အခန်း (၂၀၅-၂၀၆)

အခန်း ၂၀၅ - တွက်ချက်ထားသော တိုက်ခိုက်မှုနှင့် နောက်တစ်ကြိမ် မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ်အဆင့်သို့ ရောက်ရှိခြင်း

မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် ပညာရှင်များ၏ အကြည့်များ လုချင်းအပေါ် ကျရောက်လာသောအခါ သူတို့၏ မျက်နှာများသည် နောက်တစ်ကြိမ် အံ့သြတုန်လှုပ်သွားကြပြန်သည်။

အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် လုချင်းထံမှ မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ်၏ ထူးခြားသော အရှိန်အဝါကို သူတို့ အာရုံမခံစားမိကြသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

ဒါက ဘာကို ဆိုလိုသနည်း။

လုချင်းသည် မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက် မဟုတ်သေးကြောင်း ဆိုလိုနေပေသည်။

မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်တစ်ယောက်မဟုတ်ဘဲနှင့် ကျန့်မိသားစု သခင်မကြီးကို ဤမျှ လွယ်ကူစွာ သတ်ဖြတ်နိုင်ခဲ့သည်။

ခေတ္တမျှအတွင်း မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် ပညာရှင်အချို့မှာ အကြီးအကျယ် တုန်လှုပ်သွားကြပြီး လုချင်းအပေါ် အလွန် သတိထားသွားကြတော့သည်။

မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် ပညာရှင်လေးဦး၏ စိုက်ကြည့်မှုကို ခံနေရသော်လည်း လုချင်း၏ မျက်နှာထားမှာ တည်ငြိမ်နေဆဲပင်။

သို့သော် သူသည် မည်သည့် အရိပ်အယောင်မျှ မပြသဘဲ သူ၏ နတ်မျက်စိစွမ်းရည်ကို အသုံးပြုကာ တစ်ဖက်လူများ၏ အထောက်အထားနှင့် နောက်ခံများကို တိတ်တဆိတ် စုံစမ်းနေပြီး ဖြစ်သည်။

လုချင်းသည် နှုတ်ဆိတ်နေပြီး ကြောက်ရွံ့သည့်ပုံစံမရှိဘဲ သူတို့ကိုသာ ပြန်လည်စိုက်ကြည့်နေသည်ကို မြင်သောအခါ မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် ပညာရှင်များ၏ သတိထားမှုမှာ ပို၍ပင် နက်ရှိုင်းလာတော့၏။

ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်ငြိမ်သက်နေပြီးနောက်၌ ဆံပင်ဖြူနှင့် လူကြီးက လေးနက်စွာ မေးလိုက်သည်။ "မိတ်ဆွေလေး... မင်းကို ဘယ်လို ခေါ်ရမလဲ။ ပြီးတော့ ဒီကျန့်မိသားစု သခင်မကြီးနဲ့ ဘာရန်ငြိုးတွေ ရှိလို့ အခုလို ရက်ရက်စက်စက် နှိပ်စက်ပြီး သတ်ဖြတ်ခဲ့ရတာလဲ။"

"အော်... သူ့ကို သတ်ဖို့က ရန်ငြိုးရှိမှ ရမှာလား။ မတရားမှုတစ်ခုကို မြင်လို့ သူ့ကို ကြည့်မရတာနဲ့ပဲ သတ်လိုက်လို့ မရဘူးလား။"

ဤအချိန်တွင် လုချင်းသည် မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် ပညာရှင်များ၏ သတင်းအချက်အလက်များကို စုံစမ်း၍ ပြီးစီးသွားပြီ ဖြစ်သည်။

ထိုအထဲတွင် စာပေပညာရှင်ပုံစံရှိသော လူကြီး၏ အချက်အလက်များကို သူ အနည်းငယ် ပို၍ အချိန်ယူ ကြည့်ရှုခဲ့သည်။

ဆံပင်ဖြူလူကြီး၏ စကားကို ကြားသောအခါ သူက ဖော်ရွေမှုမရှိဘဲ ပြန်ဖြေလိုက်ပါ၏။

စာပေပညာရှင်ပုံစံ လူကြီး၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ပေါက်ကွဲထွက်လုမတတ် အရှိန်အဝါများဖြင့် ပြောလိုက်သည်။ "မင်း... ကြည့်မရရုံပဲဆိုလည်း သူ့ကို သင်ခန်းစာပေးရင် ရပြီလေ။ ဘာလို့ ဒီလောက်ထိ ရက်စက်ရတာလဲ။"

"ဒီလောက် အဆိပ်ပြင်းတဲ့ မိန်းမကြီးကို အရှင်ထားထားပြီး ဘာလုပ်ရမှာလဲ။ အဘိုးကြီး... ဒီသခင်မကြီးရဲ့ စိတ်နှလုံး ယုတ်မာတာကို ခင်ဗျား မသိဘဲ မနေပါဘူးနော်။"

သတင်းအချက်အလက်များအရ ဤစာပေပညာရှင်ပုံစံ လူကြီးသည် လူဆိုးတစ်ယောက် မဟုတ်ကြောင်း သိရသော်လည်း လုချင်းအနေဖြင့် သူ့အပေါ် ကောင်းသော ခံစားချက်မရှိပေ။

အဖြစ်မှန်ကို မသိဘဲ မျက်စိစုံမှိတ် တိုက်ခိုက်ခဲ့သော လူကြီးတစ်ယောက်ကို ယခုအချိန်အထိ သည်းခံနေခြင်းကပင် သူ၏ သဘောထားကြီးမှုကို ပြသနေခြင်း ဖြစ်သည်။

"ဒီသခင်မကြီးက သူ့ရဲ့ သေသွားတဲ့ အမှိုက်ကောင် မြေးအတွက် ဒေါသဖြေဖို့ သက်ရှိလူသား ယဇ်ပူဇော်ပွဲ လုပ်ဖို့ ကြံစည်နေတာ။ ဒီလို ယုတ်မာတဲ့ လုပ်ရပ်မျိုးကို ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးကတောင် ခွင့်မလွှတ်နိုင်ဘူး။ ငါ သူ့ကို သတ်လိုက်တာ ဘာမှားလို့လဲ။"

စာပေပညာရှင်ပုံစံ လူကြီး ကြောင်အမ်းသွားသော်လည်း ဆက်လက် ငြင်းခုံနေဆဲပင်။ "ဒါက ကောလာဟလသက်သက်ပါ။ ကျန့်မိသားစုက အဲ့ဒီလို မလုပ်ရသေးဘူးလေ။ မလုပ်ရသေးတဲ့ ကိစ္စတစ်ခုအပေါ် အခုလို စီရင်ဆုံးဖြတ်တာက သိပ်ပြီး တစ်ဖက်သတ် ဆန်လွန်းမနေဘူးလား။"

"အဘိုးကြီး... ခင်ဗျား တော်တော် ဦးနှောက်မရှိတာပဲ။ ဒီလို မိန်းမယုတ်ကြီးဘက်က ကာကွယ်ပေးနေရတယ်လို့။"

သခင်မကြီးအတွက် ဆင်ခြေပေးနေဆဲဖြစ်သော လူကြီးကို မြင်သောအခါ လုချင်း သည်းမခံနိုင်တော့ဘဲ တဲ့တိုးပင် ဆဲဆိုလိုက်တော့သည်။

"ဒီသခင်မကြီးရဲ့ ယုတ်မာတဲ့ စိတ်နှလုံးနဲ့ဆိုရင် သူ သက်ရှိလူသား ယဇ်ပူဇော်ပွဲ မလုပ်ဘူးလို့ ခင်ဗျား အာမခံနိုင်လား။"

"အဘိုးကြီး" ဟု တဲ့တိုး အခေါ်ခံလိုက်ရသဖြင့် စာပေပညာရှင်ပုံစံ လူကြီးမှာ ဒေါသထွက်သွားသည်။

