ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်ငွေညှစ်ရဲတယ်ပေါ့... သေလမ်းရှာနေတာပဲ

"ဘာ..." ချင်ထျန်း သူ့နားသူ မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေသည်။ "ယင်ရုပ်သေးကို ပေးရုံတင် မကဘူး... ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ပိဿာ ၂၀၀ ပါ ထပ်ပေးရမယ် ဟုတ်လား။"

"ခင်ဗျား အိမ်မက်မက်နေတာလား။" ချန်းဖုန်း ဒေါသထွက်သွားသည်။ ဒီလူက ဗြောင်ကျကျ ခြိမ်းခြောက်ငွေညှစ်နေတာပဲ။

"လူကြီးမင်းတို့... ကြောင်မိစ္ဆာ သခင်လေးရဲ့ ပစ်မှတ်ထားတာကို မခံချင်ကြဘူး မဟုတ်လား။ ကြောင်မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုက လုပ်ကြံသတ်ဖြတ်တာနဲ့ ပုန်းလျှိုးကွယ်လျှိုး လုပ်တာတွေမှာ ကျွမ်းကျင်တယ်လေ။"

"ပြီးတော့ ဟောက်ရန်ဂိုဏ်းသားတွေ ဆိုတာ မစ်ရှင် လုပ်ဖို့ တောင်ပေါ်က ဆင်းလာရမှာပဲ... နေ့တိုင်း ကြောက်လန့်တကြားနဲ့ နေချင်နေကြတာလား။" ဖန်းချောင်ကျွေ့၏ စကားလုံးများက ရေကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေသည်။ ပြောပြီးသည်နှင့် သူက လက်ဖက်ရည်ခွက်ကို မပြီး ဖြည်းဖြည်းချင်း သောက်လိုက်သည်။

ဖန်းချောင်ကျွေ့သည် တည်ငြိမ်အေးဆေးနေပြီး ချင်ထျန်းနှင့် သူ့အဖော်ကို လက်ခုပ်ထဲက ရေလို သဘောထားနေသည်။ ဟောက်ရန်ဂိုဏ်းသားတွေ ငြင်းဆန်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး ဆိုတာ သူ ယုံကြည်နေသည်။ ဘယ်သူကမှ ကိုယ့်ကို အမြဲတမ်း စောင့်ကြည့်ခံနေရတာ မလိုချင်ကြဘူးလေ။

အထူးသဖြင့် ပုန်းလျှိုးကွယ်လျှိုး လုပ်ရာမှာ ကျွမ်းကျင်တဲ့ ကြောင်မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စု ဆိုရင် ပိုဆိုးတာပေါ့။

ကြောင်မိစ္ဆာမျိုးနွယ်စုရဲ့ ပစ်မှတ်ထားတာ ခံရပြီ ဆိုရင်... အကြွင်းမဲ့ စွမ်းအားရှင် မဟုတ်သရွေ့ သေလမ်းကလွဲပြီး တခြား မရှိဘူး။

"မင်းလို ခွေးကောင်က... သေချင်နေတာလား။" ချင်ထျန်း ချက်ချင်း ဒေါသပေါက်ကွဲသွားပြီး တုံ့ဆိုင်းခြင်း မရှိဘဲ လက်သီးနဲ့ ထိုးချလိုက်သည်။

"ဘာလုပ်တာလဲ။" ဖန်းချောင်ကျွေ့ ပါးစပ်ထဲက လက်ဖက်ရည်တောင် မျိုမချရသေးခင်မှာပဲ ကြီးမားတဲ့ လက်သီးကြီး သူ့မျက်နှာဆီ တိုးဝင်လာတာ မြင်လိုက်ရသည်။

"ဘုန်း" ဖန်းချောင်ကျွေ့၏ ခေါင်းကို ဆင်တစ်ကောင် ဝင်တိုက်သကဲ့သို့ ပြင်းထန်စွာ ရိုက်ခတ်ခံလိုက်ရသည်။ သူ့ခန္ဓာကိုယ် လွင့်စင်သွားပြီး တံခါးကို ဖောက်ထွက်ကာ ခန်းမဆောင်ထဲသို့ ပြုတ်ကျသွားရာ စားပွဲ၊ ကုလားထိုင် အများအပြား ကျိုးပဲ့ကုန်သည်။

