အခန်း (၂၇-၂၈)

​အပိုင်း (၂၇) - ဝိညာဉ်သွေးကျမ်းစာ

​ဖန်ချန်သည် ပုလင်းထဲတွင် ပုံမှန်မဟုတ်သော အရာများ ရှိမရှိကို သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဖြင့် အရင်စစ်ဆေးလိုက်သည်။

ထူးခြားမှု မတွေ့ရတော့မှ ပုလင်းကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ အထဲတွင် အဖြူရောင် ဝတုတ်တုတ် ပိုးကောင်တစ်ကောင်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

၎င်းမှာ နတ်ဘုရားမရှောင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲမှ တွေ့ရသော ပိုးကောင်ထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုကြီးသည်။ ၎င်းမှာ မျိုးဆက်ပိုးကောင် တို့၏ မိခင်ပိုးကောင် ဖြစ်ဖို့ များသည်။

​သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို တစ်ချက် တုန်ခါလိုက်ရုံဖြင့် ထိုပိုးကောင်နှင့် ပုလင်းမှာ ပြာအဖြစ်သို့ ပြောင်းလဲသွားတော့သည်။

​ထို့နောက် သူသည် သားရေအိတ်ကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ လက်မခန့်ရှိသော အဖြူရောင်ကျောက်တုံး တစ်ဒါဇင်ခန့်ကို တွေ့လိုက်ရပြီး တစ်တုံးချင်းစီတွင် ကြွယ်ဝသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပြည့်နှက်နေသည်။

​"ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေလား ဒါ တကယ့် ပစ္စည်းကောင်းပဲ"

ဖန်ချန်၏ မျက်လုံးများ တောက်ပသွားသည်။

တာအို သုံးထောင် အခြေခံ စာအုပ်ထဲတွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများအကြောင်း သီးသန့် အခန်းကဏ္ဍတစ်ခု ပါရှိသည်။

ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် စုပ်ယူမှုကို မြန်ဆန်စေပြီး ကျင့်ကြံခြင်းကို အရှိန်မြှင့်ပေးနိုင်သဖြင့် ကျင့်ကြံသူများအတွက် အရေးပါလှသည်။

​ထို့အပြင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများသည် ကျင့်ကြံခြင်းလောက၏ ငွေကြေးလည်း ဖြစ်သည်။ ကျင့်ကြံသူများ၏ မျက်စိတွင် ရွှေနှင့် ငွေမှာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများနှင့် ယှဉ်လျှင် တန်ဖိုးမရှိသလောက်ပင်။

ဖန်ချန်တွေ့ရှိသော ကျောက်တုံးများသည် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများ၏ ဖော်ပြချက်နှင့် ကိုက်ညီနေသည်။ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများအပြင် ဝိညာဉ်သွေးကျမ်းစာဟု ရေးသားထားသော လက်စွဲစာအုပ် တစ်အုပ်ကိုလည်း သူ တွေ့ရှိခဲ့သည်။

​"ဒါက သူ့ရဲ့ ကျင့်စဉ်စာအုပ်ပဲ"

ဖန်ချန်၏ မျက်လုံးများ မှေးသွားသည်။

​ဖန်ချန်သည် အိတ်ထဲတွင် ထပ်မံရှာဖွေကြည့်ရာ ကျမ်းစာအုပ်ဘေး၌ ထူးခြားသော တံဆိပ်ပြားတစ်ခုကို တွေ့ရသည်။

၎င်းပေါ်တွင် "နဂါးကျောရိုးလမ်းကြား" ဟု ရေးထိုးထားသည်။

​နဂါးကျောရိုးလမ်းကြား ဒါက အထူးတံဆိပ်ရှိမှ ဝင်လို့ရတဲ့ ဈေးတစ်ခုခု ဖြစ်နိုင်တယ်။

ကျင့်ကြံသူတွေ စုဝေးရာနေရာလား ဒါမှမဟုတ် ဝိညာဉ်သွေးဂိုဏ်းသားတွေ စုတဲ့နေရာလား ဟု ဖန်ချန် တွေးတောနေမိသည်။

​တာအိုဆရာ သေဆုံးသွားပြီ ဖြစ်သော်လည်း သူ ချန်ထားခဲ့သော ပစ္စည်းများမှတစ်ဆင့် ဖန်ချန်မှာ လိုက်လံစုံစမ်းရန် သဲလွန်စတစ်ခု ရရှိခဲ့သည်။

​ဝိညာဉ်သွေးကျမ်းစာကို လှန်လှောကြည့်လိုက်သောအခါ ဖန်ချန်၏ မျက်နှာမှာ တဖြည်းဖြည်း လေးနက်သွားသည်။ ၎င်းမှာ မိစ္ဆာကျင့်စဉ် လမ်းစဉ်ဖြစ်ကြောင်း သူ သတိပြုလိုက်မိသည်။

ထိုကျင့်စဉ်ကို စတင်ရန်အတွက် ဝိညာဉ်သွေး မသေမျိုးသွေးကြော ကို တည်ဆောက်ရန် လူသားသွေး အပုံတစ်ရာ လိုအပ်သည်ဟု ဆိုထားသည်။

