အခန်း (၄၅-၄၆)
Vol. 5 Ch. 45-46
အခန်း ၄၅- တစ်ယောက်အတွက် တစ်ဆယ်ယောက်
လူတိုင်း၏ အကြည့်များသည် ရထားလုံးဆီသို့ စူးစိုက်သွားကြသည်။
ထောင်ယွီသည် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေပြီး ယုဝမ်ကျင့်၏ နဖူးတွင်လည်း ချွေးအေးများ ပျံနေပြီဖြစ်သည်။ ကျိုးရှို့မှာမူ ဘာလုပ်ရမှန်းမသိဘဲ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်နေတော့သည်။
ခဏအကြာတွင် ရထားလုံးထဲမှ လူတစ်ယောက် ထွက်လာသည်။
ထိုသူကို မြင်လိုက်ရသည်နှင့် လူတိုင်း အသက်ရှူမှားသွားကြသည် သူက ဖန်ချန်ပင် ဖြစ်သည်
"သခင်မလေး အဲဒါ တကယ်ပဲ နတ်စစ်သူကြီး ဖန်လား သူက ကြည့်ရတာ အရမ်းနုသေးတာပဲ"
အစေခံမလေးသည် သူမသခင်မလေး၏ လက်စွပ်ကို ဆွဲကိုင်ရင်း တုန်တုန်ရီရီဖြင့် မေးလိုက်သည်။
"နတ်စစ်သူကြီး ဖန်က လွန်ခဲ့တဲ့ ငါးနှစ်က အသက် ၁၈ နှစ်ပဲ ရှိသေးတာလေ အခုမှ ၂၃ နှစ်ပဲ ရှိသေးတာ ဒါပေါ့... သူက ငယ်သေးတာပေါ့"
သခင်မလေးသည် တည်ငြိမ်အောင် ကြိုးစားနေသော်လည်း တုန်ယင်နေသော သူမ၏ အသံက သူမ၏ စိတ်လှုပ်ရှားမှုကို ဖော်ပြနေသည်။
"ဒီနေ့တော့ ငါတို့ ဘာမှမဖြစ်တော့ဘူး ထင်တယ်"
အစောင့်ခေါင်းဆောင်က သက်ပြင်းတစ်ချက် ချလိုက်သည်။ နတ်စ်သူကြီး ဖန် ပေါ်လာပြီဆိုမှတော့ သူတို့ အင်ပါယာရဲ့ နိုင်ငံသားတွေကို ဒီလုံတူးကလူတွေ အနိုင်ကျင့်တာကို သူ ကြည့်နေမှာ မဟုတ်တော့ဘူး။
ဖန်ချန်သည် ဟွမ်စီဟိုင်နှင့် ထျဲမတို့ရှိရာသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း လျှောက်လာပြီး မလှမ်းမကမ်းရှိ ယုဝမ်ကျင့်ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။
"ယုဝမ်ကျင့်... မတွေ့တာ ကြာပြီနော်"
ယုဝမ်ကျင့်သည် ဒူးတစ်ဖက် ထောက်လိုက်သည်။
"ကျွန်တော်မျိုး... သခင်လေးကို ဂါရဝပြုပါတယ်"
သူနှင့်အတူ ပါလာသော စစ်သည်များသည်လည်း မြင်းပေါ်တွင် ဆက်မနေရဲကြတော့ပေ။ သူတို့သည် တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် မြင်းပေါ်မှ ဆင်းကာ အရိုအသေ ပေးလိုက်ကြသည်။
ရုတ်တရက် ထောင်ယွီနှင့် အခြားသူများမှာ အနေရခက်သော အခြေအနေသို့ ရောက်သွားသည်။
မြင်းပေါ်မှ ဆင်းလိုက်လျှင် သူတို့ အားနည်းသလို ဖြစ်သွားမည်ဖြစ်ပြီး၊ ဆက်နေပြန်လျှင်လည်း မသင့်တော်သလို ဖြစ်နေသည်။
"အခု ငါက သာမန်လူတစ်ယောက်ပါပဲ စစ်ဗိုလ်ချုပ် ယုဝမ်... ဒီလိုတွေ လုပ်နေဖို့ မလိုပါဘူး"
ဟု ဖန်ချန်က ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
ယုဝမ်ကျင့်၏ မျက်နှာအမူအရာမှာ အကြိမ်ကြိမ် ပြောင်းလဲသွားပြီးနောက် ခါးသီးသော အပြုံးဖြင့် တိတ်ဆိတ်စွာ မတ်တတ်ရပ်လိုက်သည်။
ထောင်ယွီသည် သွားကို တင်းတင်းကြိတ်ကာ စကားပြောရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
"ဖန်ချန်... မင်း အချိန်မီ ရောက်လာတာပဲ"
သူက ဆက်ပြောသည်
"ဗိုက်ကောင့် ကျိုးရှို့က လုံတူးအင်ပါယာက မှူးမတ်တစ်ယောက်ဖြစ်သလို ဧကရာဇ်မင်းမြတ် ကိုယ်တိုင် သတ်မှတ်ပေးထားတဲ့ ဆဌမမင်းသမီးရဲ့ အနာဂတ် ကြင်ယာတော်လည်း ဖြစ်တယ် မင်းရဲ့ လက်အောက်ငယ်သားတွေနဲ့ သူ့ကြားမှာ နားလည်မှုလွဲတာတစ်ခုခု ရှိနေပုံရတယ် အဲဒါကို မင်း ဖြေရှင်းပေးသင့်တယ်"
"နားလည်မှုလွဲတာ ဟုတ်လား ဒီလူက ငါတို့ အင်ပါယာက လူတွေကို သူသတ်ချင်သလို သတ်လို့ရတဲ့ တိရစ္ဆာန်တွေလို ဆက်ဆံခဲ့တာ အဲဒါကို မင်းက နားလည်မှုလွဲတာလို့ ခေါ်သလား"
ဖန်ချန်က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။
"မင်းက ဒီညစ်ပတ်တဲ့ သာမန်လူတွေအတွက်နဲ့ ငါ့ကို တကယ်ပဲ ရန်လုပ်တော့မှာလား"
ကျိုးရှို့က အသံနက်ကြီးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"ဒါ မဟာရှအင်ပါယာပဲ ဒီမှာ မှူးမတ်ဆိုတာ မရှိဘူး၊ ဂုဏ်သရေရှိတဲ့ နိုင်ငံသားတွေပဲ ရှိတယ် အဲဒီနိုင်ငံသားတွေဟာ ငါတို့အင်ပါယာရဲ့ ဒေါက်တိုင်တွေ ဖြစ်လို့ သူတို့က ဂုဏ်သရေရှိတာ သူတို့မရှိရင် ငါတို့လည်း ဘာမှမဟုတ်ဘူး"
