အခန်း (၁၉၈)

အခန်း။ ၁၉၈

အောင်မြင်ဖို့ အခွင့်အရေး ၉၈ ရာခိုင်နှုန်းရှိနေရင်တောင် ၁၀၀ ရာခိုင်နှုန်း သေချာသည့်အထိ စောင့်ဆိုင်းပြီးမှသာ ထုတ်ပြသင့်သည်မှာ ရွှီရန်၏ ဘဝလက်ကိုင်မူပင်။ သူသည် ပွဲမပြီးခင်တွင် မည်သည့်အခါမျှ အောင်ပွဲမခံတတ်ပေ။

ရွှီရန်သည် ယခုအချိန်တွင်ပင် နတ်ဘုရားငယ်တစ်ပါးကဲ့သို့ ခန့်ညားထည်ဝါနေပြီး သူ၏ တည်ငြိမ်ရင့်ကျက်မှုကို မြင်လိုက်ရသော ကြီးကြပ်ရေးမှူးက ပြုံးရင်း ခေါင်းယမ်းလိုက်မိသည်။

“မင်းကတော့လေ... တကယ့်ကို လူလည်လေးပဲ။ မင်းရဲ့ ဝှက်ဖဲကို တကယ်မထုတ်မချင်း ဘယ်သူမှ သိနိုင်မှာမဟုတ်ဘူး...”

“အရာရာက လျှို့ဝှက်ထားနိုင်မှ အောင်မြင်တာလေ။ ကျွန်တော်က သတိကြီးကြီးထားတတ်တာ အကျင့်ဖြစ်နေလို့ပါဗျာ”

ရွှီရန်က ပုခုံးတွန့်ကာ ပြန်ဖြေလိုက်၏။

ကြီးကြပ်ရေးမှူးက ရယ်မောရင်း “ကောင်းပြီလေ။ ငါကတော့ မင်းအတွက် ချန်ပီယံဆုနှင်းသဘင် မိန့်ခွန်းတောင် ကြိုပြင်ထားပြီးပြီ။ စာလုံးရေ ခြောက်ထောင်တောင်ရှိတယ်ကွ” ဟု ပြောလိုက်သောအခါ ရွှီရန်မှာ မျက်ခုံးပင့်သွားရသည်။

“အဲဒါ နည်းနည်း များမနေဘူးလား စာလုံးရေ ငါးရာအောက်ပဲ ထားဖို့ ကျွန်တော် အကြံပြုချင်ပါတယ်”

ရွှီရန်က တားမြစ်သော်လည်း ကြီးကြပ်ရေးမှူးကမူ အဓိပ္ပာယ်ပါပါဖြင့် သူ၏ပုခုံးကို ပုတ်

လိုက်သည်။

“ငါ့ရဲ့ အကြံပြုချက်ကတော့... မင်း အကြံမပြုပါနဲ့ဆိုတာပဲ။ ကောင်လေး... မင်း နားမလည်ပါဘူး၊ ဒီအဖိုးကြီး ဒီအခိုက်အတန့်ကို စောင့်နေခဲ့တာ အနှစ်ခုနစ်ဆယ် ရှိပြီကွ”

ကြီးကြပ်ရေးမှူး၏ စိတ်ကူးများမှာ ရပ်တန့်မသွားဘဲ ဆက်လက်၍ “ငါက ပြိုင်ပွဲပိတ်ပွဲမှာတင် မိန့်ခွန်းပြောမှာ မဟုတ်ဘူး။ ဟွာရှတစ်ခွင်လုံးမှာပါ လှည့်လည်ဟောပြောပွဲတွေ လုပ်ဦးမှာ။ ကိုယ့်မှာရှိတဲ့ စည်းစိမ်ကို ထုတ်မပြဘူးဆိုတာ... ပိုးထည်အကောင်းစားကြီး ဝတ်ပြီး ညဘက် လမ်းလျှောက်နေသလိုပဲ ဘယ်သူမှ မြင်မှာ မဟုတ်ဘူး” ဟု တက်ကြွစွာ ပြောလိုက်သည်။

