အခန်း (၁၉၇-၁၉၈)

အခန်း (၁၉၇) နိုးထလာခြင်း

​"ဒါက မိစ္ဆာမုဆိုး သားရဲရဲ့ ဟိန်းဟောက်သံနဲ့ တူတယ်၊ ဒါပေမဲ့ ဒါက... အများကြီး ပိုသန်မာတယ်..." ဗိုလ်ချုပ်ယောင်က လေးနက်သော မျက်နှာထားဖြင့် ရေရွတ်လိုက်သည်။

​"တိုက်... တိုက်ဖို့ ပြင်ထားကြ။ သူက ပိုသန်မာနေရင်တောင် ကျုပ်တို့... ကျုပ်တို့ အင်အားချင်း ပေါင်းလိုက်ရင် သူ့ကို အနိုင်ယူနိုင်မှာပါ" တော်ဝင်ဆရာဝမ်က သူ၏ သတ္တိကို မနည်းပြန်လည် စုစည်းရင်း ပြောလိုက်သည်။

​"ကျုပ်ကတော့..." ဗိုလ်ချုပ်ယောင် တစ်ခုခု ပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် သူ၏ စကားတို့ ရပ်တန့်သွားသည်။ သူသည် အထက်သို့ မော့ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ ခေါင်းပေါ်မှ တစ်ခုခု ပျံသန်းလာသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းသည် ကောင်းကင်ယံထက်တွင် မြင့်မားစွာ ပျံသန်းနေပုံရသည်။

​"ဒီနေရာကနေ အမြန်ဖယ်ကြဟေ့" ဗိုလ်ချုပ်ယောင်က ကျယ်လောင်စွာ ဟောက်လိုက်ရင်း အရှိန်အဟုန်ဖြင့် နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်သည်။ တော်ဝင်ဆရာ ဝမ်သည်လည်း သူ ခုနက သတ်လိုက်သော မိစ္ဆာမုဆိုး သားရဲ အလောင်းအနားမှ အမြန်ဖယ်လိုက်သည်။

​ကောင်းကင်ထက်တွင် ပျံသန်းနေသော ထိုအရာသည် အောက်သို့ ဆင်းလာသည်နှင့်အမျှ ပို၍ ကြီးမားလာပုံရသည်။ မကြာမီမှာပင် ၎င်းသည် ကောင်းကင်ယံမှ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဆင်းသက်လာခဲ့သည်။

​"ဒါ... ဒါက..." ကောင်းကင်မှ ဆင်းသက်လာသော ထိုသားရဲကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ဗိုလ်ချုပ်ယောင်မှာ စကားများ ထစ်ငေါ့သွားရသည်။

​၎င်းသည် သူတို့ ခုနက သတ်လိုက်သော သားရဲနှင့် ပုံစံတူသော်လည်း တစ်ခုတည်းသော ကွာခြားချက်မှာ ပို၍ ကြီးမားနေခြင်း ဖြစ်သည်။ ယခင် မိစ္ဆာမုဆိုး သားရဲသည် အမြင့် ၁ မီတာခန့် ရှိသော်လည်း ယခု ရှေ့တွင် ရှိနေသော သားရဲမှာ ၁.၅ မီတာခန့် ရှိသည်။ ၎င်းသည် သေဆုံးနေသော မိစ္ဆာမုဆိုး သားရဲငယ်လေးကို သွေးရောင်လွှမ်းသော မျက်လုံးများဖြင့် စိုက်ကြည့်နေသည်။

​၎င်းသည် ဗိုလ်ချုပ်ယောင်နှင့် တော်ဝင်ဆရာ ဝမ်တို့ကို လျစ်လျူရှုကာ အသက်မဲ့နေသော သားရဲငယ်လေးဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

​မိစ္ဆာမုဆိုး သားရဲကြီးသည် သေဆုံးနေသော သားရဲငယ်လေးကို ဝမ်းနည်းကြေကွဲဖွယ် မျက်လုံးများဖြင့် ကြည့်နေရှာသည်။

​၎င်းသည် လမင်းကြီးကို မော့ကြည့်ကာ နာကျင်စွာ ဟိန်းဟောက်လိုက်လေတော့သည်။

​"ဒါ... ဒါက... ကျုပ် သူ့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း အဆင့်ကို မမြင်ရဘူး..." တော်ဝင်ဆရာဝမ်က ဗိုလ်ချုပ်ယောင်ကို တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။

​"ကျုပ်လည်း မမြင်ရဘူး... ဒါက သံသယဖြစ်စရာ မလိုတော့ဘူး။ ဒါ မြေကမ္ဘာအဆင့် မိစ္ဆာမုဆိုး သားရဲပဲ" ဗိုလ်ချုပ်ယောင်သည် ချွေးများ ပြန်လာရင်း ရေရွတ်လိုက်သည်။

​"ငါတို့တွေ အားလုံး သေကုန်ကြတော့မှာပဲ။ ဒီလောက် သန်မာတဲ့ သားရဲမျိုးက ဘယ်သူမှ မသိဘဲ ဒီနေရာမှာ ဘယ်လိုလုပ် ရှိနေနိုင်ရတာလဲ" တော်ဝင်ဆရာဝမ်မှာ သူ၏ မျက်လုံးကိုပင် သူ မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။

​မိစ္ဆာမုဆိုး သားရဲကြီးသည် သားရဲငယ်လေး၏ အသက်မဲ့သော ခန္ဓာကိုယ်ကို ကြည့်ကာ ဝမ်းနည်းပူဆွေးနေပုံရသည်။ ၎င်းသည် တောက်ပသော လမင်းကြီးကို ကြည့်ကာ ထပ်မံ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြန်သည်။

​ထိုဟိန်းဟောက်သံမှာ မိုင်ပေါင်းများစွာအထိ ပဲ့တင်ထပ်သွားသည်။ ထိုအသံကို ကြားလိုက်ရသော သားရဲအားလုံးမှာ မတုန်လှုပ်ဘဲ မနေနိုင်ကြဘဲ ဒူးထောက် အရှုံးပေးလိုက်ကြရသည်။

