အခန်း (၁၄၆)

ကားလေး ထွက်ခွာသွားချိန်တွင် ကျန်းနျန်က ဒုတိယထပ် ဝရန်တာတွင် ရပ်နေသော စွင်းယင်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ သူမ ဘာကြောင့်မှန်း မသိသော်လည်း လုယွီကို ပြောပြချင်စိတ် ဖြစ်ပေါ်လာသဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "တစ်ယောက်ယောက်က ရှင့်ကို ကြည့်နေတယ်။"

သူမ၏ စကားထဲတွင် မနာလိုမှု အရိပ်အယောင်လေး ပါနေသည်ကို သူမကိုယ်တိုင် သတိမထားမိပေ။

လုယွီက ထိုအသံနေအထားကို ချက်ချင်း သိလိုက်သည်။ စွင်းယင်ကို လှည့်ပင် မကြည့်ဘဲ သူက ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "ကိုယ့်မျက်လုံးထဲမှာ မင်းတစ်ယောက်တည်းပဲ ရှိတာပါ။"

ကျန်းနျန် ကြောင်အသွားပြီး လုယွီကို အံ့သြစွာ လှည့်ကြည့်မိသည်။ သူ့ထံမှ ဤမျှ ရိုမန့်တစ်ဆန်သော စကားမျိုး ကြားရလိမ့်မည်ဟု သူမ မမျှော်လင့်ထားပေ။

အမျိုးသားဖြစ်သူက ရယ်မောလိုက်သည်။ "ဘာကို ကြည့်နေတာလဲ။"

ကျန်းနျန်က နောက်ကျမှပင် ပြောလိုက်သည်။ "ရှင် ဒီနေ့ တစ်မျိုးပဲနော်။"

လုယွီ ပြုံးလိုက်သည်။ "ကိုယ် ပျော်နေလို့ပါ။"

ကျန်းနျန်လည်း ပြုံးလိုက်မိသည်။ ပုံမှန်အားဖြင့် စိတ်ခံစားချက်ကို သိပ်မပြတတ်သော လုယွီသည် မင်္ဂလာဆောင်ရမည့်အပေါ် သူမထက်ပင် ပိုပြီး ပျော်ရွှင်နေသည်ကို သူမ သိလိုက်ရသည်။

၎င်းမှာ ကျန်းနျန်အတွက် ယွမ်မြို့ရှိ စစ်တပ်နယ်မြေသို့ ပထမဆုံးအကြိမ် လာရောက်ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကားတပ်ထဲသို့ ဝင်ချိန်တွင် လုယွီက ကျန်းနျန်၏ လက်ကို မလွှတ်ဘဲ ဆုပ်ကိုင်ထားခဲ့သည်။ လမ်းသွားလမ်းလာ စစ်သည်ဇနီးသည်များနှင့် စစ်သားများက သူတို့နှစ်ဦးကို စပ်စုကာ ကြည့်နေကြသည်။

လုယွီသည် တပ်ရင်း (၃) ၏ တပ်ရင်းမှူးအသစ်ဖြစ်ပြီး အရည်အချင်းရှိသော လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်းသိကြသည်။ တပ်ရင်း (၃) သည် ထူးချွန်သူများ စုဝေးရာနေရာဟု လူတွေ ပြောလေ့ရှိကြသည်။

တပ်ရင်းမှူးက လူငယ်တစ်ဦးဖြစ်သလို နိုင်ငံရေးမှူးကလည်း လူပျိုလူရွယ်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။

လုယွီ စတင်ပြောင်းရွှေ့လာစဉ်က စစ်သည်ဇနီးသည်အချို့က သူ့ကို အောင်သွယ်ပေးရန် ကြိုးစားခဲ့ကြသော်လည်း သူက အိမ်ထောင်ဖက် ရှိပြီးသားဖြစ်ကာ မင်္ဂလာဆောင်ခွင့် တင်ထားသည်ဟု ပြောလျက် ငြင်းပယ်ခဲ့ဖူးသည်။

