အခန်း (၂၁၁-၂၁၂)

အခန်း ၂၁၁ - ဘက်ပေါင်းစုံမှ တုံ့ပြန်မှုများနှင့် မိစ္ဆာ၏ ပြန်လည်ပေါ်ထွက်လာခြင်း

"ငါ ခံစားရတယ်... ပိတ်ဆို့နေတဲ့ အဟန့်အတားတွေ လျော့ရဲလာပြီ။"

ကျုံးကျိုးရှိ အစွမ်းထက်သော ဂိုဏ်းတစ်ခုအတွင်း ခရမ်းရောင်ဝတ်ရုံနှင့် လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသားတစ်ဦးသည် တောင်ထိပ်တွင် ရပ်နေကာ မျက်လုံးများကို အသာမှိတ်ပြီး လောကကြီး၏ အပြောင်းအလဲကို အာရုံခံနေလေသည်။

"ဒါပေမဲ့ မလုံလောက်သေးဘူး။ ဒီလောက် ပြောင်းလဲရုံလေးနဲ့တော့ ငါ့ကို အဆင့်တက်ခွင့် ပေးမှာ မဟုတ်သေးဘူး။" သူက မျက်လုံးဖွင့်ကာ ခေါင်းခါလိုက်သော်လည်း သူ၏ မျက်ဝန်းထဲမှ ဝမ်းသာရိပ်များကိုမူ ဖုံးကွယ်၍ မရပေ။ နှစ်ပေါင်းများစွာ မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် အထွတ်အထိပ်တွင် ပိတ်မိနေခဲ့ရာမှ ယခုအခါ မျှော်လင့်ချက်ရောင်ခြည်ကို မြင်တွေ့လိုက်ရပြီ ဖြစ်သဖြင့် မည်သို့ စိတ်မလှုပ်ရှားဘဲ နေနိုင်ပါမည်နည်း။

ထို့နောက် သူသည် အရပ်မျက်နှာ တစ်ခုသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် မုန်းတီးမှုများ ပြည့်နှက်သွားလေသည်။

သူက ကြုံးဝါးလိုက်၏။ "မြင့်မြတ်တဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေလေးခုမှာ နိယာမတွေက အပြင်လောကနဲ့ မတူဘူးလို့ ပြောကြတယ်။ အဲဒီမှာဆိုရင် လောကရဲ့ ကန့်သတ်ချက်တွေ မရှိဘဲ မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ်ကို ကျော်လွန်တဲ့အဆင့်အထိ တက်လှမ်းနိုင်တယ်ဆိုပဲ။ ဒါကြောင့်လည်း အဲဒီနေရာတွေက အရမ်း နက်နဲနေပြီး ထွက်လာတဲ့သူတိုင်းက လောကကြီးကို တုန်လှုပ်စေနိုင်တာပေါ့။ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ကမ္ဘာကြီးက စပြီး ပြောင်းလဲနေပြီ၊ ကန့်သတ်ချက်တွေလည်း ပျောက်ကွယ်တော့မှာ။ အဲဒီအချိန်ကျရင် မင်းတို့ရဲ့ အားသာချက်တွေ မရှိတော့ဘူး။ ယွင်ရွှေ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ...။ တစ်နေ့ကျရင် ငါ လုံထျန်း မင်းတို့ဆီကို လာခဲ့မယ်။ ငါ့ဇနီးကို လုယူသွားတဲ့ အရှက်ကွဲမှုအတွက် မင်းတို့ကို ငါ့ခြေဖဝါးအောက်မှာ နင်းခြေပြမယ်။"

…

ကျီကျိုးဒေသရှိ ဝေးလံခေါင်ဖျားသော ရွာပျက်တစ်ခုတွင်တော့……

ဆံပင်ဖားလျားနှင့် အိုမင်းနေသော မျက်နှာရှိသော်လည်း ထူးထူးခြားခြား သန်မာသော ခန္ဓာကိုယ်ပိုင်ရှင် တစ်ဦးသည် သူ၏ရှေ့တွင် အဖမ်းခံထားရသော လူငယ်သိုင်းပညာရှင်အချို့ကို သတ်ဖြတ်ရန် ပြင်နေလေသည်။ ထိုအချိန်မှာပင် ကမ္ဘာမြေကြီး၏ တုန်ခါသံ ကိုးကြိမ်ကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် သူ၏ မျက်နှာတွင် ဝမ်းသာအားရ အမူအရာများ ပေါ်လာတော့၏။

"ဟားဟားဟား... ကမ္ဘာမြေရဲ့ တုန်ခါသံတွေပဲ။ ဒီလောကကြီး တကယ် ပြန်နိုးထတော့မယ်။ ငါ တကယ်ပဲ ဒီအချိန်ကို စောင့်နိုင်ခဲ့ပြီ။ ကောင်းကင်ကြီးက ငါ့ကို အဆုံးမသတ်စေခဲ့ဘူး။ ဆယ်မျက်နှာ မိစ္ဆာအရှင်သခင်အဖြစ် ငါ့ရဲ့ နောက်ဆုံးဝင်စားမှုက အချည်းနှီး မဖြစ်ခဲ့ပါဘူး။ လောကကြီး ပြန်နိုးထလာပြီးတော့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ ပေါ်လာမယ်၊ ပြီးတော့ ဒီလောကမှာ မသေမျိုးလမ်းစဉ်ကလည်း မရှိတော့ဘူး... ဒါ ငါ့အတွက် အကြီးမားဆုံး အခွင့်အရေးပဲ။"

ထိုထူးဆန်းသော လူသည် ရူးသွပ်သူတစ်ဦးကဲ့သို့ ကောင်းကင်ကို ကြည့်ကာ အော်ဟစ်ရယ်မောနေသဖြင့် အနားရှိ လူငယ်သိုင်းပညာရှင်များမှာ ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေကြသည်။

သို့သော် နောက်တစ်ခဏတွင် သူက သူတို့ကို ကြည့်လိုက်၏။

"ကမ္ဘာကြီး ပြောင်းလဲတော့မှာဆိုတော့ ငါ့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ်အထိ မြန်မြန် ပြန်ရောက်အောင် လုပ်ရမယ်။ ငါ့ရဲ့ သွေးသန့်စင်ခြင်း မိစ္ဆာသိုင်းကို တကယ် တတ်ကျွမ်းမှပဲ အခွင့်အရေးတွေအတွက် ယှဉ်ပြိုင်နိုင်မှာ။"

