← Chapters

အခန်း (၄၀၅)

Vol. 27 Ch. 405

အခန်း (၄၀၅)

Vol. 27 Ch. 405

အကယ်၍ ခရိုင်ဝန်လျိုသာ စရိုက်မကောင်းသောသူ ဖြစ်ခဲ့လျှင် ရှု့ပေါ်ထုန်သည် အိမ်ဂရန်ကို စိတ်ချလက်ချ အပ်နှံထားခဲ့လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ကျန်းတန်းဟယ်ကလည်း ထိုအချက်ကို ခေါင်းညိတ်ထောက်ခံသည်။ သူ ဆက်ပြောပြသော စကားများကြောင့် ချင်းရှောင်းကောသည် ခရိုင်ဝန်လျိုကို ပို၍ပင် လေးစားသွားမိသည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်တုန်းက ကွမ်ရန်ပြည်နယ်က ကျူးကျစ်ကျိုးက အသက်ကြီးလာပြီဖြစ်လို့ အထက်လူကြီးတွေက အနီးနားက လေးစားရတဲ့ ခရိုင်ဝန်တစ်ယောက်ကို ရာထူးတိုးပေးပြီး ကွမ်ရန်ပြည်နယ်ကို ပြောင်းရွှေ့ဖို့ စီစဉ်ခဲ့ကြတယ်။ ခရိုင်ဝန်လျိုက ပထမဆုံး ရွေးချယ်ခံရသူပေါ့။ ဒါပေမဲ့ ယုံဟိုင်ခရိုင်က ပြည်သူတွေက သူ့ကို မသွားစေချင်ကြလို့ အားလုံးက ဝိုင်းတောင်းပန်ပြီး ထားခဲ့ဖို့ ပြောခဲ့ကြတယ်။ အဲဒီအချိန်တုန်းက ခရိုင်ဝန်လျိုက အထုပ်အပိုးတွေတောင် ပြင်ပြီးနေပြီ၊ ဒါပေမဲ့ ဒီမြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရတော့ သူ ဒီမှာပဲ ဆက်နေဖို့ ဆုံးဖြတ်လိုက်တယ်"

ရာထူးတိုးဖို့ အမြဲပြောလေ့ရှိသော ထိုလူသည် ယုံဟိုင်ခရိုင် ပြည်သူများအတွက် သူ၏ရာထူးတိုးခြင်းကို စွန့်လွှတ်ပြီး သာမန်ခရိုင်ဝန်လေးအဖြစ်သာ ဆက်နေရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

!!

အမှန်တကယ်ပင် လူတစ်ယောက်ကို အပြင်ပန်းကြည့်ရုံနှင့် ဆုံးဖြတ်၍မရပေ။

အစပိုင်းတွင် သူမသည် ခရိုင်ဝန်လျိုကို လူကောင်းမဟုတ်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် သူမ ထိုလူကို အထင်မှားခဲ့ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

သူတို့သည် နှစ်ထပ်အိမ်ကြီးသို့ ရောက်ရှိလာသောအခါ ရှု့ပေါ်ထုန်သည် ရှောင်းကော၏ ညွှန်ကြားချက်အတိုင်း ထိုနေရာတွင် ရှိနေဆဲပင်။ သို့သော် သူ၏ရှေ့တွင် ရေနွေးအိုး သုံးလုံး ရှိနေသည်။

သူမသည် သူ့အတွက် မက်မန်းဖျော်ရည် တစ်အိုးတည်းသာ မှာပေးခဲ့သည်ကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မှတ်မိနေသည်။ ကျန်သည့် နှစ်အိုးက ဘယ်ကရောက်လာသနည်း?

သူမ မမေးမီမှာပင် ရှု့ပေါ်ထုန်က ဝန်ခံလိုက်သည်။

ရှောင်းကော ပေးလိုက်သော တစ်အိုးတည်းနှင့် မလောက်သဖြင့် လမ်းမှာတင် သောက်လိုက်ရာ ကုန်သွားခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့် ဆိုင်သို့ ပြန်သွားပြီး နောက်ထပ် သုံးအိုး ထပ်တောင်းခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

"ရှင်က ပိုက်ဆံ ဘယ်ကရလို့လဲ?"

