အခန်း (၂၀၃-၂၀၄)

အခန်း ၂၀၃

"ဒါ... ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး။"

သခင်မကြီးကျန့်သည် ပြတ်တောက်သွားသော သူမ၏ လက်မောင်းကို ဖိကိုင်ရင်း လုချင်းကို မယုံကြည်နိုင်စွာ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ဤအချိန်၌ လုချင်းထံတွင် ယခင်က ပြသခဲ့သော မောပန်းနွမ်းနယ်သည့် အရိပ်အယောင်များ လုံးဝ မရှိတော့ပေ။

သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာသော အစွမ်းထက်သည့် အရှိန်အဝါနှင့် ဖိနှိပ်ထား၍ မရနိုင်သော သွေးနှင့် ချီစွမ်းအားများသည် မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ်သို့ ရောက်ရှိနေသည့် သူမကိုပင် အသက်ရှူကျပ်စေလေသည်။

သူမက မထိန်းနိုင်ဘဲ အော်ဟစ်မေးမြန်းလိုက်သည်။

"ကောင်စုတ်လေး... နင်က တကယ်တမ်း ဘယ်သူလဲ။"

သူမ၏ နှလုံးသားထဲမှ တုန်လှုပ်မှုသည် ပြတ်တောက်သွားသော လက်မောင်းမှ နာကျင်မှုကိုပင် လွှမ်းမိုးသွားလေသည်။

လုချင်း၏ ယခင်က အားနည်းပြခြင်းများမှာ ဟန်ဆောင်မှုသက်သက်သာဖြစ်ကြောင်း သူမ နားလည်လိုက်သည်။

သို့သော် လုချင်း မည်သည့်အတွက်ကြောင့် ဤမျှ အစွမ်းထက်နေရသည်ကို သူမ နားမလည်နိုင်ဖြစ်နေမိသည်။

သူသည် မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ်တွင် မရှိသေးသည်မှာ ထင်ရှားသော်လည်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော စွမ်းအားကို ထုတ်ဖော်နိုင်နေသည်။

စောစောက ဓားချက်မှာ လျင်မြန်လွန်းလှသဖြင့် သူမ တုံ့ပြန်ရန် အချိန်မရလိုက်ပေ။

အကယ်၍သာ သူမ၌ မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်၏ ပင်ကိုယ်အာရုံခံစားမှုဖြင့် နောက်ဆုံးအခိုက်အတန့်တွင် ရှောင်တိမ်းလိုက်နိုင်ခြင်း မရှိခဲ့ပါက လက်မောင်းပြတ်ရုံသာမက ခန္ဓာကိုယ်ပါ နှစ်ပိုင်းကွဲသွားနိုင်ပေသည်။

ထို့အပြင် လုချင်းသည် လက်နက်မဲ့နေသည်ကို သူမ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်တွေ့ခဲ့ရသော်လည်း ယခုအခါ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော ဓားရှည်တစ်ချောင်းကို ကိုင်ဆောင်ထားလေသည်။ ထိုဓားက ဘယ်က ရောက်လာသနည်း။

သူမ ဤအချိန်အတိအကျတွင် လိုက်လာမည်ကို ကြိုသိနေ၍ ဓားကို ကျောက်တုံးကြီးနောက်၌ ကြိုတင်ဝှက်ထားခဲ့ခြင်းများလား။

အကယ်၍ ထိုသို့သာမှန်ပါက ဤကောင်စုတ်လေး၏ ဉာဏ်နီဉာဏ်နက်များမှာ အလွန်ကြောက်စရာ ကောင်းလွန်းလှပေသည်။

အတွေးများနှင့် ခန့်မှန်းချက်ပေါင်းစုံတို့ သခင်မကြီးကျန့်၏ ခေါင်းထဲသို့ ဝင်ရောက်လာပြီး သူမကို ပို၍ပင် ထိတ်လန့်လာစေသည်။

လုချင်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"အဲ့ဒါကို ငရဲရောက်မှပဲ သွားစဉ်းစားပေတော့။"

သူသည် သူမ၏ မေးခွန်းကို ဖြေကြားရန် စိတ်ကူးမရှိပေ။

အောင်မြင်သော တိုက်ခိုက်မှုတစ်ခု ပြုလုပ်နိုင်ခဲ့ပြီဖြစ်ရာ သံပူနေတုန်း ထုရမည်ဆိုသော သဘောတရားကို သူ ကောင်းစွာ နားလည်သည်။

အဘွားအို၏ လက်မောင်းတစ်ဖက်ကို ဖြတ်တောက်နိုင်ခဲ့သော်လည်း သူမ၏ ကျင့်ကြံခြင်းအဆင့်မှာ ရှိနေဆဲဖြစ်ရာ ကြောက်စရာကောင်းသော ရန်သူတစ်ယောက် ဖြစ်နေဆဲပင်။