ဖန်ချန်က ကျိုးရှို့ကို စိုက်ကြည့်ရင်း ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
"အကယ်၍ မင်းက ဒီနေရာကို မင်းတို့ လုံတူးအင်ပါယာလို သဘောထားပြီး မင်းစိတ်ကြိုက် လူသတ်လို့ရတယ်လို့ ထင်နေရင်တော့ မင်း တကယ်ကို မှားသွားပြီ"
"ဒီမှာဖြစ်ဖြစ်၊ ဟိုမှာဖြစ်ဖြစ် ငါ့အတွက်တော့ အတူတူပဲ"
ကျိုးရှို့က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။
"ပြောစမ်း... မင်း ငါ့ကို ဘယ်လို ကျေနပ်အောင် လုပ်ပေးမှာလဲ ငါ့လူတွေ အများကြီး အသတ်ခံလိုက်ရတာ တောင်းပန်ရုံနဲ့တင် မလုံလောက်ဘူး"
သူ ခဏ ရပ်လိုက်ပြီး
"အကယ်၍ ငါ အခုပဲ ပြန်လှည့်သွားမယ်ဆိုရင် မင်းတို့ ဘုရင်က မင်းကို အပြစ်ပေးမှာ သေချာတယ် အခြေအနေ အရပ်ရပ်ကို တွက်ဆပြီး လူအနည်းငယ်ရဲ့ အသက်အတွက်နဲ့ ငါတို့ အင်ပါယာ နှစ်ခုကြားက ဆက်ဆံရေးကို မဖျက်ဆီးလိုက်ပါနဲ့"
"ဟုတ်တယ် ဗိုက်ကောင့်ကျိုးက ငါတို့ လုံတူးအင်ပါယာရဲ့ မှူးမတ်ပဲ နတ်စ်သူကြီး ဖန်အနေနဲ့ ဒီကိစ္စကို မျှမျှတတ ကိုင်တွယ်လိမ့်မယ်လို့ ငါတို့ မျှော်လင့်ပါတယ်!"
"ငါတို့ လုံတူးကလူတွေဟာ မဟာရှနဲ့ ချင်းစုန်း အင်ပါယာကြား ငြိမ်းချမ်းစွာ အတူယှဉ်တွဲ နေထိုင်ဖို့ အမြဲ မျှော်လင့်ပါတယ် ဘယ်လို ပဋိပက္ခမျိုးကိုမှ မဖြစ်စေချင်ဘူး နတ်စ်သူကြီး ဖန်အနေနဲ့ ငါတို့ကို ချင်းစုန်းအင်ပါယာဘက် ပါသွားတာမျိုးတော့ မမြင်ချင်ဘူး မဟုတ်လား"
လုံတူးမှ ပညာရှိတစ်ဦးက ခြိမ်းခြောက်သည့် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
ထိုစကားကို ကျန်ရှိသော ပညာရှိများကလည်း ခေါင်းငြိမ့် ထောက်ခံကြသည်။
"ဖန်ချန်... မင်း အခြေအနေ အရပ်ရပ်ကို ကြည့်သင့်တယ်"
ဟု ထောင်ယွီက ပြောလိုက်သည်။
ကုန်သည်အဖွဲ့ဝင်များမှာမူ မျက်နှာတွင် သွေးမရှိတော့သလို ဖြူလျော်နေကြသည်။
ထိုအခြေအနေမှာ တကယ်ကို ရှုပ်ထွေးပြီး ဖြေရှင်းရန် ခက်ခဲလှသည်။
အဆုံးမှာတော့ ဒါက အင်ပါယာ နှစ်ခုကြားက ဆက်ဆံရေး ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။
ဖန်ချန်က ကုန်သည်အဖွဲ့ဝင်များဘက် လှည့်ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။
"မင်းတို့ဘက်က လူဘယ်နှယောက် အသတ်ခံလိုက်ရသလဲ"
အစောင့်ခေါင်းဆောင်နှင့် သခင်မလေးမှာ အံ့ဩသွားကြသည်။
နတ်စ်သူကြီးကြီး ဖန်က သူတို့ကို စကားပြောလိမ့်မည်ဟု မထင်ထားခဲ့ပေ။ သူမသည် သတ္တိမွေးကာ ယဉ်ကျေးစွာ ပြောလိုက်သည်
"ကျွန်မ ဖန်ချင်းယောင် ပါ၊ နတ်စ်သူကြီး ဖန်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"
သူမ ခဏရပ်လိုက်ပြီး
"ကုန်သည်အဖွဲ့ဘက်က ထိခိုက်မှု နည်းပါးပါတယ် အစေခံ နှစ်ယောက်နဲ့ အစောင့် သုံးယောက် သေဆုံးသွားပါတယ်"
"အင်း... သိပြီ"
ဖန်ချန်က ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပြီး ကျိုးရှို့ဘက် လှည့်လိုက်သည်။
"ငါတို့ နိုင်ငံသားတွေရဲ့ အသက်က မင်းတို့လူတွေထက် ဆယ်ဆ ပိုတန်ဖိုးရှိတယ် ငါတို့လူ တစ်ယောက်သေတိုင်း မင်းတို့ဘက်က ဆယ်ယောက်ကို လျော်ကြေးအဖြစ် ငါတို့ ယူမယ်"
သူ့စကားဆုံးသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် ထျဲမနှင့် ဟွမ်စီဟိုင်တို့ လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။
သိုးအုပ်ထဲသို့ ဝင်လာသော ကျားများကဲ့သို့ သူတို့သည် ကျိုးရှို့၏ လူများကို တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် စတင် သတ်ဖြတ်တော့သည်။
မကြာမီမှာပင် ထိုလူအားလုံး သေဆုံးသွားခဲ့သည်။
ယုဝမ်ကျင့်နှင့် အခြားသူများမှာမူ ဘေးမှသာ ကြည့်နေရပြီး ဝင်မတားဝံ့ကြပေ။
ဖန်ချန်သာ ဒီမှာမရှိရင်တောင် ဟွမ်စီဟိုင် တစ်ယောက်တည်းကို ရင်ဆိုင်ဖို့ဆိုတာ သတ္တိအများကြီး လိုအပ်သည်။
ယုဝမ်ကျင့်အနေဖြင့် သုံးလောကတောင်တန်း တိုက်ပွဲမှာ သွေးချင်းချင်းနီနေသော ဟွမ်စီဟိုင်ကို ဘယ်တော့မှ မေ့နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