"အား အဘိုး... ကျွန်တော်တို့ကို လွှတ်ပေးပါ၊ အသက်ကို ချမ်းသားပေးပါဗျာ" လူငယ်များမှာ ထိုလူ၏ သွေးရောင်လွှမ်းနေသော မျက်လုံးများကို မြင်သည်နှင့် ထိတ်လန့်တကြား အော်ဟစ်တောင်းပန်ကြတော့၏။

သို့သော် ယင်းမှာ အချည်းနှီးပင်။ သူက ထိုသူများထဲမှ မိန်းကလေးတစ်ဦး၏ ဦးခေါင်းကို လှမ်းကိုင်လိုက်သည်။

မိစ္ဆာသိုင်းကို အသက်သွင်းလိုက်သည်နှင့် သွေးစီးကြောင်းတစ်ခုသည် သူမ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ ထွက်ပေါ်လာပြီး ထိုလူ၏ ကိုယ်တွင်းသို့ စီးဝင်သွားလေသည်။ မိန်းကလေးမှာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်ရင်း မျက်စိရှေ့တွင်ပင် အိုမင်းရင့်ရော်သွားကာ နောက်ဆုံးတွင်တော့ အသက်ပျောက်သွားတော့၏။

"ကိုကို... ကယ်ပါဦး..." မိန်းကလေးသည် နောက်ဆုံးထွက်သက်တွင် တိုးညင်းစွာ ရေရွတ်ရင်း သေဆုံးသွားလေ၏။

"ညီမလေး" ကျန်ရှိနေသော လူငယ်များမှာ ဤထိတ်လန့်ဖွယ် မြင်ကွင်းကြောင့် ရင်ကွဲမတတ် အော်ဟစ်နေကြသော်လည်း သူတို့၏ ကံကြမ္မာမှာလည်း ထိုနည်းတူပင် ဖြစ်သည်။

ထိုထူးဆန်းသော လူ၏ လက်ချက်ဖြင့် တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး သွေးစုပ်ခံရကာ သေဆုံးသွားကြရ၏။

နောက်ဆုံး လူငယ်တစ်ဦးမှာမူ ဆရာ့စကားကို နားမထောင်ဘဲ ဂိုဏ်းပြင်ပသို့ ထွက်လာခဲ့မိသည်ကို နောင်တရနေမိသည်။ သူသည် သူတို့၏ ဓားကွက်ဖြင့် ဤမိစ္ဆာကို သတ်နိုင်မည်ဟု ထင်မှတ်ခဲ့သော်လည်း အမှန်တကယ်တွင်မူ သိုင်းကွက်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် အဖမ်းခံခဲ့ရခြင်း ဖြစ်သည်။

ထိုလူမှာတော့ လူငယ်များ သေဆုံးသွားသည်ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ထိုင်ကာ စုပ်ယူထားသော အနှစ်သာရများကို ပြန်လည်ခြေဖျက်နေလေ၏။ သို့သော် သူက မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်၏။

"ဒီအမှိုက်တွေရဲ့ ပါရမီက အရမ်း ညံ့လွန်းတယ်။ ငါ့ရဲ့ အရိုးတွေကိုတောင် နည်းနည်းလေးမှ တိုးတက်အောင် မလုပ်ပေးနိုင်ဘူး။ ကြည့်ရတာ သာမန်သိုင်းပညာရှင်တွေက ငါ့အတွက် အသုံးမဝင်တော့ဘူးပဲ။ ရာစုနှစ်တစ်ခုမှာ တစ်ယောက်ပေါ်တဲ့ ပါရမီရှင်တွေရဲ့ သွေးကို စုပ်နိုင်မှပဲ ငါ့ပါရမီက ထပ်တိုးတော့မှာ။"

"ယွင်အာ ယွင်အာ မင်း ဘယ်မှာလဲ။" ရုတ်တရက် စိုးရိမ်တကြီး အော်ဟစ်သံတစ်ခု ထွက်ပေါ်လာသည်။

ထိုအသံမှာ စွမ်းအားပြည့်ဝလှသဖြင့် မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း သိသာလှ၏။

ထူးဆန်းသော လူသည် တွန့်ဆုတ်မနေဘဲ သူ၏ အငွေ့အသက်များကို ဖုံးကွယ်ကာ ချက်ချင်း ထွက်ခွာသွားလေသည်။ လက်ရှိတွင် သူသည် မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူနှင့် တိုက်ခိုက်ရန် မစွမ်းသာသေးပေ။ သူ၏ သွေးသန့်စင်ခြင်းသိုင်းမှာ မပြီးမြောက်သေးသဖြင့် ထိပ်တိုက်ရင်ဆိုင်ပါက အထိနာနိုင်သည်ကို သူ သိထားသည်။

"ဟင်း….. ငါ့ရဲ့ မိစ္ဆာသိုင်းပြီးမြောက်သွားတဲ့နေ့ကျရင် မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူတချို့ကို ဖမ်းပြီး အရသာ မြည်းစမ်းကြည့်ဦးမယ်။" ဒေါသနှင့် သတ်ဖြတ်လိုစိတ်များ ပြင်းထန်နေသော်လည်းပဲ သူသည် ဤနေရာမှ ဝေးရာသို့ အမြန် ပြေးထွက်သွားတော့၏။

"အား မိစ္ဆာကောင် ငါ လီကျန့်ရှန်း ကျိန်ဆိုတယ်... မင်း ဘယ်ကိုပဲ ပြေးပြေး ငါ့ဓားနဲ့ မင်းကို မသေသေအောင် လိုက်သတ်မယ်" ရွာပျက်အတွင်းမှ နာကျင်စွာ ကြုံးဝါးသံ ထွက်ပေါ်လာသော်လည်း ထိုလူမှာမူ အဝေးသို့ ရောက်ရှိသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် အထင်သေးစွာ ပြုံးလိုက်ရုံသာ ရှိတော့သည်။

"ဂိုဏ်းတွေက မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူတွေကို ပိုလွှတ်လာကြပြီ။ ပါရမီရှင်တွေကလည်း ဂိုဏ်းထဲကနေ အပြင်မထွက်ကြတော့ဘူး။ ဒီကျီကျိုး မှာ ဆက်နေလို့ မဖြစ်တော့ဘူးပဲ။ တခြားနေရာကို ပြောင်းရမယ်... ဒါပေမဲ့ ဘယ်ကို သွားရင် ကောင်းမလဲ။"

