← Chapters

ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်ခြင်း

Vol. 2 Ch. 17

ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံး တုန်လှုပ်ခြင်း

Vol. 2 Ch. 17

"ချင်ထျန်း... ဒါ မနေ့က စီနီယာအစ်ကိုကြီးလီကို ရိုက်ခဲ့တဲ့ လူသစ် မဟုတ်လား... ရောက်တာမှ တစ်ရက်ပဲ ရှိသေးတယ်... ညဘက်ကြီး တခြားနယ်မြေကို သွားပြီး လူရိုက်တယ်ပေါ့..."

ဒီလူက အငြိုးအတေး ကြီးလွန်းတယ်။ ခဏလောက်တော့ စောင့်လို့ မရဘူးလားကွာ...။

ဘယ်သူကများ အဲဒီနေ့မှာပဲ ချက်ချင်း သွားရိုက်လို့လဲ...။

"ဘိုးဘေးပေါက်စချင်က တကယ် ရက်စက်တာပဲ..." သူက အခုမှ စရောက်တာလေ... လူဘယ်နှယောက်လောက် ရိုက်ပြီးသွားပြီလဲ...။

အထူးသဖြင့် ရောင်စုံ ကောင်းကင်ဝါးမျို ဖားပြုပ် အကြောင်း ချင်ထျန်းကို သတိပေးခဲ့ဖူးသော ဝတ်ကောင်းစားလှနှင့် လူငယ်လေး ဆိုလျှင် ပို၍ ထိတ်လန့်နေသည်။

သူလည်း တောင်ဘက်နယ်မြေသို့ ရောက်ရှိနေပြီး ချင်ထျန်း၏ လုပ်ရပ်များကို အစကတည်းက စောင့်ကြည့်နေခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

ချင်ထျန်းသည် တောင်တံခါးဝသို့ ရောက်ရောက်ချင်း ဖားပြုပ်တစ်ကောင်ကို ကန်ထုတ်ခဲ့ပြီးနောက် ဂိုဏ်း၏ နတ်ဘုရားလိပ်မင်းကိုပါ ရိုက်နှက်ခဲ့သည်။

လူရော တိရစ္ဆာန်ပါ မရှောင်... မြင်သမျှ အကုန် လိုက်ရိုက်နေတာ...။

ဒီကောင်က သူ့မျက်စိထဲ ကန့်လန့်ဝင်တာနဲ့ လိုက်ရိုက်တတ်တဲ့ လူစားမျိုးလား...။

"နောက်ဆို ဘိုးဘေးပေါက်စချင်ကို တွေ့ရင် ရှောင်သွားကြ... အရိုက်ခံရရင် အလကား နာမယ်"

သူ ရောက်တာမှ ၁၅ မိနစ်လောက်ပဲ ရှိသေးတယ်... လီလုံဖေးကို ရိုက်ပြီးသွားပြီ...။

ဒီနှစ် လူသစ်တွေ အကုန်လုံး ချင်ထျန်း ဘယ်လောက် ရက်စက်သလဲ ဆိုတာ သိကြသည်။ သူက ချက်ချင်း လက်တုံ့ပြန်တတ်သူ။ ဒါပေမဲ့ ညဘက်ကြီး ထသွားပြီး ရိုက်နှက်လိမ့်မယ်လို့တော့ ဘယ်သူမှ ထင်မထားခဲ့ကြချေ။

အဖြစ်အပျက် အသေးစိတ်ကို သိလိုက်ရသောအခါ တောင်ဘက်နယ်မြေ ဂိုဏ်းသားများ အားလုံး ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်ကုန်ကြသည်။

မနေ့က ချင်ထျန်းကို သွားမစခဲ့မိလို့ တော်ပါသေးရဲ့ဟု အားလုံး သက်ပြင်းချလိုက်မိကြသည်။

လီလင်းဖုန်းနှင့် အခြားသော ဂိုဏ်းသားဟောင်း အချို့လည်း လူအုပ်ထဲတွင် ရှိနေကြသည်။ သူတို့က မူလက ချင်ထျန်းကို လက်စားချေရန် ကြံစည်နေကြသော်လည်း ဤသတင်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ထိုအကြံကို ချက်ချင်း စွန့်လွှတ်လိုက်ကြသည်။

သောက်ကျိုးနည်း... ဒီလောက် ရက်စက်တဲ့ကောင်နဲ့ သွားမပတ်သက်တာ အကောင်းဆုံးပဲ... မဟုတ်ရင် နောက်ဆို တစ်ရက်မှ အေးအေးချမ်းချမ်း နေရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး။

"စီနီယာအစ်ကိုကြီးလီ... ငါတို့ ဒီကိစ္စကို ဒီမှာတင် ရပ်လိုက်ကြမလား..."

