အခန်း (၁၂၁-၁၂၂)
Vol. 13 Ch. 121-122
လောကကိုးပါးမသေမျိုး
ဘာသာပြန် - အရှင်ငယ်
အခန်း ၁၂၁ - ငါ့ကို ဆရာအဖြစ်လက်ခံ၊ ဖခင်အဖြစ် ရိုသေလော့
"အစ်မကြီး... ကျွန်တော်တို့ နက်နဲသောဓားဂိုဏ်း ကို အသည်းအသန်သွားရင်တောင် ရောက်တဲ့အချိန်ဆို ညနက်နေလောက်ပြီ ဒီည ဒီမှာပဲ နားပြီး မနက်ဖြန်မှ ခရီးဆက်ရင် ဘယ်လိုလဲ"
ဟု တစ်ဦးက အကြံပြုသည်။
အများစုက သဘောတူသည့်အနေဖြင့် ခေါင်းငြိမ့်ကြသည်။
ရွှေမျက်လုံးမိစ္ဆာမျောက်ဝံ တောင် သူတို့ကို ကြောက်သွားပြီဆိုတော့ ဒီလို လန်းဆန်းတဲ့နေရာကနေ အစောကြီး မထွက်ချင်ကြသေးပေ။
နားနားနေနေ ခရီးမသွားရတာ ကြာပြီဖြစ်သဖြင့် တစ်ညနားခြင်းက ကောင်းသော အကြံပင် ဖြစ်သည်။
သူတို့၏ အစ်မကြီးက တစ်ညအိပ်ရန် တွန့်ဆုတ်နေစဉ်မှာပင် ဖန့်ချန် ချဉ်းကပ်လာပြီး ပြုံးလျက် ပြောလိုက်သည်။
"ဒီမှာ တစ်ညနားသွားလို့ ရပါတယ် ကျွန်တော်တို့မှာ အားနေတဲ့ စခန်းတွေ ရှိပါတယ်"
ဖန့်ကျစ်ရွှယ် သည် သူမ၏ အစ်ကိုနားသို့ အပြေးကလေး ရောက်လာပြီး လက်ဟန်ခြေဟန်ဖြင့်
"အစ်ကို... အစ်ကို... ခုနက မျောက်ကြီးက တကယ့်ကို အကြီးကြီးပဲ"
ဟု တစာစာ ပြောနေတော့သည်။
သူမသည် ထိုမျောက်ဝံကြီး မည်မျှကြီးကြောင်း လက်နှစ်ဖက်ဖြင့် တိုင်းထွာပြသော်လည်း မည်သို့ပင်လုပ်စေကာမူ ၎င်း၏ ပကတိအရွယ်အစားကို ဖော်ပြနိုင်ခြင်း မရှိပေ။
ရွှီဂီ က မိတ်ဆက်ပေးလိုက်သည်။
"ဒါ ကျွန်တော့်တို့ရဲ့ သခင်လေးပါ"
ဟု သူက ထိုအမျိုးသမီးကို ပြောလိုက်သည်။
"အားလုံးပဲ မင်္ဂလာပါ ကျွန်တော့်နာမည် လီချန် ပါ"
ဖန့်ချန် က လက်ယှက်၍ ဂါရဝပြုကာ မိတ်ဆက်လိုက်သည်။
ရွှီဂီ နှင့် ဖန့်ကျစ်ရွှယ် တို့မှာ ခဏမျှ ကြောင်သွားသော်လည်း ချက်ချင်းပင် အလိုက်သင့် လိုက်ပါကာ သူတို့၏ လက်များကို ယှက်၍ ဂါရဝပြုလိုက်ကြသည်။
ထိုစဉ်မှာပင် ဖန့် မိသားစုမှ လူငယ်အများအပြားမှာ စုရုံးရောက်ရှိလာပြီး တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် မိတ်ဆက်ကြတော့သည်။
"ကျွန်တော့်နာမည် လီကဲ ပါ အားလုံးပဲ မင်္ဂလာပါ"
"ကျွန်မကတော့ လီကျစ်ရွှယ် ပါ။ မင်္ဂလာပါ"
"လီတုန်းမေ..."
ကြည့်ရတာ သူတို့အားလုံးက လီ မျိုးရိုးနဲ့ မိသားစုဝင်တွေပဲပေါ့... ဟု ထိုအမျိုးသမီးက တွေးလိုက်သည်။
သူမကလည်း ပြန်လည်ဂါရဝပြုကာ မိတ်ဆက်သည်။
"စိမ်းပြာဓားဂိုဏ်း က ကျန်းရင် ပါ။ အားလုံးပဲ မင်္ဂလာပါ။"
"ခင်ဗျားတို့က ခင်ဗျားတို့ရဲ့ အမည်နာမကို ထုတ်ဖော်ပြောကြားပြီး မျောက်ဝံကြီးကို ခြောက်လှန့်ပေးခဲ့လို့ ကျွန်တော့်ရဲ့ လီ မိသားစု ဘေးကင်းခဲ့ရတာပါ တကယ်လို့ မနှောင့်ယှက်ဘူးဆိုရင် ဒီည ဒီမှာပဲ နားသွားပါဦး"
ဟု ဖန့်ချန် က ဆိုသည်။
"ခင်ဗျားက ဘာလို့ မျက်စိမှိတ်ပြီး စကားပြောနေတာလဲ"
ဟု တစ်ဦးက ရုတ်တရက် ဝင်မေးလိုက်သည်။
ဖန့်ချန် မျက်လုံးဖွင့်လိုက်ရာ မီးခိုးဖြူရောင် မျက်သူငယ်အိမ်များ ပေါ်ထွက်လာသည်။
လူတိုင်း ထိုမြင်ကွင်းကြောင့် တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။
ဒီလောက် ငယ်ငယ်ရွယ်ရွယ်နဲ့ မျက်စိကွယ်နေတာလား နှမြောစရာပဲ...