"ဘုန်း" ချင်ထျန်း ဒုတိယထပ်မှ ခုန်ဆင်းလိုက်ပြီး အေးစက်သော အသံဖြင့် ပြောလိုက်သည် "ဝက်တိရစ္ဆာန်ကောင်... မင်းက ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်ရဲတယ်ပေါ့။"

"ဘာဖြစ်တာလဲ" ခန်းမဆောင်ထဲရှိ လူတိုင်း ရုတ်တရက် ဖြစ်ပျက်သွားသော အခြေအနေကြောင့် လန့်ဖျပ်သွားကြသည်။

"ဟောက်ရန်ဂိုဏ်းသားက ဖန်းချောင်ကျွေ့ကို ရိုက်လိုက်တာပဲ။"

"ထူးဆန်းတယ်... ဟောက်ရန်ဂိုဏ်းသားက အရင် စတိုက်ခိုက်တယ်တဲ့လား။"

"ကောင်စုတ်လေး... မင်းက ငါ့ကို လက်ပါရဲတယ်ပေါ့။" ဖန်းချောင်ကျွေ့သည် ဒေါသထွက်ပြီး ရှက်ရွံ့နေသည်။ ဒီကောင်စုတ်က ရုတ်တရက် တိုက်ခိုက်လိုက်လို့ သူ အငိုက်မိသွားတာ။ အကယ်၍ သူသာ နောက်သို့ ခြေတစ်လှမ်း မဆုတ်လိုက်ရင် သူ့ခေါင်း ပေါက်ကွဲသွားလောက်ပြီ။

ဒီကောင်စုတ်ရဲ့ ခွန်အားက အံ့မခန်းပဲ... သူ့ခေါင်းတစ်ခုလုံး မူးဝေနေတုန်းပဲ။

"ငါက ကြောင်မိစ္ဆာ သခင်လေး ဘယ်မှာလဲ လို့ မေးမလို့ လုပ်နေတာ... အခု မမေးချင်တော့ဘူး။ မင်းက ငါ့ကို ခြိမ်းခြောက်ငွေညှစ်ရဲတယ်ပေါ့... သေလမ်းရှာနေတာပဲ။"

ချင်ထျန်း ပြောပြီးသည်နှင့် နောက်ထပ် လက်သီးတစ်ချက် ထပ်ထိုးလိုက်သည်။

ဖန်းချောင်ကျွေ့ အထင်သေးစွာ ကြည့်လိုက်သည်။ မသေမျိုးသွေးကြောမှတ် အဆင့်ပဲ ရှိတဲ့ကောင်။

"ငါ့အထင် မင်းကမှ သေမယ့်ကောင်ပဲ။" ချင်ထျန်းက အရင် စတင်တိုက်ခိုက်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်ရကား... နောင်တစ်ချိန် ဟောက်ရန်ဂိုဏ်းက လာရောက်စုံစမ်းစစ်ဆေးမည် ဆိုလျှင်တောင်မှ သူက အလွယ်တကူ ဆင်ခြေပေးကာ ဖြေရှင်းနိုင်မည် ဖြစ်ပေသည်။"

"ဘုန်း" ဖန်းချောင်ကျွေ့၏ လက်သီး ချက်ချင်း ပေါက်ကွဲသွားပြီး မျက်လုံးများထဲတွင် အံ့ဩမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

ဘယ်လို ဖြစ်ရတာလဲ။

ချင်ထျန်းက အားပြင်းပြင်းဖြင့် ထိုးချလိုက်ရာ ဖန်းချောင်ကျွေ့၏ ခေါင်းသည် ရင်ဘတ်ထဲသို့ ချက်ချင်း ဝင်သွားလေသည်။

"ဘုရားရေ... ဒါ ဟောက်ရန်ဂိုဏ်းသား ဟုတ်ရဲ့လား။"

လက်သီးတစ်ချက်တည်းနဲ့ ခေါင်းကို ရင်ဘတ်ထဲ ဝင်သွားအောင် လုပ်လိုက်တယ်... ဒါ မေတ္တာတရားနဲ့ တရားမျှတမှုကို တန်ဖိုးထားတဲ့ ဟောက်ရန်ဂိုဏ်း ဟုတ်သေးရဲ့လား။