​ထိုသွေးကြောကို တည်ဆောက်ပြီးသည်နှင့် လူသားများ၏ သွေးအဆီအနှစ်နှင့် ပို၍အဆင့်မြင့်သော ကျင့်ကြံသူများ၏ သွေးအဆီအနှစ်များကိုပါ စုပ်ယူနိုင်မည် ဖြစ်သည်။

​"ထူးဆန်းတယ် ဒီဝိညာဉ်သွေးဂိုဏ်းက မိစ္ဆာဂိုဏ်းတစ်ခု မဟုတ်သင့်ဘူး သူတို့ရဲ့ နောက်ခံက ဘာလဲ ပိုအရေးကြီးတာက သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေက မြို့တော်ထဲမှာ ဘာလို့ ပုန်းအောင်းနေရတာလဲ"

ဖန်ချန်၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

​ဝိညာဉ်သွေးဂိုဏ်း၏ ကျင့်စဉ်အရဆိုလျှင် ထိုတာအိုဆရာသည် မြို့တော်တွင် နေထိုင်စဉ်အတွင်း လူသားများ၏ သွေးအဆီအနှစ် အမြောက်အမြားကို စုပ်ယူခဲ့ဖွယ် ရှိသည်။ ဖန်ချန်အနေဖြင့် မြို့တော်အတွင်း ထိုကဲ့သို့သော ရက်စက်ယုတ်မာမှုမျိုးကို သည်းမခံနိုင်ပေ။

​သူသည် ထျဲမဘက်သို့ လှည့်ကာ

"ရွှီဂီ ကို သွားခေါ်လိုက်"

ဟု ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

​ထျဲမာက ခေါင်းညိတ်ပြီး ထွက်သွားသည်။

ထိုကိစ္စမှာ မရိုးရှင်းကြောင်း သူ ရိပ်မိသည်။ မဟုတ်လျှင် ဖန်ချန်၏ မျက်မှောင်များ တစ်ချိန်လုံး ကြုတ်နေမည် မဟုတ်ပေ။

​မကြာမီ ရွှီဂီ အပြေးအလွှား ရောက်လာသည်။ မြေပြင်ပေါ်ရှိ တာအိုဆရာ၏ အလောင်းကို မြင်သောအခါ သူ အံ့အားသင့်သွားပြီး

"သခင်လေး... ဒါ ဘယ်သူလဲ"

ဟု စူးစမ်းစွာ မေးလိုက်သည်။

​"သူ့မျက်နှာကို မှတ်ထားပါ ပြီးတော့ ငါ့စကားကို တခြားလူတွေကို ပါးလိုက်၊ ဒီတာအိုဆရာရဲ့ မည်သူမည်ဝါ ဖြစ်ကြောင်းကို အားလုံး ဝိုင်းပြီး စုံစမ်းကြပါ"

ဟု ဖန်ချန်က ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

​ရွှီကော်က ချက်ချင်း ခေါင်းညိတ်ကာ

"စိတ်ချပါ သခင်လေး ကျွန်တော် ဒီကိစ္စကို သေသေချာချာ ကိုင်တွယ်လိုက်ပါ့မယ်"

ဟု ဖြေသည်။

​ခဏအကြာတွင် သူ ထွက်သွားပြီး ထျဲမက အလောင်းကို ဖျောက်ပစ်ရန်နှင့် နေရာရှင်းလင်းရန် တာဝန်ယူလိုက်သည်။ ဖန်ချန်ကမူ သူ၏ အခန်းထဲသို့ ပြန်သွားခဲ့သည်။

​အခန်းထဲတွင် ဖန်ချန်သည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ကိုင်တွယ်ကြည့်နေစဉ် သူ၏ ဝိညာဉ်မှာ ခန္ဓာကိုယ်မှ ခွာထွက်သွားပြန်သည်။

မြို့တော်တစ်ခုလုံးကို အပေါ်စီးမှ မြင်နိုင်သည့်အထိ သူ၏ ဝိညာဉ်မှာ အထက်သို့ ပျံတက်သွားသည်။

​မဟာရှမြစ်နှင့် နန်းတော်မှအပ ကျန်နေရာအားလုံးမှာ မှောင်အတိ ကျနေသည်။

ဖန်ချန်သည် သဲလွန်စတစ်ခုခု ရလိုရငြား မြို့တော်တစ်ခုလုံးကို ဝိညာဉ်ဖြင့် ဝေ့ဝဲကြည့်ရှုလိုက်သည်။

​သံသယဖြစ်ဖွယ် ဘာမှမရှိ...