သူက စဉ်းစားလိုက်သည်။ "ငါ့ရဲ့ အရိုးတွေကို မြှင့်တင်ချင်ရင် ပါရမီရှင်လူငယ်တွေရဲ့ သွေးနဲ့ ရိုးတွင်းခြင်ဆီတွေကို ဆက်စုပ်ယူရမယ်။ ကျီကျိုးက လူငယ်တွေကတော့ ငါ့ကို ကြောက်နေကြပြီ။ ဒါပေမဲ့ တခြားပြည်နယ်တွေကတော့ သိပ်မသိသေးဘူး။ ငါ ကြားဖူးတာတော့ ဒီအနီးအနားက ချန်းကျိုးမှာ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်နှစ်က သိုင်းပါရမီရှင်တစ်ယောက် ပေါ်ခဲ့တယ်ဆိုပဲ။ အသက် ၁၇ နှစ်နဲ့ လျှို့ဝှက်နဂါးစာရင်းမှာ အဆင့်အမြင့်ကြီး ရထားတာတဲ့။ ကောင်းကင်ရဲ့ မျက်နှာသာပေးမှုကို ခံရတဲ့သူတောင် ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ကောလာဟလတွေ ရှိတယ်။"

ဤအခိုက်၌ သူ၏ မျက်လုံးများ အရောင်လက်သွား၏။ "ကမ္ဘာကြီး ပြန်လည်နိုးထလာတဲ့အချိန်မှာ ကံကြမ္မာရဲ့သားတော်တွေ အများကြီး ပေါ်လာလိမ့်မယ်။ အဲဒီပါရမီရှင်တွေရဲ့ စွမ်းအင်တွေကိုသာ ငါ လုယူနိုင်ရင် ငါ့ရဲ့ အရိုးတွေက အစွမ်းထက်ဆုံး ဖြစ်လာလိမ့်မယ်။ အဲဒီအခါကျရင် အနာဂတ်မှာ မိစ္ဆာဘိုးဘေး ဖြစ်ဖို့က ဘာမှ မခက်တော့ဘူး။"

"ချန်းကျိုးက အဲဒီကောင်လေး နာမည်က... ငါ မှတ်မိသလောက်ဆိုရင် လုချင်းတဲ့။ ကောင်းပြီလေ... ငါ့ရဲ့ အထွတ်အထိပ် လမ်းစဉ်အတွက် မင်းကိုပဲ ပထမဆုံး စားသောက်ပွဲအဖြစ် သတ်မှတ်လိုက်တော့မယ်။"

အခန်း ၂၁၂ - ပြန်လာခြင်းနှင့် နောက်ဆက်တွဲအခြေအနေများ

ဝေ့ရှန်ဟိုင်သည် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေသော မျက်နှာဖြင့် သမားတော်ကြီးကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"သမားတော်ကြီး... အခုနက ဘာဖြစ်တာလဲဗျ။"

သူတို့နှစ်ဦးသည် မက်မွန်ပင်အောက်တွင် လက်ဖက်ရည်သောက်ရင်း စကားပြောနေကြစဉ် ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာသော ကောင်းကင်နှင့် မြေကြီး၏ တုန်ခါမှုကြောင့် ကြောင်အမ်းသွားခဲ့မိလေ၏။

ဝေ့ရှန်ဟိုင်မှာ ဘာဖြစ်မှန်း မသိသဖြင့် သမားတော်ကြီးကိုသာ မေးမြန်းနိုင်လေသည်။

သမားတော်ကြီး၏ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ မိမိထက် များစွာ သာလွန်သဖြင့် တစ်စုံတစ်ခုကို သိမြင်လိမ့်မည်ဟု သူ ယူဆထား၏။

သမားတော်ကြီး၏ မျက်နှာမှာ တည်ငြိမ်နေသော်လည်း ခေတ္တမျှ အာရုံခံကြည့်ပြီးနောက် သက်ပြင်းချလိုက်သည်။

"ဒဏ္ဍာရီလာ ကမ္ဘာလောကကြီးရဲ့ အသွင်ကူးပြောင်းမှု စတင်တော့မယ်ထင်ပါရဲ့ဗျာ။"

"ဒါဆို ထျန်းကျီမျှော်စင်က ပြောခဲ့တဲ့ ကြီးမားတဲ့ အပြောင်းအလဲက စတော့မယ်လို့ ဆိုလိုတာလား။" ဝေ့ရှန်ဟိုင်၏ တစ်ကိုယ်လုံး တုန်ယင်သွားလေသည်။

သမားတော်ကြီးက ခေါင်းညိတ်ရင်း ပြောလိုက်၏။ "အဲဒီလိုလို့ ထင်တာပဲ။ အခုနက တုန်ခါမှုက ကမ္ဘာမြေဆီက လာတာပဲ။ လောကကြီးထဲမှာ အားပျော့တဲ့ ပြောင်းလဲမှုတချို့ ရှိနေပြီဆိုတာကိုတော့ ကျုပ် ခပ်ရေးရေး အာရုံခံမိတယ်။ ဒါပေမဲ့ ဒီပြောင်းလဲမှုတွေက မထင်ရှားသေးလို့ သတိထားမိဖို့တော့ ခက်နေဦးမှာပဲ။"

"ဒါဆိုရင် အဲဒီအပြောင်းအလဲက ဘယ်နေရာမှာ အတိအကျ ဖြစ်လာမှာလဲဗျ။" ဝေ့ရှန်ဟိုင်က ဇဝေဇဝါဖြင့် မေးမြန်းနေဆဲ ဖြစ်၏။

သမားတော်ကြီးက ခေါင်းခါရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ဒါတော့ ကျုပ်လည်း မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ကောင်းကင်နဲ့ မြေကြီးက ဒီလို လက္ခဏာတွေ ပြနေပြီဆိုတော့ တကယ့်အပြောင်းအလဲက ဘာလဲဆိုတာ မကြာခင် သိကြရတော့မှာပေါ့။"

အမှန်စင်စစ် သမားတော်ကြီးမှာ အနည်းငယ်မျှ သိထားပြီး ဖြစ်လေသည်။ လုချင်း ပြသခဲ့သော စာအုပ်ထဲမှ ခန့်မှန်းချက်များသာ မှန်ကန်ခဲ့ပါက ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပြန်လည်နိုးထခြင်းသည် အမှန်တကယ် စတင်နေပြီ ဖြစ်၏။

သို့သော် ၎င်းမှာ ရှေးဟောင်းခန့်မှန်းချက်တစ်ခုသာ ဖြစ်သဖြင့် အတည်မပြုနိုင်သေးသရွေ့ သမားတော်ကြီးမှာလည်း စိတ်ချလက်ချ မပြောရဲပေ။

ဝေ့ရှန်ဟိုင်က သက်ပြင်းချရင်း ပြောလိုက်သည်။ "တကယ်လို့ ကမ္ဘာကြီးက ပြောင်းလဲတော့မှာဆိုရင်တော့ မငြိမ်မသက်ဖြစ်မယ့် ခေတ်ပျက်ကြီး ရောက်လာတော့မှာပဲ။"