တစ်လနီးပါး ရှိပြီဖြစ်သော်လည်း တပ်ရင်း (၃) မှ မည်သူမျှ တပ်ရင်းမှူးလု၏ ဇနီးလောင်းကို မမြင်ခဲ့ဖူးပေ။ အကယ်၍ တပ်ရင်း (၃) မှ ဗိုလ်ကြီးချန်က တပ်ရင်းမှူးတွင် တကယ်ပင် ဇနီးလောင်း ရှိသည်ဟု အတည်မပြုပေးထားလျှင် သူတို့မှာ တပ်ရင်းမှူးလုက မင်္ဂလာဆောင်ရန် ရှောင်လွှဲနေသည်ဟု သံသယဝင်ကြလိမ့်မည်။

ယခုတွင် တပ်ရင်းမှူးလုက သူ၏အိမ်ထောင်ဖက်ကို တကယ်ခေါ်လာသည်ကို မြင်သောအခါ လူတိုင်းမှာ အံ့သြသွားကြသည်။ သူမသည် အသားဖြူဖြူနှင့် အလွန်လှပသူ ဖြစ်သဖြင့် တပ်ရင်းမှူးလုနှင့် အလွန်လိုက်ဖက်သည်။

တပ်ရင်း (၃) မှ စစ်သည်ဇနီးသည် နှစ်ဦးမှာ ဈေးဝယ်စင်တာသို့ သွားနေစဉ် လုယွီနှင့် တိုးခဲ့သည်။ သူတို့ ကျန်းနျန်ကို စပ်စုစွာကြည့်ရင်း မေးကြသည်။ "တပ်ရင်းမှူးလု၊ ဒါက ရှင့်ရဲ့ အိမ်ထောင်ဖက်လား။"

လုယွီ ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ "ဟုတ်ပါတယ်။"

သူသည် ကျန်းနျန်၏လက်ကို ပိုတင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး သူ၏မျက်ဝန်းများမှာ ချစ်ခင်ကြင်နာမှုများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများမှာ ထိုမြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး အံ့သြမဆုံး ဖြစ်နေကြသည်။

တပ်ရင်းမှူးလု ရောက်လာသည့် တစ်လအတွင်း သူသည် အမြဲတမ်း အေးစက်တည်တင်းသော မျက်နှာထားသာ ရှိခဲ့သည်။ ယခုကဲ့သို့ နူးညံ့စွာ ပြုံးသည်ကို လူတိုင်း ပထမဆုံးအကြိမ် မြင်ဖူးခြင်းဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့ ကျန်းနျန်ကို ပိုပြီး စေ့စေ့ကြည့်မိကြသည်။

ကျန်းနျန်က ထိုဇနီးသည် နှစ်ဦးကို ယဉ်ကျေးစွာ နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် လုယွီ၏နောက်မှ လိုက်ကာ မိသားစုအိမ်ရာ အဆောက်အဦးဆီသို့ သွားခဲ့သည်။ အဆောက်အဦးမှာ ငါးထပ်ရှိပြီး မူလက အိမ်ခန်းပို မရှိပေ။ သို့သော် လွန်ခဲ့သောလက တပ်ရင်းမှူးတစ်ဦး ပြောင်းရွှေ့သွားသဖြင့် အိမ်ခန်းတစ်ခန်း အားသွားခဲ့သည်။ တတိယထပ်ရှိ ထိုအိမ်ခန်းမှာ တည်နေရာ ကောင်းမွန်သဖြင့် အချို့က မျက်စိကျနေကြသော်လည်း သူတို့ ခွင့်မတောင်းရသေးခင်မှာပင် တပ်ရင်းမှူးလုက ဦးစွာ ယူထားလိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

"လုယွီ။"

ကုရှစ်ကျိုးက သူတို့ဆီသို့ လျှောက်လာခဲ့သည်။ သူ ကျန်းနျန်ကို မြင်သောအခါ ခေတ္တမျှ တွေဝေသွားပြီးမှ ပြောလိုက်သည်။ "ကိုယ်က လုယွီထက် တစ်နှစ်ကြီးတယ်၊ ဒါကြောင့် မင်းကို ခယ်မလေးလို့ပဲ ခေါ်တော့မယ်။"