သူမကို မြို့ပြင်ရောက်လာအောင် သူ အကြီးအကျယ် ကြိုးစားအားထုတ်ခဲ့ရသည်မှာ စကားစမြည်ပြောရန် မဟုတ်ပေ။

ထို့ကြောင့် လုချင်းသည် တုံ့ဆိုင်းနေခြင်း မရှိဘဲ နောက်ထပ် တိုက်ခိုက်လိုက်ပြန်သည်။ သခင်မကြီးကျန့် စိတ်ဓာတ်မငြိမ်မသက် ဖြစ်နေချိန်ကို အခွင့်ကောင်းယူ၍ တောက်ပသော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခုဖြင့် ထပ်မံ ပိုင်းဖြတ်လိုက်တော့သည်။

သခင်မကြီးကျန့်က အော်ဟစ်လိုက်သည်။

"ကောင်စုတ်လေး... ဘဝင်မမြင့်နဲ့ဦး။ လက်တစ်ဖက်တည်းနဲ့လည်း နင့်ကို ငါ သတ်နိုင်သေးတယ်။"

လုချင်း၏ ဉာဏ်များမှုနှင့် ရက်စက်မှုကို မျက်မြင်တွေ့လိုက်ရသောအခါ ဤသည်မှာ သေရေးရှင်ရေး အခိုက်အတန့်ဖြစ်ကြောင်း သခင်မကြီးကျန့် နားလည်လိုက်သည်။ အကယ်၍ သူမ လက်တွန့်နေဦးမည်ဆိုပါက ဒီနေ့ ဤနေရာ၌ တကယ်ပင် သေဆုံးသွားရနိုင်ပေသည်။

ထို့ကြောင့် သူမသည် တွေဝေမနေတော့ဘဲ သူမ၏ မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် စစ်မှန်သောချီစွမ်းအင်များကို ထူးဆန်းသော လမ်းကြောင်းတစ်ခုအတိုင်း စီးဆင်းစေကာ ခန္ဓာကိုယ်ရှိ အဓိက စွမ်းအင်အချက်အချာများကို လှုံ့ဆော်လိုက်လေသည်။

သူမ၏ အရှိန်အဝါမှာ ရုတ်ခြည်း နှစ်ဆခန့် မြင့်တက်လာတော့သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမသည် နဂါးခေါင်းတောင်ဝှေးကို ကျန်ရှိနေသေးသော ညာဘက်လက်ဖြင့် ဆုပ်ကိုင်ကာ လုချင်းကို ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်လေသည်။

နဂါးခေါင်းတောင်ဝှေးသည် လုချင်း၏ ဓားရှည်ကို ပိတ်ဆို့လိုက်နိုင်ပြီး သူ့ကို ခြေလှမ်းအနည်းငယ် နောက်ဆုတ်သွားစေသည်။

လုချင်း တွေးလိုက်သည်။

"မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ်အဆင့် ပေါက်ကွဲအား လျှို့ဝှက်သိုင်းကွက်လား။"

အဘွားအို၏ အရှိန်အဝါ ရုတ်တရက် မြင့်တက်လာမှုကို အာရုံခံမိသောအခါ လုချင်း နားလည်လိုက်သည်။

မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ်အဆင့် ပေါက်ကွဲအား လျှို့ဝှက်သိုင်းကွက်များနှင့် ပတ်သက်၍ သူ စိမ်းမနေပေ။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် သူ့စိတ်ထဲတွင် ထိပ်တန်း မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် အမွေအနှစ်တစ်ခု ရှိနေသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ထိုအထဲတွင် ဆက်စပ်သော လျှို့ဝှက်သိုင်းကွက်များလည်း ပါဝင်လေသည်။

မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ်အဆင့် ပေါက်ကွဲအား လျှို့ဝှက်သိုင်းကွက်များသည် တိတိကျကျပြောရလျှင် မွေးရာပါနယ်ပယ်၏ ပေါက်ကွဲအား လျှို့ဝှက်သိုင်းကွက်များနှင့် အခြေခံသဘောတရား ကွာခြားခြင်း မရှိပေ။

နှစ်မျိုးစလုံးသည် ခန္ဓာကိုယ်၏ စွမ်းအင်အချက်အချာများကို အတွင်းအားဖြင့် လှုံ့ဆော်ကာ ပုန်းကွယ်နေသော စွမ်းအင်များကို ထုတ်ယူပြီး အချိန်တိုအတွင်း ပိုမိုကြီးမားသော ခွန်အားကို ရယူခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် ပညာရှင်များသည် ကောင်းကင်နှင့်မြေကြီး နိယာမများ၏ နှစ်ခြင်းခံယူမှုကို ရရှိပြီး မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ်သို့ ဝင်ရောက်ချိန်တွင် ခန္ဓာကိုယ် ပြောင်းလဲမှုနှင့် အဆင့်မြှင့်တင်မှုများကို ခံယူထားရသဖြင့် စွမ်းအင်အချက်အချာများကို လှုံ့ဆော်ရန် စစ်မှန်သောချီစွမ်းအင် လိုအပ်လေသည်။

