← Chapters

အခန်း (၃၉-၄၀)

Vol. 4 Ch. 39-40

အခန်း (၃၉-၄၀)

Vol. 4 Ch. 39-40

​​အပိုင်း (၃၉) - နဂါးကျောရိုးတောင်ကြား လမ်းမ

​မြင်းရထားသည် ပြန်လည်စတင် ထွက်ခွာလာပြီးနောက် ကုန်းမြင့်လေးတစ်ခုကို လျင်မြန်စွာ ကျော်ဖြတ်လာခဲ့သည်။

မလှမ်းမကမ်းတွင် အလွန်စည်ကားလှသော ဈေးတန်းကြီးတစ်ခု ရှိနေသည်။ ၎င်းမှာ လူသူကင်းမဲ့ပြီး ခြောက်သွေ့နေသော ပတ်ဝန်းကျင်နှင့် လုံးဝ ဆန့်ကျင်ဘက်ပင်။

​တောင်ကြားဝင်ပေါက်တွင် ကင်းလှည့်နေသော အစောင့်အချို့ ရှိသည်။

ထျဲမ ကို မြင်သောအခါ အစောင့်တစ်ဦးက ရထားကို အကဲခတ်ပြီး မေးလိုက်သည်။

"မင်းမှာ နဂါးကျောရိုး တံဆိပ်ပြား ရှိလား"

​ထျဲမက တံဆိပ်ပြားကို ထုတ်ပြလိုက်ပြီး ဖန်ချန် ပေးလိုက်သော ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးကို ပစ်ပေးလိုက်သည်။

​အစောင့်က ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းညိတ်ပြသည်။

"ဝင်လို့ရပြီ"

​ထိုနေရာမှာ ကျင့်ကြံသူများ စုဝေးရာ နဂါးကျောရိုးတောင် ပင် ဖြစ်သည်။

ဖန်ချန်၏ ဝိညာဉ်သည် ထိုနေရာသို့ ကြိုတင်ရောက်ရှိ စူးစမ်းပြီးသား ဖြစ်သည်။

စီနီယာ ယွမ်ဟယ် ၏ အဆင့်မျိုးရှိသော ပညာရှင်ကြီးများ ထိုနေရာတွင် မရှိပေ။

အစွမ်းအထက်ဆုံး ပုဂ္ဂိုလ်မှာ ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် သာ ဖြစ်သည်။

​နဂါးကျောရိုးတောင်သည် အတော်ပင် ကျယ်ဝန်းပြီး မြို့ငယ်လေးတစ်မြို့နှင့် ဆင်တူသည်။

သို့သော် ထို နေရာရှိ လူအားလုံးမှာ ကျင့်ကြံသူများ မဟုတ်ကြပေ။

ထျဲမကဲ့သို့သော သိုင်းသမားများကိုလည်း တွေ့နိုင်ပြီး သူတို့မှာ ကျင့်ကြံသူများ၏ နောက်လိုက်နှင့် အစေခံများသာ ဖြစ်ကြသည်။

​ဖန်ချန်က ထိုနေရာသည် ဝိညာဉ်သွေးဂိုဏ်းနှင့် ပတ်သက်နေမည်ဟု ထင်ထားသော်လည်း သူ၏ ဝိညာဉ်က ထိုအဘွားအိုနောက်သို့ လိုက်လာသောအခါမှ ထိုနေရာသည် ကျင့်ကြံသူများအတွက် အရောင်းအဝယ်ပြုလုပ်သည့် ဈေးကွက်တစ်ခုသာ ဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

​ထိုအဘွားအိုသည် သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအတွက် လိုအပ်သော ပစ္စည်းအချို့ ဝယ်ယူရန် ထိုမျှဝေးသော ခရီးကို လာခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

​"ရထားထဲမှာပဲ ငါ့ကို စောင့်နေ"

ဟု ဖန်ချန်က ညွှန်ကြားလိုက်သည်။

သူသည် လက်ထဲမှ မျက်နှာဖုံးကို တပ်ဆင်ကာ ရထားပေါ်မှ ဆင်းခဲ့သည်။ ထို့နောက် ထိုအဘွားအိုကို မျက်ခြေမပြတ် စောင့်ကြည့်ရင်း ပတ်ဝန်းကျင်ကို စတင်စူးစမ်းတော့သည်။

​ထိုနေရာရှိ ကျင့်ကြံသူ အများစုမှာ မျက်နှာဖုံးများ တပ်ထားကြသည်။

အလားတူပင် ထိုအဘွားအိုသည်လည်း ဈေးထဲမဝင်မီ သူမ၏ ရုပ်ရည်ကို ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သည်။

ထိုဈေးတွင် ရောင်းချသော ပစ္စည်းအများစုမှာ ဇစ်မြစ်မသေချာသဖြင့် ဝယ်ယူသူများက သတိကြီးစွာ ထားကြပုံရသည်။

​"ခွန်အားတိုးအဆောင် သုံးခု ရောင်းမယ် အဆင့်နိမ့်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ခြောက်တုံးပဲ ဈေးမဆစ်နဲ့"

