အခန်း (၁၉၂)

အခန်း။ ၁၉၂

ရွှီရန်၏ စည်းကမ်းစနစ်ကျသော ကျင့်ကြံခြင်းနှင့် ရက်ပေါင်း ၂၀၀ ခရီးစဉ်

သူသည် အခြားမည်သည့်အရာကိုမျှ ဂရုမစိုက်တော့ဘဲ နတ်ဘုရားအဆင့်စွမ်းရည်၏ တိုးတက်မှုပြတိုင်ကိုလည်း အာရုံနောက်မခံတော့ပါ။ သူသာ ဆက်တိုက် ရေးဆွဲနေမည်ဆိုပါက တိုးတက်မှုအမှတ်များမှာ အလိုအလျောက် တက်လာနေမည်သာ ဖြစ်သည်။

ယုံကြည်ခြင်းအဆောင်လက်ဖွဲ့ တိုးတက်မှု +၁...

အဆင့်မြင့် နားလည်သဘောပေါက်မှု တိုးတက်မှု +၁...

အချိန်များသည် တစ်စက္ကန့်ပြီး တစ်စက္ကန့် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး ယုံကြည်ခြင်းအဆောင်လက်ဖွဲ့၏ တိုးတက်မှုအမှတ်များမှာလည်း တဖြည်းဖြည်း များပြားလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ဤနေရာတွင် စိတ်ဝင်စားဖွယ်ကောင်းသော ဘေးထွက်အကျိုးကျေးဇူးတစ်ခုမှာ သူသည် ကျင့်ကြံနေစဉအတွင်း အလင်းလိပ်ခွံပေါ်ရှိ ထူးဆန်းသော သင်္ကေတများ၏ အဓိပ္ပာယ်ကိုပါ တစ်ပါတည်း ဆင်ခြင်နေမိခြင်းပင်။

အဓိပ္ပာယ်ကို အလုံးစုံ နားမလည်သေးသော်လည်း လက်မှ ရေးဆွဲနေခြင်းက သူ၏ အတွေးများကို အဟန့်အတား မဖြစ်စေပေ။ ထို့ကြောင့် တစ်ပြိုင်နက်တည်း ဆင်ခြင်ရင်း လေ့ကျင့်ရင်းဖြင့်ပင် အဆင့်မြင့် နားလည်သဘောပေါက်မှုအတွက် တိုးတက်မှုအမှတ် ၁၀၀ ကိုပါ အလွယ်တကူ ရရှိသွားတော့သည်။ ဤသည်မှာ မြားတစ်စင်းတည်းဖြင့် ငှက်နှစ်ကောင်ကို ပစ်နိုင်သကဲ့သို့ အလွန်ကျေနပ်စရာ ကောင်းလှ၏။

ရွှီရန်က ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်မိသည်။ အရင်တုန်းကဆိုလျှင် သူသည် အဆင့်မြင့် နားလည်

သဘောပေါက်မှု တိုးတက်ရန် နေ့စဉ် ၂ နာရီခန့် အချိန်ပေး၍ စာဖတ်ရသော်လည်း ယခုမူ ယုံကြည်ခြင်းအဆောင်လက်ဖွဲ့ လေ့ကျင့်ခြင်းနှင့် ပေါင်းစည်းလိုက်သဖြင့် ၁ နာရီခန့်ဖြင့်ပင် ထိရောက်မှုမှာ ကောင်းကင်သို့ ထိုးတက်သွားပြီ ဖြစ်သည်။

ရွှီရန်သည် အသက်ရှစ်နှစ်အရွယ်သာ ရှိသေးသော်လည်း နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းမူကြိုကျောင်း၏ ပါရမီရှင်ဗီလာ အမှတ် ၀၀၁ တွင် ဆရာတစ်ယောက်ကဲ့သို့ တည်ငြိမ်စွာ နေထိုင်သူဖြစ်သည်။