ဖန်းချောင်ကျွေ့ သေပြီ... လုံးဝ သေသွားပြီ။

"ဒီကောင်က သူ့စွမ်းအားကို ဖုံးကွယ်ထားတာ သေချာတယ်... သူက မသေမျိုးသွေးကြောမှတ် အဆင့် မဟုတ်တာ သေချာတယ်။" စားသောက်နေသူများ ဘေးသို့ အမြန် ရှောင်ဖယ်လိုက်ကြပြီး ကြောက်လန့်တကြား တုန်ယင်နေကြသည်။

ချင်ထျန်း၏ လုပ်ရပ်က လူတိုင်းကို စကားမပြောနိုင်အောင် ဖြစ်စေခဲ့ပြီး ဒါက ဟောက်ရန်ဂိုဏ်းသား တစ်ယောက်ရဲ့ လက်ချက် ဆိုတာကို မယုံကြည်နိုင်အောင် ဖြစ်နေကြသည်။

"ဒါက မေတ္တာတရား ကြီးမားပါတယ် ဆိုတဲ့ ဟောက်ရန်ဂိုဏ်းလား။ ရက်စက်လိုက်တာ... ငါ့ဆရာကိုတောင် သတ်ပစ်လိုက်တယ်တဲ့။" လူငယ်တစ်ဦး ရုတ်တရက် ထွက်လာပြီး ချင်ထျန်းကို လက်ညှိုးထိုးကာ ကျယ်လောင်စွာ ဆဲဆိုလိုက်သည်။

သူ၏ဆရာဖြစ်သူက သူ့အား ခန်းမဆောင်အတွင်း၌ စောင့်ဆိုင်းနေရန် စေခိုင်းထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ မူလရည်ရွယ်ချက်မှာ ချင်ထျန်းတို့အဖွဲ့ ခြိမ်းခြောက်ငွေညှစ်ခံရပြီးနောက် မည်သို့ တုံ့ပြန်လာမည်ကို အကဲခတ်စောင့်ကြည့်ရန်ပင် ဖြစ်လေသည်။

​သို့သော်လည်း သူ၏ဆရာဖြစ်သူမှာ အရိုက်ခံရကာ လဲကျသွားပြီး၊ လက်သီးတစ်ချက်တည်းဖြင့်ပင် အသတ်ခံလိုက်ရသည်ကို မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်တွေ့လိုက်ရလိမ့်မည်ဟု သူ လုံးဝ ထင်မှတ်မထားခဲ့ပေ။

"ပေါက်ကရတွေ... ဟောက်ရန်ဂိုဏ်းကို ဘယ်လိုလုပ် စော်ကားရဲတာလဲ။" ချင်ထျန်း ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်ပြီး ထိုလူငယ်ကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်သည်။

"ငါ့ဆရာက မင်းတို့ကို စားပွဲဝိုင်း ဖိတ်ကျွေးတာကို မင်းက လက်သီးနဲ့ ထိုးသတ်လိုက်တယ်။ မင်းက မိစ္ဆာကျင့်ကြံသူပဲ... ဒီကိစ္စကို ဟောက်ရန်ဂိုဏ်းဆီ ငါ သေချာပေါက် တိုင်မယ်။"

လူငယ်လေး တိတ်တဆိတ် ဝမ်းသာနေသည်။

ဟောက်ရန်ဂိုဏ်းသားများသည် သူတို့၏ ဂုဏ်သိက္ခာကို အလွန်တရာ တန်ဖိုးထားကြသူများ ဖြစ်ကြသည်။ အကယ်၍ အပြစ်မဲ့သူများအား ရက်ရက်စက်စက် သတ်ဖြတ်ခဲ့ကြောင်းကိုသာ ဂိုဏ်းမှ သိရှိသွားပါက ဤနှစ်ဦးမှာ သေချာပေါက် ပြင်းထန်သော အပြစ်ဒဏ်ကို ခံရပေလိမ့်မည်။

​ယခုမူ ဆရာဖြစ်သူလည်း သေဆုံးသွားခဲ့ပြီဖြစ်ရာ... ဤအခွင့်အရေးကို အသုံးချ၍ သူတို့ကို ပြန်လည် အကျပ်ကိုင် ငွေညှစ်လိုက်ခြင်းက ပို၍ ကောင်းမွန်ပေလိမ့်မည်။