​နောက်ဆုံးတွင် ဖန်ချန်၏ ဝိညာဉ်သည် နန်းတော်အထက်သို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

ရုတ်တရက် သူ၏ ရင်ခုန်သံ မြန်လာသည်။ အနီးအနားတွင် သူ့ကို အန္တရာယ်ဖြစ်စေသည့် အရာတစ်ခု ရှိနေသည်။

​ထိုခံစားချက်၏ ရင်းမြစ်ကို တိတိကျကျ မသိရသော်လည်း နန်းတော်ထဲတွင် တစ်ခုခု ပုန်းအောင်းနေသည်ကိုမူ သူ ခပ်ရေးရေး သိလိုက်သည်။

​ဖန်ချန်၏ ဝိညာဉ်မှာ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်သွားသည်။

​သူသည် နန်းတော်ရှိရာ ဘက်သို့ ကြည့်လိုက်ရင်း

"နန်းတော်ထဲမှာ တစ်ခုခု ဖုံးကွယ်ထားတာ ရှိနေရမယ်"

ဟု ရေရွတ်လိုက်သည်။

​အကယ်၍ ဝိညာဉ်သွေးဂိုဏ်း၏ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးသာ နန်းတော်ထဲတွင် ပုန်းအောင်းနေပါက ၎င်းမှာ ပြဿနာကြီးတစ်ခု ဖြစ်လာပေလိမ့်မည်။

​ဖန်ချန်သည် ရန်သူကို ရုတ်တရက် မထိတ်လန့်စေရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ နန်းတော်နှင့် ဝိညာဉ်သွေးဂိုဏ်းကြား ဆက်နွှယ်မှု ရှိမရှိကို သူ တဖြည်းဖြည်းချင်း စုံစမ်းသွားမည် ဖြစ်သည်။

​သူသည် ချီသန့်စင်ခြင်း ဒုတိယအဆင့်မှာသာ ရှိသေးသည် မဟုတ်ပါလား။

သူ၏ ခရမ်းရောင်လျှပ်စီးအဆောင် များ ရှိသော်လည်း ဂိုဏ်းတစ်ခုလုံးကို ရင်ဆိုင်ရန်မှာ မသေချာသေးပေ။

​'ဒီငါးနှစ်အတွင်းမှာ ငါ တစ်ခါမှ ဒီလိုမျိုး မခံစားခဲ့ရဖူးဘူး ကျင့်ကြံခြင်းက ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ပြောင်းလဲစေခဲ့တာ ဖြစ်မယ်။'

​၎င်းမှာ တိုက်ဆိုင်မှုတစ်ခုဟု သူ မယုံကြည်ပေ။

ပြီးခဲ့သော ငါးနှစ်လုံး နန်းတော်တွင် အန္တရာယ်ရှိကြောင်း သူ တစ်ခါမှ မခံစားခဲ့ရသော်လည်း အခုမှ ခံစားရခြင်းမှာ သူသည် ဒုတိယအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ခြင်းကြောင့် ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

​နောက်တစ်နေ့ နံနက်

​ဖန်ချန်သည် နတ်ဘုရားမရှောင်း၏ အခန်းသို့ ရောက်လာသည်။ သူမ အဝတ်အစား သေသေသပ်သပ် ဝတ်ထားသည်ကို မြင်သောအခါ

"ငါတို့အိမ်တော်က ရထားလုံးနဲ့ မင်းကို မြို့ပြင်အထိ လိုက်ပို့ပေးမယ်"

ဟု အေးဆေးစွာ ပြောလိုက်သည်။

​"ငါ ပြောပြီးပြီလေ အားလုံးကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မသိရမချင်း ငါ မထွက်သွားဘူး"

ဟု သူမက ပြန်ဖြေသည်။

​"အဲဒီလူမှာ နောက်လိုက်တွေ ရှိသေးတယ် မင်း ဒီမှာ ရှိနေတာကို သူတို့ သိသွားရင် အသက်ရှင်လျက် ထွက်သွားနိုင်မယ် ထင်လို့လား"

ဖန်ချန်က ခနဲ့လိုက်သည်။

"ဒါ့အပြင် မင်းရဲ့ အစွမ်းနဲ့ဆိုရင် တစ်ခုခုကို ရှာတွေ့ရင်တောင် မင်း ဘာမှ လုပ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

​"နင်နဲ့ တတိယမင်းသားက တော်တော်ရင်းနှီးတယ်လို့ ငါ ကြားထားတယ် သူ အခု ငါတို့ ချင်းစုန်းမှာ အကျဉ်းသား ဖြစ်နေတာ မဟုတ်လား မင်းတို့နှစ်ယောက် အဆက်အသွယ် ပြတ်နေတာ ကြာပြီပဲ"

နတ်ဘုရားမရှောင်း၏ မျက်လုံးများ လှုပ်ရှားသွားသည်။

​ဖန်ချန်၏ မျက်လုံးများတွင် လှောင်ပြောင်မှုများ ပေါ်လာသည်။

"မင်းက သူ့ကိုသုံးပြီး ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်နေတာလား

"

​"မဟုတ်ပါဘူး ခြိမ်းခြောက်တာ မဟုတ်ဘူး စဉ်းစားကြည့်ပါဦး၊ နင်က ချင်းစုန်းက စစ်သည်တွေ အများကြီးကို သတ်ခဲ့တာလေ အဲဒါကို သူတို့ သိသွားရင် မရှက အကျဉ်းသားကို ဘယ်လိုဆက်ဆံမလဲ အခု ငါက မင်းလက်ထဲမှာ ရှိနေတော့ အနည်းဆုံးတော့ ငါ့အဖေက မင်းတို့မင်းသား ဘေးကင်းဖို့အတွက် ကြားဝင်ပေးမှာပေါ့"