မဟုတ်လျှင် ရဲဘော်ကျန်းဟု ခေါ်နေရသည်မှာ အလွန်ပင် စိမ်းကားလွန်းနေသလို ဖြစ်နေမည်။

ကျန်းနျန် ပြုံးလိုက်သည်။ "ရပါတယ်။"

ကုရှစ်ကျိုးနှင့်အတူ ချန်ယောင်နှင့် အခြားသူအချို့ ပါလာကြသည်။ ချန်ယောင်က ကျန်းနျန်ကို ပြုံးပြနှုတ်ဆက်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ "မင်္ဂလာပါ မရီး။"

သူ့နောက်က လူများကလည်း တစ်ပြိုင်နက်တည်း အော်ဟစ်နှုတ်ဆက်ခဲ့ကြသည်။ "မင်္ဂလာပါ မရီး။"

ကျန်းနျန်မှာ ရုတ်တရက် စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်သွားရသည်။ သူမ အသာအယာ ပြုံးပြရင်း ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။ " အားလုံး မင်္ဂလာပါ"

Though she had been called sister-in-law in the army before, things were different now. This sister-in-law title was more genuine.

ယခင်က တပ်ထဲတွင် မရီးဟု ခေါ်ဝေါ်ခံရဖူးသော်လည်း ယခုအခြေအနေက ကွဲပြားသည်။ ယခုအခေါ်အဝေါ်မှာ ပိုမိုစစ်မှန်လှသည်။

လုယွီက ကျန်းနျန်၏ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်မှုကို သတိထားမိပြီး သူမ၏လက်ကို ဆုပ်ကိုင်အားပေးလိုက်သည်။ သူ ကုရှစ်ကျိုးအား ပြောလိုက်သည်။ "ငါ မိသားစုအိမ်ရာကို အရင်သွားလိုက်ဦးမယ်။"

ကုရှစ်ကျိုးက ခေါင်းညိတ်လိုက်သည်။ "ကောင်းပြီလေ။"

"သွားပြီနော် မရီး။"

ချန်ယောင်က လက်ပြရင်း ပြုံးစိစိဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ကျွန်တော်တို့ တပ်ရင်းမှူးလုနဲ့ မရီးတို့ရဲ့ မင်္ဂလာ အရက်ကို စောင့်မျှော်နေပါတယ်။"

ကျန်းနျန် - …

သူမ၏ ပါးပြင်လေးများမှာ အနည်းငယ် နီမြန်းသွားပြီး လုယွီ၏ နက်မှောင်သော မျက်လုံးများကို မော့ကြည့်မိသည်။ လုယွီက အသံသြသြဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ကိုယ် မင်္ဂလာဆောင်ကိစ္စတွေကို ဒုတိယတပ်ရင်းမှူးရဲ့ ဇနီးနဲ့ တိုင်ပင်ပြီးပြီ။ မင်း ဘာမှ စိတ်ပူစရာမလိုဘူး၊ ကိုယ် အကုန်စီစဉ်လိုက်မယ်။ ကိုယ်တို့ မင်္ဂလာပွဲကို စစ်တပ်နယ်မြေထဲမှာပဲ ကျင်းပကြမယ်၊ မင်း ဘယ်လိုမြင်လဲ။"

လုယွီက မင်္ဂလာဆောင် အသေးစိတ်အားလုံးကို ကြိုတင်မေးမြန်းထားလိမ့်မည်ဟု ကျန်းနျန် မထင်ထားပေ။ ယောက်ျားကြီးတန်မဲ့ အခြားသူများကို မင်္ဂလာဆောင်လုပ်ထုံးလုပ်နည်းများ လိုက်မေးနေသည်ကို တွေးမိပြီး သူမ ရယ်ချင်စိတ် ပေါက်လာသည်။ လုယွီက သူမလက်ချောင်းလေးများကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း မေးလိုက်သည်။ "ဘာတွေ တွေးနေတာလဲ။"

ကျန်းနျန်က အမြန်ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။ "ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး၊ ဒါတွေက အိပ်မက်လိုလို ဘာလိုလိုနဲ့ တကယ်မထင်ရလို့ပါ။"