သို့သော် လုချင်း၏ နောက်ထပ်စကားများက သူ့ကို တုံ့ဆိုင်းသွားစေသည်။

သူ ငြင်းချင်သော်လည်း ထိုအာမခံချက်သည် မည်မျှ အားနည်းကြောင်း သူကိုယ်တိုင် သိနေသည်။

သခင်မကြီး၏ စရိုက်နှင့်ဆိုလျှင် နောက်ဆုံး၌ ထိုကဲ့သို့သော ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်သည့် လုပ်ရပ်မျိုးကို အမှန်တကယ် ကျူးလွန်ကောင်း ကျူးလွန်လာနိုင်ပေသည်။

လူကြီး စကားမပြောနိုင်ဖြစ်နေသည်ကို မြင်သောအခါ လုချင်းက ဆက်ပြောလိုက်သည်။ "ဒါ့အပြင်... ဒီမိန်းမယုတ်ကြီးက အရင်တုန်းက သက်ရှိလူသား ယဇ်ပူဇော်ပွဲ တစ်ခါမှ မလုပ်ဖူးဘူးလို့ ခင်ဗျား ထင်နေတာလား။"

ဤစကားများသည် မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များကို တုန်လှုပ်သွားစေသည်။

အထူးသဖြင့် စာပေပညာရှင်ပုံစံ လူကြီးက လွှတ်ခနဲ မေးလိုက်မိသည်။ "မင်း ဘာပြောလိုက်တာလဲ။"

မြို့စားမင်းကလည်း လေးနက်စွာ မေးလိုက်သည်။ "မိတ်ဆွေလေး... ဒီသခင်မကြီးက အရင်တုန်းက သက်ရှိလူသား ယဇ်ပူဇော်ပွဲ လုပ်ခဲ့ဖူးတယ်ဆိုတာ အမှန်ပဲလား။"

လုချင်းက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ "အဖြေကို သိချင်ရင် သူ့သားကြီးရဲ့ အုတ်ဂူကို ဖွင့်ကြည့်လိုက်။ အဲ့ဒီမှာ ခင်ဗျားတို့ သိချင်တာတွေ အကုန် တွေ့ရလိမ့်မယ်။"

ကျန့်မိသားစု၏ သားကြီးဖြစ်သူ အုတ်ဂူ။

မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် ပညာရှင်များ၏ စိတ်ထဲတွင် လှုပ်ရှားသွားကြပြီး ထိုအချိန်က ဖြစ်ပွားခဲ့သော ဖြစ်ရပ်ကြီးနှင့် သခင်မကြီး၏ ရူးသွပ်လုနီးပါး အခြေအနေကို ပြန်လည်အမှတ်ရလိုက်ကြသည်။

သူတို့၏ စိတ်နှလုံးထဲတွင် လုချင်း၏ စကားများကို ခုနစ်ဆယ်၊ ရှစ်ဆယ် ရာခိုင်နှုန်းခန့် ယုံကြည်သွားမိကြသည်။

ထိုအချိန်က သခင်မကြီး၏ ပူဆွေးသောကနှင့်ဆိုလျှင် သူမသည် ထိုကဲ့သို့သော လွန်ကဲသည့် လုပ်ရပ်မျိုးကို အမှန်တကယ် လုပ်ခဲ့ကောင်း လုပ်ခဲ့ပေလိမ့်မည်။

စာပေပညာရှင်ပုံစံ လူကြီးက ပြောလိုက်သည်။ "ကောင်းပြီလေ... မိတ်ဆွေလေး။ ငါ ကြိုပြောထားမယ်နော်။ တကယ်လို့ သားကြီးရဲ့ အုတ်ဂူထဲမှာ သက်ရှိလူသား ယဇ်ပူဇော်တဲ့ လက္ခဏာ မတွေ့ရရင်တော့ ငါ တရားမျှတမှု ပြန်တောင်းတာကို အပြစ်မဆိုနဲ့။"

လုချင်းက ပြန်လည်လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ "အဘိုးကြီး... ခင်ဗျားက ငါ့ဆီကနေ တရားမျှတမှု တောင်းရအောင် ဘာအခွင့်အရေး ရှိလို့လဲ။ တစ်ယောက်ယောက်က လက်စားချေချင်တယ် ဆိုရင်တောင် အဲ့ဒါ ကျန့်မိသားစု ဖြစ်သင့်တာ။ ခင်ဗျားက ဘယ်သူမို့လို့လဲ။"

လုချင်းသည် တောင်းပန်လိုစိတ် မရှိသည့်အပြင် တဲ့တိုးပင် လှောင်ပြောင်နေလေသည်။

"ဒါ့အပြင်... ငါတို့ကြားမှာ မပြီးပြတ်သေးတဲ့ ကိစ္စတစ်ခု ရှိသေးတယ်။"

"ငါတို့ကြားမှာ ဘာရှိလို့လဲ။" လူကြီးမှာ နားမလည်နိုင် ဖြစ်သွားသည်။

လုချင်းက အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "အဘိုးကြီး... မေ့သွားပြီလား။ ခင်ဗျား စောစောက ငါ့ကို အလစ်ဝင်တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်လေ။ ငါက အဲ့ဒါကို လွယ်လွယ်လေး ခွင့်လွှတ်ပေးမယ့် သဘောထားကြီးတဲ့လူလို့ ထင်နေလား။"

"မင်း ဘာလုပ်ချင်လို့လဲ။"

"အဘိုးကြီး" ဟု ထပ်ခါတလဲလဲ အခေါ်ခံရသဖြင့် လူကြီးမှာ ဒေါသထွက်နေပြီး အေးစက်စွာ မေးလိုက်သည်။

"ရှင်းရှင်းလေးပါပဲ။ ခင်ဗျား ငါ့ကို ဓားသိုင်းချီ သုံးချက်နဲ့ တိုက်ခိုက်ခဲ့တယ်။ ငါကလည်း အများကြီး မတောင်းဆိုပါဘူး။ ငါ့ရဲ့ ဓားတစ်ချက်ကို ခံနိုင်ရင် ရပြီ။ တကယ်လို့ ခင်ဗျား အသက်ရှင်ရင် ကျေအေးပေးမယ်။"

စာပေပညာရှင်ပုံစံ လူကြီးက ဒေါသဖြင့် ရယ်မောလိုက်သည်။ "ကောင်ကလေး... မင်းက တော်တော် ယုံကြည်မှု ရှိနေပါလား။"

"သခင်မကြီးကို မင်း ဘယ်လိုနည်းနဲ့ အနိုင်ယူခဲ့လဲ မသိပေမယ့် မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် ပညာရှင်တွေကို မြေရုပ်တွေလို့များ ထင်နေတာလား။"

"စကားတွေ ပြောမနေနဲ့... ခင်ဗျား လုပ်ရဲလား မလုပ်ရဲဘူးလား။"

"ကောင်းပြီ... ငါ မင်းရဲ့ ဓားချက်ကို ခံမယ်။"

သူ သဘောတူလိုက်သည်ကို ကြားသောအခါ ဆံပင်ဖြူလူကြီးက လန့်သွားသည်။ "အစ်ကိုလင်..."