​"ဒါက... မြေကမ္ဘာအဆင့် မိစ္ဆာမုဆိုး သားရဲပဲ" မင်ယုသည် မျက်လုံးများ ပြူးသွားကာ အာမေဍိတ်သံ ထွက်သွားသည်။

​"ဘာ..." ကျိချင်းမှာ ထိတ်လန့်လွန်းသဖြင့် တစ်ကိုယ်လုံး တောင့်တင်းသွားသည်။ အပြင်ဘက်ရှိ လူများ မည်မျှအထိ ထိတ်လန့်နေကြမည်ကို သူမ တွေးကြည့်ရုံနှင့်ပင် သိနေသည်။

​"ဒီကောင် အာရုံလွှဲနေတုန်း ငါတို့တွေ ပြေးသင့်တယ်" တော်ဝင်ဆရာဝမ်က တုန်ရီနေသော စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

​"ပြေးမယ် ဟုတ်လား။ အဲဒီအကောင်ဆီကနေ ပြေးမလို့လား။ ကျုပ်တို့ ပြေးလို့ မလွတ်ပါဘူး.. အခုချိန်မှာ အသေခံ တိုက်ဖို့ပဲ ရှိတော့တယ်..." ဗိုလ်ချုပ်ယောင်က တော်ဝင်ဆရာဝမ်ကို ကြည့်ကာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် လှောင်ပြောင်သော အပြုံးဖြင့် ဆိုသည်။

​တော်ဝင်ဆရာ ဝမ်သည်လည်း ဗိုလ်ချုပ်ယောင် ဆိုလိုသည်ကို နားလည်သွားပုံရသည်။ ရွှေအဆင့် ၉ ရှိသော မိစ္ဆာမုဆိုး သားရဲ၏ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်ကို သူ မှတ်မိနေသေးသည်။ မြေကမ္ဘာအဆင့် ရှိသော သားရဲ၏ အရှိန်မှာ မည်မျှအထိ မြန်မည်ကို သူ တွေးကြည့်ရုံဖြင့်ပင် သိနေသည်။

​"အစောင့်တွေ၊ ငါနဲ့အတူ သားရဲကို ဝိုင်းတိုက်ကြစမ်း" တော်ဝင်ဆရာ ဝမ်က အစောင့်များကို အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

​"ခင်ဗျားကတော့ လူမိုက်ပဲ။ သူတို့က ဒီသားရဲကို ဘာမှ မတတ်နိုင်ဘူး။ အလကား အသေခံခိုင်းတာပဲ ရှိမှာပေါ့" ဗိုလ်ချုပ်ယောင်က တော်ဝင်ဆရာကို မကျေမနပ် လေသံဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

​'ခင်ဗျ ဘယ်တော့မှ နားလည်မှာ မဟုတ်ဘူး။ သူတို့က မိစ္ဆာမုဆိုး သားရဲကို အာရုံလွှဲထားတဲ့ အချိန်မှာ ကျုပ်က သူ့ကို သတ်ဖို့ အခွင့်အရေး ရှာလို့ရတာပေါ့။ အဲဒီကြားထဲမှာ တချို့ သေကုန်ရင်လည်း ဘာဖြစ်လဲ။ ဒါက ပိုပြီး ကောင်းမွန်တဲ့ ရလဒ်အတွက်ပဲ' တော်ဝင်ဆရာဝမ်သည် ဗိုလ်ချုပ်ယောင်၏ စကားကို လျစ်လျူရှုကာ သူ့ဘာသာ တွေးနေလိုက်သည်။

​"သွားကြ" တော်ဝင်ဆရာဝမ်က ကျယ်လောင်စွာ အမိန့်ပေးသည်။ သူ၏ အသံကြောင့် တုန်ရီနေသော အစောင့်များမှာ အနည်းငယ် သတ္တိဝင်လာကြသည်။ အစောင့်များသည် သူတို့၏ ဘုရားသခင်ထံ ဆုတောင်းရင်း လက်နက်များကို ဆွဲထုတ်ကာ ဟိန်းဟောက်နေသော သားရဲဆီသို့ ပြေးသွားကြသည်။

​သားရဲသည် နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ သွေးဆာနေသော ရဲရဲနီသည့် မျက်လုံးများဖြင့် ပြေးလာနေသော အစောင့်များကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

​မိစ္ဆာမုဆိုး သားရဲသည် နေရာတွင်ပင် ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့သည်။ လေထုထဲတွင် အော်ဟစ်သံများ ဆက်တိုက် ထွက်ပေါ်လာသည်။ မိစ္ဆာမုဆိုး သားရဲမှာ မြန်လွန်းလှသဖြင့် တကယ်ပင် မမြင်ရသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

​သားရဲဆီသို့ ပြေးသွားသော အစောင့်များမှာ အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက် သေဆုံးကုန်ကြသော်လည်း မိစ္ဆာမုဆိုး သားရဲ၏ အရိပ်ကိုပင် မမြင်ကြရပေ။

​မိစ္ဆာမုဆိုး သားရဲသည် အလောင်းပုံများကြားတွင်မှ ပြန်လည် ပေါ်လာခဲ့သည်။

​"တောင်ဖြိုဓားချက်" ဗိုလ်ချုပ်ယောင်က ကျယ်လောင်စွာ ဟောက်လိုက်ရင်း မိစ္ဆာမုဆိုး သားရဲအနားတွင် ပေါ်လာပြီး သူ၏ ဓားဖြင့် ထိုးနှက်လိုက်သည်။

​"သေစမ်း" တော်ဝင်ဆရာ ဝမ်ကလည်း မိစ္ဆာမုဆိုး သားရဲ၏ အနောက်တွင် ပေါ်လာကာ ဓားဖြင့် ဝိုင်းဝန်း တိုက်ခိုက်လိုက်သည်။

​မိစ္ဆာမုဆိုး သားရဲသည် ချက်ချင်းပင် နေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မီတာ ၅၀ အကွာတွင် ပြန်ပေါ်လာသည်။

​"အား..." တော်ဝင်ဆရာဝမ်၏ အော်ဟစ်သံမှာ လေထဲတွင် ပဲ့တင်ထပ်သွားပြီး သူ၏ ဓားမှာလည်း မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြုတ်ကျသွားသည်။