"ပိုက်ဆံ မလိုပါဘူး။ အလကားပေးတာ။"

ရှု့ပေါ်ထုန်က သူမကို မဟုတ်ကဟုတ်က မေးခွန်းတွေ မေးနေသလိုမျိုး ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ ပုံစံမှာ ပိုက်ဆံမရှိမှန်း သိသာလွန်းလှရာ လက်ဖက်ရည်အတွက် ပေးစရာ အကြောင်းမရှိပေ။

ရှောင်းကော သူ့ကို ဆက်မကြည့်တော့ပေ။ ဒါဆို သူက အလကား သောက်ခဲ့တာပေါ့။ ဟွန်း... သူမသာ မရှိရင် ရူယီက သူ့ကို ယင်ကောင်ရိုက်တံနဲ့ ရိုက်ထုတ်လိုက်မှာ ကြာလှပြီ။

အမှန်တကယ် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သည်မှာ ဤသို့ဖြစ်သည် - ရှု့ပေါ်ထုန် ဆိုင်ထဲမဝင်မီကတည်းက ရေနီ (Red water) လိုချင်ကြောင်း အော်ဟစ်နေခဲ့သည်။ ရှောင်းကောနှင့် ရူယီတို့ စကားပြောနေသည်ကို သူ မြင်ခဲ့ဖူးသဖြင့် သူတို့မှာ အလွန်ရင်းနှီးကြောင်း သူ သိထားသည်။ ထို့ကြောင့် ရူယီ၏ မျက်နှာကို သူ မှတ်မိနေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူ ဆိုင်ထဲဝင်သည်နှင့် ယင်ကောင်ရိုက်တံ ကိုင်ထားသော ရူယီထံသို့ တိုက်ရိုက် လျှောက်သွားတော့သည်။

"ငါ ရေနီ လိုချင်တယ်!"

"ရပ်လိုက်! နင့်မှာ တစ်အိုး ရှိပြီးသား မဟုတ်လား?"

ရူယီသည် ယင်ကောင်ရိုက်တံကို ရှေ့တွင် ကာထားပြီး ထိတ်လန့်တကြား ပြောလိုက်သည်။

ရှု့ပေါ်ထုန်က လမ်းပိတ်ထားသော ထိုရိုက်တံကို ကြည့်လိုက်သည်။ သူ ဘယ်လိုမှ ကျော်သွားလို့ မရသဖြင့် ရှေ့ဆက်မတိုးတော့ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ သူမ ကိုင်ထားချင်သလောက် ကိုင်ထားပါစေ၊ သူ ရေနီတောင်းတာကိုတော့ ဒါက မတားနိုင်ပါဘူး။

"ဒီမှာ ဘာမှမကျန်တော့ဘူး။ ငါ့အတွက် မလောက်ဘူး"

ရှု့ပေါ်ထုန်သည် သူ လိမ်မပြောကြောင်း ပြသရန် သူ၏လက်ထဲက အိုးအလွတ်ကို ရူယီအား ဝေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။

သူ့ကို မြန်မြန် ပြန်လွှတ်ချင်သဖြင့် ရူယီသည် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားလိုက်ရသည်။ သူမသည် ရေနွေးအိုး သုံးလုံး ဆက်တိုက် ဖျော်ပေးလိုက်ပြီး အဝေးကနေ လှမ်းပေးလိုက်သည်။

"ကဲ... သွားတော့။"

ရှု့ပေါ်ထုန်ကတော့ ဂရုမစိုက်ပေ။ သူသည် အိုးများကို ပျော်ရွှင်စွာ ပွေ့ပိုက်ပြီး ဆိုင်ထဲမှ ထွက်လာခဲ့သည်။ သူ၏ စိတ်ကြည်လင်မှုကို ပြသသည့်အနေဖြင့် တစ်လမ်းလုံး ခုန်ပေါက်ပြီး ပြန်လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ရူယီသည် သူ ထွက်သွားသည်ကို ကြည့်ပြီးမှ သက်ပြင်းချနိုင်တော့သည်။

ရေနွေးအိုး သုံးလုံး၊ ပေါင်းလိုက်လျှင် မက်မန်းဖျော်ရည် လေးအိုး။

ရူယီသည် မျက်ရည်ဝိုင်းလျက် ထိုအိုးများအတွက် ကျသင့်ငွေကို ရှောင်းကော၏ စာရင်းထဲတွင် မှတ်လိုက်တော့သည်။

