အခန်း (၃၈၈)

ဤသည်မှာ ချင်းရှောင်းကောအတွက် နှစ်စဉ်နှစ်တိုင်း ငွေအမြောက်အမြား ရရှိတော့မည်ဟု ဆိုလိုခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် ခေါက်ဆွဲဆိုင်မှ သူမအား လစဉ်ပေးနေသော ငွေများလည်း ရှိသေးသည်။

ဝင်ငွေလမ်းကြောင်း နှစ်ခုရှိနေခြင်း (သူမကိုယ်တိုင် ဖွင့်မည့် နို့ထွက်ပစ္စည်းဆိုင်မှ ဝင်ငွေမပါသေး) သည်ပင် သူမ၏ တစ်သက်စာအတွက် လုံလောက်နေပြီဖြစ်သည်။

"ရှင် တကယ်ကို ယုံကြည်မှု ရှိတာပဲ။"

ရှောင်းကောသည် သူမ၏ မျက်နှာကြွက်သားများကို ထိန်းချုပ်ကာ တည်ငြိမ်သောလေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော်ကတော့ တကယ်ကို ယုံကြည်မှု ရှိပါတယ်။"

စုချန်ရှန်း၏ ရိုးရှင်းသော စကားလုံးလေးလုံးမှာ ယုံကြည်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

သူရင်းနှီးမြှုပ်နှံထားသည့် ငွေပမာဏထက် အဆပေါင်းများစွာ ပြန်ရရှိနိုင်မည်ဟု သူယုံကြည်သဖြင့် ယခုပေးရသည့် ငွေအနည်းငယ်ကို သူ လုံးဝဂရုမစိုက်ပေ။

အစီအစဉ်မှာ ဖြစ်နိုင်ခြေရှိသည်။ ငွေကြေးကိစ္စကလည်း အဆင်ပြေသည်။ ထို့ကြောင့် ရှောင်းကောသည် ဤစီးပွားရေးမှာ အလွန်ဖြစ်နိုင်ချေရှိသည်ဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

"ကျွန်တော့်မှာလည်း တောင်းဆိုချက်တစ်ခု ရှိပါတယ်။"

စုချန်ရှန်းက သူ၏ တောင်းဆိုချက်ကို တင်ပြလိုက်သည်။

"နို့ဆိုတာ အလွယ်တကူ ပုပ်သိုးတတ်တယ်လို့ ကြားဖူးတယ်။ ဒါကြောင့် အဲဒါကို ကြာရှည်ခံအောင် ထိန်းသိမ်းနိုင်မယ့် နည်းလမ်းနဲ့ နည်းပညာတွေကို ခင်ဗျားဆီက လိုချင်ပါတယ်"

ရှောင်းကော ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဘာမှမစဉ်းစားဘဲ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပြီး ယုံကြည်မှုရှိရှိဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "အဲဒါအတွက် မပူပါနဲ့။ ကျွန်မ နို့ကို ပိုးသတ်ပြီး လတ်ဆတ်အောင် ထားနိုင်ပါတယ်"

သူမ ကြိုတင်စီစဉ်ထားပြီးသား ဖြစ်သည်။ သူမသည် နို့ကို ပိုးသတ်နည်းကို သိထားသည်။ သိုလှောင်ရန်အတွက်ဆိုလျှင် ပို၍ပင် လွယ်ကူသေးသည်။

"ပိုးသတ်တယ်"

စုချန်ရှန်းသည် ပိုးသတ်ခြင်းဆိုသည်မှာ ဘာလဲဆိုသည်ကို မသိသဖြင့် စပ်စုကြည့်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့၊ နို့ထဲမှာ ကျွန်မတို့ ကျန်းမာရေးအတွက် မကောင်းတဲ့ ပိုးမွှားလေးတွေ အများကြီး ရှိနေတတ်တယ်။ ဒါကြောင့် အပူပေးပြီး ပိုးသတ်ဖို့ လိုတယ်။ ဒီအဆင့်ကို ကျွန်မ လုပ်ပေးမယ်၊ ပြီးရင် နို့တွေကို လေလုံတဲ့ ပုံးတွေထဲမှာ ထည့်ထားမယ်လေ"

