အခန်း (၃၀၃)

"အရှင်မင်းကြီး... ဒါက လုံးဝ ပြဿနာမရှိပါဘူး။ ကျွန်တော်မျိုးတို့ သူဖုန်းစားဂိုဏ်းက အကြီးအကဲ အတော်များများဟာ ပြောင်းလဲလာတဲ့ ခေတ်စနစ်ကို နားလည်ကြပါတယ်။ သူတို့ကို အကျိုးသင့်အကြောင်းသင့် ရှင်းပြပြီး စည်းရုံးမယ်ဆိုရင် သူတို့ ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာ ကောင်းကောင်းသိကြမှာပါ"

"ဒါပေမဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်းရဲ့ လူယုံတပည့်ရင်း အချို့ကတော့ အလွယ်တကူ ဦးညွှတ်မှာ မဟုတ်ဘူး။ အရှင်မင်းကြီးက ဂိုဏ်းချုပ်ဟောင်းကို သတ်ခဲ့တယ်ဆိုတာသာ သူတို့ သိသွားရင် ရူးသွပ်စွာနဲ့ လက်စားချေဖို့ ကြိုးစားလာနိုင်လို့ ဒါကိုတော့ သတိထားရပါမယ်"

"ပြီးတော့ ဒုဂိုဏ်းချုပ်လည်း ရှိပါသေးတယ်။ သူက ရည်မှန်းချက်ကြီးပြီး ခွန်အားလည်း အတော်အတန် ရှိတဲ့သူမို့လို့ ကျွန်တော်မျိုး စိုးရိမ်မိတာက..."

အကြီးအကဲများက တစ်ယောက်တစ်ပေါက်နှင့် ဖြစ်လာနိုင်သမျှ အခက်အခဲများကို တင်ပြကြတော့သည်။

"မစိုးရိမ်ကြနဲ့... ဒီရတနာက မောင်မင်းတို့ကို ကူညီလိမ့်မယ်" လင်းပိုင်ဖန်က ပြောရင်း 'ရွှမ်ရှောင်' ဓားအသေးကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီး... ဒါက ဘာပါလဲ။ ဓားလား ဒါမှမဟုတ် ဓားမြှောင်လား"

လင်းပိုင်ဖန်က ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေလိုက်သည် - "ဒါက ဓားအစစ်ပါပဲ။ 'ရွှမ်ရှောင်' နတ်ဓားကို သွန်းလုပ်ရာက ကြွင်းကျန်တဲ့ ပစ္စည်းတွေနဲ့ ဖန်တီးထားတာမို့ သာမန် နတ်လက်နက်တွေထက် ပိုမိုစွမ်းအားကြီးပြီး ရွှမ်ရှောင်နတ်ဓားထက်ပဲ အနည်းငယ် အားနည်းတာပါ"

"တကယ်လား" အကြီးအကဲများမှာ အံ့အားသင့်သွားကြပြီး ထိုဓားကို စူးစမ်းလိုစိတ်ဖြင့် တစ်ယောက်တစ်လှည့် ကိုင်ကြည့်ကြသည်။

ခေတ္တ စဉ်းစားပြီးနောက် လင်းပိုင်ဖန်က ထပ်လောင်းပြောလိုက်သည် - "ဒါနဲ့... သူဖုန်းစားဂိုဏ်းချုပ် ဟုန်ချီဟိုင်ဟာလည်း ဒီဓားနဲ့ပဲ အသတ်ခံခဲ့ရတာ"

ထိုစကားကို ကြားသည်နှင့် သူဖုန်းစားဂိုဏ်း အကြီးအကဲများမှာ တစ်ကိုယ်လုံး စိမ့်တက်သွားပြီး ထိုဓားကို ဆက်မကိုင်ရဲတော့ဘဲ အမြန် ပြန်ချလိုက်ကြတော့သည်။

ထို့နောက် သူတို့သည် ယနေ့ရရှိခဲ့သော အကျိုးအမြတ်များကို သိမ်းဆည်းပြီး သူဖုန်းစားဂိုဏ်းကို သိမ်းသွင်းမည့် ကိစ္စရပ်များကို လင်းပိုင်ဖန်နှင့် အသေးစိတ် ဆွေးနွေးပြီးမှ ပြန်လည် ထွက်ခွာသွားကြသည်။ နောက်တစ်နေ့ နံနက်တွင် သူတို့သည် လင်းပိုင်ဖန် ပေးအပ်လိုက်သော တာဝန်များကို ထမ်းဆောင်ရန်အတွက် သူဖုန်းစားဂိုဏ်းဆီသို့ ခရီးစတင်ခဲ့ကြသည်။