သူသည် ည ၉ နာရီအထိ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် စည်းကမ်းတကျ လေ့ကျင့်ပြီးမှ အိမ်ထဲသို့ဝင်ပြီး ည ၁၀ နာရီတွင် အိပ်ရာဝင်ကာ ၈ နာရီပြည့်အောင် အိပ်စက်သည်။ မအိပ်ခင် နွားနို့နွေးနွေးတစ်ခွက် သောက်တတ်ပြီး ချက်ချင်း အိပ်ပျော်သွားတတ်သူလည်း ဖြစ်သည်။ မနက်ပိုင်းတွင်လည်း မည်သည့် ပင်ပန်းနွမ်းနယ်မှုမျှမရှိဘဲ လန်းဆန်းစွာ နိုးထလေ့ရှိသဖြင့် ဆရာဝန်များကပင် သူ့ကို အလွန်ပုံမှန်ဖြစ်သော ကလေးတစ်ဦးအဖြစ်သာ မှတ်ချက်ပေးကြသည်။

အချိန်များသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီး ရက်ပေါင်း ၃၉ ရက် ကာလမှာ လျင်မြန်စွာ ဖြတ်သန်းသွားခဲ့သည်။ ယနေ့သည် ရွှီရန်၏ လူပျိုဖော်ဝင်ကာလ ရက်ပေါင်း ၂,၉၈၀ မြောက်နေ့ ဖြစ်သလို တစ်စုံတစ်ယောက်အတွက်မူ အလွန်ထူးခြားသော နေ့တစ်နေ့ ဖြစ်နေသည်။

မနက်ခင်းတွင် ရွှီရန်သည် သူ၏ စနစ်မျက်နှာပြင်ကို စစ်ဆေးလိုက်ရာ တော်တော်များများ တိုးတက်လာသည်ကို တွေ့ရသည်။

[သွေးစွမ်းအင်တန်ဖိုး : ၃၈,၄၅၄ အမှတ်]

[စိတ်ဝိညာဉ်တန်ဖိုး : ၃,၂၃၂ အမှတ်]

[စူပါပေါက်ကွဲအားပါသော ဓားချက်: ၆,၀၀၀ / ၁၀,၀၀၀ အဆင့်)]

[ယုံကြည်ခြင်းအဆောင်လက်ဖွဲ့: ၆,၀၀၀ / ၁၀,၀၀၀ အဆင့်)]

[အဆင့်မြင့် နားလည်သဘောပေါက်မှု: ၆၈,၀၀၀ / ၁၀၀,၀၀၀]

“အင်း! တိုးတက်မှုက သိသာတယ်။ ယုံကြည်ခြင်းအဆောင်လက်ဖွဲ့က အခြေခံအောင်မြင်မှု ရဖို့ ရက်ပေါင်း ၄၀ ပဲ လိုတော့တယ်။ အဆင့်မြင့် နားလည်သဘောပေါက်မှုကလည်း ဉာဏ်အလင်းပွင့်ခြင်း အဆင့်ရောက်ဖို့ ၃၂၀ ရက်ပဲ လိုတော့တာပဲ...”

သူက ရေရွတ်လိုက်သည်။

ရွှီရန်သည် ခြံဝင်းအတွင်းရှိ မွှေးကြိုင်နေသော ကံကော်ပန်းရနံ့များကို ရှူရှိုက်ရင်း အပြင်ထွက်ရန် ပြင်ဆင်လိုက်စဉ်မှာပင် ဝေးရာဆီမှ အားအင်အပြည့်ဖြင့် အော်ဟစ်လိုက်သော အသံကြီးကို ကြားလိုက်ရသည်။

“ကိုကိုရွှီရန်!”

လူကို မမြင်ရသေးမီမှာပင် စူးရှလှသော ထိုအသံက အရင်ဦးစွာ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။

အသံနောက်မှာတင် စိတ်အားထက်သန်နေသည့် ပုံရိပ်လေးတစ်ခုက အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်လာသည်။ ကြည့်ရသည်မှာ ကျားမလေးသည် မိုးကြိုးခြေလှမ်း သုံးထောင်ကို အသုံးချကာ ရွှီရန်ဆီသို့ တန်းတန်းမတ်မတ် ပြေးလာခြင်းပင်။

ရွှီရန်၏ရှေ့ ဆယ်မီတာအကွာလောက်တွင် ကျားမလေးက အရှိန်သတ်ရန် ကြိုးစားရင်း လက်ခြေများယမ်းကာ ရှေ့တည့်တည့်၌ ရပ်လိုက်နိုင်သည်။ သူမ၏ ဖိနပ်အောက်ခြေများမှာမူ အပူရှိန်ကြောင့် မီးပွင့်ထွက်မတတ်ပင် ဖြစ်နေ၏။