ထိုစဉ်က သူသည် ဒဏ်ရာများ ရထားသော်လည်း အထူးတပ်ဖွဲ့ဝင် စစ်သည်တစ်ရာကို သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။
ယခု ယုဝမ်ကျင့်နှင့် ပါလာသော စစ်သည်များသည် ထိုကဲ့သို့ စွမ်းရည်ရှိသူများ မဟုတ်ပေ အရေအတွက်ကလည်း မလုံလောက်ပါ။
ဟွမ်စီဟိုင်သည် လက်တစ်ဖက်ကို နောက်ပစ်ထားလျှင်ပင် သူတို့ကို ကိုင်တွယ်နိုင်ပေလိမ့်မည်။
ထောင်ယွီနှင့် လုံတူးမှ ပညာရှိများ၏ မျက်နှာများမှာ အလွန်ပင် မသာမယာ ဖြစ်သွားကြပြီး ကုန်သည်အဖွဲ့ဝင်များမှာမူ အံ့ဩတုန်လှုပ်စွာ ကြည့်နေကြသည်။
ကျိုးရှို့သည် ဖြစ်ပျက်သွားသမျှကို မယုံနိုင်ဘဲ ဖန်ချန်ကို လက်ညှိုးထိုးရင်း ထိတ်လန့်တုန်ရီနေတော့သည်။
သူ၏ လူအားလုံးမှာ စက္ကန့်ပိုင်းအတွင်း အသတ်ခံလိုက်ရသည်...
ဖန်ချန်က ရယ်မောလိုက်ပြီး ထောင်ယွီကို ပြောလိုက်သည်
"ဧကရာဇ်မင်းမြတ်က သူ့ကို သဘောကျနေတာဆိုတော့ အခြေအနေ အရပ်ရပ်ကို ထောက်ထားပြီး သူ့အသက်ကိုတော့ ငါချမ်းသာပေးလိုက်မယ် ကဲ... သူ့ကို ခေါ်သွားလို့ရပြီ"
ထောင်ယွီက သွားကိုတင်းတင်းကြိတ်ကာ ပြောလိုက်သည်
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် နတ်စစ်သူကြီးဖန်"
သူ နောက်ထပ် စကားတစ်လုံးမှ မပြောရဲတော့ဘဲ သူ၏ လူများနှင့် ထိတ်လန့်နေသော ကျိုးရှို့ကို ခေါ်ကာ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။
ဖန်ချန် စိတ်ပြောင်းသွားမှာကို ကြောက်သောကြောင့် သူတို့ ခဏပင် မနေရဲကြတော့ပေ။
"သွားကြစို့"
ဖန်ချန်က ထျဲမနှင့် ဟွမ်စီဟိုင်ကို ပြောပြီး ရထားလုံးဆီသို့ ပြန်လျှောက်သွားသည်။
၎င်းကို မြင်သောအခါ ဖန်ချင်းယောင်သည် နှုတ်ခမ်းကိုကိုက်ကာ တစ်ယောက်တည်း ပြေးလာခဲ့သည်။
သူမက အလွန် အရိုအသေပေးကာ ပြောလိုက်သည်
"ကျွန်မရဲ့ အသက်ကို ကယ်တင်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးအများကြီး တင်ပါတယ် စစ်သူကြီးဖန်"
"မင်းက ဘယ်ကုန်သည်အသင်းကလဲ"
ဖန်ချန်၏ အသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
သူမက အမြန်ပြန်ဖြေသည်
"ကျွန်မရဲ့ စိမ်းလန်းဆေးတိုက် က ပျံလွှားနဂါး ကုန်သည်ကြီးများအသင်း နဲ့ ဆက်စပ်နေပါတယ်"
"စိမ်းလန်းဆေးတိုက်လား မင်းက ဆေးဘက်ဝင်အပင်တွေ ရောင်းတာပေါ့"
"ဟုတ်ပါတယ်"
သူမက အလျင်အမြန် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။
"အင်း... လုံတူးအင်ပါယာက ဆေးဘက်ဝင်အပင်တွေ အများကြီး ထွက်တာပဲ မင်းတို့ အပင်တွေ သယ်မလာရင် မဟာရှထဲမှာ ဆေးဈေးတွေ အရမ်းတက်နေမှာပဲ"
ဖန်ချန်က ပြုံးလိုက်သည်။
"နောင်ဆိုရင် ပိုပြီး သတိထားပါ"
ထို့နောက် သူသည် ရထားလုံးပေါ်သို့ တက်လိုက်ပြီး ထျဲမနှင့် ဟွမ်စီဟိုင်ကို ထွက်ခွာရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
သူတို့သည် ဖန်ချင်းယောင်၏ အမြင်အာရုံထဲမှ တဖြည်းဖြည်း ပျောက်ကွယ်သွားကြတော့သည်။
"သခင်မလေး... သခင်မလေး ခုနက နတ်စစ်သူကြီး ဖန်နဲ့ တကယ် စကားပြောလိုက်တာလား"
ဖန်ချင်းယောင် အစေခံမလေးသည် စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ပြေးလာသည်။
"ဟုတ်တယ်... ဗိုလ်ချုပ်ကြီးဖန်က နောင်ဆို သတိထားဖို့ ငါတို့ကို သတိပေးသွားတယ် ပြီးတော့ ငါတို့သာ မရှိရင် မဟာရှထဲမှာ ဆေးဈေးတွေ တက်နေမှာပဲလို့တောင် ငါတို့ကို ချီးကျူးသွားသေးတယ်"
ဖန်ချင်းယောင်၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
အစေခံမလေးက သူမကို အားကျစွာဖြင့် ကြည့်နေတော့သည်။
အစောင့်ခေါင်းဆောင်က မြင်းစီးလာပြီး
"မန်နေဂျာဖန်... ငါတို့ အချိန်မဆွဲဘဲ အင်ပါယာထဲကို ဝင်ကြရအောင်"
"ကောင်းပါပြီ"
သူမက ခပ်တိုးတိုး ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ပြီး တစ်ကိုယ်တည်း ရေရွတ်လိုက်သည်
"ဒီဆေးပင်တွေကို မြို့တော်ကို ပို့ရဦးမယ် ငါ နတ်စစ်သူကြီး ဖန်နဲ့ နောက်တစ်ခေါက် ထပ်ဆုံနိုင်ပါ့မလား"