သူက ဆက်လက်၍ သူ၏ ယုတ္တိမရှိသည့် စကားများကို ဆက်ရှင်းပြနေသည်။

“ငါ့အသက်က တစ်ရာ့ရှစ်ဆယ့်နှစ်နှစ် ရှိပြီ။ မင်းတို့လို လူငယ်တွေကတော့ တည်ငြိမ်ရမယ်။ ဝှက်ဖဲတွေကို ဝှက်ထားရမယ်။ ဒါပေမဲ့ ငါတို့လို အဖိုးကြီးတွေကျတော့ စိတ်အားထက်သန်မှုရှိဖို့ လိုတယ်။ နားလည်လား သေခါနီးနေပြီကိုတောင် ကိုယ့်စိတ်ကြိုက်လေး နည်းနည်းလောက် မကဲရဘူးလား”

ရွှီရန်မှာမူ စကားများပင် ဆွံ့အသွားရသည်။ ကြီးကြပ်ရေးမှူး၏ ငြင်းရခက်လှသော ဆင်ခြင်

ချက်ကြီးကြောင့် သူ၏ဘဝတွင် ပထမဆုံးအကြိမ်အဖြစ် မှင်သက်သွားရခြင်းပင်။

လူကြီးများသည် လူငယ်များကိုမူ ဝှက်ဖဲများ ဝှက်ထားရန်နှင့် ပါးနပ်ရန် သွန်သင်ကြသော်လည်း သူတို့ကိုယ်တိုင်မှာမူ စိတ်အားထက်သန်မှု အပြည့်ဖြင့် အစီအစဉ်ကြီးများ ဆွဲနေကြသည်မှာ ထူးဆန်းလှသည်။ ကြီးကြပ်ရေးမှူးသည် သူ၏ ထူးဆန်းသော ယုတ္တိဗေဒအတွက် အားနာနေပုံမရဘဲ “ကောင်လေး... မင်း သေချာပေါက် ချန်ပီယံဖြစ်ရမယ်နော် ငါ့ရဲ့ ချန်ပီယံမိန့်ခွန်းကြီးကို အလဟဿ အဖြစ်မခံနဲ့” ဟု ထပ်မံ သတိပေးနေပြန်သည်။

ရွှီရန်က ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်ရင်း “ကြီးကြပ်ရေးမှူးကြီးက ကျွန်တော့်ရဲ့ စွမ်းရည်တွေကို မြင်ပြီးသားပဲဟာ။ ကျွန်တော် မနိုင်မှာကို စိုးရိမ်နေသေးလို့လား” ဟု မေးလိုက်သည်။

ကြီးကြပ်ရေးမှူးက သက်ပြင်းကြီးစွာ ချလိုက်ရင်း သူ၏ ရင်ဖွင့်သံများကို ပြောလာသည်။

“ပန်းတိုင်နဲ့ နီးလာလေလေ ပိုပြီး စိတ်လှုပ်ရှားလာလေလေပဲ မဟုတ်လား အဲဒီဆုဖလားကြီးကို လက်ထဲ တကယ်ဆုပ်ကိုင်ထားနိုင်မှပဲ ငါ စိတ်အေးရမှာ... ပြီးခဲ့တဲ့ ခြောက်လပတ်လုံး ဒါကိုပဲ နေ့တိုင်း တွေးနေမိလို့ အိပ်တောင် မပျော်နိုင်တော့ဘူး”

သူသည် ဤချန်ပီယံဆုကို သူ၏ဘဝတွင် တစ်ခုတည်းသော အခွင့်အရေးဟု မှတ်ယူထားသဖြင့် ပြိုင်ဘက်များ၏ လှည့်ကွက်များကို ကြောက်ရွံ့နေခြင်းပင်။

