အခန်း (၁၉၉)

အခန်း။ ၁၉၉

ဒါကြောင့်ကိုး..

လျူလီလေး၏ ရွှေမျှော်စင်သည် တံဆိပ်ခတ်နှိပ်ထားသော အကာအကွယ်ဒိုင်းများကိုပင် ဖောက်ထွက်နိုင်စွမ်းရှိသော်လည်း ရွှီရန်က ၎င်းကို လက်တစ်ဖက်တည်းဖြင့် ဖမ်းပြခဲ့စဉ်က လူတိုင်း အံ့အားသင့်ခဲ့ကြသည်။ ကြီးကြပ်ရေးမှူးက ၎င်းကို နည်းစနစ်ပိုင်း ကျွမ်းကျင်မှုကြောင့်ဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း တကယ့်အမှန်တရားမှာ ရွှီရန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုကြောင့်ပင်။

“ကျွန်တော် အဲဒီတုန်းက ၁၀ စက်ကို တစ်ပြိုင်နက်တည်း သုံးခဲ့တာ။ ဆိုလိုတာက ကျွန်တော်ဟာ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှု သက်သက်နဲ့တင် ချန်ပီယံဆုကို အရယူနိုင်တယ်ဆိုတဲ့ အဓိပ္ပာယ်ပဲ”

ရွှီရန်က သူ၏ ဝှက်ဖဲတစ်ခုကို ရဲရဲဝံ့ဝံ့ ဖွင့်ပြလိုက်သည်။

သူ့တွင် အင်္ဂါအစိတ်အပိုင်း ပြန်လည်ဖြစ်ပေါ်ခြင်းနှင့် ကိုယ်စားပြု သေဆုံးမှုမှ အသက်ရှင်ခြင်း ကဲ့သို့သော ပိုမိုနက်နဲသည့် ဝှက်ဖဲများ ရှိနေသေးသဖြင့် ဤမျှ အစွမ်းထုတ်ပြရုံနှင့် စိုးရိမ်စရာမရှိပေ။ ကြီးကြပ်ရေးမှူးမှာ မှင်သက်သွားပြီးနောက် သူ၏သွေးများပင် ဆူပွက်လာသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

ရွှီရန်၏ ခန္ဓာကိုယ်ကြံ့ခိုင်မှုမှာ သွေးစွမ်းအင် ၁၀၀,၀၀၀ အမှတ် အထိ ရှိနေသည်။ ဤသည်မှာ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အဆင့်အတန်းဖြစ်ပြီး ပြိုင်ဘက်က မည်သို့သော လှည့်ကွက်များ သုံးသည်ဖြစ်စေ ရွှီရန်က လက်ဝါးတစ်ချက် ရိုက်လိုက်ရုံဖြင့် လွင့်ထွက်သွားနိုင်သည့် အနေအထားပင်။

ကြီးကြပ်ရေးမှူးသည် အေးမြသောလေကို ဝဝလင်လင် ရှူသွင်းလိုက်ပြီး မထိန်းနိုင်အောင် ပြုံးဖြဲဖြဲ ဖြစ်နေသည်။ သူသည် ရွှီရန်ကို “နေရာစုံ တော်နေတဲ့ စစ်သည်တော်တစ်ယောက်ဖြစ်နေလိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူက ထင်မှာလဲ ကောင်းတယ်... တကယ့်ကို ကောင်းတယ်” ဟု အားရပါးရ ချီးကျူးလိုက်သည်။

ကြီးကြပ်ရေးမှူးသည် အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားသွားပြီး သူ၏ အစီအစဉ်ကို ထပ်မံ အဆင့်

မြှင့်တင်လိုက်သည်။

“အိမ်ပြန်ရောက်တာနဲ့ စာလုံးရေ ခြောက်ထောင်ရှိတဲ့ မိန့်ခွန်းကို ရှစ်ထောင်အထိ တိုးရေးတော့မယ် ချန်ပီယံ ပါရမီရှင်တွေကို ဘယ်လိုမျိုး ပြိုးထောင်ပေးရမလဲဆိုတဲ့ အတွေ့အကြုံတွေကို ဟို အဖိုးကြီးတွေ နားအူသွားအောင်အထိ သွန်သင် ပေးပစ်ဦးမယ်”

ရွှီရန်ကမူ ခပ်ဖွဖွလေး ပြုံးနေမိသည်။ ဤသည်မှာ အရင်တုန်းက ကြီးကြပ်ရေးမှူးကို ဦးနှောက်ခြောက်အောင် လုပ်ခဲ့မိသဖြင့် နှစ်လလောက် အိပ်မပျော်အောင် လုပ်မိခဲ့သည့်အတွက် သူပေးအပ်လိုက်သော အကောင်းဆုံး ကုသမှုပင်။