ဟု နတ်ဘုရားမရှောင်းက မျက်လုံးကစားရင်း ပြောလိုက်သည်။

​သူမ မဟာရှမြို့တော်တွင် နေချင်ရသည့် အဓိက အကြောင်းရင်းမှာ ထိုတာအိုဆရာ၏ နောက်ခံကို သိချင်ရုံသက်သက် မဟုတ်ပေ။

​သူမသည် ရှေးဟောင်းဒဏ္ဍာရီတစ်ခုကို သတိရသွားခြင်း ဖြစ်သည်။

သန်မာသော အင်ပါယာများတွင် သိုင်းကျင့်ကြံခြင်းနည်းစနစ်ထက် သာလွန်သော အစွမ်းထက်နည်းစနစ်တစ်ခု ရှိသည်ဟု ဆိုကြပြီး ယနေ့ သူမ ကြုံတွေ့ခဲ့ရသည်မှာ ထိုအစွမ်း ဖြစ်နိုင်သည်ဟု သူမ ယူဆလိုက်သည်။

​'ဖန်ချန် ရုတ်တရက် ကျန်းမာလာတာကလည်း အဲဒါကြောင့် ဖြစ်မယ်'

ဟု တွေးလိုက်ရင်း သူမ စိတ်လှုပ်ရှားသွားသည်။

အကယ်၍ သူမသာ ထိုကဲ့သို့သော အစွမ်းကို ရရှိခဲ့ပါက ချင်းစုန်းအင်ပါယာအတွက် ကြီးမားသော အောင်မြင်မှု ဖြစ်လာမည်ဖြစ်ပြီး အဆင့်(၈)အင်ပါယာဖြစ်ရန်လည်း နီးစပ်လာမည် ဖြစ်သည်။

​"နတ်ဘုရားမရှောင်း မင်း သိထားဖို့က မင်းသာ သေသွားရင် တတိယမင်းသားလည်း အသတ်ခံရမှာပဲ မဟုတ်လား"

ဖန်ချန်က မေးလိုက်သည်။

​နတ်ဘုရားမရှောင်း၏ မျက်နှာတွင် သတိထားရိပ်များ ချက်ချင်း ပေါ်လာသည်။

"ဖန်ချန်... မဆင်မခြင် မလုပ်နဲ့ဦး..."

​"ငါ့ကို ဖြေပါ။"

ဖန်ချန်က သူမကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

​"ဟုတ်တယ်၊ ငါ သေရင် အကျဉ်းသားလည်း ငါနဲ့အတူ သေမှာပဲ"

ဟု နတ်ဘုရားမရှောင်းက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

​"အဲဒါပဲလေ ဒါဆို ဘယ်သူက တတိယမင်းသားကို သေစေချင်တာလဲ"

ဖန်ချန်က တွေးတောရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။

​"မင်း ပြောချင်တာက... ငါ့ကို သတ်ချင်တဲ့သူက အိမ်ရှေ့မင်းသားနဲ့ ပတ်သက်နေတာလို့ ပြောတာလား သူက ငါ့ကို သတ်ပြီး ချင်းစုန်းအင်ပါယာက တတိယမင်းသားကို သတ်အောင် လုပ်ချင်နေတာလား"

နတ်ဘုရားမရှောင်းမှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားသည်။

​သူမသည် မဟာရှ၏ အခြေအနေကို ကောင်းကောင်းသိထားပြီး အိမ်ရှေ့မင်းသားနှင့် တတိယမင်းသားကြား ရှုပ်ထွေးသော ပတ်သက်မှုများကိုလည်း သိရှိထားပုံရသည်။

​"ဒါက ခန့်မှန်းချက်တစ်ခုပဲ ဒါပေမဲ့ အဲဒါက အကျိုးအကြောင်း အညီညွတ်ဆုံး မဟုတ်ဘူးလားအိမ်ရှေ့မင်းသားက ငါ ကျင့်ကြံခြင်း ပြန်ရပြီဆိုတာ သိတာနဲ့ မင်းကိုသတ်ဖို့ လူလွှတ်လိုက်တာလေ ငါ ချင်းစုန်းကို သွားပြီး တတိယမင်းသားကို ပြန်ခေါ်လာမှာကို သူ ကြောက်နေလို့ မဟုတ်လား"

ဖန်ချန်က ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒါ့အပြင် အဲဒီတာအိုဆရာကို ဘယ်မှာ မြင်ဖူးသလဲဆိုတာ ငါ အခု မှတ်မိပြီ။"

​"နင်တို့ မဟာရှက အပြင်ပန်း မြင်ရသလို မရိုးရှင်းဘူးပဲ..."