"ပုံးတွေကိုတော့ ကျွန်တော် စီစဉ်ပေးနိုင်ပါတယ်။"

စုချန်ရှန်းသည် ပိုးသတ်ခြင်းအကြောင်း သိပ်မသိသော်လည်း လေလုံပုံးများ လိုအပ်သည်ဆိုသောအခါ သူ၏ လက်ထဲတွင် အလုံအလောက် ရှိနေသည်။

သူ ဝိုင်ချက်လုပ်နည်း သင်ယူရန် ပင်လယ်ရပ်ခြားသို့ သွားစဉ်က လေလုံပုံး အမြောက်အမြား လိုအပ်သဖြင့် ထိုစဉ်က အများကြီး မှာယူခဲ့ဖူးသည်။ သို့သော် လေလုံပုံးများ ပြုလုပ်ရန် အထူးပစ္စည်းတစ်ခု လိုအပ်သည်။ ထို့ကြောင့် ငွေများစွာ အကုန်အကျခံကာ တစ်နိုင်ငံလုံး အနှံ့ရှာဖွေပြီးမှ ထိုပစ္စည်းကို ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ လက်မှုပညာသည်များ ပြုလုပ်ပေးထားသော ထိုသစ်သားပုံးများမှာ လုံးဝ လေလုံကြောင်း သူ အာမခံနိုင်သည်။

ရှောင်းကောသည် စိတ်သက်သာရာရစွာ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ သူ ကူညီနိုင်လျှင် ပိုကောင်းပါသည်။ အကယ်၍ ဘူးခွံများမှာ လေလုံပါက ကြာရှည်ခံရန် ပြဿနာမရှိတော့ပေ။

"လေလုံပိတ်ထားတဲ့ နို့တွေကို ယုံဟိုင်ခရိုင်ကနေ မြို့တော်ဆီ အမြန်ဆုံး ပို့ဆောင်ရပါမယ်။ အခန်းအပူချိန်မှာဆိုရင် ခြောက်လလောက်အထိ မပုပ်သိုးဘဲ နေနိုင်ပါတယ်။ ဒါပေမဲ့ တစ်ခါ ပွင့်သွားပြီဆိုရင်တော့ နို့ကို အေးမြတဲ့နေရာမှာ ထားရမယ်။ ပြီးရင် သုံးရက်အတွင်း အကုန်သုံးရပါမယ်"

"ဒါကြောင့် ဆိုင်မှာ မြေအောက်ခန်းတစ်ခု ပြင်ထားဖို့ လိုပါတယ်။ ရေခဲတွေ ထည့်ထားပြီး ဆောင်းရာသီလို အေးနေအောင် ထားရင် အကောင်းဆုံးပဲ"

"ပြီးတော့ နို့ထွက်ပစ္စည်းတွေ လုပ်တဲ့အခါ ပတ်ဝန်းကျင် အပူချိန်ကို နည်းအောင် ထားပါ။ အလုပ်လုပ်တဲ့ နေရာမှာလည်း ရေခဲတွေ ရှိနေရင် အကောင်းဆုံးပါပဲ"

ရှောင်းကောသည် အနောက်တိုင်း အချိုပွဲများ လုပ်နည်းကို သိသည်။ ထောပတ်နှင့် ခရင်မ်ကဲ့သို့သော နို့ထွက်ပစ္စည်းများမှာ မြင့်မားသော အပူချိန်ကို မခံနိုင်ပေ၊ အထူးသဖြင့် နွေရာသီတွင် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် အေးမြသောလေရှိရန်မှာ မရှိမဖြစ် လိုအပ်သည်။