​"မီးတောက်ဓား ဝိညာဉ်တံဆိပ် လေးခုပါတယ်အသုံးပြုလိုက်တာနဲ့ မီးတောက်တွေ ထွက်လာမယ်အင်မတန် အစွမ်းထက်တယ် အဆင့်နိမ့်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၈၀ နဲ့ ရောင်းမယ် ဈေးဆစ်လို့ရတယ်"

​"အရည်အသွေးမြင့် ချီစုစည်းဆေးလုံး ၁၂ လုံးတစ်တွဲကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၅၅ တုံးပဲ တစ်လုံးချင်း ဝယ်ရင်တော့ ၅ တုံး ကျမယ်"

​ဖန်ချန်သည် လမ်းမအတိုင်း လျှောက်လာစဉ် ဘေးတစ်ဖက်တစ်ချက်မှ အော်ဟစ်ရောင်းချသံများကို ကြားနေရသည်။

ထိုကျင့်ကြံသူများမှာ ကျင့်စဉ်အဆင့် နိမ့်ပါးကြပြီး ချီသန့်စင်ခြင်း ပထမအဆင့်မှ ဒုတိယအဆင့်အတွင်းသာ ရှိကြသည်။

​ထိုကဲ့သို့သော ဆိုင်ခန်းလေးများအပြင် ပို၍ ဈေးကြီးသော ပစ္စည်းများရောင်းသည့် တရားဝင် ဆိုင်ကြီးအချို့လည်း ရှိသည်။

ထိုနေရာရှိ ကျင့်ကြံသူများမှာမူ အဆင့်အတန်း ပိုမြင့်ကြသည်။

​ဖန်ချန်သည် အဆောင်များရောင်းသည့် ဆိုင်ခန်းတစ်ခုရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။

ဆိုင်နှင့် မလှမ်းမကမ်းတွင် အဘွားအိုသည် ချီစုစည်းဆေးလုံး အချို့အတွက် ဈေးဆစ်နေသည်။

သူမသည် ဆေးလုံး ငါးလုံး ဝယ်လိုသော်လည်း သတ်မှတ်ထားသည့် ဈေးနှုန်းအတိုင်း မပေးလိုဘဲ လျှော့ဈေးရရန် အတင်းအကျပ် ကြိုးစားနေသည်။

​ဖန်ချန်က ထိုအမျိုးသမီးကို အကဲခတ်နေစဉ် လူတစ်ယောက်က သူရပ်နေသော ဆိုင်ခန်းသို့ ချဉ်းကပ်လာသည်။

"အကိုကြီး ဒီခွန်အားတိုးအဆောင် တွေအတွက် သာမန် ပြဒါးမင်နဲ့ ဝါဂွမ်းစက္ကူတွေကိုပဲ သုံးထားတာလား ဒါတွေက အရည်အသွေး တော်တော်နိမ့်တယ် သုံးခုကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး လေးတုံးဆိုရင်တော့ သင့်တော်မယ်ထင်တယ်"

​ဆိုင်ရှင်က မျက်လုံးလှန်ကြည့်ကာ

"အဆောင်တစ်ခု လုပ်ဖို့ဆိုတာ အချိန်နဲ့ အင်အား အများကြီး စိုက်ထုတ်ရတာဗျ တစ်ခုရဖို့ ဆယ်ရက်ကနေ လဝက်လောက်အထိ ကြာတတ်တယ် လုပ်နေတုန်းမှာလည်း ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ အများကြီး ကုန်တာ ဒါ အနည်းဆုံးဈေးပဲ ဈေးဆစ်ချင်ရင် တခြားသွားဝယ်"

ဟု ပြန်ပြောလိုက်သည်။

​'အဆောင်တစ်ခုလုပ်ဖို့ ဆယ်ရက်ကနေ လဝက်'

ဖန်ချန်က ဆိုင်ရှင်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

သူ၏ အရှိန်အဝါမှာ ဖန်ချန်နှင့် အဆင့်တူဖြစ်ပြီး ချီသန့်စင်ခြင်း ဒုတိယအဆင့်တွင် ရှိသည်။

​အဆောင်ဆွဲရတာ တကယ်ပဲ အဲဒီလောက် ခက်ခဲတာလား

​ဆိုင်ရှင်က ဈေးတင်ဖို့အတွက် ပြောနေတာလို့ ဖန်ချန် ထင်ခဲ့ပေမဲ့ အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ ဝယ်သူက ခေတ္တဝေခွဲမရ ဖြစ်သွားပြီးမှ မူလဈေးအတိုင်းပင် ဝယ်ယူသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

​'ဒါကတော့... ခွန်အားတိုးအဆောင်တွေက အမြန်နှုန်းအဆောင် ဒါမှမဟုတ် စိန်ကိုယ်ထည် အဆောင်တွေနဲ့ ယှဉ်ရင် လုပ်ရတာ ပိုလွယ်ပါတယ် ငါသာ တစ်နေ့လုံး ဘာမှမလုပ်ဘဲ ခွန်အားတိုးစာစောင်တွေပဲ လုပ်မယ်ဆိုရင် အခု ၄၀၊ ၅၀ လောက် ထွက်ဖို့က ပြဿနာမရှိဘူး'