ထို့အပြင် ဤပေါက်ကွဲအား လျှို့ဝှက်သိုင်းကွက်များသည် အစွမ်းထက်မြက်မှုချင်း ကွဲပြားကြသည်။

သာမန်သိုင်းကွက်များသည် ခွန်အားကို အများဆုံး နှစ်ဆခန့်သာ တိုးမြှင့်ပေးနိုင်ပြီး နှစ်ဆတိုးမြှင့်နိုင်သော သိုင်းကွက်များကိုပင် အကောင်းစားဟု သတ်မှတ်ကြသည်။

နှစ်ဆထက်ပို၍ စွမ်းအားတိုးမြှင့်ပေးနိုင်သော နည်းလမ်းများမှာ အလွန်ရှားပါးလှသည်။

ထိပ်တန်း ဂိုဏ်းများနှင့် အဖွဲ့အစည်းများကြားတွင်ပင် ထိုကဲ့သို့သော သိုင်းကွက်များသည် လက်ချိုးရေတွက်၍ရပြီး အလွန်တန်ဖိုးထားကြသည်။

ကောင်းမွန်သော မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် ပေါက်ကွဲအား လျှို့ဝှက်သိုင်းကွက်တစ်ခုသည် ပညာရှင်တစ်ဦးကို သူ၏ ပုံမှန်ခွန်အားထက် အဆများစွာ ပိုမိုထုတ်ဖော်နိုင်စေပြီး အရေးကြီးသော အချိန်များတွင် အသက်ကယ်ဆေး ဖြစ်လာနိုင်သည်။

သခင်မကြီးကျန့်၏ အင်အားကို ခန့်မှန်းရာတွင် လုချင်း မသေချာခဲ့သည်မှာ သူမ၏ ပေါက်ကွဲအား လျှို့ဝှက်သိုင်းကွက် မည်မျှ အစွမ်းထက်မည်နည်း ဆိုသည့်အချက်သာ ဖြစ်သည်။

ယခုအခါ သူမ၏ အရှိန်အဝါသည် နှစ်ဆခန့်သာ တိုးလာသည်ကို အာရုံခံမိသဖြင့် သူမ၌ သာမန် ပေါက်ကွဲအား လျှို့ဝှက်သိုင်းကွက်သာ ရှိကြောင်း သူ သိလိုက်သည်။

ထိုသို့ဆိုလျှင်... ကိစ္စများက ပို၍ ရိုးရှင်းသွားပြီ ဖြစ်သည်။

လုချင်း၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော အရိပ်အယောင်တစ်ခု ဖြတ်သန်းသွားသည်။

သူ၏ စိတ်အလိုဖြင့် မျက်ခုံးကြား စွမ်းအင်အချက်အချာရှိ ဝိညာဉ်မန္တန်ဘေးတွင် လည်ပတ်နေသော ရွှေရောင်လုံးလေးသည် ရုတ်တရက် တောက်ပလာသည်။ ထို့နောက်၌ ထူးဆန်းသော စွမ်းအားတစ်ခုသည် မျက်ခုံးကြား စွမ်းအင်အချက်အချာမှ စီးဆင်းလာပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ကို လွှမ်းခြုံသွားလေသည်။

ဤစွမ်းအားကြောင့် လုချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် မသိမသာ ရွှေရောင်အလင်းတန်းတစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ သူ၏ ကိုယ်ထဲ၌ ကြီးမားသော ခွန်အားတစ်ခု ဆောင့်တက်လာသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

သို့သော် သူ၏ အားကောင်းလှသော ဝိညာဉ်စွမ်းအားကြောင့် ထိုခွန်အားကို ပြီးပြည့်စုံစွာ ထိန်းချုပ်ထားနိုင်လေသည်။

သတ္တုဓာတ်သဘာဝ မန္တန်၊ စိန်သံမဏိမန္တန်။

ခန္ဓာကိုယ်အတွင်း လွှမ်းမိုးနေသော ခွန်အားကို ခံစားရင်း လုချင်း ရှေ့သို့ ခြေတစ်လှမ်း တိုးလိုက်ရာ ခြေအောက်ရှိ မြေကြီးများ အက်ကွဲသွားပြီး သခင်မကြီးကျန့်ထံသို့ တစ်ဖန် ပြေးဝင်သွားလိုက်သည်။

ရှုပ်ထွေးသည်ဟု ထင်ရသော်လည်း ဤအရာအားလုံးသည် မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်း ဖြစ်ပျက်သွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သခင်မကြီးကျန့်က မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် လျှို့ဝှက်သိုင်းကွက်ကို သုံး၍ လုချင်းကို တွန်းထုတ်လိုက်ခြင်းမှ လုချင်းက မန္တန်ကို အသက်သွင်းကာ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ခြင်းအထိ အချိန်တစ်ခဏမျှသာ ကြာမြင့်လေသည်။