မြို့တော်တွင်။
ခရီးစဉ်က ခုနစ်ရက် ကြာမြင့်ခဲ့သော်လည်း အကျိုးအမြတ် များစွာ ရရှိခဲ့သည်။
ဝိညာဉ်သွေးဂိုဏ်းမှ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို ရှင်းလင်းနိုင်ခဲ့သည့်အပြင် အဆောင်များ ပြုလုပ်ရန် လိုအပ်သော ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများကိုလည်း ရရှိခဲ့သည်။
ထို့အပြင် အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်ရာကျော်နှင့် ရတနာနှစ်ခုကိုလည်း ရရှိခဲ့သည်။
"ဖန်ချန်... နင် ကတိဖျက်တယ်"
နတ်သမီးရှောင်း က မကျေမနပ် ပြောလိုက်သည်။
"ငါ ဘာလုပ်လို့လဲ"
ဖန်ချန်က ရယ်မောကာ မေးလိုက်သည်။
သူမသည် ဖန်ချန်ကို ခဏမျှ စိုက်ကြည့်ပြီးနောက် အသံတိုးတိုးဖြင့် ပြောလိုက်သည်
"မင်း အိမ်တော်ကနေ ခုနစ်ရက်တောင် ထွက်သွားတာလေ ရွှီဂီ ကတော့ မင်း အပျော်ခရီး ထွက်သွားတာလို့ ပြောပေမယ့် အဲဒါ မဟုတ်တာ သေချာပါတယ် နင်ရဲ့ စုံစမ်းစစ်ဆေးမှုအကြောင်း ငါ့ကို ပြောပြစေချင်တယ် ငါ့ကို ဘေးဖယ်မထားပါနဲ့"
ဖန်ချန်က ပြုံးလိုက်သည်။
"ဘာဖြစ်ခဲ့သလဲဆိုတာ ငါ သိပြီးပြီ သူတို့က မင်းကို တကယ်ပဲ သတ်ဖို့ ကြိုးစားနေကြတာ သူတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ရိုးရှင်းပါတယ် ငါတို့ အင်ပါယာ နှစ်ခုကြားမှာ ပဋိပက္ခဖြစ်အောင် လုပ်ပြီး သူတို့က... အကျိုးအမြတ် ရယူချင်ကြတာ အခု မင်းလုပ်ရမှာက ငါ့အိမ်တော်ထဲမှာပဲ ပုန်းနေဖို့ပဲ သူတို့ မင်းကို ရှာမတွေ့ပါစေနဲ့ အကယ်၍ သူတို့ရဲ့ အကြံအစည် အောင်မြင်သွားရင် ငါတို့အင်ပါယာတင်မကဘူး မင်းတို့အင်ပါယာပါ ကြီးကြီးမားမား ထိခိုက်ဆုံးရှုံးရလိမ့်မယ်"
နတ်သမီးရှောင်းသည် မှင်တက်ကာ တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေတော့သည်။
အခန်း ၄၆- ကိုယ်ခံပညာရှင်တွေဟာ ဘယ်တုန်းက ယုတ္တိဗေဒ သုံးလို့ရလို့လဲ
"ဒါပေမဲ့ သူတို့ရဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က ဘာလဲ ချင်းစုန်းနဲ့ မဟာရှ အကြား ပဋိပက္ခဖြစ်လို့ သူတို့အတွက် ဘာအကျိုးအမြတ် ရှိမှာလဲ"
နတ်သမီးရှောင်း ၏ အကြည့်များမှာ လေးနက်သွားသည် ချင်းစုန်းက မဟာကို တိုက်ခိုက်ခြင်းမှာ သဘာဝကျသော ဖြစ်စဉ်တစ်ခု၊ သန်ရာစားစတမ်း နိယာမတစ်ခုဟုသာ သူမ အစက ထင်မှတ်ခဲ့သည်။
သို့သော် ယခုမူ ကွယ်ရာမှ ကြိုးကိုင်နေသော လက်မည်းကြီးတစ်ခု ရှိနေပြီး တစ်ချိန်က အစွမ်းထက်ခဲ့သော ချင်းစုန်းအင်ပါယာမှာ အခြားသူများ၏ လက်ထဲမှ နယ်ရုပ်တစ်ခုအဖြစ် လျှော့ချခံလိုက်ရသလို ခံစားနေရသည်။
ချင်းစုန်းရဲ့ အထက်လူကြီးတွေကကော ဒါကို သိကြရဲ့လား
"အသာလေးပဲ နေပါ"
ဟု ဖန်ချန်က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
"ဒီကိစ္စထဲမှာ မင်း ထပ်ပြီး ပါဝင်ပတ်သက်နေဖို့ မလိုတော့ဘူး"
နတ်သမီးရှောင စကားပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း ဖန်ချန်က ကျောခိုင်းထွက်ခွာသွားပြီ ဖြစ်သည်။
သူမ နောက်မှ လိုက်ရန် ကြိုးစားသော်လည်း ရွှီဂီ က တားဆီးလိုက်သည်။
"သခင်လေးက မင်းအပေါ် အခုထိ တော်တော်လေး စိတ်ရှည်ပေးထားတာ သူ့ကို ထပ်ပြီး ဒေါသမထွက်အောင် နေတာ မင်းအတွက် ပိုကောင်းလိမ့်မယ်၊ ငါ့ကိုယုံပါ"
ဟု သူက ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
သူမ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
"နင်တို့ ငါ့ကို ဒီမှာပဲ ပိတ်လှောင်ထားဖို့ ကြံနေတာလား"
ရွှီဂီက ဘေးသို့ ဖယ်ပေးလိုက်ပြီး
"သခင်လေးက ပြောထားတယ်၊ မင်း ကြိုက်တဲ့အချိန် ထွက်သွားလို့ရတယ်တဲ့ ငါတို့ မတားဘူး"
ဟု ဆိုသည်။
သူမ တိတ်ဆိတ်သွားသော်လည်း ထွက်သွားရန် မကြိုးစားတော့ပေ။
ရွှီဂီက လှောင်ပြောင်သော အကြည့်ဖြင့် ပြုံးလိုက်သည်။
"မင်း ထွက်မသွားဘူးဆိုရင်လည်း ဒီမှာပဲ ငြိမ်ငြိမ်လေး နေပေါ့"
ညရောက်သော်
