ခြိမ်းခြောက်ငွေညှစ်ခံရခြင်း
Vol. 3 Ch. 29
"စီနီယာအစ်ကိုကြီး။ နောက်ထပ် ကိစ္စတစ်ခု ရှိသေးတယ်။"
"ဘာရှိသေးလို့လဲ။" ချင်ထျန်း စိတ်ရှုပ်ထွေးစွာ မေးလိုက်သည်။ သူ တစ်ရေးမျှသာ အိပ်စက်လိုက်ရသေးသည်။ သို့တိုင် ချန်းဖုန်းကမူ သတင်းအချက်အလက်များစွာကို စူးစမ်းရှာဖွေ စုဆောင်းနိုင်ခဲ့လေပြီ။ သူ အိပ်ပျော်နေသည့် အချိန်တိုလေးအတွင်း၌ပင် ဤမျှများပြားလှသော ကိစ္စရပ်များကို မည်သို့မည်ပုံများ စွမ်းဆောင်နိုင်ခဲ့ရသနည်း။
ချန်းဖုန်းက အမြန် ပြောလိုက်သည်"မနေ့ညက ယင်ရုပ်သေး အကြောင်း သတင်း ဖြန့်လိုက်တာ... ဒီနေ့ အကြောင်းပြန်ကြားချက် ရပါပြီ။"
"ဝယ်မယ့်သူ တွေ့ပြီလား။ ဘယ်လောက် ပေးမယ်တဲ့လဲ။"
ချင်ထျန်းသည် အလောင်းကောင်များကို စိုးစဉ်းမျှ စိတ်မဝင်စားသော်လည်း၊ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများကိုမူ အထူးတလည် စိတ်ဝင်စားနေမိသည်။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုအံ့မခန်းဖ ဝိညာဉ်ရတနာ အားလုံးကို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများဖြင့်သာ လဲလှယ်ဝယ်ယူရမည် ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။
"မဟုတ်ပါဘူး။ ဝယ်မယ့်သူ မရှိသေးပါဘူး။ အဲဒီအစား သတင်းတစ်ခု ရတယ်။ ဒီ ယင်ရုပ်သေးကို ကြောင်မိစ္ဆာ သခင်လေးရဲ့ အမိန့်နဲ့ လက်မှုပညာရှင်က ပြုလုပ်ခဲ့တာတဲ့... ကြောင်မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုက တွေ့ရှိထားတဲ့ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ တစ်ခုကို စူးစမ်းဖို့ အတွက်လေ။"
"သတင်းလာပို့တဲ့သူ ပြောတာက... ကြောင်မိစ္ဆာ သခင်လေးက သူ့အစီအစဉ်ကို ဖျက်ဆီးခဲ့တဲ့ ဟောက်ရန်ဂိုဏ်းသားတွေကို အမြစ်ပြတ် သုတ်သင်ပစ်မယ်လို့ ခြိမ်းခြောက်ထားတယ်တဲ့။ ငါတို့ တောင်ပေါ်က ဆင်းလာတာနဲ့ သတ်ပစ်မယ်လို့ ပြောတယ်တဲ့။ ယင်ရုပ်သေးကို ငါတို့ သုံးလိုက်မိလို့ ငါတို့ရဲ့ အထောက်အထားတွေ ပေါ်သွားပြီ။ သတင်းလာပို့တဲ့သူက ယင်ရုပ်သေးရဲ့ တစ်ဝက်ကို သူ့ကို ပေးရမယ်... မဟုတ်ရင် ငါတို့ရဲ့ သတင်းအချက်အလက်တွေကို ကြောင်မိစ္ဆာ သခင်လေးဆီ ပို့လိုက်မယ်လို့ ပြောနေတယ်။"
ချန်းဖုန်းက တောင်းပန်တိုးလျှိုးစွာ ပြောလိုက်သည်"စီနီယာအစ်ကိုကြီး