သူမ၏ တောင်ဝှေးရိုက်ချက်ကြောင့် လုချင်း နောက်ဆုတ်သွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သခင်မကြီးကျန့် စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။

လုချင်းသည် မည်မျှပင် ဉာဏ်များပြီး လျှို့ဝှက်သည်ဖြစ်စေ မွေးရာပါနယ်ပယ် သိုင်းသမားတစ်ယောက်သာ ဖြစ်နေဆဲပင်။

လက်တစ်ဖက် ဆုံးရှုံးသွားလျှင်ပင် ခွန်အားချင်း ယှဉ်ပြိုင်ရာ၌ သူမက ကြီးမားသော အသာစီးရထားဆဲ ဖြစ်သည်ဟု ယုံကြည်နေသည်။

လုချင်း ပြန်လည်ပြေးဝင်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူမ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် အထင်သေးသော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။

"ကောင်စုတ်လေး... မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ်ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ အစွမ်းကို ပြလိုက်မယ်။"

သခင်မကြီးကျန့်သည် တောင်ဝှေးထဲသို့ စစ်မှန်သောချီစွမ်းအင်များ ထည့်သွင်းလိုက်ပြီး လုချင်း၏ ရင်ဘတ်ကို ချိန်ရွယ်ကာ ပြီးပြည့်စုံသော တောင်ဝှေးသိုင်းကွက်တစ်ခုကို ထုတ်ဖော်လိုက်လေသည်။

ဒီတစ်ကြိမ်တွင် သူမသည် လက်ရည်ထိန်းထားခြင်း မရှိဘဲ လုချင်းကို တစ်ချက်တည်းဖြင့် အသေရိုက်သတ်ရန် ရည်ရွယ်ထားသည်။

အစွမ်းကုန် ထုတ်ဖော်လိုက်သော တိုက်ခိုက်မှုကို ရင်ဆိုင်ရင်း လုချင်းသည် နောက်မဆုတ်ခဲ့ပေ။ သူသည် ခိုင်မာစွာ ရပ်တန့်လိုက်ပြီး ဓားကို မြှောက်ကာ ခုတ်ချလိုက်သည်။

ဝုန်း

ဓားနှင့် တောင်ဝှေး ထိပ်တိုက်တွေ့သွားပြီးနောက် ပြင်းထန်သော စွမ်းအားများ ပေါက်ကွဲထွက်လာရာ ဘေးပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပန်းပင်များနှင့် အပင်များပင် ကြေမွသွားရပြီး ကျောက်ခဲများကို လွင့်စဉ်သွားစေသည့် လေပြင်းမုန်တိုင်းတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာတော့သည်။

ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကြားတွင် အားနည်းသော ပုံရိပ်တစ်ခုသည် သွေးများ အန်ထုတ်ရင်း နောက်သို့ လွင့်စဉ်သွားလေသည်။

ထိုစဉ် သူမ၏ နဂါးခေါင်းတောင်ဝှေးမှာလည်း လက်ထဲမှ လွတ်ထွက်သွားပြီး လေထဲသို့ မြောက်တက်သွားသည်။

ရွှပ်... ရွှပ်... ရွှပ်

သခင်မကြီးကျန့်ကို တိုက်ခိုက်ပြီးနောက် လုချင်းသည် တုံ့ဆိုင်းမနေပေ။ အားပါသော ခြေလှမ်းဖြင့် သူမ လေထဲတွင် ရှိနေစဉ်မှာပင် အနားသို့ ကပ်သွားပြီး ဓားကို သုံးကြိမ် ဝှေ့ယမ်းကာ ကျန်ရှိနေသေးသော ခြေလက်များကို ဖြတ်တောက်လိုက်လေသည်။

"အား"

ထိုကဲ့သို့သော သည်းမခံနိုင်လောက်သည့် နာကျင်မှုမျိုးကို မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် ပညာရှင်တစ်ယောက်ပင် ကြံ့ကြံ့မခံနိုင်တော့ပေ။

သခင်မကြီးကျန့်၏ နှုတ်ဖျားမှ စူးရှသော အော်ဟစ်သံကြီး ထွက်ပေါ်လာတော့သည်။

ထိုအချိန်တွင် မိုင်အနည်းငယ်အကွာ၌ အပြေးအလွှား လာနေကြသော သပ်သပ်ရပ်ရပ်ဖြင့် လူကြီးနှင့် အပေါင်းအပါများသည် သူမ၏ အော်သံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် မျက်နှာများ ဖြူဖပ်ဖြူရော်ဖြစ်ကုန်ကြကာ အရှိန်ကို ပိုမြှင့်တင်လိုက်ကြတော့သည်။