ကျန်းရင် က ထိုသို့ မေးမြန်းသည့် ဂိုဏ်းတူမောင်လေးကို စိုက်ကြည့်ကာ ငေါက်လိုက်သည်။
သူမက ဖန့်ချန် ကို ငြင်းရန် ပြင်ဆင်နေစဉ်မှာပင် ရုတ်တရက် မွှေးပျံ့လှသော အနံ့တစ်ခုက လွင့်ပျံ့လာသည်။
ဖန့်အိမ်တော် မှ လူများသည် ညစာအတွက် မီးဖိုကာ ချက်ပြုတ်နေကြပြီ ဖြစ်သည်။
သူမ၏ ဂိုဏ်းတူမောင်နှမများ၏ တံတွေးမြိုချသံကို ကြားလိုက်ရသဖြင့် သူမ သက်ပြင်းချကာ နောက်ဆုံးတွင် သဘောတူလိုက်ရသည်။
"ဒါဆိုရင်တော့ အားနာနာနဲ့ပဲ ခွင့်ပြုပါဦး"
ညရောက်သော် ဖန့် မိသားစုမှ လူငယ်အများအပြားမှာ မီးပုံဘေးတွင် စုရုံးကာ စိမ်းပြာမဓားဂိုဏ်း မှ တပည့်များ ပြောပြသော တောင်ပိုင်းသိုင်းလောက အကြောင်းအရာများကို စိတ်ဝင်တစား နားထောင်နေကြသည်။
ဖန့်ကျစ်ရွှယ် မှာ ထိုပုံပြင်များကို အလွန် စိတ်ဝင်စားနေသည်။ တောင်ပိုင်းဒေသသို့ ရောက်လာမှသာ မြို့တော်မှ သိုင်းလောကမှာ အစစ်အမှန် မဟုတ်ကြောင်း သူမ သိလိုက်ရသည်။
ဒီက ပုံပြင်တွေက မြို့တော်က ပုံပြင်တွေထက် အဆပေါင်းများစွာ ပို၍ ရင်ခုန်စိတ်လှုပ်ရှားဖို့ ကောင်းလှသည်။
တစ်ကိုယ်တော် သူရဲကောင်းတစ်ဦးက အကျင့်ပျက် အရာရှိများကို တစ်ညတည်းနှင့် သုတ်သင်ကာ ခိုးယူခံထားရသော ပစ္စည်းများကို ဆင်းရဲသားများထံ ပြန်ပေးခဲ့သည့် ပုံပြင်များ၊ ဂိုဏ်းသားတစ်ဦးက မိမိ၏ ဂိုဏ်းဖျက်ဆီးခံရသည့် ကြေကွဲဖွယ်ဖြစ်ရပ်မှ လွတ်မြောက်ကာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ခါးခါးသီးသီး ကျင့်ကြံပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် ရန်သူများကို ချေမှုန်းကာ ကဲ့စားချေနိုင်ခဲ့သည့် ပုံပြင်များ...
လူငယ်များ စကားပြောနေကြစဉ် ဖန့်ချန် သည် ရွှေမျက်လုံးမိစ္ဆာမျောက်ဝံ ချန်ထားခဲ့သော အရှိန်အဝါ ကို ခြေရာခံရင်း တောင်နက်ထဲသို့ ဝင်ရောက်သွားခဲ့သည်။
ဂူဝတစ်ခုသို့ ရောက်သောအခါ သူက မှောင်မည်းနေသော ဂူအတွင်းသို့ စိုက်ကြည့်ကာ
"ထွက်ခဲ့စမ်း"
ဟု ခေါ်လိုက်သည်။
စက္ကန့်ပိုင်းအကြာတွင် ဧရာမ သတ္တဝါကြီးတစ်ကောင် ဂူထဲမှ တွားသွားထွက်လာသည်။ အံ့သြစရာကောင်းသည်မှာ ၎င်းမှာ ရွှေမျက်လုံးမိစ္ဆာမျောက်ဝံ ပင် ဖြစ်သည်။
၎င်းသည် ဖန့်ချန် ရှေ့တွင် ဝပ်စင်းကာ ကြောက်လန့်တုန်ယင်နေသည်။
"ကျွန်တော်မျိုး အရှင်... အရှင် ရောက်လာမှန်း မသိခဲ့ပါဘူး"
၎င်းက ထစ်ထစ်ငေါ့ငေါ့ဖြင့် စကားပြောလာသည်။
"ဒီနေ့ ဖြစ်ပျက်ခဲ့တာတွေအတွက် ကျွန်တော်မျိုးကို အပြစ်မယူပါနဲ့"
ဖန့်ချန် အံ့သြသွားသည်။
"မင်း စကားပြောတတ်တာလား"
ထိုမျောက်ဝံမှာ ကျင့်ကြံမှု အဆင့်နိမ့်သော်လည်း ဝိညာဉ်အသိဉာဏ် ပွင့်နေပြီလား
"ကျွန်တော်မျိုး ကျင့်ကြံလာတာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှိပါပြီ ဝိညာဉ်စိမ့်စမ်းရေကိုလည်း အများကြီး သောက်ခဲ့ဖူးလို့ အသိဉာဏ် ပွင့်လာတာပါ"
ဟု ရွှေမျက်လုံးမိစ္ဆာမျောက်ဝံ က ရှင်းပြသည်။
မျောက်ဝံ၏ လေယူလေသိမ်းမှာ အတော်လေး ဝဲနေသော်လည်း နားလည်နိုင်စရာ ရှိပါသည်။
"မင်းရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်က တော်တော်လေး ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေတယ်၊ မင်းရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းအကြောတွေကိုတောင် မနည်း စုစည်းထားရတာပဲ."
