အခန်း (၈၃-၈၄)

​​အခန်း ၈၃ - ငါက ဖန်ချန်ပဲ

​ဆိုင်အတွင်းရှိ လူများသည် ထိုလူငယ်၏ ရိုင်းစိုင်းသော စကားများကို ကြားသောအခါ မျက်နှာရိပ်မျက်နှာကဲများ ထူးဆန်းသွားကြသည်။

သီလရှင် ပါဝင်သည့် အုပ်စုမှာ လူ ၃၀ ကျော်ရှိပြီး အလွယ်တကူ စော်ကား၍ရမည့်သူများ မဟုတ်သည်မှာ သိသာလှသည်။

သို့သော် "ရဲရင့်သောဓားစောင့်တပ်" ဟူသော အမည်မှာ အလွန်ပင် အရှိန်အဝါကြီးမားလှသဖြင့် လူအုပ်ကြီးမှာ ဖန်ချန်တို့ အုပ်စုအတွက် တိတ်တဆိတ် သနားမိသွားကြသည်။

​ထိုလူငယ်သည် ရဲရင့်သောဓားစောင့်တပ်အတွင်း ထင်ရှားသူတစ်ဦး ဖြစ်ပုံရပြီး တပ်မှူးတစ်ဦး၏ သားလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။ အကယ်၍ သူသာ အမျိုးသမီးတစ်ဦးကို သဘောကျသွားပါက တောင်ဘက်ဒေသတွင် သူ့ကို တားဆီးနိုင်သူ မရှိသလောက်ပင်။

​ယွမ်ကျန်းနှင့် အခြားသူများမှာ မျက်နှာပျက်နေကြသော်လည်း၊ ဟွမ်ဖူကျဲ့ကမူ အေးစက်သော အပြုံးကို ဆင်မြန်းရင်း ထိုလူငယ်ကို တိတ်တဆိတ် အကဲခတ်နေသည်။

​ထိုလူငယ်မှာမူ မိမိ၏ စကားများကြောင့် အခြေအနေမှန်ကို သိသူများ၏ စိတ်ထဲတွင် မည်သို့သော အတွေးများ ပေါ်လာသည်ကို သတိမမူမိဘဲအသီလရှင်မလေး ချင်းဟဲ၏ အလှတွင် လုံးဝ နစ်မျောနေလေသည်။

သူသည် ချင်းဟဲ ၏ အနားသို့ ချဉ်းကပ်ကာ လက်သီးဆုပ် ဦးညွှတ်ပြရင်း သူ၏ဖခင်အကြောင်းကို ကြွားလုံးထုတ်လိုက်သည်။

"အရှင်မ ကျွန်တော့်အဖေက ဒီတောင်ပိုင်းမသေမျိုးပြည်နယ်ရဲ့ ရဲရင့်သောဓားစောင့်တပ် တပ်မှူးပါဗျာ"

​ထင်ထားသည့်အတိုင်း သူသည် တပ်မှူး၏ သားဖြစ်နေပေသည်။

​ဘေးမှ ကြည့်နေသူများ၏ မျက်လုံးတွင် ကြောက်ရွံ့ရိပ်များ ပေါ်လာသည်။

တပ်မှူး ဟူသော ရာထူးမှာ အလွန်အမင်း မမြင့်မားလှသော်လည်း၊ သူ၏ တိုက်ရိုက်အထက်လူကြီးမှာ ငြိမ်းချမ်းရေးမဟာမင်းကြီး ဖြစ်သည်။

ထိုမင်းကြီးမှာ မြို့တော်တွင်သာ အခြေစိုက်သဖြင့်၊ တောင်ဘက်ဒေသတွင်မူ တပ်မှူးသည် အာဏာအရှိဆုံးသူ ဖြစ်နေပေသည်။

ချင်းဟဲ၏ မျက်လုံးများတွင် ထိတ်လန့်ရိပ်များ ပေါ်လာသည်။ သူမသည် ရှေ့မှလူမှာ လီတောက်ယဲ နှင့် ဆင်တူသည်ကို ရိပ်မိလိုက်ပြီး ဖန်ချန်ထံသို့ အကူအညီတောင်းသော အကြည့်ဖြင့် လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

​"သခင်လေး ကျွန်တော်တို့ လက်ဖက်ရည်သောက်ရင်း နားနေတာကို မနှောင့်ယှက်ပါနဲ့ဦး"

ဟု ဖန်ချန်က အသာအယာ ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

​လူငယ်၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် ဖန်ချန်ကို အေးစက်စက် ပြုံးကြည့်ပြီးနောက် ဆိုင်ရှင်ဘက်သို့ လှည့်ကာ

"စားပွဲတွေ ဖယ်ခိုင်းထားတာ မဟုတ်လား ဘာကို စောင့်နေတာလဲ"

ဟု ခပ်ပေါ့ပေါ့ ပြောလိုက်သည်။

​ဆိုင်ရှင်မှာ မတတ်သာတော့ဘဲ သာမန်အရပ်သားများ ထိုင်နေသည့် စားပွဲတစ်ခုသို့ ချဉ်းကပ်လိုက်ရသည်။ ထိုသူများမှာ ပြဿနာ မတက်ချင်သဖြင့် ငြင်းဆန်ခြင်း မပြုဘဲ ထပေးကြသည်။ သူတို့မှာ ရဲရင့်သောဓားစောင့်တပ်ကို မည်သို့မျှ မစော်ကားရဲပေ။

​သို့သော် ထိုသူများ ထသွားရန် ပြင်ဆင်ချိန်မှာပင် လူငယ်က ဖန်ချန်တို့ ထိုင်နေသည့် စားပွဲ၊ ဟွမ်ဖူကျဲ့တို့ စားပွဲနှင့် အခြားဝန်ထမ်းများ စားပွဲအားလုံးကို ညွှန်ပြကာ

"ငါ အဲဒီစားပွဲတွေကို လိုချင်တာ။ ပြီးတော့ ဒီစားပွဲမှာ ငါ ကိုယ်တိုင် ထိုင်မယ်၊ နေရာလေးက အေးအေးချမ်းချမ်း ရှိတယ်"

ဟု ဆိုလိုက်သည်။

​"ဟဲဟဲ..."