ဟု သူမက လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

​'ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ဆီမှာ ဒီလောက် အစွမ်းရှိရင် သုံးလောကတောင်တိုက်ပွဲမှာ ဘာလို့ အရှုံးကြီး ရှုံးခဲ့ရတာလဲ'

သူမ တွေးလေလေ ပို၍ စိတ်မသက်မသာ ဖြစ်လေလေ ဖြစ်နေတော့သည်

​အပိုင်း (၂၈) - စစ်ပွဲများချုပ်ငြိမ်းရာ ကဗျာဝိုင်း

​ဖန်ချန် သည် နတ်ဘုရားမရှောင်း ကို မြို့ပြင်သို့ မနှင်ထုတ်ဘဲ သူမနှင့် သဘောတူညီချက်တစ်ခု ပြုလုပ်ခဲ့သည်။

​သူမသည် အစေခံမိန်းကလေးတစ်ဦး၏ ဝတ်စုံကို လဲလှယ်ဝတ်ဆင်ကာ မျက်နှာကို အနည်းငယ် ပြင်ဆင်ပြီး ဖန်ချန်၏ အိမ်ဖော်မလေးအဖြစ် ဟန်ဆောင်ကာ မဟာရှ မြစ်သို့ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။

​ထိုနေရာတွင် ကုဟယ် ၊ လုံတူး နှင့် ယီကျိုး အင်ပါယာများမှ ပညာရှိများ တက်ရောက်မည့် ကဗျာဝိုင်းတစ်ခု ကျင်းပနေခြင်း ဖြစ်သည်။

မဟာရှ မြို့တော်ရှိ မိသားစုကြီးများမှ လူငယ်ပညာရှိများနှင့် အမျိုးသမီးငယ်များလည်း တက်ရောက်ကြသည်။

​ထိုကဗျာဝိုင်းကို အိမ်ရှေ့မင်းသားကိုယ်တိုင် ဦးစီးကျင်းပခြင်း ဖြစ်သည်။

​ကဗျာဝိုင်း၏ ခေါင်းစဉ်မှာ “စစ်ပွဲများချုပ်ငြိမ်းရာ” ဖြစ်ပြီး အင်ပါယာအသီးသီးကြား ငြိမ်းချမ်းရေး ဖော်ဆောင်ရန် ရည်ရွယ်ခြင်း ဖြစ်သည်။

​“ဟားဟား ရှင်တို့တွေက ဘာမှလုပ်စရာမရှိရင် ကဗျာစပ်ရတာကို တော်တော်ဝါသနာပါတာပဲ ချင်းစုန်း က လူတွေကတော့ အားလပ်ချိန်ရှိရင် သိုင်းပညာကိုပဲ ပိုလေ့ကျင့်ကြတယ်”

ဟု နတ်ဘုရားမရှောင်းက လှောင်ပြောင်သော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

​ဖန်ချန်က ပြုံးရုံသာ ပြုံးပြီး ဘာမှပြန်မပြောခဲ့ပေ။

​မဟာရှမြစ်ကမ်းတစ်လျှောက်တွင် ရာနှင့်ချီသော ပညာရှိများနှင့် အမျိုးသမီးငယ်များ စုဝေးနေကြပြီး တစ်ဦးချင်းစီက သူတို့၏ ကဗျာများကို ရွတ်ဆိုနေကြသည်။

တိကျသော အကြောင်းအရာ သတ်မှတ်ထားပုံမရပေ။ အချို့က လှပသော တောင်တန်းနှင့် မြစ်ချောင်းများကို ချီးမွမ်းကြပြီး အချို့ကမူ အင်ပါယာများ၏ လက်ရှိအခြေအနေကို ဝေဖန်နေကြသည်။

​ထိာနေရာတွင် စုဝေးနေသူ အများစုမှာ ပညာရှိများ ဖြစ်ကြသော်လည်း အများစုမှာ သိုင်းပညာကိုလည်း လေ့ကျင့်ထားကြသည်။

သို့သော် သူတို့မှာ ချီစုစည်းခြင်းအဆင့် တွင်သာ ကန့်သတ်ခံထားရပြီး ချီပေါက်ကွဲခြင်းအဆင့် သိုင်းသမားတစ်ဦးကို ရှာရန်ပင် ခဲယဉ်းလှသည်။

​အစပိုင်းတွင် ဖန်ချန် ရောက်ရှိလာသည်ကို မည်သူမှ သတိမထားမိကြပေ။

သို့သော် သူသည် လူအုပ်ကြီး၏ အလယ်ဗဟိုသို့ တဖြည်းဖြည်း တိုးဝင်သွားသောအခါ တစ်စုံတစ်ယောက်က သူ့ကို မြင်သွားခဲ့သည်။

​“ဖန်ချန်”

​“သူက ဘာလို့ ကဗျာဝိုင်းကို လာတာလဲ”

​“သိုင်းသမားတစ်ယောက်က ကဗျာဝိုင်းကို ဘာလာလုပ်တာလဲ တစ်ယောက်ယောက်ကို သတ်ဖို့ လာတာလား လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းကပဲ လီဟွမ် တောင် သူ့လက်ထဲမှာ သေသွားတာလေ”

​“လီညီနောင်က စာပေဗဟုသုတ အလွန်ကြွယ်ဝပြီး အလားအလာရှိတဲ့သူပါ။ ကံမကောင်းစွာနဲ့ပဲ ဒီသိုင်းသမားကို သွားစော်ကားမိလို့ ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ သေသွားရရှာတယ်၊ တကယ့်ကို နှမြောစရာပဲ”

​လူအုပ်ကြားတွင် တီးတိုးစကားများ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