ရွှီရန်က မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ဘဲ “မိုးကြိုးခြေလှမ်း သုံးထောင်က ပျော်ဖို့ကောင်းလား?” ဟု မေးလိုက်ရာ ကျားမလေးက “ပျော်ဖို့ကောင်းတယ်။ အရမ်းမြန်တာပဲ။ ဒါပေမဲ့ အဲဒါတွေက အရေးမကြီးပါဘူး။ ကိုကိုရွှီရန်... ဒီနေ့အတွက် အရေးကြီးဆုံးက ညီမ ရှစ်နှစ်ပြည့်ပြီလေ။ မြန်မြန်... သွေးစွမ်းအင်ကျင့်စဉ် ကို သင်ပေးတော့! ညီမကို အမြန်သင်ပေးပါဦး!”

ရွှီရန်၏ လက်မောင်းကို ဆွဲခါရင်း အတင်းပူဆာတော့သည်။

ရွှီရန်က မတတ်နိုင်သည့်အဆုံး “ကျောင်းအုပ်ကြီးက နင့်ကို ငါ့ဆီလာဖို့ ပြောလိုက်တာလား?” ဟု မေးလိုက်ရာ ကျားမလေးက “ဟုတ်တယ်! ကျောင်းအုပ်ကြီးဆီ သွားတံခါးခေါက်တာ သူက အိပ်လို့မဝသေးဘူးတဲ့။ အဲဒါနဲ့ ကိုကို့ဆီပဲ သွားတော့ဆိုပြီး လွှတ်လိုက်တာ။ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် ဒီကျင့်စဉ်ကို ဖန်တီးခဲ့တာလည်း ကိုကိုပဲလေ၊ ပြီးတော့ ကိုကိုက သင်ပြပေးတဲ့နေရာမှာလည်း အရမ်းတော်တာပဲကိုး” ဟု ပြောကာ သူမ၏ ရွှေရောင်မျက်ဝန်းလေးများဖြင့် ချွဲပြနေသည်။

ရွှီရန်က ကျားမလေး၏ ပါးဖောင်းဖောင်းလေးကို တစ်ချက်ညှစ်လိုက်ပြီး “အေးပါ သင်ပေးပါ့မယ်။ ငါနဲ့ လိုက်ခဲ့ ငါ့ရဲ့ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်းကျင့်စဉ် ကို လိပ်ခွံတစ်ခုပေါ်မှာ ရေးထွင်းထားတယ်။ နင် အဲဒီလိပ်ခွံကို အရင်ဖတ်ကြည့် ပြီးမှ ငါ ရှင်းပြပေးမယ်။ နင် အကုန်လုံးကို သေသေချာချာ နားလည်သွားပြီး လိပ်ခွံအလွတ်တစ်ခုပေါ်မှာ ကိုယ်တိုင် တစ်ခါပြန်ရေးနိုင်ပြီဆိုမှ ကျင့်စဉ်ကို စတင်လေ့ကျင့်ရမယ်!” ဟု မှာကြားလိုက်သည်။

ကျားမလေးသည် ဝမ်းသာအားရဖြင့် ရွှီရန်ကို အတင်းဆွဲကာ ရတနာတိုက်ဆီသို့ ခပ်သွက်သွက် ပြေးသွားတော့သည်။

ရွှီရန်က “နင်ကတော့ တကယ့်ကို လောနေတာပဲ” ဟု ပြုံးရင်းပြောရာ ကျားမလေး၏ မျက်နှာတွင် အရှုံးမပေးလိုသည့် စိတ်ဓာတ်များ ပေါ်လာသည်။

“အဲဒါပေါ့ ညီမတို့အသင်းထဲမှာ ညီမတစ်ယောက်ပဲ ရှစ်နှစ်မပြည့်သေးတာလေ။ ညီမရဲ့ သွေးစွမ်းအင်က ၇,၁၀၀ ကျော်ပဲ ရှိသေးတယ်။ ပိုင်ယွဲ့လေးနဲ့ ဖုန်းယန်လေးတို့တောင် ၁၀,၀၀၀ ကျော်နေပြီ။ ပြီးတော့ ရွေးချယ်ပွဲပြိုင်ပွဲမှာ ပါမယ့် ပါရမီရှင်တွေက ညီမထက် နှစ်နှစ်လောက်တောင် ပိုကြီးကြတာ!”