အခြားတစ်ဖက်တွင် ရှောင်းကောသည် ကျန်သည့်သူများနှင့်အတူ အိမ်ထဲသို့ ဝင်သွားသည်။ အတွင်းဝန်နှင့် ရှု့ပေါ်ထုန်တို့သည် စာချုပ်ကို အကြိမ်ကြိမ် စစ်ဆေးပြီးမှ ထုတ်ပေးလိုက်ကြသည်။

"ဒါက အိမ်လွှဲပြောင်းပေးတဲ့ စာချုပ်ပါ။ ကြည့်လိုက်ပါ၊ ပြဿနာမရှိရင် လက်မှတ်ထိုးလိုက်ပါ"

အတွင်းဝန်က ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် ရှောင်းကောကို စာရွက်စာတမ်းများ ကမ်းပေးလိုက်သည်။ အစပိုင်းတွင် ရှောင်းကောက ဒါဟာ အိမ်ဂရန်လို့ ထင်ခဲ့သော်လည်း သေသေချာချာ ကြည့်လိုက်သောအခါ မဟုတ်သည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ရှောင်းကောနှင့် ကျန်းတန်းဟယ်တို့သည် ၎င်းကို ယူပြီး ဂရုတစိုက် ဖတ်ကြည့်လိုက်ကြသည်။ အပေါ်ဆုံးတွင် စာလုံးကြီးကြီးဖြင့် ရေးထားသည်မှာ "လူကြီးလူကောင်း သဘောတူညီချက်" ဟူ၍ ဖြစ်သည်။

ဒါက ကတိဝန်ခံချက် စာတစ်စောင် ဖြစ်သည်။ အဓိက အကြောင်းအရာမှာ ရှု့ပေါ်ထုန်သည် သူ၏ နှစ်ထပ်အိမ်ကြီးကို လက်ခံမည့်သူက အောက်ပါ လိုအပ်ချက်များကို ဖြည့်ဆည်းပေးနိုင်လျှင် အခမဲ့ လွှဲပြောင်းပေးရန် ဆန္ဒရှိကြောင်း ဖြစ်သည်။

ပထမအချက် - လက်ခံသူသည် ရှု့ပေါ်ထုန်ကို မိသားစုဝင်ကဲ့သို့ ဆက်ဆံရမည်။

ဒုတိယအချက် - လက်ခံသူသည် ရှု့ပေါ်ထုန် ကွယ်လွန်သည်အထိ စောင့်ရှောက်ရမည်။ သူ့ကို စွန့်ပစ်ခြင်း သို့မဟုတ် နှိပ်စက်ခြင်း မပြုရ။

တတိယအချက် - လက်ခံသူသည် ရှု့ပေါ်ထုန် သဘာဝအတိုင်း မကွယ်လွန်မီအထိ သူ၏ အစားအသောက်၊ အဝတ်အထည်နှင့် သွားလာရေးတို့အတွက် တာဝန်ယူရမည်။

စတုတ္ထအချက်...

ပဉ္စမအချက်...

သဘောတူညီချက်ထဲတွင် အချက်အလက်များစွာ ပါဝင်သော်လည်း အဓိက သတ်မှတ်ချက်မှာ ရှု့ပေါ်ထုန် ပြောခဲ့သလိုပင် ဖြစ်သည်။ သူမသည် သူ့ကို တစ်ဘဝလုံး စောင့်ရှောက်ပေးရုံသာ ဖြစ်သည်။

ကျန်းတန်းဟယ်သည် သဘောတူညီချက်ကို ဖတ်ပြီးနောက် သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။ ရှု့ပေါ်ထုန် ပြောသော "စောင့်ရှောက်မှု" ဆိုသည်မှာ အခြေခံ စောင့်ရှောက်မှုမျိုးသာ ဖြစ်သည်။ သူ အစပိုင်းက ထင်ထားသလို မဟုတ်ပေ။ ယခုမှသာ သူ လုံးဝ စိတ်အေးသွားတော့သည်။