.. ဂျူနီယာမောင်လေး ညံ့ဖျင်းလို့ပါ။ အလောင်းကောင် ရောင်းတာကနေ ပြဿနာကြီး ဖြစ်သွားရပြီ။"
ချင်ထျန်း၏ မျက်နှာ ချက်ချင်း မည်းမှောင်သွားပြီး ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်"မောက်မာလိုက်တာ။ ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်ရဲတယ်ပေါ့... မဟုတ်ဘူး... သူက ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်ငွေညှစ်နေတာပဲ။"
ပြောပြောဆိုဆိုနှင့် ချင်ထျန်းက စားပွဲကို လက်သီးဖြင့် ထုပြီး မတ်တပ်ရပ်လိုက်သည်။ "ရှောင်ဖုန်း။ ဒါ မင်းနဲ့ မဆိုင်ဘူး။ ဒီကောင်တွေက သေချင်နေကြတာ။"
"မင်းကို ခြိမ်းခြောက်တဲ့ကောင်ကို ဆက်သွယ်လိုက်... ငါတို့ သူ့ဆီ ယင်ရုပ်သေး သွားပို့ပေးမယ်။"
"မစ်ရှင် တစ်ခုလောက်လည်း ယူသွားလိုက်ကြတာပေါ့။" ချင်ထျန်း ဆက်ပြောသည်။ "တောင်အောက် ဆင်းလာမှတော့ အလကား မဖြစ်စေနဲ့လေ။ လမ်းကြုံ မစ်ရှင် တစ်ခုလောက် ပြီးမြောက်သွားရင် ပိုကောင်းတာပေါ့။"
ချင်ထျန်း မစ်ရှင်ခန်းမဆောင်သို့ ပြန်လာခဲ့သည်။ ဒီတစ်ခါတော့ အမျိုးသမီး မစ်ရှင်တာဝန်ခံက ပိုပြီး ဖော်ရွေလာကာ ချင်ထျန်းအတွက် သင့်တော်မည့် မစ်ရှင် အချို့ကို စိတ်အားထက်သန်စွာ ထောက်ခံပေးသည်။
ချင်ထျန်းက သူ့အတွက် အဆင်ပြေမည့် မစ်ရှင် တစ်ခုကို ရွေးချယ်လိုက်ပြီး ချန်းဖုန်းကို ခေါ်ကာ တောင်အောက် ဆင်းလာခဲ့သည်။
"ချင်ထျန်းက နောက်ထပ် မစ်ရှင် ယူသွားပြန်ပြီလား။"
"ဟုတ်တယ်။ မစ်ရှင်ခန်းမဆောင်မှာ ခုနကပဲ တွေ့လိုက်တယ်။"
"သူ အခုမှ ပြန်ရောက်တာ မဟုတ်ဘူးလား။ တစ်ရက်ပဲ ရှိသေးတယ်... မစ်ရှင် ထပ်သွားပြန်ပြီ။ သူ မကျင့်ကြံဘူးလား။"
ဂိုဏ်းသား အများအပြား ဆွေးနွေးနေကြပြီး ချင်ထျန်းသည် ယခုအခါ တောင်ဘက်နယ်မြေတွင် ထင်ရှားကျော်ကြားသူ တစ်ဦး ဖြစ်လာခဲ့ပြီဖြစ်သည်။
တောင်တံခါးဝမှ ထွက်ခွာပြီးနောက် သူတို့နှစ်ဦး ပျံသန်းလှေပေါ် တက်ပြီး ထွက်ခွာသွားကြသည်။
"စီနီယာအစ်ကိုကြီး... ဒီတစ်ခါ ကျွန်တော့်ကို ခြိမ်းခြောက်ငွေညှစ်တဲ့ကောင်က မြူခိုးမြို့ မှာ ရှိနေတာပါ။ အဲဒီမြို့က ကြောင်မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုရဲ့ နယ်မြေ ဖြစ်နေတယ်။" ချန်းဖုန်းက သတင်းအချက်အလက်များကို ကြိုတင် ပြင်ဆင်ထားပြီး ဂရုတစိုက် ခွဲခြမ်းစိတ်ဖြာပြလိုက်သည်။
