အခန်း (၁၃၉-၁၄၀)
Vol. 14 Ch. 139-140
အခန်း ၁၃၉ - ထူးဆန်းသော ဖြစ်စဉ်
ဂျူနီယာညီလေး လျို ၏ ထိတ်လန့်တကြား သတိပေးမှုကို ကြားလိုက်ရသောအခါ ဘိုးဘေး ရှယားယိ သည် သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို အလျင်အမြန် စုစည်းလိုက်သည်။
သူသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ဖုံးလွှမ်းနေသော လက်ဝါးဖြင့် ဝိညာဉ်ခြင်ဆီ ကို လှမ်းဖမ်းလိုက်သည်။ တစ်ချိန်တည်းမှာပင် ဂျူနီယာလျို နှင့် ဂျူနီယာကျန်ထိုင် တို့လည်း ထိုနည်းတူပင် လှမ်းဖမ်းကြသည်။
ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ဖုံးလွှမ်းနေသော လက်သုံးဖက်သည် ဝိညာဉ်ခြင်ဆီ ကို မိမိရရ ဆုပ်ကိုင်ထားလိုက်ကြသည်။
သူတို့၏ လက်များ ဝိညာဉ်ခြင်ဆီ နှင့် ထိတွေ့လိုက်သည့် ခဏမှာပင် ၎င်းထံမှ စူးရှတောက်ပသော အဖြူရောင် အလင်းတန်းများ ထွက်ပေါ်လာပြီး သူတို့၏ လက်ထဲမှ ရုန်းထွက်ရန် ကြိုးစားနေသကဲ့သို့ တုန်ခါလာသည်။
မဟာရှ ဧကရာဇ်သည် ထိုမြင်ကွင်းကို တည်ငြိမ်စွာ ကြည့်နေသော်လည်း သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် မနာလိုမှု အရိပ်အယောင်များ ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
"ဒါတွေက ကျင့်ကြံသူတွေရဲ့ စွမ်းရည်တွေလား"
သူသည် ဝိညာဉ်ခြင်ဆီ ကို အာရုံစိုက်ကြည့်လိုက်သည်။
ထိုလူသုံးဦး၏ တုံ့ပြန်မှုကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် ထိုဝိညာဉ်ခြင်ဆီ မှာ အလွန်တန်ဖိုးရှိကြောင်း သိသာလှသည်။
"ဒီပစ္စည်းက ရှမိသားစုမှာ မျိုးဆက်ပေါင်းများစွာ လက်ဆင့်ကမ်းလာခဲ့တာ ဒီလောက်ထိ ကြီးကျယ်တဲ့ ဇာစ်မြစ်ရှိမယ်လို့ ငါမထင်ထားခဲ့ဘူး"
ဟု ဧကရာဇ်က သူ၏ အဘိုးဖြစ်သူ ပြောပြခဲ့ဖူးသော ပုံပြင်ကို ပြန်လည်အမှတ်ရရင်း တီးတိုးရေရွတ်လိုက်သည်။
ဒဏ္ဍာရီအရ မဟာရှ ကို တည်ထောင်ခဲ့သော ပထမဆုံးဧကရာဇ်သည် ငယ်စဉ်က သာမန်နွားကျောင်းသားလေး တစ်ဦးသာ ဖြစ်သည်။
တစ်နေ့တွင် သူသည် တောအုပ်ထဲ၌ မသေမျိုးနှစ်ဦး စစ်တုရင်ကစားနေသည်ကို တွေ့သဖြင့် သိချင်စိတ်ဖြင့် အနီးသို့ သွားကြည့်ခဲ့သည်။
မထင်မှတ်ဘဲ သူသည် ထိုကစားပွဲထဲတွင် အာရုံနစ်ဝင်သွားကာ နှစ်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ ကြည့်နေခဲ့မိသည်။
မသေမျိုးများ ကစားပွဲပြီး၍ ထွက်ခွာသွားသောအခါ စစ်တုရင်ခုံ ရှိခဲ့သည့် နေရာတွင် ကျောက်စိမ်းတုံးလေး တစ်တုံး ကျန်ရစ်ခဲ့သည်။
ထိုကျောက်စိမ်းမှာ မသေမျိုးများ သူ့အတွက် ချန်ထားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်ဟု ယူဆကာ ကောင်လေးသည် ၎င်းကို ယူ၍ အိမ်ပြန်ခဲ့သည်။
သို့သော် အိမ်ပြန်ရောက်သောအခါ သူ၏ အိမ်မှာ မရှိတော့ဘဲ သမိုင်းထဲတွင် ပျောက်ကွယ်သွားပြီ ဖြစ်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသည်။
ရာစုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီး မင်းဆက်များစွာလည်း ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
တည်ထောင်သူ ဧကရာဇ်လောင်း ကောင်လေးမှာ ရက်အတော်ကြာ ငိုကြွေးခဲ့သည်။
နောက်ဆုံးတွင် သူသည် သူ့ကဲ့သို့ပင် အိုမင်းခြင်းမရှိသော နွားအိုကြီးတစ်ကောင်နှင့်အတူ ခရီးထွက်ခဲ့သည်။
အမျိုးမျိုးသော အတွေ့အကြုံများကို ဖြတ်သန်းပြီးနောက် နောက်ဆုံးတွင် မဟာရှ အင်ပါယာကြီးကို တည်ထောင်နိုင်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုပုံပြင်ကို ရှမိသားစုတွင် မျိုးဆက်အလိုက် လက်ဆင့်ကမ်းလာခဲ့ကြသည်။
လူအများစုက ၎င်းကို ဒဏ္ဍာရီသက်သက်ဟုသာ ယူဆကြသော်လည်း ဘိုးဘေး ရှယားယိ ကမူ ယုံကြည်ခဲ့သည်။ ထို့ကြောင့်ပင် သူသည် မသေမျိုးလမ်းစဉ်ကို ရှာဖွေရန် ထွက်ခွာသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်
ယခုအခါ ထူးခြားသော အရည်အသွေးရှိသည့် ကျောက်စိမ်းရတနာတစ်ခု နန်းတော်ထဲတွင် ပေါ်လာသောအခါ ထိုဒဏ္ဍာရီမှာ အမှန်ဖြစ်နိုင်သည်ဟု ဧကရာဇ်က မတွေးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။