"ငါ မင်းဆရာကို လက်သီးတစ်ချက်တည်းနဲ့ သတ်လိုက်တာ... နာကျင်မှု မခံစားရအောင် လုပ်ပေးလိုက်တာလေ... ဒါ မေတ္တာတရား မဟုတ်လို့ ဘာလဲ။ မင်းဆရာကို ကြည့်လိုက်... သူ့ခေါင်းက ရင်ဘတ်ထဲ ဝင်နေတာ... ဒါက 'ဖြောင့်မတ်တည်ကြည်ခြင်း' ကို ကိုယ်စားပြုတာပဲ။ ဒါက သိသိသာသာကြီး မေတ္တာတရား ထားတာပဲလေ။"

"ဘာ...။"

လူငယ်လေး သူ နားကြားမှားသွားသလားဟု ထင်လိုက်မိသည်။ ဒါက ဟောက်ရန်ဂိုဏ်းသား တစ်ယောက် ပေးတဲ့ ရှင်းပြချက်တဲ့လား။

စားသောက်နေသူများ တစ်ယောက်မျက်နှာ တစ်ယောက် ကြည့်နေကြသည်။ ဒါက သိသိသာသာကြီး မှားယွင်းတဲ့ အယူအဆနဲ့ မိစ္ဆာဝါဒပဲ။

"ဟောက်ရန်ဂိုဏ်းမှာ ကွန်ဖြူးရှပ်သူတော်စင် တစ်ပါး ပေါ်ထွန်းခဲ့ပြီး လောကကို ပညာပေးဖို့ အာနက်လက်ကျမ်း ဆိုတဲ့ ကျမ်းမြတ်ကို ရေးသားခဲ့တယ်လို့ ပြောကြတယ်... ကွန်ဖြူးရှပ်သူတော်စင်ရဲ့ နာမည်ကျော် စကားတွေကို လိုရာဆွဲပြီး အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုတတ်တဲ့ ဂိုဏ်းသားမျိုး ပေါ်လာလိမ့်မယ်လို့ ထင်မထားခဲ့မိဘူး။"

ဝူယွမ်တည်းခိုခန်း မန်နေဂျာက တိတ်ဆိတ်နေသည်။

ချင်ထျန်း ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သော ပစ္စည်းများအတွက်မူ သူမ စိုးစဉ်းမျှ ဂရုမစိုက်ပေ။ မည်သို့ပင်ဆိုစေကာမူ ဟောက်ရန်ဂိုဏ်းသားများက လျော်ကြေးပေးမည်သာ ဖြစ်လေသည်။

​ထို့အပြင် ရရှိမည့် လျော်ကြေးပမာဏမှာလည်း နည်းလှသည်မဟုတ်ပေ။ ထို့ကြောင့် သူ များများ ဖျက်ဆီးလေလေ... သူမက ပို၍ ဝမ်းသာရလေလေပင် ဖြစ်သည်။

​အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ဟောက်ရန်ဂိုဏ်းသားများသည် တာဝန်ထမ်းဆောင်စဉ်အတွင်း ဖြစ်ပေါ်လာသည့် ပျက်စီးဆုံးရှုံးမှုများအတွက် ရက်ရက်ရောရော လျော်ကြေးပေးတတ်သည်ဟု နာမည်ကျော်ကြားနေခဲ့သည်မှာ ကြာမြင့်နေပြီ ဖြစ်သောကြောင့်ပင်။

"မင်းက တကယ့် လူယုတ်မာပဲ... အပြစ်မဲ့သူတွေကို ရက်ရက်စက်စက် သတ်ဖြတ်တာ တစ်ခုတည်းတင် မကဘူး... သူတော်စင်ရဲ့ စကားတွေကိုတောင် လွဲမှားပြီး အဓိပ္ပာယ်ဖွင့်ဆိုနေသေးတယ်။ မင်း သွားပြီမှတ်။"

"သောက်ကျိုးနည်း... မင်းဆရာ အခုလေးတင် သေသွားတာကို... မင်းက ထွက်မပြေးဘဲ ဒီမှာ လာပြီး လက်ညှိုးထိုးနေရဲသေးတယ်ပေါ့။ မင်းလဲ သေချင်နေပြီ ထင်တယ်။" ချင်ထျန်း ဒီကောင်ကို ရယ်ချင်နေသည်။ ငါ လူသတ်ရဲတယ် ဆိုတာ သူ မသိဘူးလား။