"ကျွန်တော်တို့ ခြိမ်းခြောက်ငွေညှစ်တဲ့ ကျင့်ကြံသူကို အရင်သွားရှာမယ်... ပြီးမှ ကြောင်မိစ္ဆာ သခင်လေးကို သွားရှာကြတာပေါ့။"
"ဒါဆို အဲဒီအတိုင်းပဲ လုပ်ကြတာပေါ့။"
"ထွက်ခွာမယ်။"
ခြောက်ရက် ကြာပြီးနောက်...။
သူတို့နှစ်ဦး မြူခိုးမြို့သို့ နောက်ဆုံးတွင် ရောက်ရှိသွားကြသည်။
မြူခိုးမြို့ထဲ ဝင်လိုက်သည်နှင့် ကြောင်မျက်လုံးများနှင့် ကြောင်မိစ္ဆာများကို တွေ့လိုက်ရသည်။
အရှေ့ပိုင်း မြေရိုင်းဒေသသည် မျိုးနွယ်စု အများအပြား နေထိုင်ရာ နေရာ ဖြစ်ပြီး ကြောင်မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုသည် မျိုးနွယ်စုငယ် တစ်ခုသာ ဖြစ်သည်။ ဟောက်ရန်ဂိုဏ်းနှင့် မယှဉ်နိုင်သော်လည်း ဤမသေမျိုးမြို့ငယ်လေးတွင်မူ မည်သူမျှ မပြစ်မှားရဲသော ဒေသန္တရ ဗိုလ်ကျသူများ ဖြစ်ကြသည်။
ကြောင်မိစ္ဆာများ၏ နယ်မြေ ဖြစ်သော်လည်း လူသား အရေအတွက်က အများဆုံး ဖြစ်နေသည်ကို ချင်ထျန်း အံ့ဩသွားသည်။
"အဲဒီကောင်စုတ်ကို ဆက်သွယ်လို့ ရပြီလား။" ချင်ထျန်း မေးလိုက်သည်။
"သူက ဝူယွမ်တည်းခိုခန်း မှာ စောင့်နေမယ်လို့ ပြောပါတယ်။" ချန်းဖုန်း တုံ့ဆိုင်းနေသည်။ "စီနီယာအစ်ကိုကြီး... ဝူယွမ်တည်းခိုခန်း ဆိုတာ ကြောင်မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုရဲ့ နယ်မြေပါ။ ကျွန်တော်တို့ တကယ် သွားကြမလို့လား။"
"အကယ်လို့ ဒီကောင်က ကြောင်မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုဝင် ဖြစ်နေပြီး ကျွန်တော်တို့ကို တမင် မျှားခေါ်နေတာ ဆိုရင် ဒုက္ခရောက်ကုန်လိမ့်မယ်။"
"မပူပါနဲ့... သွားကြစို့။" ချင်ထျန်းက ဦးဆောင်သွားလိုက်ပြီး ၁၅ မိနစ်ခန့် အကြာတွင် ဝူယွမ်တည်းခိုခန်း ရှေ့သို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။
ချင်ထျန်း ဤမြို့ကို မနှစ်သက်ပေ။ ထူထပ်သော မြူခိုးများ ဖုံးလွှမ်းနေသဖြင့် မြင်ကွင်းကို ဆိုးရွားစွာ ပိတ်ပင်ထားသည်။
ဤ ဝူယွမ်တည်းခိုခန်းသည် ပြင်းထန်သော မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များကို ထုတ်လွှတ်နေသော်လည်း သူသည် ဟောက်ရန်ဂိုဏ်းသား ဖြစ်ပြီး ဟောက်ရန်ဖြောင့်မတ်ခြင်း ချီစွမ်းအင်ကို ပိုင်ဆိုင်ထားသဖြင့် မိစ္ဆာအငွေ့အသက်များနှင့် သဘာဝအရ ဖီလာဆန့်ကျင်နေသည်။
ချင်ထျန်း တုံ့ဆိုင်းခြင်း မရှိဘဲ ဝင်သွားလိုက်သည်။