လင်းပိုင်ဖန်သည် သူတို့ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ' အင်ပါယာ မြေပုံ' မှတစ်ဆင့် ကြည့်နေလိုက်သည်။ သူတို့ ပြန်ရောက်လာသည့်အချိန်တွင် 'မဟာရှ' နိုင်ငံ၏ အင်အားမှာ မလွဲဧကန် တိုးတက်လာပေလိမ့်မည်။

"အမ် ငါ့လူတွေကို လာစည်းရုံးနေတဲ့သူ ရှိနေပါလား"

လင်းပိုင်ဖန်၏ အကြည့်က အိမ်တော်တစ်ခုဆီသို့ ရောက်သွားသည်။ ထိုနေရာတွင် စစ်သူကြီးများ ဖြစ်ကြသော 'ကောင်းကင်၊ မြေပြင် နှင့် လူသားစစ်သူကြီး တို့သည် ဧည့်သည်တစ်ဦးကို လက်ခံတွေ့ဆုံနေကြသည်။

ထိုဧည့်သည်မှာ ချမ်းသာသော ကုန်သည်တစ်ဦးကဲ့သို့ ဝတ်ဆင်ထားပြီး နှုတ်ခမ်းမွေးပါးပါးနှင့် ပါးဖောင်းဖောင်းရှိကာ ကြည့်ရသည်မှာ ရိုးသားဖြောင့်မတ်ပုံ ပေါက်သော်လည်း သူ၏ မျက်ဝန်းများတွင်မူ ထက်မြက်သော အရိပ်အယောင်များ ကိန်းအောင်းနေသည်။

ကောင်းကင်စစ်သူကြီးက ရှေ့တွင်ပုံထားသော ငွေစက္ကူထပ်ကြီးကို ကြည့်ကာ လေးနက်သော အသံဖြင့် မေးလိုက်သည် - "မင်းက ဘယ်သူလဲ၊ ငါတို့ဆီကို ဘာကိစ္စနဲ့ လာတာလဲ"

"စစ်သူကြီးတို့ကို ဂါရဝပြုပါတယ်။ ကျွန်တော်မျိုးဟာ စစ်သူကြီးတို့ရဲ့ ကျော်ကြားမှုကို ကြားသိနေရတာ ကြာပါပြီ"

ထိုသူက အိတ်ကပ်ထဲမှ စာတစ်စောင်ကို ထုတ်ကာ စနစ်တကျ ကမ်းပေးလိုက်ရင်း - "ဒါက ကျွန်တော့်သခင်က စစ်သူကြီးတို့ဆီ ပေးလိုက်တဲ့စာပါ၊ ဖတ်ကြည့်ပေးပါဦး"

ကောင်းကင်စစ်သူကြီးက စာကိုဖွင့်ဖတ်လိုက်ပြီးနောက် အံ့အားသင့်သွားကာ - "မင်းက 'မဟာကျင်း' အင်ပါယာက လာတာလား"

"ဟုတ်ပါတယ်၊ မဟာကျင်း ဧကရာဇ်မင်းမြတ်ရဲ့ အမိန့်တော်နဲ့ လာခဲ့တာပါ"

ထိုကုန်သည်က ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည် - "ကျွန်တော်မျိုးတို့ အရှင်မင်းကြီးက စစ်သူကြီးသုံးဦးရဲ့ စွမ်းဆောင်ရည်ကို အလွန်သဘောကျလို့ သူ့ဆီမှာ အမှုတော်ထမ်းဖို့ မျှော်လင့်နေပါတယ်။ အရှင်မင်းကြီး ပေးမယ့် ကတိကဝတ်တွေကို ဒီစာထဲမှာ အသေးစိတ် ရေးထားပါတယ်"

ကောင်းကင်စစ်သူကြီးမှာ မည်သည့်အမူအရာကိုမျှ မပြဘဲ ထိုစာကို ညီဖြစ်သူ နှစ်ဦးထံ ကမ်းပေးလိုက်သည်။ စာကို ဖတ်ပြီးနောက် မြေပြင်စစ်သူကြီးနှင့် လူသားစစ်သူကြီးတို့မှာ သိသိသာသာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။