ဖန်ချန်၏ မျက်နှာတွင် ထူးဆန်းသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

​ဒါဆိုရင် သူသာ အဆောင်တွေ စတင်ရောင်းချမယ်ဆိုရင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေ အများကြီး ရနိုင်တာပေါ့

​သူသည် ချက်ချင်းပင် စိတ်ဝင်စားသွားသည်။

တာအိုဆရာရွှယ်၏ 'ဝိညာဉ်နှိမ်နင်းခေါင်းလောင်း' ကဲ့သို့သော ရတနာပစ္စည်းများ ရောင်းနေသည်ကိုလည်း သူ မြင်ခဲ့ရသဖြင့် ထိုအရာများကို သူ အလွန် လိုချင်နေမိသည်။

​ရုတ်တရက် ဆူညံအော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"အဘွားကြီး ဝယ်မှာလား မဝယ်ဘူးလား မဝယ်ရင်လည်း ငါ့ဆိုင်ရှေ့မှာ လာမရှုပ်နဲ့ ဒီချီစုစည်းဆေးလုံးတွေက တစ်လုံးကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးတုံးပဲဒါပဲ ငါက ဘယ်သူလဲဆိုတာရော မင်း သိရဲ့လား"

​ဖန်ချန် လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ ဆိုင်ရှင်က အဘွားအိုကို အော်ဟစ်ဆဲဆိုနေသည်ကို တွေ့ရသည်။

အဘွားအို၏ မျက်နှာမှာ ဒေါသကြောင့် ဖြူလိုက်ပြာလိုက် ဖြစ်နေသော်လည်း အံ့ဩစရာကောင်းသည်မှာ သူမ ပြန်မပြောခြင်းပင်။

သူမသည် မတတ်သာဘဲ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို ထုတ်ပေးကာ သတ်မှတ်ဈေးအတိုင်း ဆေးလုံးများကို ဝယ်လိုက်ရသည်။

​'ကျင့်ကြံခြင်းလောကထဲက အင်အားစုတွေက တော်တော် ရှုပ်ထွေးပုံရတယ် ဒီအဘွားအိုက ဝိညာဉ်သွေးဂိုဏ်းက ဖြစ်ပေမဲ့ သူမထက် နှစ်ဆင့်လောက် နိမ့်တဲ့ ကျင့်ကြံသူကိုတောင် ရမ်းရမ်းကားကား မလုပ်ရဲဘူးပဲ' ဟု ဖန်ချန် တွေးမိသည်။

ဒါက သတင်းကောင်းပင်။ အနည်းဆုံးတော့ ဝိညာဉ်သွေးဂိုဏ်းက အင်အားစုကြီး မဟုတ်ဘူးဆိုတာ သက်သေပြနေသည်။

သို့သော် ၎င်းမှာ ထိုအမျိုးသမီး၏ အဆင့်အတန်းမှာ ဂိုဏ်းအတွင်း၌ အလွန်နိမ့်ကျနေသောကြောင့်လည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

​ထိုအဘွားအိုသည် ပစ္စည်းဝယ်ပြီးနောက် ထွက်မသွားသေးဘဲ လွတ်လပ်သော နေရာတစ်ခုတွင် သူမကိုယ်တိုင် ဆိုင်ခန်းဖွင့်လိုက်သည်။

သူမသည် ဝိညာဉ်ဆေးပင်များ၊ ဆေးဖက်ဝင်အပင်များနှင့် ထူးခြားသော သတ္တုအချို့ကို တင်ရောင်းနေသည်။

​၎င်းကို မြင်သောအခါ ဖန်ချန်၏ မျက်လုံးများတွင် အပြုံးရိပ်တစ်ခု ဖြတ်ပြေးသွားပြီး သူမကို ဆက်ပြီး ဂရုမစိုက်တော့ပေ။

​နဂါးကျောရိုးတောင်ကြား လမ်းမထဲသို့ ဝင်ခွင့်ရခြင်းမှာ ရှားပါးသော အခွင့်အရေး ဖြစ်သည်။

သူ၏ လှုပ်ရှားမှုတိုင်းကို သေသေချာချာ စီစဉ်ရန် လိုအပ်သည်။

​တစ်နာရီခန့် လှည့်ပတ်ကြည့်ရှုပြီးနောက် ဖန်ချန်သည် နဂါးကျောရိုးတောင် တစ်ခုလုံးကို ပတ်မိသွားပြီး ဈေးနှုန်းများကိုလည်း အကြမ်းဖျင်း နားလည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

​ထိုနေရာတစ်ခုလုံးမှာ ရှေးဟောင်းပစ္စည်းဈေးကွက်နှင့် ဆင်တူသည်။

လူအများစုမှာ မသိနားမလည်သူများကို လိမ်လည်ကာ ဈေးကြီးကြီးဖြင့် ရောင်းချရန် ကြိုးစားနေကြသည်။ သို့သော် ရိုးသားစွာ စီးပွားရှာသူ အချို့လည်း ရှိပါသေးသည်။

