အခန်း (၁၉၅)

အခန်း။ ၁၉၅

ရွှီရန်က မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

"စားနိုင်တာဟာ ကျက်သရေတစ်ပါးပါပဲ"

အဒေါ်ဖြစ်သူ ချန်မှာ စကားပင် ဆွံ့အသွားရပြီးမှ "ဒါနဲ့ မင်းမေမေ နိုးပြီလား" ဟု မေးမြန်းလိုက်သည်။

ရွှီရန်က ခြံဝင်းတံခါးကို ဖွင့်ပေးလိုက်ပြီး အိမ်ဘက်သို့ လှည့်ကာ "မေမေ... အန်တီချန် ရောက်နေတယ်" ဟု လှမ်းအော်လိုက်သည်။

ဧည့်ခန်းထဲတွင် ဇာတ်လမ်းတွဲကြည့်နေသော မေမေက "အို... လာလေ ဝင်ခဲ့ ဝင်ခဲ့" ဟု ပြန်ထူးလေသည်။

"မနေ့က ငါ့သမီး လျူလီလေးရဲ့ မွေးနေ့လေ။ ဒါပေမဲ့ မနေ့က သူ ကျင့်စဉ်လေ့ကျင့်နေတာနဲ့ ဒီနေ့မှ တရားဝင် မွေးနေ့ညစာစားပွဲ လုပ်ဖြစ်တာ။ ငါ့ရဲ့ ခြံဝင်းလေးထဲမှာပဲ လုပ်မှာ။ ကိတ်မုန့် အကြီးကြီးတွေလည်း အများကြီး ပြင်ထားတယ်"

မေမေက ရွှီရန်ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး "ကောင်းပါပြီ လျူလီမေမေရေ... ဒီတစ်ခါတော့ ငါ့သား ရွှီရန် မျက်ကွယ်ပြုမှာ မဟုတ်ပါဘူး" ဟု ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။

အန်တီချန်မှာလည်း မရယ်ဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။

"ဟားဟား... ပြီးခဲ့တဲ့တစ်ခါကဆို သူက ကိုယ့်မွေးနေ့ကိတ်တောင် ကိုယ်မစားလိုက်ရဘူးလေ။ လျူလီကပဲ မွေးနေ့ရှင်ရဲ့ ကိတ်မုန့်ကို စားပေးလိုက်ရတာ"

ရွှီရန်မှာ အံ့အားသင့်သွားရသည်။ အမှန်အတိုင်းဆိုလျှင် သူ၏မွေးနေ့က ညစာစားပွဲနှင့် ကျင်းပခဲ့သည်ကိုပင် သူကိုယ်တိုင် မသိရှိခဲ့ပေ။

ကောင်းလိုက်တာ။

မွေးနေ့ရှင် မရှိဘဲ ကျင်းပတဲ့ မွေးနေ့ပွဲပါလား။

ရွှီရန်မှာ ဘာပြောရမှန်းပင် မသိတော့ပေ။

အန်တီချန်က ရွှီရန်၏ ခေါင်းကို ပုတ်ကာ "ကဲ... သွားစို့။ ခဏနေရင် ကိတ်မုန့်လာစားဦးနော်" ဟု ပြောလိုက်သည်။

"ဟုတ်ကဲ့ အန်တီချန် ကောင်းကောင်းသွားပါဦး"

...

ညနေခင်း အချိန်သို့ ရောက်သောအခါ ညစာစားပွဲကို စတင်လိုက်ပြီ ဖြစ်သည်။

ကျယ်ဝန်းလှသော ခြံဝင်းအတွင်း၌ အသားကင်စင် သုံးစင်၊ ပုံဆောင်ခဲသားရဲအသားများဖြင့် ပြင်ဆင်ထားသော စားပွဲတစ်လုံး၊ အရသာရှိသော အစားအစာများနှင့် ရာသီပေါ်သစ်သီးများဖြင့် တန်ဆာဆင်ထားသော စားပွဲနှစ်လုံးတို့အပြင် လူတိုင်းစားခဲသည့် အအေးစာများနှင့် တိုဟူးပင် ပါဝင်နေသည်။