သူမ ဤကမ္ဘာသို့ ရောက်လာခဲ့သည်မှာ နှစ်နှစ်ရှိပြီဖြစ်သည်။ အစပိုင်းတွင် လက်မခံနိုင်ရာမှ တဖြည်းဖြည်း လက်ခံလာခဲ့ရသည်။ သူမ ပထမဆုံး မြင်ခဲ့သူမှာ လုယွီ ဖြစ်သည်။ သူသည် သူမအတွက် လုံခြုံရာအရပ်ကို ဖန်တီးပေးခဲ့ပြီး မုန်တိုင်းဒဏ်များမှ ကာကွယ်ပေးခဲ့သည်။ လုယွီသာ မရှိခဲ့လျှင် သူမ၏ ကံကြမ္မာ မည်သို့ဖြစ်လာမည်ကို သူမ မတွေးရဲပေ။

ထိုအချက်ကို တွေးမိပြီးနောက် သူမ လုယွီ၏ လက်ကို ပိုတင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်သည်။

မိသားစုအိမ်ရာ အဆောက်အဦးများမှာ တန်းစီလျက် ရှိသည်။ သူတို့အိမ်ခန်းမှာ ပဉ္စမတန်း၏ အလယ်တွင် ဖြစ်သည်။ သူတို့နှစ်ဦး တတိယထပ်သို့ တက်လာခဲ့ကြပြီး လုယွီက သော့ဖြင့် တံခါးဖွင့်လိုက်သည်။ ပြတင်းပေါက်များမှာ နေရောင်ရသောဘက်တွင် ရှိပြီး အိမ်ခန်းမှာ သန့်ရှင်းသပ်ရပ်နေသည်။ အရင်နေသွားသူများမှာ အလွန်သန့်ရှင်းသူများ ဖြစ်ပုံရသည်၊ နံရံများမှာ စွန်းထင်းမှု မရှိသလို မျက်နှာကြက်မှာလည်း မည်းမှောင်မနေဘဲ ဖြူဖွေးနေသည်။ အခန်းတိုင်းတွင် မီးသီးများ ဆွဲထားသည်။

အိမ်ခန်းတွင် အိပ်ခန်းနှစ်ခန်း၊ ဧည့်ခန်းတစ်ခန်း၊ မီးဖိုချောင်နှင့် ရေချိုးခန်းတစ်ခု ပါဝင်သည်။ အိမ်ခန်းပုံစံမှာ ရာစုသစ်က အိမ်ခန်းများနှင့် ဆင်တူသော်လည်း အပြင်အဆင်နှင့် ပရိဘောဂများမှာ အလွန်ကွာခြားလှသည်။

သို့သော်လည်း အရင်ကနေခဲ့သော မိသားစုအိမ်ရာနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ဤနေရာ၏ ပတ်ဝန်းကျင်မှာ များစွာ ပိုကောင်းမွန်လှသည်။

လုယွီက ကျန်းနျန်ကို အတွင်းဘက်အိပ်ခန်းဆီသို့ ခေါ်သွားခဲ့သည်။ တည်နေရာမှာ ကောင်းမွန်လှပြီး နေရောင်ခြည်က ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် ကြမ်းပြင်ပေါ်သို့ ဖြာကျနေသည်။ လုယွီက ကျန်းနျန်ကို ဖက်လိုက်ပြီး သူမ၏ အေးစက်နေသော နားသယ်လေးကို နမ်းကာ တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။ "ဒီနေရာကို သဘောကျရဲ့လား။"

နားနားက နွေးထွေးသော အသက်ရှူသံကြောင့် ကျန်းနျန် အနည်းငယ် တုန်ယင်သွားသည်။ သူမ လုယွီ၏ အသက်ရှူသံကို ရှောင်ရှားရန် ဘေးသို့ အနည်းငယ် တိုးလိုက်ရင်း နှုတ်ခမ်းလေးကို ကိုက်ကာ ခပ်တိုးတိုး ဖြေလိုက်သည်။ "သဘောကျပါတယ်။"

"ဟေး၊ တစ်ယောက်ယောက် ပြောင်းလာတာလား။"