ဖန်ချန်သည် ပြဒါးမှင်ကို သွေးပြီးနောက် သူ၏ စုတ်တံအတွင်းသို့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ထည့်သွင်းကာ ခရမ်းရောင် လျှပ်စီး အဆောင် များကို စတင် ပြုလုပ်တော့သည်။
သူသည် ဝယ်ယူထားသော အထူး အဝါရောင် စက္ကူအသစ်များကို အသုံးပြုထားသည်။
"ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ ကုန်ဆုံးတာ အရင်ကထက် မြန်ပေမဲ့ အများကြီး ပိုပြီး တည်ငြိမ်လာတယ်"
သူ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အပြုံးရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။
"ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပါဝင်တဲ့ ကိရိယာတွေကို သုံးရတာက ဒီအဆောင်တွေကို အများကြီး ပိုကောင်းလာစေတာပဲ"
ယခင်က သာမန်ပစ္စည်းများကို အသုံးပြုစဉ်က စက္ကူပေါ်တွင် အစင်းကြောင်း တစ်ခု ဆွဲတိုင်း ခုခံမှုတစ်ခုကို ခံစားခဲ့ရပြီး စုတ်တံက သူခိုင်းသည့်အတိုင်း မလိုက်ပါဘဲ ငြင်းဆန်နေသကဲ့သို့ ဖြစ်ခဲ့သည်။
ထို့ကြောင့် အမှားဖြစ်ရန် အလွန်လွယ်ကူခဲ့ပြီး အမှားအနည်းငယ်ကပင် အဆောင်တစ်ခုလုံးကို ပျက်စီးစေခဲ့သည်။
သို့သော် ယခုမူ ထိုခုခံမှုမှာ အရင်ကထက် အများကြီး လျော့နည်းသွားသည်။
ကွာခြားချက်မှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပိုကုန်ခြင်းနှင့် ထွက်ပေါ်လာသော ခရမ်းရောင် လျှပ်စီး အဆောင်များမှာ ယခင်ကထက် အဆပေါင်းများစွာ ပိုမို အစွမ်းထက်လာခြင်းပင်။
ဖန်ချန်သည် အဆောင်များကို တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဆက်တိုက် ပြုလုပ်နေသည်။
နှစ်နာရီကြာတိုင်း သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ကုန်ခမ်းသွားလေ့ရှိပြီး ခေတ္တစောင့်ဆိုင်းကာ ပြန်လည် ပြည့်ဝလာမှ ဆက်လုပ်သည်။
ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ကုန်ခမ်းပြီး ပြန်လည် နိုးထလာတိုင်း သူ သိုလှောင်နိုင်သော ပမာဏမှာ အနည်းငယ်စီ တိုးလာနေသည်။
အရုဏ်တက်ချိန်တွင် ရှစ်ခုမြောက် အဆောင်ကို အောင်မြင်စွာ ပြုလုပ်ပြီးချိန်၌ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် သူ၏ ပတ်ဝန်းကျင်တွင် ရုတ်တရက် စုဝေးလာပြီး တားဆီး၍မရသော ရေလှိုင်းကြီးတစ်ခုကဲ့သို့ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်အတွင်းသို့ စီးဝင်သွားတော့သည်။
ခဏချင်းမှာပင် ဖန်ချန်သည် နောက်ထပ် မသေမျိုး သွေးကြော တစ်ခုကို ဖန်တီးနိုင်ခဲ့သည်။
စစ်ဆေးကြည့်လိုက်သောအခါ ယခု သူသိုလှောင်နိုင်သော ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ပမာဏမှာ အဆင့်မတက်မီကထက် ငါးဆခန့် ပိုများနေပြီဖြစ်ကြောင်း သိလိုက်ရသည်။
"ငါ ချီသန့်စင်ခြင်း တတိယအဆင့်ကို ရောက်သွားပြီလား"
သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်း တိုးတက်လာမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာသော ပြောင်းလဲမှုများကို ခံစားရင်း သူ၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
ကိုယ်ခံပညာ လေ့ကျင့်စဉ်က သူ ထိုမျှ မြန်မြန်ဆန်ဆန် တိုးတက်ခဲ့ဖူးခြင်း မရှိပေ။
သူ၏ အစွမ်းထက်သော ဝိညာဉ် သည် ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းစဉ်တွင် တကယ်ကို အထောက်အကူ ဖြစ်စေသည်။
တာအိုဆရာ ယွမ်ဟယ် သူ့ကို သတိထားမိခဲ့ခြင်းမှာ မဆန်းတော့ပေ။
နောင်တစ်ချိန်မှာ အဲဒီ နတ်သမီးနဲ့ ပြန်ဆုံနိုင်ဦးမလား မသိဘူး သူမက ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို တမင်တကာ မြှင့်တင်ပေးခဲ့တာလား ဒါမှမဟုတ် တခြားအရာတစ်ခုခုကြောင့်လား သူ တွေးတောနေမိသည်။
သူ မျက်စိကွယ်သွားခဲ့သော်လည်း ၎င်းက ပေးဆပ်လိုက်ရသည့် တန်ဖိုးနှင့် ထိုက်တန်သော အကျိုးကျေးဇူးများကို ရရှိခဲ့သည်။
"သခင်လေး ကုဟယ်၊ လုံတူးနဲ့ ယီကျိုး အင်ပါယာတွေက ပညာရှိတွေ အိမ်ရှေ့မှာ လာအော်ဟစ်နေကြတယ်..."
