီမျက်နှာဖုံးကို ချွတ်လိုက်ပါဦး၊ ဒါဆို ငါတို့ မင်းကို မှတ်မိကောင်း မှတ်မိလိမ့်မယ်။ ဘာလို့ မျက်နှာကို ဖုံးထားတာလဲ။ ရုပ်က အဲဒီလောက်ကြီးတော့ မဆိုးလောက်ပါဘူး ဟုတ်တယ်မလား" သူမဘေးက လူငယ်က ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။ အသက်လတ်ပိုင်းအရွယ်လူကတော့ ဘာမှမပြောဘဲ လုံချန်းကိုသာ စိုက်ကြည့်နေသည်။

"ငါက ကလေးတွေနဲ့ အချိန်ဖြုန်းနေဖို့ အားမနေဘူး။ မင်းကတော့ တာဝန်ယူနိုင်မယ့်ပုံပဲ၊ မင်းနဲ့ပဲ စကားပြောမယ်။ မင်းဆီက ဝိညာဉ်အဆင့် သားရဲ အဆင့် ၂ မြင်းကို ငါဝယ်ချင်တယ်။ ဝိညာဉ်အဆင့် သားရဲဆိုတာ ငါ့မျက်လုံးထဲမှာတော့ တန်ဖိုးနည်းပေမဲ့ ငါ့တူလေးရဲ့ မွေးနေ့က နီးနေပြီဆိုတော့ သူ့အတွက် လက်ဆောင်ကောင်းတစ်ခု ဖြစ်လိမ့်မယ်။ လောလောဆယ် သူ့ကို ဒီထက်သန်မာတဲ့ သားရဲ မပေးချင်သေးလို့ပါ။ မင်းတို့ဆီမှာ ဝိညာဉ်မြင်း သုံးကောင်ရှိတာပဲ၊ ကျန်တဲ့ နှစ်ကောင်က မင်းတို့လှည်းကို ဆွဲဖို့ လုံလောက်ပါတယ်" လုံချန်းက ပြောလိုက်သော်လည်း မျက်နှာဖုံးကြောင့် သူ၏ အမူအရာကို မမြင်ရပေ။

"မင်းက ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ဘာကောင် ထင်နေတာလဲ။ ငါတို့က ပိုက်ဆံလိုနေတယ် ထင်လို့လား။ ငါတို့က ဘယ်သူတွေလဲဆိုတာ မင်းသိလား။ မင်းလိုလူမျိုးတွေကို မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာ ငါတို့ ဝယ်လို့ရတယ်" ထိုလူငယ်က လုံချန်းကို လှောင်ပြောင်သောလေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒုတိယမင်းသား ပိုင်မင်၊ ရှေ့ကလူကို ရိုရိုသေသေ ဆက်ဆံစမ်း။ ဒီပုဂ္ဂိုလ်က မြေကမ္ဘာအဆင့် ပညာရှင်တစ်ယောက်ပဲ" အသက်လတ်ပိုင်းအရွယ်လူက ထိုလူငယ်ကို စိုက်ကြည့်ကာ ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သဖြင့် ထိုမင်းသားနှင့် မိန်းကလေးမှာ မှင်တက်သွားကြသည်။ တခြားစားပွဲများတွင် ထိုင်နေသော လူများပင် ကြားသွားကြသဖြင့် အားလုံး အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

"ငါ့ရဲ့ အရှိန်အဝါကို မထုတ်လွှတ်ထားပါဘူး။ မင်းက ငါ့ရဲ့ကျင့်ကြံခြင်းကို မမြင်နိုင်လို့ ခန့်မှန်းလိုက်တာလား" လုံချန်းက ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

"ဟုတ်ပါတယ်၊ ကျွန်တော် ဆရာကြီးရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းကို မမြင်နိုင်ဘူးဆိုတာက ဆရာကြီးက ကျွန်တော့်ထက် ပိုသန်မာလို့ပဲ ဖြစ်ရမယ်။ အဲဒါက မြေကမ္ဘာအဆင့်ပဲ ရှိနိုင်ပါတယ်" ထိုလူက ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေသည်။