တည်းခိုခန်း အတွင်း၌ လူရော မိစ္ဆာပါ ရှိနေကြပြီး ကြောင်မိစ္ဆာများက အများစု ဖြစ်၏။
ချင်ထျန်း၏ အကြည့်က လူတိုင်းကို ဝေ့ဝဲကြည့်လိုက်ပြီး ခြိမ်းခြောက်မှု ခံစားရပါက လှည့်ထွက်သွားရန် အဆင်သင့် ပြင်ထားသည်။
ကြည့်ရှုပြီးနောက် စနစ်၏ အကြောင်းကြားစာများ အားလုံးက ကိုင်တွယ်ရ လွယ်ကူကြောင်း ပြသနေသည်။
မျှော်လင့်ထားသည့် အတိုင်းပင် မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု ဆိုသည်မှာ ကျွမ်းကျင်သူ တစ်ယောက်မှ မရှိတဲ့ အသုံးမကျတဲ့ အမှိုက်များစုဝေးရာပင်။
ဘေးကင်းကြောင်း သေချာသွားပြီးနောက် ချင်ထျန်းက ချန်းဖုန်းကို ဝင်လာရန် အချက်ပြလိုက်သည်။
"ဘေးကင်းတယ်။"
ချင်ထျန်း၏ စွမ်းအားက သာမန်သာ ရှိကြောင်း သိထားသဖြင့် ချန်းဖုန်းသည် ချင်ထျန်း ဘေးကင်းကြောင်း အတည်ပြုပြီးမှသာ ဝင်လာလေ့ ရှိသည်။ ဤနည်းအားဖြင့် ထွက်ပြေးရ လွယ်ကူစေပြီး ချင်ထျန်းအတွက် ဝန်ထုပ်ဝန်ပိုး မဖြစ်စေရန် ရည်ရွယ်သည်။
ချန်းဖုန်းသည် တည်းခိုခန်း အပေါက်ဝသို့ လျှောက်သွားပြီး "လပြည့်ညတစ်ည" ဟု ပြောလိုက်သည်။
တည်းခိုခန်းရှိ သီးသန့်အခန်း တံခါး ရုတ်တရက် ပွင့်သွားသည်။
"အပေါ်ထပ် ကြွပါ ခင်ဗျာ။" လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသား တစ်ဦး၏ အသံက သီးသန့်အခန်းထဲမှ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ချင်ထျန်း လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။
[ တင်... လောဘကြီးပြီး အလွယ်တကူ ဖမ်းမိနိုင်သော ကောင် ]
[ မစ်ရှင် - အလကား လိုချင်နေတာလား... သူ့ကို ပျော့သွားအောင် ရိုက်လိုက်စမ်း ]
[ ဆုလာဘ် - မသေမျိုးသွေးကြောမှတ် တစ်ခု ]
ချင်ထျန်း ပြုံးလိုက်သည်။ ဒီခရီးက တန်ဖိုးရှိသားပဲ။
သူ အလျင်စလို မလုပ်ပေ။ ဒီကောင်က ကြောင်မိစ္ဆာ သခင်လေးကို တိုင်ပြောမယ်လို့ ခြိမ်းခြောက်ထားမှတော့... ကြောင်မိစ္ဆာ သခင်လေး ရှိတဲ့နေရာကို သူ သိထားမှာ သေချာ၏။
ချင်ထျန်း ရှေ့သို့ လှမ်းဝင်လိုက်သည်။
ဒီလူက ကြွက်တစ်ကောင်လို ကောက်ကျစ်စဉ်းလဲသည့် ရုပ်သွင်ရှိသည်။ ဟောက်ရန်ဂိုဏ်းသား နှစ်ယောက်ကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အထင်သေးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။