ဖန့်ချန် က ထိုမျောက်ဝံကို သေချာ အကဲခတ်လိုက်သည်။
"မင်းမှာ ကျင့်စဉ်အမွေအနှစ် မရှိဘူးလား မင်းက အခုအထိ ဒီအတိုင်းပဲ လျှောက်ပြီး ကျင့်ကြံနေတာလား"
ရွှေမျက်လုံးမိစ္ဆာမျောက်ဝံ ၏ မျက်နှာ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ချက်ချင်းပင် မြေပြင်ပေါ် ဒူးထောက်ကာ အကြိမ်ကြိမ် ဦးတိုက်တော့သည်။
"အရှင် သနားညှာ ပါ ကျွန်တော်မျိုးကို အစေခံအဖြစ် လက်ခံပြီး ကျင့်စဉ်တစ်ခုလောက် ပေးသနားတော်မူပါ အရှင့်ကို ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ ဆရာအဖြစ် အသက်ထက်ဆုံး အမှုထမ်းပါ့မယ်"
ရုတ်တရက် သစ်ရွက်လှုပ်သံများ ပေါ်ထွက်လာပြီးနောက် ဧရာမ မြွေဟောက်ကြီးတစ်ကောင် တွားသွားထွက်လာသလို၊ အခြားတစ်ဖက်မှလည်း ကျားကြီးတစ်ကောင် ခေါင်းပြူထွက်လာသည်။
ဖန့်ချန် စကားမပြောရသေးခင်မှာပင် ထိုသတ္တဝါများသည်လည်း ရွှေမျက်လုံးမိစ္ဆာမျောက်ဝံ နှင့်အတူ ဒူးထောက်ကာ ဦးတိုက်ကြတော့သည်။
သူတို့လည်း အသိဉာဏ် ပွင့်နေကြပြီဖြစ်ကြောင်း သိသာလှသော်လည်း စကားတော့ မပြောတတ်ကြသေးပေ။
ဖန့်ချန် စိတ်ဝင်စားသွားသည်။
"ဒါတွေက..."
မြွေကြီးမှာ ၇ မီတာ၊ ၈ မီတာခန့် ရှည်လျားပြီး ကိုယ်ထည်မှာ ရေပုံးတစ်ပုံးစာခန့် တုတ်ခိုင်သည်။
၎င်း၏ ကိုယ်ပေါ်တွင် ကျောက်စိမ်းနက်ကဲ့သို့ အကြေးခွံများ ရှိပြီး လရောင်အောက်တွင် တလက်လက် တောက်ပနေသည်။
ကျားကြီးမှာလည်း သာမန်ထက် ပိုမို ကြီးမားကာ ၎င်း၏ လည်ပင်းပတ်လည်တွင် မီးတောက်အဝိုင်းကဲ့သို့ ငွေဖြူရောင် အမွှေးအမျှင်များ ရှိနေသည်။
"အရှင် ဒါတွေက ကျွန်တော်မျိုးရဲ့ သွေးသောက် ညီအစ်ကို မောင်နှမတွေပါ ကျွန်တော်မျိုးက အကြီးဆုံးပါ ကျားကြီး က ဒုတိယညီဖြစ်ပြီး၊ စိမ်းလေး ကတော့ တတိယညီမလေးပါ"
ရွှေမျက်လုံးမိစ္ဆာမျောက်ဝံ က ဆက်ပြောသည်။
"ကျွန်တော်မျိုး တောင်အောက်ကနေ ပြန်လာတော့ သူတို့ကို အရှင့်အကြောင်း ပြောပြခဲ့တာပါ ကျွန်တော်တို့အားလုံးက စိတ်နှလုံး ကောင်းမွန်တဲ့ သတ္တဝါတွေပါဆိုတာ အာမခံပါတယ်"
"အသိဉာဏ် ပွင့်လာကတည်းက ကျွန်တော်တို့ လူသားတွေကို ဒုက္ခမပေးတော့ပါဘူး ကျွန်တော်တို့ကို အရှင့်ရဲ့ အစေခံတွေအဖြစ် လက်ခံပြီး ကျင့်စဉ်တွေ သင်ကြားပေးပါ ကျွန်တော်တို့ အရှင့်ရဲ့ လမ်းပြမှုကို စိတ်ရင်းမှန်နဲ့ တောင်းခံပါတယ်"
ထိုသို့ပြောပြီးနောက် သုံးကောင်လုံးက ကြည်ညိုလေးစားသော အမူအရာဖြင့် ဆက်လက် ဦးတိုက်နေကြသည်။
"ဆိုလိုတာက အသိဉာဏ် မပွင့်ခင်တုန်းက မင်းတို့ လူသားတွေကို စားခဲ့ဖူးတာပေါ့"
ဖန့်ချန် က အသာအယာ ပြုံးလိုက်သည်။
ရွှေမျက်လုံးမိစ္ဆာမျောက်ဝံ မှာ အနည်းငယ် လန့်သွားသော်လည်း ရိုးသားစွာ ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။
"အဲဒီတုန်းက ကျွန်တော်တို့က တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်တွေနဲ့ မခြားပါဘူး။ ကျွန်တော်တို့ မျက်လုံးထဲမှာ လူသားတွေဆိုတာ အသက်ရှင်ဖို့အတွက် အစာသက်သက်ပါပဲ"