ယွမ်ကျန်းနှင့် အခြားသူများမှာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ကြသည်။ သူတို့သည် ရဲရင့်သောဓားစောင့်တပ်ကို အရင်ကတည်းက အမြင်မကြည်ကြသလို၊ ယွမ်ကျန်း နှိပ်စက်ခံခဲ့ရသည့် ကိစ္စကြောင့် ပို၍ပင် ရန်ငြိုးထားနေကြသည်။

​"ဒါက..."

ဆိုင်ရှင်မှာ လူအလည်း မဟုတ်ပေ။ ဖန်ချန်တို့၏ နောက်ခံမှာလည်း သာမန်မဟုတ်ကြောင်း သူ ခန့်မှန်းမိသည်။ မည်သည့်ဘက်ကိုမှ သူ မစော်ကားရဲပေ။

​"ဘာစောင့်နေတာလဲ မင်း မဖယ်ပေးရင် ငါ့လူတွေကို ကိုယ်တိုင် ဖယ်ခိုင်းလိုက်ရမလား"

လူငယ်က လှောင်ပြုံးပြုံးကာ ဖန်ချန်ကို ရန်စသည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

​ထိုစကားကို ကြားသည်နှင့် ထွားကြိုင်းသော စစ်သည်နှင့် သူ၏ အပေါင်းအပါများမှာ ချက်ချင်း ရှေ့သို့ တိုးလာကာ

"ဖယ်စမ်း အခုချက်ချင်း ထွက်သွားကြ"

ဟု အော်ဟစ်လိုက်ကြသည်။

​ယွမ်ကျန်းက သူတို့ကို အရေးမလုပ်ဘဲ ဖန်ချန်ကို ကြည့်ကာ

"သခင်လေး ဘယ်လို ထင်လဲ သူတို့ကို ပါးရိုက်ပစ်လိုက်ရမလား"

ဟု မေးလိုက်သည်။

​မဟာတောက်ပမှုဗျူရိုမှ အရာရှိများအားလုံးမှာ ချီပေါက်ကွဲခြင်းနယ်ပယ် ပညာရှင်များ ဖြစ်ကြရာ ထိုလူများကို ကိုင်တွယ်ရန်မှာ လက်ဖျစ်တစ်ချက် တီးရသလောက်ပင် လွယ်ကူလှသည်။

​ဖန်ချန်က ခေါင်းညိမ့်ကာ

"သွားလေ ဖမ်းဆီးလိုက်ကြ"

ဟု အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

​ယွမ်ကျန်းနှင့်အတူ ဝန်ထမ်း ၃၀ ခန့်သည် တစ်ပြိုင်နက် လှုပ်ရှားလိုက်ကြသည်။

ခဏအတွင်းမှာပင် ထိုကိုယ်ခံပညာရှင်များ အားလုံးကို မြေပြင်ပေါ်တွင် ဖိနှိပ် ချုပ်နှောင်လိုက်တော့သည်။

​ဆိုင်အတွင်းရှိ လူတိုင်း မှင်တက်သွားကြပြီး ဆိုင်ရှင်မှာမူ ကြောက်လန့်တကြားဖြင့် ဘေးတွင် ရပ်နေမိသည်။ အခုတော့ တကယ် ပြဿနာတက်ကုန်ပြီ။

ရဲရင့်သောဓားစောင့်တပ်တွင် အင်အားကြီးသူများစွာ ရှိရုံတင်မကဘဲ၊ ဧကရာဇ်က သူတို့ကို ဦးဆောင်ရန် အစွမ်းထက်သော စစ်သူကြီးတစ်ဦးကိုပါ စေလွှတ်ထားသည် မဟုတ်ပါလား။

ထိုစစ်သူကြီး တစ်ယောက်တည်းနှင့်ပင် လူထောင်ပေါင်းများစွာကို ရင်ဆိုင်နိုင်သည်ဟု ဆိုကြသည်။

​ချန်တာ မှာလည်း ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။

တစ်ဖက်လူမှာ တပ်မှူး၏ သားဖြစ်သည်ကို သိပါလျက်နှင့် ထိုလူတွေက ရဲရဲဝံ့ဝံ့ လှုပ်ရှားရဲကြသည်လား။

တောင်ဘက်ဒေသမှ တပ်မှူးများသည် အားနည်းသူများ မဟုတ်ပေ။ သူတို့တွင် အင်အားကြီးသော ရဲရင့်သောဓားစောင့်တပ်ဖွဲ့များ ရှိရုံမက၊ အစွမ်းထက်သော စစ်သူကြီးတစ်ဦးလည်း ရှိနေသေးသည်။

​"မင်းတို့ တော်တော် သတ္တိကောင်းတာပဲ ဘယ်ကလဲဆိုတာ ပြောစမ်း ရဲရင့်သောဓားစောင့်တပ်ကို မင်းတို့က မလေးမစား လုပ်ရဲတယ်ပေါ့လေ"