​ပညာရှိအများစုမှာ ဖန်ချန်အပေါ် ကောင်းမွန်သော အမြင်မရှိကြပေ။

လွန်ခဲ့သော ငါးနှစ်က သူ ရှုံးနိမ့်ခဲ့စဉ်ကလည်း ထိုသူများမှာ အပြင်းထန်ဆုံး ဝေဖန်ခဲ့ကြသူများ ဖြစ်သည်။

​ဖန်ချန်သည် သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်ကို ပြန်လည်ရရှိခဲ့သော်လည်း နန်းတွင်းသို့ ဝင်ရောက်ခွင့်နှင့် စစ်တပ်ကို ဦးဆောင်ခွင့်ကို ထာဝရ ပိတ်ပင်ခံထားရသဖြင့် သူ၏ နိုင်ငံရေးအာဏာမှာ ကုန်ဆုံးသွားပြီဖြစ်သည်။

​သူတို့က သူ့ကို မထီမဲ့မြင် ကြည့်လိုက်ကြသည်။ နိုင်ငံရေးအာဏာမရှိလျှင် သူသည် သာမန်သိုင်းသမားတစ်ဦးမျှသာ ဖြစ်သည်။

​“သူ ဘာလို့ ဒီမှာ ရှိနေတာလဲ”

ရဲ့ချင်ဟဲ သည် အဝေးမှ ဖန်ချန်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ရဲ့ချင်ဟဲ ၏ ဘေးတွင် အထက်တန်းလွှာ မိသားစုများမှ လူငယ်ပညာရှိများနှင့် အမျိုးသမီးငယ် အချို့ ရပ်နေကြသည်။

​“ဒီနေ့က ‘စစ်ပွဲများချုပ်ငြိမ်းရာ’ ကဗျာဝိုင်း ကျင်းပတဲ့နေ့လေ မဟာ ရှရဲ့ အဆိုးဆုံးရာဇဝတ်သားက ဒီမှာ ဘာလာလုပ်တာလဲ သူက ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို ညစ်နွမ်းအောင် လုပ်နေတာပဲ”

ဟု ကျောက်စိမ်းကဲ့သို့ ချောမောသော မျက်နှာရှိသည့် လူငယ်တစ်ဦးက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။

​သူကား အခမ်းအနားရေးရာဝန်ကြီး၏ သား ထောင်ယွီ ဖြစ်သည်။ သူသည် မြို့တော်တွင် ထင်ရှားသော ပညာရှိတစ်ဦးဖြစ်ပြီး အိမ်ရှေ့မင်းသား၏ အကြိုက်ဆုံးသူလည်း ဖြစ်သည်။

ရဲ့ချင်ဟဲ နှင့်အတူ သူတို့ကို အိမ်ရှေ့မင်းသား၏ စာပေနှင့် စစ်ရေး အစောင့်အရှောက်များဟု လူသိများကြသည်။

​“ထောင်ညီနောင်... ငါတို့ သွားပြီး အဲဒီလူကို နှုတ်ဆက်ကြရအောင်”

ဟု ရဲ့ချင်ဟဲ က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။

​ထောင်ယွီက မောက်မာစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

“ကောင်းပြီလေ”

​ထိုအုပ်စုမှာ ဖန်ချန်ရှိရာသို့ လျှောက်လာကြသည်။

​၎င်းကို မြင်သောအခါ ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပညာရှိများနှင့် အမျိုးသမီးငယ်များကလည်း သူတို့နောက်မှ လိုက်လာကြသည်။

​“ဒါ နတ်စစ်သူကြီးဖန် မဟုတ်ပါလား ဒီနေ့ ကဗျာဝိုင်းမှာ ခင်ဗျားကို မြင်ရလိမ့်မယ်လို့ မထင်ထားဘူး။ ဒါမှမဟုတ် ခင်ဗျားက ကျွန်တော်တို့ကို ကဗျာအကြောင်း အလင်းပြဖို့ လာတာလား”

ဟု ထောင်ယွီက ဖန်ချန်အနား ရောက်သောအခါ ခနဲ့တဲ့တဲ့ မေးလိုက်သည်။

​လူအုပ်ကြီးမှာ တခိခိ ရယ်မောလိုက်ကြသည်။

​ဖန်ချန်သည် ယခင်က မည်သည့် ကဗျာဝိုင်းတွင်မှ မပါဝင်ဖူးကြောင်း လူတိုင်း သိကြသည်။

ပညာရှိတစ်ဦးဖြစ်ဖို့ နေနေသာသာ သူသည် စာပင် အများကြီး သင်ခဲ့ရသူ မဟုတ်ပေ။

ငယ်စဉ်ကတည်းက စစ်တပ်ထဲတွင်သာ အချိန်ကုန်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် ဤနေရာရှိ မည်သည့် သာမန်လူမဆို သူ့ကို ကဗျာအကြောင်း သင်ပြနိုင်သည်မှာ ပြောနေစရာပင် မလိုတော့ပေ။

​ထောင်ယွီ၏ လှောင်ပြောင်စကားများကို ကြားရသောအခါ နတ်ဘုရားမရှောင်းမှာ အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားသွားသည်။