လီလင်းဖုန်းက လက်ကာပြလိုက်သည်။ "မေ့လိုက်တော့... မေ့လိုက်တော့..." ရုတ်တရက် သူ စိတ်ပြောင်းသွားသည်။ အကယ်၍ ဒီကောင်က ညဘက်ကြီး သူ့ဆီ လာရှာရင် ဘယ်လိုလုပ်မလဲ...။ "ငါတို့ တစ်ခုခု ယူသွားပြီး တောင်းပန်လိုက်ရင် ကောင်းမလား..."

"ဘာ..."

လူတစ်စုလုံး ကြောင်အမ်းသွားသည်။ ဒါ တောင်ဘက်နယ်မြေရဲ့ ဗိုလ်ကျနေသူကြီး ဟုတ်ပါလေစ...။

ကိုယ့်ဘက်ကနေ လက်ဆောင်ယူသွားပြီး တောင်းပန်ဖို့ စဉ်းစားနေတာလား...။

"စီနီယာအစ်ကိုကြီးလီ... ဒါက သိပ်ပြီး ရှက်ဖို့ကောင်းလွန်းပါတယ်... သိက္ခာကျစရာကြီးဗျာ..."

"ငတုံး... မျက်နှာက အရေးကြီးလား... အသက်က အရေးကြီးလား..." လီလင်းဖုန်းက တည်ကြည်လေးနက်သော မျက်နှာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

တောင်ဘက်နယ်မြေ၏ ထိပ်သီး စီနီယာအစ်ကိုကြီးသည် ခရမ်းရောင် ဆံပင်၊ ခရမ်းရောင် မျက်လုံးများနှင့် ဖြစ်ပြီး ထူးခြားသော အသွင်အပြင် ရှိသည်။ သူ၏ အသားအရေမှာ ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ကြည်လင်နေပြီး မျက်ဝန်းများထဲတွင် ခရမ်းရောင် အလင်းတန်းများ တောက်ပနေသည်။

သူ မနှစ်မြို့သော ပုံစံ ပေါက်နေသည်။ သူ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေစဉ် အနောက်ဘက်နယ်မြေ၏ ခေါင်းဆောင်က လူထောင်ပေါင်းများစွာ ခေါ်ဆောင်ပြီး တောင်ဘက်နယ်မြေတွင် လာရောက် ပြဿနာရှာနေကြောင်း သတင်းလာပို့သဖြင့် အနှောင့်အယှက် ဖြစ်သွားရသည်။

သူ၏ ခြေလှမ်းများမှာ ပေါ့ပါးသော်လည်း တောင်တစ်လုံးကဲ့သို့ လေးလံကာ မြေကြီးကို ဖိချလိုက်သကဲ့သို့ ရှိပြီး အသက်ရှူရ ခက်ခဲစေသည်။

နယ်မြေတစ်ခု၏ ခေါင်းဆောင် ဖြစ်လာရန် ဆိုလျှင် ခွန်အားက သာမန်ထက် ထူးကဲနေရမည်။

"အဲဒါ တောင်ဘက်နယ်မြေရဲ့ ထိပ်သီး စီနီယာအစ်ကိုကြီး ကျီးပုဖန် ပဲ..." အနောက်ဘက်နယ်မြေမှ ဂိုဏ်းသား တစ်ဦးက တီးတိုး ပြောလိုက်သည်။

တောင်ဘက်နယ်မြေ ဂိုဏ်းသား ကျီးပုဖန်သည် ထူးကဲသော ပါရမီကို ပိုင်ဆိုင်ထားပြီး လွန်ခဲ့သော ခြောက်နှစ်က ပါရမီအကောင်းဆုံး တစ်ဦးတည်းသော သူဖြစ်သည်။

သူသည် ကျင့်ကြံခြင်းကိုသာ အာရုံစိုက်ပြီး ခြောက်နှစ်လုံးလုံး တောင်ပေါ်မှ မဆင်းဘဲ တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေခဲ့ကာ လူမြင်ကွင်းသို့ ထွက်လာခဲသည်။

အပြင်ဂိုဏ်းသား တိုင်း သူ့နာမည်ကို ကြားဖူးကြသည်။

အတွင်းဂိုဏ်းသားများနှင့် အမြုတေဂိုဏ်းသားများကပင် သူ့ကို အတွင်းဂိုဏ်းသို့ အမြန်ဆုံး ဝင်ရောက်လာပြီး သူတို့နှင့် ယှဉ်ပြိုင်စေလိုကြသည်။