"အင်း... မင်းပြောတာ မှန်ပေမဲ့ ငါက ကျင့်ကြံမှုကို ဖုံးကွယ်တဲ့ ရတနာတစ်ခုခု သုံးနေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲလေ" လုံချန်းက ရယ်မောကာ ပြောလိုက်သည်။

"ဆရာကြီးရဲ့ ယုံကြည်မှုရှိတဲ့ လေသံကို ကြည့်ရတာ အဲဒီလို မဟုတ်နိုင်ဘူးလို့ ကျွန်တော် ထင်ပါတယ်" ထိုလူက ဆိုသည်။

"မင်း မှန်ပါတယ်" လုံချန်းက တိုးတိုးလေးပြောပြီးနောက် သူ၏ မြေကမ္ဘာအဆင့် အရှိန်အဝါကို ထုတ်လွှတ်လိုက်သည်။ တည်းခိုခန်းတစ်ခုလုံးရှိ လူများမှာ ထိုအားကောင်းသော ဖိအားကြောင့် ထိတ်လန့်သွားကြပြီး အချို့မှာ ထိုင်ခုံမှပင် ထရပ်လိုက်ကြသည်။ အသက်လတ်ပိုင်းအရွယ်လူမှာတော့ ထိုအရှိန်အဝါနှင့် ထိတွေ့လိုက်ရသောအခါ ပို၍ပင် လေးနက်သွားသည်။

'ဒီလူက ငါထင်ထားတာထက် အများကြီး ပိုသန်မာတယ်။ သူထုတ်လွှတ်တဲ့ အရှိန်အဝါက ဘုရင်မင်းမြတ်ထက်တောင် ပိုအားကောင်းနေတယ်။ သူက မြေကမ္ဘာအဆင့် အဆင့် ၇ ထက်တောင် ပိုသန်မာတာ သေချာတယ်။ ဒီနိုင်ငံမှာ ဒီလောက် အစွမ်းထက်တဲ့သူ ရှိနေတာလား။ ရွှေနိုင်ငံဘုရင်က ငါတို့မင်းမြတ်လိုပဲ မြေကမ္ဘာအဆင့် အဆင့် ၇ ပဲ ရှိတာ။ ဒီလူက သူတို့နှစ်ယောက်စလုံးထက် သန်မာတယ်။ သူက ပထမအဆင့်နိုင်ငံက ဖြစ်ရမယ်။

အနီးအနားမှာရှိတဲ့ ပထမအဆင့်နိုင်ငံဆိုလို့ ဂိုဏ်းဝင်ခွင့် စာမေးပွဲတွေ ကျင်းပနေတဲ့ ရွှမ်နိုင်ငံပဲ ရှိတယ်။ ဒီလူက ရွှမ်နိုင်ငံက ဂိုဏ်းတစ်ခုခုက ဆရာကြီးတစ်ယောက်များလား' ထိုလူသည် လုံချန်း၏ အရှိန်အဝါကြောင့် စိုးရိမ်တကြီး တွေးနေမိသည်။

"ရွှေနိုင်ငံရဲ့ မြေကမ္ဘာအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်နေရင်ရော ဘာဖြစ်လဲ။ ငါတို့ ခမည်းတော်ကလည်း မြေကမ္ဘာအဆင့်ပဲ။ သူက မင်းတို့ဘုရင်ထက် မနိမ့်ရင်တောင် ပိုသန်မာနိုင်သေးတယ်။ ငါတို့က မင်းတို့နိုင်ငံထဲ ရောက်နေလို့ မင်းက ငါတို့ကို လာခြိမ်းခြောက်နိုင်မယ် ထင်နေတာလား" လူငယ်က လုံချန်းကို နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ပြောလိုက်သည်။ သူသည် လုံချန်း၏ အရှိန်အဝါကို ခံစားရသော်လည်း လုံချန်းကို ရွှေနိုင်ငံက ကျင့်ကြံသူဟုသာ ထင်နေသဖြင့် ရဲရဲဝံ့ဝံ့ပင် ပြန်ပြောလိုက်ခြင်းဖြစ်သည်။ သူက ဘေးမှ ရွှေအမြုတေအဆင့် ကျင့်ကြံသူကဲ့သို့ အရှိန်အဝါ အနိမ့်အမြင့် ကွာခြားချက်ကို နားမလည်ပေ။