ဖန်ချန်က ထိုအခြေအနေကို ဘယ်လို တုံ့ပြန်မလဲ စစ်မြေပြင်မှာလိုပဲ ဓားဆွဲထုတ်လိုက်မလား

​“သူသာ ဒီလူတွေအားလုံးကို သတ်ပစ်လိုက်ရင် တကယ့်ကို ကြည့်ကောင်းမှာပဲ”

ဟု နတ်ဘုရားမရှောင်း၏ မျက်လုံးထဲတွင် နောက်ပြောင်လိုသော အပြုံးတစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားသည်။

​“မင်းက ဘယ်သူလဲ”

ဖန်ချန်က စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ထောင်ယွီကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

​ဖန်ချန်က သူ့ကို မမှတ်မိနိုင်လိမ့်မည်ဟု မထင်ထားသဖြင့် ထောင်ယွီမှာ အနည်းငယ် ကြောင်သွားသည်။

သူ၏ မျက်နှာပေါ်မှ အပြုံးမှာ တောင့်ခဲသွားပြီး ပတ်ဝန်းကျင်မှ လူများကလည်း ဇဝေဇဝါဖြင့် အချင်းချင်း ကြည့်လိုက်ကြသည်။

​“ဖန်ချန်... မင်းက မြို့တော်ရဲ့ နံပါတ်တစ် ပညာရှိ ထောင်ယွီကိုတောင် မသိဘူးလား ဒါပေမဲ့ မင်းက တိုက်ခိုက်ဖို့ပဲ သိတဲ့သူဆိုတော့လည်း မဆန်းပါဘူးလေ”

ဟု ရဲ့ချင်ဟဲ က ထောင်ယွီအတွက် ကြားဝင်ညှိနှိုင်းပေးရင်း ဖန်ချန်ကိုပါ တစ်လက်စတည်း လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

​တစ်ခုခုကို သတိရသွားသကဲ့သို့ ဖန်ချန်က

“အော်... မင်းက မဟာရှမြို့တော်ရဲ့ နံပါတ်တစ် ပညာရှိကိုး ငါလည်း အခုတလော အားနေတာနဲ့ အိမ်ရှေ့မင်းသားက ဒီမှာ ကဗျာဝိုင်း ကျင်းပနေတယ်ဆိုတာ ကြားလို့ လာကြည့်တာပါ ပျော်စရာလေး ဖြစ်မယ်ထင်လို့လေ တစ်ခါတလေ ကဗျာလေး ဘာလေး ရွတ်ရတာက စိတ်ကို ကြည်လင်စေတာပဲ မဟုတ်လား”

ဟု ပြောလိုက်သည်။

​ဖန်ချန်က အပျော်သဘောဖြင့် လာခြင်းဖြစ်ကြောင်း ကြားရသောအခါ လူများ၏ ရန်လိုသော အကြည့်များမှာ အနည်းငယ် လျော့ပါးသွားသည်။

အနည်းဆုံးတော့ သူသည် သူ့အခြေအနေကို သူ သိပုံရသည်။

​ထို့အပြင် ယခင် နတ်စစ်သူကြီးဟောင်း တစ်ဦး ယနေ့ ကဗျာဝိုင်းတွင် ပါဝင်ခြင်းက အခမ်းအနားအတွက် တန်ဖိုးကို ပိုမိုမြင့်တက်စေသည်။

​အခြေအနေများမှာ ယဉ်ကျေးသိမ်မွေ့စွာ တိုးတက်နေသည်ကို မြင်ရသဖြင့် နတ်ဘုရားမရှောင်မှာမူ စိတ်ပျက်သွားသည်။

​“ဘာဖြစ်လို့လဲ ငါ့ကို ဒီမှာ မကြိုဆိုဘူးလား”

ဖန်ချန်က ပြုံးလိုက်သည်။

​“ဘယ်လိုဖြစ်နိုင်မှာလဲ ခင်ဗျားက အရင်က ကဗျာဆိုရင် နှာခေါင်းရှုံ့ခဲ့တာလေ၊ အခုတော့ နှစ်အနည်းငယ်ကြာ ဆင်ခြင်သုံးသပ်ပြီးနောက်မှာ ခင်ဗျားရဲ့ အမြင်တွေ ပြောင်းလဲသွားပုံရတယ်”

ထောင်ယွီက ပြုံးလျက် သူ၏ လက်စွပ်များကို ခါလိုက်သည်။

“နတ်စစ်သူကြီးဖန်... ကျေးဇူးပြုပြီး ထိုင်ပါဦး”

​ထိုအပိုင်းတွင် ထိုင်နိုင်သူများမှာ ထူးခြားသော ပုဂ္ဂိုလ်များသာ ဖြစ်ကြသည်။

​ဖန်ချန်က ပြုံးပြီး သာမန်နေရာတစ်ခုတွင် ထိုင်လိုက်သည်။ သူက ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး

“အိမ်ရှေ့မင်းသားက ဘာလို့ ရောက်မလာသေးတာလဲ” ဟု မေးလိုက်သည်။

​“အိမ်ရှေ့မင်းသားက နတ်မိမယ်ယွီ ကို သွားပင့်နေတာပါ”

ဟု ရဲ့ချင်ဟဲ က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

​“နတ်မိမယ်ယွီ”