ပြင်ပမှ သူစိမ်းအမျိုးသမီးတစ်ဦး၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာခဲ့သည်။ လုယွီက ကျန်းနျန်ကို လွှတ်ပေးလိုက်သည်။ သူ ပြတင်းပေါက်ဆီသို့ လျှောက်သွားပြီး လေကောင်းလေသန့်ရရန် ဖွင့်လိုက်ရာ ကျန်းနျန်၏ နီမြန်းနေသော မျက်နှာလေး အနည်းငယ် အေးသွားရသည်။ သူမ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ကလေးတစ်ဦးကို ချီထားသော အမျိုးသမီးတစ်ဦး ဝင်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထိုအမျိုးသမီးမှာ ရိုးရှင်းသော အဝါရောင် ဂွမ်းအကျီကို ဝတ်ထားပြီး ၈ နှစ် ၉ နှစ်အရွယ် သားလေးမှာ ကျန်းနျန်ကို မြင်သောအခါ အမေဖြစ်သူ၏ နောက်ကွယ်တွင် ရှက်ကိုးရှက်ကန်းနှင့် ပုန်းနေခဲ့သည်။

ထိုအမျိုးသမီးသည် ကျန်းနျန်ကို မြင်သောအခါ အံ့သြသွားပြီး မည်သူနည်းဟု မေးရန် ပြင်စဉ် လုယွီ လျှောက်လာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "အိုး၊ တပ်ရင်းမှူးလု၊ ဒါက ရှင့်ရဲ့ အိမ်ထောင်ဖက်လား။"

လွန်ခဲ့သော နှစ်ရက်ခန့်က သူမ၏ ယောက်ျားထံမှ တပ်ရင်းမှူးအသစ် မင်္ဂလာဆောင်တော့မည်ဟု ကြားထားခြင်း ဖြစ်သည်။ သတို့သမီးကို ဤမျှ စောစောစီးစီး မြင်ရလိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ထားပေ။

လုယွီက ပြန်ဖြေလိုက်သည်။ "ဟုတ်ပါတယ်။"

သူက ကျန်းနျန်ကို မိတ်ဆက်ပေးသည်။ "ဒါက တပ်ရင်း (၃) က ဗိုလ်ကြီးဖန်ရဲ့ ဇနီးပါ။"

တပ်ရင်း (၃) မှာ လုယွီ၏ လက်အောက်တွင် ရှိသဖြင့် ထိုအမျိုးသမီးတို့၏ ခင်ပွန်းများမှာ သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများ ဖြစ်ကြသည်။

လုယွီ စကားမဆုံးခင်မှာပင် ထိုအမျိုးသမီးက သူမကိုယ်သူမ မိတ်ဆက်ခဲ့သည်။ "ညီမလေး၊ အစ်မနာမည်က ဟဲယွဲ့ပါ၊ ဒါက အစ်မ သားလေး ဖန်ကော။ အစ်မက ညီမထက် ကြီးတာမို့ အစ်မဟဲ လို့ပဲ ခေါ်ခေါ်၊ နာမည်အတိုင်းပဲ ခေါ်ခေါ် ရပါတယ်။ ညီမ ဒီကို ရောက်တာ ပထမဆုံးအကြိမ် ဖြစ်မှာပေါ့။ သိချင်တာရှိရင် အားမနာဘဲ မေးနိုင်ပါတယ်။ အစ်မက ဒီမှာ နေတာ ကြာပြီ။"

ဤသူမှာ တပ်ရင်းမှူးလု၏ အနာဂတ်ဇနီးသည် ဖြစ်သဖြင့် ဟဲယွဲ့က အထင်ကြီးခံရအောင် ပြုမူချင်နေသည်။ နောက်ဆုံးတော့ သူမ၏ ခင်ပွန်းမှာ တပ်ရင်းမှူးလု အောက်တွင် တာဝန်ထမ်းဆောင်နေရဆဲ ဖြစ်သည်။ ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် တပ်ရင်းမှူးလု၏ ဇနီးနှင့် ရင်းနှီးအောင် ပေါင်းထားခြင်းက ဘာမှ မမှားပေ။