ရုတ်တရက် ဂျူနီယာလျို ၏ မျက်နှာတွင် မကျေမနပ်ဖြစ်ဟန် ပေါ်လာပြီး
"မကောင်းတော့ဘူး ငါ ဆက်မထိန်းထားနိုင်တော့ဘူး"
ဟု အော်လိုက်သည်။
ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များဖြင့် ပတ်ထားသော ဝိညာဉ်ခြင်ဆီ မှာ ရုတ်တရက် ပြင်းထန်စွာ တုန်ခါလာပြီး သူတို့၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များကို ဖောက်ထွက်သွားတော့သည်။
လူတိုင်း၏ ရှေ့မှာပင် ၎င်းသည် အလင်းတန်းပေါင်း ရာနှင့်ချီ၊ ထောင်နှင့်ချီ၍ ကွဲထွက်သွားကာ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားသည်။
နောက်တစ်ခဏမှာပင် မည်သည့်အရိပ်အယောင်မှ မပြဘဲ မိုးများ ရွာချလာတော့သည်။
ဂျူနီယာလျို မှာ စိတ်ပျက်အားငယ်သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးထဲတွင် မကျေနပ်မှုများ ပြည့်နှက်နေသည်။
မယုံနိုင်လောက်အောင် ကြီးမားသော ကံကောင်းမှုကြီးမှာ သူ၏ လက်ထဲမှ လွတ်ထွက်သွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။
ယခုအခါ ဝိညာဉ်ခြင်ဆီ မှာ မိုးရေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီ ဖြစ်သဖြင့် ၎င်း၏ အကျိုးကျေးဇူးမှာ တစ်ပြည်လုံးအပေါ်သို့ ကျရောက်သွားတော့မည်။ ထိုသူများထဲတွင် ထူးခြားသော ပါရမီရှင်များ သေချာပေါက် ပေါ်ထွက်လာလိမ့်မည်။
ဘိုးဘေး ရှယားယိ လည်း သက်ပြင်းမချဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။
ဂျူနီယာလျို နှင့် ဂျူနီယာကျန်ထိုင် တို့ အလွန်အမင်း စိတ်ဓာတ်ကျနေသည်ကို မြင်သောအခါ သူက မေးလိုက်သည်။
"ဂျူနီယာညီလေး၊ ဂျူနီယာညီမလေး ငါ ဝိညာဉ်ခြင်ဆီ အကြောင်း ကြားဖူးပေမဲ့ သေသေချာချာ မသိဘူး အဲဒါက ဘာလဲဆိုတာ ရှင်းပြပေးလို့ ရမလား"
ဂျူနီယာလျို က ဘိုးဘေးကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးမှ ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှင်းပြသည်။
"ဝိညာဉ်ခြင်ဆီ ဆိုတာ နှစ်ပေါင်းတစ်ရာမှာ တစ်ခါတွေ့ဖို့ ခဲယဉ်းတဲ့အရာပါ နေရာတစ်ခုရဲ့ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ စုစည်းရာကနေ ဖြစ်ပေါ်လာတာ ဒီနေရာမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ အလွန်အမင်း ကြွယ်ဝနေတာ ဖြစ်နိုင်သလို၊ အစွမ်းထက် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဒီမှာ တရားထူးရခဲ့တာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ် ဘယ်လိုပဲဖြစ်ဖြစ် ဝိညာဉ်ခြင်ဆီ ဖြစ်တည်နိုင်တဲ့ နေရာဟာ အရင်းအမြစ်တွေ ရှားပါးဖို့ မဖြစ်နိုင်ပါဘူး လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်း ရာနဲ့ချီ၊ ထောင်နဲ့ချီတုန်းက ဒီနေရာမှာ ကျင့်ကြံခြင်းဂိုဏ်းတွေ အများကြီး ရှိခဲ့တာ ဖြစ်နိုင်ပါတယ်"
ဘိုးဘေး ရှယားယိ နှင့် ဧကရာဇ်တို့မှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
"နှမြောစရာကောင်းတာက ငါတို့ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုအဆင့်က နိမ့်လွန်းနေတော့ ဝိညာဉ်ခြင်ဆီ ကို နှိပ်ကွပ်မထားနိုင်ခဲ့တာပဲ ဝိညာဉ်ခြင်ဆီ ပေါ်လာပြီဆိုရင် သူစတင်ရာ နေရာကို ပြန်ပြီး အကျိုးပြုလေ့ရှိတယ်အခုတော့ အဲဒါက မိုးရေအဖြစ် ပြောင်းသွားပြီဆိုတော့ ထူးချွန်တဲ့ ပါရမီရှင်တွေ ပေါ်လာတော့မှာပေါ့"
ဟု ဂျူနီယာလျို က ဆိုသည်။
"ကျွန်မရဲ့ အဘိုး ပြောဖူးတာကတော့ လွန်ခဲ့တဲ့ ၁၂၀ နှစ်တုန်းက မီးတောက်အင်ပါယာ မှာလည်း လက်သီးဆုပ်လောက်ရှိတဲ့ ဝိညာဉ်ခြင်ဆီ တစ်ခု ပေါ်ခဲ့ဖူးတယ်တဲ့ အဲဒီအချိန်တုန်းက ဂိုဏ်းကြီးတွေ အားလုံး လုယူဖို့ လူလွှတ်ခဲ့ကြပေမဲ့ ဘယ်သူမှ မနှိပ်ကွပ်နိုင်ဘဲ ဝိညာဉ်မိုးအဖြစ် ရွာချသွားခဲ့တယ်"