ကျားနှင့် မြွေကလည်း အသာအယာ ခေါင်းငြိမ့်ကြသည်။
"ရိုးသားသားပဲ"
ဖန့်ချန် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ ထိုမိစ္ဆာသုံးကောင် လိမ်ညာနေခြင်း မဟုတ်ကြောင်း သူ သိသာသည်။
"မင်းတို့ သုံးကောင်အပြင် အသိဉာဏ် ပွင့်နေတဲ့ တခြား သတ္တဝါတွေရော ရှိသေးလား"
"ဒီစိမ့်စမ်းရေကို နှစ်ပေါင်းများစွာ သောက်ပြီး ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ စုမိနေတဲ့ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်တွေ အများကြီး ရှိပါတယ် ဒါပေမဲ့ အိုမင်းပြီး မသေဆုံးခင်အထိ ဘယ်သူမှ အသိဉာဏ် မပွင့်ခဲ့ကြပါဘူး အဲဒီလို သတ္တဝါမျိုး တစ်ရာနီးပါး ရှိပါတယ်။ သူတို့က သာမန် တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်တွေထက် အနည်းငယ် ပိုသန်မာတာကလွဲရင် ကျွန်တော်တို့နဲ့ လုံးဝ မတူပါဘူး"
"ဒီနေ့ မင်း တောင်အောက်ဆင်းလာတာက လူသတ်ဖို့ ပြင်နေတဲ့ပုံပဲ"
ဟု ဖန့်ချန် က ဆိုသည်။
"ကျွန်တော်မျိုး သူတို့ကို ခြောက်လှန့်ပြီး မောင်းထုတ်ချင်ရုံတင်ပါ အချိန်ကလည်း နောက်ကျနေပြီဆိုတော့ သူတို့သာ ဒီမှာ ဆက်နေရင် တခြား တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်တွေရဲ့ ရန်ကို ကြုံရမှာစိုးလို့ပါ"
ဟု မျောက်ဝံက ရှင်းပြသည်။
"စိတ်ဝင်စားစရာပဲ"
ဖန့်ချန် က ပြုံးလျက် ခေါင်းငြိမ့်သည်။
"မင်းတို့မှာ သေချာတဲ့ ကျင့်စဉ်အမွေအနှစ် မရှိဘဲနဲ့ ဝိညာဉ်စိမ့်စမ်းရဲ့ အကူအညီနဲ့တင် အသိဉာဏ် ပွင့်လာနိုင်တယ်ဆိုတော့ တိရစ္ဆာန်တွေထဲမှာ မင်းတို့ရဲ့ ပါရမီက တော်တော်လေး ကောင်းတယ်လို့ ပြောလို့ရတယ်။ နောင်ကျရင် ငါ ဒီမှာ ဂူဗိမာန် တည်ဆောက်တဲ့အခါ မင်းတို့က အစောင့်အကြပ်တွေအဖြစ် လုပ်ပေးရမယ်"
သူက သုံးကောင်လုံးကို ကြည့်လိုက်သည်။
"မင်းတို့ ငါ့ကို ဆရာအဖြစ် လက်ခံပြီး ဖခင်တစ်ယောက်လို ရိုသေဖို့ ဆန္ဒရှိကြလား"
မိစ္ဆာသုံးကောင်လုံး မှင်တက်သွားကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် အံ့သြဝမ်းသာမှုများ ပြည့်နှက်သွားသည်။ သူက သူတို့ကို တကယ်ပဲ တပည့်အဖြစ် လက်ခံလိုက်တာလား
ရွှေမျက်လုံးမိစ္ဆာမျောက်ဝံ သည် စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသဖြင့် ထူးဆန်းသော အော်သံကြီးတစ်ခုကို လွှတ်လိုက်သည်။
ထိုအသံမှာ တောင်အောက်မှ လူငယ်များဆီသို့ ပဲ့တင်ထပ်သွားရာ သူတို့မှာ ကြောက်လန့်တကြား တုန်ယင်သွားပြီး တောင်ပေါ်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်ကြသည်။
"အဲဒီ မိစ္ဆာကြီး တောင်အောက် ပြန်ဆင်းမလာတော့ဘူး မဟုတ်လား အစ်မကြီး"
တစ်ဦးက တုန်ယင်သော အသံဖြင့် မေးသည်။
စိမ်းပြာဓားဂိုဏ်း မှ တပည့်အချို့မှာလည်း သိပ်ပြီး ယုံကြည်ချက် မရှိကြတော့ပေ။
"မလာလောက်ပါဘူး..."