​သူ၏ ညာဘက် လက်မောင်းတစ်ဝက်မှာ ပြတ်တောက်သွားပြီး ကျန်ရှိသော အစိတ်အပိုင်းမှ သွေးများ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် စီးကျနေသဖြင့် သူသည် နာကျင်စွာ ညည်းတွားနေရသည်။

​မိစ္ဆာမုဆိုး သားရဲသည် ဓားပေါ်ရှိ သွေးများကို စိုက်ကြည့်လိုက်ရာ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ပို၍ပင် နီရဲလာခဲ့သည်။

​၎င်းသည် နေရာမှ ထပ်မံ ပျောက်ကွယ်သွားပြန်သည်၊ သို့သော် ထိုအချိန်မှာပင် တစ်ခုခု ပြောင်းလဲသွားခဲ့သည်။

​လေထုမှာ ထူးဆန်းစွာ ပြောင်းလဲလာသည်။ ယခင်က နယ်မြေတစ်ခုလုံးကို လွှမ်းမိုးထားသော မိစ္ဆာမုဆိုး သားရဲ၏ ဖိအားမှာ ရုတ်တရက် ပေါ့ပါးသွားသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။ လေထု တစ်ခုလုံးက ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ပင်။

​မိစ္ဆာမုဆိုး သားရဲသည် သူ၏ မူလနေရာတွင် ပြန်လည် ပေါ်လာပြီး ပတ်ဝန်းကျင်ကို သတိကြီးစွာဖြင့် ဝေ့ဝဲကြည့်နေသည်။

​ယခင်က မရှိခဲ့သော ပြင်းထန်သော စွမ်းအားစု နှစ်ခုကို ၎င်း ရုတ်တရက် ခံစားလိုက်ရသည်။ စွမ်းအားစု တစ်ခုမှာ ၎င်းတိုက်ခိုက်နေသော လူသားနှစ်ဦးထက် ပိုမို သန်မာနေသော်လည်း အခြားသော စွမ်းအားစုတစ်ခုမှာမူ တကယ့်ကို ခြိမ်းခြောက်မှုကြီးသဖွယ် ဖြစ်နေသည်။ ၎င်းက ပိုမို သန်မာပြီး ပိုမို လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သည်။ မိစ္ဆာမုဆိုး သားရဲသည် မူလနေရာတွင်ပင် ငြိမ်သက်စွာ ရပ်နေရင်း တစ်ခုခုကို စောင့်ဆိုင်းနေလေတော့သည်။

​ကျိချင်းသည် အပြင်ဘက်မှ ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော မြင်ကွင်းကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် မျက်လုံးများတွင် မျက်ရည်များ ဝိုင်းနေပြီ ဖြစ်သည်။ မင်းသမီး မိုင်ယာနှင့် မင်းသား အက်စတယ်လင်တို့၏ ထိတ်လန့်နေသော မျက်နှာများကို မြင်ရသောအခါ သူမ ပို၍ပင် ကြောက်ရွံ့လာသည်။

​"ကျေးဇူးပြုပြီး ဒီအတားအဆီးကို ဖွင့်ပေးပါ။ ငါ သူတို့နဲ့အတူ ရှိနေရမယ်။ သူတို့ သေနေတာကို ဒီအတိုင်း ထိုင်ကြည့်မနေနိုင်ဘူး" ကျိချင်းက မင်ယုကို ကြည့်ကာ ကျယ်လောင်စွာ ပြောလိုက်သည်။

​"ကျမ ကူညီချင်ပေမဲ့... ဒီအတားအဆီးကို ကျမ ဘာမှ မလုပ်နိုင်ဘူး" မင်ယုက စိတ်ပျက်လက်ပျက် အမူအရာဖြင့် ခေါင်းခါပြသည်။

​"လုံချန်း... ကျေးဇူးပြုပြီး နိုးလာပါတော့" ကျိချင်းသည် မျက်ရည်ဝိုင်းနေသော မျက်လုံးများဖြင့် လုံချန်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။ လုံချန်း၏ အသိဉာဏ်ပွင့်လင်းမှုကို အတင်းအဓမ္မ နှောင့်ယှက်နိုင်သော်လည်း... သူမ၏ နှလုံးသားက ထိုသို့လုပ်ရန် လက်မခံပေ။ သူမသည် လုံချန်း ကြားသွားပြီး အလိုအလျောက် နိုးလာစေရန်သာ ဆုတောင်းရင်း တောင်းပန်နေမိသည်။

​မင်ယုသည် အပြင်ဘက်ရှိ အိပ်မက်ဆိုးကို မြင်လိုက်ရသဖြင့် ကျိချင်း၏ ဝမ်းနည်းမှုကို ကိုယ်ချင်းစာ ခံစားနေရသည်။ သူမ ကူညီချင်သော်လည်း သူမ လုပ်နိုင်သည်က ဘာမှ မရှိပေ။

​"ဟင်... မဟုတ်တော့ဘူး" မိစ္ဆာမုဆိုး သားရဲ၏ အရှိန်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ သူမ ရေရွတ်လိုက်မိသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် ၎င်းသည် တုန်းရှင်းအင်ပါယာမှ အစောင့် ၂၄ ဦးစလုံးကို သတ်ပစ်လိုက်သည်။

​"ကျေးဇူးပြုပြီး... ကူညီပါ..." ကျိချင်းမှာ အပြင်ဘက်ကို ဆက်မကြည့်ရဲတော့သဖြင့် လုံချန်းကိုသာ စိုက်ကြည့်ရင်း အကူအညီတောင်းနေမိသည်။

​'သူတို့အားလုံး သေကုန်ကြပြီ... အခုတော့ အချိန်စောင့်ရုံပဲ ရှိတော့တယ်' တော်ဝင်ဆရာ ဝမ်၏ ညာဘက်လက်မောင်း ပြတ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ မင်ယု တွေးလိုက်မိသည်။