သို့သော် ခြောက်နှစ်လုံးလုံး တောင်ပေါ်မှ မဆင်းခဲ့သော ကျီးပုဖန်သည် မစ်ရှင် တစ်ခုမှ မလုပ်ခဲ့သဖြင့် အပြင်ဂိုဏ်းသား အဖြစ်သာ ရှိနေသေးသည်။

အတွင်းဂိုဏ်းမှ စတင်၍ ဟောက်ရန်ဂိုဏ်းသားများသည် အခြား ဂိုဏ်းများမှ ဂိုဏ်းသားများထက် များစွာ တန်ဖိုးရှိသည်ဟု ဆိုစမှတ် ပြုကြသည်။

သို့သော် ဟောက်ရန်ဂိုဏ်း၏ အပြင်ဂိုဏ်းသည်သာလျှင် "နဂါးပုန်းခိုရာ" နေရာစစ်စစ် ဖြစ်ပေသည်။

ကျီးပုဖန်၏ အရည်အသွေးသည် ထူးခြားပြီး သာမန်လူနှင့် မတူပေ။

အနောက်ဘက်နယ်မြေ၏ ထိပ်သီး စီနီယာအစ်ကိုကြီးသည်လည်း ထိုနည်းတူ ထူးခြားပြီး သူ့နာမည်မှာ ပိုင်လုံ ဖြစ်သည်။

သူသည် လွန်ခဲ့သော ကိုးနှစ်က ဒုတိယရခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ သူသည် အခြားသူများ၏ နောက်တွင် အမြဲ တစ်လှမ်း နောက်ကျနေခဲ့သဖြင့် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံနေခြင်း သို့မဟုတ် တံခါးပိတ် ကျင့်ကြံရန် ပြင်ဆင်နေခြင်းများသာ လုပ်ဆောင်နေလေ့ ရှိသည်။

ကံမကောင်းစွာဖြင့် သူသည် ထိုပါရမီရှင်ကို မီအောင် လိုက်နိုင်ခြင်း မရှိသေးပေ။ ထိုလူသည် မစ်ရှင် ဆယ်ခုကို ပြီးမြောက်အောင် လုပ်ပြီး အတွင်းဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်သွားသည့်တိုင် ကျင့်ကြံမှု အဆင့်မှာ သူ့ထက် သာလွန်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

ပိုင်လုံ၏ မျက်လုံးများမှာ လျှပ်စီးကဲ့သို့ လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး ဟောက်ရန်ဖြောင့်မတ်ခြင်း ချီစွမ်းအင်များ သူ့ဘေးတွင် ဝန်းရံနေသဖြင့် ခေတ်ပြိုင် ကွန်ဖြူးရှပ် ပညာရှင်ကြီး တစ်ဦးနှင့် တူနေသည်။

"ပိုင်လုံ... မင်း ပြဿနာ လာရှာပြန်ပြီလား..." ကျီးပုဖန်က လက်ပိုက်လိုက်ရာ မျက်လုံးများထဲတွင် ခရမ်းရောင် အလင်းတန်း တစ်ချက် လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။

"ဟမ့်... ငါ ဒီတလော အချိန်မရဘူး... အတွင်းဂိုဏ်း ဝင်ဖို့ စိတ်လောနေတာ... မင်းနဲ့ ရန် ဖြစ်ဖို့ စိတ်မဝင်စားဘူး... မနေ့ညက တောင်ဘက်နယ်မြေက ဂိုဏ်းသား တစ်ယောက် အနောက်ဘက်နယ်မြေထဲ ဝင်လာပြီး ငါ့ဂိုဏ်းသား နှစ်ယောက်ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်သွားတယ်... တစ်ယောက်က ဒဏ်ရာ ပြင်းထန်ပြီး နောက်တစ်ယောက်က မျက်လုံး ထိသွားလို့ လဝက်လောက် အလင်းရောင် မြင်ရမှာ မဟုတ်ဘူး... ငါက ဖြေရှင်းချက် လာတောင်းတာ..."

