အခန်း (၁၄၁-၁၄၂)

လောကကိုးပါးမသေမျိုး

ဘာသာပြန် - အရှင်ငယ်

​အခန်း ၁၄၁ - အကြံပြုချက်

​နှုတ်ဆက်ဂါရဝပြုခြင်းများ ပြီးဆုံးသွားသောအခါ ဘိုးဘေး ရှယားယိ က အားလုံးအတွက် တည်းခိုရန်နေရာကို နန်းတော်တွင် စီစဉ်ပေးမည်ဟု အကြံပြုလိုက်သည်။

ထိုအခါမှသာ ကျင့်ကြံသူများသည် သူသည် တော်ဝင်မိသားစုဝင်တစ်ဦး ဖြစ်ကြောင်း သိရှိသွားကြပြီး သူ၏ ကမ်းလှမ်းမှုကို လိုလိုလားလား လက်ခံလိုက်ကြသည်။

​တပည့်ရွေးချယ်ခြင်းမှာ အချိန်တိုအတွင်း လုပ်ဆောင်နိုင်သည့် အရာမဟုတ်ပေ။

လာမည့်ရက်များတွင် သူတို့သည် ဝိညာဉ်ခြင်ဆီ မိုးရေကြောင့် အကျိုးကျေးဇူး အများဆုံးရရှိထားသူများကို အဆက်မပြတ် စိစစ်ရွေးချယ်ရမည် ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် တည်းခိုရန် နေရာရှိခြင်းမှာ သေချာပေါက် ကောင်းသော အရာပင်။

​လူအားလုံး ထွက်ခွာသွားပြီးနောက် ဆံပင်ကျဲကျဲနှင့် အားနည်းပုံပေါ်သော အဖိုးအိုသည် တစ်ယောက်တည်း ရေရွတ်လိုက်သည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက ငါတွေ့ခဲ့တဲ့ နိမိတ်တွေက တကယ်ပဲ ဝိညာဉ်ခြင်ဆီ ပေါ်ထွန်းတာပဲ ဒီလို သေးငယ်တဲ့ အဆင့်(၉)အင်ပါယာလေးမှာ ဝိညာဉ်ခြင်ဆီ ကို မွေးဖွားပေးနိုင်တဲ့ အခြေခံအုတ်မြစ် ရှိလိမ့်မယ်လို့ ငါမထင်ထားခဲ့ဘူး ဒါက ဝိညာဉ်ပစ္စည်းစာရင်းဝင် အရာတစ်ခုပဲ..."

​သူသည် လက်ထဲမှ ကလေးငယ်ကို ငုံ့ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ကလေးလေး အဖိုးက ခြေထောက်တွေ သိပ်မကောင်းတော့ သွားရလာရတာ ခက်လို့ မင်းတို့အိမ်မှာ ခဏလောက် နားလို့ရမလား"

​"ရပါတယ်"

ဟု အပြစ်ကင်းစင်သော ကလေးငယ်က ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။

​မကြာမီ ထိုလူသည် ကလေးနှင့်အတူ သာမန်ခြံဝန်းတစ်ခုသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်စာ အချိန်ခန့်အကြာတွင် ထိုခြံဝန်းအတွင်း၌ ခြောက်ကပ်နေသော အလောင်း ၇ လောင်း သို့မဟုတ် ၈ လောင်းခန့် ပြန့်ကျဲနေတော့သည်။

သူတို့အားလုံးမှာ မသေဆုံးမီက အလွန်အမင်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်ခဲ့ပုံရပြီး သေဆုံးသွားချိန်တွင်ပင် သူတို့၏ မျက်နှာထက်၌ ကြောက်လန့်တကြား အမူအရာများ ရှိနေဆဲပင်

​ကလေးငယ်မှာမူ မြေပြင်ပေါ်တွင် ထိုင်လျက် ထိုမြင်ကွင်းကို မှင်တက်ကာ ငေးကြည့်နေသည်။

​အဖိုးအိုက သူ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်များကို သုတ်လိုက်သည်။