…

အခန်း ၂၀၄ - နှလုံးသားကို ဒဏ်ခတ်ခြင်းနှင့် အဆုံးစီရင်ခြင်း

ဝုန်း

ကျန့်မိသားစု သခင်မကြီးသည် သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်နှင့် ဝင်တိုက်မိပြီးနောက် သွေးတစ်လုပ် အန်လိုက်ရပြန်သည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် သူမ၏ ပြတ်တောက်သွားသော ခြေလက်များမှ သွေးများသည် ပန်းထွက်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

သို့သော် မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် ပညာရှင်တစ်ဦး၏ အသက်စွမ်းအားမှာ အမှန်တကယ်ပင် ကြံ့ခိုင်လှပေ၏။

ဤမျှ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာကို ရရှိထားသော်လည်း အဘွားအိုသည် သေဆုံးသွားခြင်း မရှိသလို သတိလစ်မေ့မြောသွားခြင်းလည်း မရှိပေ။

သူမသည် ကိုယ်တွင်း၌ ကျန်ရှိနေသေးသော မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် စစ်မှန်သောချီစွမ်းအင်များကို ချက်ချင်း စုစည်းလိုက်ပြီး သွေးလွန်၍ သေဆုံးခြင်းမရှိစေရန် ခြေလက်များရှိ စွမ်းအင်အချက်အချာများကို ပိတ်ဆို့လိုက်လေသည်။

ထိုအခါ လုချင်း၏ လှောင်ပြောင်သံ ထွက်ပေါ်လာသည်။ "သေမှာတော့ ကြောက်သားပဲ။ ခင်ဗျားကို သတ္တိခဲကြီးလို့ ထင်နေတာ။"

ကျန့်မိသားစု သခင်မကြီးသည် ခေါင်းမော့ကြည့်လိုက်ရာ လုချင်း၏ အကြည့်များတွင် အမုန်းတရားသာမက ကြောက်ရွံ့မှုများပါ ပါဝင်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

"ကောင်စုတ်လေး... နင်က ဘယ်လို သတ္တဝါမျိုးလဲ။"

အဘွားအို၏ နှလုံးသားထဲတွင် တုန်လှုပ်မှုနှင့် မယုံကြည်နိုင်မှုတို့ ပြည့်နှက်နေလေသည်။

သိုင်းပညာသက်သက်ဖြင့် အားချင်းယှဉ်ပြိုင်ရာတွင် မွေးရာပါနယ်ပယ်၌သာ ရှိသေးသော လူတစ်ယောက်၏ အနိုင်ယူခြင်းကို ခံလိုက်ရသည်မှာ သူမအတွက် ယုံနိုင်စရာမရှိပေ။

စောစောက လုချင်း၏ ဓားချက်မှာ တားဆီး၍မရနိုင်လောက်အောင် ပြင်းထန်လွန်းလှသည်။

သူမကဲ့သို့ ဂုဏ်ရှိန်ကြီးမားသော မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် ပညာရှင်တစ်ယောက်အနေဖြင့် လုံးဝ ခုခံနိုင်စွမ်း မရှိခဲ့ပေ။ သူမ အမြတ်တနိုးထားရသော ဝိညာဉ်လက်နက် လွင့်စင်သွားရုံသာမက ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများပါ ပြင်းထန်စွာ ထိခိုက်ခဲ့ရသည်။

ဒါက မွေးရာပါနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက် ပိုင်ဆိုင်သင့်တဲ့ စွမ်းအားမျိုး ဟုတ်ရဲ့လား။

ဒီကောင်စုတ်လေးက ဘယ်လိုတောင် ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ မကောင်းဆိုးဝါးမျိုးလဲ။

ကျန့်မိသားစု သခင်မကြီးသည် လုချင်းကို စူးစိုက်ကြည့်နေမိသည်။

ဤအချိန်တွင် သူမ၏ သိုင်းနှလုံးသား ကွဲကြေသွားပြီဖြစ်ရာ မြေးဖြစ်သူအတွက် လက်စားချေလိုစိတ်ကိုပင် ခေတ္တမျှ မေ့လျော့သွားတော့သည်။

သူမ သိလိုသည်မှာ လုချင်း၏ စစ်မှန်သော နောက်ခံအကြောင်းအရင်းသာ ဖြစ်သည်။

လုချင်းက ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "ငါ ပြောပြီးပြီလေ... ငါ ဘယ်သူလဲဆိုတာ သိချင်ရင် မြေအောက်ရောက်မှ အဖြေသွားရှာကြည့်လို့။"

"ခင်ဗျားကို ဘာလို့ ချက်ချင်း မသတ်သေးတာလဲ သိလား။ အကြောင်းပြချက်က ရှင်းရှင်းလေးပါပဲ။ ဟိုတုန်းက မိန်းကလေးတစ်ယောက် ခံစားခဲ့ရတဲ့ နာကျင်မှုရဲ့ အစိတ်အပိုင်းလေးလောက်ကို ခင်ဗျားကို ပြန်ခံစားစေချင်လို့လေ။"

ထိုစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အဘွားအို၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားတော့သည်။ "နင်က... နင်က ဟိုကောင်မစုတ်နဲ့ ပတ်သက်နေတာလား။"

တစ်ချိန်က သူမ၏ သားကြီးဖြစ်သူကို ဖမ်းစားခဲ့ဖူးသော အလှပဂေးလေးတစ်ယောက် သူမ၏ ခေါင်းထဲသို့ ရောက်ရှိလာသည်။

ထိုမိန်းကလေးကို သူမကိုယ်တိုင် ခြေလက်များ ဖြတ်တောက်ကာ ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက်ဖြစ်အောင် နှိပ်စက်ခဲ့ပြီးနောက် သားဖြစ်သူနှင့်အတူ သေပွဲဝင်စေရန် အုတ်ဂူသွင်း မြှုပ်နှံခဲ့ဖူးလေသည်။

ရုတ်တရက် သူမ ရယ်မောချင်စိတ် ပေါက်သွားသည်။ လုချင်းကို ပြန်လည် လှောင်ပြောင်တိုက်ခိုက်စရာ အကြောင်းအရာတစ်ခု တွေ့ရှိသွားပြီဟု သူမ ထင်မှတ်လိုက်သည်။

သို့သော် လုချင်း၏ နောက်ထပ်စကားများက သူမကို အသက်ရှူကျပ်သွားစေသည်။

လုချင်းက ခေါင်းခါရင်း ပြောလိုက်သည်။ "မဟုတ်ဘူး... အဲ့တာက ငါနဲ့ မဆိုင်ဘူး။ ငါက ခင်ဗျားလုပ်ရပ်ကို ကြည့်မရလို့ ဝင်ပါတဲ့ သာမန်လူတစ်ယောက်ပါပဲ။ အော်... ပြီးတော့ ခင်ဗျားရဲ့ အဖိုးတန် မြေးလေ... သတ်ဖြတ်ခြင်းခုနစ်ပါးမျှော်စင်ရဲ့ စခန်းကို ဖျက်ဆီးတုန်းက ငါပဲ သူ့ကို သတ်လိုက်တာ။"

"သူနဲ့လည်း ဘာရန်ငြိုးမှ မရှိပါဘူး။ ကြည့်ရတာ စိတ်ရှုပ်ဖို့ကောင်းလို့ သတ်လိုက်တာ။ ငါ့အတွက်တော့ သူက အလွယ်တကူ ချေမွလို့ရတဲ့ ပိုးကောင်မွှားကောင်လေး တစ်ကောင်သာသာပဲ။"

"ပြီးတော့ ခင်ဗျား... ခင်ဗျားလည်း အတူတူပဲ။"

သူမအား ပိုးကောင်မွှားကောင်လေးနှင့် နှိုင်းယှဉ်ကာ ပြောဆိုနေသော လုချင်း၏ အလွန်အမင်း ဂုဏ်သိက္ခာချသော စကားများကို ကြားလိုက်ရသည့်အခါ ကျန့်မိသားစု သခင်မကြီးမှာ သည်းမခံနိုင်တော့ပေ။ သူမသည် လုချင်းကို အမုန်းကြီးမုန်းလျက် စိုက်ကြည့်နေပြီး အရှင်လတ်လတ် ဆွဲဖြဲပစ်ချင်သည့်အလား သွားများကို ကျွီကျွီမြည်အောင် ကြိတ်ထားလေသည်။

သူမ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မျက်နှာထားကို ရင်ဆိုင်နေရတာတောင်မှ လုချင်းမှာမူ တုန်လှုပ်ခြင်း မရှိပေ။

သူက တည်ငြိမ်စွာပင် ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "ဒါနဲ့... ခင်ဗျားမြေး လူပြန်ဝင်စားလို့ မရအောင် သူ့ခန္ဓာကိုယ်ကို ငါ ဖျက်ဆီးလိုက်သေးတယ်။ အခု ခင်ဗျားရဲ့ အဖိုးတန်သားရဲ့ အုတ်ဂူကိုပါ ထပ်ဖျက်ဆီးပြီး ဟိုမိန်းကလေးရဲ့ ဝိညာဉ်ကို လွတ်မြောက်အောင် လုပ်ပေးလိုက်ရမလား။"

ထိုအခါ၌ အဘွားအို၏ မျက်နှာမှာ ရုပ်ပျက်ဆင်းပျက် ပြောင်းလဲသွားပြီး အဆိပ်ပြင်းသော မျက်လုံးများဖြင့် လုချင်းကို စိုက်ကြည့်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "ကောင်စုတ်လေး... နင် လုပ်ရဲရင် လုပ်ကြည့်လိုက်စမ်း။ ငါ့သားရဲ့ အုတ်ဂူကိုသာ ဖျက်ဆီးရဲရင် ငါ သရဲဖြစ်ရင်တောင် နင့်ကို တစ်သက်လုံး နှောင့်ယှက်ပစ်မယ်။"