စာချုပ်၏ အဆုံးတွင် စာလုံးအမည်းကြီးများဖြင့် မှတ်သားထားသော စာတန်းအချို့ ရှိသည်။

"မှတ်ချက် - သင်၏ အသက်ဖြင့် ကျိန်ဆိုရမည်။ အထက်ပါ အချက်များကို လိုက်နာမှသာ စာချုပ်သည် အတည်ဖြစ်မည်။"

အနောက်ဘက်တွင် လက်မှတ်နှင့် လက်ဗွေရာလည်း ပါရှိသည်။ သဘောတူညီချက်ကို အလွန်ပင် စေ့စပ်သေချာစွာ ပြုလုပ်ထားခြင်း ဖြစ်သည်။

ရှောင်းကော ခဏစဉ်းစားပြီး ရှု့ပေါ်ထုန်ကို ဂရုတစိုက် ကြည့်လိုက်သည်။ ရှောင်းကော သူ့ကို ကြည့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် အကြည့်မလွှဲပေ။ သူသည် သူမကို ခေတ္တမျှ ပြန်ကြည့်ပြီးနောက် ပြုံးပြလိုက်သည်။

ယခုတစ်ကြိမ်တွင် ရှောင်းကော ရွံရှာသော အမူအရာဖြင့် မျက်နှာမလွှဲတော့ပေ။ ထိုအစား သူမ အကျယ်ကြီး ရယ်မောလိုက်တော့သည်။

ရှု့ပေါ်ထုန်သည် စိတ္တဇဝေဒနာ ခံစားနေရခြင်း ဖြစ်နိုင်သည်။ သူသည် မိမိကိုယ်ကို ကာကွယ်ရန်နှင့် လက်ရှိဘဝ၏ ခါးသီးသော အမှန်တရားများကို ရင်မဆိုင်ချင်သောကြောင့် ဒုတိယ စရိုက်တစ်ခု အဖြစ် ကွဲထွက်သွားခြင်း ဖြစ်ရမည်။

သူမရှေ့က လူသည် သူ၏ အခြားသော ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေးတစ်ခု ဖြစ်ရမည်။ သူက လူအ၊ အရူး သို့မဟုတ် စိတ်ကျန်းမာရေး လူနာတစ်ယောက် မဟုတ်ပေ။ သူသည် လူမှုပတ်ဝန်းကျင်၏ စံနှုန်းများအောက်တွင် ချုပ်နှောင်မခံထားရသော ပေါ့ပေါ့ပါးပါး နေတတ်သူတစ်ဦး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ပြင်ပလောကတွင် ထိုကဲ့သို့သော လူမျိုးများစွာ ရှိသော်လည်း သူတို့အတွက် လှပသော နာမည်တစ်ခု ရှိသည်။ သူတို့ကို အကောင်းမြင်ဝါဒီများဟု ခေါ်ကြသည်။

သူသည် လူအတစ်ယောက် မဟုတ်သည်မှာ သေချာပါသည်။ ဘယ်လိုလူအမျိုးက နေ့တိုင်း တခြားလူတွေဆီကနေ အစားအသောက်နဲ့ သောက်စရာတွေကို အလကားရအောင် လိမ်စားနိုင်မှာလဲ? လူအတွေက တခြားလူတွေကို လှည့်စားဖို့ သရဲယောင်ဆောင်မှာ မဟုတ်သလို၊ မရိုးသားတဲ့ နည်းလမ်းတွေ သုံးပြီး လူတွေကို လိမ်မှာလည်း မဟုတ်ပါဘူး။

သတိကပ်နေသော ရှု့ပေါ်ထုန်သည် လူမှုပတ်ဝန်းကျင်၏ အကြည့်များကို မရင်ဆိုင်ချင်သလို၊ ဘေးနားက လူတွေရဲ့ သနားစရာကောင်းတဲ့ သို့မဟုတ် စပ်စုတဲ့ အကြည့်တွေကိုလည်း ရင်ဆိုင်ဖို့ သတ္တိမရှိပေ။ သူသည် ကြိုတင်သတ်မှတ်ထားပြီးသား ဖြစ်နေသော ဆင်းရဲနွမ်းပါးသည့် ဘဝကိုလည်း ရင်ဆိုင်ရန် ဖိအားပေးခံထားရသည်။ ထို့ကြောင့် သူသည် လူမှုစံနှုန်းများကို ဂရုမစိုက်သော၊ အစားအသောက်နှင့် အရက်ကိုသာ အာရုံစိုက်သော ဒုက္ခကင်းသည့် ဒုတိယ စရိုက်တစ်ခုကို ဖန်တီးလိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။