​အစောပိုင်းက လူတစ်ယောက်သည် ဝိညာဉ်တံဆိပ် လေးခုပါသော 'မီးတောက်ဓား' ကို ရောင်းခဲ့သည်။

၎င်းမှာ ချီသန့်စင်ခြင်း စတုတ္ထအဆင့်ရှိသူများသာ အစွမ်းအပြည့် ထုတ်နိုင်သည့် ရတနာဖြစ်သည်။

သို့သော် ဝယ်သူက ဝယ်ပြီးမှ ထိုဓားရှိ ဝိညာဉ်တံဆိပ် နှစ်ခုမှာ ပျက်စီးနေကြောင်း သိလိုက်ရသည်။

၎င်းသည် တတိယအဆင့် ရတနာတစ်ခု၏ အစွမ်းကိုသာ ပြသနိုင်တော့သည်။

​ဝယ်သူသည် သူ လိမ်လည်ခံရမှန်း သိသဖြင့် ရောင်းသူထံ ပြန်လာခဲ့သော်လည်း ရောင်းသူမှာ ထွက်ပြေးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုလူသည် ဒေါသတကြီးဖြင့် နဂါးကျောရိုးတောင်မှ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။ တစ်ဖက်လူကို ပြန်မိမမိဆိုသည်မှာတော့ မပြောနိုင်ပေ။

​ဖန်ချန်သည် အဆောင်ဆွဲရာတွင် အသုံးပြုသည့် ပစ္စည်းများ ရောင်းသည့် ဆိုင်တစ်ခုရှေ့တွင် ရပ်လိုက်သည်။

ထိုနေရာတွင် စုတ်တံ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ၊ ဟင်္သပြဒါး မှင်များနှင့် ဝါဂွမ်းစက္ကူပုံကြီးများ ရှိနေသည်။

သို့သော် သူ အရင်က သုံးခဲ့သော ပစ္စည်းများနှင့် ဤအရာများမှာ ကွာခြားသည်။

ထိုပစ္စည်းများမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ထွက်ပေါ်နေသည်။ ၎င်းတို့မှာ သာမန်ပစ္စည်းများ မဟုတ်ကြပေ။

​"ညီလေး အဆောင်လုပ်ရတာ ဝါသနာပါလို့လား ဒါဆိုရင်တော့ နေရာမှန်ကို ရောက်လာတာပဲ ဒီစုတ်တံတွေကို ကြည့်စမ်းပါ ဒါတွေအားလုံးကို မိစ္ဆာသားရဲတွေရဲ့ အကောင်းဆုံး အမွေးအမှင်တွေနဲ့ လုပ်ထားတာ"

​"ကဲ... ဒီပြဒါးကို ကြည့်ဦး ဝိညာဉ်ကျောက်တွင်း တစ်ခုထဲက တူးဖော်ရရှိတာ၊ မြေအောက်မှာ နှစ်ပေါင်းဘယ်လောက် ကြာအောင် ရှိနေခဲ့လဲ မသိဘူး၊ ကြွယ်ဝတဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေကို စုပ်ယူထားတာဗျ"

​"ပြီးတော့ ဒီစက္ကူတွေက နှစ်တစ်ထောင်သက်တမ်းရှိတဲ့ ရှေးဟောင်းသစ်ပင်ကနေ လုပ်ထားတာ ဒါတွေနဲ့ အဆောင်ဆွဲရင် အကောင်းဆုံး အရည်အသွေးကို ရလိမ့်မယ်"

​ဆိုင်ရှင်က ဖန်ချန်ကို အားတက်သရော ရှင်းပြနေသည်။

​"ဒါတွေက ဘယ်လောက်လဲ"

ဖန်ချန်က ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

​ဆိုင်ရှင်က ဖန်ချန်၏ ပုံစံနှင့် အရှိန်အဝါကို အကဲခတ်ပြီး

"စိတ်မပူပါနဲ့ ဈေးပေါပါတယ် ပြဒါး တစ်ကျပ်သားကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးယ စက္ကူ အချပ်တစ်ရာကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးပဲ"

​"ဒီစုတ်တံတွေကတော့ ဘယ်တစ်ခုကို ကြိုက်လဲပေါ် မူတည်တာပေါ့ အရည်အသွေး မတူတော့ ဈေးနှုန်းလည်း ကွဲတာပေါ့ဗျာ"

​ဖန်ချန်က ခေတ္တကြည့်ရှုပြီးနောက် ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အရှိန်အဝါ အကောင်းဆုံး ထွက်ပေါ်နေသည့် စုတ်တံတစ်ချောင်းကို ရွေးလိုက်သည်။

"ဒါကရော ဘယ်လောက်လဲ"

​"ညီလေးက မျက်စိစူးရှတာပဲ ဒီစုတ်တံက ထူးခြားတယ်"

ဆိုင်ရှင်က စကားဖန်တီးပြီး ကြော်ငြာတော့မည့်အဆဲမှာပင် ဖန်ချန်က စကားဖြတ်လိုက်သည်။

"ဈေးနှုန်းပဲ ပြောပါ"