ထို့အပြင် တပ်ရင်းမှူးလု၏ ဇနီးမှာ ကြင်နာတတ်ပြီး ဖော်ရွေပုံရကာ မျက်နှာပေါ်က အပြုံးမှာလည်း ပထမဆုံးတွေ့ဆုံမှုအတွက် အလွန်ကြည်နူးစရာ ကောင်းလှသည်။

ကျန်းနျန် ပြုံးလိုက်သည်။ "ဒါဆို အစ်မဟဲ လို့ပဲ ခေါ်ပါ့မယ်၊ ကျွန်မနာမည်က ကျန်းနျန်ပါ။"

ဤတန်းတွင် မိသားစု လေးစုရှိပြီး ဟဲယွဲ့တို့မိသားစုမှာ သူတို့အိမ်၏ မျက်စောင်းထိုးတွင် နေထိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမ တံခါးဖွင့်သံကြားသဖြင့် တစ်ယောက်ယောက် ပြောင်းလာပြီဟု သိလိုက်ရသဖြင့် လာကြည့်လြင်းဖြစ်သည်။ "အစ်မတို့က ဟိုဘက်ခန်းမှာ နေတာ။ ညီမတို့ နေရာတကျ ဖြစ်သွားရင် အမြဲ လာလည်ကြပေါ့။"

ကျန်းနျန်က အသာအယာ ပြုံးပြလိုက်သည်။ "ဟုတ်ကဲ့ပါ။"

ဟဲယွဲ့ ထွက်သွားပြီးနောက် ကျန်းနျန် အိမ်ကို သေချာ ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ လုယွီက မေးလိုက်သည်။ "ဘယ်လိုထင်လဲ။"

ကျန်းနျန်က ပြန်ဖြေသည်။ "တော်တော်လေး ကောင်းပါတယ်။"

လုယွီက ကျန်းနျန်အား တစ်နေရာတွင် ထိုင်ခိုင်းထားပြီး သူက အိမ်ကို တစ်ခေါက် ထပ်ပြီး သန့်ရှင်းရေး လုပ်သည်။ နောက်ရက်ပိုင်းတွင် သူ ချန်ယောင်တို့နှင့်အတူ မြို့ထဲသို့သွားပြီး အိမ်အတွက် လိုအပ်သည်များကို ဝယ်ယူရန် စီစဉ်ထားသည်။

ကျန်းနျန်က ငြိမ်ငြိမ်မထိုင်နိုင်ဘဲ အခန်းထဲ လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုကာ အလှဆင်ပစ္စည်း ဘယ်နေရာမှာ ထပ်ထည့်ရမလဲဟု တွေးတောနေသည်။ မြို့ထဲတွင် ထိုပစ္စည်းများ ရောင်းမည် မဟုတ်သဖြင့် နောက်မှ သူမဘာသာ လုပ်ရန် စဉ်းစားလိုက်သည်။

သန့်ရှင်းရေး လုပ်ပြီးသောအခါ နေ့လယ်ပိုင်း ရောက်နေပြီ ဖြစ်သည်။ လုယွီက လက်ဆေးပြီး ကျန်းနျန်အား ပြောလိုက်သည်။ "ကိုယ်တို့ ကန်တင်းမှာ သွားစားကြရအောင်။"

ကျန်းနျန် အနည်းငယ် တွေဝေသွားပြီး စိုးရိမ်စိတ်လေး ဖြစ်ပေါ်လာသည်။

သူမ နှုတ်ခမ်းကို ကိုက်လိုက်ပြီး လုယွီအား ထမင်းဝယ်လာခိုင်းရန် ပြောရန် ပြင်စဉ် လုယွီက သူမလက်ကို ဆွဲကာ ငြင်းခွင့်ပင် မပေးဘဲ ခေါ်ထုတ်သွားတော့သည်။

ကျန်းနျန် - ....

သူတို့ မြေညီထပ်သို့ ရောက်သောအခါ ရင်းနှီးသော မျက်နှာတစ်ခုနှင့် တိုးတော့သည်၊ ထိုသူမှာ ချန်ဖန့်၏ အစ်မ ချန်ပင်နှင့် အခြားစစ်သည်ဇနီးသည်တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူတို့သည် ဟင်းသီးဟင်းရွက်များနှင့် ပြောင်းဖူးမှုန့်များကို သယ်ဆောင်လာပြီး ရယ်ရယ်မောမော စကားပြောလာကြသည်။ လုယွီကို မြင်သောအခါ သူတို့ နှုတ်ဆက်သည်။ "တပ်ရင်းမှူးလု၊ ဘာလုပ်နေတာ..."