အသက် ၁၈၀ ကျော်အရွယ် အဘိုးအိုတစ်ဦးအတွက် စိတ်အေးချမ်းသာစွာ အိပ်စက်ခွင့်ရခြင်းသည် အသက်ရှည်ခြင်း၏ လျှို့ဝှက်ချက်ပင်။ ရွှီရန်၏ အနှိုင်းမဲ့အစွမ်းများကို သိရှိသွားပြီးနောက် ကြီးကြပ်ရေးမှူး၏ စိတ်ထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ အရည်ပျော်ကျသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

ကြီးကြပ်ရေးမှူးက အားမရသေးဘဲ “မင်းသာ နောက်ထပ် ဝှက်ဖဲတစ်ချပ်လောက် ထပ်ပြဦးမယ်ဆိုရင်တော့ ငါ နေ့တိုင်း ဝက်ကလေးတစ်ကောင်လို အိပ်မောကျနိုင်မှာကွ... ကဲ တစ်ချပ်လောက် ထပ်ပြပါဦး” ဟု ရွှီရန်ကို ထပ်မံ စနောက်တောင်းပြောလိုက်သည်။

ရွှီရန်က စဉ်းစားဟန်ဖြင့် လက်ချောင်းလေးများကို ချိုး၍ ရေတွက်ဟန်ပြုလိုက်ရာ ကြီးကြပ်ရေးမှူးမှာ မှင်သက်သွားရသည်။

“မင်းက လက်ချောင်းချိုးပြီး ရေတွက်ရမယ့်အထိတောင် များနေတာလား”

သို့သော် ရွှီရန်က ရုတ်တရက် အေးချမ်းစွာ ပြုံးလိုက်ရင်း “တော်ပြီဗျာ ရေတွက်ရမှာ ပျင်းလို့။ ကျွန်တော်တို့လို ကလေးတွေဆိုတာ... တည်ငြိမ်ရမယ်။ ဝှက်ဖဲတွေကို ဝှက်ထားတတ်ရမယ်လေ...” ဟု ကြီးကြပ်ရေးမှူး ပြောခဲ့သော စကားများကိုပင် ပြန်လည်အသုံးချကာ နောက်ပြောင်လိုက်သည်။

စကားပြောနေရင်းဖြင့်ပင် သူတို့၏ အထူးစီစဉ်ထားသော ကားလေးသည် အထွေထွေစီမံခန့်ခွဲရေးဌာနသို့ ဆိုက်ရောက်လာခဲ့သည်။

ကြီးကြပ်ရေးမှူးသည် မြို့၏ပုံရိပ်ကောင်းမွန်စေရန်နှင့် ရွေးချယ်ပွဲပြိုင်ပွဲအတွက် အရေးပေါ်အခြေအနေများ ညှိနှိုင်းရန် အစည်းအဝေးသို့ အပြေးအလွှား သွားရောက်ရတော့မည်ဖြစ်ရာ “မင်းက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်အဆောင်တွေကို သုတေသနလုပ်မလို့ မဟုတ်လား အန်တီလုကို မင်းကို ခေါ်သွားပေးဖို့ ငါ ပြောထားလိုက်မယ်” ဟု အစီအစဉ်ချပေးခဲ့သည်။

အဆောင်လက်ဖွဲ့ သုတေသနခန်းဆီသို့ မကြာမီမှာပင် အန်တီလု ရောက်ရှိလာပြီး ရွှီရန်ကို ကြိုဆိုနှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ ဤဌာနသည် မြို့၏ အရေးကြီးသော ကျင့်စဉ်နှင့် အဆောင်

လက်ဖွဲ့ အချက်အလက်များ စုဆောင်းရာနေရာဖြစ်ပြီး ရွှီရန် အလွန်စိတ်ဝင်စားနေသော ၃၆၅ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်အဆောင်လက်ဖွဲ့များ ကိန်းဝပ်ရာ နေရာလည်း ဖြစ်သည်။

“သားလေး ရွှီရန်... မင်းက လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ အဆောင်လက်ဖွဲ့တွေကို အနက်ဖွင့်ဖို့ ကြိုးစားကြည့်မလို့လား ယုံကြည်မှုရော ရှိရဲ့လား”

ရွှီရန်: “မသေချာဘူး အန်တီလု။ ကြည့်ရုံပဲ ကြည့်ချင်တာပါ”