သူ၏ အသားအရေမှာ အနည်းငယ် ပြန်လည် စိုပြည်လာပုံရသည်။

​သူသည် ကလေးငယ်အနားသို့ လျှောက်သွားကာ တိုးတိုးလေး ဆိုလိုက်သည်။

"မိုက်မဲတဲ့ ကလေးလေး"

​မူလက သူသည် ထိုကလေးကိုပါ သတ်ပစ်ရန် ရည်ရွယ်ခဲ့သော်လည်း ခေတ္တစဉ်းစားပြီးနောက် စိတ်ကူးပြောင်းသွားသည်။

သူသည် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြုကာ ကလေး၏ အသံကြိုးများကို ဖျက်ဆီးပစ်လိုက်သည်။

​"ငါ မင်းကို မသတ်တော့ပါဘူး။ အချိန်အတိုင်းအတာ တစ်ခုအထိတော့ ငါ့ရဲ့ မြေးလေးအဖြစ် လိမ္မာပါးနပ်စွာ နေပေးပါဦး"

ဟု အဖိုးအိုက ကလေး၏ ခေါင်းကို အသာအယာ ပုတ်ရင်း ပြောလိုက်သည်။

​"ဒီကိုလာဖို့ ဆုံးဖြတ်ခဲ့တာ တကယ်မှန်သွားပြီ ဒီမှာ ဝိညာဉ်ခြင်ဆီ တကယ်ပဲ မွေးဖွားခဲ့တာပဲ"

​စည်ကားနေသော လမ်းမများကို ကြည့်ရင်း ကျူးယွဲ့ မယ်သီလရှင်၏ နှုတ်ခမ်းများမှာ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြုံးယောင်သန်းလာသည်။

ဝိညာဉ်ခြင်ဆီ မွေးဖွားရာ နေရာဖြစ်သောကြောင့် ခဏအတွင်းမှာပင် ဝိညာဉ်စွမ်းအင်များ ကြွယ်ဝလာခြင်း ဖြစ်သည်။

လွန်ခဲ့သည့် ရက်ပိုင်းက သူမတို့ ခရီးစထွက်ပြီး မကြာမီမှာပင် ဝိညာဉ်ခြင်ဆီ ပေါ်ထွန်းသည့် နိမိတ်ကို သူမ ခံစားမိခဲ့ပြီး ၎င်းမှာ ထိုနေရာသို့ ညွှန်ပြနေခဲ့ခြင်းဖြစ်သည်။

ထိုနိမိတ်မှာ လွန်ခဲ့သော နှစ်ပေါင်းများစွာက မီးတောက်အင်ပါယာ တွင် ပေါ်ခဲ့သော နိမိတ်နှင့် ထပ်တူပင်။ အခြားကိစ္စတစ်ခုအတွက် လာရန် စီစဉ်ထားသော နေရာတွင် တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင် ဝိညာဉ်ခြင်ဆီ ပေါ်ထွန်းလာလိမ့်မည်ဟု သူမ မထင်ထားခဲ့ပေ။

​"လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းက စီနီယာ ပြောခဲ့တဲ့ ဝိညာဉ်ခြင်ဆီ ပေါ်ထွန်းတယ်ဆိုတာက ဘာကို ဆိုလိုတာလဲဟင်"

ဟု ချင်းဟယ် က သိချင်စိတ်ဖြင့် မေးလိုက်သည်။

​ထျဲ့မ လည်း ကျူးယွဲ့မယ်သီလရှင်ကို သိချင်စိတ်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