သမားတော်ကြီးသည်လည်း တိတ်ဆိတ်သွားလေသည်။ အမှန်တော့ သူသည် အစောပိုင်းက ကမ္ဘာမြေ၏ အသံထဲတွင် အခြားအရာအချို့ကိုလည်း အာရုံခံမိခဲ့၏။ သို့သော် လောလောဆယ်တွင် ထုတ်ပြောရန် မသင့်တော်သေးပေ။

ထိုအချိန်တွင် ရှောင်ယန်သည် ရှောင်လီကို ပွေ့ချီလျက် အိပ်ချင်မူးတူးဖြင့် အိမ်ထဲမှ ထွက်လာကာ မျက်လုံးကို ပွတ်ရင်း မေးလိုက်သည်။

"အဘိုးချန်... အပြင်မှာ ဘာတွေ ဖြစ်နေတာလဲဟင်၊ အရမ်း ဆူညံနေတာပဲ။"

သူမသည် အိမ်ထဲတွင် ရှောင်လီနှင့်အတူ တစ်ရေးအိပ်နေစဉ် ဆူညံသံများကြောင့် လန့်နိုးလာခဲ့ပါ၏။ သို့သော် သူမ၏ စကားကြောင့် သမားတော်ကြီးနှင့် ဝေ့ရှန်ဟိုင်တို့မှာ တုန်လှုပ်သွားကြလေသည်။

ဝေ့ရှန်ဟိုင်က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "ရှောင်ယန်... သမီး အခုနက အသံတွေကို ကြားလိုက်ရတာလား။"

ရှောင်ယန်က ဇဝေဇဝါဖြင့် ပြန်ပြောလိုက်သည်။ "ဟုတ်တယ်လေ... အသံက အရမ်းကျယ်တာပဲ။ သမီး ဘယ်လိုလုပ် မကြားဘဲ နေမှာလဲ အဘိုးဝေ့ရဲ့။ တစ်ယောက်ယောက် အိမ်ဖြိုနေတာလားဟင်။"

ဝေ့ရှန်ဟိုင်မှာ ရှောင်ယန်ကို မယုံနိုင်သကဲ့သို့ ကြည့်ကာ ပါးစပ်အဟောင်းသား ဖြစ်နေတော့သည်။

သမားတော်ကြီးမှာမူ သူ ဘာကြောင့် ဤမျှ အံ့သြနေရသည်ကို နားလည်လေသည်။

အခုနက ကြားလိုက်ရသော ကမ္ဘာမြေ၏ အသံမှာ နိယာမများ ပြောင်းလဲခြင်း၏ ပြယုဂ်ဖြစ်ပြီး သာမန်အသံမဟုတ်သဖြင့် သာမန်နားဖြင့် ကြားနိုင်ရန် ခက်ခဲလှ၏။

မိမိ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအားကို ပျိုးထောင်ထားသည့် မဟာသခင်များနှင့် မွေးဖွားပြီးနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူများသာ ထိုကျယ်ပြောလှသော အသံကို အာရုံခံနိုင်ခြင်း ဖြစ်သည်။ သို့သော် ရှောင်ယန်ကဲ့သို့ ကလေးငယ်တစ်ဦးက အိပ်ပျော်နေစဉ်မှာပင် ကြားနိုင်ခဲ့သည်ဆိုသောကြောင့် ဝေ့ရှန်ဟိုင်မှာ မည်သို့ မအံ့သြဘဲ နေနိုင်ပါမည်နည်း။

သို့သော် သမားတော်ကြီးမှာမူ အတွင်းရေးအချို့ကို သိထားလေသည်။ လုချင်းသည် ရှောင်ယန်ကို မြေကမ္ဘာသွေးကြော ဝိညာဉ်အရည်များ တိုက်ကျွေးထားကြောင်း သူ သိ၏။ ထိုအရည်၏ အစွမ်းထက်ပုံကို သူကိုယ်တိုင်လည်း ကြုံတွေ့ခဲ့ရဖူးလေသည်။

၎င်းသည် လူတစ်ဦး၏ ပါရမီကို မြှင့်တင်ပေးရုံသာမက ကံကောင်းပါက ထူးခြားသော စွမ်းရည်များကိုပါ ပေါ်ထွက်လာစေနိုင်ပေ၏။ ထို့ကြောင့် ရှောင်ယန်သည် ဝိညာဉ်အရည်ကြောင့် ကမ္ဘာမြေ၏ အသံကို "နားထောင်" နိုင်သည့် ထူးခြားသော ပါရမီတစ်ခုကို ရရှိသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

ဝေ့ရှန်ဟိုင်မှာ ထိုအခါမှ သဘောပေါက်သွားကာ ပြောလိုက်သည်။ "သမားတော်ကြီး... ကြည့်ရတာ ရှောင်ယန်လေးရဲ့ ပါရမီကလည်း သာမန်မဟုတ်ဘူးပဲ။"

သူသည် ရှောင်ယန်ကို ရတနာတစ်ပါးကို ကြည့်သကဲ့သို့ အံ့သြစွာဖြင့် ကြည့်နေမိသည်။

ယခင်က သူသည် ရှောင်ယန်ကို အခြားကလေးများထက် ပို၍ ဉာဏ်ကောင်းပြီး ချစ်စရာကောင်းသည်ဟုသာ ထင်မှတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်၏။

လုချင်း၏ ညီမဖြစ်ပြီး သမားတော်ကြီး၏ အနီးကပ် ပြုစုစောင့်ရှောက်မှုအောက်တွင် ရှိနေသဖြင့် သာမန်ကလေးများထက် သာလွန်နေသည်မှာ သဘာဝကျသည်ဟု သူ ယူဆခဲ့သည်။

သို့သော် ယခုမူ အခြေအနေမှာ ထိုမျှမကတော့ပေ။ မည်သည့်ကျင့်ကြံမှုမျှ မရှိဘဲ ကမ္ဘာလောကကြီး၏ နိယာမအသံများကို "နားထောင်" နိုင်သည်ဆိုပါက ရှောင်ယန်တွင် ထူးခြားသော ပါရမီတစ်ခု ရှိနေသည်မှာ သိသာလှပေ၏။

ထို့ပြင် လုချင်းမှာလည်း နှစ်တစ်ထောင်မှ တစ်ယောက်ပေါ်သော ပါရမီရှင်တစ်ဦး ဖြစ်ရာ သွေးချင်းတော်စပ်သော ရှောင်ယန်မှာ မည်သို့လျှင် သာမန်လူ ဖြစ်နေပါမည်နည်း။