ထိုအပြင် ကျားမလေးမှ အတင်းအကျပ် တောင်းဆိုထားသည့် ကိတ်မုန့်အကြီးကြီးများနှင့် ရေခဲမုန့်များလည်း အဆင်သင့်ရှိနေပေသည်။

ကျားမလေးမှာ ယနေ့တွင် အလွန်ပင် ပျော်ရွှင်မြူးတူးနေသည်။

သူမသည် အသားကင်များကို တစ်လှည့် ငါးအသားလွှာများကို တစ်လှည့်နှင့် အငမ်းမရ စားသောက်နေပြီး ပျော်ရွှင်လွန်းသဖြင့် သူမ၏ ရွှေရောင်မျက်ဝန်းလေးများမှာ မှေးစင်းနေတော့သည်။

အန်တီချန်က “ကျားမလေးရေ... အများကြီး မစားနဲ့ဦးလေ။ မင်းရဲ့ မောင်လေး ညီမလေးတွေအတွက်လည်း ချန်ထားဦးမှပေါ့” ဟု သတိပေးလိုက်သည်။

ထိုကလေးငယ်များထဲတွင် ကျူးယွီဟန်နှင့် သူမ၏ သူငယ်ချင်းများသာမက နောက်ထပ် အသုတ်အသစ်မှ ကလေးငယ်များလည်း ပါဝင်နေသည်။ သူတို့အားလုံးမှာ အရပ်အနည်းငယ် ပိုရှည်လာကြသလိုပင် ရွှီရန်မှာလည်း သိသိသာသာ ထွားကျိုင်းလာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူတို့အားလုံးမှာ ကလေးငယ်များသာ ဖြစ်နေကြသေးသည်။ သူတို့သည် ရွှီရန်နှင့် အလွန်ခင်မင်ကြပြီး ရွှီရန်၏ နောက်သို့ လိုက်ကာ ပျော်ပျော်ပါးပါး ကစားနေကြသည်။

ပျော်ရွှင်စရာ အချိန်များသည် အမြဲတမ်းပင် လျင်မြန်စွာ ကုန်ဆုံးသွားတတ်သည်။ ကျားဘုရင်မလေးမှာ ကိတ်မုန့် သုံးပန်းကန်နှင့် ရေခဲမုန့် နှစ်ခွက်ကို အမြန်စားသောက်ပြီးနောက်တွင်မှ သူမ၏ မေမေက အတင်းတားမြစ်လိုက်သဖြင့် တခြားသူများ စားသောက်နေသည်ကို ကြည့်ကာ တံတွေးမျိုနေရတော့သည်။

“အနည်းဆုံးတော့ တူနာငါးလေးတော့ စားပါရစေဦး!”

ကျားမလေးသည် ငါးသားကို ကိုက်ရင်း ရေခဲမုန့်များကို တမ်းတမ်းတတ ကြည့်နေရှာသည်။

...

နေ့ရက်များသည် တရွေ့ရွေ့ ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

ဆယ်ရက်တာ အချိန်ကာလမှာလည်း လျင်မြန်စွာ ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

အချိန်ဟူသည် လက်ထဲမှ သဲပွင့်များကဲ့သို့ လျောကျသွားပြီး အရိပ်များ ပြောင်းလဲသွားကာ ခြံဝင်းအတွင်းရှိ သစ်ရွက်ကြီးသောအပင်များမှာ ရွက်ကြွေစပြုလာပြီဖြစ်သော်လည်း အော့စမန်းသပ်စ်ပန်းပင်မှာမူ ဆက်လက်ပွင့်လန်းနေဆဲပင်။