​"ဒါက ရှင်းပြရခက်ပေမဲ့ ကောင်းကင်ဘုံက ပေးတဲ့ ကောင်းချီးတစ်ခုလို့ ပြောလို့ရတယ် ဒါကြောင့်မို့လို့ မူလက ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီမရှိတဲ့သူတွေတောင် အခုတော့ ထူးချွန်တဲ့ ပါရမီတွေ ရလာနိုင်တယ် ငါ့အထင်တော့ တပည့်ရွေးချယ်ဖို့ ကျင့်ကြံသူတွေ ရောက်နေလောက်ပြီ"

ဟု ကျူးယွဲ့က ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

​ထျဲ့မ နှင့် ချင်းဟယ် တို့မှာ အံ့အားသင့်သွားကြသည်။

ကျင့်ကြံရန် ပါရမီရှိသူမှာ အလွန်ရှားပါးပြီး တစ်ယောက်တွေ့ရန်ပင် မလွယ်ကူကြောင်း သူတို့ သိထားပြီးဖြစ်သည်။

သို့သော် ပါရမီရှိရုံနှင့်လည်း ဂိုဏ်းတစ်ခု၏ အသိအမှတ်ပြုမှုကို မရနိုင်သေးပေ။

ဂိုဏ်းကြီးများသည် ပါရမီ အသင့်အတင့်ရှိသူများကိုသာ ရှာဖွေလေ့ရှိသည်။

ဝိညာဉ်ပစ္စည်းများ ရှားပါးနေချိန်တွင် ဂိုဏ်းများသည် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ၃ သို့မဟုတ် ၄ အထိသာ ရောက်နိုင်မည့်သူများအတွက် အရင်းအမြစ်များကို အလဟဿ အဖြုန်းမခံလိုကြပေ။

သူတို့ လိုချင်သည့် တပည့်များမှာ အခြေတည်ခြင်းအဆင့် အထိ တက်လှမ်းနိုင်မည့် အလားအလာရှိသူများသာ ဖြစ်သည်။

​ကျူးယွဲ့ ပြောသော ထူးချွန်တဲ့ ပါရမီ ဆိုသည်မှာ သေချာပေါက် ထိုအဆင့်မျိုး ဖြစ်ပေလိမ့်မည်။

​"ဝိညာဉ်ခြင်ဆီ ပေါ်လာတာက ငါတို့ လက်ရှိလုပ်နေတဲ့ ကိစ္စအပေါ်လည်း သက်ရောက်မှု ရှိနိုင်တယ်။"

ကျူးယွဲ့က ထျဲ့မ ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"အရင်ဆုံး မင်းတို့ရဲ့ သခင်လေးဆီကို သွားပြီး သူ ဘာဆက်လုပ်ချင်လဲဆိုတာ မေးကြည့်ရအောင်"

​ထျဲ့မ က ရိုသေစွာ ခေါင်းငြိမ့်ပြီး

"ကျွန်တော့်နောက်ကို လိုက်ခဲ့ပါ"

ဟု ဆိုသည်။

​မကြာမီ ဖန့်စံအိမ်၏ အဝင်ဝတွင် လူသုံးဦး ပေါ်လာသည်။

ချင်းဟယ် က အပြေးအလွှား သွားကာ တံခါးကို ခေါက်လိုက်သည်။ သို့သော် ထွက်လာသော အစေခံမှာ သူမကို မမှတ်မိပေ။

ထိုအစေခံသည် လူအုပ်ကို ကြည့်လိုက်ရာမှ ထျဲ့မ ကို မြင်သွားသောအခါမှ ချက်ချင်း မှတ်မိသွားပြီး လမ်းဖယ်ပေးလိုက်သည်။

"ဝင်ခဲ့ကြပါရှင်"

​"အကြီးအကဲကျူးယွဲ့... ကြွပါ"

ဟု ထျဲ့မ က လမ်းပြရင်း ဆိုသည်။

​ကျူးယွဲ့မယ်သီလရှင်က ခေါင်းငြိမ့်ပြပြီး ချင်းဟယ် နှင့်အတူ ဖန့်စံအိမ်အတွင်းသို့ ဝင်လာခဲ့သည်။