"ပါးစပ်ပိတ်စမ်း" အသက်လတ်ပိုင်းအရွယ်လူက မင်းသားကို ကြည့်ကာ ဒေါသတကြီး ဟောက်လိုက်သည်။

"စီနီယာ... ဒီမိုက်မဲတဲ့ ကလေးကို ခွင့်လွှတ်ပေးဖို့ ကျွန်တော် တောင်းပန်ပါတယ်။ စီနီယာအပေါ် မလေးမစား လုပ်မိတဲ့အတွက် သူ့အစား ကျွန်တော် တောင်းပန်ပါတယ်။ ဒီကိစ္စကို မင်းကြီးထံ တင်ပြပြီး စီနီယာအရှေ့မှာ ဒီလိုပြုမူတဲ့အတွက် ထိုက်တန်တဲ့ အပြစ်ပေးမှုကို ခံစေရပါမယ်။ ပြီးတော့ စီနီယာအနေနဲ့ ကျွန်တော်တို့နိုင်ငံကို ဧည့်သည်တော်အဖြစ် လာရောက်လည်ပတ်ဖို့ ဖိတ်ခေါ်ချင်ပါတယ်။ စီနီယာ့ကို အထူးဧည့်သည်တော်အဖြစ် နွေးနွေးထွေးထွေး ကြိုဆိုပါရစေ" ထိုလူက လုံချန်းကို ဖားယားသော အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

မင်းသားနှင့် မိန်းကလေးမှာ ထိုလူ၏ လုံချန်းအပေါ် ရိုသေလွန်းသော အပြုအမူကို ကြည့်ကာ မှင်တက်သွားကြပြီး တစ်ခုခုတော့ မှားနေပြီဟု စတင်ခံစားလိုက်ရသည်။

"ရပါတယ်။ ကလေးတွေရဲ့ မိုက်မဲမှုကို ငါ စိတ်ထဲမထားပါဘူး။ လူငယ်တွေဆိုတာ အမြဲတမ်း သွေးကြွတတ်ကြတာပဲ။ ငါ့မှာလည်း သားသမီးတွေ ရှိတာပဲ၊ သူတို့ဆိုရင်လည်း ငါ့ကို အမြဲတမ်း ပြဿနာရှာပေးနေကြတာ၊ အဲဒါကြောင့် နားလည်ပေးနိုင်ပါတယ်" လုံချန်းက ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။ ဘေးနားရှိ ရွှင်းမှာတော့ လုံချန်း၏ ကြွားဝါမှုကို ကြားရသောအခါ အော်ဟစ်ရယ်မောလိုက်သော်လည်း လုံချန်းမှလွဲ၍ မည်သူမျှ မကြားနိုင်ပေ။

"စီနီယာရဲ့ သဘောထားကြီးမှုအတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ စီနီယာ မြင်းလိုချင်တာ မဟုတ်လား။ အဲဒီမြင်းကို မေရွှီနိုင်ငံကနေ စီနီယာ့ကို ပေးတဲ့ လက်ဆောင်လေးတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ပေးပါ။ တကယ်လို့ ကျွန်တော်တို့ နိုင်ငံမှာသာဆိုရင် မင်းကြီးကိုယ်တိုင် ဒီထက်အများကြီး ပိုကောင်းတဲ့မြင်းကို လက်ဆောင်ပေးမှာပါ" ထိုလူက ဝမ်းသာအားရ ပြောလိုက်သည်။

"ရပါတယ်။ ငါက လက်ဆောင်အဖြစ် မလိုချင်ပါဘူး။ ငါလိုချင်ရင် ငါ့ဘာသာ ရှာလို့ရပါတယ်။ အခုက အချိန်မရှိလို့ မင်းတို့ဆီက ဝယ်တာပါ။ ပုံမှန်ဆိုရင် ဒီလိုမြင်းမျိုးက ရွှေဒင်္ဂါး ၁၅ ပြားလောက်ပဲ တန်တာ။ ရော့... ဒါက မြင်းဖိုးအတွက် ရွှေဒင်္ဂါး ၃၀ ပါ" လုံချန်းက ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် အိတ်ငယ်တစ်အိတ်ကို ထိုလူထံသို့ ပစ်ပေးလိုက်ရာ ထိုလူက လှမ်းဖမ်းလိုက်လေသည်။