ဟူသော အမည်ကို ကြားလိုက်သည်နှင့် လူများစွာ၏ မျက်လုံးများမှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဝင်းလက်သွားသည်။

မဟာရှမြို့တော်တွင် အကျော်ကြားဆုံး အမျိုးသမီးမှာ ကျောက်စိမ်းနတ်မင်းလှေ မှ နတ်မိမယ်ယွီ ဖြစ်ကြောင်း လူတိုင်း သိကြသည်။

သာမန်လူများအနေဖြင့် သူတို့၏ အရာအားလုံးကို စတေးလျှင်ပင် သူမကို တွေ့ဆုံရန်မှာ မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။

​“သူမလို အဆင့်အတန်းမရှိတဲ့ အမျိုးသမီးကတောင် ဒီနေ့ ကဗျာဝိုင်းမှာ ပါချင်နေတာလား”

ဟု အမျိုးသမီး ပညာရှိတစ်ဦးက မကျေမနပ် ရေရွတ်လိုက်သည်။ သို့သော် ကဗျာဝိုင်းကို အိမ်ရှေ့မင်းသားက အိမ်ရှင်အဖြစ် ကျင်းပခြင်း ဖြစ်သောကြောင့် သူတို့၏ မကျေနပ်မှုကို ဗြောင်မပြဝံ့ကြပေ။

​ထိုအချိန်တွင် လူအုပ်စုတစ်စုမှာ အဝေးမှ လျှောက်လာကြသည်။

​ရဲ့ချင်ဟဲ နှင့် အခြားသူများက သူတို့ကို ကြိုဆိုရန် မတ်တပ်ရပ်လိုက်ကြသည်။

ရောက်ရှိလာသူမှာ အိမ်ရှေ့မင်းသား ဖြစ်သော်လည်း လူတိုင်း၏ အကြည့်မှာမူ သူ၏ဘေးမှ လူအပေါ်သို့သာ ကျရောက်သွားကြသည်။

​“တကယ်ပဲ နတ်မိမယ်ယွီပါလား”

​“သူမရဲ့ ရုပ်ရည်က တကယ်ကို လှပတာပဲ မဟာရှတင် မကဘူး ချင်းစုန်း၊ ကုဟယ်၊ လုံတူး၊ ယီကျိုး နဲ့ တခြား အင်ပါယာ အားလုံးမှာတောင် သူမနဲ့ ယှဉ်နိုင်တဲ့ အမျိုးသမီး ရှိမှာ မဟုတ်ဘူး”

ဟု တစ်စုံတစ်ယောက်က ရေရွတ်လိုက်သည်။

​နတ်မိမယ်ယွီ၏ လှပသော ရုပ်ရည်ကို မြင်တွေ့ရခြင်းက အခြား အင်ပါယာများမှ ရောက်ရှိနေသော ပညာရှိများကိုပါ ဖမ်းစားသွားခဲ့သည်။

​၎င်းကို ကြားသောအခါ နတ်ဘုရားမရှောင်း၏ မျက်နှာတွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာပြီး နတ်မိမယ်ယွီကို တိတ်တဆိတ် အကဲခတ်လိုက်သည်။

ထိုကဲ့သို့သော ဘက်လိုက်သည့် ချီးမွမ်းမှုများကို သူမ မယုံကြည်ချင်ပေ။

​သို့သော် နတ်မိမယ်ယွီ၏ မျက်နှာကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့ဩမှုများ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

'ဒီလောက်အထိ ပြီးပြည့်စုံတဲ့ အမျိုးသမီးမျိုး ဒီလောကမှာ ရှိနေတာလား။ သူမရဲ့ အသွင်အပြင်က နတ်သမီးတစ်ပါးလိုပဲ'

ဟု နတ်ဘုရားမရှောင်းမှာ စိတ်ထဲမှ တိတ်တဆိတ် တုန်လှုပ်သွားသည်

​“နတ်မိမယ်ယွီ မင်း ရောက်လာတာနဲ့တင် ဒီနေ့ရဲ့ ကဗျာဝိုင်းက ပြီးပြည့်စုံသွားပါပြီ”

ဟု အိမ်ရှေ့မင်းသားက သာယာသော အသံဖြင့် ရယ်မောကာ ပြောလိုက်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ အကြည့်မှာ ဖန်ချန်ထံသို့ ရောက်သွားသောအခါ တည်ငြိမ်စွာပင် ပြန်လွှဲလိုက်သည်။

​နတ်မိမယ်ယွီကလည်း ဖန်ချန်ကို သတိပြုမိသွားပြီး သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ပြုံးယောင်သန်းလျက်

“အိမ်ရှေ့မင်းသားက မြှောက်ပြောလွန်းနေပါပြီ ဒီနေ့ ကဗျာဝိုင်းမှာ ပါဝင်ခွင့်ရတာ ကျွန်မအတွက် ဂုဏ်ယူစရာပါ”

ဟု ပြောလိုက်သည်။

​အိမ်ရှေ့မင်းသားက ရယ်မောလိုက်ပြီး နတ်မိမယ်ယွီ၏ ဘေးတိုက်မျက်နှာကို ကြည့်လိုက်စဉ် သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် မသိမသာ ရမ္မက်ရိပ်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။