သူမက လက်ချောင်းလေးများ ချိုးကာ ဆက်လက်ရေတွက်ပြသည်။

“သူတို့က ညီမထက် နှစ်နှစ်ပိုလေ့ကျင့်ထားရင် သွေးစွမ်းအင် ၃၅,၀၀၀ လောက် သာနေမှာပေါ့။ သွေးစွမ်းအင် ကွာခြားချက်က အရမ်းကြီးနေရင် အခက်တွေ့နိုင်တယ်လေ။ ပြီးတော့... ကိုကို့ရဲ့ ဓားသိုင်းကိုလည်း ညီမက နားမလည်နိုင်သေးဘူး...”

ရွှီရန်ကတော့ ရယ်ချင်စိတ်ကို အောင့်ထားရသည်။ ဤကောင်မလေးသည် နတ်ဘုရားသတ်အဖွဲ၏ ပြိုင်ဘက်များကို ရင်ဆိုင်ရန် အခုကတည်းက စီစဉ်နေခြင်းပင်။ သူမသည် တကယ်ကို အနိုင်ရရန် စိတ်ပိုင်းဖြတ်ထားပုံပင်။

ရွှီရန်က ကျားမလေး၏ ခေါင်းကို ပုတ်လိုက်ပြီး “ငါ့ဓားသိုင်းကို နားမလည်လည်း စိတ်မပူပါနဲ့။ အာကာသပိုင်းဖြတ်ချက်ကိုရော လေ့ကျင့်နေလား။ တစ်လကျော်ပြီဆိုတော့ တိုးတက်မှုတစ်ခုခုတော့ ရှိရမှာပေါ့ ဟုတ်တယ်မလား?” ဟု မေးလိုက်ရာ ကျားမလေးက ယုံကြည်ချက်အပြည့်ဖြင့် “တိုးတက်တာပေါ့ တိုးတက်ပါတယ်!” ဟု ပြန်လည်ဖြေကြားလိုက်သည်။

“ဘယ်လိုလုပ် တိုးတက်မှု မရှိဘဲ နေမှာလဲ!”

“ညီမ တကယ်ကို အသည်းအသန် ကြိုးစားထားတာနော်!”

ကျားမလေး၏ မျက်ဝန်းများသည် ရုတ်တရက် တောက်ပလာပြီး စိတ်လှုပ်ရှားနေသော အမူအရာဖြင့် “မနေ့ညကပဲ ညီမ လျှို့ဝှက်ချက်တစ်ခုကို ရှာတွေ့ခဲ့တယ်။ ဒါပေမဲ့... သစ်ရွက်တွေကိုပဲ ပိုင်းဖြတ်နိုင်သေးတာ”ဟု ပြောလိုက်သည်။

“အို?”

ရွှီရန်က မျက်ခုံးပင့်လိုက်ပြီး အနားရှိ ကမ်ဖာသစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်ကို ညွှန်ပြလိုက်ကာ “လာ... ငါ့ကို တစ်ချက်လောက် ပြစမ်းပါ”ဟု ဆို၏။

“ကောင်းပြီလေ သေသေချာချာ ကြည့်ထားနော်! အာကာသပိုင်းဖြတ်ချက် အဆင့် ၁ ”

ပြောပြောဆိုဆိုဖြင့် ကျားမလေးသည် ယုံကြည်မှုအပြည့်ဖြင့် ခေါင်းလေးမော့ကာ သစ်ပင်နှင့် ဆယ်မီတာအကွာတွင် နေရာယူလိုက်သည်။ သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်ပတ်ပတ်လည်တွင် ရွှေရောင်လှိုင်းဂယက်လေးများ ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖြန့်ကျက်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံးကို လွှမ်းခြုံသွားတော့သည်။

ထို့နောက်တွင် ကျားမလေးသည် သူမ၏ လက်ချောင်းလေးများကို ဓားတစ်လက်သဖွယ် ပုံဖော်ပြီး ရှေ့သို့ အသာအယာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သည်။ ဆယ်မီတာခန့် ကွာဝေးနေသော်လည်း ထိုခဏမှာပင် သစ်ရွက်များသည် ခါးလယ်မှ ပြတ်ထွက်သွားပြီး သေသေသပ်သပ် ပိုင်းဖြတ်ခံလိုက်ရသော သစ်ရွက်အမြောက်အမြားမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ တစ်ပြိုင်နက်တည်း ကြွေကျလာတော့သည်။

“ကြည့်... ဒီလိုမျိုးလေးလေ...”