လွန်ခဲ့သော တစ်နှစ်အတွင်း၌ ကြီးကြပ်ရေးမှူးမှာ တကယ်ပင် ပိန်ချော်နွမ်းနယ်သွားခဲ့ပြီး နားထင်မှ ဆံပင်များပင် ဖြူသွားခဲ့ရရှာသည်။

ရွှီရန်မှာ ခဏမျှ စဉ်းစားလိုက်ပြီးနောက် “ကြီးကြပ်ရေးမှူးကြီးရဲ့ အဲဒီရောဂါကို ကျွန်တော် ကုပေးစေချင်လား” ဟု ကမ်းလှမ်းလိုက်သည်။

ကြီးကြပ်ရေးမှူးမှာ အံ့အားသင့်သွားပြီး “မင်းက အိပ်မပျော်တဲ့ ရောဂါကိုပါ ကုနိုင်တာလား မင်း တိတ်တိတ်လေး ဆေးပညာတွေ လေ့လာနေတာလား ဒီကောင်လေး... မင်းကတော့ အမြဲတမ်း တိတ်တိတ်လေး အကြီးအကျယ်တွေ လုပ်နေတာပဲ” ဟု ရေရွတ်လိုက်မိသည်။

ကြီးကြပ်ရေးမှူး၏ အိပ်မပျော်ခြင်းမှာ ပြင်းထန်သော စိတ်ဖိစီးမှုကြောင့် ဖြစ်ပေါ်လာခြင်း ဖြစ်သည်။ ရွှီရန်၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင် ဖြင့် ကုသပေးမည်ဆိုပါက စိတ်ကို တည်ငြိမ်သွားစေပြီး သိသိသာသာ သက်သာသွားစေနိုင်သည်။

ရွှီရန်သည် သူ၏ စိတ်ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြု၍ ကြီးကြပ်ရေးမှူး၏ အာရုံကြောများကို ပြေလျော့စေရန် ပြင်ဆင်လိုက်သည်။ ဤသည်မှာ သူ၏ ကျင့်စဉ်စွမ်းအားကို ဆေးပညာအသွင်ဖြင့် ပထမဆုံးအကြိမ် လက်တွေ့အသုံးချခြင်းပင်။

ရွှီရန်၏ မျက်ဝန်းများမှာ တောက်ပသွားသည်။ ကြီးကြပ်ရေးမှူး၏ စကားများက သူ့ကို လမ်းစတစ်ခု ပေးလိုက်သလိုပင်။

ဆေးပညာကိုသာ လေ့လာလိုက်ရင် တစ်ခုခု ထူးခြားတဲ့ မှော်စွမ်းရည်အသစ်များ ပွင့်လာမလား။

တိုက်ပွဲဝင်ဖော်တွေကို ဘေးကနေ ကုသပေးနိုင်တာကလည်း အစွမ်းတစ်မျိုးပဲ မဟုတ်လား။

“အင်း... နောက်မှ ဒါကို စမ်းကြည့်ရမယ်”

ရွှီရန်က စိတ်ထဲကနေ ခေါင်းညိတ်လိုက်ပြီး ကြီးကြပ်ရေးမှူးကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

“ကျွန်တော် ဆေးပညာကို တိတ်တဆိတ် မလေ့လာထားပါဘူး။ ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားရဲ့ အိပ်မပျော်တဲ့ရောဂါကို ကုဖို့ တခြားနည်းလမ်း ရှိပါတယ်ခင်ဗျ”

ဒီစကားကြောင့် ကြီးကြပ်ရေးမှူးမှာ ကိုယ်ကို မတ်လိုက်ပြီး “ဘယ်လိုနည်းလမ်းလဲ ငါ့ရဲ့ အိပ်မပျော်တဲ့ဝေဒနာက ကုဖို့ မလွယ်ဘူးနော် ဒါက အတွေးလွန်တဲ့ဒဏ်ကို ပြင်းပြင်းထန်ထန် ခံစားနေရတာ။ ညတိုင်း ရွေးချယ်ပွဲအတွက် စိုးရိမ်နေရတာ တွေးလေလေ အိပ်မပျော်လေလေ အိပ်မပျော်လေလေ အခြေအနေက ပိုဆိုးလာလေလေပဲ... တဖြည်းဖြည်းနဲ့ အခုလို ဖြစ်ကုန်တာ”