စုချန်ရှန်းက အလေးအနက် ခေါင်းငြိမ့်သည်။ သူမ ပြောသမျှကို သူ မှတ်သားထားလိုက်ပြီး ပြန်ရောက်လျှင် အကောင်အထည်ဖော်ရန် ပြင်ဆင်တော့မည်။

"စိတ်မပူပါနဲ့၊ မြေအောက်ခန်းနဲ့ ရေခဲတုံးတွေကို ကျွန်တော် စီစဉ်နိုင်ပါတယ်။ အားလုံး ပြီးသွားတဲ့အခါ ခင်ဗျား လာကြည့်ပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

"ဒါက ကျွန်မ လုပ်ပေးရမယ့် အလုပ်ပဲလေ။ ပြဿနာမရှိပါဘူး!"

ရှောင်းကော ပြုံးပြီး သဘောတူလိုက်သည်။ ငွေရမည်ဆိုလျှင် သူမ ဘာမဆို လုပ်ပေးရန် အသင့်ပင်။

"ကျွန်တော့်မှာ အသုံးမပြုရသေးတဲ့ လေလုံပုံး ငါးဆယ် ရှိသေးတယ်။ လိုတဲ့အခါ ကျွန်တော် ပို့ပေးမယ်။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် အဲဒါတွေက အတော်ကြီးတော့ နေရာယူတယ်လေ"

"ဟုတ်ကဲ့ပါ။"

နွားများမှာ နောက်နှစ်တွင်မှ နို့စထွက်မည် ဖြစ်သည်။ အခုကတည်းက ကြိုတင်စီစဉ်ထားပြီးမှ ကျန်ရှိသည်များကို အေးအေးဆေးဆေး ဖြေရှင်းကြမည် ဖြစ်သည်။

"ဒါဆို ကျွန်တော် ပြန်ပါဦးမယ်။ စောစောက ရိုင်းပြခဲ့တာ ရှိရင်လည်း ခွင့်လွှတ်ပါ၊ ဆက်သွယ်မှုတော့ မပြတ်စေချင်ဘူး"

စုချန်ရှန်းက လက်ထဲက ယပ်တောင်ကို ပြန်ဖြန့်ကာ ပြုံး၍ ဆိုသည်။

"ဟုတ်ကဲ့၊ အမြဲ ဆက်သွယ်ကြတာပေါ့။"

ရှောင်းကောကလည်း ထရပ်ကာ ပြုံး၍ ခေါင်းငြိမ့်ပြလိုက်သည်။

စုချန်ရှန်းသည် ကျေနပ်စွာဖြင့် အပြင်သို့ ထွက်လာပြီး တံခါးဝတွင် စောင့်နေသော လူနှစ်ယောက်အား "ကျားပေါင်... အထဲယူလာခဲ့တော့" ဟု ခိုင်းလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့!"

ကျားပေါင်သည် ပါးစပ်ထဲက မြက်ပင်ကို ထွေးထုတ်လိုက်ပြီး ဘေးကလူကို ခေါ်ကာ သေတ္တာများကို စတင် သယ်တော့သည်။

ရှောင်းကောသည် စပ်စုသည့်စိတ်ဖြင့် သူတို့ကို ကြည့်နေမိသည်။ သူတို့ ဘာတွေ သယ်နေကြတာလဲ? အစားအသောက်တွေတော့ မဟုတ်လောက်ပါဘူး။ ထုတ်ကုန်အသစ်တွေ ထပ်ထွက်လာပြန်ပြီလား?

သို့သော် ရှောင်းကော ထိုအတွေးကို ချက်ချင်း ပြန်ဖျောက်လိုက်သည်။ ဘယ်သူက အစားအသောက်တွေကို သစ်သားသေတ္တာကြီးတွေနဲ့ သိုလှောင်မှာလဲ? ပြီးတော့ သေတ္တာက အများကြီးပဲ။ မင်္ဂလာဆောင်အတွက်ဆိုရင်တောင် ဒီလောက်အများကြီး တင်တောင်းစရာ မလိုပါဘူး။