​ဆိုင်ရှင်က မျက်လုံး ကစားလိုက်ပြီးနောက် အော်လိုက်သည်။

"ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဆယ်တုံး"

​"ဈေးကြီးလွန်းတယ်"

ဖန်ချန်က စုတ်တံကို ပြန်ချထားပြီး ထိုလူကို နောက်တစ်ချက်ပင် လှည့်မကြည့်တော့ဘဲ ထွက်လာခဲ့သည်။

​ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ဆယ်တုံး ဒီဆိုင်ရှင်က လူတွေကို ဓားပြတိုက်နေတာနဲ့ အတူတူပဲ။

အဲဒီဈေးနဲ့ဆိုရင် ဝိညာဉ်တံဆိပ်ပါတဲ့ ရတနာတစ်ခုတောင် ဝယ်လို့ရသည်။

စုတ်တံက ဘယ်လောက်ပဲ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ကောင်းနေပါစေ တကယ့် ရတနာပစ္စည်းတစ်ခုနဲ့တော့ ဘယ်ယှဉ်နိုင်ပါ့မလဲ။

​အပိုင်း (၄၀) - ဓားပြတိုက်ခြင်း

​ဖန်ချန် က သူ့အကွက်ထဲ မဝင်မှန်းသိတော့ ဆိုင်ရှင်က သူ့နောက်ကို အပြေးလိုက်လာပြီး

"ဟေ့ ညီလေး... နေဦး နေဦး တို့တွေ ဈေးညှိလို့ရပါတယ်ဗျ"

ဟု အော်ဟစ်တားဆီးတော့သည်။

​ဖန်ချန်က သူ့ကို လျစ်လျူရှုလိုက်သည်။

သူသည် ထိုကဲ့သို့ မရိုးသားသော ကုန်သည်များကို သဘောမကျပေ။

ထိုသူရောင်းသော ဟင်္သပြဒါး၊ စက္ကူနှင့် စုတ်တံများသည် နဂါးကျောရိုးတောင်ကြား လမ်းမ တစ်ခုလုံးမှာ ပေါပေါများများ ရှိသည်။

တစ်ဖက်လူက သူ၏ ပစ္စည်းများကို အပိုတွေပြောပြီး ဈေးတင်ရောင်းရန် ကြိုးစားနေခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

​ဖန်ချန်သည် အဘွားအိုရှိရာ အနီးသို့ ရောက်လာသည်။

သူသည် ခွန်အားတိုးအဆောင် ဆယ်ခု၊ အမြန်နှုန်းအဆောင် ဆယ်ခုနှင့် စိန်ကိုယ်ထည် အဆောင် ဆယ်ခုကို ထုတ်ကာ စတင်ရောင်းချတော့သည်။

​အဘွားအို၏ အရောင်းအဝယ်မှာ အတော်လေး အေးစက်နေသည်။

ဖန်ချန်၏ ရှေ့မှ အဆောင်အပုံလိုက်ကို မြင်သောအခါ သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် အံ့ဩရိပ်များ ဖြတ်ပြေးသွားပြီး

"လူငယ်လေး ဒီအဆောင်တွေ အကုန်လုံးရဖို့ မင်း ဘယ်လောက်တောင် အချိန်ပေးလိုက်ရလဲ"

ဟု မမေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

​"တစ်နှစ်တိတိ အချိန်ပေးခဲ့ရပါတယ်"

ဟု ဖန်ချန်က ပြုံးလျက် ဖြေလိုက်သည်။

​"တစ်နှစ်တောင်လား ဒါက အချိန်ဖြုန်းတာပဲ အဲဒီအချိန်ကို ကျင့်ကြံတဲ့နေရာမှာ သုံးသင့်တာ"

အဘွားအိုက ခပ်ဖွဖွ ခေါင်းခါသော်လည်း သူမ၏ အကြည့်များမှာ ထိုအဆောင်များပေါ်၌သာ ဝဲလည်နေပြီး ရံဖန်ရံခါ လောဘအရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာတတ်သည်။

ထိုအဆောင်များ၏ တန်ဖိုးမှာ မနည်းလှပေ။

အကယ်၍ အားလုံးကို ရောင်းထွက်ခဲ့လျှင် ဝိညာဉ်တံဆိပ် သုံးခုပါသော ရတနာတစ်ခုကိုပင် သူ ဝယ်ယူနိုင်လိမ့်မည်။

​မကြာမီ ဝယ်သူအချို့ ရောက်လာပြီး ဈေးနှုန်းစုံစမ်းကြသည်။

ဖန်ချန်က စာစောင်တစ်ခုလျှင် အဆင့်နိမ့်ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်တုံးဟု သတ်မှတ်ဈေးဖြင့် ရောင်းချသည်။

​အမြန်နှုန်းအဆောင်နှင့် စိန်ကိုယ်ထည်အဆောင်များ ဖော်စပ်ရသည်မှာ ခက်ခဲသော်လည်း သူ၏ အဆောင်များသည် အရည်အသွေး အလွန်မြင့်မားခြင်း မရှိသေးကြောင်း ဖန်ချန် သိသည်။