လူကြီးက လက်ကာပြလိုက်၏။ "ကိစ္စမရှိပါဘူး။ ယွင်မေ့တောင် မခံနိုင်ခဲ့တဲ့ ဒီလူရဲ့ နည်းလမ်းက ဘာလဲဆိုတာ ငါလည်း သိချင်နေတာ။"

"အစ်ကိုလင်... ဒါဆို ဂရုစိုက်ပါ။"

သူငယ်ချင်းဖြစ်သူက ယွင်မေ့၏ နာမည်ကိုပင် ထုတ်ပြောလာပြီ ဖြစ်ရာ တား၍မရနိုင်ကြောင်း ဆံပင်ဖြူလူကြီး သိလိုက်သည်။

သူသည် စိုးရိမ်စိတ်ဖြင့် ဘေးသို့ ဖယ်ပေးလိုက်ရုံသာ တတ်နိုင်တော့သည်။

မြို့စားမင်းအနေဖြင့်မူ ကန့်ကွက်စရာ မရှိပေ။

တစ်စုံတစ်ယောက်က လိုလိုလားလားဖြင့် ဤထူးဆန်းသော လူငယ်လေး၏ အင်အားကို စမ်းသပ်ပေးမည်ဆိုရာ သူတို့ မျှော်လင့်ထားသည့် အတိုင်းပင် ဖြစ်သည်။ ဘာကြောင့် တားဆီးနေရမည်နည်း။

"ကဲ... စလိုက်ကြတာပေါ့။"

စာပေပညာရှင်ပုံစံ လူကြီးသည် ဓားရှည်ကို ကိုင်ဆောင်ကာ တည်ငြိမ်စွာ ရပ်နေပြီး လုချင်းကို စတင်တိုက်ခိုက်ရန် အချက်ပြလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ။"

လုချင်းကလည်း တွေဝေမနေပေ။

ရွှေရောင်အလင်းတန်း လက်ခနဲ ဖြစ်သွားပြီး အစွမ်းထက်သော အရှိန်အဝါတစ်ခု သူ၏ ကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာကာ လှောင်အိမ်မှ လွတ်လာသော သားရဲတစ်ကောင်အလား လူကြီးထံသို့ ခုန်ဝင်သွားလိုက်သည်။

ချွင်

ဓားရှည်ကို အိမ်မှ ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး အကန့်အသတ်မဲ့သော သတ်ဖြတ်ခြင်း အငွေ့အသက်များ သယ်ဆောင်လာသည့် တောက်ပသော ဓားအလင်းတန်းတစ်ခု လူကြီးထံသို့ ဝင်ရောက်လာသည်။

ဓားအရှိန်အဝါသည် အရပ်မျက်နှာ အားလုံးကို လွှမ်းခြုံထားပြီး ထွက်ပြေးစရာ နေရာမရှိအောင် ပိတ်ဆို့ထားလေသည်။

ဒီဓားချက်...

လုချင်း၏ ဓားချက်မှ စွမ်းအားကို ခံစားလိုက်ရသောအခါ လူကြီး တုန်လှုပ်သွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်ကြောင့် မျက်ခွံများပင် လှုပ်သွားရသည်။

လုချင်း လှုပ်ရှားလိုက်သည်နှင့် ဤမျှ သေစေနိုင်သော ဓားချက်ကို ထုတ်ဖော်လိမ့်မည်ဟု သူ ထင်မထားခဲ့မိပေ။

ဤဓားချက်သည် အလွန် အစွမ်းထက်သော်လည်း ရိုးရှင်းဟန်ပေါက်နေပြီး အကန့်အသတ်မဲ့သော ပြောင်းလဲမှုများ ပါဝင်နေသည်ကို သူ အာရုံခံမိသည်။

တစ်ခဏမျှ သူ ပြန်လည်တိုက်ခိုက်ရန် ဟာကွက်ရှာမတွေ့ ဖြစ်နေသည်။

ဒီထူးဆန်းတဲ့ လူငယ်လေးရဲ့ ဓားသိုင်းက ငါ့ရဲ့ သိုင်းပညာထက် သာနေတာလား။

မယုံကြည်နိုင်စရာ ဖြစ်သော်လည်း လူကြီးသည် ချက်ချင်း ဆုံးဖြတ်ချက်ချလိုက်သည်။

သူ ဒီဓားချက်ကို ပြန်မတိုက်နိုင်သလို ရှောင်တိမ်းလို့လည်း မရပေ။

တစ်ခုတည်းသော နည်းလမ်းမှာ ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ခြင်းသာ ဖြစ်သည်။

သို့သော် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ပါက သူ သေဆုံးသွားနိုင်သည်။

သေမင်းနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် လူကြီးသည် တည်ငြိမ်မနေနိုင်တော့ပေ။

သူ၏ မျက်လုံးများ ပြူးကျယ်သွားပြီး ကိုယ်တွင်းရှိ မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် စစ်မှန်သောချီစွမ်းအင်များ ဆူပွက်လာကာ ပေါက်ကွဲအား လျှို့ဝှက်သိုင်းကွက်ကို ချက်ချင်း ထုတ်သုံးလိုက်ရတော့သည်။

သူသည် ရှိသမျှ ချီစွမ်းအားအားလုံးကို ဓားရှည်ထဲသို့ ထည့်သွင်းလိုက်ပြီး လုချင်း၏ ဓားချက်ကို ထိုးစိုက်လိုက်သည်။

ဝုန်း

ဓားနှစ်ချောင်း ထိပ်တိုက်တွေ့သွားပြီး ကြောက်မက်ဖွယ် ဓားချီနှင့် သိုင်းချီများ အရပ်မျက်နှာ အနှံ့အပြားသို့ ပျံ့နှံ့သွားကာ လေထုကို စုတ်ဖြဲပစ်ပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ အရာအားလုံးကို ပိုင်းဖြတ်ဖျက်ဆီးလိုက်လေသည်။

ကံကောင်းသည်မှာ ဘေးမှ ကြည့်ရှုနေသူ အားလုံးသည် အစွမ်းထက်သော မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် ပညာရှင်များ ဖြစ်ကြသည်။ သို့မဟုတ်ပါက ဤအဖြစ်အပျက်သည် ဈေးထဲ၌ ဖြစ်ပွားခဲ့လျှင် လူပေါင်းများစွာ သေဆုံးသွားနိုင်ပေ၏။

ပြင်းထန်သော တိုက်ပွဲကြားတွင် စာပေပညာရှင်ပုံစံ လူကြီး၏ မျက်နှာ ပျက်သွားသည်။ လုချင်း၏ ဓားချက်မှ ယှဉ်ပြိုင်၍မရနိုင်သော ခွန်အားကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။

စွမ်းအားကုန် ထုတ်သုံးထားသော်လည်း သူ အပြည့်အဝ မကာကွယ်နိုင်ပေ။

သူ၏ လက်မောင်းသည် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါသွားပြီး ယိုင်နဲ့စွာ နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်ရသည်။ ခြေလှမ်းပေါင်း ဆယ်လှမ်းကျော် ဆုတ်ပြီးမှ သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်ကို မှီ၍ ရပ်တန့်နိုင်လိုက်သည်။

ခေါင်းမော့လိုက်သောအခါ ပါးစပ်ထောင့်မှ သွေးများ စီးကျနေပြီး လုချင်းကို တုန်လှုပ်စွာ ကြည့်လိုက်သည်။

ထင်ရှားသည်မှာ ဤတိုက်ခိုက်မှုတွင် သူ အတွင်းဒဏ်ရာ ရသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

"ဘာ..."