"အဲဒါ အမှန်ပဲလား..." ကျီးပုဖန်က ဘေးပတ်လည်ရှိ လူများကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

လူအုပ်ကြီးမှာ အကြည့်လွှဲလိုက်ကြသည်။ ဤကိစ္စမှာ ဂုဏ်ယူစရာ မဟုတ်သော်လည်း အမှန်တရား ဖြစ်နေသည်။

တခြားသူသာ ဆိုလျှင် သူတို့ ငြင်းချက်ထုတ်ကောင်း ထုတ်ကြပေလိမ့်မည်။

သို့သော် ချင်ထျန်း၏ မနေ့က မောက်မာပြီး ရန်ငြိုးထားတတ်သော အပြုအမူကို ပြန်တွေးမိပြီး ဒါက အမှန် ဖြစ်လောက်သည်ဟု ခံစားလိုက်ကြရသည်။

"ညသန်းခေါင်ကြီး လူတစ်ယောက်ကို ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်တာက စည်းကမ်းနဲ့ မညီတာ အမှန်ပဲ... ချင်ထျန်းကို ဒီခေါ်လာခဲ့..." ကျီးပုဖန်က အမိန့်ပေးလိုက်သည်။ သူ၏ လေသံမှာ ပြတ်သားလွန်းသဖြင့် မည်သူမျှ မမေးခွန်းထုတ်ရဲကြပေ။

လူတစ်ယောက်က ချင်ထျန်းကို သွားရှာရန် ချက်ချင်း ထွက်သွားလေသည်။

"ချင်ထျန်းက ဘယ်နှစ်က ဂိုဏ်းသားလဲ... ဘယ်လိုလုပ် စည်းကမ်းတွေကို ဒီလောက် နားမလည်ရတာလဲ..." ကျီးပုဖန်က မေးလိုက်သည်။ ချင်ထျန်း လူရိုက်ခဲ့သည်ကို သူ အပြစ်မတင်လိုပေ။

သို့သော် လက်စားချေရန်အတွက် ညဘက်ကြီး သွားရောက် တိုက်ခိုက်ခြင်းသည် လူကြီးလူကောင်း ပီသသော အပြုအမူ မဟုတ်သလို ကွန်ဖြူးရှပ် ပညာရှင် တစ်ဦး၏ အပြုအမူလည်း မဟုတ်ပေ။

သူတို့သည် ကွန်ဖြူးရှပ် ဝါဒကို ကျင့်ကြံကြသည်။ နားလည်မှု တိမ်ကောသေးသော်လည်း ကွန်ဖြူးရှပ် ပညာရှင် တစ်ဦး အနေဖြင့် သိက္ခာရှိရှိ ပြုမူသင့်ပြီး သူတစ်ပါးကို စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်သင့်ဟု သူ ခံယူထားသည်။

"စီနီယာအစ်ကိုကြီး... သူက မနေ့ကမှ ရောက်တဲ့ လူသစ်ပါ..."

"ဟမ်..." ကျီးပုဖန် မျက်ခုံးပင့်လိုက်သည်။

ဘေးမှ လူတစ်ယောက်က ချင်ထျန်း မနေ့က လုပ်ခဲ့သမျှကို ပြန်ပြောပြလိုက်သည်။

ကျီးပုဖန်၏ မျက်နှာမှာ တစ်ချက် ရှုံ့မဲ့သွားပြီး စိတ်ထိန်းထားရသည်။ ဒါက လူသစ်တစ်ယောက် လုပ်တဲ့ ကိစ္စတဲ့လား...။

လီလင်းဖုန်းကို သတိလစ်အောင် ရိုက်ခဲ့ပြီး ဂိုဏ်းသားဟောင်း အများအပြားကို ဒဏ်ရာရစေခဲ့သည်။

ရောက်ရောက်ချင်းမှာပင် သူ့ကို ပြစ်မှားသော ဂိုဏ်းသားဟောင်းကို ပညာပေးရန် ညဘက်ကြီး ပြေးသွားခဲ့သည်။

ကျီးပုဖန် ရုတ်တရက် အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်... "ဒါက မိစ္ဆာလမ်းစဉ်က လူတွေရဲ့ လုပ်ရပ်နဲ့ ဘာကွာလို့လဲ... နည်းနည်းလေးမှ သည်းမခံဘဲ လူတွေကို လိုက်ရိုက်နေတာ..."