​ဖန့်ချန် သည် သူတို့ ရောက်လာသည့် သတင်းကို ကြားသည်နှင့် ချက်ချင်း ထွက်ကြိုသည်။

​သူတို့ကို မြင်ရသောအခါ သူ မပြုံးဘဲ မနေနိုင်တော့ပေ။ သူသည် ချင်းဟယ် ဘေးမှ အမျိုးသမီးကို ကြည့်ကာ သူမ၏ ဆရာဖြစ်မည်ဟု ခန့်မှန်းလိုက်သည်။

"နှုတ်ခွန်ဆက်သပါတယ် စီနီယာ"

​လီတောက်ယဲ့ မှာမူ ခေါင်းငုံ့လျက် ဘေးတွင် ရပ်နေသည်။ သူသည် ကျူးယွဲ့ကို တည့်တည့်မကြည့်ရဲဘဲ အပြစ်တစ်ခုခု လုပ်ထားသူကဲ့သို့ ဖြစ်နေသည်။

​"မင်းရဲ့ကိုယ်ပေါ်မှာ ဝိညာဉ်အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်ထားတဲ့ ရတနာတစ်ခုခု ရှိနေတာလား"

ကျူးယွဲ့က ဖန့်ချန် ကို စစ်ဆေးရင်း မေးလိုက်သည်။ သူမသည် သူ၏ အဆင့်ကို မမြင်နိုင်သောကြောင့် ကျိန်းသေပေါက် ရတနာတစ်ခုခု ရှိရမည်ဟု ယူဆထားသည်။

"ဟင်း မင်းရထားတဲ့ အမွေအနှစ်က မရိုးရှင်းဘူးပဲ ခရမ်းရောင်လျှပ်စီးအဆောင် ကို ရေးဆွဲနိုင်တာ မဆန်းပါဘူး"

​သူမသည် ထပ်မမေးတော့ဘဲ လီတောက်ယဲ့ ဘက်သို့ လှည့်ကာ ထူးဆန်းသော အပြုံးဖြင့် ပြောလိုက်သည်။

"ဒါနဲ့... မင်းအဖေက မင်းကို အတင်းပြန်ခေါ်ပြီး လက်ထပ်ပေးဖို့ လူအများကြီး လွှတ်ထားတယ်နော်"

​လီတောက်ယဲ့ က ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် ပြန်ဖြေသည်။

"ကျွန်တော်က ဝိညာဉ်သွေးဂိုဏ်း နဲ့ ရန်သူဖြစ်နေပြီဆိုတာ သူတို့ သိသွားလောက်ပါပြီ... အခုဆို ကျွန်တော့်ကို မသိချင်ယောင် ဆောင်နေကြမှာပါ"

​ကျူးယွဲ့က ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။

"မင်းက ပုံမှန်ဆို ကြောက်တတ်ပေမဲ့ ဒီလောက်အထိ သတ္တိရှိမယ်လို့ ငါမထင်ထားဘူး ငါ မင်းကို အထင်သေးခဲ့မိတာပဲ"

​"အကြီးအကဲကျူးယွဲ့ ကလည်း မြှောက်နေပြန်ပြီ၊ ဟားဟား"

ဟု လီတောက်ယဲ့ က ရင်ဘတ်ကို ကော့ကာ ဂုဏ်ယူစွာ ပြန်ပြောသည်။ သူသည် ဖန့်ချန် က သူ့ကို မဟာရှ တွင် အတင်းအကျပ် နေခိုင်းထားခြင်း ဖြစ်သည်ကို မေ့နေပုံရသည်။

​ကျူးယွဲ့က ရယ်မောလိုက်ပြီး ဖန့်ချန် ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ငါ ဘာလို့ ဒီကို လာတယ်ဆိုတာ မင်းသိလား"

​ဖန့်ချန် ခဏမျှ စဉ်းစားပြီး ပွင့်ပွင့်လင်းလင်းပင် ဖြေလိုက်သည်။

"ခရမ်းရောင်လျှပ်စီးအဆောင် ကြောင့်လား"