ကျန်းရင် ၏ အမူအရာမှာ ထူးဆန်းနေသည်။ ပြန်ဆင်းလာချင်ရင် အစောကြီးကတည်းက ဆင်းလာမှာပေါ့။ ကြည့်ရတာ ငါတို့ ခြောက်လိုက်လို့ တကယ်ပဲ ပြေးသွားတာ ထင်တယ်... ဟု သူမ တွေးလိုက်သည်။
"ကျွန်တော်မျိုးတို့ ဆရာ့ကို ဂါရဝပြုပါတယ်"
မိစ္ဆာသုံးကောင်လုံး ဖန့်ချန် ရှေ့တွင် ဒူးထောက်လိုက်ကြသည်။
သူတို့က သူ့ကို အရှင် အစား ဆရာ ဟု ပြောင်းလဲ ခေါ်ဆိုလိုက်ကြပြီ ဖြစ်သည်။
သူတို့ မူလက အစေခံအဖြစ် လက်ခံခံရရင်ကို တော်လှပြီဟု ထင်ခဲ့ကြခြင်း ဖြစ်သည်။
ဒါပေမဲ့ မမျှော်လင့်ဘဲ ကံကောင်းထောက်မစွာဖြင့် တိုက်ရိုက်တပည့်များ ဖြစ်လာခဲ့ရသည်။
အဆင့်အတန်းမှာ သာမန် မိစ္ဆာအစေခံများထက် အများကြီး ပိုမြင့်မားလှသည်။
နောင်ကျရင် သူတို့က တရားဝင် ကျင့်ကြံသူတွေ ဖြစ်လာတော့မည်
ထိုကဲ့သို့သော အခွင့်အရေးမျိုးမှာ လူသားအတွက်ရော၊ မိစ္ဆာအတွက်ပါ အလွန် အဖိုးတန်လှပါသည်။
"မင်းတို့ တစ်ယောက်ချင်းစီကို ငါ ဘွဲ့အမည် ပေးမယ်။"
ဖန့်ချန် က ပြုံးလျက် ဆိုသည်။
မိစ္ဆာသုံးကောင်လုံး ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။
"ပေးသနားတော်မူပါ ဆရာ"
ဟု သူတို့ အော်လိုက်ကြသည်။
သူတို့မှာ ကိုယ်ပိုင် ဘွဲ့အမည်တွေ ရှိတော့မည်
ဖန့်ချန် က ရွှေမျက်လုံးမိစ္ဆာမျောက်ဝံ ကို ညွှန်ပြလိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် လွမ်းဆွတ်မှု အငွေ့အသက်အချို့ ပေါ်လာသည်။
"အခုကစပြီး မင်းရဲ့ အမည်က အောင်မြင်သော ဗုဒ္ဓ ပဲ။ တကယ်လို့ မင်း တစ်နေ့မှာ နတ်ဘုရား ဖြစ်လာခဲ့ရင် မင်းရဲ့ ဘွဲ့အမည်ရှေ့မှာ စစ်တလင်းကို အောင်နိုင်သူ ဆိုတဲ့ စကားလုံး နှစ်လုံး ထည့်ဖို့ မမေ့နဲ့"
"အောင်မြင်သော ဗုဒ္ဓ စစ်တလင်းကို အောင်နိုင်သူ အောင်မြင်သော ဗုဒ္ဓ"
ရွှေမျက်လုံးမိစ္ဆာမျောက်ဝံ က စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် တိုးတိုးလေး ရေရွတ်နေသည်။
ကျားကြီး နှင့် စိမ်းလေး တို့တောင်မှ ထိုဘွဲ့အမည်မှာ တကယ့်ကို ခန့်ညားထည်ဝါလှကြောင်း သိသာသဖြင့် သူတို့၏ အမည်များကိုလည်း ရင်ခုန်စွာ မျှော်လင့်နေကြတော့သည်။
အခန်း ၁၂၂ - အတူတကွ ခရီးနှင်ခြင်း
ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးနောက် ဖန့်ချန် က ကျားကြီးကို
"ကျားတောင်သခင်"
ဟုလည်းကောင်း၊ မြွေစိမ်းလေးကို
"နက်နဲသော အစိမ်းရောင်"
ဟုလည်းကောင်း ဘွဲ့အမည်များ ပေးလိုက်သည်။
မိစ္ဆာငယ်နှစ်ကောင်မှာ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားကြပြီး သူတို့၏ မျက်လုံးများထဲတွင် ကျေးဇူးတင်ရိပ်များဖြင့် တောက်ပနေတော့သည်။
မိစ္ဆာသုံးကောင်၏ အစွမ်းမှာ ဖန့်ချန် အတွက် စိုးရိမ်စရာမဟုတ်ပေ။
ခရမ်းရောင်လျှပ်စီးအဆောင် ယတစ်ခုတည်းဖြင့်ဖြစ်စေ၊ သို့မဟုတ် ရွှီဂီ နှင့်ဖြစ်စေ သူတို့ကို လွယ်လွယ်ကူကူ ကိုင်တွယ်နိုင်သည်။
သို့သော် သာမန်သိုင်းသမားတစ်ဦးအတွက်မူ မသေမျိုးသွေးကြော သုံးခု စုစည်းထားသော အောင်မြင်သောဗုဒ္ဓ ၏ အစွမ်းမှာ ချီထိန်းချုပ်ခြင်းအဆင့် ၏ အထိပ်အဆင့်နှင့် ညီမျှသဖြင့် အလွန်ပင် ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းလှသည်။
ကျားတောင်သခင် နှင့် နက်နဲသောအစိမ်းရောင် တို့မှာ မသေမျိုးသွေးကြော နှစ်ခုစီသာ ရှိသဖြင့် အောင်မြင်သောဗုဒ္ဓ ထက် အနည်းငယ် အားနည်းကြသော်လည်း ဝိညာဉ်စွမ်းအင်၏ ထူးခြားသော သဘာဝကြောင့် သိုင်းသမားများအနေဖြင့် သူတို့၏ ခုခံမှုကို ဖောက်ထွက်ရန် ခက်ခဲလိမ့်မည်ဖြစ်သည်။
ထို့ကြောင့် ကျင့်ကြံသူများနှင့် မတွေ့သရွေ့ သူတို့၏ တိုက်ခိုက်ရေးစွမ်းရည်မှာ တောင်ပိုင်းဒေသတွင် ထိပ်တန်းအဆင့်၌ ရှိနေမည်ဖြစ်သည်။