လူငယ်က အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်နှာတွင် လှောင်ပြုံးတစ်ခု ရှိနေပြီး ဖန်ချန်တို့ အုပ်စု ဆိုးဆိုးဝါးဝါး အဆုံးသတ်သွားမည့် ပုံရိပ်ကို ကြိုတင် မြင်ယောင်နေပုံရသည်။

​"မင်းတို့ သေပြီသာမှတ် မင်းတို့ တကယ့်ကို အသေဆိုးနဲ့ သေရမှာ"

မြေပြင်ပေါ်တွင် အချုပ်ခံထားရသော ထွားကြိုင်းသည့် စစ်သည်ကလည်း အော်ဟစ် ခြိမ်းခြောက်နေလေသည်။

​ဖန်ချန်၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ ရုတ်တရက် ကွေးညွတ်သွားပြီး

"အရာရှိယွမ် လျိုထျန်း က တောင်ဘက်ဒေသကို ထွက်ပြေးသွားနိုင်တယ်လို့ ငါ ကြားထားတယ်နော်"

ဟု ပြောလိုက်သည်။

​ယွမ်ကျန်းက ချက်ချင်းပင် သဘောပေါက်သွားပြီး

"ဟုတ်ပါတယ်၊ မဟာတောက်ပမှုဗျူရိုက အတည်ပြုပြီးပါပြီ လျိုထျန်းက တောင်ဘက်ဒေသကို ထွက်ပြေးသွားတာ သေချာသလောက်ပါပဲ"

ဟု ပြန်ဖြေသည်။

​"အင်း ဒါဆိုရင် ဒီလူတွေကလည်း သူနဲ့ ပတ်သက်မှု ရှိနိုင်တာပဲ မြို့တော်ကို မပြန်ခင်အထိ သူတို့ကို သေချာ စောင့်ကြည့်ထားလိုက် ငါတို့အပြန်ကျရင် တစ်ခါတည်း ခေါ်သွားကြတာပေါ့"

ဟု ဖန်ချန်က ဆက်ပြောသည်။

​လူငယ်၏ မျက်နှာမှာ ပျက်သွားပြီး သူ၏လူများလည်း တစ်ခုခု မှားနေပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။

​မဟာတောက်ပမှုဗျူရို

​လျိုထျန်း

​ထိုအမည်မှာ မကြာသေးမီက တောင်ဘက်ဒေသတွင် အလွန် နာမည်ကြီးနေသည့် အမည်ဖြစ်သည်။

မြို့တော်မှ သူ့ကို ဖမ်းဆီးရန် အမိန့်ထုတ်ထားသည် မဟုတ်ပါလား။ သူသည် မဟာရှ ရဲရင့်သောဓားစောင့်တပ်၏ ငြိမ်းချမ်းရေးမဟာမင်းကြီးဟောင်းပင် ဖြစ်သည်။

​"မင်းတို့က မဟာတောက်ပမှုဗျူရိုကလား"

လူငယ်က အနည်းငယ် စိုးရိမ်တကြီး မေးလိုက်သည်။

​ယွမ်ကျန်းက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ

"ငါက ယွမ်ကျန်း၊ မဟာတောက်ပမှုဗျူရိုက အရာရှိတစ်ယောက်ပဲ"

ဟု ဆိုလိုက်သည်။

​၎င်းကို ကြားသောအခါ လူငယ်၏ စိုးရိမ်မှုမှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး အားရပါးရ လှောင်ရယ်လိုက်တော့သည်။

"အရာရှိ အသေးအဖွဲလေးကများ ငါ့ကို ဒီလို အကြောင်းပြချက်နဲ့ လာပြီး ရန်စရဲတယ်ပေါ့လေ"

​"ဒါက တောင်ဘက်ဒေသ၊ တောင်ပိုင်းမသေမျိုးပြည်နယ်ပဲ မြို့တော် မဟုတ်ဘူး မင်းတို့မှာ ဒီမှာ ဌာနခွဲတောင် မရှိဘူး မင်းတို့ရဲ့ အာဏာက မြို့တော်ထဲမှာပဲ ရှိတာ"

​ယွမ်ကျန်းက ထိုစကားကို ပြန်မဖြေဘဲ လှောင်ပြုံးတစ်ခုဖြင့်သာ တုံ့ပြန်သည်။

"နှမြောစရာပဲ မင်းက လျိုထျန်းနဲ့ ပူးပေါင်းကြံစည်နေတယ်လို့ သံသယရှိခံထားရတယ်"

​ထိုစကားအဆုံးတွင် ယွမ်ယုနှင့် အခြားသူများမှာ ဝံပုလွေများကဲ့သို့ ရှေ့သို့ တိုးလာပြီး လူငယ်ကို ကြိုးဖြင့် တုပ်လိုက်ကြသည်။

မကြာမီမှာပင် ထောင်လွှားနေသော လူငယ်နှင့် သူ၏နောက်လိုက်များမှာ အရိုက်ခံရသဖြင့် ဖရိုဖရဲ ဖြစ်ကုန်ကြသည်။

​"မင်းတို့ ဘယ်လိုတောင် လုပ်ရဲရတာလဲ"

လူငယ်မှာ ဒေါသထွက်လွန်းသဖြင့် ရယ်ပင်ရယ်မိသွားသည်။ ထို့နောက် ဖန်ချန်ကို ကြည့်ကာ ခြိမ်းခြောက်လိုက်သည်။

"မင်းက သူတို့ရဲ့ အထက်လူကြီးလား ငါ့အဖေက ဒီက တပ်မှူးဆိုတာ မင်းသိလား အခု ငါ့ကို ဖမ်းထားပေမဲ့၊ ခဏနေရင် မင်းကိုယ်တိုင် ဒူးထောက်ပြီး ငါ့ကြိုးကို လာဖြည်ပေးရအောင် ငါ လုပ်ပြမယ်!"