​ရုတ်တရက် သူမ၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူမသည် ထူးခြားသော အရာတစ်ခုကို ခံစားလိုက်ရသည်။ ကမ္ဘာကြီး တစ်ခုလုံး ရုတ်တရက် ပြောင်းလဲသွားသကဲ့သို့ပင်။ ရထားလုံးအတွင်းရှိ အအေးဓာတ်မှာ မရှိခဲ့ဖူးသကဲ့သို့ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ပြင်းထန်သော စွမ်းအားတစ်ခု ရုတ်တရက် ပေါ်ပေါက်လာသည်။

​သူမသည် ထိုစွမ်းအား၏ မြစ်ဖျားခံရာသို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ၎င်းမှာ လုံချန်းထံမှ ထွက်ပေါ်လာနေခြင်း ဖြစ်သည်။

​လုံချန်းသည် မျက်လုံးများကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ဖွင့်လိုက်သည်။ ယခင်က ရွှေရောင် တောက်ပနေသော သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ယခုအခါ ဟင်းလင်းပြင်ကဲ့သို့ နက်မှောင်နေသည်။ သူ၏ နက်ရှိုင်းသော မျက်လုံးများထဲတွင် ကြယ်တာရာအချို့ကိုပင် မြင်တွေ့နေရသည်။ မင်ယုသည် လုံချန်း၏ လှပလွန်းသော မျက်လုံးများကို ကြည့်ရင်း မှင်တက်သွားရသည်။

​လုံချန်းသည် သူ၏ ဘေးဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ငိုနေသော ကျိချင်း၏ မျက်နှာကို တွေ့လိုက်ရသည်။ သူသည် ရထားလုံး တံခါးပေါက်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူသည် အပြင်ဘက်ကို မြင်ရရန် ကိုယ်ဟန်အနေအထားကိုပင် မပြောင်းလဲပေ။

​လုံချန်းသည် ထူထဲသော တံခါးကို ဖောက်ထွင်းမြင်နိုင်သကဲ့သို့ စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

​"ဒါက..." မင်ယု တစ်ခုခု မေးရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် သူမ၏ ပါးစပ်မှာ အံ့အားသင့်စွာ ပွင့်ဟသွားသည်။ လုံချန်းသည် သူရှိနေသော နေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

​"သူ... ဘယ်ကို..." ကျိချင်းသည် လုံချန်း မရှိတော့သော ထိုင်ခုံကို ကြည့်ကာ အံ့အားသင့်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

​"ဟိုမှာ..." မင်ယုက အပြင်ဘက်ကို မှင်တက်စွာ ကြည့်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

​ကျိချင်းလည်း ပြတင်းပေါက်မှ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။ လုံချန်းသည် မိစ္ဆာမုဆိုး သားရဲ၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေသည်ကို သူမ တွေ့လိုက်ရသည်။

​ကျိချင်းသည် တံခါးကို ဖွင့်ကာ အပြင်သို့ ထွက်ရန် ကြိုးစားလိုက်ရာ နောက်ဆုံးတွင် ထွက်နိုင်ခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ ယခုအခါ အတားအဆီး မရှိတော့ပေ။

​မင်ယုလည်း သူမနောက်မှ လိုက်ပါလာခဲ့သည်။

​တော်ဝင်ဆရာဝမ်သည် သူ၏ လက်မောင်း ပြတ်သွားချိန်မှာပင် မျှော်လင့်ချက်များ ကုန်ဆုံးနေပြီ ဖြစ်သည်။ မိစ္ဆာမုဆိုး သားရဲ ထပ်မံ ပျောက်ကွယ်သွားသည်ကို မြင်သောအခါ သူသည် နာကျင်စွာ သေဆုံးရတော့မည်ကို စောင့်ရင်း မျက်လုံးများကို မှိတ်ထားလိုက်မိသည်။ သို့သော် အချိန်အတော်ကြာသည်အထိ ဘာမှ ဖြစ်မလာပေ။

​သူ မျက်လုံးဖွင့်ကြည့်လိုက်ရာ မိစ္ဆာမုဆိုး သားရဲမှာ သူ၏ မူလနေရာတွင်ပင် ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။ ၎င်းသည် တစ်ခုခု ဖြစ်လာရန် စောင့်ဆိုင်းနေပုံရသည်။

​သူသည် ဗိုလ်ချုပ်ယောင်ဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ ဗိုလ်ချုပ်ယောင်မှာလည်း သူ့ကဲ့သို့ပင် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေသည်။

​သူ ဘာဖြစ်နေမှန်း နားမလည်နိုင်ခင်မှာပင် အရာအားလုံးက ပို၍ ထူးဆန်းလာသည်။

​ကောင်လေးတစ်ယောက်သည် လေထဲမှ ပေါ်လာသကဲ့သို့ပင် သူနှင့် မိစ္ဆာမုဆိုး သားရဲ၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေလေတော့သည်။

အခန်း (၁၉၈) မိစ္ဆာမုဆိုးကို တိုက်ခိုက်ခြင်း

​ကောင်လေးတစ်ယောက်သည် လေထဲမှ ပေါ်လာသကဲ့သို့ပင် သူနှင့် မိစ္ဆာမုဆိုး သားရဲ၏ ရှေ့တွင် ရပ်နေလေတော့သည်။

​"သူ နိုးလာပြီ" ဗိုလ်ချုပ်ယောင်က စိတ်လှုပ်ရှားတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်။

​တော်ဝင်ဆရာ ဝမ်မှာမူ ဗိုလ်ချုပ်ယောင်က အဘယ်ကြောင့် ဤမျှ စိတ်လှုပ်ရှားနေသနည်း ဆိုသည်ကိုလည်းကောင်း၊ မည်သည်ကမှန်းမသိ ပေါ်လာသော ဤကောင်လေးမှာ မည်သူနည်း ဆိုသည်ကိုလည်းကောင်း နားမလည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။

​ကျိချင်းသည် ဟွမ်းကျိအဖွဲ့ရှိရာသို့ ပြေးသွားပြီး မင်းသား အက်စတယ်လင်၊ မင်းသမီး မိုင်ယာတို့နှင့် သွားရောက် ပူးပေါင်းလိုက်သည်။ မင်ယုသည်လည်း သူမနှင့်အတူ လိုက်ပါသွားခဲ့သည်။