လူတိုင်းက သူရူးနေပြီဟု ပြောကြသော်လည်း အစစ်အမှန် ရှု့ပေါ်ထုန်ကသာ သူ မရူးကြောင်း သိသည်။ သူသည် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သော ဤအမှန်တရားကို မရင်ဆိုင်ချင်သဖြင့် တိတ်တဆိတ် ပုန်းအောင်းနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

ဤသို့ တွေးမိသောအခါ ရှောင်းကော သူ့ကို ကြည့်သော အကြည့်တွင် သနားစိတ်များ အရိပ်ထင်လာသည်။

ဒါက ရှု့ပေါ်ထုန်ကို သနားတာ မဟုတ်ပါဘူး။ သူမသည် သူ၏ အခြားသော ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေး (ဒုတိယ စရိုက်) ကို သနားမိခြင်း ဖြစ်သည်။

နေ့တိုင်း တခြားလူတွေရဲ့ ရွံရှာတဲ့ အကြည့်တွေကို ခံယူနေရတာက တကယ်ကို သတ္တိရှိဖို့ လိုအပ်ပါတယ်။

ဒါ့အပြင် သူသာ ကိုယ်ရည်ကိုယ်သွေး ကွဲထွက်မသွားဘူးဆိုရင် ရှု့ပေါ်ထုန် ငတ်သေသွားတာ ကြာလောက်ပါပြီ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူ့လို မာနကြီးတဲ့သူက တခြားလူတွေဆီက အလကားစားဖို့အတွက် သူ့ရဲ့ ဂုဏ်သိက္ခာကို ဘယ်လိုလုပ် စွန့်လွှတ်နိုင်မှာလဲ?

ရှောင်းကောသည် သူ သတိကပ်နေသည့် အချိန်က အခြေအနေကို ကြည့်ပြီး ဤသို့ သိမြင်လိုက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ထိုစဉ်က သူမ ထူးဆန်းသည်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း သေသေချာချာ စဉ်းစားကြည့်သောအခါမှ နားလည်သွားတော့သည်။

ထိုစဉ်က ရှု့ပေါ်ထုန် သတိကပ်နေချိန်တွင် သူသည် မိမိ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို ထိတွေ့မိမှာကို အလိုအလျောက် ရှောင်ရှားနေပြီး၊ သူ၏ အောက်ကျနောက်ကျဖြစ်မှုကြောင့် လူများ၏အကြည့်ကို တိုက်ရိုက် မရင်ဆိုင်နိုင်ခဲ့ပေ။ သူ၏ ပုံစံကို တခြားလူရဲ့ မျက်လုံးထဲမှာ မြင်တွေ့ရမှာကို သူ ကြောက်လန့်နေသကဲ့သို့ပင်။

ရှောင်းကော မိမိဘာသာ သက်ပြင်းချရင်း နောင်တွင် သူ့ကို ကောင်းကောင်း စောင့်ရှောက်မည်ဟု ပြင်နေစဉ်မှာပင် ရှု့ပေါ်ထုန်က ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းကြီး ပြောလိုက်သည်။

"ငါ့ကို ကြက်ကင် ဝယ်ပေး။"

စကားပြောရင်း သူသည် ဆီတွေပေပြီး ကျစ်နေသော သူ၏ ဆံပင်များကို ကုတ်နေသည်။ ထိုဆံပင်တွေထဲမှာ သန်းတွေ စုဝေးနေထိုင်နေကြမည်ဟု ရှောင်းကော သံသယဝင်မိသည်။ ဒါ့အပြင် အဲဒီသန်းတွေဟာ မျိုးဆက် ၁၈ ဆက်လောက်ရှိတဲ့ မိသားစုကြီး ဖြစ်နေလောက်ပါပြီ!