"အဲဒီနောက်ပိုင်းမှာ ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီရှင်တွေ မှိုလိုပေါက်အောင် ပေါ်လာခဲ့ကြတာပဲ အခုလက်ရှိ ဝိညာဉ်သားရဲတောင်ကြားဂိုဏ်း ရဲ့ ဂိုဏ်းချုပ်နဲ့ ငါတို့ ကောင်းကင်တောင်ပိုင်းဂိုဏ်း က စီနီယာ အစ်ကိုကြီးတို့ဟာ အဲဒီလို လူမျိုးတွေပေါ့"
ဟု ဂျူနီယာကျန်ထိုင် က ဖြည်းဖြည်းချင်း ရှင်းပြသည်။
ဘိုးဘေးမှာ မှင်တက်သွားသည်။
ထိုပါရမီရှင် နှစ်ဦးမှာ ဝိညာဉ်မိုးကြောင့် ယခုကဲ့သို့ ဖြစ်လာခဲ့ခြင်းလား ဒါဆိုရင် ဒီနေ့နောက်ပိုင်းမှာ မဟာရှ မှာလည်း အလားတူ ပါရမီရှင်တွေ ပေါ်လာနိုင်တာပေါ့
"ကံကောင်းတာက ငါတို့ ဒီကို အချိန်မီ ရောက်လာခဲ့တာပဲ ဝိညာဉ်ခြင်ဆီ ရဲ့ အဆီအနှစ် အားလုံးကို မရနိုင်တော့ပေမဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေအနေနဲ့ ဒီမိုးရေကနေ အကျိုးကျေးဇူး အများကြီး ရနိုင်သေးတယ်"
ဟု ဂျူနီယာလျို က အနည်းငယ် နောင်တရစွာ ပြောသည်။
သူတို့ စကားပြောနေစဉ်မှာပင် မိုးမှာ ပို၍ သည်းလာပြီး မြို့တော်တစ်ခုလုံးကို ဖြူလွလွ အလင်းတန်းများ ဖုံးလွှမ်းသွားသည်ကို လူတိုင်း မြင်နေရသည်။
မကြာမီ အမျိုးမျိုးသော ထူးခြားသည့် မြင်ကွင်းများ ပေါ်လာတော့သည်။
ဖြူလွနေသော ကောင်းကင်ပြင်ကြီးတွင် နဂါးဟိန်းသံများနှင့် ကျားဟောက်သံများကိုပင် ကြားနေရသကဲ့သို့ ရှိသည်။
မြို့တော်သူ မြို့တော်သားများမှာ အံ့အားသင့်သွားကြပြီး ဘာတွေဖြစ်နေသလဲဆိုသည်ကို ကြည့်ရန် အိမ်ပြင်သို့ ထွက်လာကြသည်။
သူတို့သည် မြင့်မြတ်ပြီး ထူးခြားသော နတ်ဘုံနတ်နန်းကဲ့သို့ မြင်ကွင်းကြီးကို တွေ့လိုက်ရသည်။
အချို့က တိမ်တိုက်များကြားတွင် နဂါးစစ်စစ်များ ပျံသန်းနေသည်ကို မြင်ရသည်။
အချို့က တောင်တန်းများကြားတွင် ကျားများ ခုန်ပေါက်နေသည်ကို မြင်ရသည်။
အချို့က မသေမျိုး ကြိုးကြာငှက်အုပ်ကြီးကို မြင်ရသည်။
အချို့က တိမ်တိုက်ပေါ်တွင် ကခုန်ရယ်မောနေသော နတ်သမီးများကိုပင် မြင်ရသည်။
ဤထူးခြားသော ဖြစ်စဉ်များကြောင့် ကြည့်ရှုသူများမှာ မိန်းမောတွေဝေသွားကြသည်။ သူတို့သည် နတ်ပြည်သို့ ရောက်နေသကဲ့သို့ ခံစားနေရသည်။
"မင်း မြင်လိုက်လား အဲဒါ နဂါးကြီးကွ!"
"ဘာနဂါးလဲ ငါမြင်တာ ကျားကြီးပါ"
"မဟုတ်ပါဘူး. ငါကတော့ ကြိုးကြာငှက် အုပ်ကြီးကို မြင်တာ"
"မင်းတို့ မျက်စိကန်းနေကြတာလား ငါ ဘာမှ မမြင်ရပါလား"
"ဖေဖေ. သမီးကို နတ်သမီးလေးက ပြုံးပြနေတယ်"
သာမန်ပြည်သူများမှသည် အရာရှိများအထိ အားလုံး မော့ကြည့်နေကြသည်။
နန်းတော်အတွင်းရှိ မင်းသားများ၊ မင်းသမီးများ၊ မိန်းမစိုးများ၊ အစေခံများနှင့် ကိုယ်လုပ်တော်များ အားလုံးလည်း ကောင်းကင်ကို ငေးကြည့်နေကြသည်။
အချို့က ထိုဖြစ်စဉ်ကို မြင်နိုင်သော်လည်း၊ အချို့မှာမူ ဘာမှ မမြင်ရပေ။
ဘိုးဘေး ရှယားယိ သည် ကောင်းကင်ကို ကြည့်ရင်း ကျောရိုးထဲအထိ စိမ့်သွားသည်။
သူသည် နတ်ဘုံနတ်နန်း မြင်ကွင်းများကို မြင်နေရပုံရပြီး သူ၏ မျက်နှာတွင် မယုံနိုင်စရာ အမူအရာများ ပေါ်လာသည်။
ဟင်းလင်းပြင်ထဲတွင် ဖန့်ချန် သည် မိုးရေများ သူ၏ ဝိညာဉ်ခန္ဓာကို ဖြတ်သန်းသွားသောအခါ ဘာမှ မခံစားရသော်လည်း ကောင်းကင်မှ ထူးခြားသော မြင်ကွင်းများကိုမူ မြင်နေရသည်။
ဒါက သုံးလောကတောင် မှာတုန်းက နေမင်းကြီးရှေ့က မသေမျိုးကို မြင်ခဲ့ရသလိုမျိုးလား ဒါတွေအားလုံးက အမြင်မှား တွေပဲလား ဖန့်ချန် သည် ကောင်းကင်ကို ငေးကြည့်ရင်း သူ၏ နှလုံးသားထဲတွင် ရုတ်တရက် ဟာတာတာ ဖြစ်သွားသလို ခံစားလိုက်ရသည်။
ထိုစဉ်မှာပင် မဟာရှဧကရာဇ်သည် ငေးမှိုင်နေရာမှ ဘိုးဘေးဘက်သို့ လှည့်၍ မေးလိုက်သည်။
"ဘိုးဘေး... သားတော်က... သားတော်က ဘာလို့ ဘာမှ မမြင်ရတာလဲ"
ဘိုးဘေးမှာ ခေတ္တမျှ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။
ဂျူနီယာလျို နှင့် ဂျူနီယာကျန်ထိုင် တို့က သူ့ကို လှောင်ပြောင်သည့် အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။
ခဏအကြာတွင် ရှယားယိ က သက်ပြင်းချရင်း ဆိုလိုက်သည်။
"ဘာလို့လဲဆိုတော့... မင်းမှာ မသေမျိုးကံ မပါလာလို့ပဲ"
"ဪ..."