"ဒါက ခရမ်းရောင်ချီကျမ်း ရဲ့ ပထမအဆင့် ငါးခုပဲ။"
ဖန့်ချန် က ကျမ်းစာမိတ္တူ သုံးစောင်ကို ထုတ်ပေးလိုက်သည်။ ထိုသုံးကောင်မှာ စိတ်လှုပ်ရှားလွန်းသဖြင့် တုန်ယင်နေကြပြီး ကျမ်းစာများကို ရိုသေစွာ လက်ခံရယူကြသည်။
"မင်းတို့ အရင်က ရေခဲစိမ့်စမ်းရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို စုပ်ယူပြီး စုစည်းခဲ့တဲ့ အကြောတွေက စနစ်မကျသလို ဖရိုဖရဲလည်း ဖြစ်နေတယ်။ ဒါကြောင့် နောင်ကျရင် အကြောတွေကို ပြန်လည်စုစည်းပြီး အခြေခံကောင်းကောင်းရအောင် ကြိုးစားကျင့်ကြံရမယ်"
" ဒါမှသာ ပိုမြင့်တဲ့ အဆင့်တွေကို တက်လှမ်းနိုင်မှာ အောင်မြင်သောဗုဒ္ဓ က မျောက်ဖြစ်တဲ့အတွက် မင်းတို့နှစ်ယောက်ထက် အရင် စကားပြောတတ်တာ မင်းတို့ကတော့ စကားပြောနိုင်ဖို့အတွက် ချီသန့်စင်ခြင်း စတုတ္ထအဆင့် ဒါမှမဟုတ် ပဉ္စမအဆင့်အထိ ရောက်ဖို့ လိုလိမ့်မယ် အခုကစပြီး ပိုကြိုးစားကြရမယ်"
"ကျေးဇူးတင်ပါတယ် ဆရာ... ကျေးဇူးတင်ပါတယ်"
ဟု ဆိုကာ အောင်မြင်သောဗုဒ္ဓ က မျက်ရည်များ ဝဲလျက် ထပ်ခါတလဲလဲ ဦးတိုက်တော့သည်။
"ဒါကတော့ အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး သုံးဆယ်ပဲ ဒါတွေရဲ့ အစွမ်းက ဝိညာဉ်စိမ့်စမ်းရေထက် ပိုကောင်းလိမ့်မယ် ရော့... ယူထားကြ။"
ဖန့်ချန် က မိစ္ဆာတစ်ကောင်စီကို အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၁၀ တုံးစီ ပေးလိုက်သည်။
"ဒါတွေက လောလောဆယ် မင်းတို့ ကျင့်ကြံဖို့အတွက် လုံလောက်လိမ့်မယ်"
သူတို့၏ အဆင့်ဖြင့်ဆိုလျှင် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး တစ်တုံးတည်းမှာပင် တစ်လ သို့မဟုတ် နှစ်လခန့် အသုံးပြုနိုင်သည်။
ဘယ်လောက်တောင် ကြွယ်ဝပြီး သန့်စင်တဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်လဲ
မိစ္ဆာများသည် သဘာဝ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အာရုံခံရာတွင် သဘာဝအတိုင်း ထက်မြက်ကြသည်၊ ကျင့်ကြံထားသူများဖြစ်၍ ပိုဆိုးသည်။
သူတို့သည် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးအတွင်းရှိ ခန့်ညားထည်ဝါသော စွမ်းအင်များကို ချက်ချင်း သိလိုက်ကြသည်။ ဒါတွေက ရတနာတွေပဲ
ဖန့်ချန် က သူတို့ကို ကျင့်စဉ် သင်ကြားပေးရုံတင်မကဘဲ ကျင့်ကြံဖို့အတွက်ပါ ရတနာများ ပေးသနားသဖြင့် သူတို့မှာ ပို၍ ကျေးဇူးတင်မိကြသည်။
သူတို့သည် ကြီးမြတ်သော အခွင့်အရေးတစ်ခုကို ကြုံတွေ့လိုက်ရပြီး နောင်တွင် ဒုက္ခခံစရာ မလိုတော့ဘဲ မှီခိုအားထားရမည့်သူ ရှိသွားပြီဟု ခံစားလိုက်ရသည်။
"ဒါနဲ့..."
ဖန့်ချန် က သူ၏ ဝိညာဉ်အသိဉာဏ်ကို သိုလှောင်လက်စွပ်ထဲသို့ ပို့လွှတ်ကာ ရှာဖွေလိုက်သည်။
တောင်ပိုင်းကောင်းကင်ဂိုဏ်း မှ ကျင့်ကြံသူများ ချန်ထားခဲ့သော ရတနာအချို့ကို သူ သတိရသွားခြင်းဖြစ်သည်။
ထိုရတနာများသည် အဆောင်များနှင့် မတူဘဲ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ဖြင့်သာ အသက်သွင်းနိုင်သဖြင့် ရွှီဂီ တို့ အသုံးမပြုနိုင်ကြပေ
သူသည် ထိုစဉ်က သင့်တော်မည့် ရတနာသုံးခုကို တွေ့ရှိခဲ့သည် ၎င်းတို့မှာ ဝိညာဉ်တံဆိပ် လေးခုပါသော ဓားရှည်တစ်စင်း၊ တံဆိပ်သုံးခုပါသော ခေါင်းလောင်းတစ်ခုနှင့် တံဆိပ်သုံးခုပါသော လည်ပတ် တစ်ခုတို့ ဖြစ်သည်။
သူသည် ဓားရှည်ကို အောင်မြင်သောဗုဒ္ဓ အားလည်းကောင်း၊ ခေါင်းလောင်းကို ကျားတောင်သခင် အားလည်းကောင်း၊ လည်ပတ်ကို နက်နဲသောအစိမ်းရောင် အားလည်းကောင်း ပေးလိုက်သည်။
"ဒီရတနာ သုံးခုမှာ မူလပိုင်ရှင်တွေရဲ့ တံဆိပ်တွေ ရှိနေသေးတယ် မင်းတို့ ဒါကို သန့်စင် ပြီးရင် ကိုယ်ပိုင်အနေနဲ့ အသုံးပြုလို့ ရလိမ့်မယ်"