"မင်း... မင်း ဆက်ပြီး အကြမ်းဖက်အုံးမလို့လား။" လူငယ်လေး ချက်ချင်း ထိတ်လန့်သွားသည်။ ဟောက်ရန်ဂိုဏ်းသားတွေရဲ့ ကြင်နာမှုနဲ့ ဖြောင့်မတ်မှု ဆိုတာ နာမည်ကြီးလေ။

ဒါကြောင့် သူ့ရဲ့ ပထမဆုံး အကြံအစည်က ထွက်ပြေးဖို့ မဟုတ်ဘဲ ဆရာ့သေဆုံးမှုကို အကြောင်းပြပြီး ချင်ထျန်းဆီက အကျိုးအမြတ် ရယူဖို့ ခြိမ်းခြောက်တာပါ။

ချင်ထျန်း ရုတ်တရက် ပြေးဝင်သွားပြီး ဟောက်ရန်ဖြောင့်မတ်ခြင်း ချီစွမ်းအင်များ ပွင့်ထွက်လာသည်။

ဗွမ်း...။

လူငယ်လေး၏ ခန္ဓာကိုယ်သည် ချင်ထျန်း၏ လက်သီးချက်ကြောင့် ပေါက်ကွဲသွားပြီး သွေးများနှင့် အသားစများ နေရာအနှံ့ လွင့်စင်သွားလေသည်။

"ခွေးကောင်... ဒီသခင်လေးကို ခြိမ်းခြောက်ရဲတယ်ပေါ့... သေမှာ မကြောက်တဲ့ကောင်ပဲ" ချင်ထျန်းက သူ့ကိုယ်ပေါ် ကပ်နေတဲ့ အသားစတွေကို ခါထုတ်လိုက်သည်။

တည်းခိုခန်းထဲရှိ လူတိုင်း ကြက်သေသေသွားကြသည်။ သူတို့ ဗိုက်ထဲတွင် ပျို့အန်ချင်စိတ် ဖြစ်လာပြီး ကြမ်းပြင်ပေါ် ပြန့်ကျဲနေသော သွေးများနှင့် အသားစများကို မြင်လိုက်ရသောအခါ အန်ချင်လာကြသည်။

ရပ်ကြည့်နေသော လူအုပ်ကြီးမှာ ခြေထောက်များ ပျော့ခွေသွားပြီး ယခုအချိန်တွင် အမြန်ဆုံး ထွက်ခွာသွားချင်စိတ်သာ ရှိတော့သည်။

ဒီကောင်က ဟောက်ရန်ဂိုဏ်းသား အတု ဆိုတာ သေချာပင်။

ချင်ထျန်းသည် ထိုလူနှစ်ယောက်၏ ခန္ဓာကိုယ်မှ တန်ဖိုးရှိသော ပစ္စည်းများကို ရှာဖွေလိုက်ရာ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ပိဿာပေါင်း ဒါဇင်နှင့်ချီ၍ တွေ့ရှိလိုက်ရသည်။

ကောင်းတယ်။ အားစိုက်ရကျိုး နပ်တာပေါ့။

ဝူယွမ်တည်းခိုခန်း မန်နေဂျာသည် အရပ် ၆ ပေ အနည်းဆုံး ရှိပြီး ကောက်ကြောင်းအလှ ပေါ်လွင်သော အလှပဂေး တစ်ဦး ဖြစ်သည်။ သူမသည် ကောင်တာတွင် မှီနေပြီး သူမ၏ ကိုယ်ဟန်အနေအထားသည် ဆွဲဆောင်မှု ရှိလွန်းသဖြင့် မြင်သူတိုင်း သွေးဆူသွားစေနိုင်သည်။

ထိုအချိန်တွင် သူမ၏ မျက်လုံးများ တုန်ယင်သွားပြီး မျက်ဝန်းများပင် ဝိုင်းစက်နေရာမှ ဒေါင်လိုက်ပုံစံသို့ ပြောင်းလဲသွားသည်။

သူမသည် လူသတ်ပွဲပေါင်းများစွာကို မျက်ဝါးထင်ထင် မြင်တွေ့ခဲ့ဖူးသော်လည်း... ဤမျှလောက် ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်လှသည့် ပါရမီရှင်မျိုးကိုမူ တစ်ကြိမ်တစ်ခါမျှ မကြုံတွေ့ခဲ့ဖူးချေ။