အပြင်ဘက်မှ ရွှီဂီ၏ အသံထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်းတွင် ဒေါသသံများ ပါဝင်နေသည်။
"ဘာဖြစ်လို့လဲ"
ဖန်ချန်က အပြင်သို့ ထွက်ရင်း မေးလိုက်သည်။ အပြင်ဘက်တွင် ဒေါသများ ပေါက်ကွဲလုနီးပါး ဖြစ်နေသော ရွှီဂီ ကို တွေ့လိုက်ရသည်။
"သူတို့က သခင်လေးက လုံတူးအင်ပါယာရဲ့ မြင်းတပ်တွေကို အကြောင်းမဲ့ သတ်ဖြတ်ခဲ့တယ်လို့ ပြောနေကြတာ"
"ဪ... ကျိုးရှို့ မြို့တော်ကို ရောက်လာပြီပေါ့ သူက ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေကို အသာတကြည် လက်မခံနိုင်ဘဲ ငါ့ကို ဒုက္ခပေးဖို့ ကြိုးစားနေတာပဲ"
ဟု ဖန်ချန်က အေးအေးဆေးဆေး ပြောလိုက်သည်။ သူ ခဏရပ်ပြီး
"အပြင်မှာ အခြေအနေ ဘယ်လိုလဲ"
ဟု မေးသည်။
"ဒုတိယသခင်ကြီးက သူတို့နဲ့ ငြင်းခုံနေတယ်၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့က အရေအတွက် အရမ်းများတယ် ပိုဆိုးတာက အဲဒီ ပညာရှိဆိုတဲ့ လူတွေက စကားပြော အရမ်းကောင်းတာပဲ သူတို့ ဆဲနေတဲ့ အချို့စကားတွေကိုတောင် ကျွန်တော် နားမလည်ဘူး"
ဟု ရွှီဂီ က အောင့်သက်သက်ဖြင့် ပြောသည်။
ဖန်ချန်က ရယ်မောလိုက်သည်။
"သွားကြည့်ကြတာပေါ့"
သူ့၏ ဒုတိယဦးလေးမှာ ထိုပညာရှိများကို ယှဉ်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။ အခုလောက်ဆို တော်တော်လေး အပြောခံနေရလောက်ပြီ။
ဖန်အိမ်တော် ဂိတ်တံခါးအပြင်ဘက်တွင်။
အစောင့်များသည် ပညာရှိများကို စိုက်ကြည့်ရင်း ဖန်ချန်းယူ ကို ဝန်းရံကာ ကာကွယ်ပေးထားကြသည်။
သို့သော် သူတို့၏ သန်မာသော ခန္ဓာကိုယ်များမှာ ယနေ့တွင် အသုံးမဝင်လှပေ။
ပညာရှိများသည် ထက်ရှသော စကားလုံးများ၊ စောင်းမြောင်း ပြောဆိုမှုများဖြင့် စိတ်ဓာတ်ကို တိုက်ခိုက်နေကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
"မဟာအင်ပါယာဆိုတာ မူလက ယဉ်ကျေးပျူငှာတဲ့ လူတွေရှိတဲ့ နိုင်ငံပါ ဒါပေမဲ့ မင်းတို့ ဖန်မိသားစုကတော့ ဒီတစ်ခေါက် တကယ်ကို လွန်သွားပြီ မင်းတို့က မြင်းပေါ်ကနေ မဆင်းဘဲ လူတွေကို ဘေးဒုက္ခပေးနေတဲ့ ကိုယ်ခံပညာရှင် အုပ်စုတစ်စုပဲ လုံတူးအင်ပါယာ ဗိုက်ကောင့်ရဲ့ စစ်သည်တွေနဲ့ အစေခံတွေကိုတောင် အကြောင်းမဲ့ သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြတယ်ဖန်ချန်ကို အမြန်ထွက်လာခိုင်းလိုက်စမ်း သူ ငါတို့ကို ရှင်းပြချက် ပေးရမယ်"
"မင်းလုပ်ခဲ့တဲ့ အပြစ်ကို ဝန်ခံလိုက်စမ်း လူသူမသိအောင် ပုန်းမနေနဲ့၊ ဖန်ချန်"
"မင်း ငါတို့ကို ရှင်းပြချက် မပေးဘူးဆိုရင် ငါတို့ အခုပဲ နန်းတော်ကို သွားပြီး တိုင်တန်းမယ် အဲဒီအခါကျမှ မင်း ဘယ်လောက်အထိ မောက်မာနိုင်ဦးမလဲဆိုတာ ကြည့်ကြသေးတာပေါ့"
"မဟာရှ အင်ပါယာဟာ မင်းတို့လို အသိပညာမရှိတဲ့ ကိုယ်ခံပညာရှင်တွေကြောင့် ပျက်စီးနေရတာ
"
ထိုသို့သော ကဲ့ရဲ့လှောင်ပြောင်သံများကို ကြားနေရသဖြင့် ဖန်ချန်းယူ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်နေသည်။
ပညာရှိများသည် စကားကို အလွန်မြန်မြန် ပြောကြပြီး သူတို့၏ ဒေသစကားများကိုပါ ရောပြောနေသဖြင့် သူ ကောင်းကောင်း နားမလည်ပေ။
သူ ပါးစပ်ဟကာ ပြန်ပြောရန် ကြိုးစားတိုင်း သူတို့၏ စူးရှသော စကားလုံးများဖြင့် ချက်ချင်း ပိတ်ပင်ခြင်း ခံရသည်။