မိစ္ဆာသုံးကောင်မှာ အိပ်မက်မက်နေသည်ဟုပင် ထင်မိကြသည်။
ကျင့်စဉ်၊ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး၊ ရတနာ ဒါတွေထဲက တစ်ခုခု ရဖို့တောင် သူတို့ မအိပ်မက်ရဲခဲ့ပေ။ သို့သော် ယနေ့တွင် သုံးမျိုးစလုံးကို ရရှိလိုက်ပြီ
မူလပိုင်ရှင်တွေရဲ့ တံဆိပ်တွေလား
သူတို့သည် ဖန့်ချန် ၏ စကားနောက်ကွယ်မှ နက်နဲသော အဓိပ္ပာယ်ကို ချက်ချင်း သဘောပေါက်သွားကြသည်။ သူတို့ မျက်လုံးထဲတွင် ဆရာ့ပုံရိပ်မှာ ပို၍ပင် မြင့်မြတ်သွားတော့သည်။
ဒီလောက် ရတနာတွေအများကြီး ရဖို့ဆိုရင် ဆရာက ကျင့်ကြံသူ အများကြီးကို သတ်ခဲ့တာ ဖြစ်ရမယ်
ကျင့်ကြံသူ အများကြီးကို သတ်နိုင်တယ်ဆိုမှတော့ ဆရာက အစွမ်းအထက်ဆုံး ကျင့်ကြံတွေထဲက တစ်ယောက် ဖြစ်ရမှာပဲ
ဖန့်ချန် က သူ၏ သိုလှောင်လက်စွပ်ကို တစ်ချက် ကြည့်လိုက်သည်။
အဆင့်နိမ့် ဝိညာဉ်ကျောက်တုံး ၂၀၇ တုံး၊ အဆောင်အမျိုးမျိုးနှင့် ရတနာအချို့ ကျန်ရှိနေသေးသည် ၎င်းတို့ထဲတွင် နဂါးတုတ်ကောက် ၊ ရုပ်သေး၊ ရွှေဖလား နှင့် တောင်ပိုင်းကောင်းကင်ဂိုဏ်းသားများထံမှ ရရှိသော တခြားရတနာများ ပါဝင်သည်။
သူ၏ ကြွယ်ဝမှုမှာ အခြား ချီသန့်စင်ခြင်း ပဉ္စမအဆင့် ကျင့်ကြံသူများထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်နေသည်။
"နောက်ရက်အနည်းငယ်အတွင်း ဝိညာဉ်စိမ့်စမ်းအနားမှာ အိမ်တော်ဆောက်ဖို့ လူတွေ လွှတ်လိုက်မယ် မင်းတို့ ကျင့်ကြံနေရင်းနဲ့ ဒီနားက တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်တွေကို စောင့်ကြည့်ပေးပါ အလုပ်သမားတွေကို အနှောင့်အယှက် မပေးစေနဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းနဲ့ ပတ်သက်ပြီး မေးစရာရှိရင် ငါပြန်လာမှ ပြောကြတာပေါ့"
ဖန့်ချန် က မှာကြားပြီးနောက် လှည့်ထွက်သွားခဲ့သည်။
မိစ္ဆာသုံးကောင်မှာ အားမလိုအားမရဖြင့် တောင်ခြေအထိ လိုက်လံပို့ဆောင်ကာ သူ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်နေကြသည်။
သူ ကွယ်သွားပြီးနောက် အောင်မြင်သောဗုဒ္ဓ က သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"ညီလေး၊ ညီမလေး... ဆရာက ရှေးဟောင်းကျင့်စဥ် ကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ငါတို့လို မိစ္ဆာတွေကို ခွဲခြားဆက်ဆံခြင်း မရှိပဲ ပေးသနားခဲ့တယ် ငါတို့ကို ကျင့်စဉ်တွေ၊ ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးတွေနဲ့ ရတနာတွေတောင် ပေးသနားခဲ့တယ် ဒီနေ့ကစပြီး ငါတို့ ဆရာ့ကို ဖခင်တစ်ယောက်လို သဘောထားရမယ် သူ့ကို ဘယ်တော့မှ စိတ်ပျက်အောင် မလုပ်ရဘူး"
"ရှူး... ရှူး... ရှူး... (အစ်ကို... ကျွန်မ သွားပြီး ဟိုကောင်တွေကို မျိုချလိုက်မယ်၊ ဆရာ့မိသားစုက လူတွေကို မနှောင့်ယှက်အောင်)"
"ဝူး... (ဟုတ်တယ်)"
အောင်မြင်သောဗုဒ္ဓ က ခေါင်းခါပြလိုက်ပြီး
"မဟုတ်ဘူး၊ သူတို့ကို သတိပေးရင် လုံလောက်ပြီ လောလောဆယ် ဒီအနားမှာပဲ နေကြရအောင် သူတို့ အသိဉာဏ် မပွင့်သေးဘူးဆိုပေမဲ့ ငါတို့လိုပဲ နောင်ကျရင် သူတို့အတွက် ကံကောင်းမှုတွေ ရှိလာနိုင်တာပဲ။ သူတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံခြင်း လမ်းစကို မဖြတ်တောက်ပါနဲ့"
"ရှူး... (အစ်ကိုစကား နားထောင်ပါ့မယ်)"
"ဝူး... (ကောင်းပါပြီ)"
မိစ္ဆာသုံးကောင် ထွက်သွားကြသော်လည်း အဝေးသို့ မဟုတ်ပေ။
သူတို့သည် နေရာအသီးသီးတွင် ပုန်းအောင်းကာ တောရိုင်းတိရစ္ဆာန်များ ဖန့် မိသားစုဝင်များကို မနှောင့်ယှက်အောင် စောင့်ကြပ်နေကြတော့သည်။