"သူတို့ပေးတာတွေက တော်တော်များတာပဲ"

"တကယ့်ကို ရက်ရက်ရောရောပဲ"

ဤအခြေအနေအားလုံးကို ကုန်သည်က အကဲခတ်နေသည်။ သူသည် စိတ်ထဲတွင် ကျေနပ်စွာ ပြုံးလိုက်ပြီး - "စစ်သူကြီးတို့... ခင်ဗျားတို့ရဲ့ စွမ်းရည်နဲ့ဆိုရင် မဟာရှနိုင်ငံမှာ နေရတာဟာ အရည်အချင်းတွေကို ဖြုန်းတီးနေတာပါပဲ။ မဟာရှဆိုတာ အခုမှ ပေါ်ပေါက်လာတဲ့ နိုင်ငံငယ်လေးမို့လို့ ခင်ဗျားတို့ တိုးတက်ဖို့အတွက် အကန့်အသတ်တွေ အများကြီး ရှိနေမှာပါ။ 'ငှက်ကောင်းဆိုတာ သစ်ပင်ကောင်းကို ရွေးနားတတ်ရတယ်' လို့ ဆိုရိုးရှိတယ် မဟုတ်လား။ ဒါကြောင့် ထိုက်တန်တဲ့ အရှင်သခင်ကို ဘာလို့ မရွေးချယ်တာလဲ"

"ကျွန်တော်မျိုးတို့ မဟာကျင်းဟာ နှစ်ပေါင်း ၂၀၀ သက်တမ်းရှိတဲ့ အင်ပါယာကြီးဖြစ်ပြီး အခုဆိုရင် အင်အားအကောင်းဆုံး အချိန်ကို ရောက်နေတာပါ။ စစ်သူကြီးတို့သာ မဟာကျင်းကို လိုက်လာမယ်ဆိုရင် ကြီးကျယ်တဲ့ အောင်မြင်မှုတွေ ရမှာ အသေအချာပါပဲ။ ဒီစာထဲက အချက်တွေဟာ အစပျိုးရုံပဲ ရှိပါသေးတယ်၊ မကျေနပ်တာရှိရင် ထပ်ပြီး ညှိနှိုင်းလို့ ရပါတယ်"

ကောင်းကင်စစ်သူကြီးက လက်ကာပြလိုက်ပြီး - "မဟာကျင်း အင်ပါယာရဲ့ ဖိတ်ခေါ်မှုကို ကျေးဇူးတင်ပါတယ်။ မင်းတို့ အရှင်မင်းကြီးကို ပြောပေးပါ၊ သူ့ရဲ့ စေတနာကို တန်ဖိုးထားပေမဲ့ ကျွန်တော်တို့ ညီအစ်ကို သုံးယောက်ကတော့ မဟာရှနိုင်ငံကနေ ဘယ်တော့မှ ထွက်ခွာမှာ မဟုတ်ဘူး"

ထိုကုန်သည်မှာ မှင်တက်သွားကာ - " ကောင်းကင်စစ်သူကြီး ဒီလောက် မြန်မြန်ဆန်ဆန်ကြီး ငြင်းလိုက်တာလား၊ ထပ်ပြီး မစဉ်းစားတော့ဘူးလား"

"ငါ ဆုံးဖြတ်ပြီးပြီ၊ ဒါပဲ"

ကုန်သည်က မလျှော့ဘဲ ထပ်ပြောရန် ကြိုးစားစဉ်မှာပင် - " ကောင်းကင်စစ်သူကြီး... ထပ်ပြီး ဆွေးနွေးကြရအောင်..."

ရုတ်တရက် ကောင်းကင်စစ်သူကြီးက လှုပ်ရှားလိုက်ပြီး ထိုကုန်သည်၏ အကြောအမှတ်များကို ပိတ်လိုက်ကာ အမိန့်ပေးလိုက်သည် - "လာစမ်း... သူ့ကို ဖမ်းသွားကြ၊ နောက်မှ ဘာလုပ်မလဲဆိုတာ ငါ ဆုံးဖြတ်မယ်"