​"ဒူးထောက်စမ်း"

ယွမ်ယုက အေးစက်စွာ အမိန့်ပေးရင်း လူငယ်၏ ပေါင်နောက်ကြောကို ကန်ချလိုက်သည်။ လူငယ်သည် ဖန်ချန်၏ ရှေ့တွင် ဝုန်းခနဲ ဒူးထောက်ကျသွားသည်။ သူသည် တစ်ခါမှ ဤကဲ့သို့ အရှက်ရမှုမျိုး မကြုံဖူးပေ။

သူ၏ မျက်နှာမှာ ဒေါသကြောင့် နီမြန်းနေပြီး၊ မျက်လုံးများတွင် လူသတ်လိုသည့် အငြိုးအတေးများ အထိုင်းအထိုင်း ပါနေသည်။

​"မင်းနာမည် ပြောစမ်း"

ဟု လူငယ်က အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။

​"ငါက ဖန်ချန်ပဲ"

ဖန်ချန်က ပြုံးပြလိုက်သည်။

​"ဖန်..."

လူငယ်က စကားပြောရန် ပြင်လိုက်သော်လည်း သူ၏ မျက်နှာမှာ ရုတ်တရက် ပျက်သွားသည်။ ထိုအမည်မှာ အလွန်ပင် ရင်းနှီးနေသလို ခံစားလိုက်ရသည်။

​သို့သော် မြစ်နက်ဂိုဏ်းမှ ချန်တာမှာမူ အံ့သြလွန်းသဖြင့် အသက်ရှူမှားကာ မြေပြင်ပေါ်တွင် ဒူးတစ်ဖက် ထောက်လိုက်မိသည်။ သူက မဝံ့မရဲဖြင့် မေးလိုက်သည်။

"ဒါ... ဒါက စစ်သူကြီးဖန် လားခင်ဗျာ"

​စစ်သူကြီးဖန်

​လူတိုင်းသည် မိမိတို့ အဆင့်အတန်းကို မေ့ကာ ထိုင်ခုံများမှ ထရပ်လိုက်ကြသည်။ သူတို့အားလုံးသည် ဖန်ချန်ကို အံ့အားသင့်စွာ စိုက်ကြည့်နေကြသည်။

လောကီနယ်ပယ်မှ လူများသည် အရာရှိများကို အထင်သေးလေ့ ရှိကြသော်လည်း၊ အင်ပါယာတစ်ခုလုံးရှိ ကိုယ်ခံပညာရှင်တိုင်း၏ လေးစားမှုကို ရရှိထားသူမှာ တစ်ဦးတည်းသာ ရှိသည်။

​သူကား သူတို့၏ စစ်သူကြီး ဖန်ချန်ပင် ဖြစ်သည်။

​သူသည် ချင်းစုန်းတက္ကသိုလ် ကို တိုက်ခိုက်ချေမှုန်းခဲ့သည့် သတင်းမှာ တောင်ဘက်ဒေသအထိ ပျံ့နှံ့နေပြီဖြစ်သည်။

ထိုအကြောင်းကို ပြောတိုင်း လူတိုင်း ဖန်ချန်ကို အားကျကြည်ညိုကြရသည်။ တောင်ဘက်ဒေသရှိ ချင်းစုန်းမှ ကိုယ်ခံပညာရှင်များစွာပင် ထိုသတင်းကို ကြားပြီးနောက် မဟာရှမှ အမြန်ထွက်ခွာခြင်း သို့မဟုတ် ပုန်းအောင်းခြင်းများ ပြုလုပ်ခဲ့ကြသည်။

ဖန်ချန်၏ ပြတ်သားသော လုပ်ရပ်များကြောင့် ယနေ့ခေတ်တွင် ချင်းစုန်းပညာရှင်များကို လမ်းပေါ်တွင် တွေ့ရခဲလှသည်။

​"ဖန်... စစ်သူကြီးဖန်... ဘယ်... ဘယ်လိုလုပ် သူ ဖြစ်နေရတာလဲ..."

လူငယ်၏ မျက်လုံးများတွင် ထိတ်လန့်ရိပ်များ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်မှ မောက်မာမှုများ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး တုန်ရီလာတော့သည်။

သူ၏အဖေသည် တပ်မှူးတစ်ဦး ဖြစ်သော်လည်း၊ ရှေ့မှလူနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင်မူ သူ၏အဖေကိုယ်တိုင်ပင် ဦးညွှတ်ကာ ရိုရိုသေသေ စကားပြောရမည် မဟုတ်ပါလား။

​သူတို့၏ အဆင့်အတန်းနှင့် အစွမ်းမှာ ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီးကဲ့သို့ ကွာခြားလှပေတော့သည်။

​အခန်း ၈၄ - မင်းက ငါ့သားမဟုတ်ဘူး

​ဖန်ချန်သည် ချန်တာ၏ စကားကို ပြန်မဖြေဘဲ သူ့ကို ထရပ်ရန်သာ အချက်ပြလိုက်သည်။

​"ထတော့"