ထို့ကြောင့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး နှစ်တုံးမှာ သင့်တော်သော ဈေးနှုန်းပင်။

​အချို့က ဈေးကြီးသည်ဟု ဆိုကာ ထွက်သွားကြသော်လည်း အချို့ကမူ တစ်ခါတည်း အများအပြား ဝယ်ယူသွားကြသည်။

​နာရီအနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ဖန်ချန်၏ အဆောင်များ အကုန်ရောင်းထွက်သွားသည်။

ကျင့်ကြံသူများအတွက် အဆောင်များသည် တကယ်ပင် အဖိုးတန်လှသည်။

​'ဒါတွေသာ ခရမ်းရောင်လျှပ်စီး အဆောင်တွေဆိုရင် ဈေးက အဆပေါင်းများစွာ ပိုရမှာပဲ'

ဟု ဖန်ချန် ကိုယ်တိုင် တွေးမိသည်။

​သို့သော် ခရမ်းရောင်လျှပ်စီး အဆောင်များသည် ရှားပါးပြီး အဖိုးတန်လွန်းလှသဖြင့် မည်သူမှပင် ထုတ်မရောင်းကြပေ။

အကယ်၍ သူသာ ထိုအရာများကို ထုတ်ရောင်းခဲ့လျှင် မလိုလားအပ်သော အန္တရာယ်များကို ဖိတ်ခေါ်သလို ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

​အဘွားအို၏ အရောင်းအဝယ်မှာမူ အလွန်ပင် ညံ့ဖျင်းနေသည်။

နာရီအတော်ကြာအောင် ရောင်းသော်လည်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးတုံးသာ ရသေးသည်။

အစောပိုင်းက သူမသည် ဆေးလုံးများ ဝယ်ယူရန် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး အမြောက်အမြား သုံးစွဲထားရသဖြင့် ဖန်ချန် ပိုက်ဆံအိတ်ဖောင်းသွားသည်ကို မြင်သောအခါ သူမ၏ မျက်လုံးထဲမှ လောဘရိပ်များမှာ ပို၍ ထင်ရှားလာတော့သည်။

​"ကဲ... ပြီးပြီ။"

ဖန်ချန်က ခပ်ဖွဖွပြုံးကာ အဘွားအိုကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်သည်။

​အဘွားအို၏ မျက်လုံးများမှာ အရောင်တောက်လာသည်။ သူမ၏ နည်းပါးလှသော ဝင်ငွေနှင့် ဟောင်းလောင်းဖြစ်နေသော ပိုက်ဆံအိတ်ကို ကြည့်ရင်း ဖန်ချန်ကို အေးစက်သော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

​ဖန်ချန်သည် ချက်ချင်း ထွက်မသွားဘဲ နဂါးကျောရိုးတောင်ကြား လမ်းမထဲတွင် ဆက်လက် လှည့်ပတ်နေသည်။

သူသည် စုတ်တံတစ်ချောင်း၊ ဟင်္သပြဒါးနှင့် စက္ကူအချို့ကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးတုံး အကုန်အကျခံကာ ဝယ်ယူခဲ့သည်။

​သူ့တွက်ချက်မှုအရ သူ၏ လက်ထဲတွင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၆၈ တုံး ကျန်ရှိနေသေးသည်။

ထိုနေရာရှိ ကျင့်ကြံသူများအကြားတွင် သူ၏ ချမ်းသာကြွယ်ဝမှုမှာ ပျမ်းမျှအဆင့်ထက် များစွာ သာလွန်နေသည်။

​"အရိုးသန်ဆေးလုံး ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးကို ဆေးလုံး ဆယ်လုံးပဲ ဈေးပေါလို့ အထင်မသေးနဲ့အရိုးတွေကို သန်မာစေရုံတင်မကဘူး ဒါက တကယ့်ကို ရှားပါးတဲ့ ရတနာပဲ အခွင့်အရေးကို လက်လွတ်မခံကြနဲ့"

ဆိုင်ရှင်တစ်ဦးက အော်ဟစ်နေသည်။

​ဖြတ်သွားဖြတ်လာ ကျင့်ကြံသူများက ရပ်ကြည့်ကြသော်လည်း ဆေးလုံးကို စစ်ဆေးပြီးနောက် လှောင်ပြောင်ကြတော့သည်။

"ဒါက ရှားတာတော့ မှန်ပါတယ် ဒါပေမဲ့ အရိုးသန်မာတာကလွဲလို့ ဘာမှ အသုံးမကျဘူး ဘယ်ဆေးဆရာကများ ဒီအရိုးသန်ဆေးလုံးတွေကို အချိန်ကုန်ခံ ဖော်စပ်နေလဲ မသိဘူး သိုင်းသမားတွေအတွက်တော့ ကောင်းမှာပေါ့ တို့လို ကျင့်ကြံသူတွေအတွက်တော့ အလကားပဲ"