ရှောင်းကောသည် သူ၏လက်ကို ဆံပင်ထဲမှ ထုတ်လိုက်သည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူ၏ ညစ်ပတ်ပေရေနေသော လက်သည်းများမှာ ယခုအခါ ဆီများဖြင့် ပြောင်လက်နေသည်။ ထိုလက်နှင့်ပင် သူ၏ ပါးစပ်ထဲသို့ ထည့်ကာ သွားကြားထိုးတော့မည့် အပြုတွင် ရှောင်းကော နောက်ထပ် သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။ သူမက အက်ကွဲသော အသံဖြင့် အော်လိုက်သည်။

"ရပ်လိုက်!"

ရှိနေသမျှ လူတိုင်းမှာ လန့်သွားသဖြင့် နေရာမှာတင် တုံ့ခနဲ ဖြစ်သွားကြသည်။ အတွင်းဝန်ဆိုလျှင် သူ၏လက်ထဲက အိမ်ဂရန်ကိုပင် ဆွဲဖြဲမိတော့မတတ် ဖြစ်သွားသည်။

ကျန်းတန်းဟယ်သည် အမြန်ပင် သတိပြန်ဝင်လာပြီး ရှောင်းကောကို ကြည့်ကာ သူမ ဘာဖြစ်တာလဲဟု သိချင်နေမိသည်။

ရှောင်းကောက ရှင်းမပြပေ။ သူမက အတွင်းဝန်ကို "ကျွန်မ လက်မှတ်ထိုးပါ့မယ်" ဟုသာ ပြောလိုက်သည်။

အတွင်းဝန်သည် ထိတ်လန့်နေဆဲဖြစ်သော်လည်း သူမကို စုတ်တံနှင့် မှင်အိုး ကမ်းပေးလိုက်သည်။

သူမ၏ အမည်ကို လက်မှတ်ထိုးပြီး လက်ဗွေနှိပ်ပြီးနောက် ရှောင်းကောသည် စာချုပ်ကို ရှု့ပေါ်ထုန် ထံသို့ ကမ်းပေးလိုက်သည်။

ရှု့ပေါ်ထုန်က သူမကို အတုယူပြီး စာချုပ်မှာ လက်မှတ်ထိုးတော့မည့် အချိန်တွင် တစ်ခုခုကို သတိရသွားပုံရသည်။ သူသည် စုတ်တံကို ချလိုက်ပြီး စာချုပ်ကို ရှောင်းကောထံ ပြန်ပေးလိုက်သည်။

"သူလည်း လက်မှတ်ထိုးရမယ်။"

ကျန်းတန်းဟယ်သည် သူ့ကို ညွှန်ပြနေသော လက်ချောင်းကို ကြည့်ပြီး ရှောင်းကောကို နားမလည်နိုင်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

"သူက ဘာလို့ လက်မှတ်ထိုးရမှာလဲ?"

ရှောင်းကော မေးလိုက်သည်နှင့် ရှု့ပေါ်ထုန် က ရုတ်တရက် ရယ်မောပြီး ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားစွာ ပြောလိုက်သည်။

"သူ့မှာ ပိုက်ဆံ ရှိတယ်လေ!"

ရှောင်းကောနှင့် ကျန်းတန်းဟယ်တို့သည် တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ကာ မတတ်သာသလို သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။

သူ တကယ်ကြီး ကျန်းတန်းဟယ်၏ ငွေအိတ်ကို မြင်သွားခဲ့တာပဲ။

"ငါ့ကို လူအလို့ ထင်နေတာလား? ငါ့ရဲ့ ကြက်ကင်တွေအတွက် ပိုက်ဆံရှင်းပေးဖို့ သူ့မှာ ပိုက်ဆံအများကြီး ရှိတာပဲ။ နင့်မှာကျတော့ ဘာရှိလို့လဲ? ဟွန်း!"

သူမသည် တစ်နေ့တွင် စိတ်ဝေဒနာ ခံစားနေရသူတစ်ဦး၏ အထင်သေးခြင်းကို ခံရလိမ့်မည်ဟု ဘယ်တုန်းကမှ မတွေးခဲ့ဖူးပေ။

သူမမှာ ပိုက်ဆံမရှိဘူး ဟုတ်လား?! သူမမှာရှိတဲ့ ငွေစတွေနဲ့သာ ပစ်ပေါက်လိုက်ရင် သူ သေတောင် သေသွားနိုင်တယ်!

All Chapters