​ရှေ့မှလူသည် စစ်သူကြီးဖန် ဖြစ်ကြောင်း ချန်တာ သေချာသွားပြီဖြစ်သည်။ ကောလာဟလများအတိုင်းပင် သူသည် ငယ်ရွယ်သော်လည်း အနှိုင်းမဲ့သော ရဲစွမ်းသတ္တိနှင့် ပြည့်စုံသူ ဖြစ်သည်။

​ယွမ်ကျန်းနှင့် အခြားသူများ၏ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံထားရသော ကိုယ်ခံပညာရှင်များမှာမူ ဖန်ချန်ကို ကြောင်စီစီဖြင့် ကြည့်ရင်း မျက်လုံးများတွင် ကြောက်ရွံ့ရိပ်များ ဖုံးလွှမ်းသွားကြသည်။

​"မင်းအဖေ နာမည်က ဘယ်သူလဲ"

ဟု ဖန်ချန်က ထိုလူငယ်ကို အသာအယာ ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

​လူငယ်၏ စိတ်ထဲတွင် အတွေးများ ဗလပွ ဖြစ်နေသည်။ နေဦး စစ်သူကြီးဖန်က ဘယ်လိုလုပ် ဒီကို ရောက်နေမှာလဲ။

ချင်းစုန်းအင်ပါယာက ငါတို့အင်ပါယာကို စောင့်ကြည့်နေတာဆိုတော့ ဒီလို အကဲဆတ်တဲ့ အချိန်မျိုးမှာ သူ တောင်ဘက်ဒေသကို လာဖို့ဆိုတာ မဖြစ်နိုင်ဘူး

​ထိုသို့တွေးမိပြီးနောက် လူငယ်က လှောင်ရယ်လိုက်သည်။

"ဖန်ချန် ဟုတ်လား မင်းက စစ်သူကြီးဖန် အယောင်ဆောင်ပြီး လူတွေကို လိမ်ရဲတယ်ပေါ့လေ စစ်သူကြီးဖန်က ဘယ်လိုလုပ် တောင်ဘက်ဒေသမှာ ရှိနေမှာလဲ တကယ်လို့ သူသာ ဒီမှာရှိနေတာ သတင်းပေါက်ကြားသွားရင် တခြားအင်ပါယာတွေက သူ့ကို သတ်ဖို့ လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်သူတွေ လွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူးလား"

​သူက ဖန်ချန် မဟုတ်ဘူးလား

​လူအုပ်ကြီးမှာ အနည်းငယ် မှင်တက်သွားကြသည်။ ချန်တာ၏ မျက်လုံးများတွင်လည်း သံသယအရိပ်အယောင်များ စတင် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

​"သခင်လေး ကြည့်ရတာ သူကတော့ နောင်တရဦးမယ့်ပုံ မပေါ်ဘူး"

ဟု ယွမ်ကျွမ်းက ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်သည်။

"သူ့ကို ခဏ ဖမ်းထားလိုက်ကြရအောင်လက်ဖက်ရည် သောက်ပြီးမှ ဘာလုပ်မလဲဆိုတာ ဆက်ဆွေးနွေးတာပေါ့။"

​ဖန်ချန်က ပြုံးကာ လက်ဖက်ရည်ကို တစ်ငုံသောက်လိုက်ပြီး ထိုလူငယ်ကို လုံးဝ လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။

​ထိုနေရာသည် အလွန်ပင် ပူပြင်းလှသည်။ အေးမြသော လက်ဖက်ရည်မှလွဲ၍ အခြားအရာများက သူတို့ကို အေးချမ်းအောင် မလုပ်ပေးနိုင်ပေ။

​ဖန်ချန်က အေးအေးလူလူ လက်ဖက်ရည် သောက်နေချိန်တွင် လူငယ်နှင့် သူ၏ အပေါင်းအပါများမှာ ဝန်ထမ်းများ၏ ဖိနှိပ်ထားမှုကြောင့် လှုပ်ပင်မလှုပ်နိုင် ဖြစ်နေကြသည်။

​"မင်းတို့ ဘာလို့ ဟန်ဆောင်နေသေးတာလဲ ငါ့အဖေ သိသွားတာနဲ့ စစ်တပ်လွှတ်ပြီး မင်းတို့ကို ဖမ်းခိုင်းမှာ အဲဒီကျမှ နောင်တရရင် နောက်ကျသွားပြီနော်"

​လူငယ်က ဘေးမှနေ၍ ဆဲဆို ကြိမ်းမောင်းနေသော်လည်း မည်သူမှ ဂရုမစိုက်ကြပေ။ အားလုံးက အေးအေးဆေးဆေး လက်ဖက်ရည် သောက်နေကြပြီး လိုအပ်လျှင် အသစ်မှာကြသည်။

ဆိုင်ရှင်မှာလည်း သူတို့ကို ပြုစုနေသော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ဆိုင်အရှေ့တွင် ကြိုးတုပ်ခံထားရသည့် လူငယ်ထံသို့ စိုးရိမ်တကြီး ခဏခဏ ရောက်သွားတတ်သည်။

​ပုံမှန်ဆိုလျှင် ပြန်သွားကြမည့် ကုန်သည်များနှင့် ခရီးသွားများမှာလည်း ထိုင်ခုံများတွင် ကပ်နေကြသလိုပင်။ ချန်တာလည်း မပြန်သေးပေ။

သူသည် ရှေ့မှလူမှာ စစ်သူကြီးဖန် အစစ် ဟုတ်မဟုတ်ကို အတည်ပြုလိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။