သူတို့စကားများ ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားသည်။

ချန်ပင်သည် လုယွီ၏ နောက်ရှိ ကျန်းနျန်ကို မြင်သောအခါ အံ့သြမှိုင်တွေ သွားရသည်။ သူမ၏ အကြည့်မှာ သူတို့၏ ဆုပ်ကိုင်ထားသော လက်များပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီး မြင်နေရသည်ကို ချက်ချင်း လက်မခံနိုင် ဖြစ်နေပုံရသည်။

"တပ်ရင်းမှူးလု၊ ဒါက ရှင့်ရဲ့ အိမ်ထောင်ဖက်လား။"

ချန်ပင်ဘေးက ဇနီးသည်မှာ ကျန်းနျန်ကို ကြည့်ရင်း သူမ၏ ဖြူဖွေးလှပသော မျက်နှာလေးကို အကြာကြီး ငေးကြည့်နေမိသည်။ တပ်ရင်းမှူးလု ရောက်လာသည်နှင့် မင်္ဂလာဆောင်ခွင့် ချက်ချင်းတင်သည်ကို သူတို့ သိထားကြသဖြင့် စစ်သည်ဇနီးသည် အများအပြားမှာ သူတို့၏ ညီမများကို အောင်သွယ်ပေးရန် လက်လျှော့ခဲ့ကြရသည်။ သူတို့အားလုံးမှာ တပ်ရင်းမှူးလု၏ အိမ်ထောင်ဖက် မည်သို့ရှိမည်ကို စပ်စုချင်နေခဲ့ကြသည်။

ယခု မြင်လိုက်ရသောအခါမှ သူမသည် တကယ်ပင် လှပသူဖြစ်ကြောင်း သူတို့ သိလိုက်ရသည်။

ချန်ပင် တိတ်ဆိတ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ အခြားဇနီးသည်က သူမလက်ကို တွန်းလိုက်သည်။ "နင်က ဘာဖြစ်နေတာလဲ။"

ကျန်းနျန်၏ ရင်ထဲ ထိတ်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး အနည်းငယ် ပျာယာခတ်သွားသည်။ လုယွီက သူမလက်ကို ပိုတင်းကြပ်စွာ ဆုပ်ကိုင်လိုက်ပြီး ချန်ပင်ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။ "အစ်မချန်၊ ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ အိမ်ထောင်ဖက် ကျန်းနျန်ပါ။"

သူ၏ အေးစက်သော အကြည့်နှင့် နက်ရှိုင်းသော အသံကြောင့် ချန်ပင် အရိုးထဲ စိမ့်သွားရသည်။ သူမ အသိပြန်ဝင်လာပြီး ကျန်းနျန်နှင့် လုယွီကို အပြန်ပြန်အလှန်လှန် ကြည့်ရင်း သူတို့၏ အရင်က မတ်နှင့် မရီး ဆက်ဆံရေးကို မတွေးမိအောင် အစွမ်းကုန် ကြိုးစားနေရသည်။ သူမ၏ မျက်နှာထားမှာ အကြိမ်ကြိမ် ပျက်ယွင်းသွားပြီးမှ အားတင်းကာ စကားပြောနိုင်တော့သည်။ "အိမ်ထောင်ဖက်ကောင်းလေးပါ၊ အိမ်ထောင်ဖက်ကောင်းလေးပါ။"

ကျန်းနျန် - ....

ချန်ပင်နှင့် ဤမျှ စောစောစီးစီး တွေ့ရလိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ထားခဲ့သလို အဆောက်အဦး တစ်ခုတည်းမှာ နေရလိမ့်မည်ဟုလည်း မထင်ထားပေ။ လုယွီ ဤနေရာသို့ ပြောင်းလာခဲ့သော်လည်း သူမ၏ အရင်က ပတ်သက်မှုကို သူငယ်ချင်းများ မသိစေချင်သလို လုယွီကိုလည်း သူတစ်ပါးက အကြည့်တစ်မျိုးနှင့် ကြည့်မည်ကို မလိုလားပေ။

"လုယွီ..."