လူကြီးသည် လုချင်း၏ ဓားချက်ကြောင့် နောက်ဆုတ်သွားရပြီး သွေးထွက်နေသည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ကျန်ရှိနေသော မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် ပညာရှင် သုံးဦးစလုံး တုန်လှုပ်သွားကြပြီး မျက်စိရှေ့မှ မြင်ကွင်းကို မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေကြသည်။

လူကြီး၏ အင်အားသည် သူတို့ကြားတွင် ထိပ်တန်း နှစ်ယောက်စာရင်းဝင်ကြောင်း သူတို့ သိထားကြသည်။

သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းသည် မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် စဦးပိုင်းအဆင့်၏ အထွတ်အထိပ်သို့ ရောက်ရှိနေပြီး အောင်မြင်မှုအသေးစား အဆင့်သို့ ရောက်ရန် ခြေတစ်လှမ်းသာ လိုတော့သည်။

ထိုမျှ အစွမ်းထက်သော လူတစ်ယောက်သည် ပေါက်ကွဲအား လျှို့ဝှက်သိုင်းကွက်ကို သုံးစွဲခဲ့ရသည့်တိုင် ထူးဆန်းသော လူငယ်လေး၏ ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် တွန်းထုတ်ခြင်း ခံလိုက်ရသည်။

သူတို့ ဘယ်လိုလုပ် မတုန်လှုပ်ဘဲ နေနိုင်ပါမည်နည်း။

အရေးအကြီးဆုံးမှာ သူတို့သည် လုချင်းထံမှ မည်သည့် မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် အရှိန်အဝါကိုမျှ အာရုံမခံမိသေးခြင်း ဖြစ်သည်။

လုချင်း ထုတ်ဖော်လိုက်သော စွမ်းအားသည် မွေးရာပါနယ်ပယ် သိုင်းသမားတစ်ယောက်၏ သွေးနှင့် ချီစွမ်းအားသာဖြစ်ကြောင်း သူတို့ ရှင်းရှင်းလင်းလင်း မြင်တွေ့လိုက်ရသည်။

မွေးရာပါနယ်ပယ် သိုင်းသမားတစ်ယောက်၏ ရုပ်ပိုင်းဆိုင်ရာ ခွန်အားဖြင့် မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် စဦးပိုင်းအဆင့် အထွတ်အထိပ် ရောက်နေသူကို တွန်းထုတ်နိုင်ခြင်း။

ဒီထူးဆန်းတဲ့ လူငယ်လေးက ဘယ်သူလဲ။

ဆံပင်ဖြူလူကြီးနှင့် အခြားသူများ လုချင်းကို အံ့သြစွာ ကြည့်နေကြသည်။

"မဆိုးဘူး... ငါ့ရဲ့ ဓားတစ်ချက်ကို ခံနိုင်ရည်ရှိတာ ကြည့်ရင် ခင်ဗျားမှာ အရည်အချင်း နည်းနည်းတော့ ရှိသားပဲ။ ဓားတစ်ချက်တောင် မခံနိုင်တဲ့ ဟိုမိန်းမယုတ်ကြီးနဲ့တော့ မတူဘူး။"

တိုက်ပွဲအတွင်း လုချင်းသည်လည်း နောက်ဆုတ်ခဲ့ရသော်လည်း ထိုလူကြီး၏ အဖြစ်ဆိုးနှင့် ယှဉ်လျှင် သူက များစွာ တည်ငြိမ်နေသည်။

သူသည် ဟန်ချက်ညီအောင် ခြေလှမ်းအနည်းငယ်သာ နောက်ဆုတ်လိုက်ရခြင်း ဖြစ်သည်။

သွေးထွက်နေသော လူကြီးကို ကြည့်ရင်း သူက အသိအမှတ်ပြုသလို ခေါင်းညိတ်ပြလိုက်သည်။

"အဟွတ်"

လုချင်း၏ စကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ လူကြီးသည် မထိန်းနိုင်တော့ဘဲ သွေးတစ်လုပ် ထပ်အန်လိုက်ရပြန်သည်။

"အစ်ကိုလင်... အဆင်ပြေရဲ့လား။"

ဆံပင်ဖြူလူကြီး လန့်သွားပြီး အလျင်အမြန် သွားရောက်ကာ ဆေးလုံးတစ်လုံး တိုက်ကျွေးလိုက်သည်။

"ငါ အဆင်ပြေပါတယ်။ အတွင်းဒဏ်ရာ နည်းနည်းရသွားရုံပါ။ ငါ့ရဲ့ စစ်မှန်တဲ့ချီတွေ နည်းနည်း ကမောက်ကမ ဖြစ်သွားတယ်။ ခဏလောက် နားလိုက်ရင် ကောင်းသွားမှာပါ။"

ဆေးသောက်ပြီးနောက် လူကြီးက တိုးညှင်းစွာ ပြောလိုက်သည်။

"တော်သေးတာပေါ့။"

သူငယ်ချင်း၏ စကားကို ကြားရမှ ဆံပင်ဖြူလူကြီး စိတ်သက်သာရာ ရသွားသည်။

သို့သော် လုချင်းအပေါ် သူ၏ သတိထားမှုမှာ ပြန်လည်မြင့်တက်လာသည်။

အစ်ကိုလင်က သူ့ထက် ပိုသန်မာသော်လည်း လုချင်း၏ ဓားတစ်ချက်တည်းဖြင့် ဒုက္ခရောက်သွားခဲ့သည်။

အကယ်၍သာ သူသာဆိုလျှင် ပြင်းထန်စွာ ဒဏ်ရာရသွားမည် မဟုတ်ပါလော။

"ခင်ဗျား ငါ့ရဲ့ ဓားတစ်ချက်ကို ခံယူပြီးပြီဆိုတော့ ငါတို့ကိစ္စ ပြီးပြီ။ တကယ်လို့ ခင်ဗျား မကျေနပ်သေးဘဲ ဟိုမိန်းမယုတ်ကြီးအတွက် လက်စားချေချင်သေးရင်တော့ ငါ ဒီမှာ အမြဲရှိနေမယ်။ ဒါပေမဲ့ နောက်တစ်ခါကျရင်တော့ ခင်ဗျား ဒီလောက် ကံကောင်းချင်မှ ကံကောင်းလိမ့်မယ်။"

လူကြီး ဒဏ်ရာကုသနေသည်ကို မြင်သောအခါ လုချင်းက ဂရုမစိုက်ဟန်ဖြင့် ပြောလိုက်ပြီး ထွက်ခွာရန် ပြင်လိုက်သည်။

"နေပါဦး... မင်းရဲ့ အရည်အချင်းက တကယ် အထင်ကြီးစရာပါပဲ။ ဓားသိုင်းပညာလည်း နက်ရှိုင်းတယ်။ ကျုပ်တို့ တကယ် လေးစားပါတယ်။ မင်းရဲ့ နာမည်လေးများ သိခွင့်ရမလား။"

လုချင်း ထွက်သွားတော့မည်ကို မြင်သောအခါ မြို့စားမင်းက အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားတို့ ငါ့နာမည်ကို သိဖို့ အရည်အချင်း မမီသေးဘူး။"

သို့သော် လုချင်း ရပ်တန့်မနေဘဲ ခုန်ပျံကျော်လွှားကာ တောအုပ်ထဲသို့ ဝင်ရောက် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

သူ၏ အရှိန်နှင့် ပေါ့ပါးမှုသည် မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် ပညာရှင်များထက် မနိမ့်ကျပေ။

ထိုသို့ ထွက်ခွာသွားစဉ်တွင်လည်း သူတို့သည် လုချင်းထံမှ မည်သည့် မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် အရှိန်အဝါကိုမျှ အာရုံမခံမိလိုက်ကြချေ။

လုချင်း ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို ကြည့်ရင်း မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်များသည် အချိန်ကြာမြင့်စွာ တိတ်ဆိတ်နေကြသည်။

လုချင်း၏ အငွေ့အသက် လုံးဝ ပျောက်ကွယ်သွားမှ ကျောက်စိမ်းရောင်မျက်နှာထားနှင့် လူလတ်ပိုင်းအရွယ် အမျိုးသားက ရုတ်တရက် ပြောလိုက်သည်။ "ခင်ဗျားတို့ ဘယ်လိုထင်လဲ။ သူက တကယ်ပဲ မွေးရာပါနယ်ပယ်လား... ဒါမှမဟုတ် ဟန်ဆောင်နေတာလား။"

မြို့စားမင်းက ပြောလိုက်သည်။ "အဲ့ဒါက အရေးကြီးလို့လား။ သူက အကြီးအကဲလင်ကို ဓားတစ်ချက်တည်းနဲ့ ဒဏ်ရာရအောင် လုပ်နိုင်တယ်။ သူ့ရဲ့ အင်အားက ငါတို့နဲ့ တန်းတူပဲ။ ငါတို့တွေ ပူးပေါင်းမတိုက်ရင် သူ့ကို တားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ မေးစရာရှိတာက ခင်ဗျားတို့ တိုက်ရဲလို့လား။"

ထိုအခါ၌ ကျောက်စိမ်းရောင်မျက်နှာထားနှင့် လူမှာ နှုတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

အကယ်၍ သူတို့သာ စောစောက လုချင်းကို ဝိုင်းဝန်းတားဆီးခဲ့လျှင် အောင်မြင်ကောင်း အောင်မြင်နိုင်သည်။

ဒါပေမဲ့ သူတို့ မလုပ်ရဲခဲ့ကြပေ။

မတတ်နိုင်ဘူးလေ...