သူမသည် ငယ်ရွယ်သေးသဖြင့် ပါရမီများ မပေါ်လွင်သေးခြင်းသာ ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။ ဝေ့ရှန်ဟိုင်သည် တွေးလေလေ မှန်လေလေဟု ခံစားရသဖြင့် ရှောင်ယန်ကို ကြည့်သော မျက်လုံးများမှာ ပို၍ပင် စိတ်ဝင်တစား ရှိလာတော့သည်။

သူက လှည့်ကာ မေးလိုက်သည်။ "သမားတော်ကြီး... ရှောင်ယန်က အခု အသက်ခုနစ်နှစ် ရှိနေပြီပဲ။ ဘာလို့ ဆရာ့ဆီမှာ သိုင်းပညာ မသင်သေးတာလဲဗျ။"

သမားတော်ကြီးသည် ဝေ့ရှန်ဟိုင်၏ စိတ်ကူးကို သိလိုက်သဖြင့် လုချင်း ပြောခဲ့ဖူးသည်များကို သတိရကာ ခေါင်းခါပြလိုက်သည်။

"အားချင်းက ပြောဖူးတယ်ဗျ... ရှောင်ယန်ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုလမ်းစဉ်က ထူးခြားလို့ အလောတကြီး မလုပ်သင့်ဘူးတဲ့။ သူကိုယ်တိုင် အချိန်အခါကို စောင့်ပြီး စီစဉ်ပေးလိမ့်မယ်... အဲ့ဒါကြောင့် ကျုပ်လည်း ဝင်မစွက်ဖက်တော့ဘူး။"

လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်အတွင်း သမားတော်ကြီးသည်လည်း ရှောင်ယန်ကို သိုင်းသင်ပေးရန် လုချင်းကို မေးမြန်းဖူးသော်လည်း လုချင်းက အချိန်မကျသေးဟုသာ အမြဲဆိုခဲ့လေသည်။ ထို့ကြောင့် ရှောင်ယန်မှာ ယခုအချိန်အထိ ကျင့်ကြံမှုကို တရားဝင် မစတင်ရသေးခြင်း ဖြစ်၏။

ဝေ့ရှန်ဟိုင်သည် ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရှောင်ယန်ကို တပည့်အဖြစ် လက်ခံရန် စိတ်ကူးမှာ မဖြစ်နိုင်ကြောင်း သိသွားလေသည်။ သူ၏စိတ်ထဲတွင် လုချင်းသည် သမားတော်ကြီးထက်ပင် ပို၍ နက်နဲဆန်းကြယ်သူ ဖြစ်၏။ လုချင်းကိုယ်တိုင် စီစဉ်ထားသည်ဆိုပါက ရှောင်ယန်ကို အခြားတစ်ဦးထံတွင် အလွယ်တကူ ဆရာတင်ခိုင်းလိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။

ရှောင်ယန်က သမားတော်ကြီး လုချင်းအကြောင်း ပြောသည်ကို ကြားသောအခါ နှုတ်ခမ်းလေးစူလျက် ဝမ်းနည်းသလို ပြောလိုက်သည်။ "အဘိုးချန်... ကိုကိုက အခုထိ ပြန်မလာသေးဘူးလားဟင်။ တောထဲမှာ ဘယ်လောက်တောင် ကြာဦးမှာလဲ... ညီမလေး ကိုကို့ကို လွမ်းလှပြီ။"

သမားတော်ကြီးကလည်း တွေးတောရင်း ပြောလိုက်သည်။ "ဟုတ်ပါရဲ့... အားချင်းက ဒီတစ်ခါ ဘာလို့ အကြာကြီး နေနေတာပါလိမ့်။"

ဝေ့ရှန်ဟိုင်လည်း စိတ်ဝင်တစား မေးမြန်းလာ၏။

ယခင်က လုချင်းသည် မိမိနှင့် စမ်းပြီးတိုက်ခိုက်ကြည့်ပြီးနောက်၌ ထိုးထွင်းသိမြင်မှုအချို့ ရရှိခဲ့သည်ဟု ဆိုကာ တောထဲ ဝင်သွားသည်မှာ ခုနစ်ရက်ပင် ရှိသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ယခင်က လုချင်းမှာ ဤမျှကြာအောင် နေလေ့မရှိပေ။ သို့မဟုတ် လုချင်းသည် မွေးရာပါနယ်ပယ်သို့ တိုက်ရိုက် တက်လှမ်းရန် ကြိုးစားနေခြင်းလော။

ထိုသို့ တွေးမိသည်နှင့် ဝေ့ရှန်ဟိုင်၏ ရင်ထဲတွင် လှုပ်ခတ်သွားလေသည်။ တကယ်သာ မှန်ခဲ့ပါက ၎င်းမှာ သာမန်ကိစ္စ မဟုတ်တော့ပေ။

လုချင်းမှာ အသက်မည်မျှ ရှိသေးသနည်း။ သူသာ မွေးရာပါနယ်ပယ်သို့ အမှန်တကယ် ရောက်ရှိသွားပါက တစ်လောကလုံးကို တုန်လှုပ်သွားစေမည် ဖြစ်ပြီး မြင့်မြတ်သော လျှို့ဝှက်နယ်မြေ လေးခုပင်လျှင် အာရုံစိုက်လာကြပေလိမ့်မည်။

သမားတော်ကြီးကလည်း ဇဝေဇဝါဖြင့် ပြောလိုက်၏။ "ကျုပ်လည်း မသိဘူးဗျ။ အားချင်းက ခဏပဲသွားမှာလို့ပဲ ပြောသွားတာ... ဘယ်လောက်ကြာမယ်လို့ မပြောသွားဘူး။"

လုချင်းသည် သူနှင့် ရှောင်လီတို့ ရှာဖွေတွေ့ရှိထားသော မြေကမ္ဘာသွေးကြော ဝိညာဉ်အရည်များ ထွက်ရှိသည့် တောနက်ထဲရှိ နေရာတွင် ရှိနေမည်ကို သမားတော်ကြီး သိသော်လည်း ရှောင်ယန် ရှိနေသဖြင့် သူ ဤမျှကြာအောင် မနေဖူးပေ။

ယခုတစ်ကြိမ်မှာမူ အမှန်တကယ်ပင် ထူးခြားနေလေသည်။ ကံမကောင်းသည်မှာ ထိုလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော နေရာသို့ သူ မရောက်ဖူးခြင်းပင်။