ကျင့်စဉ်များကို အာရုံစိုက် လေ့ကျင့်နေသည့်အခါတွင် အချိန်မှာ ပို၍ပင် လျင်မြန်လှသည်။ တိုးတက်မှုများကို ကိုယ်တိုင်မြင်တွေ့နေရစဉ်အတွင်းမှာပင် ရက်ပေါင်း ၁၆၀ မှာ မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း ကုန်ဆုံးသွားခဲ့သည်။

ယနေ့သည် ထူးခြားသော နေ့တစ်နေ့ပင် ဖြစ်သည်။

အရေးကြီးသော မှတ်တိုင်တစ်ခုလည်း ဖြစ်ပေသည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ယနေ့သည် ရွှီရန်၏ လူငယ်ဘဝတွင် ၃၁၄၀ ရက်မြောက်နေ့ ဖြစ်နေသောကြောင့်ပင်။

နံနက်စောစောအချိန်။

မျက်နှာကြက်ပေါ်တွင် အိပ်စက်နေသော ရွှီရန်မှာ နိုးထလာခဲ့သည်။

ဒေတာအချက်အလက်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသော စနစ်မျက်နှာပြင်ကို တစ်ချက်လှမ်းကြည့်လိုက်ရုံဖြင့် ရွှီရန်မှာ ကော်ဖီခါးခါးတစ်ခွက် သောက်လိုက်ရသလိုပင် စိတ်လက်ကြည်လင် လန်းဆန်းသွားရသည်။

[သွေးစွမ်းအင် : ၆၅,၀၀၀ မှတ် (သွေးစွမ်းအင် တိုးမြင့်လာသည်နှင့်အမျှ နေ့စဉ်တိုးတက်မှုနှုန်းမှာလည်း ၁၀၁ မှတ်ထက် ကျော်လွန်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်)]

[စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအား: ၄,၀၃၂ မှတ်]

[စူပါပေါက်ကွဲအားပါသော ဓားချက်: အဆင့် အကြီးစားအောင်မြင်မှု တိုးတက်မှုနှုန်း ၀/၁၀,၀၀၀]

[ယုံကြည်ခြင်းအဆောင်လက်ဖွဲ့: အဆင့် အကြီးစားအောင်မြင်မှု တိုးတက်မှုနှုန်း ၀/၁၀,၀၀၀]

[အဆင့်မြင့် နားလည်သဘောပေါက်မှု: တိုးတက်မှုနှုန်း ၈၄,၀၀၀/၁၀၀,၀၀၀]

ဒါက အသက်ရှစ်နှစ်အရွယ် ကလေးတစ်ယောက်ရဲ့ စွမ်းအားဆိုတာ ယုံနိုင်စရာ မရှိဘူး။

အသက် ရှစ်နှစ်နှင့် ခုနစ်လအရွယ်တွင် သူ၏ သွေးစွမ်းအင်မှာ မယုံနိုင်စရာ ၆၅,၀၀၀ မှတ်အထိ ရောက်ရှိနေပြီဖြစ်သည်။ တကယ့်ကို ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။

ပို၍ ကြောက်စရာကောင်းသည်မှာ ရက်ပေါင်း ၁၆၀ ကြာ အပြင်းအထန် စည်းကမ်းတကျ ကျင့်ကြံပြီးနောက် စူပါပေါက်ကွဲအားပါသော ဓားချက်နှင့် ယုံကြည်ခြင်းအဆောင်လက်ဖွဲ့နှစ်မျိုးလုံးမှာ အကြီးစားအောင်မြင်မှုအဆင့်သို့ ရောက်ရှိသွားခြင်းပင်။

တိုက်ခိုက်ရေး ပြင်းအားအရ ကြည့်လျှင် ယခင်ကထက် လေးဆ ပိုမို အစွမ်းထက်လာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဆိုလိုသည်မှာ ယုံကြည်ခြင်းမျိုးစေ့နှင့် အကြီးစားအောင်မြင်မှု အဆင့်ရှိ စူပါဓားချက်တို့ကို ပေါင်းစပ်လိုက်ပါက ရွှီရန်သည် သွေးစွမ်းအင် ၆၀၀,၀၀၀ အထိရှိသော ပုံဆောင်ခဲသားရဲများကိုပင် သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်း ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ စက္ကူရုပ်တပ်မတော်၏ သတ်ဖြတ်နိုင်စွမ်းထက် ၁၅၀,၀၀၀ ပိုမိုမြင့်မားပြီး လေးဆခန့် ပိုမိုအားကောင်းသွားခြင်းပင်။