​သူမသည် လုံချန်းကို ယုံကြည်စိတ်ချသောကြောင့် သားရဲကို သွားရောက် မတိုက်ခိုက်တော့ခြင်း ဖြစ်သည်။

​'သူ ပိုပြီး သန်မာလာသလိုပဲ... သားရဲကို တစ်ယောက်တည်း သွားတိုက်တာကို ကြည့်ရင် သူ လုပ်နိုင်မယ်လို့ ငါ ယုံကြည်တယ်' သူမ လုံချန်းကို ကြည့်ရင်း တွေးလိုက်မိသည်။ သို့သော်လည်း လုံချန်း လိုအပ်ပါက ကူညီနိုင်ရန် သူမကတော့ အဆင်သင့် ပြင်ထားဆဲပင်။

​မိစ္ဆာမုဆိုး သားရဲသည် သွေးရဲရဲ မျက်လုံးများဖြင့် လုံချန်းကို စိုက်ကြည့်နေသည်။ ၎င်း၏ ရှေ့တွင် ပေါ်လာသော ဤကောင်လေးထံမှ စွမ်းအားအချို့ကို ၎င်း ခံစားနေရသော်လည်း အတိအကျ မည်မျှရှိသည်ကိုမူ မခန့်မှန်းနိုင်ပေ။ ဤကောင်လေးအား လျှို့ဝှက်ဆန်းကြယ်သော မြူခိုးများက ဖုံးလွှမ်းထားသကဲ့သို့ ခံစားရသည်။

​မိစ္ဆာမုဆိုး သားရဲမှာ မြေကမ္ဘာအဆင့် သားရဲဖြစ်သဖြင့် အသိဉာဏ် မြင့်မားလှသည်။ သို့သော်လည်း သားရဲငယ်လေးကို သတ်ရဲသော လူများကိုမူ ၎င်း အလွတ်မပေးနိုင်ပေ။ ဒေါသက ၎င်း၏ ဝေဖန်ပိုင်းခြားနိုင်စွမ်းကို ဖုံးလွှမ်းသွားသဖြင့် အန္တရာယ်ရှိသော ခံစားချက်ကို လျစ်လျူရှုကာ လုံချန်းနှင့် ထိုနေရာရှိ လူအားလုံးအား သတ်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

​"အူး..." ၎င်းသည် ကောင်းကင်ယံကို မော့ကြည့်ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီးနောက် အကြည့်ကို ပြန်ချလိုက်သည်။ ၎င်းသည် မူလနေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး လုံချန်း၏ အနောက်တည့်တည့်တွင် ပေါ်လာကာ ၎င်း၏ ခြေသည်းများဖြင့် ကုတ်ဆွဲလိုက်သည်။ သို့သော် လုံချန်းမှာ ထိုနေရာတွင် မရှိတော့သည်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ၎င်း၏ မျက်လုံးများ ပြူးသွားရသည်။

​၎င်း နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လုံချန်းက ၎င်း၏ အနောက်တွင် ပြန်လည် ရပ်နေသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

​'ဒီကောင်လေး... သူ့ရဲ့ လှုပ်ရှားမှုကို ငါ လုံးဝ မမြင်လိုက်ရဘူးလား။ သူက တကယ်ပဲ အဲဒီလောက် မြန်တာလား ဒါမှမဟုတ် ချက်ချင်း နေရာရွှေ့ပြောင်းနိုင်တာလား။ မဟုတ်ဘူး၊ နောက်ဆုံးတစ်ခုကတော့ မဖြစ်နိုင်ဘူး။ သူ့မှာ ပြင်းထန်တဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းနဲ့ ကောင်းမွန်တဲ့ လှုပ်ရှားမှုပညာတွေ ရှိနေတာ ဖြစ်ရမယ်' တော်ဝင်ဆရာဝမ်က လုံချန်းကို စိုက်ကြည့်ရင်း တွေးနေမိသည်။

​မိစ္ဆာမုဆိုး သားရဲသည် အရှိန်အကုန်သုံးကာ နေရာမှ ထပ်မံ ပျောက်ကွယ်သွားပြန်သည်။ ၎င်းသည် လုံချန်း၏ ခေါင်းပေါ်တွင် ပေါ်လာပြီး သူ၏ ခေါင်းကို ကိုက်ဖြတ်ရန် ပါးစပ်ကို ဟကာ ဆင်းသက်လာသည်။ သို့သော် ထပ်မံ၍ မထင်မှတ်ထားသည်မှာ ဖြစ်ပျက်ခဲ့ပြန်သည်။

​လုံချန်းသည် နေရာမှ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး မိစ္ဆာမုဆိုး သားရဲ၏ အထက်တွင် ပေါ်လာကာ အောက်သို့ လက်သီးဖြင့် ထိုးချလိုက်သည်။

​မိစ္ဆာမုဆိုး သားရဲသည် ထိုလက်သီး၏ ပြင်းအားကို ရိပ်မိလိုက်သဖြင့် လေထဲတွင်ပင် လမ်းကြောင်းပြောင်းကာ တိုက်ခိုက်မှုကို ရှောင်လိုက်သည်။

​မိစ္ဆာမုဆိုး သားရဲသည် လုံချန်းနှင့် မီတာ ၂၀ ခန့်အကွာတွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

​၎င်းသည် ပါးစပ်ကို အစွမ်းကုန် ဟလိုက်ပြီး အနက်ရောင် အလင်းလုံးကို ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် ကြီးမားသော ချိုင့်ခွက်ကြီး ဖြစ်စေခဲ့သည့် ရွှေအဆင့် ၉ ရှိသော သားရဲငယ်၏ တိုက်ခိုက်မှုနှင့် ဆင်တူသော်လည်း ဤအရာက အရွယ်အစား နှစ်ဆပိုကြီးကာ ပြင်းထန်သော ဖိအားများ ပါဝင်နေသည်။

​၎င်း၏ အရှိန်မှာလည်း မိစ္ဆာမုဆိုး သားရဲကဲ့သို့ပင် လျင်မြန်လှသည်။

​"မြန်မြန် ရှောင်လိုက်၊ အဲဒါ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ တိုက်ခိုက်မှုပဲ" ဗိုလ်ချုပ်ယောင်က လုံချန်းကို သတိပေးရန် အော်ဟစ်လိုက်သော်လည်း လုံချန်းက မတုံ့ပြန်ပေ။ သူ မကြားလိုက်သကဲ့သို့ပင် ရှိနေသည်။