ဧကရာဇ်၏ မျက်နှာမှာ ဗလာဖြစ်သွားတော့သည်။
"ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တွေ တိုးလာပြီး ဒီလို ထူးခြားတဲ့ ဖြစ်စဉ်တွေ ပေါ်လာပြီဆိုတော့ မီးတောက်အင်ပါယာ က ဂိုဏ်းကြီးတွေ သေချာပေါက် သတိထားမိလိမ့်မယ် စီနီယာအစ်ကိုရှ စီနီယာ ကံကောင်းတယ်လို့ ပြောရမယ် မကြာခင်မှာ ဂိုဏ်းအသီးသီးက လူကြီးတွေ ရောက်လာပြီး မဟာရှ ကနေ တပည့်တွေ ရွေးကြလိမ့်မယ် နောက်ထပ် ဆယ်စုနှစ် အနည်းငယ်အတွင်းမှာ မဟာရှ မှာလည်း ထူးချွန်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေ ပေါ်လာတော့မှာပါ"
ဟု ဂျူနီယာလျို က အေးဆေးစွာ ဆိုသည်။
ဘိုးဘေး၏ မျက်လုံးများထဲတွင် စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ အရောင်တောက်သွားသည်။
၎င်းမှာ သူ့အတွက် သေချာပေါက် ကောင်းသော အရာဖြစ်သည်။ သူ၏ ကျင့်ကြံခြင်းလမ်းစဉ်မှာ အဖော်မရှိသဖြင့် ခက်ခဲခဲ့သည်။ တကယ်လို့ မဟာရှ မှ ကျင့်ကြံသူများ ပေါ်လာပါက တစ်ဦးနှင့်တစ်ဦး ကူညီနိုင်ကြလိမ့်မည်။
ဧကရာဇ်၏ မျက်လုံးများမှာလည်း တစ်ခုခုကို တွေးမိဟန်ဖြင့် လှုပ်ခတ်သွားသည်။ သူက အလျင်အမြန် မေးလိုက်သည်။
"ဘိုးဘေး... သားတော်ရဲ့ သားသမီးတွေကော ကျင့်ကြံခွင့် ရနိုင်မလား"
"ရတာပေါ့"
ဘိုးဘေးက ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။
"ကောင်းကင်တောင်ပိုင်းဂိုဏ်း က လူကြီးတွေ ရောက်လာတဲ့အခါ သူတို့ရဲ့ ပါရမီကို စမ်းသပ်ကြည့်ပြီး၊ ပါရမီ လုံလောက်ရင် ဂိုဏ်းထဲဝင်လို့ ရတယ် ပါရမီ အဲလောက်မကောင်းရင်တောင် တခြား ဂိုဏ်းအသေးလေးတွေက လက်ခံချင်ကြမှာပါ"
ဧကရာဇ်၏ စိတ်ဓာတ်ကျနေမှုမှာ ချက်ချင်းပင် ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။ ဒါဆို ရှမိသားစုဟာ ကျင့်ကြံသူ မိသားစုကြီး ဖြစ်လာတော့မှာ မဟုတ်လား
"ဒါက ငါ့ရဲ့ ရှမိသားစု ကံကြမ္မာပဲ"
ဧကရာဇ်က ပြုံးလျက် ဆိုသည်။
"ဖန့်မိသားစုက အခုလိုအချိန်မှာ တောင်ပိုင်းဒေသကို ပြောင်းသွားတာဟာ သူတို့မှာ ကံမပါဘူးဆိုတာ ထင်ရှားနေတာပဲ"
မကြာခင်မှာ ဖန့်မိသားစု သားအဖအတွက် သူ စိုးရိမ်နေစရာ မလိုတော့ဘူးဟု သူ ယုံကြည်လိုက်တော့သည်။
အခန်း ၁၄၀ - ဆဋ္ဌမမြောက် မသေမျိုးအကြော
မိုးသည် တစ်နေ့နှင့် တစ်ညပတ်လုံး ဆက်တိုက်ရွာသွန်းနေခဲ့သည်။
ဝိညာဉ်ခြင်ဆီ မှ ရရှိသော အကျိုးကျေးဇူးများသည် အချို့လူများကို ကျင့်ကြံခြင်းပါရမီ ရရှိစေရုံသာမက၊ ရှင်းပြ၍မရသော ထူးခြားသည့် ပြောင်းလဲမှုများကိုလည်း သယ်ဆောင်လာခဲ့သည်။
ဥပမာအားဖြင့်၊ နှစ်ပေါင်းများစွာ နာမကျန်းဖြစ်နေသူတစ်ဦးသည် ထိုမိုးရေထဲတွင် စိုရွှဲပြီးနောက် ရောဂါပျောက်ကင်းသွားခြင်းနှင့် ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ခြောက်သွေ့နေသော သစ်ပင်အိုကြီးတစ်ပင်သည် ရုတ်တရက် အညွန့်သစ်များ ပြန်လည်ထွက်လာခြင်းတို့ ဖြစ်သည်။
မိုးဆက်လက်ရွာနေစဉ်မှာပင် ဖန့်ချန် ၏ ဝိညာဉ်ခန္ဓာသည် ကိုယ်ထဲသို့ ပြန်ဝင်လာခဲ့သည်။
ထိုစဉ် ပြတင်းပေါက်မှတစ်ဆင့် ကောင်းကင်ကို ငေးကြည့်ရင်း နတ်သမီးယွီ တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်နေသည်ကို သူကြားလိုက်ရသည်။
"ထူးဆန်းလိုက်တာ၊ ဘာလို့ နေ့ခင်းကြောင်တောင်ကြီး ကောင်းကင်က ရုတ်တရက် မှောင်သွားရတာလဲ"