​ထင်ထားသည့်အတိုင်း နာရီဝက်ခန့် အကြာတွင် အဝေးမှ မြင်းခွာသံများ ကျယ်လောင်စွာ ထွက်ပေါ်လာပြီး ဆိုင်၏ ကြမ်းပြင်ပင် တုန်ခါသွားတော့သည်။

​ချန်တာ၏ နားများ လှုပ်ခတ်သွားပြီး

"အနည်းဆုံး မြင်းစီးစစ်သည် တစ်ရာလောက် ရှိမယ်"

ဟု တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။

​ဆိုင်အပြင်ဘက်မှ အေးစက်သော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"သခင်လေး အထဲမှာ ရှိသလား"

​၎င်းကို ကြားသည်နှင့် လူငယ်က ချက်ချင်း အော်ပြောလိုက်သည်။

"တပ်ကြပ်ဝူ ကျွန်တော် ဒီမှာ အမြန်လာပြီး ဒီရာဇဝတ်သားတွေကို ဖမ်းစမ်း"

​ဆိုင်အပြင်ဘက်တွင် မြင်းစီးစစ်သည် တစ်ရာခန့်က ဝိုင်းထားပြီး သူတို့ထဲမှ ဆယ်ဦးမှာ ရဲရင့်သောဓားစောင့်တပ် ဝတ်စုံကို ဝတ်ဆင်ထားကြသည်။

သူတို့၏ ခေါင်းဆောင်မှာ ပြင်းထန်သော အရှိန်အဝါများ ရှိပြီး အလွန် ကြမ်းတမ်းမည့်ပုံ ရသည်။

​သူတို့၏ သခင်လေး အသံကို ကြားသည်နှင့် ရဲရင့်သောဓားစောင့်တပ်ဖွဲ့ကို ဦးဆောင်ကာ ဆိုင်ထဲသို့ ဝုန်းခနဲ ဝင်လာကြတော့သည်။

​ဆိုင်ထဲသို့ ဝင်လာသူများသည် စစ်မှန်သော ရဲရင့်သောဓားစောင့်တပ်ဖွဲ့ဝင်များ ဖြစ်ကြောင်း မြင်လိုက်ရသောအခါ လူအုပ်ကြီး၏ မျက်နှာများမှာ ကြောက်ရွံ့မှုများဖြင့် ဖုံးလွှမ်းသွားသည်။

​တပ်ကြပ်ဝူသည် သူ၏ သခင်လေးမှာ ဖိနှိပ်ခံထားရသည်ကို မြင်သောအခါ မျက်လုံးထဲတွင် ဒေါသရိပ်များ ပေါ်လာပြီး ဖန်ချန်တို့ အုပ်စုကို စိုက်ကြည့်ကာ အော်လိုက်သည်။

"ငါ့သခင်ကို ထိခိုက်အောင် လုပ်ရဲတယ်ပေါ့ မင်းတို့ အသက်ရှင်ရတာ ငြီးငွေ့နေပြီလား"

​"ရဲရင့်သောဓားစောင့်တပ်က တပ်ကြပ်ဝူ..."

ချန်တာသည် တပ်ကြပ်ဝူကို မှတ်မိသွားသဖြင့် မျက်နှာ အနည်းငယ် ပျက်သွားသည်။

​"ခင်ဗျားတို့က တော်တော် အာဏာပြတာပဲ"

ယွမ်ကျန်းက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

​"တောက်... ဒီကောင်တွေက အမြဲတမ်း လူသတ်မယ်ပဲ ခြိမ်းခြောက်နေတာ မဟာတောက်ပမှုဗျူရိုထဲ မဝင်ခင်သာ သိခဲ့ရင် ကြိုးစားပြီး ဒီဓားစောင့်တပ်ထဲပဲ ဝင်လိုက်မှာ"

​"အတိအကျပဲ"

​"ရဲရင့်သောဓားစောင့်တပ် ဖြစ်ရတာ တော်တော် လွယ်တာပဲနော်"

​မဟာတောက်ပမှုဗျူရိုမှ ဝန်ထမ်းအချို့က ဝိုင်းဝန်း လှောင်ပြောင်ကြသည်။

​တပ်ကြပ်ဝူမှာ မှင်တက်သွားသည်။ မဟာတောက်ပမှုဗျူရို ဟုတ်လား

​"တပ်ကြပ်ဝူ... သူတို့ စကားကို မယုံနဲ့ သူတို့က ဗျူရိုက အရာရှိတွေ အယောင်ဆောင်ထားတာတင် မကဘူး"

လူငယ်သည် မြေပြင်ပေါ်တွင် ရုန်းကန်ရင်း ခက်ခက်ခဲခဲ ထရပ်လိုက်ပြီး

"တစ်ယောက်က စစ်သူကြီးဖန်... ဖန်ချန် ပါဆိုပြီးတော့တောင် အယောင်ဆောင်နေတာ"

​စစ်သူကြီးဖန်ကို အယောင်ဆောင်တာ ဟုတ်လား ၎င်းမှာ သေဒဏ်ပေးနိုင်သည့် ကြီးလေးသော ပြစ်မှုဖြစ်သည်။ တပ်ကြပ်ဝူမှာ ခဏမျှ တုံ့ဆိုင်းသွားပြီးမှ အော်လိုက်သည်။

"ငါ့သခင်လေးကို အခုချက်ချင်း လွှတ်ပေး ဒါဆိုရင် မင်းတို့ကို အကျိုးအကြောင်း ရှင်းပြဖို့ အခွင့်အရေး တစ်ခု ပေးမယ်"