လုချင်းက အရမ်းကို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်လွန်းလှပေ၏။

သူ၏ အင်အားက ခန့်မှန်းရခက်လောက်အောင် ထူးဆန်းနေသည်။

မွေးရာပါနယ်ပယ် သိုင်းအင်အားသက်သက်ဖြင့် မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် ပညာရှင်နှစ်ယောက်ကို အနိုင်ယူခဲ့ခြင်းမှာ စဉ်းစား၍ပင် မရနိုင်စရာ ဖြစ်သည်။

ဒီလို အောင်မြင်မှုမျိုးကို ဒဏ္ဍာရီထဲမှာတောင် မကြားဖူးခဲ့ပေ။

ဤကဲ့သို့ ကြောက်စရာကောင်းလှသော လူတစ်ယောက်တွင် နောက်ခံကောင်းကောင်းမရှိဘူးဆိုတာ လုံးဝ မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သူတို့ ယုံကြည်ကြသည်။

ဒါကို သဘောပေါက်လိုက်သောအခါ မြို့စားမင်းနှင့် အခြားသူများသည် လုချင်းကို ရန်စရန် စိတ်ကူးမရှိတော့ပေ။

အကယ်၍ သူ့နောက်ကွယ်က အင်အားစုကို ဒေါသထွက်အောင် လုပ်မိပါက ဘယ်လို ကြောက်မက်ဖွယ် စွမ်းအားမျိုးနှင့် ရင်ဆိုင်ရမည်ကို ဘယ်သူ သိနိုင်မနည်း။

ထို့ကြောင့် လုချင်း ထွက်သွားချင်သောအခါ သူတို့ မတားရဲခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

"ကောလာဟလတွေက တကယ်မှန်တာပဲ။ ကမ္ဘာကြီး ပြောင်းလဲတော့မယ်။ ပါရမီရှင်တွေနဲ့ မကောင်းဆိုးဝါးလေးတွေ ပေါ်ထွက်လာပြီး ကသောင်းကနင်း ဖြစ်တော့မယ်။ ဒီနေ့တော့ ပြိုင်ဘက်ကင်း ပါရမီရှင်တစ်ယောက်နဲ့ ဆုံခဲ့ရပြီ။"

ကြာရှည်စွာ တိတ်ဆိတ်နေပြီးနောက် ကျောက်စိမ်းရောင်မျက်နှာထားနှင့် လူက သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

ကျန်သုံးယောက်သည်လည်း သူ၏ စကားကြောင့် စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။

လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်ခန့်က ပျံ့နှံ့နေခဲ့သော ကောလာဟလတစ်ခု ရှိလေသည်။

ကမ္ဘာကြီးသည် ကြီးမားသော အပြောင်းအလဲများကို ကြုံတွေ့ရတော့မည်ဖြစ်ပြီး ထိုအပြောင်းအလဲများနှင့်အတူ ကမ္ဘာကြီးသည် ကမောက်ကမဖြစ်ကာ ပါရမီရှင်များနှင့် မကောင်းဆိုးဝါးများ ပေါ်ထွက်လာမည်ဟု ဆိုကြသည်။

ယခင်ကတော့ သူတို့သည် ထိုကောလာဟလကို သံသယဖြစ်ခဲ့ကြသည်။

သို့သော် ယနေ့ ဤထူးဆန်းသော လူငယ်လေးနှင့် ကြုံတွေ့ပြီးနောက် ၎င်းမှာ အမှန်ဖြစ်နိုင်ကြောင်း တွေးမိလိုက်ကြသည်။

"ဒါဆိုရင်တော့ ဒီမိန်းမယုတ်ကြီးက ဒီလို ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ ပါရမီရှင်ကို သွားရန်စမိတာ တော်တော် ကံဆိုးတာပဲ။"

ကျောက်စိမ်းရောင်မျက်နှာထားနှင့် လူက ဝမ်းသာအားရ ပြောလိုက်သည်။

သူတို့အထဲတွင် သူသည် သခင်မကြီးကို အမုန်းဆုံး ဖြစ်သည်။

မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ်သို့ မရောက်မီက သူသည် ကျန့်မိသားစု၏ ဖိနှိပ်ခြင်းကို ခံခဲ့ရဖူးသည်။

ယခု သူမ သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ရာ သူ၏ ပျော်ရွှင်မှုမှာ ထင်ရှားနေသည်။

အခြားသူများက ကျန့်မိသားစုနှင့် သူ၏ ရန်ငြိုးကို သိထားကြပြီး စာပေပညာရှင်ပုံစံ လူကြီး၏ ဝမ်းနည်းမှုမှလွဲ၍ ကျန်လူများက မည်သို့မျှ တုံ့ပြန်ခြင်း မရှိကြပေ။

ဆံပင်ဖြူလူကြီးက မေးလိုက်သည်။ "ငါတို့ ဆက်ပြီး ဘာလုပ်ကြမလဲ။"

မြို့စားမင်းက ပြောလိုက်သည်။ "ပုံမှန်အတိုင်းဆိုရင်တော့ ကျန့်မိသားစုဆီသွား၊ သားကြီးရဲ့ အုတ်ဂူကို ဖွင့်ပြီး ဟိုလူပြောတာ မှန် ၊ မမှန် ကြည့်ရမှာပေါ့။"

"ဒါပေမဲ့..."

စာပေပညာရှင်ပုံစံ လူကြီးက တစ်စုံတစ်ခု ပြောရန်ပြင်လိုက်သော်လည်း မြို့စားမင်းက ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။ "အကြီးအကဲလင်... မမေ့ပါနဲ့။ သက်ရှိလူသား ယဇ်ပူဇော်တာကို မြင့်မြတ်သော တောင်တော်က တားမြစ်ထားတယ်။ တကယ်လို့ သခင်မကြီးကသာ ဒါကို လုပ်ခဲ့တယ်ဆိုရင် မြို့စားမင်း တစ်ယောက်အနေနဲ့ ငါ စုံစမ်းစစ်ဆေးပြီး ပြင်းပြင်းထန်ထန် အပြစ်ပေးရလိမ့်မယ်။"

စာပေပညာရှင်ပုံစံ လူကြီး ပါးစပ်ဟသွားသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ပြန်ပိတ်လိုက်ရတော့၏။

မြို့စားမင်း စုံစမ်းစစ်ဆေးသည်မှာ မှန်ကန်ကြောင်း သူသိသလို တားဆီးရန် အကြောင်းပြချက်လည်း မရှိပေ။

သို့သော် တစ်စုံတစ်ရာ တွေ့ရှိပါက ကျန့်မိသားစုသည် ပြင်းထန်သော အပြစ်ပေးမှုကို ခံရမည်ကိုလည်း သူ သိနေသည်။

ထိုလူအား ပေးခဲ့သော ကတိကို ပြန်သတိရလိုက်ပြီးနောက် စာပေပညာရှင်ပုံစံ လူကြီးသည် စိတ်ထဲတွင် သက်ပြင်းချလိုက်မိကာ ဘာလုပ်ရမှန်း မသိတော့ပေ။

…….