အဓိကအချက်မှာ ရွှီရန်၏ သွေးစွမ်းအင်မှာ ၆၀,၀၀၀ သာ ရှိသေးသော်လည်း သူ၏ ဖျက်ဆီးနိုင်စွမ်းမှာ သူ၏အဆင့်ထက် ဆယ်ဆနီးပါး မြင့်မားနေခြင်းဖြစ်သည်။ ၎င်းမှာ လုံးဝ မယုံနိုင်စရာပင်။

ထို့အပြင် ရွှီရန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုမှာလည်း ၁၀၀,၀၀၀ မှတ်အထိ ရှိနေရာ သွေးစွမ်းအင် ၁၀၀,၀၀၀ ဖြင့် တိုက်ခိုက်လာသည့် တိုက်ကွက်များကိုပင် လက်ဗလာဖြင့် ခုခံနိုင်စွမ်း ရှိသည်။

ယခုအခြေအနေအရဆိုလျှင် ရွှီရန်နှင့် နတ်ဘုရားငယ်တစ်ပါးအကြား ခြားနားချက်ဟူ၍ မရှိသလောက်ပင်။ သူသည် အရှိန်အဝါကြီးမားသော နတ်ဘုရားငယ်တစ်ပါး သို့မဟုတ် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော လူသားနတ်ဘုရားတစ်ပါး ဖြစ်နေသည်။

ရန်သူကို အဝေးမှ ပစ်မှတ်ထားနိုင်သည့် ယုံကြည်ခြင်းမျိုးစေ့၊ စိတ်ကြိုက် သတ်ဖြတ်နိုင်သည့် စူပါပေါက်ကွဲအားပါသော ဓားချက်၊ နိဗ္ဗာန်ဝင်ထားသော ခန္ဓာကိုယ်၊ အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်း ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်ခြင်း၊ အားနည်းချက်ကို မြင်နိုင်သော မျက်ဝန်းရတနာ၊ ချောင်းမြောင်းတိုက်ခိုက်နိုင်သော ကိုယ်ပျောက်အတတ်၊ ရန်သူ၏ စိတ်ကို နှောင့်ယှက်နိုင်သော ကြောက်ရွံ့ခြင်းနယ်ပယ်၊ စစ်မြေပြင်ကို ရှင်းလင်းပေးမည့် စက္ကူရုပ်တပ်မတော်...

ဤမှော်စွမ်းရည်အပြည့်အစုံဖြင့် ရွှီရန်မှာ အစွန်းကုန် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းနေတော့သည်။

ရွှီရန်၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းရည်များထဲသို့ ယခုအခါ နောက်ထပ်တစ်ခု ထပ်မံတိုးလာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။

ရက်ပေါင်း ၂၀၀ တိုင်တိုင် အပြင်းအထန် စည်းကမ်းတကျ လေ့ကျင့်ပြီးနောက်တွင်

လတ်လတ်ဆတ်ဆတ် ရရှိထားသော နတ်ဘုရားအဆင့်စွမ်းရည် ယုံကြည်ခြင်းအဆောင်လက်ဖွဲ့သည် သူမျှော်လင့်ထားသည့်အတိုင်း အကြီးစားအောင်မြင်မှုအဆင့်သို့ နောက်ဆုံးတွင် တက်လှမ်းနိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအခိုက်အတန့်တွင် ရွှီရန်သည် သူ၏နှလုံးသားထဲမှ တစ်ခုခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။