​ကျင့်ကြံသူများသည် အနီးကပ် တိုက်ခိုက်လေ့ မရှိကြသလို တိုက်ခိုက်ခဲ့လျှင်ပင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များက သူတို့၏ အရိုးများကို သဘာဝအတိုင်း သန်မာစေပြီးသား ဖြစ်သည်။

ထို့ကြောင့် ထိုဆေးလုံးများမှာ သူတို့အတွက် ပိုလျှံနေခြင်းပင်။

​မိမိတို့အတွက် အသုံးမဝင်သော ပစ္စည်းများအတွက် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကို မည်သူမှ အလကား မဖြုန်းတီးလိုကြပေ။

​"အစ်ကိုကြီး ဒီအရိုးသန်ဆေးလုံးတွေ ဘယ်လောက်ရှိလဲ"

ဖန်ချန်က အမှတ်မထင် မေးလိုက်သည်။

​"အများကြီး မရှိပါဘူး မင်း ဝယ်မလို့လား"

ဆိုင်ရှင်က ပြောသည်။ ဖန်ချန်တွင် နောက်လိုက်နောက်ပါ တစ်ယောက်မှ ပါမလာသည်ကို မြင်သောအခါ သူက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

ဖန်ချန်သည် သူ့ကို လာပြီး လှောင်ပြောင်နေသည်ဟု သူ ထင်သွားခြင်း ဖြစ်သည်။

​ဖန်ချန်က ပြုံးလျက်

"ကျွန်တော် ဝယ်ပါ့မယ် ကျွန်တော့်ရဲ့ ဂူဗိမာန်မှာ နောက်လိုက်တွေ ရှိတယ်လေ သူတို့ကို ဆုလာဘ်အဖြစ် ပေးမလို့ပါ"

ဟု ဆိုသည်။

​"ဂူဗိမာန် "

ဘေးနားရှိ လူများ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဂူဗိမာန်တစ်ခုကို ပိုင်ဆိုင်သော ကျင့်ကြံသူသည် သေချာပေါက် နောက်ခံအင်အား ကြီးမားသူ ဖြစ်ရမည်။

အဝေးမှ စောင့်ကြည့်နေသော အဘွားအိုသည်လည်း ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အနည်းငယ် တုံ့ဆိုင်းသွားသည်။

​"ရတာပေါ့ ကျွန်တော် ဒါတွေကို ဈေးကြီးပေး ဝယ်ထားတာ ဒီမှာ ဆေးလုံး အလုံး ၁၀၀ ရှိတယ် အားလုံး ယူမလား ၁၀ လုံးကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးပဲ"

ဖန်ချန်က တကယ်ဝယ်မည်ကို သိသောအခါ ဆိုင်ရှင်၏ မျက်လုံးများ ဝင်းလက်သွားသည်။

​တကယ်တော့ သူသည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးကို ဆေးလုံး အလုံး ၂၀ နှုန်းဖြင့် ဝယ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

အကုန်ရောင်းထွက်လျှင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ငါးတုံး မြတ်မည် မဟုတ်ပါလား

​ဖန်ချန်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"အဲဒီလောက် အများကြီး မလိုဘူး"

​"ရပါတယ်ဗျာ ကျွန်တော် လျှော့ဈေး ပေးပါ့မယ်အားလုံးကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ကိုးတုံးနဲ့ ယူမလားအလုံး ၁၀၀ ဆိုရင် မူလက ၁၀ တုံး ကျသင့်မှာလေ ဘယ်လိုလဲ"

ဆိုင်ရှင်က အလောတကြီး ပြောသည်။ သူသည် အရောင်းအဝယ်ဖြစ်ရန် တကယ့်ကို မျှော်လင့်နေပုံရသည်။

​"ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ရှစ်တုံးနဲ့ဆိုရင် အကုန်ယူမယ် မဟုတ်ရင်တော့ ဆယ်လုံးပဲ ဝယ်တော့မယ်"

ဟု ဖန်ချန်က ဆိုသည်။

​"သူ ရူးနေတာလား ဘာလို့ အရိုးသန်ဆေးလုံးတွေ အများကြီး ဝယ်နေတာလဲ နောက်လိုက်တွေကို ဆုပေးဖို့ သက်သက်လား ဒီဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေကို ကိုယ့်ဘာကိုယ် ကျင့်ကြံဖို့ သိမ်းထားတာက ပိုမကောင်းဘူးလား"

​"ဒီထက် ပိုသိမ်းထားရင် ဝိညာဉ်တံဆိပ်တစ်ခုပါတဲ့ ရတနာတောင် ဝယ်လို့ရနေပြီကို"

​လူအများက တီးတိုး ဝေဖန်နေကြသည်။ ဆိုင်ရှင်သည် အရှုံးခံလိုက်ရသလို မျက်နှာမျိုးဖြင့်

"ကောင်းပြီ ကျွန်တော် အရှုံးခံပြီး မိတ်ဆွေသစ် ဖွဲ့လိုက်ပါ့မယ် ဒီဆေးလုံးတွေ အကုန်ယူသွားတော့"