အခန်း ၂၀၆ - အုတ်ဂူဖွင့်ခြင်း၊ ဒေါသမာန်နှင့် ကျန့်မိသားစု၏ ပျက်သုဉ်းခြင်း

"မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် ပညာရှင်တစ်ယောက်ကို အနိုင်ယူရတာ တကယ်ပဲ မလွယ်ကူပါလား။"

ကျန့်မိသားစု သခင်မကြီးကို သတ်ဖြတ်ခဲ့သည့် နေရာနှင့် တစ်မိုင်ခန့်အကွာရှိ တောအုပ်တစ်ခုအတွင်း လုချင်းသည် သစ်ပင်ကြီးတစ်ပင်ပေါ်တွင် တင်ပျဉ်ခွေထိုင်ကာ အသက်ရှူနှုန်းကို ထိန်းညှိနေလေသည်။

စောစောက စာပေပညာရှင်ပုံစံ လူကြီးနှင့် ထိပ်တိုက်တွေ့စဉ်က သူပြသခဲ့သလောက် အခြေအနေမှာ မလွယ်ကူခဲ့ပေ။ အမှန်တကယ်တော့ သူ၏ ကိုယ်တွင်းအင်္ဂါများမှာလည်း တုန်ခါမှုဒဏ်ကို ခံခဲ့ရသော်လည်း သူ၏ အစွမ်းထက်သော စိတ်ဝိညာဉ်ထိန်းချုပ်မှုဖြင့် ဒဏ်ရာများကို အပြည့်အဝ ဖိနှိပ်ထားနိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုလူကြီးမှာ ကျန့်မိသားစု သခင်မကြီးနှင့် မတူပေ။ အဘွားအိုမှာ ပြင်းထန်သော ဒဏ်ရာများ ရထားသည့်အပြင် အသက်အရွယ်အရလည်း အင်အားများ ဆုတ်ယုတ်နေပြီ ဖြစ်သည်။ လက်တစ်ဖက်လည်း ပြတ်နေသဖြင့် သူမ၏ အစွမ်းကို ထက်ဝက်ပင် မထုတ်နိုင်ခဲ့ချေ။ ထို့ကြောင့် သူမကို သတ်ရန် လုချင်းအတွက် လွယ်ကူခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

သို့သော် စာပေပညာရှင်ပုံစံ လူကြီးမှာမူ အသက်ကြီးသော်လည်း စွမ်းအင်များကို အကောင်းဆုံး ထိန်းသိမ်းထားနိုင်သူ ဖြစ်သည်။ သူ၏ အင်အားမှာ အထွတ်အထိပ်၌ ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။ ဤကဲ့သို့သော မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် စဦးပိုင်းအဆင့် ပညာရှင်တစ်ဦးကို အနိုင်ယူရန်မှာ လုချင်းအတွက် လွယ်ကူလှသည်တော့ မဟုတ်ပေ။

သူသည် ထိုလူကြီးကို ဒေါသထွက်အောင် ဆွပေးပြီး သူ၏ ဓားချက်ကို တိုက်ရိုက်ရင်ဆိုင်စေရန် ဖန်တီးခဲ့သောကြောင့်သာ အောင်မြင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မဟုတ်ပါက အမှန်တကယ် တိုက်ခိုက်လျှင် သူ့ဘက်ကလည်း ပေးဆပ်မှုအချို့ ရှိနိုင်ပေသည်။ မိမိ၏ ဝှက်ဖဲအားလုံးကို သုံးပြီး အသက်စွန့်တိုက်မှသာ ထိုလူကြီးကို တစ်ချက်တည်းနှင့် သတ်နိုင်စွမ်း ရှိပေလိမ့်မည်။

ခေတ္တမျှ အနားယူပြီးနောက် လုချင်းသည် အပြည့်အဝ ပြန်လည်ကောင်းမွန်လာသည်။ သူ၏ ဒဏ်ရာမှာ ထိုလူကြီးနှင့်ယှဉ်လျှင် များစွာ ပေါ့ပါးလှသည်။ 'စိန်ခန္ဓာ ခွန်အားမြှင့်မန္တန်' က သူ၏ ခွန်အားကို တိုးစေရုံသာမက ခုခံနိုင်စွမ်းကိုလည်း နှစ်ဆ တိုးစေခဲ့သည်။ ၎င်းမှာ မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် ပညာရှင်တစ်ဦး၏ ကာကွယ်ရေးချီစွမ်းအင်နှင့် မခြားနားပေ။ ၎င်းအပြင် ငယ်ရွယ်သန်စွမ်းသော ခန္ဓာကိုယ်နှင့် ပြည့်ဝသော သွေးနှင့် ချီစွမ်းအားကြောင့် သူ၏ ပြန်လည်နာလန်ထူမှုမှာ အလွန်ပင် မြန်ဆန်လှသည်။ ဆေးသောက်ရန်ပင် မလိုဘဲ ချီနှင့် သွေးကို လည်ပတ်စေရုံဖြင့် ကောင်းမွန်သွားခဲ့လေသည်။

"ဟင်... သူတို့ ထွက်သွားကြပြီလား။"

သူသည် ဒဏ်ရာများကို ကုသပြီးသည်နှင့် မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် ပညာရှင်အချို့မှာ ကိုယ်ဖော့သိုင်းဖြင့် ပြည်နယ်မြို့တော်သို့ ဦးတည်သွားနေကြသည်ကို အာရုံခံမိသည်။ ဤသည်မှာ 'စိတ်ဝိညာဉ်မန္တန်' ကို ဖော်ဆောင်ပြီးနောက် သူရရှိလာသော အစွမ်းထက် စိတ်ဝိညာဉ်အာရုံခံနိုင်စွမ်းပင် ဖြစ်သည်။ ထို့အပြင် သူသည် မိမိ၏ အရှိန်အဝါကိုလည်း အပြည့်အဝ ဖုံးကွယ်ထားနိုင်သည်။ ထို့ကြောင့် သူက သူတို့၏ လှုပ်ရှားမှုကို သိနေသော်လည်း သူတို့မှာမူ လုချင်း ရှိနေသည်ကို လုံးဝ မရိပ်မိကြပေ။

သူတို့ ထွက်သွားသည်နှင့် လုချင်း ချက်ချင်း လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ ယခင်နေရာသို့ ပြန်သွားသောအခါ အဘွားအို၏ အလောင်းကို ယူဆောင်သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်းနှင့် မြေပြင်ပေါ်၌ သွေးကွက်များသာ ကျန်ရစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။

စာပေပညာရှင်ပုံစံ လူကြီးတို့ ထွက်ခွာသွားသော လမ်းကြောင်းအတိုင်း လုချင်း ချက်ချင်း နောက်ယောင်ခံ လိုက်သွားတော့သည်။ သူ လုပ်စရာ ကိစ္စတစ်ခု ကျန်ရှိနေသေးသဖြင့် လွယ်လွယ်နှင့် ထွက်သွား၍ မရသေးပေ။

စာပေပညာရှင်ပုံစံ လူကြီးနှင့် အပေါင်းအပါများသည် အဘွားအို၏ အလောင်းကို ယူဆောင်ကာ ပြည်နယ်မြို့တော်သို့ ပြန်လာကြသည်။ အလောင်းကို သေသေချာချာ ပြင်ဆင်ပြီးနောက် ကျန့်မိသားစု အိမ်တော်သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။ ဤအချိန်တွင် ကျန့်မိသားစုဝင်များမှာ စိုးရိမ်တကြီး စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။ သူတို့၏ ဘိုးဘေးကြီးသည် သားငယ်၏ ခေါင်းတလားနှင့် အလောင်းကို ဖျက်ဆီးခဲ့သော လူယုတ်မာကို လိုက်လံနှိမ်နင်းရန် ထွက်သွားသည်မှာ ကြာပြီဖြစ်သော်လည်း ပြန်မလာသေးသဖြင့် စိုးရိမ်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