စုစုပေါင်း သေတ္တာကြီး ငါးလုံးရှိပြီး အားလုံးမှာ တန်ဖိုးကြီး ကျွန်းသားများဖြင့် ပြုလုပ်ထားသည်။ စုချန်ရှန်း၏ မျက်နှာပေါ်တွင် "ငါက ချမ်းသာတယ်" ဆိုသော စကားလုံးက အထင်းသား ပေါ်လွင်နေသည်။

"ဒါတွေက ကျွန်တော် ကမ္ဘာအနှံ့ လှည့်လည်ရင်း စုဆောင်းထားတဲ့ အသေးအမွှားလေးတွေပါ။ သိပ်တော့ တန်ဖိုးမရှိပါဘူး။ ကျွန်တော့်အိမ်မှာလည်း အမျိုးသမီး မရှိတော့ ဒါတွေကို သုံးမယ့်သူ မရှိဘူး။ အမျိုးသမီး စိတ်မရှိဘူးဆိုရင် လက်ခံပေးပါ"

စုချန်ရှန်းသည် သူရွေးချယ်ထားသော စီးပွားဖက်အပေါ် အလွန် ရက်ရောတတ်သူ ဖြစ်သည်။ တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပင် သူသည် နိုင်ငံအသီးသီးက သူငယ်ချင်းများထံမှ လက်ဆောင်များစွာ ရရှိထားသည်။ သူကိုယ်တိုင် မသုံးသဖြင့် ရှောင်းကောအား ပေးလိုက်ခြင်းမှာ ကောင်းမွန်သော အထင်အမြင် ကျန်ရစ်စေရန် ဖြစ်သည်။ ဤသို့ဆိုလျှင် နောင်တွင် အတူတူ အလုပ်လုပ်ရန် ပို၍ လွယ်ကူပေလိမ့်မည်။

ရှောင်းကောသည် သူ၏ ရည်ရွယ်ချက်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း သိသော်လည်း ငြင်းရန် နောက်ကျသွားပြီ ဖြစ်သည်။ အခုမှ ငြင်းလိုက်လျှင် ရိုင်းစိုင်းရာ ရောက်ပေလိမ့်မည်။

"ထားလိုက်ပါတော့လေ၊ ရှိပါစေတော့။"

"ကြိုပြီး ကျေးဇူးတင်ပါတယ်ရှင်။"

"ကျေးဇူးတင်စရာ မလိုပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ နာမည်နဲ့ပဲ ခေါ်ကြရအောင်။ ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ထက် ငယ်မယ့်ပုံပဲ။ ကျွန်တော် ခင်ဗျားကို ရှောင်းကောလို့ပဲ ခေါ်မယ်။ ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ကို စုစီ ဒါမှမဟုတ် ချန်ရှန်း လို့ ခေါ်နိုင်ပါတယ်"

ရှောင်းကော သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ စောစောက အခြေအနေအရ သူ့ကို "အစ်ကို" ဟု ခေါ်ခိုင်းလိမ့်မည်ဟု သူမ ထင်ထားခြင်းဖြစ်သည်။ ကံကောင်းစွာဖြင့် သူက ထိုသို့ မပြောခဲ့ပေ။

ရှောင်းကော ခေါင်းငြိမ့်ရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် တစ်ဖက်လူက ရုတ်တရက် ဗုံးတစ်လုံး ပစ်ချလိုက်သည်။

"ဒါမှမဟုတ် စတုတ္ထမြောက်အစ်ကို ဒါမှမဟုတ် အစ်ကိုချန်ရှန်းလို့ ခေါ်ရင်လည်း ရပါတယ်"

ရှောင်းကောသည် သူ သူမကို စနောက်နေမှန်း သိသဖြင့် အားမရသလို ပြုံးကာ "ဒါဆိုလည်း ရှင်ကို နံပါတ်လေးလို့ပဲ ခေါ်မယ်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"..."