ဖန့်ချန် ၏ အမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။ သူသည် နတ်သမီးယွီ ကို အမြန်ဆွဲကာ အခန်းပြင်ရှိ ခြံဝန်းထဲသို့ ထွက်ခဲ့ပြီး မိုးရေထဲတွင် အတူတူ ရပ်နေလိုက်ကြသည်။
နတ်သမီးယွီ မှာ အံ့သြဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသော်လည်း သူမ စကားမပြောမီ ဖန့်ချန် က အရင်ဦးအောင် မေးလိုက်သည်။
"အခုရော ကောင်းကင်က မှောင်နေတုန်းပဲလား"
သူမက ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။
"ဟုတ်ကဲ့"
"အမှောင်ထုကလွဲရင် တခြား ထူးခြားတဲ့ မြင်ကွင်းတွေ ဘာမှမမြင်ရဘူးလား"
ဟု ဖန့်ချန် က စုံစမ်းလိုက်သည်။
"မြင်ရတယ်လေ၊ ကြယ်တွေက အရမ်းလင်းနေတာပဲ"
ကြယ်တွေလား
ဖန့်ချန် စဉ်းစားလိုက်သည် ထိုမမျှော်လင့်ဘဲ ဖြစ်ပေါ်လာသော အဖြစ်အပျက်သည် သူ၏ အစီအစဉ်များကို အနှောင့်အယှက် ဖြစ်စေခဲ့သည်။
ဂိုဏ်းပေါင်းစုံမှ ကျင့်ကြံသူများသည် တပည့်များ လာရောက်ရွေးချယ်ရန် မဟာရှ သို့ ရောက်လာကြမည်ဟု မျိုးရိုးအမည် လျို ရှိသော ကျင့်ကြံသူက ပြောခဲ့သည်။
အကယ်၍ ဝိညာဉ်သွေးဂိုဏ်း မှ အခြေတည်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူသာ ယခုအချိန်မှာ ရောက်လာခဲ့လျှင် ၎င်းမှာ ကောင်းကျိုးဖြစ်မလား၊ ဆိုးကျိုးဖြစ်မလား သူ မခန့်မှန်းနိုင်တော့ပေ။
ခေတ္တအကြာတွင် ဖန့်ချန် က ဆိုသည်။
"ကဲ... ဖန့်စံအိမ်ကို ပြန်ရအောင်"
ဖန့်စံအိမ်အတွင်း၌...
လီတောက်ယဲ့ သည် ဇဝေဇဝါဖြင့် မိုးထဲတွင် ရပ်နေသည်။ ဖန့်ချန် နှင့် နတ်သမီးယွီ တို့ မိုးရေထဲ လမ်းလျှောက်လာသည်ကို မြင်သောအခါ သူက မနေနိုင်ဘဲ ပြောလိုက်သည်။
"ဒါ တကယ်ကို ထူးဆန်းတာပဲ ဒီမိုးရေက တစ်ခုခုတော့ တစ်ခုခုပဲ"
"မင်း ကောင်းကင်မှာ ထူးခြားတဲ့ မြင်ကွင်းတွေ မြင်ရလား"
ဟု ဖန့်ချန် က ခပ်အေးအေး မေးလိုက်သည်။
"မြင်ရတယ် ဒါပေမဲ့ ချက်ချင်းပဲ ပျောက်သွားတာ ငါ့မျက်စိကပဲ မှားတာလားတော့ မသိဘူး။ ဒါပေမဲ့ ဒီမိုးရေက တစ်မျိုးပဲဗျ"
"ဒါက ဝိညာဉ်ခြင်ဆီ ပေါ်ထွန်းလာပြီး မိုးရေအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားတဲ့ ရလဒ်ပဲ"
ဟု ဖန့်ချန် က ရှင်းပြလိုက်သည်။
ဝိညာဉ်ခြင်ဆီ လီတောက်ယဲ့ ၏ မျက်လုံးများတွင် ဝေခွဲမရသည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။
"ဝိညာဉ်ခြင်ဆီ ဆိုတာ ဘာလဲ"
လီတောက်ယဲ့ ၏ အဆင့်အတန်းနှင့် နောက်ခံမှာလည်း ဝိညာဉ်ခြင်ဆီ ကဲ့သို့သော အဆင့်မြင့် အချက်အလက်များကို သိရှိနိုင်ရန် အဆင့်မမီသေးကြောင်း သိသာလှသည်။
"ဒါက မင်းအတွက် အကျိုးရှိမယ့် အရာပဲ ဒါပေမဲ့ မကြာခင်မှာ ကျင့်ကြံသူအများအပြား မဟာရှ ကို အစုလိုက်အပြုံလိုက် ရောက်လာကြတော့မယ် မင်း အသင့်ပြင်ထားပါ မင်းရဲ့ ရှစ်ထောင့်ဗေဒင်ဂိုဏ်း က ကျင့်ကြံသူတွေတောင် ရောက်လာနိုင်တယ်"
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ လီတောက်ယဲ့ က အသေးစိတ်ကို အလျင်အမြန် မေးမြန်းတော့သည်။
ဝိညာဉ်ခြင်ဆီ ၏ ဇာစ်မြစ်ကို ဖန့်ချန် ထံမှ ကြားသိလိုက်ရသောအခါ သူသည် အံ့သြဝမ်းသာ ဖြစ်သွားသည်။