ရွှီရန်မှာမူ ပြောစရာစကား ဆွံ့အသွားရသည်။ အမှန်တကယ်တွင် အဝေးမှ လှမ်း၍ပိုင်းဖြတခြင်းမှာ စူပါပေါက်ကွဲအားပါသော ဓားချက်၏ အငွေ့အသက် အနည်းငယ် ပါဝင်နေသော်လည်း ယခုလက်ရှိအဆင့်၌ ကျားမလေး၏ စွမ်းရည်မှာ ပြင်ဆင်ချိန် အတော်ယူရသလို ဖျက်ဆီးအားမှာလည်း အနည်းငယ် သေးငယ်လွန်းနေသေးသည်။

ရွှီရန်အနေဖြင့် ရယ်ချင်စိတ်ကို အောင့်ထားရသော်လည်း ကျွမ်းကျင်သော လမ်းပြဆရာတစ်ဦးဖြစ်သည့်အလျောက် ဝေဖန်ခြင်း မပြုခဲ့ပေ။ တကယ်တော့ ဤအခြေအနေမှာပင် တော်တော်လေး ကောင်းမွန်နေပြီဖြစ်ပြီး အဓိကမှာ သူ၏သီအိုရီ မှန်ကန်ကြောင်း သက်သေပြနေခြင်းပင်။

အာကာသပိုင်းဖြတ်ချက်၏ အခြေခံသဘောတရားမှာ လက်တွေ့တွင် တကယ်ပင် အလုပ်လုပ်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ သူမ၏ ကျင့်စဉ်အဆင့် တက်လာသည်နှင့်အမျှ ဤစွမ်းရည်၏ ဖျက်ဆီးအားမှာလည်း သေချာပေါက် တိုးတက်လာမည် ဖြစ်ပြီး နောက်ဆုံးတွင် သူမ ထိန်းချုပ်ထားသော အာကာသအတွင်း၌ ဘာကိုမဆို ပိုင်းဖြတ်နိုင်လာပါလိမ့်မည်။

ရွှီရန်က ခေါင်းကို အသာအယာ ညိတ်လိုက်ပြီး “တော်တော်လေး ကောင်းပါတယ်။ တကယ့်ကို ထူးချွန်တဲ့ ပါရမီပဲ။ နင် တကယ်ပဲ ဒါကို နားလည်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တာပဲ။ ပါရမီရှင်ပဲ! ဒီအာကာသပိုင်းဖြတ်ချက်က နောင်ကျရင် အတိုင်းအဆမရှိ အစွမ်းထက်လာမှာ သေချာတယ်”ဟု ချီးကျူးလိုက်သည်။

ကျားမလေး၏ ပါးလေးများမှာ နီမြန်းသွားပြီး ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ဖြစ်သွားရသည်။

“ဒါက ကိုကိုရွှီရန် ဖန်တီးပေးထားတဲ့ နတ်ဘုရားအဆင့် စွမ်းရည်ပဲလေ။ စိတ်မကောင်းတာက ညီမက အခုထိ ဒါရဲ့ စွမ်းအားအစစ်အမှန်ကို မထုတ်နိုင်သေးတာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ညီမမှာ အာရုံတစ်ခုရှိတယ်... နောင်ကျရင် ဒီအာကာသပိုင်းဖြတ်ချက်က ဘာကိုမဆို ပိုင်းဖြတ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့!”

သူမသည် ခန္ဓာကိုယ်ကို မတ်မတ်ထားလိုက်ပြီး ရွှေရောင်မျက်ဝန်းများအတွင်း ပြတ်သားသော ဆုံးဖြတ်ချက်များဖြင့် “ကိုကိုရွှီရန်ရဲ့ ဖန်တီးမှုကို ညီမ ဘယ်တော့မှ အလဟဿ အဖြစ်မခံပါဘူး!” ဟု ကတိပြုလိုက်သည်။

ရွှီရန်မှာ အနည်းငယ် အံ့အားသင့်သွားရသည်။

“အာကာသပိုင်းဖြတ်ချက်က ဘာကိုမဆို ပိုင်းဖြတ်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ အာရုံရတာလား? အဲဒီလောက်တောင်လား?”