​အနက်ရောင် အလင်းလုံးသည် လုံချန်း၏ ၂ မီတာ အကွာအဝေးသို့ ရောက်လာသော်လည်း သူ မလှုပ်ရှားသေးပေ။

​"သူ သေပြီ..." တော်ဝင်ဆရာ ဝမ်က စိတ်ပျက်လက်ပျက် ရေရွတ်လိုက်သော်လည်း နောက်ထပ် ဖြစ်ပျက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ အံ့အားသင့်လွန်းသဖြင့် မျက်လုံးများ ပြူးသွားရသည်။

​ပြင်းထန်သော အားအင်များ ပါဝင်နေပုံရသည့် အနက်ရောင် အလင်းလုံးသည် လုံချန်း၏ ၁ မီတာ အကွာအဝေးသို့ ရောက်သောအခါ လေထဲတွင် ရပ်တန့်သွားပုံရသည်။

​လုံချန်း၏ ပတ်ပတ်လည်ရှိ ဟင်းလင်းပြင်မှာ တုန်ခါကာ ပုံပျက်သွားပြီး လုံချန်းအတွက် ဒိုင်းတစ်ချပ် ဖန်တီးပေးထားသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

​ဟင်းလင်းပြင်သည် အနက်ရောင် အလင်းလုံးနှင့် ရင်ဆိုင်ရချိန်တွင် မတည်မငြိမ် ဖြစ်နေပုံရသည်။

​"ဟင်းလင်းပြင် ဖြတ်သန်းခြင်း" လုံချန်းက သူ၏ လက်ညှိုးဖြင့် စက်ဝိုင်းတစ်ခု ဆွဲရင်း တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ အချင်း ၁ မီတာခန့်ရှိသော ဟင်းလင်းပြင် တံခါးပေါက် လေးတစ်ပေါက်သည် ထိုအလင်းလုံး၏ ရှေ့တည့်တည့်တွင် ပေါ်လာခဲ့သည်။

​ဟင်းလင်းပြင် အတားအဆီးမှာ ပျောက်ကွယ်သွားဟန်ရှိပြီး အနက်ရောင် အလင်းလုံးမှာ ရှေ့သို့ ဆက်လက် တိုးဝင်သွားသည်။ အလင်းလုံးသည် လုံချန်းထံ မရောက်မီမှာပင် ထိုဟင်းလင်းပြင် တံခါးပေါက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားလေတော့သည်။

​မိစ္ဆာမုဆိုး သားရဲသည် ဖြစ်ပျက်နေသည်ကို မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။ ၎င်းသည် လုံချန်းကို ထပ်မံ တိုက်ခိုက်ရန် ပြင်စဉ်မှာပင် အန္တရာယ်ရှိသော ခံစားချက်အား ရလိုက်သည်။

​၎င်း၏ အနောက်တည့်တည့်တွင် ဟင်းလင်းပြင် တံခါးပေါက်တစ်ပေါက် ပေါ်လာပြီး အနက်ရောင် အလင်းလုံးမှာ ထိုတံခါးပေါက်မှ ပြန်လည် ထွက်ပေါ်လာသည်။ ၎င်းသည် မိစ္ဆာမုဆိုး သားရဲဆီသို့ အရှိန်အဟုန်ဖြင့် ပြေးဝင်သွားသည်။

​မိစ္ဆာမုဆိုး သားရဲသည် ချက်ချင်း တုံ့ပြန်ကာ ဘေးသို့ ရှောင်လိုက်သော်လည်း အပြည့်အဝ မလွတ်ကင်းခဲ့ပေ။

​၎င်း ရှောင်လိုက်ချိန်တွင် အလင်းလုံးသည် ၎င်း၏ နားရွက်ကို ဖြတ်သန်းသွားသည်။ မိစ္ဆာမုဆိုး သားရဲ၏ ဘယ်ဘက်နားရွက်မှာ ပျောက်ကွယ်သွားပြီး ကျန်ရှိသော နေရာမှ သွေးများ ထွက်လာခဲ့သည်။

​အလင်းလုံးမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ကျရောက်သွားပြီးနောက် အနက်ရောင် မီးခိုးငွေ့များမှာ လုံးဝန်းသော ပုံစံဖြင့် ပျံ့နှံ့သွားသည်။ မီးခိုးငွေ့များ မပျောက်ကွယ်မီ အချင်း ၅၀ မီတာရှိသော မီးခိုးလုံးကြီးတစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာခဲ့သည်။ ကျန်ရစ်ခဲ့သည်မှာ အနက် ၂၀ မီတာနှင့် အနံ ၅၀ မီတာ ရှိသော ချိုင့်ခွက်ကြီးတစ်ခွက်သာ ဖြစ်သည်။

​မိစ္ဆာမုဆိုး သားရဲသည် နာကျင်စွာ ညည်းတွားရင်း လုံချန်းကို ကြောက်ရွံ့စွာ ကြည့်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် ဒေါသများ လွှမ်းမိုးနေသော်လည်း ၎င်း၏ စိတ်ထဲမှ ခပ်သဲ့သဲ့သော အသံတစ်သံက ထွက်ပြေးရန် ပြောနေသည်။ လုံချန်းနှင့် တိုက်ခိုက်ရင်း သူ၏ ခွန်အားကို မြင်လိုက်ရသောအခါ ထိုအသံမှာ ပို၍ ပို၍ ကျယ်လောင်လာခဲ့သည်။

​နောက်ဆုံးတွင် ၎င်းသည် အန္တရာယ်ရှိသော ခံစားချက်ကို နားထောင်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။ ၎င်းသည် သေဆုံးနေသော သားရဲငယ်လေးကို မကျေမနပ် ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် ထပ်မံ ပျောက်ကွယ်သွားပြန်သည်။ သို့သော် ဤတစ်ကြိမ်တွင် လုံချန်းကို တိုက်ခိုက်မည့်အစား ဆန့်ကျင်ဘက် အရပ်သို့ ဦးတည် ထွက်ပြေးသွားလေတော့သည်။