ကျန်းနျန်က လုယွီကို မော့ကြည့်ပြီး တစ်ခုခု ပြောချင်သော်လည်း မည်သို့ စရမှန်း မသိ ဖြစ်နေသည်။

လုယွီ ပြောလိုက်သည်။ "ကိုယ်တို့က သွေးသားတော်စပ်တဲ့ မတ်နဲ့ မရီး မဟုတ်ဘူး။ အရင်က ပတ်သက်မှု ပေါ်သွားလည်း ဘာမှ မဖြစ်ဘူး။" သူ သူမလက်ကို ဆုပ်ကိုင်ရင်း သူ၏ နက်မှောင်သော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်ကာ ပြောသည်။ "ကိုယ်က မင်းရဲ့ ခံစားချက်ကိုပဲ ဂရုစိုက်တာ။ မင်းသာ စိတ်ထဲ ထားမနေရင် ကိုယ်လည်း ဘာမှ ဂရုမစိုက်ဘူး။"

ကျန်းနျန် ခဏတာ မှိုင်သွားရသည်။ သူမ သူတို့၏ ဆုပ်ကိုင်ထားသော လက်များကို ငုံ့ကြည့်မိပြီး မျက်တောင်ဖျားများမှာ ရုတ်တရက် ပူနွေးသွားသည်။

သူမက လုယွီ၏ ခံစားချက်ကိုသာ တွေးနေခဲ့ပြီး သူကလည်း သူမ၏ ခံစားချက်ကို ထည့်တွက်နေသည်ကို သူမ မသိခဲ့ပေ။

ကျန်းနျန် နှုတ်ခမ်းလေးကို ကိုက်လိုက်ပြီး သူ၏ လက်ချောင်းရှည်ကြီးများကို ပြန်လည် ဆုပ်ကိုင်ကာ ပြုံးလျက် မော့ကြည့်လိုက်သည်။ "ကျွန်မလည်း သူများပြောမှာကို မကြောက်တော့ပါဘူး။"

သူ၏ မျက်ဝန်းများထဲတွင် အပြုံးရိပ်လေး ပေါ်လာခဲ့သည်။ "သွားစားကြရအောင်။"

တပ်ရင်းမှူးလုတို့နှင့် လမ်းခွဲပြီးနောက် ချန်ပင် စတုတ္ထထပ်သို့ တက်လာခဲ့သည်။ သူမနှင့် ပါလာသော ဇနီးသည်က သူမ၏ ထူးဆန်းသော မျက်နှာထားကို သတိထားမိသဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "နင်က ဘာဖြစ်နေတာလဲ။"

ချန်ပင်က အတင်းပြုံးလိုက်သည်။ "ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး၊ မနက်က သိပ်မစားထားလို့ ဗိုက်ဆာနေတာပါ။"

ထိုဇနီးသည် - ....

ဗိုက်ဆာရင် ဗိုက်ဆာတယ်ပေါ့၊ ဘာလို့ မျက်နှာက ထူးဆန်းနေရတာလဲ

ချန်ပင် အိမ်ပြန်ရောက်သည်နှင့် ခင်ပွန်းဖြစ်သူ ရန်ကန်း ရောက်လာခဲ့သည်။ သူတို့၏ ၁၃ နှစ်အရွယ် သမီးနှင့် ၁၂ နှစ်အရွယ် သားတို့မှာ အိမ်မှာ ရှိနေကြသည်။ သားဖြစ်သူ ရန်ထုန်က ရန်ကန်းကို မြင်သောအခါ အခန်းထဲမှ ထွက်လာပြီး ၀မ်းသာအားရ ခေါ်သည်။ "အဖေ။"

ရန်ကန်းက မေးလိုက်သည်။ "မင်းအမေ ဘယ်မှာလဲ။"

ရန်ထုန်က ပြန်ဖြေခဲ့သည်။ "အမေက မီးဖိုချောင်ထဲမှာ နေ့လယ်စာ ပြင်နေတယ်။"