ညတာမှာ အေးချမ်းစွာ ကုန်ဆုံးသွားပြီး မနက်ရောက်သော် ရေလာခပ်သည့် ရွာသားများသည် ဖန့် မိသားစု ဘာမှမဖြစ်သည်ကို မြင်ရသဖြင့် အံ့သြသွားကြသည်။
ကျန်းရင် သည် သူမ၏ ဂိုဏ်းတူမောင်နှမများနှင့်အတူ ဝင်ပေါက်အနားတွင် ရပ်ကာ ဖန့်ချန် တို့ကို နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။
"အားလုံးပဲ... ကျွန်မတို့ နက်နဲသောဓားဂိုဏ်း ကို အမြန်သွားဖို့ ရှိသေးတယ်၊ ဒါကြောင့် ခွင့်ပြုပါဦး"
ဖန့်ချန် က နှုတ်မဆက်ဘဲ လက်ယှက်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"မိန်းကလေး ကျန်း... ကျွန်တော်က သိုင်းလောကအကြောင်းတွေကို အရမ်းစိတ်ဝင်စားလို့ပါ နက်နဲသောဓားဂိုဏ်း ကို သွားပြီး ဗဟုသုတ ရှာချင်မိတယ် ကျွန်တော်နဲ့ ကျွန်တော့်အစေခံပါ ခင်ဗျားတို့နဲ့အတူ လိုက်ခဲ့လို့ ရမလား"
သူ့ဘေးတွင် အစေခံအဖြစ် ဟန်ဆောင်နေသော ယွမ်ကျန်း မှာ ထူးဆန်းသော အမူအရာ ဖြစ်သွားသည်။
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဖန့်ကျစ်ရွှယ် လည်း လိုက်ချင်စိတ် ပေါက်သွားသော်လည်း၊ ထိုစိမ့်စမ်းအနားတွင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ပေါများနေသဖြင့် သူမ၏ ပထမဆုံး မသေမျိုးသွေးကြောကို စုစည်းချင်စိတ်က ပိုများနေသည်။
ထို့ကြောင့် နောက်ဆုံးတွင် သူမသည် ထိုကဲချင်သည့် စိတ်ကို ထိန်းချုပ်ကာ ကြိုးစားကျင့်ကြံရန်သာ ဆုံးဖြတ်လိုက်သည်။
"သခင်လေး လီ ရှင့်မျက်စိကလည်း မမြင်ရဘူးလေ။ ဒီ အပျော် ထဲမှာ ဝင်မပါဘဲ ဒီမှာပဲ နေခဲ့တာ ပိုကောင်းမယ် မထင်ဘူးလား ဒါက တောင်ပိုင်းက ဂိုဏ်းပေါင်း ရာနဲ့ချီ ပါဝင်နေတာ တစ်ခုခုဖြစ်ရင် ကျွန်မတို့ ရှင့်ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"
စိမ်းပြာဓားဂိုဏ်း မှ တပည့်တစ်ဦးက ပြောလိုက်သည်။
ကျန်းရင် လည်း ထိုအတိုင်းပင် ထင်မြင်သည်။ သူမ ယဉ်ကျေးစွာ ငြင်းရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ဖန့်ချန် က ယွမ်ကျန်း ကို ညွှန်ပြက
"ကျွန်တော့်အစေခံရဲ့ ကျင့်ကြံမှုက အတော်လေး ကောင်းပါတယ်။ သူက ချီပေါက်ကွဲခြင်းအဆင့် မှာ ရှိတာမလို့ ကျွန်တော့်ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်မှာပါ"
ဟု ပြောလိုက်သည်။
ယွမ်ကျန်းး ကလည်း အချက်ပြမှုကို နားလည်ကာ သူ၏ အတွင်းအားကို ဖြည်းညှင်းစွာ လည်ပတ်ပြလိုက်ရာ ကျန်းရင် တို့ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။ ထို သာမန်ကာလျှံကာ လူက ချီပေါက်ကွဲခြင်း သိုင်းသမားတစ်ဦး ဖြစ်နေလိမ့်မည်ဟု သူတို့ မထင်ထားခဲ့ပေ
ထိုကဲ့သို့သော ကျင့်ကြံမှုအဆင့်မှာ တောင်ပိုင်းဒေသတွင် ထိပ်တန်းအဆင့်ဟု သတ်မှတ်နိုင်သည်။
ချီထိန်းချုပ်ခြင်း အဆင့်သို့ ရောက်ရှိမှသာ ထိပ်သီးပညာရှင်ဟု ခေါ်ဆိုနိုင်သည်။
"တကယ်ပဲ... ချမ်းသာတဲ့ မိသားစုကလူတွေဆိုတော့ ချီပေါက်ကွဲခြင်း သိုင်းသမားကိုတောင် အစေခံအဖြစ် ထားနိုင်တာပဲ။"
စိမ်းပြာဓားဂိုဏ်း တပည့်တစ်ဦးက ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် မှတ်ချက်ပေးသည်။
သူတို့သည် ယွမ်ကျန်း ကို ကြည့်ရာတွင် အနည်းငယ် နှိမ်ချသော အကြည့်များ ပါဝင်နေသည်။
တောင်ပိုင်းဒေသတွင် သိုင်းသမားအနည်းငယ်သာ ငွေအနည်းငယ်အတွက် သာမန်လူများကို ခေါင်းငုံ့ အမှုထမ်းလေ့ ရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။
"ဒါဆိုရင်လည်း ကျွန်မတို့နဲ့အတူ လိုက်ခဲ့လို့ ရပါတယ်"
အတန်ကြာ စဉ်းစားပြီးနောက် ကျန်းရင် ခေါင်းငြိမ့် သဘောတူလိုက်သည်။ မနေ့ညကလည်း သူတို့အပေါ် အကောင်းဆုံး ဧည့်ခံခဲ့သည်ဖြစ်ရာ ကျေးဇူးဆပ်သည့် အနေဖြင့်လည်း ဖြစ်သည်။