ရှောင်လီသည်လည်း ရှောင်ယန်၏ အနားတွင်သာ အမြဲရှိနေပြီး လုချင်းနှင့် ရှောင်ယန်မှလွဲ၍ ကျန်သူများ၏ စကားကို နားမထောင်ပေ။ သို့မဟုတ်ပါက သူ သွားရောက် ကြည့်ရှုနိုင်ပေလိမ့်မည်။

ဝှီး

သမားတော်ကြီးနှင့် အခြားသူများ လုချင်းအကြောင်း တွေးနေစဉ်မှာပင် ရှောင်ယန်၏ ရင်ခွင်ထဲရှိ ရှောင်လီသည် ရုတ်တရက် ခုန်ထွက်သွားပြီး အပြင်ဘက်သို့ ပြေးထွက်သွားလေသည်။ လူတိုင်း ကြောင်အမ်းသွားပြီးနောက် အမြန် လှည့်ကြည့်လိုက်ကြ၏။

ထိုအခါ ခြံဝင်းတံခါးဝတွင် ရပ်နေသော လူတစ်ယောက်ကို တွေ့လိုက်ရလေသည်။ ရှောင်လီမှာ ထိုသူ၏ ပုခုံးပေါ်တွင် ရောက်နေပြီး သူ့ကို ပွတ်သီးပွတ်သပ် လုပ်နေ၏။ ထိုသူမှာ လုချင်းမှလွဲ၍ အခြားသူ မဟုတ်ပေ။

"ကိုကို"

ရှောင်ယန်သည် လုချင်းကို မြင်သည်နှင့် လက်နှစ်ဖက်ကို ဆန့်ကာ ပြေးသွားပြီး လုချင်း၏ ရင်ခွင်ထဲသို့ ခုန်ဝင်လိုက်လေသည်။

လုချင်းမှာ သူမ ပြုတ်ကျမည်စိုးသဖြင့် အမြန် လှမ်းဖမ်းလိုက်ရ၏။ ကလေးမလေးက သူ့ရင်ခွင်ထဲတွင် ခေါင်းကို ဝှက်ထားပြီး ငိုတော့မည့် အမူအရာ ဖြစ်နေသဖြင့် သူက သူမ၏ ဆံပင်လေးကို ပွတ်သပ်ပေးလိုက်သည်။

သူက ပြောလိုက်သည်။ "ကိုကို တောင်းပန်ပါတယ်... ဒီတစ်ခါ အကြာကြီးနေမိလို့ ညီမလေး စောင့်နေရတာပေါ့။"

ကံကောင်းသည်မှာ ရှောင်ယန်၏ စိတ်ကူးယဉ်မှုများမှာ မြန်မြန်လာပြီး မြန်မြန်ပြန်သွားတတ်သဖြင့် ချော့ရလွယ်ကူခြင်းပင် ဖြစ်၏။ မကြာမီမှာပင် လုချင်း၏ ချော့မော့မှုကြောင့် သူမ ပြန်လည် ရယ်မောနိုင်သွားလေသည်။

ရှောင်ယန်ကို ချော့ပြီးနောက် လုချင်းသည် သူမကို မြေကြီးပေါ် ပြန်ချပေးလိုက်ကာ သမားတော်ကြီးနှင့် ဝေ့ရှန်ဟိုင်တို့ဆီသို့ လာလိုက်၏။ သူက ဝေ့ရှန်ဟိုင်ကို ဦးစွာ နှုတ်ဆက်ပြီးနောက် သမားတော်ကြီးကို ပြောလိုက်သည်။

"ဆရာ... တပည့် ပြန်ရောက်ပါပြီ။"

"အေး... ပြန်လာတာ ကောင်းတယ်" သမားတော်ကြီးက ခေါင်းညိတ်ပြပြီး လုချင်း ဘာကြောင့် ဤမျှကြာနေရသည်ကို မမေးမြန်းပေ။ သို့သော် ဝေ့ရှန်ဟိုင်မှာမူ သူ၏ စူးစမ်းလိုစိတ်ကို မထိန်းနိုင်တော့ချေ။

သူက မျှော်လင့်ချက်အပြည့်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။ "သခင်လေးလု... မင်း ဒီတစ်ခါတော့ မွေးရာပါနယ်ပယ်ကို ရောက်သွားပြီလား။"

လုချင်း၏ ကိုယ်မှ မွေးရာပါနယ်ပယ်၏ ထူးခြားသော အရှိန်အဝါမျိုး မရသော်လည်း သူသည် လုချင်း၏ အဆင့်အစစ်အမှန်ကို မသိနိုင်သည်မှာ ကြာပြီ ဖြစ်၏။ ထို့ကြောင့် လုချင်းတွင် မွေးရာပါနယ်ပယ်၏ အငွေ့အသက်ကို ဖုံးကွယ်ထားနိုင်သည့် လျှို့ဝှက်နည်းလမ်းတစ်ခုခု ရှိနေပါကလည်း သူ အံ့သြမည် မဟုတ်ပေ။

လုချင်းက ခေါင်းခါရင်း ပြောလိုက်သည်။ "မရောက်သေးပါဘူးဗျ။ ဒီတစ်ခါမှာ အသိတချို့ ရခဲ့ပေမဲ့ ဒါက ကျွန်တော့်ရဲ့ အခြေခံကို ပိုပြီးတော့ခိုင်မာစေရုံပဲ ရှိပါသေးတယ်ဗျ။ မွေးရာပါနယ်ပယ်ကိုတော့ မရောက်သေးပါဘူး။"

"အဲဒီလိုလား" ဝေ့ရှန်ဟိုင်မှာ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားသော်လည်း ပြန်လည် ချော့မော့အားပေးလိုက်သည်။ "သခင်လေးလု... စိတ်ဓာတ်မကျပါနဲ့။ မွေးရာပါနယ်ပယ်ဆိုတာ ဆန်းကြယ်ပေမဲ့ မင်းရဲ့ ပါရမီနဲ့ဆိုရင် အဲဒီအဆင့်ကို ရောက်ဖို့က အချိန်တစ်ခုပဲ လိုတာပါ။ မင်းရဲ့ အခြေခံတွေ ပိုပြီး စုဆောင်းမိသွားရင် အလိုလို ပေါက်ကွဲထွက်လာမှာ သေချာပါတယ်။"

"လမ်းညွှန်ပေးတဲ့အတွက် ကျေးဇူးတင်ပါတယ် သခင်ကြီးဝေ့" လုချင်းက ကျေးဇူးတင်စကား ဆိုလိုက်လေသည်။

သူက ဆက်လက် မေးမြန်းလိုက်၏။ "ဆရာ... နေ့လယ်စာ စားပြီးကြပြီလားဗျ။"

"မစားရသေးပါဘူးကွာ။"