"ဒါဆို ဒီမိုးရေကြောင့် ငါ့ရဲ့ ပါရမီတွေ တိုးတက်လာပြီပေါ့ ဟားဟား... သခင်လေးဖန့်၊ ဒီမှာနေဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တာ တကယ်ကို မှန်သွားပြီ မဟာရှ မှာ ဒီလို ဝိညာဉ်ရတနာမျိုး ထွက်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ငါမထင်ထားခဲ့ဘူး ကြည့်ရတာ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်ပေါင်းများစွာတုန်းက ဒီနေရာဟာ သာမန်မြေ မဟုတ်ခဲ့ဘူးပဲ အရင်ကလည်း ကျင့်ကြံသူတွေ ထွက်ခဲ့ဖူးမှာ သေချာတယ်"
သူ၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားပြီး ဆက်ပြောသည်။
"ဒီလို ထူးခြားတဲ့ ဖြစ်စဉ်တွေ ပေါ်လာပြီဆိုတော့ အစွမ်းထက်တဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေ သေချာပေါက် သတိထားမိကြလိမ့်မယ် ရောက်လာမယ့် ဂိုဏ်းတွေထဲမှာ ကောင်းကင်တောင်ပိုင်းဂိုဏ်း ထက် ပိုစွမ်းတဲ့ ဂိုဏ်းတွေတောင် ပါလာနိုင်တယ် သူတို့သာ ရှိနေရင် ဝိညာဉ်သွေးဂိုဏ်း က ကျင့်ကြံသူလည်း ရမ်းကားရဲမှာ မဟုတ်တော့ဘူး။ ဒါက မင်းသူ့ကို သတ်လိုက်ရတာထက်တောင် ပိုကောင်းသေးတယ်..."
ဖန့်ချန် က သက်ပြင်းအသာချလိုက်သည်။
"အဲဒါက ပြဿနာပဲယ သူက လှုပ်ရှားမှု မလုပ်ဘူးဆိုရင် သူရောက်နေပြီဆိုတာကို ဘယ်သူမှ သိမှာ မဟုတ်ဘူး"
လီသောက်ရီ ကမူ စိတ်လှုပ်ရှားနေဆဲပင်။
"စဉ်းစားကြည့်ဦးလေ သူရောက်လာတဲ့ အချိန်ကျရင် မဟာရှ က လူအများကြီးဟာ မသေမျိုးဂိုဏ်းတွေထဲ ရောက်နေလောက်ပြီ အဲဒီဂိုဏ်းတွေထဲမှာ ရွှေအမြုတေအဆင့် ပညာရှင်တွေသာ ပါလာမယ်ဆိုရင် ဝိညာဉ်သွေးဂိုဏ်း က လုံးဝ ကြောက်လန့်သွားလိမ့်မယ် သူတို့ မဟာရှ ကို ထပ်ပြီး တိုက်ခိုက်ရဲမှာ မဟုတ်တော့ဘူး"
"ဒါကလည်း မှန်တဲ့ အချက်တစ်ခုပါပဲ စောင့်ကြည့်ရတာပေါ့။"
ဖန့်ချန် က ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။
သူသည် မူလက နတ်သမီးယွီ ကို ခရမ်းရောင်ချီကျင့်စဉ် သင်ပေးရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း ယခုကဲ့သို့ မမျှော်လင့်ဘဲ ပြောင်းလဲမှုများ ဖြစ်လာသောကြောင့် စိတ်ကူးပြောင်းလိုက်သည်။
တကယ်လို့ မသေမျိုးဂိုဏ်းတစ်ခုမှ ကျင့်ကြံသူက နတ်သမီးယွီ ကို သဘောကျသွားပြီး သူမတွင် ခရမ်းရောင်ချီကျင့်စဉ် ရှိနေသည်ကို သိသွားခဲ့လျှင် ၎င်းမှာ မလိုအပ်ဘဲ ရှုပ်ထွေးမှုများ ဖြစ်လာနိုင်သည်။
အထူးသဖြင့် ကောင်းကင်တောင်ပိုင်းဂိုဏ်း က သိသွားမည်ဆိုလျှင် ပြဿနာအသစ်များ အစုလိုက်အပြုံလိုက် တက်လာနိုင်ပေသည်။
နောက်ရက်များတွင် ထူးဆန်းသော မိုးရေအကြောင်းမှာ အင်ပါယာ တစ်ခုလုံးတွင် တောမီးကဲ့သို့ ပျံ့နှံ့သွားသည်။
ဘိုးဘေး ရှယားယိနှင့် သူ၏ အပေါင်းအပါများမှာလည်း မဟာရှ မှ ထွက်ခွာရန် အစီအစဉ် မရှိတော့ပေ။ သူတို့သည် ဂိုဏ်းပေါင်းစုံမှ ကျင့်ကြံသူများ ရောက်ရှိလာမည်ကို စောင့်ဆိုင်းရန် ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။
ထိုရက်ပိုင်းအတွင်း ဖန့်ချန် သည် အဆောင်များကို ဆက်တိုက် ရေးဆွဲနေခဲ့သည်။
ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများ ကုန်သွားသောအခါ သာမန် အဆင့်နိမ့် ခရမ်းရောင်လျှပ်စီးအဆောင် များကိုသာ ပြုလုပ်တော့သည်။
အချိန်များ ကုန်လွန်သွားခဲ့ပြီး ဆယ်ရက်ခန့်အကြာတွင် ဖန့်ချန် သည် အဆင့်နိမ့် ခရမ်းရောင်မိုးကြိုးမနအဆောင် တစ်ခုကို ရေးဆွဲပြီးစီးသွားစဉ် ပတ်ဝန်းကျင်မှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ အဆက်မပြတ် စီးဝင်လာသည်ကို သတိပြုမိလိုက်သည်။