မြို့စားမင်းနှင့် စာပေပညာရှင်ပုံစံ လူကြီးတို့ကို မြင်သော်လည်း မိခင်ဖြစ်သူကို မတွေ့ရသောအခါ ကျန့်မိသားစု ခေါင်းဆောင်သည် မကောင်းသော အတိတ်နိမိတ်ကို ခံစားလိုက်ရသည်။

"ဦးလေးလင်... မြို့စားမင်း... ဘာကိစ္စများ ရှိလို့လဲခင်ဗျာ။ ကျွန်တော့်အမေဆီကို လာတာလား။ သူ အပြင်ထွက်သွားတာ မကြာသေးပါဘူး၊ ပြန်မရောက်သေးဘူးဗျ။"

မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် ပညာရှင်များ အတူတူ ရောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ ကျန့်မိသားစု ခေါင်းဆောင်မှာ ကျောချမ်းသွားသော်လည်း ဘာမှမဖြစ်သလိုဟန်ဆောင်၍ မိခင်ဖြစ်သူ၏ အမည်ကို ထုတ်ပြောပြီး နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။ သို့သော် သူ၏ စကားအဆုံးတွင် ပညာရှင်များက သူ့ကို ထူးဆန်းသော အကြည့်များဖြင့် ကြည့်နေကြသည်မှာ စိုးရိမ်စရာ ဖြစ်လာသည်။

မြို့စားမင်းနှင့် အခြားသူများ၏ မျက်လုံးတွင် သနားစရာအဖြစ် ကြည့်နေကြပြီး ကျန့်မိသားစုနှင့် အမြဲတစေ ရန်ဘက်ဖြစ်နေသော ချန်မိသားစု ခေါင်းဆောင်မှာမူ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်နေသည့် အမူအရာ ပေါ်နေသည်။

"ဦးလေးလင်... ကျွန်တော့် အမေ တစ်ခုခု ဖြစ်လို့လား။"

ကျန့်မိသားစု ခေါင်းဆောင်မှာ ပို၍ စိုးရိမ်လာကာ စကားများပင် ထစ်ကုန်တော့သည်။

လူကြီးက သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။ "တူလေး... မင်းအမေ ဆုံးပါးသွားပြီ။"

"မဖြစ်နိုင်တာ..." ကျန့်မိသားစု ခေါင်းဆောင်မှာ မိုးကြိုးပစ်ခံလိုက်ရသလို ခံစားလိုက်ရသည်။ "ကျွန်တော့်အမေက မွေးရာပါနယ်ပယ် သိုင်းပညာရှင်လေ... ကျင့်ကြံမှုကလည်း မြင့်တာပဲဟာ။ သူ့ကို ဘယ်သူက သတ်နိုင်မှာလဲ။"

ကျန့်အိမ်တော်တစ်ခုလုံးလည်း တုန်လှုပ်ချောက်ချားသွားကြသည်။

"ဟမ့်... မွေးရာပါနယ်ပယ် ဖြစ်တိုင်း မသေဘူးလို့ ဘယ်သူပြောလဲ။ အသက်ငွေ့ငွေ့ပဲ ကျန်တော့တဲ့ သူ့လို အခြေအနေမျိုးနဲ့ အသတ်ခံရတာ မဆန်းပါဘူး။"

ကျောက်စိမ်းရောင် မျက်နှာထားနှင့် လူလတ်ပိုင်းက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။ ကျန့်မိသားစု ခေါင်းဆောင်မှာ ဒေါသထွက်သွားသော်လည်း စာပေပညာရှင်ပုံစံ လူကြီးက ကြိုတင်တားဆီးလိုက်သည်။

"တူလေး... မင်းအမေ တကယ်ပဲ ဆုံးသွားပါပြီ။ ငါ သူ့အလောင်းကို ပြန်သယ်လာပေးတယ်။ အပြင်မှာ ရှိပါတယ်၊ သွားကြည့်လိုက်ဦး။"

ယခုအချိန်တွင် ကျန့်မိသားစု ခေါင်းဆောင်နှင့် ချန်မိသားစု ခေါင်းဆောင်တို့ကို ထိပ်တိုက်မတွေ့စေချင်ပေ။ ယခင်က အဘွားအို ရှိနေသဖြင့်သာ မိသားစုနှစ်ခု ငြိမ်းချမ်းနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခု အဘွားအို မရှိတော့သဖြင့် အင်အားချင်း မမျှတော့ပေ။

ကျန့်မိသားစု ခေါင်းဆောင်မှာ အပြင်သို့ ပြေးထွက်သွားရာ အခြားသူများလည်း လိုက်သွားကြသည်။ ထိုနေရာတွင် ဘိုးဘေးကြီး၏ ခြေလက်အင်္ဂါများ ပြတ်တောက်နေသော အလောင်းကို တွေ့လိုက်ရသောအခါ၌ ကျန့်မိသားစုဝင်များမှာ ကမ္ဘာပျက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရတော့သည်။

"အမေကြီး..."

"ဦးလေးလင်... ကျွန်တော့်အမေကို ဘယ်သူက ဒီလောက် ရက်ရက်စက်စက် လုပ်သွားတာလဲ။"

စာပေပညာရှင်ပုံစံ လူကြီးက လေးနက်စွာ ပြောလိုက်သည်။ "မမေးပါနဲ့တော့။ မင်းတို့ ကျန့်မိသားစု ရန်စလို့ရတဲ့ လူမျိုး မဟုတ်ဘူး။"

လုချင်း၏ ဓားချက်ကို ပြန်တွေးမိတိုင်း လူကြီး၏ လက်ချောင်းများ တုန်ရီနေဆဲပင် ဖြစ်သည်။

"လက်စားချေဖို့ မစဉ်းစားနဲ့တော့။ မင်းတို့ ကျန့်မိသားစု ရှေ့လာမယ့် ဘေးဒုက္ခကနေ လွတ်အောင်ပဲ အရင် ဆုတောင်းထားလိုက်။" ချန်မိသားစု ခေါင်းဆောင်က ထပ်မံ လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

ကျန့်မိသားစု ခေါင်းဆောင်မှာ တုန်လှုပ်သွားကာ မေးလိုက်သည်။ "ချန်မိသားစု ခေါင်းဆောင်... ခင်ဗျား ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ။"

"ငါ ဘာကို ဆိုလိုတာလဲ ဟုတ်လား။ ငါ မင်းကို မေးမယ်... မင်းတို့ ကျန့်မိသားစုက လူကိုမြေမြှုပ်တဲ့အခါကျ သက်ရှိလူသားကို ယဇ်ပူဇော်ပြီး မြှုပ်နှံခဲ့တာ ရှိလား။"

"လုံးဝ မရှိပါဘူး။" ကျန့်မိသားစု ခေါင်းဆောင်မှာ လန့်သွားသော်လည်း ချက်ချင်း ငြင်းဆိုလိုက်သည်။ "ဒါတွေက ကောလာဟလတွေပါ။ ကျွန်တော်တို့ ကျန့်မိသားစုက ဒီလို ကောင်းကင်ဘုံက ခွင့်မလွှတ်တဲ့ ကိစ္စမျိုးကို လုံးဝ မလုပ်ပါဘူး။"

မိခင်ဖြစ်သူတွင် ထိုသို့သော စိတ်ကူးရှိသည်ကို သူသိသော်လည်း ကျန့်ယု၏ နာရေးကိစ္စနှင့် ရှုပ်နေသဖြင့် မလုပ်ဖြစ်သေးဟု သူထင်နေခြင်း ဖြစ်သည်။ အစောင့်များ၏ မိသားစုဝင်များမှာလည်း မြေအောက်ခန်းထဲတွင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