​လျော်ကြေးတဲ့လော။ ဆိုင်အတွင်း၌ ရှုပ်ပွပျက်စီးသွားရုံမျှမက... သွေးကွက်များနှင့် အသားစများပါ နေရာအနှံ့ ပေကျံနေလေပြီ။

​မြူခိုးမြို့တော်၏ အကောင်းဆုံး တည်းခိုခန်းတစ်ခု ဖြစ်သည့်အားလျော်စွာ၊ ဤနေရာရှိ အပြင်အဆင်များမှာလည်း သာမန်မဟုတ်ဘဲ အလွန်ပင် တန်ဖိုးကြီးမားလှပေသည်။

​သို့တိုင်အောင် သူမသည် အချိန်အတန်ကြာသည်အထိ စကားတစ်ခွန်းမျှ မဟနိုင်ခဲ့ပေ... ချင်ထျန်း၏ ရက်စက်လှသော အပြုအမူများကြောင့် အလွန်အမင်း ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်သွားခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်တန်ကောင်းပေသည်။

"မင်း... ဒီကို လာခဲ့။" ချင်ထျန်းက ဆိုင်ရှင်ကို လက်ညှိုးထိုးလိုက်ရာ မျက်လုံးများက ရေကဲ့သို့ ကြည်လင်နေသည်။

"ဧည့်သည်... ဘာအလိုရှိပါသလဲရှင်။" ဟောက်ရန်ဂိုဏ်းသား တစ်ယောက်ကို ရင်ဆိုင်ရတဲ့အခါ ဝူယွမ်မန်နေဂျာ ကြောက်ရွံ့တုန်လှုပ်မိသည်မှာ ဒါ ပထမဆုံး အကြိမ်ပင်။

အရင်တုန်းက ဆိုရင် သူမက ဟောက်ရန်ဂိုဏ်းသားတွေကို လုံးဝ အထင်သေးခဲ့၏။

"မင်းကို မေးစရာ ရှိလို့... မင်းတို့ ကြောင်မိစ္ဆာ သခင်လေး ဘယ်မှာလဲ... ငါ သူ့ကို ပေးစရာ ပစ္စည်း ရှိလို့။" ချင်ထျန်း၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ရိုးသားမှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။

"သခင်လေးက မြူခိုးတောအုပ်ထဲ သွားနေတာပါ... သူ့ကို တွေ့ဖို့ ဆိုရင် အချိန် နည်းနည်း စောင့်ရလိမ့်မယ်..." ဝူယွမ်မန်နေဂျာက အလိုလို ပြန်ဖြေလိုက်မိသည်။

၄င်းက မြူခိုးမြို့မှာ လျှို့ဝှက်ချက် မဟုတ်ချေ... မြူခိုးတောအုပ်ထဲမှာ လျှို့ဝှက်နယ်မြေ ပေါ်လာတယ် ဆိုတဲ့ သတင်းက ပျံ့နှံ့နေပြီးသားပင်။

"ကောင်းပြီ။"

ချင်ထျန်း ပြောပြီးသည်နှင့် လှည့်ထွက်သွားလေသည်။

ချန်းဖုန်း စောင့်နေတာ ကြာလေပြီ။

"မြူခိုးတောအုပ်ကို သွားကြစို့။"

"ဟုတ်ကဲ့... စီနီယာအစ်ကိုကြီး။" ချန်းဖုန်းက အခုဆိုရင် ချင်ထျန်းကို မျက်စိမှိတ် ယုံကြည်နေပြီး လောကကြီးမှာ ချင်ထျန်းကို ယှဉ်နိုင်မယ့်သူ မရှိဘူးလို့ ခံစားနေရသည်။

ဝူယွမ်မန်နေဂျာက လျော်ကြေး ကိစ္စကို လုံးဝ ထည့်မပြောရဲခဲ့ပေ။ တခြား ဟောက်ရန်ဂိုဏ်းသားတွေသာ ဆိုရင် အခွင့်ကောင်းယူပြီး ငွေညှစ်လိုက်မှာ သေချာတယ်။

အတန်ကြာမှ တစ်စုံတစ်ယောက်က စကားပြောလာသည်။

"ဒီလူက တကယ်ရော ဟောက်ရန်ဂိုဏ်းသား ဟုတ်ရဲ့လား။"