မျက်တောင်တစ်ခတ်အတွင်း သူ၏ ဆဋ္ဌမမြောက် မသေမျိုးအကြော မှာ ဖြစ်တည်သွားပြီး၊ ခမ်းနားထည်ဝါသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များသည် သူ၏ မသေမျိုးအကြော ခြောက်ခုအတွင်းတွင် လှည့်ပတ်စီးဆင်းနေတော့သည်။
သူ၏ ကျင့်ကြံမှု အရှိန်အဟုန်မှာ မယုံနိုင်လောက်အောင် မြန်ဆန်လှသည်။
ဘိုးဘေး ရှယားယိ သည် မသေမျိုးလမ်းစဉ်ကို နှစ်ပေါင်းများစွာ ရှာဖွေခဲ့ပြီး အသက် တစ်ရာကျော်မှသာ ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ၈ ကို ရောက်ရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
၎င်းနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် မသေမျိုးလမ်းစဉ်သို့ ခြေချသည်မှာ မကြာသေးသော ဖန့်ချန် သည် ဘိုးဘေး ရှယားယိ၏ အဆင့်သို့ ရောက်ရန် နှစ်လပင် မပြည့်သေးပေ။
သို့သော် သတိပြုရန်မှာ ဖန့်ချန် ၏ ထူးကဲသော ကျင့်ကြံမှု အရှိန်အဟုန်မှာ ပါရမီကြောင့် မဟုတ်ဘဲ၊ သူ၏ ကြွယ်ဝပြီး အစွမ်းထက်သော ဝိညာဉ်ခန္ဓာ ကြောင့်သာ ဖြစ်သည်။
တစ်နေ့တွင် သူ၏ ဝိညာဉ်ခန္ဓာမှာ အခြားအဆင့်တူသူများနှင့် နှိုင်းယှဉ်လျှင် ထူးခြားခြင်း မရှိတော့သည့် အခါမျိုး၌ သူ၏ ကျင့်ကြံမှု အရှိန်မှာ သိသိသာသာ နှေးကွေးသွားပေလိမ့်မည်။
မြို့ဂိတ်တံခါးဝတွင်...
အဖိုးအိုတစ်ဦးသည် မြို့တော်ဂိတ်တံခါးမှတစ်ဆင့် အေးအေးလူလူ လမ်းလျှောက်ဝင်လာသည်။
သူ၏ ဦးခေါင်းတွင် ဆံပင်မရှိသလောက်ပင် ဖြစ်သော်လည်း ကျန်ရှိနေသော ဖြူလွလွ ဆံပင်အနည်းငယ်က လေထဲတွင် ဝေ့ယမ်းနေသည်။
တွန့်လိမ်နေသော မျက်နှာနှင့် သွားမရှိတော့သော ပါးစပ်တို့ကို ကြည့်ခြင်းအားဖြင့် သူသည် အလွန်အိုမင်းနေပြီဖြစ်ကြောင်း သိနိုင်သည်။ တစ်ကိုယ်လုံးမှာ အိုမင်းရင့်ရော်မှု၏ ပြယုဂ်တစ်ခုကဲ့သို့ပင်။
သူ လမ်းလျှောက်သွားသောအခါ လမ်းပေါ်ရှိ လူအားလုံးက သူ့ကို ရှောင်ဖယ်သွားကြသည်။ မတော်တဆ တိုက်မိ၍ အဖိုးအို လဲကျသွားမည်ကို မည်သူမျှ မလိုလားကြပေ၊ သူသည် ထိုမျှလောက်အထိ အားနည်းပုံ ပေါ်နေသည်။
ခုနစ်နှစ်၊ ရှစ်နှစ်အရွယ် ကလေးငယ်တစ်ဦးက အနားသို့ တိုးလာပြီး အဖိုးအိုကို ကူတွဲပေးသည်။
"အဖိုး ခြေထောက်တွေ သိပ်မကောင်းဘူးထင်တယ်၊ သား ကူတွဲပေးပါရစေ"
ဟု ကလေးက ဆိုသည်။
အဖိုးအိုက ကလေးကို ကြည့်ကာ သွားမရှိသော ပါးစပ်ဖြင့် ပြုံးပြလိုက်သည်။ သူ၏ မျက်လုံးများမှာ ကြင်နာမှုများဖြင့် တောက်ပနေသည်။
"လိမ္မာတဲ့ ကလေးလေးပဲ"
"အဖိုး ဘယ်ကို သွားမလို့လဲ"
"အော်... ငါလည်း ဘယ်သွားရမလဲ မသိပါဘူး ဒီအတိုင်း လာကြည့်တာပါ"
အဖိုးအိုက တဟဲဟဲ ရယ်မောလိုက်သည်။
ထို့နောက် သူ နောက်တစ်ခွန်း မပြောမီမှာပင် ရုတ်တရက် မြို့ဂိတ်တံခါးဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ လှုပ်ရှားမှုမှာ သူ၏ အိုမင်းသော ပုံစံနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်ကာ အလွန် လျင်မြန်လှသော်လည်း ကလေးငယ်မှာမူ သတိမထားမိပေ။
မြို့ဂိတ်တံခါးတွင် လူအများအပြား မြို့ထဲသို့ အစုလိုက်အပြုံလိုက် ဝင်ရောက်လာကြသဖြင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ လူများမှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။
ထိုလူတစ်ဦးစီတွင် ထူးခြားပြီး လောကီနှင့် မသက်ဆိုင်သော အရှိန်အဝါ ကိုယ်စီ ရှိနေကြသည်။