သူ သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

အဆောင်လက်ဖွဲ့ပညာရပ်နှင့် ပတ်သက်၍ သူဘာမျှ မသိနားမလည်ခဲ့သော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ သူကိုယ်တိုင် အဆောင်များကို ရေးထွင်းနိုင်စွမ်း ရှိသွားပြီဖြစ်သည်။

ကိုယ်ပိုင် အဆောင်လက်ဖွဲ့တစ်ခု ဖန်တီးရန်အတွက် ရွှီရန်သည် မျက်ဝန်းများကို စူးစိုက်လိုက်ပြီး အလေးအနက် စဉ်းစားခန်း ဝင်လိုက်သည်။

သူ၏ အတွေးအာရုံမှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် လျင်မြန်လှသည်။

မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်းမှာပင် ဧရာမကျောက်တိုင်များပေါ်ရှိ သင်္ကေတများအားလုံးမှာ သူ၏စိတ်အာရုံထဲတွင် ပေါ်လာတော့သည်။ ကျောက်တိုင် ၄၉ တိုင်ပေါ်ရှိ သင်္ကေတများမှာ တစ်ခုနှင့်တစ်ခု ဆက်နွှယ်သွားပြီး ရွှီရန်၏ရှေ့မှောက်၌ အဝတ်မပါသော အလှမယ်တစ်ဦးကဲ့သို့ အကွယ်အကာမရှိ ပေါ်လွင်လာခဲ့သည်။

သူသည် ထိုအရာများကို ရှင်းလင်းစွာ မြင်တွေ့ရပြီး အသေးစိတ်အချက်အလက်တိုင်းကိုပါ သေသေချာချာ နားလည်သဘောပေါက်သွားခဲ့သည်။

အမှန်တကယ်ပင် လွန်ခဲ့သည့် ရက်ပေါင်း ၂၀၀ ကမူ သူသည် ထိုရှုပ်ထွေးလှသော လိုင်းများကို လုံးဝ နားမလည်ခဲ့ပေ။

သို့သော် ယခုအခါတွင်မူ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ရုံမျှဖြင့် ယခင်က နားမလည်နိုင်အောင် ရှုပ်ထွေးလှသော သင်္ကေတများနှင့် လိုင်းများမှာ အလိုအလျောက် ဘာသာပြန်စနစ် တပ်ဆင်ထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေတော့သည်။

သင်္ကေတတစ်ခုချင်းစီ၏ ရည်ရွယ်ချက်နှင့် လိုင်းတစ်ခုချင်းစီ၏ စွမ်းအင်စနစ် အခြေခံများကိုပါ သူ အပြည့်အဝ နားလည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

“အင်း... ဒါက တကယ်ပဲ ဒီလောက်တောင် ရိုးရှင်းနေတာလား?”

ရွှီရန်မှာ မအောင့်နိုင်ဘဲ အကျယ်ကြီး ရယ်မောလိုက်မိသည်။

သူသည် တောက်ပသော မျက်ဝန်းများဖြင့် ထိုအရာများကို အစိတ်အပိုင်းများအဖြစ် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြီး စတင်လေ့လာတော့သည်။

“ဪ... အခုမှပဲ ငါနားလည်တော့တယ်။ မြစ်အောက်ခြေက ဧရာမကျောက်တိုင်တွေကို ငါဘာလို့ ရှာမတွေ့ခဲ့တာလဲဆိုတော့ ဒါက ကိုယ်ဖျောက်အဆောင်ကို သုံးထားလို့ကိုး!”

“ဪ... မျက်လှည့်အဆောင်ကိုလည်း သုံးထားတာပဲ!”

ရွှီရန် စတင်သဘောပေါက်လာခဲ့ပြီး သူ အရာအားလုံးကို နားလည်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ဤသို့ နားလည်သဘောပေါက်သွားရသည့် ပျော်ရွှင်မှုကြောင့် ရွှီရန်၏ မျက်နှာတစ်ခုလုံးမှာ အပြုံးများဖြင့် ဝေဆာသွားတော့သည်။