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ နိုင်ငံသားများသည် ထိုမြင်ကွင်းကို ထူးထူးဆန်းဆန်း ကြည့်နေကြသည်။
ဖန်ချန်သည် လုံတူးအင်ပါယာ၏ စစ်သည်များကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည်ဟု ကြားထားကြသော်လည်း မည်သူမျှ ဝင်မပြောဝံ့ကြပေ။
ဒါက အင်ပါယာ နှစ်ခုကြားက သံတမန်ရေး ကိစ္စဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်! ဘယ်သူက ဝင်ပါရဲမှာလဲ
မဟာရှရှမှ ပညာရှိအချို့လည်း ထိုလူအုပ်ထဲတွင် ရှိနေပြီး သူတို့ကလည်း အခြားသူများနှင့်အတူ ဖန်ချန်ကို ကဲ့ရဲ့နေကြသည်။
သို့သော် သူတို့က အခြားသူများထက် ပို၍ ယဉ်ကျေးကြသည်။ အနည်းဆုံးတော့ ဗြောင်ကျကျ ဆဲဆိုခြင်းမျိုး မလုပ်ကြပေ။
"တောက် ဒီပညာရှိဆိုတဲ့ လူတွေ သူတို့ စကားတွေက ဘာလို့ ဒီလောက်တောင် ထက်နေရတာလဲ!"
ဖန်ချန်းယူသည် ဒေါသကြောင့် မျက်နှာတစ်ခုလုံး နီမြန်းနေသည်။ သူသည် ဝှီးချဲပေါ်မှ ခုန်ဆင်းပြီး ထိုလူများကို တစ်ယောက်ချင်းစီ ရိုက်နှက်ပစ်ချင်စိတ် ပေါက်နေသည်။
"ပါးစပ်တွေ ပိတ်ထားကြစမ်း"
ရုတ်တရက် အေးစက်သော အော်ဟစ်သံတစ်ခု လေထုထဲတွင် ဟိန်းထွက်လာသည်။
ဆူညံနေသမျှ အသံများမှာ ချက်ချင်း ငြိမ်သက်သွားပြီး လူတိုင်း ပါးစပ်ပိတ်သွားကြသည်။
ဖန်ချန်သည် ရွှီဂီနှင့်အတူ ဂိတ်တံခါးသို့ လျှောက်လာပြီး အင်ပါယာ လေးခုမှ ပညာရှိအုပ်စုကို ကြည့်လိုက်သည်။
"မနက်စောစောစီးစီး ငါ့ရဲ့ ဖန်အိမ်တော်ရှေ့မှာ ဒီလောက် ဆူညံအောင် လုပ်နေကြတာ ဘာသဘောလဲ"
လုံဟွေးရှင်း က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်
"ဖန်ချန် နင်လုံတူးက စစ်သည်တွေကို သတ်ခဲ့တယ် မင်း ငါတို့ကို ရှင်းပြချက် ပေးသင့်တယ် မင်းက လုံတူးက စစ်သည်တွေကို သတ်နိုင်မှတော့ တခြားအင်ပါယာက လူတွေကိုရော မသတ်ဘူးလို့ ဘယ်သူ အာမခံနိုင်မလဲ"
"ဟုတ်တယ်"
"သခင်မလေးလုံ ပြောတာ မှန်တယ်"
လူအများအပြားက ထောက်ခံ အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။
မဟာရှမှ ပညာရှိတစ်ဦးက လက်အုပ်ချီကာ ပြောလိုက်သည်
" စစ်သူကြီး ဖန် ဒီကိစ္စက အင်ပါယာ နှစ်ခုကြားက သံတမန်ရေး ဆက်ဆံရေးနဲ့ ပတ်သက်နေပါတယ် အကယ်၍ ဒါကို မှားမှားယွင်းယွင်း ကိုင်တွယ်မယ်ဆိုရင် မဟာရှအတွက် ဒုက္ခတွေ အများကြီး သယ်ဆောင်လာပါလိမ့်မယ် ဒါကြောင့် ဒီမှာရှိတဲ့ လူတိုင်းကို သင့်တော်တဲ့ ရှင်းပြချက်တစ်ခု ပေးဖို့ ကျွန်တော် မျှော်လင့်ပါတယ်"
"ရှင်းပြချက် ဟုတ်လား မင်းတို့ ဘယ်လို ရှင်းပြချက်မျိုးကို လိုချင်တာလဲ"
ဖန်ချန်က ခပ်ဖျော့ဖျော့ ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။
လူအုပ်မှာ ခဏမျှ မှင်တက်သွားသည်။
အမှန်ပင်၊ သူတို့က ဖန်ချန်ထံမှ ဘယ်လို ရှင်းပြချက်မျိုး လိုချင်နေကြတာလဲ
လုံဟွေးရှင်းက ဦးအောင် ပြောလိုက်သည်
"နင် လုံတူးအင်ပါယာ သံရုံးကို သွားပြီး လူကိုယ်တိုင် တောင်းပန်ဖို့ ငါတို့ မျှော်လင့်တယ် အဲဒီနောက်မှာ မင်းကို ဂရိတ်ရှရဲ့ ဥပဒေအတိုင်း အပြစ်ပေးရမယ်"
"ထျဲမ ဒီမသာမ ကို ပါးရိုက်လိုက်စမ်း"
ဟု ဖန်ချန်က ခပ်အေးအေး ပြောလိုက်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့"