"ဒီလိုနေရာမျိုးမှာ ဝိညာဉ်ခြင်ဆီ ထွက်နိုင်လိမ့်မယ်လို့ ဘယ်သူထင်မှာလဲ နှမြောစရာပဲ၊ နှမြောစရာပဲ"
"ဘာတွေ နှမြောနေတာလဲ ဝိညာဉ်ခြင်ဆီ ဆိုတာ မင်းနဲ့ငါ ကောင်းစားလို့ ရတဲ့ အရာမှ မဟုတ်တာ ဒီနေရာကို အကျိုးပြုသွားတယ်ဆိုတော့ ပိုတောင် ကောင်းသေးတယ် ဒီနေ့ ငါတို့ ဂိုဏ်းအတွက် ထူးချွန်တဲ့ တပည့် တစ်ယောက်၊ နှစ်ယောက်လောက် ရနိုင်တာပေါ့"
"ငါ ပြောထားမယ်နော်၊ တာအိုဆရာကြီး ယာ၊ မီးတိမ်မသေမျိုး ငါနဲ့ တပည့် လာမလုကြနဲ့ဦး"
"လုရမှာလား စည်းကမ်းအရဆိုရင် ငါတို့ ကောင်းကင်တောင်ပိုင်းဂိုဏ်း နဲ့ ဝိညာဉ်သားရဲတောင်ကြား က ရွေးချယ်မှုတွေကို ကြီးကြပ်ပေးရုံပဲလေ"
စကားပြောလိုက်သူမှာ ပညာရှိဝတ်ရုံ ဝတ်ဆင်ထားသော လူလတ်ပိုင်း တစ်ဦးဖြစ်သည်။
သူသည် ပညာရှိ ဝတ်ရုံကို ဝတ်ထားသော်လည်း သူ လမ်းလျှောက်သည့်နောက်တွင် အားနည်းသော ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များက တရိပ်ရိပ် လိုက်ပါနေသည်။
၎င်းမှာ အခြေတည်ခြင်းအဆင့် သို့ ရောက်ရှိပြီးမှသာ ပေါ်လာလေ့ရှိသော လက္ခဏာတစ်ခု ဖြစ်သည်။ သို့သော် သာမန်လူများ သို့မဟုတ် ဝိညာဉ်ခန္ဓာ အားနည်းသူများမှာမူ ၎င်းကို မြင်နိုင်မည် မဟုတ်ပေ။
"အကြီးအကဲ ကျင်းနန် ဒီတစ်ခါတော့ တရားမျှတအောင် လုပ်ပေးပါ မီးတောက်အင်ပါယာ မှာတုန်းက ပါရမီရှင် ကောင်းကောင်းတွေကို စီနီယာတို့ပဲ အကုန်ယူသွားတာ၊ ကျွန်တော်တို့မှာ ဘာမှ မရခဲ့ဘူး"
ဟု တစ်ဦးက မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ မကျေမနပ် ပြောလိုက်သည်။
အကြီးအကဲ ကျင်းနန် ဘာမှ မပြောမီမှာပင် သာမန် လယ်သမားတစ်ဦးကဲ့သို့ ဝတ်ဆင်ထားသော အေးစက်စက် အမူအရာရှိသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးစကား ဆိုလိုက်သည်။
"ငါတို့ ဝိညာဉ်သားရဲတောင်ကြား နဲ့ ကောင်းကင်တောင်ပိုင်းဂိုဏ်း က အမြဲတမ်း တရားမျှတပါတယ် ဒီတစ်ခါတော့ ပါရမီရှင်တွေကို မြောက်ပိုင်းနဲ့ တောင်ပိုင်း ညီတူညီမျှ ခွဲဝေယူကြတာပေါ့"
ထိုစကားကို ကြားသောအခါ အဖွဲ့ထဲရှိ လူများက ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ကြသည်။
"ညီတူညီမျှ ခွဲဝေတာ ကောင်းပါတယ်"
အကြီးအကဲ ကျင်းနန် က ရုတ်တရက် ဆိုသည်။
"ကြည့်ရတာ ငါ့ရဲ့ ကောင်းကင်တောင်ပိုင်းဂိုဏ်း က တပည့်တွေ ဒီမှာ ရှိနေပုံရတယ်"
လူတိုင်း အနည်းငယ် အံ့သြသွားကြသည်။
နောက်တစ်ခဏမှာပင် ဘိုးဘေး ရှယားယိနှင့် သူ၏ အဖော်နှစ်ဦးမှာ အဝေးမှ အပြေးအလွှား လာနေကြသည်ကို သူတို့ မြင်လိုက်ရသည်။
အဖွဲ့ရှေ့သို့ ရောက်သောအခါ ထိုသုံးဦးမှာ အကြီးအကဲ ကျင်းနန် ကို ရိုသေစွာ ဂါရဝပြုလိုက်ကြသည်။
"ဝိညာဉ်ခြင်ဆီ ဖြစ်ပေါ်လာတုန်းက မင်းတို့အားလုံး ဒီမှာ ရှိနေခဲ့တာလား"
ဟု အကြီးအကဲ ကျင်းနန် က ပြုံး၍ မေးလိုက်သည်။
"ဟုတ်ကဲ့ပါ"
"အရမ်းကောင်းတယ်။"
အကြီးအကဲ ကျင်းနန် က ကျေနပ်ပုံရစွာ ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။
ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ကျင့်ကြံသူများသည် အကြီးအကဲ ကျင်းနန် ကို မနာလိုစိတ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။
ကောင်းကင်တောင်ပိုင်းဂိုဏ်း က တပည့် သုံးဦးမှာ ဝိညာဉ်ခြင်ဆီ ၏ အကျိုးကျေးဇူးကို အနီးကပ် ခံစားခွင့် ရရှိခဲ့လိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားပါမည်နည်း။