​"ဟွမ်ဖူကျဲ့ တောင်ပိုင်းမသေမျိုးပြည်နယ်က စောင့်တပ်တွေက အမြဲတမ်း ဒီလောက် မောက်မာနေကြတာလား"

ဟု ဖန်ချန်က အသာအယာ ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

​"သူတို့က အမြဲတမ်း ဒီလိုပါပဲ ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်းကြီးခုနစ်ခုကိုတော့ ရန်မစရဲကြဘူး သာမန်ပြည်သူတွေကိုတော့ သူတို့မျက်စိထဲမှာ လူလို့တောင် မထင်ကြဘူးလေ"

ဟု ဟွမ်ဖူကျဲ့က ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေသည်။

​"ဂိုဏ်းကြီးခုနစ်ခု ဟွမ်ဖူကျဲ့ ခင်ဗျား... ခင်ဗျားက လျှပ်စီးဓား ဟွမ်ဖူကျဲ့လား"

တပ်ကြပ်ဝူသည် ဟွမ်ဖူကျဲ့ကို နောက်ဆုံးတွင် မှတ်မိသွားသဖြင့် ကျောရိုးထဲအထိ စိမ့်သွားတော့သည်။ သူသည် တောင်ဘက်ဒေသ၏ ထိပ်တန်းပညာရှင်တစ်ဦး ဖြစ်သည် မဟုတ်ပါလား။

သူသည် ချီထိန်းချုပ်ခြင်းနယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေသူဖြစ်ပြီး ရာစုနှစ်တစ်ခုအတွင်း ချီအမြုတေအဆင့်သို့ တက်လှမ်းနိုင်မည့် အလားအလာ အရှိဆုံး ထူးချွန်သူ ဖြစ်သည်။

​လူငယ်နှင့် သူ၏နောက်လိုက်များမှာ မှင်တက်သွားကြသည်။ ချန်တာတို့ အုပ်စုလည်း ထပ်တူပင် အံ့သြနေကြသည်။

​"မင်း ငါ့ကို သိတာလား"

ဟု ဟွမ်ဖူကျဲ့က တပ်ကြပ်ဝူကို အေးဆေးစွာ ကြည့်ရင်း မေးလိုက်သည်။

​"ကျွန်တော်မျိုး တပ်မှူးကြီးနဲ့အတူ ကောင်းကင်ဓားအိမ်တော် ကိစ္စ စုံစမ်းဖို့ ခုနစ်သွယ်ဂိုဏ်းကို လိုက်သွားတုန်းက သခင်လေးဟွမ်ဖူကို တစ်ခါ မြင်ဖူးပါတယ်..."

တပ်ကြပ်ဝူ၏ မျက်နှာမှာ ထူးဆန်းသွားပြီး လက်သီးဆုပ် ဦးညွှတ်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်သခင်လေးက သခင်လေးဟွမ်ဖူကို ဘယ်လို ပြစ်မှားမိလဲ မသိပေမဲ့၊ ကျွန်တော့်မျက်နှာကို ထောက်ပြီး ဒီကိစ္စကို ဒီမှာတင် အဆုံးသတ်ပေးဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

​လူငယ်မှာ နှုတ်ဆိတ်နေမိသည်။ တပ်ကြပ်ဝူက ဟွမ်ဖူကျဲ့ကို မှတ်မိသွားပြီဖြစ်ရာ တစ်ဖက်လူ၏ အထောက်အထားမှာ သေချာသွားပြီဖြစ်သည်။ သို့သော် ဖန်ချန်၏ အထောက်အထားကို စဉ်းစားမိသောအခါ သူ အလိုလို တုန်လှုပ်လာသည်။

​ဟွမ်ဖူကျဲ့က ပြုံးလျက် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ဒီကိစ္စကို ဒီမှာတင် အဆုံးသတ်ဖို့ မလွယ်ဘူး ဘာလို့လဲဆိုတော့ သူ စော်ကားမိတာက ငါ့ကို မဟုတ်လို့ပဲ။"

​ရုတ်တရက် ဆိုင်အပြင်ဘက်မှ အားရပါးရ ရယ်မောသံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

"ဟားဟားဟား"

ထို့နောက် ပိန်ပါးသော ကိုယ်လုံးကိုယ်ပေါက်ရှိသည့် လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦးသည် ရဲရင့်သောဓားစောင့်တပ်ဖွဲ့ဝင်များနှင့်အတူ ဆိုင်ထဲသို့ ဝင်လာသည်။

"သူ ဘယ်သူ့ကို စော်ကားမိလို့လဲဆိုတာ ငါ သိချင်လိုက်တာ သူ စော်ကားမိတဲ့သူက ဟွမ်ဖူမိသားစုရဲ့ ထက်တောင် ပိုပြီး ဂုဏ်ရှိန်ကြီးနေလို့လား တောင်ပိုင်းမသေမျိုးပြည်နယ်မှာ ဘယ်သူက အဲဒီလောက် အရှိန်အဝါကြီးနေလဲဆိုတာ ငါ ကြည့်ချင်သေးတယ်"

​"တပ်မှူးကြီး"

တပ်ကြပ်ဝူနှင့် သူ၏လူများမှာ ချက်ချင်း အလေးပြုလိုက်ကြသည်။

​တောင်ပိုင်းမသေမျိုးပြည်နယ်၏ တပ်မှူးကြီး ကိုယ်တိုင် ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ လူတိုင်း ထရပ်လိုက်ကြသည်။