​လုံချန်း၏ မျက်နှာထားမှာ ဘာမှ မပြောင်းလဲဘဲ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုပညာကို နောက်ဆုံးတွင် အသုံးပြုလိုက်သည်။ သူသည် လေပြင်းတစ်ချက်နှင့်အတူ လူအားလုံး၏ အနားမှ ထွက်ခွာသွားသည်။ မကြာမီမှာပင် လူအားလုံး၏ အမြင်အာရုံမှ ပျောက်ကွယ်သွားလေတော့သည်။

​"အခု ဘာဖြစ်သွားတာလဲ။ ကြောက်စရာကောင်းတဲ့ မိစ္ဆာမုဆိုး သားရဲက ကောင်လေးတစ်ယောက်ဆီကနေ တကယ်ပဲ ထွက်ပြေးသွားတာလား" မင်းသားလန်မှာ မယုံကြည်နိုင်လောက်အောင် မှင်တက်ကာ ရေရွတ်နေမိသည်။

​"သူက သာမန် ကောင်လေး မဟုတ်ဘူး.... သူက အင်ပါယာက လာတဲ့ ပါရမီရှင်ပဲ..." မင်းသမီး မိုင်ယာက ထိတ်လန့်နေသော မျက်နှာကို ပြုံးယောင်သန်းရင်း ပြောလိုက်သည်။

​"ဘာ" မင်းသားလန်က သူမ၏ စကားကို ကြားသောအခါ ကျယ်လောင်စွာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ဒုတိယအဆင့် အင်ပါယာ၏ အိမ်ရှေ့မင်းသား တစ်ဦးအနေဖြင့် သူသည် ခွန်အား ကွာခြားချက်ကို သိရှိသည်။ သူသည် ပိုမိုသော ခွန်အားနှင့် အရင်းအမြစ်များ ရရှိရန်အတွက် ပထမအဆင့် အင်ပါယာ၏ ဂိုဏ်းတစ်ဂိုဏ်းသို့ ဝင်ခွင့်ရရန် ကြိုးစားနေရသူ ဖြစ်သည်။ ထိုဂိုဏ်းမှာပင် အင်ပါယာတစ်ခုထက် အဆပေါင်းများစွာ အားနည်းလှသည်။

​တော်ဝင်ဆရာ ဝမ်သည်လည်း သူမ၏ စကားများကို ကြားလိုက်ရသည်။ သူ၏ ညာဘက် လက်မောင်း ပြတ်တောက်သွားသော်လည်း ယခုအခါတွင်မူ နာကျင်မှုမှာ ခံနိုင်ရည် ရှိလာပြီ ဖြစ်သည်။ ဒုတိယအဆင့် အင်ပါယာတွင် ရရှိရန် မဖြစ်နိုင်သလောက် ရှိသော ရှားပါး ဆေးလုံးမျိုး မရရှိပါက သူ ဘာမှ မတတ်နိုင်တော့သည်ကို သူ နားလည်ထားသည်။ သူသည် မျှော်လင့်ချက်ကို လက်လွှတ်လိုက်ပြီး ဖြစ်သည်။

​"သူက အင်ပါယာက ဟုတ်လား။ သူက ဂိုဏ်းဝင်ခွင့် စာမေးပွဲကို လာကြည့်တဲ့ မိန်းကလေး လင်းနဲ့အတူ ပါလာတဲ့ ဧည့်သည်တွေထဲက တစ်ယောက်လား" တော်ဝင်ဆရာဝမ်က မျက်လုံးပြူးကာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

​"ကျုပ် သူ့အကြောင်း အများကြီး မသိပေမဲ့ သူက သူတို့နဲ့အတူ ပါလာတာ မဟုတ်ဘူးဆိုတာတော့ ကျိန်းသေတယ်" ဗိုလ်ချုပ်ယောင်က ခေါင်းခါရင်း ဆိုသည်။

​"သူ ဘယ်အင်ပါယာကပဲ ဖြစ်ဖြစ်၊ တို့တွေကို ကယ်ဖို့ သူ ဒီမှာ ရှိနေတာကိုပဲ ကျုပ် ဝမ်းသာပါတယ်" ဗိုလ်ချုပ်ယောင်က ဆက်ပြောရင်း ပြုံးလိုက်ပြီး စိတ်သက်သာရာ ရကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။ ထို့နောက် ကျိချင်းရှိရာသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

​လုံချန်း လှုပ်ရှားသွားသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မင်ယုသည်လည်း သူမ၏ လှုပ်ရှားမှုပညာကို သုံးကာ သူ့နောက်သို့ လိုက်ရန် ကြိုးစားလိုက်သည်။ သို့သော် စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် သူမသည် လုံချန်း၏ ခြေရာကို မျက်ခြေပြတ်သွားခဲ့သည်။

​လုံချန်း မည်မျှအထိ မြန်လာသည်ကို သူမ မယုံကြည်နိုင် ဖြစ်နေသည်။ သူမသည် သူ့နောက်ကိုပင် အမီ မလိုက်နိုင်တော့ပေ။

​လုံချန်းသည် မိစ္ဆာမုဆိုး သားရဲနောက်သို့ မိုင်ပေါင်းများစွာ လိုက်ခဲ့သော်လည်း သားရဲမှာမူ အကွာအဝေး တစ်ခုကို ဆက်လက် ထိန်းထားနိုင်ဆဲ ဖြစ်သည်။ လုံချန်း စတင် စိတ်မရှည် ဖြစ်လာသည်။

​လုံချန်း၏ ဟင်းလင်းပြင်ကဲ့သို့ ဖြစ်နေသော မျက်လုံးများသည် သူ၏ မူလ ရွှေရောင်သို့ ပြန်ပြောင်းသွားသော်လည်း ထိုရွှေရောင်မှာ ကြာရှည်မခံပေ။

​သူ၏ မျက်လုံးများသည် မြူထုဖြူရောင်သို့ ပြောင်းလဲသွားပြီး ထူထဲသော မြူခိုးများက ဖုံးလွှမ်းထားသကဲ့သို့ ဖြစ်သွားသည်။