"ဒါဆိုရင် အတော်ပဲ။ ကျွန်တော်လည်း တောထဲနေနေတာ ရက်နည်းနည်း ကြာသွားတော့ နည်းနည်း ဗိုက်ဆာနေပြီလေ။ ကျွန်တော် အခုပဲ ဟင်းနည်းနည်းသွားချက်လိုက်ပါ့မယ်။"

မြေကမ္ဘာဝိညာဉ်ပုလဲကို သန့်စင်ခြင်းမှာ ဤမျှကြာလိမ့်မည်ဟု လုချင်း မထင်မှတ်ခဲ့ပေ။ သူ၏ ကျင့်ကြံမှု မြင့်မားပြီး သွေးနှင့် ချီစွမ်းအားများ ကောင်းမွန်နေခြင်းကြောင့်သာ သူ့ခန္ဓာကိုယ်မှာ ခံနိုင်ရည် ရှိနေခြင်း ဖြစ်၏။

"အေး... သွားလေ" သမားတော်ကြီးက သဘောတူလိုက်သည်။

လုချင်းက ဖိတ်ခေါ်လိုက်သည်။ "သခင်ကြီးဝေ့လည်း ဒီမှာပဲ အတူတူ သုံးဆောင်ပါဦး။"

ဝေ့ရှန်ဟိုင်က ရယ်မောရင်း ပြောလိုက်၏။ "ဒါဆိုရင်တော့ ကျုပ် အားမနာတော့ဘူးဗျာ။ မင်းချက်တဲ့ အစားအသောက်တွေက တကယ်ကို ထူးခြားတဲ့ အရသာ ရှိတာ။ နဉ်ယန်နဲ့ ကျိအန်းတို့ဆိုရင် အမြဲ လွမ်းနေကြတာလေ... ဒီနေ့တော့ ကျုပ် ကံကောင်းပြီပေါ့ဗျာ။"

လွန်ခဲ့သော နှစ်နှစ်အတွင်း ဝေ့ရှန်ဟိုင်သည် လုချင်း၏ လက်ရာကို အကြိမ်အနည်းငယ် မြည်းစမ်းခဲ့ဖူးရာ အမှန်တကယ်ပင် ထူးခြားကောင်းမွန်လှသဖြင့် အစားအသောက်ကို ဇီဇာမကြောင်သည့် သူပင်လျှင် အံ့သြခဲ့ရဖူးလေသည်။ လုချင်းကိုယ်တိုင် ချက်ကျွေးမည်ဆိုသောကြောင့် သူလည်း မျှော်လင့်နေမိတော့၏။

"ဒါတွေက ဒီတိုင်းအိမ်ချက်ဟင်းတွေပါပဲဗျာ... ဝေ့သခင်မတို့က မြှောက်ပင့်လွန်းနေကြတာပါ။"

ထို့နောက်တွင်တော့ လုချင်းသည် မီးဖိုချောင်ထဲ ဝင်ကာ နာရီဝက်ခန့်အတွင်း ဟင်းပွဲအချို့ကို ပြင်ဆင်လိုက်လေ၏။

လုချင်း၏ လက်ရာကို မစားရသည်မှာ ရက်အတော်ကြာပြီဖြစ်သဖြင့် ရှောင်ယန်နှင့် ရှောင်လီတို့မှာ ပျော်ရွှင်စွာ စားသောက်နေကြလေသည်။ သမားတော်ကြီးနှင့် ဝေ့ရှန်ဟိုင်တို့မှာလည်း ကျေနပ်အားရစွာ သုံးဆောင်ကြ၏။

ထမင်းစားပွဲတွင် လုချင်းသည် ခရိုင်မြို့တော်ရှိ အခြေအနေများကို မသိမသာဖြင့် စုံစမ်းကြည့်လေသည်။

မြေကမ္ဘာဝိညာဉ်ပုလဲကို သန့်စင်နေစဉ် ခြောက်ရက်၊ ခုနစ်ရက်ခန့် ကြာသွားသဖြင့် သူ မရှိစဉ်အတွင်း ခရိုင်မြို့တော်မှာ မည်သို့ ပြောင်းလဲသွားသည်ကို သိလို၍ ဝေ့ရှန်ဟိုင်ကို မေးမြန်းခြင်း ဖြစ်၏။

မမျှော်လင့်ဘဲ ဝေ့ရှန်ဟိုင်မှာ များစွာ သိထားလေသည်။ ဝေ့မိသားစု၏ လုပ်ငန်းအတော်များများမှာ ခရိုင်မြို့တော်သို့ ပြောင်းရွှေ့ထားပြီး ဖြစ်သဖြင့် သတင်းအချက်အလက်မှာ အလွန် လျင်မြန်ပေသည်။

လုချင်းသည် ခရိုင်မြို့တော်တွင် မွေးရာပါနယ်ပယ် ကျွမ်းကျင်သူတစ်ဦးကို သတ်ဖြတ်ခြင်းကဲ့သို့သော ကြီးမားသည့် ကိစ္စရပ်တစ်ခုကို ဖန်တီးခဲ့ရာ ၎င်းကို ဖုံးကွယ်ထား၍ မရနိုင်ပေ။ ထိုကိစ္စဖြစ်ပြီး နောက်တစ်နေ့မှာပင် ဝေ့မိသားစု၏ သူလျှိုများက သတင်းပေးပို့ခဲ့ပြီး ဖြစ်သဖြင့် သူတို့လည်း ထိုအခြေအနေကို အမြဲ စောင့်ကြည့်နေခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။