“ဒုတိယမူကွဲဖြစ်တဲ့ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်အဆောင် ၃၆၅ ခုကို ကြည့်ချင်တာလား အဲဒီအထဲက ၁၆၅ ခုကိုတော့ ကောင်းကင်ဘုံထိပ်သီးနန်းဆောင်ဆီ ပို့ထားတယ်။ အခု ဒီမှာ ၂၀၀ ပဲ ကျန်တော့တယ်... အဲဒါဆိုရင်ကော လောက်ပါ့မလား”

ရွှီရန်: “လောက်သလောက် ရှိပါတယ်ခင်ဗျ”

အန်တီလုက လှည့်လိုက်ပြီး “လာ... ငါ့နောက်လိုက်ခဲ့။ မင်းကို ရတနာတိုက်ဆီ ခေါ်သွားပေးမယ်”

ရွှီရန်နှင့် အန်တီလုတို့သည် အထွေထွေစီမံခန့်ခွဲရေးဌာန၏ အဆောက်အဦးများကြားမှ ဖြတ်လျှောက်လာစဉ် အန်တီလုက သူမှတ်မိနိုင်သည့် လီစုန်းလင်းအကြောင်းကို ပြောပြလာသည်။ လီစုန်းလင်းသည် ယခုအခါ သွေးစွမ်းအင် ၅၀,၀၀၀ ရှိနေပြီဖြစ်ပြီး မကြာမီ တောင်တန်းအဆင့်သို့ ရောက်ရှိတော့မည် ဖြစ်သည်။

“မင်းရဲ့ အစွမ်းက အခု ဘယ်လောက်ရှိပြီလဲ မင်းက ချန်ပီယံဆုကို မှန်းထားနိုင်တဲ့ အဆင့်မှာ ရှိတယ်လို့ ကြားနေရတယ်နော်”

အန်တီလုက စူးစမ်းသောအခါ ရွှီရန်က နွေးထွေးစွာ ပြုံးလျက် “ဒါကတော့ ချဲ့ကားပြောနေကြတာပါဗျာ။ ဒီလောကမှာ ပါရမီရှင်တွေဆိုတာ မြစ်ကိုဖြတ်ကူးနေတဲ့ ငါးသိုင်းအုပ်ကြီးလိုပဲ အများကြီးပါ...” ဟု နှိမ့်ချစွာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

သို့သော် အန်တီလုကမူ “မင်းကတော့ အမြဲတမ်း ဝှက်ဖဲတွေ ဝှက်ထားတတ်တယ်။ ဘယ်သူမှ မခန့်မှန်းနိုင်အောင် လုပ်တတ်တဲ့ လူလည်လေးပဲ” ဟု ပြောကာ ရွှီရန်၏ ပါရမီကို အသိအမှတ်ပြုနေဆဲ ဖြစ်သည်။

သူတို့နှစ်ဦးသည် ရတနာတိုက်၏ အဝင်ဝသို့ ရောက်ရှိလာပြီးနောက် ဒုတိယမူကွဲ လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်အဆောင်များ ထားရှိသည့် အခန်းတံခါးကို ဖွင့်လိုက်သည်။ ထိုအခန်းအတွင်းရှိ ပစ္စည်းများသည် ညစ်ညမ်းမှုအလွန်များပြားလှသည်။

အန်တီလုက ရွှီရန်ကို အလေးအနက် သတိပေးသည်။

“အရင်ဆုံး သွေးစွမ်းအင်မီးအိမ် ထွန်းညှိခြင်းအတတ်ကို အရင်ဖွင့် ပြီးမှ သုတေသနလုပ်ဖို့ အဆောင်ကိုကိုင်။ တကယ်လို့ နေလို့မကောင်းဘူးလို့ ခံစားရရင် မနက်ဖြန်မှ ပြန်လာခဲ့ မင်းက ငါတို့ နတ်ဘုရားတစ်ပိုင်း မူကြိုကျောင်းရဲ့ အသန်မာဆုံး စူပါပါရမီရှင်ပဲ ဘာအမှားအယွင်းမှ ဖြစ်လို့မရဘူး”

ရွှီရန်သည် အဆောင်များကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။ ထိုအဆောင်တစ်ခုချင်းစီမှ ထွက်ပေါ်နေသော ညစ်ညမ်းသည့် စွမ်းအင်များသည် သာမန်လူတစ်ဦးကို စိတ်ဖောက်ပြန် ရူးသွပ်သွားစေနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်လှသည်။ သို့သော် ရွှီရန်အတွက်မူ ထိုအရာများသည် သူ၏ ပါရမီကို စိန်ခေါ်နေသည့် ပဟေဠိအသစ်များသာ။