​အရှိန်အပြည့်ဖြင့် ပြေးနေသော မိစ္ဆာမုဆိုး သားရဲသည် ၎င်း၏ ရှေ့တွင် ဘယ်ကမှန်းမသိ ပေါ်လာသည့် ကြီးမားသော တံတိုင်းကြီးကြောင့် ရုတ်တရက် ရပ်တန့်သွားရသည်။ ထိုတံတိုင်းမှာ အမြင့် ၃၀ မီတာကျော်ရှိပြီး အနံ ၃၆ မီတာ ရှိသည်။

​မိစ္ဆာမုဆိုး သားရဲသည် ညာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သော်လည်း ထိုနေရာတွင်လည်း တံတိုင်းတစ်ခု ပေါ်လာပြန်သည်။ ဘယ်ဘက်တွင်လည်း နောက်ထပ် တံတိုင်းတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ လမ်းကြောင်း အားလုံး ပိတ်ဆို့သွားခဲ့ပြီ။

​၎င်း နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်ရာ လုံချန်းက ထိုနေရာတွင် ရပ်နေပြီး လုံချန်း၏ အနောက်တွင်လည်း နောက်ထပ် တံတိုင်းတစ်ခု ရှိနေသည်။ သူတို့သည် အနံ ၃၆ မီတာနှင့် အလျား ၉၀ မီတာခန့် ရှိသော အခန်းတစ်ခန်းထဲတွင် ပိတ်မိနေသကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

​လုံချန်းသည် သူ၏ ဘုရင်ဓားကို ထုတ်ယူလိုက်ပြီး မိစ္ဆာမုဆိုး သားရဲဆီသို့ ချိန်လိုက်သည်။

​ဓားထွက်လာသည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် တစ်နေရာလုံးမှာ ဓားဖိအားများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားသည်။ လုံချန်း၏ ကိုယ်ပိုင် ဖိအားမှာလည်း ပိုမို မြင့်တက်လာသည်။

​"ငါ မင်းနဲ့ ဘာရန်ငြိုးမှ မရှိပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ မင်းက ငါ့ရဲ့ ရင်းနှီးတဲ့သူတစ်ယောက်ကို ငိုအောင် လုပ်ခဲ့တယ်။ မင်းက သေဖို့ပဲ တန်တယ်" လုံချန်းသည် သူ၏ ဓားကို တင်းတင်းဆုပ်ရင်း နောက်ဆုံးတွင် စကားပြောလိုက်သည်။

​"အူး..." မိစ္ဆာမုဆိုး သားရဲသည် နောက်ဆုံးတွင် မခံနိုင်တော့ဘဲ ကောင်းကင်ကို မော့ကြည့်ကာ အကျယ်လောင်ဆုံး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

​လုံချန်း၏ ခြေလှမ်းများ လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး သားရဲနှင့် အကွာအဝေးကို လျှော့ချလိုက်သည်။

​မိစ္ဆာမုဆိုး သားရဲလည်း လှုပ်ရှားလိုက်သည်။ ၎င်းသည် ခုနက အနက်ရောင် အလင်းလုံးဖြင့် တိုက်ခိုက်ရာတွင် ဆိုးရွားသော ရလဒ်နှင့် ကြုံခဲ့ရသဖြင့် ယခုအခါ ကိုယ်ထိလက်ရောက် တိုက်ခိုက်ရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။

​မိစ္ဆာမုဆိုး သားရဲ၏ သံမဏိကဲ့သို့ မာကျောသော ခြေသည်းများသည် ဘုရင်ဓားနှင့် ထိတွေ့သွားသည်။ ထိတွေ့လိုက်သည်နှင့် တစ်ပြိုင်နက် မည်သည့်အရာကမှ မဖျက်ဆီးနိုင်ဟု ထင်ရသော ခြေသည်းများမှာ ထောပတ်ကို ဓားဖြင့် လှီးသကဲ့သို့ အပိုင်းပိုင်း ပြတ်တောက်သွားခဲ့သည်။

​လုံချန်းသည် မိစ္ဆာမုဆိုး သားရဲကို မည်သည့်အခွင့်အရေးမျှ မပေးဘဲ သူ၏ နေရာကို ပြောင်းလဲလိုက်ကာ ကျန်ရှိသော လက်တစ်ဖက်ဖြင့် သားရဲ၏ လည်ပင်းကို ဖမ်းညှစ်လိုက်သည်။

​လုံချန်းသည် မိစ္ဆာမုဆိုး သားရဲကို လည်ပင်းမှတစ်ဆင့် လေထဲသို့ မြှောက်လိုက်ပြီး မြေပြင်ပေါ်သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ချလိုက်သည်။ ပြင်းထန်သော ရိုက်ခတ်မှုကြောင့် ချိုင့်ခွက်ကြီးတစ်ခွက် ဖြစ်သွားပြီး မိစ္ဆာမုဆိုး သားရဲမှာ နာကျင်စွာ အော်ဟစ်နေရှာသည်။

​လုံချန်းသည် သူ၏ ဓားကို လေထဲသို့ မြှောက်လိုက်ပြီး အောက်သို့ ခုတ်ချရန် ပြင်လိုက်သည်။

​"မသတ်နဲ့ဦး" ရုတ်တရက် အသံတစ်သံ ထွက်ပေါ်လာလေတော့သည်။

ဤနေရာတွေ အင်ပါယာ နှစ်ခု ရောနေမည် စိုးသဖြင့် ရှင်းပြပေးပါမည်။ လုံချန်း လာသည်ဟု ထင်နေသော အင်ပါယာက Empire ဟု ခေါ်ပြီး ဧကရာဇ် အုပ်ချုပ်ပါသည်။ Emperor များကို ဘုရင် အုပ်ချုပ်ပါသည်။ Emperor ဟူသည်မှာ နိုင်ငံတစ်နိုင်ငံတည်းသာ ဖြစ်ပြီး Empire ဟူသည်မှာ နိုင်ငံပေါင်းများစွာ စုပေါင်းထားခြင်း ဖြစ်သည်။