ရွှီရန်က ခပ်ဖွဖွ ပြုံးလိုက်ရင်း “စိတ်ချပါ ကျွန်တော် ကုပေးနိုင်ပါတယ်”

“ကြီးကြပ်ရေးမှူးကြီး... သန့်စင်ခြင်း မိုးကြိုးတစ်ထောင်အကြောင်းကို သိတယ်မဟုတ်လား”

ကြီးကြပ်ရေးမှူး: “သိတာပေါ့ မင်း ရှောင်ယွီဟန်ကို သုံးပေးတုန်းက ငါ ကျင့်စဉ်ခန်းအပြင်မှာ စောင့်နေတာလေ။ သူ့ရဲ့ အာနိသင်ကိုလည်း ငါသိတယ်... စကားလုံးနှစ်လုံးတည်း ပြောရရင် ကောင်းကင်ကို ဆန့်ကျင်တာပဲ”

သူက မရပ်မနား ချီးကျူးနေသော်လည်း နားမလည်နိုင်သေးပေ။

“အဲဒါနဲ့ ငါ့ရဲ့ အိပ်မပျော်တဲ့ရောဂါနဲ့ ဘာဆိုင်လို့လဲ”

ရွှီရန်က နူးညံ့စွာ ပြုံးလိုက်ပြီးမှ အမှန်တရားကို ဖွင့်ဟလိုက်သည်။

“လွန်ခဲ့တဲ့ တစ်နှစ်တုန်းက ကျွန်တော် သန့်စင်ခြင်း မိုးကြိုးတစ်ထောင် ဆယ်စက် အပြည့် သုံးခဲ့တာပါ”

ထိုအရာကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ကြီးကြပ်ရေးမှူး၏ မျက်ဆန်းများ တုန်လှုပ်သွားတော့သည်။

“ဘာ ဆယ်စက် ဟုတ်လား မင်း နောက်နေတာ မဟုတ်ဘူးမလား ဆယ်စက်ရဲ့ မြှင့်တင်မှုက...”

ဆယ်စက်ဆိုတာ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ...

ကြီးကြပ်ရေးမှူး သေချာပေါက် သိသည်။ လုံးဝကို ရှင်းရှင်းလင်းလင်း နားလည်ထားသည်။

သန့်စင်ခြင်း မိုးကြိုးတစ်ထောင် တစ်စက်သည် နိဗ္ဗာန်ဝင်ခြင်းအောင်မြင်ပြီးနောက် ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုတွင် သွေးစွမ်းအင် ၁၀,၀၀၀ အမှတ် တိုးလာစေသည်။ ဆိုလိုသည်မှာ သွေးစွမ်းအင် ၁၀,၀၀၀ ရှိသည့် တိုက်ကွက်ကို လက်ဗလာနှင့် ဖမ်းနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။

ဒါဆို ဆယ်စက်ဆိုလျှင်...

ရွှီရန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုသည် ၁၀၀,၀၀၀ အမှတ် ရှိနေပြီး သွေးစွမ်းအင် ၁၀၀,၀၀၀ ရှိသည့် တိုက်ကွက်ကို လက်ဗလာနှင့် ဖမ်းနိုင်သည်ဟု အဓိပ္ပာယ်ရသည်။

တစ်နည်းအားဖြင့် ပြောရလျှင် လွန်ခဲ့သည့် တစ်နှစ်ကတည်းက ရွှီရန်၏ ခန္ဓာကိုယ်စွမ်းအားသည် တောင်ကုန်းအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေခဲ့ခြင်းပင်။

ဒါက ဖြစ်နိုင်ပါ့မလား။

ဒါက အရမ်းကို ချဲ့ကားလွန်းနေပြီ မဟုတ်လား။