ထိုစကားဆုံးသည်နှင့် ထျဲမ သည် တစ္ဆေတစ်ကောင်ကဲ့သို့ လုံဟွေးရှင်း၏ အနားသို့ ရုတ်တရက် ရောက်ရှိလာပြီး သူမကို ဆယ်ချက် ဆက်တိုက် ပါးရိုက်လိုက်တော့သည်။
လူတိုင်း အံ့ဩမှင်တက်သွားကြသည်။
ဖန်ချန်းယူလည်း အံ့အားသင့်သွားသည်။
သူကိုယ်တိုင်လည်း ထိုသို့ လုပ်ချင်ခဲ့သော်လည်း ထိုသို့လုပ်ခြင်းက ဖန်အိမ်တော်ကို လူအများ၏ ဝိုင်းဝန်း ပြစ်တင်ခြင်း ခံရသည့် ပစ်မှတ် ဖြစ်သွားစေမည်ကို သူ စိုးရိမ်ခဲ့သည်။
"ဖန်ချန်... မင်း စိတ်အေးအေး ထားပါဦး"
ဟု ဖန်ချန်းယူက တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
"ဒုတိယဦးလေး ကျွန်တော်တို့က ကိုယ်ခံပညာရှင်တွေလေ ဒီလို ပညာရှိဆိုတဲ့ လူတွေနဲ့ ယုတ္တိဗေဒ တွေ သုံးပြီး ဘာလို့ ငြင်းနေမှာလဲယ ဦးလေး သူတို့ကို စောစောကတည်းက မောင်းထုတ်လိုက်သင့်တာ"
ဟု ဖန်ချန်က ပြောလိုက်သည်။
"ငါတို့ တကယ်ပဲ အဲဒီလို လုပ်လို့ရလို့လား"
ဖန်ချန်းယူက အနည်းငယ် အံ့ဩစွာ မေးသည်။
ဖန်ချန်က မေးခွန်းကို မေးခွန်းနှင့်ပင် ပြန်ဖြေလိုက်သည်
"ဘာလို့ မရရမှာလဲ"
ထျဲမ သည် လုံဟွေးရှင်းကို ပါးရိုက်ပြီးသွားပြီဖြစ်ရာ သူမ၏ ဆံပင်များမှာ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပြီး သနားစရာကောင်းသော ပုံစံ ဖြစ်သွားခဲ့သည်။
သူမသည် ထိတ်လန့်နေဆဲဖြစ်ပြီး ပါးပေါ်မှ စပ်ဖျဉ်းဖျဉ်း နာကျင်မှုကို ခံစားလိုက်ရသည်။
သူမသည် ကြောက်လန့်တကြား အော်ဟစ်ရင်း ဖန်ချန်ကို မယုံနိုင်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
"နင် ငါ့ကို ဘယ်လိုတောင် ရိုက်ရဲရတာလဲ"
"ဖန်—"
ကုဟယ်မှ ပညာရှိတစ်ဦးက ဒေါသတကြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။
"ဒီခွေးသား ပါ ပါးရိုက်လိုက်"
"ဟုတ်ကဲ့"
ထိုပညာရှိ၏ ဒေါသမှာ ပြင်းထန်သော ပါးရိုက်ချက်များဖြင့် တုံ့ပြန်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။
"မင်းတို့..."
"ပါးရိုက်လိုက်"
"ဟုတ်ကဲ့"
"မင်း..."
"ပါးရိုက်လိုက်"
မကြာမီမှာပင် သူ့ကို အော်ဟစ်ခဲ့သော ပညာရှိအားလုံး၏ မျက်နှာများမှာ ဖူးရောင်ကာ ညိုမည်းကုန်ကြသည်။
မဟာရှ ပညာရှိများလည်း မလွတ်ခဲ့ပေ
လူအုပ်ထဲမှ လူများသည် ဖန်ချန်ကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်နေကြပြီး သူ့ကို ဆွဲဖြဲပစ်ချင်စိတ် ပေါက်နေကြသည်။
ဖန်ချန်က ပြုံးလိုက်သည်။
"ငါက ကိုယ်ခံပညာရှင် တစ်ယောက်ပဲ ငါနဲ့ ယုတ္တိဗေဒတွေ လာသုံးလို့ မရဘူး နောက်တစ်ခေါက် ထပ်ဖြစ်ဦးမယ်ဆိုရင် ငါ ပါးရိုက်ရုံနဲ့ တင်မှာ မဟုတ်ဘူး မင်းတို့ အသက်ရှင်လျက် ပြန်ထွက်သွားနိုင်ရင် တောင် ခြေထောက်တစ်ဖက်တော့ ချန်ထားခဲ့ရလိမ့်မယ်"
လူတိုင်း၏ ကျောရိုးထဲအထိ စိမ့်တက်သွားသည်။ သူသည် ဘယ်လိုတောင် လူတိုင်းကို သူလုပ်ချင်သလို လုပ်နေရတာလဲ
"ဘာလို့ မသွားသေးတာလဲ"
ဖန်ချန်က ခပ်တိုးတိုး ရယ်မောလိုက်သည်။
ဒီမှာ ဆက်နေလည်း ဘာမှ ထူးလာမည်မဟုတ်ကြောင်း သိလိုက်ကြသဖြင့် ပညာရှိများသည် စကားမများတော့ဘဲ လှည့်ထွက်သွားကြတော့သည်။
လုံဟွေးရှင်းသည် သူမ၏ ပါးကို ကိုင်ကာ ဖန်ချန်ကို အမုန်းတရားများ ပြည့်နှက်နေသော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်ရင်း ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။