စုချန်ရှန်းသည် သူ၏ စနောက်နေသော မျက်နှာထားကို ပြန်မရုပ်သိမ်းနိုင်မီမှာပင် မျက်နှာမှာ အေးခဲသွားတော့သည်။

"နံပါတ်လေး?"

သူမက ဒီလိုနာမည်မျိုး ပေးနိုင်လိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

ခဏကြာမှ စုချန်ရှန်းက အားမရသလို ပြုံးကာ "ခင်ဗျား သဘောပါပဲ" ဟု အေးအေးဆေးဆေး ဆိုသည်။ ရှောင်းကောသည် နောက်ဆုံးတွင်တော့ စိတ်ရင်းနှင့် ပြုံးလိုက်ပြီး လက်ဝေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။

"နှုတ်ဆက်ပါတယ် နံပါတ်လေးရေ။"

"..."

စုချန်ရှန်းသည် ခေါင်းခါကာ ရယ်မောလိုက်သည်။ သူသည် ယပ်တောင်ခတ်ရင်း မြင်းလှည်းပေါ်သို့ တက်လိုက်သည်။

ကျားပေါင်သည် ရယ်ချင်စိတ်ကို အောင့်ထားကာ နောက်က လိုက်သွားခဲ့သည်။ သူသည် ရှောင်းကောကို အမြန် နှုတ်ဆက်ပြီး လှည်းမောင်းထွက်ခဲ့သည်။ နောက်ထပ် တစ်စက္ကန့်လောက် ထပ်နေလျှင် သူ အော်ရယ်မိတော့မည်ကို စိုးရိမ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။

သူမက "နံပါတ်လေး" ဟု ခေါ်လိုက်သည်ကို ကြားသောအခါ သူ မြို့တော်သို့ ပြန်ရောက်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ အကြောင်းမှာ သခင်ကြီးကလည်း သခင်လေးကို ထိုအတိုင်းပင် အမြဲ ခေါ်လေ့ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ရှောင်းကောကတော့ ဘာမှ သိပ်မတွေးမိပေ။ သူက "စတုတ္ထ" ဆိုသော စကားလုံးကို ပြောလိုက်သည်နှင့် သူမ ခေါင်းထဲ ထိုနာမည် ပေါ်လာပြီး လွှတ်ခနဲ ပြောမိသွားခြင်း ဖြစ်သည်။ မမျှော်လင့်ဘဲ တစ်ဖက်လူက စိတ်မဆိုးသည့်အပြင် လက်ခံလိုက်သေးသည်။

မြင်းလှည်း ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ပြီးနောက် သူမ တံခါးပိတ်ကာ အိမ်ထဲပြန်ဝင်လာသည်။ အထဲရောက်သည်နှင့် ထောင့်တွင် သေသပ်စွာ ချထားသော သေတ္တာကြီး ငါးလုံးကို မြင်ရသောအခါ အနည်းငယ် အားကိုးရာမဲ့သလို ခံစားရသည်။

ဒါတွေကို သူမ ဘယ်လို ရွှေ့ရပါမည်နည်း။

ရှောင်းကောသည် သေတ္တာတစ်လုံးကို အမှတ်မထင် ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ အထဲမှ အရောင်စုံ အဝတ်စများကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် မျက်စိပင် ကျိန်းသွားတော့သည်။

"ဝိုး..."

ပစ္စည်းကောင်းများစွာ မြင်ဖူးသည်ဟု ထင်ထားသော ရှောင်းကောသည် ယခုမှ သူမ၏ အသိနည်းမှုကို သိလိုက်ရတော့သည်။ ကျန်ရှိသော သေတ္တာ လေးလုံးကို ဆက်တိုက် ဖွင့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ရှောင်းကော၏ စိတ်မှာ လုံးဝကို မှင်သက်သွားတော့သည်။

"ဒါတွေက အများကြီးပါလား..."