ဝေ့ရှန်ဟိုင်က ပြောလိုက်သည်။ "သခင်လေးလု... မင်း မသိသေးဘူး။ ကျန့်မိသားစုက အဘွားကြီးက သူ့ရဲ့ အကြီးဆုံးသား သေသွားကတည်းက လူသားယဇ်ပူဇော်တာကို တိတ်တိတ်လေး လုပ်ခဲ့တာတဲ့။ အဲဒီနေ့က ခရိုင်အုပ်ချုပ်ရေးမှူးက မြို့ထဲက အင်အားကြီးသူတွေကို ဖိတ်ပြီး ဂူဗိမာန်ကို ဖွင့်စစ်ဆေးကြည့်လိုက်တော့ ယဇ်ပူဇော်တာမှာ သုံးတဲ့ ရွှံ့ရုပ်တုပေါင်း ဒါဇင်နဲ့ချီပြီး တွေ့ခဲ့ရတာတဲ့လေ။ ကျန့်မိသားစုက အဘွားကြီးက တကယ်ကြီး ရူးသွပ်နေခဲ့တာပဲ။ အဲဒီလျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်တဲ့ ကျွမ်းကျင်သူက ဘာလို့ ဒေါသထွက်ပြီး သူ့ကို သတ်လိုက်လဲဆိုတာ အံ့သြစရာမရှိတော့ပါဘူး။ အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ကျုပ်သာ ဒါကို ကြိုသိခဲ့ရင် ကျုပ်ကိုယ်တိုင်လည်း အဲဒီအဘွားကြီးကို သင်ခန်းစာ ပေးမိမှာပဲ။ အဲဒီလျှို့ဝှက်ကျွမ်းကျင်သူက တကယ်ကို ပြတ်သားတာဗျာ... အဘွားကြီးကို သတ်ရုံတင်မကဘူး၊ သူ အရမ်းတန်ဖိုးထားတဲ့ သားမြေးတွေရဲ့ ဂူဗိမာန်တွေနဲ့ ခေါင်းတလားတွေကိုလည်း ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သေးတယ်လေ။ ပြီးတော့ သူ့ရဲ့ ဒုတိယသားကိုလည်း မြှားနဲ့ ပစ်သတ်သွားသေးတာ... တကယ်ကို အားရစရာပဲဗျာ။"

ခရိုင်မြို့တော်၏ အဖြစ်အပျက်များကို ပြန်ပြောပြပြီးနောက် ဝေ့ရှန်ဟိုင်မှာ သက်ပြင်းချနေမိသည်။

လုချင်းက အံ့သြဟန်ဆောင်ကာ မေးလိုက်၏။ "အဲ့ဒီလိုတွေ တကယ် ဖြစ်ခဲ့တာလားဗျ။ အဲဒီ လျှို့ဝှက်ကျွမ်းကျင်သူက ဘယ်သူလဲဆိုတာ တစ်ယောက်ယောက် သိကြလားဗျ။"

သမားတော်ကြီးမှာမူ ထိုအကြောင်းများကို ကြိုပြီးကြားဖူးဟန်ရှိသဖြင့် အံ့သြခြင်း မရှိပေ။

ဝေ့ရှန်ဟိုင်က ဖြေလိုက်သည်။ "အဲ့ဒါက အဆန်းဆုံးပဲ။ အဲဒီလူက ဘယ်ကနေ ရောက်လာမှန်း မသိရသလို သူ့နောက်ခံကိုလည်း ဘယ်သူမှ ရှာမတွေ့ကြဘူးလေ။ ဒါပေမဲ့ သူ့ရဲ့ ခွန်အားကတော့ ကြောက်စရာကောင်းလွန်းတယ်။ ကျန့်မိသားစု အဘွားကြီးကို သတ်ဖို့ ခဏလေးပဲ အချိန်ယူလိုက်တယ်လို့ ပြောကြတာပဲ။ မင်းသိတဲ့အတိုင်း အဲဒီအဘွားကြီးက အသက်ကြီးနေပြီဆိုပေမဲ့ သူက မွေးရာပါနယ်ပယ်ရဲ့ အထွတ်အထိပ်မှာ ရှိနေတဲ့ ကျွမ်းကျင်သူလေ။ ဒါတောင် သူ့ကို ခဏလေးအတွင်း သတ်နိုင်ခဲ့တယ်ဆိုတော့ အဲဒီလူက ဘယ်လောက် အစွမ်းထက်မလဲ တွေးကြည့်ရုံနဲ့တင် သိသာတယ်မလား။ လူအတော်များများကတော့ အဲဒီလူက မွေးရာပါနယ်ပယ်ရဲ့ တစ်ဆင့်ထက်မက မြင့်တဲ့ ကျွမ်းကျင်သူတစ်ယောက် ဖြစ်နိုင်တယ်လို့ ခန့်မှန်းနေကြတာပဲ။"

လုချင်းမှာမူ ဘာမှပြန်မပြောဘဲ နေလိုက်တော့သည်။ ကောလာဟလများမှာ အမှန်တကယ်ပင် ချဲ့ကားလွန်းလှ၏။ သူ မွေးရာပါနယ်ပယ်၏ တစ်ဆင့်မြင့် အဆင့်သို့ မရောက်သေးကြောင်းကို သူကိုယ်တိုင်ထက် ဘယ်သူက ပိုသိပါမည်နည်း။

ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် လုချင်းက မေးလိုက်သည်။ "...ဒီလို ကပ်ဆိုးကြီး ကြုံပြီးတော့ ကျန့်မိသားစု ဘာဖြစ်သွားလဲဗျ။"

ဝေ့ရှန်ဟိုင်က ဖြေလိုက်သည်။ "ဘာဖြစ်ဦးမှာလဲ။ ခရိုင်မြို့တော်က စည်ကားပေမဲ့ မြေကွက်တွေက အရမ်းတန်ဖိုးရှိတာလေ။ ခုဆို ကျန့်မိသားစုရဲ့ အဓိကထောက်တိုင်ကြီး အဘွားကြီးလည်း မရှိတော့ဘူး၊ ကျန့်မိသားစု ခေါင်းဆောင်လည်း သေသွားပြီ၊ ပြီးတော့ လူသားယဇ်ပူဇော်တဲ့ စက်ဆုပ်စရာ ကိစ္စကိုလည်း လုပ်ခဲ့ကြသေးတယ်ဆိုတော့ သူတို့ရဲ့ ကံကြမ္မာက ပြီးဆုံးသွားပြီပေါ့။ ပြီးခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းကပဲ ကျန့်မိသားစုရဲ့သွေးနီးတဲ့ဆွေမျိုးတွေကို မြို့စားကြီးက ဖမ်းပြီးအကျဉ်းချလိုက်တယ်လေ။ ခု အပြစ်ပေးဖို့ လုပ်နေကြပြီတဲ့။ ကျန်တဲ့ သွေးဝေးတဲ့ဆွေမျိုးအသိုင်းအဝိုင်းတွေကိုတော့ ပိုင်ဆိုင်မှုတွေ သိမ်းဆည်းပြီး မြို့ထဲကနေ နှင်ထုတ်လိုက်ကြတာပဲ။ မျိုးဆက်သုံးဆက်တိုင်တိုင် မြို့ထဲကို ဝင်ခွင့်မပြုတော့ဘူးတဲ့လေ... အဲ့အမိန့်ကို ဖောက်ဖျက်ရင် သေဒဏ်ဆိုပြီးတော့တောင် အမိန့်ထုတ်ထားတာတဲ့။ အဲ့ဒါကြောင့် ကျန့်မိသားစုကတော့ တစ်စစီ ပျက်စီးသွားပြီလို့ ပြောလို့ရတာပေါ့။"