"မရှိဘူး ဟုတ်လား။ ဒါဆိုရင် အုတ်ဂူဖွင့်ပြီး စစ်ဆေးရမယ်။ မင်းလည်း လိုက်ခဲ့ရမယ်။" ချန်မိသားစု ခေါင်းဆောင်က ပြောလိုက်သည်။

"အုတ်ဂူဖွင့်မယ် ဟုတ်လား။"

ကျန့်ယွဲ့က မမြှုပ်ရသေးသလို အလောင်းကလည်း ပျက်စီးသွားပြီ ဖြစ်ရာ မည်သည့်အုတ်ဂူကို ပြောနေသနည်းဟု သူနားမလည် ဖြစ်နေစဉ် -

"ဟုတ်တယ်... ကျန့်ရှီဟောက်ရဲ့ အုတ်ဂူကို ဖွင့်မယ်။"

"ဘာ... ကျွန်တော့်အစ်ကိုရဲ့ အုတ်ဂူကို ဖွင့်မယ် ဟုတ်လား။"

"ကျန့်ရှီဟောက်ကို မြေမြှုပ်တုန်းက သက်ရှိလူသားကို ယဇ်ပူဇော်ခဲ့တယ်လို့ သတင်းရထားတယ်။ အဲ့ဒါကို စစ်ဆေးရမယ်။"

"မဖြစ်နိုင်တာ။ ကျွန်တော့်အစ်ကို ဆုံးတာ အနှစ်နှစ်ဆယ်ကျော်ပြီ။ အခုမှ ဘာတွေ လာစစ်မှာလဲ။ ဒါ မဟုတ်မမှန် စွပ်စွဲချက်ပဲ။"

"စွပ်စွဲချက် ဟုတ် ၊ မဟုတ်ဆိုတာက အုတ်ဂူဖွင့်လိုက်ရင် အကုန်ပေါ်မှာပဲ။ အဲ့ဒီမှာ ယဇ်ပူဇော်ခံရသူတွေရဲ့ ရုပ်တုတွေ ရှိနေချင်ရှိနေမှာပေါ့။ မင်းက အမှန်တရား ပေါ်မှာ ကြောက်လို့ အုတ်ဂူမဖွင့်ခိုင်းတာလား။"

ကျန့်မိသားစု ခေါင်းဆောင်က ဆက်လက် ငြင်းဆိုနေသော်လည်း ချန်မိသားစု ခေါင်းဆောင်က စိတ်မရှည်တော့ပေ။ သူ၏ အရှိန်အဝါကို ထုတ်ဖော်လိုက်ပြီး -

"ကျန့်ရှီကျဲ... အရှက်မရှိ မလုပ်နဲ့။ မင်းတို့ ကျန့်မိသားစုမှာ ငြင်းပိုင်ခွင့် ရှိသေးတယ်လို့ ထင်နေလား။"

မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် ပညာရှင်တစ်ဦး၏ ဖိအားကြောင့် ကျန့်မိသားစု ခေါင်းဆောင်မှာ အသက်ရှူပင် ကျပ်လာတော့သည်။ သူသည် စာပေပညာရှင်ပုံစံ လူကြီးကို အကူအညီတောင်းသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သော်လည်း စာပေပညာရှင်ပုံစံ လူကြီးက သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။

"အုတ်ဂူဖွင့်လိုက်ကြရအောင်။"

စာပေပညာရှင်ပုံစံ လူကြီးပင် စကားမပြောပေးတော့သဖြင့် ကျန့်မိသားစု ခေါင်းဆောင်မှာ အားကိုးရာမဲ့သွားတော့သည်။

နာရီဝက်ခန့်အကြာတွင် ကျန့်မိသားစု သုသာန်၌ လူပေါင်းများစွာ ရောက်ရှိနေကြသည်။ မြို့စားမင်းက အခြားသော မိသားစု ခေါင်းဆောင်များကိုလည်း ဖိတ်ကြားထားသဖြင့် လူစည်ကားနေလေသည်။ အားလုံးက ဘာတွေ ဖြစ်နေသည်ကို နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေကြသော်လည်း မြို့စားမင်းနှင့် စာပေပညာရှင်ပုံစံ လူကြီးတို့၏ တည်ကြည်သော မျက်နှာထားကြောင့် မည်သူမျှ မမေးရဲကြပေ။

"အုတ်ဂူကို တူးကြ။"

မြို့စားမင်း၏ အမိန့်အရ အစေခံများက တူးဆွကြရာ မကြာမီ အုတ်ဂူပေါက် ပေါ်လာသည်။ ကျွမ်းကျင်သူများ ဝင်ရောက် စစ်ဆေးပြီးနောက် မြေရုပ်တုတစ်ခုကို သယ်ဆောင်လာကြသည်။

"မြို့စားမင်း... အုတ်ဂူထဲမှာ မြေရုပ်တုတွေ ဒူးထောက်နေတာကို တွေ့ရပါတယ်။ ဒါက အလယ်မှာ ရှိနေတဲ့ ရုပ်တုပါ။"

အားလုံး၏ အကြည့်မှာ ထိုရုပ်တုဆီသို့ ရောက်သွားသည်။ ၎င်းမှာ မိန်းကလေးတစ်ဦး၏ ပုံစံဖြစ်ပြီး မျက်နှာပေါ်တွင် နာကျင်မှုနှင့် အမုန်းတရားများ ပြည့်နှက်နေလေသည်။ မြို့စားမင်းက ထိုရုပ်တုကို ကိုင်လိုက်သောအခါ ရုပ်တုက ကွဲအက်သွားပြီး အတွင်းမှ အရိုးများကို တွေ့လိုက်ရတော့သည်။

"သက်ရှိလူသား ယဇ်ပူဇော်မှုပဲ။ ဝိညာဉ်ကို ရုပ်တုထဲမှာ ပိတ်လှောင်ထားပြီး ဘယ်တော့မှ ပြန်မဝင်စားနိုင်အောင် လုပ်ထားတာပဲ။ မင်းတို့ ကျန့်မိသားစုက တော်တော် ရဲတင်းတာပဲ။"

မြို့စားမင်း၏ အသံမှာ အလွန် အေးစက်နေပြီး အရှိန်အဝါများ ပေါက်ကွဲထွက်လုမတတ် ဖြစ်နေသည်။

"ဘာ... သက်ရှိလူသား ယဇ်ပူဇော်မှု ဟုတ်လား။"

ဘေးမှ လူများကလည်း တအံ့တဩ ရေရွတ်လိုက်ကြသည်။ ကျန့်မိသားစု ခေါင်းဆောင်မှာ မြေပေါ်တွင် ဒူးထောက်ကာ အသနားခံနေသော်လည်း မြို့စားမင်းကတော့ ဂရုမစိုက်ပေ။

"မင်းက မသိဘူးလို့ ပြောနေပေမယ့် အုတ်ဂူဖွင့်မှာကို ဘာလို့ တားနေတာလဲ။ ငါ့ကို ငတုံးငအလို့များ ထင်နေတာလား ကျန့်ရှီကျဲ။"

ထိုအချိန်တွင် ဝုန်းခနဲ မြည်သံများနှင့်အတူ အစွမ်းထက်သော စွမ်းအင်များက ကျန့်ရှီဟောက်၏ အုတ်ဂူပေါ်သို့ ကျရောက်လာကာ အုတ်ဂူမှာလည်း တစ်စစီ ပျက်စီးသွားတော့သည်။ ၎င်းအပြင် စွမ်းအင်တစ်ခုမှာ ကျန့်မိသားစု ခေါင်းဆောင်၏ ရင်ဘတ်ကိုပါ ဖောက်ထွက်သွားတော့လေ၏။