ပိုးထည်များ၊ ဖဲထည်များနှင့် ထူးခြားသော လက်ရက်ထည်များ အမျိုးစုံ ရှိနေသည်။ ဤအထည်များကိုသာ အင်္ကျီချုပ်ဝတ်မည်ဆိုပါက သူမ၏ တစ်သက်စာအတွက် လုံလောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအချိန်တွင် ရှောင်းကောသည် ၎င်းတို့ကို လက်ဖြင့် ကိုင်မိသည်ကို နောင်တရသွားသည်။ လက်ကို အရင် ဆေးခဲ့သင့်သည်။ စုချန်ရှန်း ပြောသော အသေးအမွှား လက်ဆောင်ဆိုသည်မှာ ဤမျှ တန်ဖိုးကြီးမှန်း သိလျှင် သူမ လုံးဝ လက်ခံခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။

ရှောက်နိုင်ငံ၏ လှပသော အထည်များအပြင် ပါရှားသိုးမွှေးထည်များနှင့် အနောက်တိုင်းမှ ပိုးထည်များလည်း ပါဝင်သည်။ အရောင်စုံ၊ ပုံစံစုံဖြင့် ကြည့်မဝနိုင်လောက်အောင် လှပလှသည်။ လှပသော ပုံစံများနှင့် တန်ဖိုးကြီးမှုကြောင့် ရှောင်းကောမှာ အတော်လေး ရင်ခုန်နေမိသည်။

သေချာ ရေတွက်ကြည့်သောအခါ အဝတ်စ ၂၅ လိပ် ရှိသည်။ ၎င်းတို့ကို ငွေအဖြစ် ပြောင်းလဲမည်ဆိုပါက အလွန်များပြားသော ပမာဏ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ရှောင်းကောသည် ပစ္စည်းများကို ပြန်သိမ်းရင်း မျက်ရည်ပင် ဝဲလာမိသည်။ ကောင်းပြီ၊ သူမ၏ တစ်သက်စာအတွက် အဝတ်အစားနှင့် အဝတ်စများ ထပ်ဝယ်ရန် မလိုတော့ပေ။

ဤလက်ဆောင်များကို အလဟဿ မဖြစ်စေရန် ရှောင်းကောသည် တစ်ညလုံး မအိပ်ဘဲ ဟင်းချက်နည်း များကို ရေးတော့သည်။ သူမ၏ အသိပညာနှင့် မှတ်ဉာဏ်ထဲရှိသမျှ အရာအားလုံးကို ရေးမှတ်လိုက်သည်။

၎င်းတင်မကဘဲ နို့လက်ဖက်ရည် အမျိုးမျိုး ပြုလုပ်နည်းများကိုလည်း ရေးလိုက်သည်။ သူမ မှတ်မိသမျှ အရာအားလုံးကို စာလုံးတစ်လုံးမှ မကျန်အောင် ရေးမှတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် သူမသည် အရင်က အချိုပွဲများနှင့် နို့လက်ဖက်ရည်ကို နှစ်သက်သူဖြစ်သဖြင့် အခုအခါ ၎င်းတို့၏ ဟင်းချက်နည်းများကို အပြည့်အစုံ ရေးနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှောင်းကောသည် မိုးလင်းခါနီးမှ စာရေးခြင်းကို ရပ်လိုက်သည်။ စာအုပ်တစ်အုပ်စာလောက် ရှိနေသော စာရွက်ပုံကို ကြည့်ကာ ကျေနပ်စွာဖြင့် သိမ်းဆည်းလိုက်သည်။ သူမသည် သမ်းဝေလိုက်ပြီး အိပ်ရေးပျက်သမျှကို ပြန်ဖြည့်ရန် အိပ်စက်ခြင်းဆီသို့ ဦးတည်လိုက်တော့သည်။

ဤသည်မှာ တစ်ယောက်တည်း နေထိုင်ခြင်း၏ အားသာချက်ပင် ဖြစ်သည်။ သူမ အလိုရှိသည့် အချိန်တွင် အိပ်နိုင်သလို၊ အလိုရှိသည့် အချိန်တွင်လည်း ဟင်းချက်နိုင်သည် မဟုတ်ပါလား။