​ကျူးယွဲ့က ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောသည်။

"ဟုတ်လည်း ဟုတ်တယ်၊ မဟုတ်လည်း မဟုတ်ဘူး။"

သူမက ချင်းဟယ် ကို ကြည့်ကာ ဆက်ပြောသည်။

"ငါ့တပည့်က ကြင်နာတတ်ပြီး လောကီက ဝိညာဉ်တွေနဲ့ နက်ရှိုင်းတဲ့ ရေစက်ရှိတယ် ဒါက ငါတို့ဂိုဏ်းရဲ့ ကျင့်စဉ်တွေနဲ့ ကွက်တိပဲ သူမက ဒီကလူတွေ ဝိညာဉ်သွေးဂိုဏ်း ကြောင့် ဒုက္ခရောက်မှာကို မကြည့်ရက်လို့ ဒီမှာနေဖို့ ရွေးချယ်ခဲ့တာ ငါသာ ဒီကိစ္စကို ဖြေရှင်းပေးလိုက်ရင် ဒါက သူမအတွက် ကုသိုလ် ဖြစ်သွားပြီး သူမရဲ့ နောင်ရေး လမ်းကြောင်းက ပိုပြီး ချောမွေ့သွားလိမ့်မယ်"

​ရုတ်တရက် ကျူးယွဲ့၏ မျက်နှာမှာ ဖန့်ချန် ဘက်သို့ လှည့်လာပြီး သူမ၏ မျက်လုံးများမှာ အလွန်အမင်း အေးစက်ကာ မာနကြီးသော အမူအရာအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

"သူမအတွက်သာ မဟုတ်ရင်... သာမန် ခရမ်းရောင်လျှပ်စီးအဆောင် အမွေအနှစ်တစ်ခုက အခြေတည်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက်ကို မင်းရဲ့ အမိန့်ပေးမှုအောက်မှာ ထားနိုင်လိမ့်မယ်လို့ ထင်နေတာလား ငါတို့ကို အဲဒီလောက်အထိ အသုံးချရလွယ်တယ်လို့ မင်းထင်နေတာလား"

​သူမ၏ လေသံထဲရှိ မာနထောင်လွှားမှုမှာ အလွန်ရှင်းလင်းလှသည်။

​ဖန့်ချန် သည် သူမ၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲမှုကို သတိပြုမိသည်နှင့် ချက်ချင်းပင် လက်သီးဆုပ် ဂါရဝပြုလိုက်သည်။

"စီနီယာ... ကျွန်တော် စီနီယာ့ရဲ့ ဉာဏ်ပညာကို အထင်သေးခဲ့မိပါတယ်"

​ချင်းဟယ် သည် သူမ၏ ဆရာ စိတ်ဆိုးနေသည်ကို မြင်သောအခါ အခြေအနေကို ထိန်းရန် ကြိုးစားသည်။

"ဆရာ သခင်လေးဖန့်က မဟာရှက ပြည်သူတွေအတွက် လုပ်နေတာပါ"

​ကျူးယွဲ့၏ မျက်နှာထား ပြန်လည် နူးညံ့သွားပြီး ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။

​သူမသည် စကားလမ်းကြောင်းကို ပြောင်းကာ ဝိညာဉ်ခြင်ဆီ ပေါ်ထွန်းလာမှုအကြောင်း ပြောဆိုသည်။ နောက်ဆုံးတွင် သူမက ဖန့်ချန် ကို ကြည့်ကာ မေးလိုက်သည်။