ထိုအခါ၌ လုချင်း၏မျက်နှာတွင် လှောင်ပြောင်သော အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။ "ခင်ဗျားက သရဲဖြစ်ခွင့်တောင် ရမယ်လို့ ထင်လို့လား။"

"အဘွားကြီး... လူတွေကို နှိပ်စက်ရတာ ငါ ဝါသနာမပါလို့ ခင်ဗျား ကျေးဇူးတင်သင့်တယ်။ မဟုတ်ရင် ဟိုမိန်းကလေး ခံစားခဲ့ရတဲ့ နာကျင်မှုမျိုးကို ခင်ဗျားကို ပြန်ခံစားရအောင် လုပ်ပစ်မှာ။"

"ဒါပေမဲ့ ခင်ဗျားက သိပ်ဂရုစိုက်နေမှတော့ ငါ ဆုံးဖြတ်လိုက်ပြီ။ ခင်ဗျားကို သတ်ပြီးရင် ခင်ဗျားရဲ့ သားမိုက်ရဲ့ အုတ်ဂူကိုပါ ဖျက်ဆီးပစ်မယ်။"

"တကယ်လို့ ခင်ဗျား သရဲဖြစ်ခွင့်ရရင်လည်း ခင်ဗျားရဲ့ အဖိုးတန်သားလေးအုတ်ဂူ ပျက်စီးသွားတာကို ထိုင်ကြည့်နေလိုက်ပေါ့။"

"နင်... နင်..."

လုချင်း၏ စကားများသည် မြှားတစ်စင်းအလား အဘွားအို၏ နှလုံးသားကို ထိုးဖောက်သွားတော့သည်။

ဒေါသကြောင့် သူမသည် သွေးတစ်လုပ် ထပ်အန်လိုက်ရပြီး စူးစူးဝါးဝါး အော်ဟစ်လိုက်လေသည်။

သို့သော် လုချင်းက ဓားရှည်ဖြင့်သာ တုံ့ပြန်လိုက်သည်။

သူမကို လုံလောက်အောင် ဒေါသထွက်စေပြီဟု ယူဆသဖြင့် လုချင်းသည် စကားကုန်အောင် ဆက်မပြောတော့ပေ။ သူသည် ဓားကို ပေါ့ပါးစွာ ဝှေ့ယမ်းလိုက်ပြီး အဘွားအို၏ လည်ပင်းကို ချိန်ရွယ်လိုက်လေသည်။

"ရပ်လိုက်စမ်း။"

ထိုအချိန်တွင် ကျယ်လောင်သော အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

တစ်ချိန်တည်းမှာပင် အစိမ်းရောင် သိုင်းချီစွမ်းအင်တစ်ခုသည် လုချင်း၏ ဓားချက်ကို ဟန့်တားရန်နှင့် အဘွားအိုကို မသတ်နိုင်စေရန် ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လာသည်။

စာပေပညာရှင်ပုံစံရှိသော လူကြီးနှင့် အပေါင်းအပါများ အချိန်မီ ရောက်ရှိလာခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အဘွားအို၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်ရောင်ခြည်တစ်ခု ပေါ်လာပြီး အလျင်အမြန် အော်ဟစ်လိုက်သည်။ "အစ်ကိုလင်... ကယ်ပါဦး..."

"ဟမ့်"

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် လုချင်းက အေးစက်စွာ နှာမှုတ်လိုက်သည်။

သူ၏ ဓားသည် ထူးဆန်းသော လမ်းကြောင်းတစ်ခုအတိုင်း ကွေးညွှတ်သွားကာ ဝင်ရောက်လာသော သိုင်းချီစွမ်းအင်ကို ရှောင်တိမ်းလိုက်ပြီး အဘွားအို၏ လည်ပင်းကို ပိုင်းဖြတ်လိုက်တော့၏။

"မလုပ်နဲ့..."

အဘွားအို၏ မျက်နှာပေါ်တွင် ထိတ်လန့်ကြောက်ရွံ့မှုများ ဖြတ်သန်းသွားသည်။

ရွှပ်

သွေးများ ပန်းထွက်လာပြီးနောက်၌ ခေါင်းတစ်လုံး လေထဲသို့ မြောက်တက်သွားကာ မြေကြီးပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားတော့လေသည်။

သူမ၏ မျက်နှာပေါ်တွင်တော့ ကြောက်ရွံ့ထိတ်လန့်သော အမူအရာများ ရှိနေဆဲပင်။

"ယွင်မေ့..."