ဟောက်ရန်ဂိုဏ်းသားတွေ ဆိုတာ ကြာပန်းဖြူလေးတွေလို လူကောင်းတွေ ဖြစ်ပြီး လှည့်စားရ အလွယ်ကူဆုံး ဆိုတာ လူတိုင်း သိကြသည်။
အရေးအကြီးဆုံးအချက်မှာ သူတို့နှစ်ဦးစလုံးသည် ဂိုဏ်းဝင်သစ်များ ဖြစ်နေခြင်းပင်။
တစ်ဝက်တည်းဟူသည်မှာ အလွန်နည်းပါးလွန်းလှပေသည်။
တစ်ဝက်တစ်ပျက်သာ ပြီးစီးသေးသည့် ယင်ရုပ်သေးတစ်ခုလျှင်ပင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ပိဿာတစ်ထောင်နီးပါးမျှ တန်ကြေးရှိပေသည်။ ယခုအခါ ကြောင်မိစ္ဆာသခင်လေးကလည်း အရေးတကြီး လိုအပ်နေသည်ဖြစ်ရာ၊ ဈေးနှုန်းမှာ ဤထက်မက ထပ်မံ မြင့်တက်သွားဦးမည်သာ ဖြစ်လေသည်။
"ဖန်းချောင်ကျွေ့... ဟောက်ရန်ဂိုဏ်းသား နှစ်ယောက်ကို ထပ်ပြီး လှည့်စားလိုက်ပြန်ပြီလား။"
"အဲဒီကောင်စုတ်က နောက်ကျရင် အရိုက်ခံရပြီး သေမှာပဲ။ ဒါပေမဲ့ ဟောက်ရန်ဂိုဏ်းသားတွေက လှည့်စားရ လွယ်တယ်... လှည့်စားခံရရင်တောင်မှ ဟောက်ရန်ဂိုဏ်းသားတွေက မသတ်ဘူးလေ။ ဖန်းချောင်ကျွေ့က လူရွေးတတ်တာပဲ။"
ဟောက်ရန်ဂိုဏ်းသားများသည် လိမ်လည်လှည့်ဖြားခံရမှန်း သိရှိသွားလျှင်တောင်မှ... သူတို့၏ သဘာဝအရ ရိုက်နှက်ဆုံးမရုံမျှသာ ပြုလုပ်ကြပေလိမ့်မည်။ ထို့ကြောင့် အသက်အန္တရာယ်အတွက် စိုးရိမ်စရာ မရှိရုံသာမက၊ အောင်မြင်နိုင်ခြေ အခွင့်အလမ်းမှာလည်း အလွန်များပြားလှပေသည်။ တကယ်တမ်းဆိုရလျှင် ဤသည်မှာ အမြတ်အစွန်း ကြီးမားပြီး အန္တရာယ်နည်းပါးလှသည့် ကိစ္စရပ်တစ်ခုပင် ဖြစ်တော့သည်။
ခန်းမဆောင်ထဲရှိ လူသားကျင့်ကြံသူ အများအပြားသည် ခေါင်းခါပြီး သက်ပြင်းချလိုက်ကြသည်။ ချင်ထျန်းနှင့် သူ့အဖော်တို့ ပိုင်ဆိုင်သမျှ အလိမ်ခံလိုက်ရတော့မည်ကို ကြိုမြင်နေသကဲ့သို့ ရှိသည်။
ခန်းမဆောင်ထဲရှိ ကြောင်မိစ္ဆာများကမူ မဲ့ပြုံး ပြုံးလိုက်ကြသည်။ လူသားတွေက ကောက်ကျစ်ပြီး ကိုယ့်လူအချင်းချင်း လှည့်စားရတာ ကြိုက်တယ်... တကယ့်ကို နိမ့်ကျတဲ့ မျိုးနွယ်စုပဲ လို့ တွေးနေကြသည်။
ချင်ထျန်းသည် တုံ့ဆိုင်းခြင်း မရှိဘဲ လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသား၏ ရှေ့တွင် ဝင်ထိုင်လိုက်သည်။
လူလတ်ပိုင်း အမျိုးသား အံ့ဩသွား၏။ အရင်တုန်းက ဆိုရင် ဟောက်ရန်ဂိုဏ်းသားများက မထိုင်ခင် ဦးညွတ် နှုတ်ဆက်လေ့ ရှိကြသည်။
ဒီတစ်ခါ ဂိုဏ်းသားကတော့ နှုတ်ဆက်စကားတောင် မဆိုဘဲ ဝင်ထိုင်လိုက်၏။