သူသည် ထိုပြည်နယ်တွင် အမှန်တကယ် သြဇာအာဏာရှိသူ ဖြစ်သည်။ ချန်တာ၏ မြစ်နက်ဂိုဏ်းပင်လျှင် သူ့အား ပုံမှန် လက်ဆောင်များ ဆက်သရသည် မဟုတ်ပါလား။

​"အဖေ"

လူငယ်က အံ့သြဝမ်းသာစွာ အော်လိုက်သည်။

​အဖေ ရောက်လာပြီဆိုတော့ အခြေအနေတွေ ပြောင်းလဲသွားနိုင်တယ်။ သူ့အဖေက တပ်မှူးကြီးပဲလေ

​"ငါ့သားကို အခုလို အရှက်ခွဲဖို့ ခင်ဗျားတို့ တော်တော် လွန်လာပြီနော်"

ထိုလူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ဆိုင်ထဲကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်မှာ ဖန်ချန်ထံသို့ ရောက်သွားသောအခါ၊ သူ၏ ကိုယ်ခန္ဓာမှာ လျှပ်စီး အပစ်ခံလိုက်ရသလို တောင့်တင်းသွားတော့သည်။

နောက်တစ်စက္ကန့်တွင် သူသည် ဝုန်းခနဲ ဒူးထောက်ချလိုက်ပြီး အော်ပြောလိုက်သည်။

"ကျွယ်ပန်းရှီ က စစ်သူကြီးဖန်ကို ဂါရဝပြုပါတယ်ခင်ဗျာ"

​သူက တကယ်ပဲ စစ်သူကြီးဖန် ဖြစ်နေတာပဲ

​ချန်တာ အပါအဝင် လူတိုင်းမှာ ဝမ်းသာအားရဖြစ်သွားကြပြီး ချက်ချင်းပင် ဒူးထောက် ဂါရဝပြုလိုက်ကြသည်။

လူငယ်နှင့် သူ၏ နောက်လိုက်များမှာမူ ကြောင်အမ်းအမ်း ဖြစ်နေကြသည်။

သူက ဖန်ချန် ဖြစ်နေရင်တောင်မှ၊ သူ့အဖေက ဘာလို့ ဒီလောက် ပြတ်ပြတ်သားသား ဒူးထောက်ရတာလဲ။ ရဲရင့်သောဓားစောင့်တပ်က သီးခြားရပ်တည်ရတာ မဟုတ်ဘူးလား။ ဧကရာဇ်ရဲ့ အမိန့်ကိုပဲ နာခံရတာ မဟုတ်ဘူးလား။

​ဖန်ချန်က အေးစက်စက် ပြုံးပြလိုက်သည်။

"တပ်မှူးကျွယ် ခင်ဗျားရဲ့ စောင့်တပ်တွေက တောင်ပိုင်းမသေမျိုးပြည်နယ်မှာ သြဇာအာဏာ တော်တော်ကြီးတယ်လို့ ကျွန်တော် ကြားထားတယ် သူတို့က ဘာလုပ်လုပ် အကျိုးဆက်ကို မကြောက်ကြဘူး ထင်တယ်နော်"

​ကျွယ်ပန်းရှီမှာ ချွေးပြန်သွားတော့သည်။ သူသည် လက်ယမ်းကာ ထိုစကားကို အတင်း ငြင်းဆိုတော့သည်။

"အဲဒီလို မဟုတ်ပါဘူး၊ မဟုတ်ရပါဘူး စစ်သူကြီးဖန်... ခင်ဗျား နားလည်မှု လွဲနေတာပါ"

​ယွမ်ကျန်းက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ

"ခင်ဗျားသားက ကျွန်တော်တို့ကို မောင်းထုတ်ဖို့ ကြိုးစားရုံတင် မကဘူး သီလရှင်မလေး ချင်းဟဲကိုတောင် စော်ကားဖို့ ကြံစည်ခဲ့တာ ဒါက မလွန်လွန်းဘူးလား ကျွန်တော်တို့ တောင်ဘက်ဒေသကို ရောက်လာတာ ခင်ဗျားသားရဲ့ ပစ်မှတ်ထားတာကို ခံရဖို့မှ မဟုတ်တာ ဒါက ရယ်စရာ ကောင်းမနေဘူးလား"

​လူငယ်က ခက်ခက်ခဲခဲ ပြောလိုက်သည်။

"အဖေ..."

​"မင်းက ငါ့သား မဟုတ်ဘူး ငါ့ကို 'အဖေ' လို့ ထပ်မခေါ်နဲ့တော့ ထွက်သွားစမ်း"

ကျွယ်ပန်းရှီက ဆဲဆို ကြိမ်းမောင်းလိုက်ပြီးနောက် ဖန်ချန်ဘက်သို့ လှည့်ကာ တောင်းပန်လိုက်သည်။

"စစ်သူကြီးဖန် သူက ကျွန်တော့်ရဲ့ သားအရင်း မဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်တော် သံသယဝင်နေတာ ကြာပါပြီ အခုတော့ အဲဒါက သေချာသွားပြီဆိုတော့၊ ဒီကိစ္စကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်မလဲဆိုတာ စစ်သူကြီးရဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက်အတိုင်းပဲ ကျွန်တော် နာခံပါ့မယ်ခင်ဗျား ညွှန်ကြားတဲ့အတိုင်း ကျွန်တော် လုပ်ပါ့မယ်ခင်ဗျာ"

​လူငယ်မှာမူ လုံးဝ စိတ်ပျက်အားငယ်သွားတော့သည်။

​