"ဟုတ်ကဲ့ စစ်သူကြီး" စစ်သားနှစ်ဦး ဝင်လာပြီး ထိုသူကို ဆွဲခေါ်သွားကြတော့သည်။

ယခုအခါ ညီအစ်ကို သုံးဦးသာ ကျန်ရစ်တော့သည်။

လူသားစစ်သူကြီးက စိတ်မရှည်စွာဖြင့် - "အစ်ကိုကြီး... ဘာလို့ အပြတ်ငြင်းလိုက်တာလဲ။ သူတို့က မြို့စားအဆင့်ထိ ပေးမယ်လို့ ပြောတာလေ။ မဟာကျင်းကို သွားမယ်ဆိုရင် ငါတို့ဟာ ချက်ချင်း မြို့စားတွေ ဖြစ်လာမှာ၊ ပြီးတော့ စစ်သည်တော် သန်းချီကို အုပ်ချုပ်ရတဲ့ ဗိုလ်ချုပ်တွေလည်း ဖြစ်လာနိုင်သေးတယ်။ တခြားဆုလာဘ်တွေကလည်း အခု အရှင်မင်းကြီး ပေးတာထက် အများကြီး ပိုနေတာကို"

"ဟုတ်တယ် အစ်ကိုကြီး၊ အစ်ကိုကြီး ငြင်းတာ စောလွန်းတယ်။ မသွားချင်ဘူးဆိုရင်တောင် ကိုယ့်အတွက် လမ်းစလေးတော့ ချန်ထားသင့်တာပေါ့။ ဘာလို့ ဒီလောက်မြန်မြန် လက်ပါလိုက်ရတာလဲ..." မြေပြင်စစ်သူကြီးကလည်း မကျေမနပ် ပြောလိုက်သည်။

ကောင်းကင်စစ်သူကြီးက သက်ပြင်းချလိုက်ပြီး - "ငါ့ညီတို့... သူတို့က တကယ်ပဲ စေတနာကောင်းနေတယ်လို့ ထင်နေတာလား။ သူတို့က ငါတို့ရဲ့ 'စိတ်ဝိညာဉ်ညှို့ယူခြင်းအတတ်' နဲ့ 'စစ်ဗျူဟာအခင်းအကျင်း' တွေကို လိုချင်နေကြတာ။ ငါတို့သာ မဟာကျင်းရဲ့ သွေးဆောင်မှုကို ခံလိုက်ရရင် ငါတို့အတွက် ဘာမှ ထိန်းချုပ်လို့ ရတော့မှာ မဟုတ်ဘူး"

"သူတို့က အင်အားကြီး အင်ပါယာတစ်ခုဖြစ်ပြီး ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့် သိုင်းပညာရှင် ၅၀ ကျော်နဲ့ ကောင်းကင်အဆင့် ၃ ဦးတောင် ရှိနေတာ။ ငါတို့ သုံးယောက်က သာမန် ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့်ပဲ ရှိသေးတာလေ။ သူတို့ရဲ့ ဖိအားအောက်မှာ ငါတို့ရဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်တွေကို ထိန်းထားနိုင်ပါ့မလား"

"ငါတို့မှာ အသုံးချစရာ မရှိတော့တဲ့တစ်နေ့ အရာအားလုံးက ပျောက်ကွယ်သွားလိမ့်မယ်။ နောက်တစ်ခုက သူတို့က ကတိတည်တယ်ပဲ ထားဦး၊ ငါတို့ ရာထူးအာဏာတွေ အကုန်ရလာရင်တောင် အဲဒီက အရာရှိတွေက ငါတို့ကို ဘယ်လို ကြည့်ကြမလဲ။ သူတို့က ငါတို့အပေါ် မနာလိုဖြစ်ပြီး အောက်ခြေကနေ ဆွဲချဖို့ပဲ ကြိုးစားကြမှာ"

ကောင်းကင်စစ်သူကြီးက ထပ်မံ သက်ပြင်းချရင်း - "မဟာကျင်းကို သွားမယ်ဆိုရင် ငါတို့ဟာ အခက်အခဲတွေနဲ့ပဲ ရင်ဆိုင်ရပြီး ရှေ့ဆက်ဖို့ ခက်ခဲလိမ့်မယ်"

ထိုအခါမှ ညီဖြစ်သူ နှစ်ဦးမှာ နားဝင်သွားပြီး - "အစ်ကိုကြီး ပြောတာ မှန်ပါတယ်"