ဟု ဆိုကာ သဘောတူလိုက်သည်။

​ထိုသို့ဖြင့် အရောင်းအဝယ်မှာ ပြေပြေလည်လည် ပြီးဆုံးသွားသည်။

​ဖန်ချန်သည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ရှစ်တုံး အကုန်အကျခံကာ အရိုးသန်ဆေးလုံး အလုံး ၁၀၀ ကို ရရှိခဲ့သည်။ သူသည် ဘာမှထပ်မပြောဘဲ ထွက်ခွာလာခဲ့သည်။

​ထိုဆေးလုံးများသည် ကျင့်ကြံသူများအတွက် အသုံးမဝင်သော်လည်း သိုင်းသမားများအတွက်မူ အလွန်ပင် ရှားပါးပြီး အဖိုးတန်သော ရတနာများ ဖြစ်သည်။

​မြင်းရထားဆီသို့ ပြန်ရောက်သောအခါ သူက အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

"သွားကြစို့ လာခဲ့တဲ့ လမ်းအတိုင်းပဲ ပြန်မယ်"

​ထျဲမက ခေါင်းညိတ်ကာ ရထားကို မောင်းထွက်ခဲ့သည်။

​နဂါးကျောရိုးတောင်ကြား လမ်းမမှ ထွက်လာသောအခါ ဖန်ချန်၏ နောက်သို့ လိုက်လာသူမှာ အဘွားအို တစ်ယောက်တည်း မဟုတ်ပေ။

အခြားသော ကျင့်ကြံသူ သုံးဦးကလည်း တိတ်တဆိတ် နောက်မှ ထက်ကြပ်မကွာ လိုက်ပါလာကြသည်။

​ကောင်းကင်ယံမှနေ၍ ဖန်ချန်၏ ဝိညာဉ်သည် အောက်မှ လူပုံရိပ်များကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

​ချီသန့်စင်ခြင်း စတုတ္ထအဆင့်ရှိသော အဘွားအိုအပြင်၊ နောက်ထပ် သုံးယောက်ထဲမှ တစ်ဦးမှာ တတိယအဆင့်ဖြစ်ပြီး ကျန်နှစ်ဦးမှာ ဒုတိယအဆင့်တွင် ရှိကြသည်။ ထိုသုံးဦးမှာ အဖွဲ့တစ်ခုတည်းမှ ဖြစ်ပုံရသည်။

​သူတို့အားလုံး၏ ရည်ရွယ်ချက်မှာ အတူတူပင် ဖြစ်ကြောင်း ရှင်းလင်းနေသည်။

​သူတို့သည် တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး သတိထားမိကြပုံရသော်လည်း ချက်ချင်း လက်မလှုပ်ကြသေးပေ။

​နဂါးကျောရိုးတောင်မှ မိုင် ၃၀၀ ခန့် ဝေးသော နေရာသို့ ရောက်သောအခါမှ အဘွားအိုနှင့် ထိုသုံးယောက်အဖွဲ့သည် ရထား၏ ရှေ့မှ ပိတ်ဆို့ကာ တားဆီးလိုက်ကြတော့သည်။

​"ခင်ဗျားတို့က ဘယ်သူတွေလဲ ကျွန်တော့်သခင်လေးရဲ့ လမ်းကို ဘာလို့ ပိတ်ထားတာလဲ"

မျက်နှာဖုံး တပ်ထားသော ထျဲမက တည်ငြိမ်စွာ မေးလိုက်သည်။ သံသယ မဝင်စေရန်အတွက် ဖန်ချန်က သူ့ကို

"သခင်လေး"

ဟု ခေါ်ရန် ကြိုတင်မှာကြားထားခြင်း ဖြစ်သည်။

​"လူငယ်လေး ငါက လောဘကြီးချင်လို့ မဟုတ်ပါဘူး ငါ့ကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၄၀ ပဲ ပေးလိုက်ပါ၊ ဒါဆိုရင် ငါ ထွက်သွားမယ်"

အဘွားအိုက မရေမရာ ပြုံးလျက် ပြောသည်။

​"ဟဲဟဲ ခင်ဗျားကိုး။"

ဖန်ချန်က လိုက်ကာကို လှန်ကာ အံ့ဩဟန် ပြလိုက်သည်။

"ဟေ့ အဘွားကြီး... ခင်ဗျားက ကျွန်တော့်ဆီကနေ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၄၀ လာချေးတာလား"

​အဘွားအိုက ရယ်မောလိုက်သည်။

"ချေးတာ မဟုတ်ဘူး ငါက တောင်းတာ"

​သူမ၏ နောက်ကွယ်မှ မျက်နှာဖုံးစွပ် ကျင့်ကြံသူ သုံးဦးကလည်း ဝင်ပြောသည်။

"ငါတို့ကလည်း ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၂၀ ယူမယ် အဲဒီထက် နည်းနည်း နည်းလည်း ကိစ္စမရှိပါဘူး"

​ဖန်ချန်က ပြန်လည် ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် ခင်ဗျားတို့က ကျွန်တော့်ကို ဓားပြလာတိုက်တာပေါ့"

All Chapters