ဝမ်းနည်းပူဆွေးသော အော်ဟစ်သံကြီး ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး ထက်ရှသော ဓားသိုင်းချီစွမ်းအင်များ လုချင်းထံသို့ ဝင်ရောက်တိုက်ခိုက်လာသည်။

ထိုအချိန်၌ လုချင်း၏ ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ရွှေရောင်အလင်းတန်း ဖျော့ဖျော့တစ်ခု လက်ခနဲ ဖြစ်သွားသည်။ သူသည် ဓားကို ပေါ့ပါးစွာ ဝှေ့ယမ်းကာ သိုင်းချီစွမ်းအင်များကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်ပြီး အနားရောက်လာသော လူအုပ်စုကို လှည့်ကြည့်လိုက်လေသည်။

သူ၏ လေသံမှာ ဖော်ရွေခြင်းမရှိပေ။ "ဒါက ဘာသဘောလဲ။ ဒီလို အဆိပ်ပြင်းတဲ့ မိန်းမကြီးအတွက် လက်စားချေချင်နေကြတာလား။"

အသစ်ရောက်လာသူများအားလုံးသည် မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် ပညာရှင်များဖြစ်ကြောင်း အာရုံခံမိသော်လည်း လုချင်း ကြောက်ရွံ့ခြင်း မရှိပေ။

အမှန်တကယ်တော့ သူတို့ရောက်လာသည်ကို သူ စောစီးစွာကတည်းက အာရုံခံမိပြီး ဖြစ်သည်။ သို့သော် စာပေပညာရှင်ပုံစံနှင့် လူကြီးက သူ့ကို ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လာလိမ့်မည်ဟု မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

အဘွားအိုသည် ပြည်နယ်မြို့တော်ရှိ အခြားသော မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် ပညာရှင်များနှင့် ဆက်ဆံရေး မကောင်းဟု ကောလာဟလများ ရှိခဲ့သည်။

ကောလာဟလဆိုသည်မှာ အမှန်တကယ် မယုံကြည်ရကြောင်း ထင်ရှားနေပေ၏။

"အစ်ကိုလင်... စိတ်လျော့ပါ။"

ဆံပင်ဖြူနှင့် လူကြီးသည် စာပေပညာရှင်ပုံစံ လူကြီးကို တားဆီးရန် လက်ကာပြလိုက်ပြီး သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။

သူ၏ မိတ်ဆွေသည် အဘွားအိုအပေါ် သံယောဇဉ် ရှိနေဆဲဖြစ်ပြီး ဤကဲ့သို့သော အချိန်တွင် စိတ်မထိန်းနိုင် ဖြစ်နေရှာသည်။

သို့သော် သူ၏ ရှေ့မှ မြင်ကွင်းကို ကြည့်ပြီး သူလည်း ထပ်တူထပ်မျှ တုန်လှုပ်နေမိသည်။

အဘွားအို အသတ်ခံလိုက်ရပြီ ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူမ၏ သေဆုံးပုံမှာ အလွန် သနားစဖွယ် ကောင်းလှသည်။

သူတို့ မြို့ထဲမှ လိုက်လာခဲ့သည်မှာ ဘယ်လောက်မှ မကြာသေးပေ။

မြို့စားမင်းနှင့် ကျောက်စိမ်းရောင်မျက်နှာထားနှင့် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားသည်လည်း အလွန်အမင်း တုန်လှုပ်နေကြသည်။

သူတို့သည် အဘွားအိုကို ဒေါသထွက်စေသူမှာ မည်သူနည်းဟု သိလို၍ လိုက်လာကြခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် ရောက်လာသည့်အခါတွင် သူမ ခေါင်းဖြတ်ခံလိုက်ရသည်ကို တွေ့လိုက်ကြရသည်။

ခြေလက်များလည်း ပြတ်တောက်နေပြီး သေဆုံးပုံမှာ အလွန် ဆိုးရွားလှသည်။

ဂုဏ်သိက္ခာကြီးမားသော မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် ပညာရှင်တစ်ယောက်သည် လူတုံးတစ်ယောက်အဖြစ် ခြေလက်များ ဖြတ်တောက်ခံရပြီး အသတ်ခံလိုက်ရသည့် ဤကြောက်မက်ဖွယ် မြင်ကွင်းသည် မြို့စားမင်းနှင့် ကျောက်စိမ်းရောင်မျက်နှာထားနှင့် လူကို ကျောချမ်းသွားစေသည်။

သူမကို မနှစ်သက်သော်လည်း အဘွားအို၏ အင်အားမှာ မနည်းလှပေ။

အကယ်၍ သူမသာ အသက်စွန့် တိုက်ခိုက်ပါက သူတို့ပင် အလွယ်တကူ အနိုင်ယူနိုင်မည် မဟုတ်ချေ။

သူမကို ဒီလောက် အချိန်တိုအတွင်း သတ်ဖြတ်နိုင်သူက ဘယ်လိုလူစားမျိုးလဲ။

မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် ပညာရှင်များ၏ အကြည့်များသည် လုချင်းထံသို့ အလိုအလျောက် ရောက်ရှိသွားကြတော့သည်။

..........