"နောက်ပြီး အရေးကြီးဆုံး အချက်က ငါတို့သာ ထွက်သွားရင် မဟာရှကို သစ္စာဖောက်ရာ ရောက်ပြီး အရှင်မင်းကြီးရဲ့ အပြစ်ပေးတာကို ခံရလိမ့်မယ်။ ညီငယ်တို့ မမေ့နဲ့ဦး၊ အရှင်မင်းကြီးမှာ ငါတို့ရဲ့ ညှို့ယူခြင်းအတတ်ကို ချေဖျက်နိုင်တဲ့ နည်းလမ်းတွေ ရှိတယ်။ သူသာ လှုပ်ရှားလိုက်ရင် ငါတို့ရဲ့ အတတ်ပညာတွေက ရယ်စရာ ဖြစ်သွားလိမ့်မယ်"

"ဒါ့အပြင် အရှင်မင်းကြီးမှာ ကောင်းကင်အဆင့် သိုင်းပညာရှင်ရှိသလို ချီဖွဲ့တည်ခြင်းအဆင့်တွေကို ခွေးသတ်သလို သတ်နိုင်တဲ့ နတ်ဓားလည်း ရှိတယ်။ ငါတို့က သူ့ကို ယှဉ်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး။ ဒါကြောင့် ငါတို့မှာ ရွေးချယ်စရာ လမ်းတွေ အများကြီးရှိတယ်လို့ ထင်ရပေမဲ့ တကယ်တော့ ငါတို့မှာ လမ်းတစ်လမ်းပဲ ရှိတယ်။ ငါတို့ဟာ မဟာရှနဲ့ အသေအလဲ ဆက်စပ်နေပြီး ဒီမှာပဲ ငါတို့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်တွေကို အကောင်အထည်ဖော်နိုင်မှာ။ အရှင်မင်းကြီး နောက်ကိုပဲ အဆုံးထိ လိုက်ရမယ်"

"အဲဒါကြောင့် ငါ အပြတ်ငြင်းလိုက်တာပဲ"

မြေပြင်စစ်သူကြီး နှင့် လူသားစစ်သူကြီးတို့မှာ တစ်ပြိုင်နက်တည်း - "အခုမှပဲ ကျွန်တော်တို့ နားလည်တော့တယ်။ အစ်ကိုကြီး သင်ပေးတာကို မှတ်သားထားပါ့မယ်"

"နားလည်သွားရင်လည်း ပြီးတာပါပဲ။ တကယ်တော့ မဟာရှမှာ နေရတာလည်း မဆိုးပါဘူး"

ကောင်းကင်စစ်သူကြီးက ပြုံးလျက် - "နှစ်နှစ်အတွင်းမှာတင် မဟာရှက နိုင်ငံငယ်လေးကနေ အင်အားကြီးတဲ့ နိုင်ငံတော်ကြီး ဖြစ်လာခဲ့တာ။ နောင်မှာ အင်ပါယာကြီး ဖြစ်လာဖို့ကလည်း သေချာသလောက်ပဲ။ အရှင်မင်းကြီးကလည်း ထက်မြက်သလို ငါတို့ကိုလည်း ယုံကြည်တယ်။ ငါတို့ လိုချင်တာမှန်သမျှ ရွှေငွေ၊ ရာထူး၊ သိုင်းကျမ်းနဲ့ နတ်ဆေးလုံးတွေ အကုန်ပေးထားတာပဲ။ ဒီမှာ အေးအေးဆေးဆေး အမှုထမ်းနေတာ ဘယ်လောက် ကောင်းလဲ။ တခြားနိုင်ငံကိုသွားပြီး အနှိမ်ခံနေစရာ ဘာအကြောင်းမှ မရှိဘူး"

"အစ်ကိုကြီး ပြောတာ မှန်ကန်ပါတယ်" ညီအစ်ကိုနှစ်ဦးက ခေါင်းညိတ် ထောက်ခံလိုက်ကြသည်။

"ဒါကြောင့် နောက်နောင် တခြားနိုင်ငံကလူတွေ လာစည်းရုံးရင် မောင်းထုတ်လိုက်၊ စကားနားမထောင်ရင် ဖမ်းပြီး ထောင်ထဲသာ ထည့်လိုက်တော့"

"ဟုတ်ကဲ့ အစ်ကိုကြီး၊ ဘာလုပ်ရမလဲဆိုတာ ကျွန်တော်တို့ သိပါပြီ"

လင်းပိုင်ဖန်ကတော့ အရိပ်ထဲကနေ ခေါင်းညိတ်လိုက်ရင်း - "မင်းတို့တွေ အခြေအနေကို နားလည်သေးလို့ တော်သေးတာပေါ့" ဟု ရေရွတ်လိုက်လေသည်။