သို့သော် သူ ဂရုမစိုက်ပေ။ ခြိမ်းခြောက်ငွေညှစ် ခံရလို့ ချင်ထျန်း စိတ်အခြေအနေ မကောင်းဘူးဟုသာ ယူဆလိုက်သည်။
"ကျွန်တော့်ကိုယ်ကျွန်တော် မိတ်ဆက်ပါရစေ။ ကျွန်တော်က သိုင်းလောကထဲက ဖန်းချောင်ကျွေ့ ပါ။ ခင်ဗျားတို့ နှစ်ယောက် ရောက်လာပြီ ဆိုတော့... ကျွန်တော့် စည်းကမ်းချက်တွေကို သဘောတူတယ်လို့ ယူဆလို့ ရမလား။"
"ဒါပေါ့... ကြောင်မိစ္ဆာ သခင်လေးရဲ့ ခြိမ်းခြောက်မှုနဲ့ ယှဉ်လိုက်ရင်... ယင်ရုပ်သေး တစ်ဝက် ဆိုတာ ဘာမှ မဟုတ်ပါဘူး။"
"ဟဟ... စိတ်မပူပါနဲ့။ အရောင်းအဝယ် အောင်မြင်သွားတာနဲ့ ဘယ်သူမှ သိမှာ မဟုတ်ပါဘူး။ ခင်ဗျား သတင်းတင်လိုက်တာနဲ့ ကျွန်တော် ချက်ချင်း ဖျက်ခိုင်းလိုက်လို့ လူသိပ်မသိလိုက်ပါဘူး။"
ချန်းဖုန်း၏ မျက်နှာထား တင်းမာသွားသည်။ သတင်းအတုပါ ဆိုပြီး သူ မနက်စောစောကတည်းက သတင်းကို ဖျက်သိမ်းခဲ့ပြီး ဖြစ်သည်။
သို့သော်လည်း ဤကိစ္စကို သူတစ်ဦးတည်း သိထားခြင်းတော့ မဟုတ်ပေ။ အခြားသူများက သူ၏ အထောက်အထားကို မသိရှိကြခြင်းသာ ဖြစ်သည်။ အမှန်တော့ သူသည် မသေမျိုးမြို့တော် တစ်ခုချင်းစီထံသို့ ဆက်သွယ်ရေး ကျောက်စိမ်းပြားများမှတစ်ဆင့် သတင်းပေးပို့ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်လေသည်။
သို့ရာတွင် ထိုလူယုတ်မာက အရောင်းအဝယ်လုပ်ရန် ကမ်းလှမ်းလာသည့်အခါ၌ သူ၏ အထောက်အထား အစစ်အမှန်မှာ ပေါ်လွင်သွားခဲ့ရသည်။ ရလဒ်အနေဖြင့် ထိုသူက ချက်ချင်းပင် လေသံပြောင်းသွားကာ သူ့အား အကျပ်ကိုင် ခြိမ်းခြောက်လာတော့သည်။
ချန်းဖုန်းသည် ချန်းမိသားစု အတွက် အလုပ်လုပ်စဉ်က ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း မိတ်ဆက်လေ့ ရှိသော်လည်း မသေမျိုးဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရောက်ပြီးနောက် ပထမဆုံး စီးပွားရေး လုပ်ရာတွင် အကြီးအကျယ် အရှုံးပေါ်လိမ့်မည်ဟု ထင်မှတ်မထားခဲ့မိပေ။
"သေချာတာပေါ့... ကျွန်တော် တစ်ဝက် ပေးရင် ဘယ်လိုလဲ။ အလောင်းကောင်ကို နှစ်ပိုင်းခွဲလို့မှ မရတာ ဟုတ်တယ်မလား။" ချင်ထျန်းက ရွှင်လန်းစွာ ပြောလိုက်သည်။ ခြိမ်းခြောက်ငွေညှစ် ခံရသည့်အတွက် ဒေါသထွက်ပုံ မပေါ်ပေ။
"ဒုက္ခခံမနေပါနဲ့။ ယင်ရုပ်သေး နဲ့ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ပိဿာ ၂၀၀ ပေးရင် ရပါပြီ။"