တောင်ဘက်နယ်မြေ၏ ခေါင်းဆောင် တစ်ယောက် အနေဖြင့် ဤကဲ့သို့သော လူမျိုး ရှိနေသည်ကို သူ မည်သို့ ခွင့်ပြုနိုင်မည်နည်း။

ဟောက်ရန်ဂိုဏ်းသား တစ်ယောက်သည် ကြင်နာခြင်း၊ ရိုးသားခြင်း မရှိလျှင် နေပါစေ... သူတစ်ပါးကို အလွယ်တကူ ထိခိုက်အောင် မလုပ်သင့်ပေ။ ညသန်းခေါင်ကြီး အကြမ်းဖက်ခြင်းကဲ့သို့သော ယုတ်မာသည့် လုပ်ရပ်မျိုးကိုမူ လုံးဝ မလုပ်သင့်ပေ။

လူကောင်း မဖြစ်နိုင်ရင်တောင် လူဆိုးတော့ မဖြစ်စေနဲ့လေ...။

လီလင်းဖုန်းမှာ စပ်စုချင်စိတ်ဖြင့် ကြည့်နေသည်။ သူ့ပါးစပ်က နာနေဆဲပင်။

ချင်ထျန်းနှင့် လူသစ်တို့ အချင်းချင်း ပထမဆုံး တွေ့ဆုံချိန်တွင် ပဋိပက္ခ ဖြစ်ခဲ့ကြပြီး ချင်ထျန်းက လက်တုံ့ပြန်သည်မှာ ပုံမှန် ဖြစ်ကြောင်း သူ ကြားခဲ့ရသည်။ ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်းသားဟောင်းကရော ဘာလို့လဲ...။

"စီနီယာအစ်ကိုကြီးပိုင်လုံ... ခင်ဗျားရဲ့ ဂိုဏ်းသားဟောင်းက ဘာလို့ ချင်ထျန်းနဲ့ ပြဿနာ ဖြစ်ခဲ့တာလဲ..." လီလင်းဖုန်းက မေးလိုက်သည်။

"ဒါက..." ပိုင်လုံ ခေတ္တမျှ စကားထစ်သွားပြီး မည်သို့ ပြန်ဖြေရမည် မသိ ဖြစ်သွားသည်။ သို့သော် အပြစ်က ချင်ထျန်းဘက်တွင် ရှိကြောင်း သတိရသွားပြီး... "ဒီအတိုင်းပဲ သူ့ကို ကြည့်လိုက်မိရုံလေးပါ" ချင်ထျန်းက သူ့ကို တားပြီး ရိုက်နှက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

"ဘာ..."

ရှိနေကြသော ဂိုဏ်းသား ထောင်ပေါင်းများစွာမှာ အံ့ဩလွန်းသဖြင့် စကားမပြောနိုင် ဖြစ်သွားကြသည်။

ကြည့်လိုက်မိရုံနဲ့ ချင်ထျန်းက သူ့ကို ရိုက်ပြီး မျက်လုံးကိုပါ ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်လိုက်တာလား...။

လူယုတ်မာပဲ...။

ဒါ တကယ့်ကို လူယုတ်မာ စစ်စစ်ပဲ။

မိစ္ဆာလမ်းစဉ် လိုက်တဲ့သူတွေထက်တောင် ပိုဆိုးနေသေးတယ်။

ဘယ်လောက် ယုတ်မာတဲ့ လူပဲ ဖြစ်ဖြစ်... လမ်းသွားရင်း ကြည့်လိုက်မိရုံနဲ့တော့ လူကို မရိုက်ပါဘူးကွာ...။

"အကြီးအကဲတွေက ဘယ်လိုလုပ် ဒီလိုလူမျိုးကို လက်ခံလိုက်တာလဲ... ဟောက်ရန်ဂိုဏ်းရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ထိခိုက်စေမှာပေါ့..."

အနောက်ဘက်နယ်မြေ ဂိုဏ်းသားများမှာ ဒေါသထွက်နေကြပြီး ချင်ထျန်းကို ရှုတ်ချနေကြသည်။

တောင်ဘက်နယ်မြေ ဂိုဏ်းသားများက ဝင်ပြောချင်ကြသော်လည်း ချင်ထျန်း၏ လုပ်ရပ်များကို တွေးမိသောအခါ ဘယ်က စပြောရမှန်း မသိ ဖြစ်ကုန်ကြသည်။

ဘာကြောင့်လဲ ဆိုတော့ ချင်ထျန်း၏ အလုပ်ရပ်က တကယ်ကို မှားယွင်းနေလို့ပင်။

ညဘက်ကြီး လူရိုက်တာကို ထားလိုက်ပါတော့... အဲဒါက နှစ်ယောက်သား ပြဿနာ ဖြစ်လို့ပါလို့ ပြောလို့ ရသေးတယ်။

ဒါပေမဲ့ ကြည့်လိုက်မိရုံနဲ့ လူရိုက်တယ် ဆိုတာကတော့... လွန်လွန်းနေပြီ။

All Chapters