"မင်းရဲ့ အစီအစဉ်က ဘာလဲ တကယ်လို့ သူတို့ရဲ့ အခြေတည်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူ ရောက်လာရင်တောင် ဒီမှာ ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာ သိသွားရင် သူက လွယ်လွယ်နဲ့ လှုပ်ရှားမှာ မဟုတ်ဘူး ငါလည်း လမင်းပုန်းကွယ်ကျောင်း အတွက် တပည့်အချို့ကို ရွေးချယ်ဖို့ ရှေ့ထွက်လာပါ့မယ် ဒါပေမဲ့... သူက ငါ့ရဲ့ ဝိညာဉ်အရှိန်အဝါကို သိသွားရင်တော့ ငါ့ရဲ့ ဂိုဏ်းသားတွေ ဘေးကင်းဖို့ကိုပဲ ငါ ဦးစားပေးရလိမ့်မယ်"

​ဖန့်ချန် က ခေတ္တစဉ်းစားပြီး လီတောက်ယဲ့ ပေးခဲ့သော အကြံပြုချက်ကို တင်ပြလိုက်သည်။

​ကျူးယွဲ့က နားထောင်ပြီးနောက် အသာအယာ ပြုံးသည်။

"လီတောက်ယဲ့ ပြောတာက အဓိပ္ပာယ်ရှိပါတယ် ဝိညာဉ်သွေးဂိုဏ်း က ကျင့်ကြံသူက ဒီမှာ လူအများကြီး မသေမျိုးဂိုဏ်းတွေထဲ ဝင်သွားပြီဆိုတာ သိရင်၊ ဒီနေရာကို ဆေးဖော်စပ်ဖို့ ပစ်မှတ်အဖြစ် လွယ်လွယ်နဲ့ ထပ်မရွေးတော့ဘူး"

" သူတို့က အမြဲတမ်း တိတ်တဆိတ် လှုပ်ရှားတတ်ကြပြီး တခြားကျင့်ကြံသူတွေရှေ့မှာ ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် မဖော်ပြချင်ကြဘူး ဘာလို့လဲဆိုတော့... ကျယ်ပြန့်လှတဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းလောကမှာ ဝိညာဉ်သွေးဂိုဏ်း ဆိုတာ လူတိုင်းက ရွံရှာနှိမ်နင်းကြတဲ့ အဖွဲ့အစည်းမို့လို့ပဲ သူတို့က ငါတို့ကို ဂရုမစိုက်ရင်တောင် တကယ့် အစွမ်းထက်တဲ့ ပညာရှင်ကြီးတွေကိုတော့ ကြောက်ကြတယ်"

ခေတ္တရပ်ပြီး ကျူးယွဲ့က ဆက်ပြောသည်။

"ဒါပေမဲ့... မင်းက ဝိညာဉ်သွေးဂိုဏ်း ရဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေကို သတ်မိတာနဲ့ သူတို့ရဲ့ အခြေတည်ခြင်းအဆင့် ပညာရှင်က မင်းကို ကလဲ့စားချေဖို့ သေချာပေါက် ကြိုးစားလိမ့်မယ်"

"မဟာရှကို ထပ်ပြီး ပစ်မှတ်မထားတော့ရင်တောင် မင်းကိုတော့ သူ လိုက်လံ သတ်ဖြတ်နေဦးမှာပဲ သူ့ကို အမြစ်ပြတ် မရှင်းနိုင်သရွေ့ မင်း အမြဲတမ်း အန္တရာယ်ရှိနေလိမ့်မယ် ဒါကြောင့် ငါ့မှာ မင်းအတွက် အကြံပြုချက် တစ်ခု ရှိတယ်"

​"စီနီယာ ဘာကို အကြံပြုချင်တာလဲခင်ဗျာ"

ဟု ဖန့်ချန် က ရိုသေစွာ မေးမြန်းလိုက်သည်။

​​အခန်း ၁၄၂ - ဝိညာဉ်စမ်းသပ်ပွဲ

​"ကိစ္စတွေ အားလုံးအခြေကျသွားပြီးရင် ငါဒီမှာ တစ်လကြာအောင် နေပေးမယ် အဲဒီကာလအတွင်းမှာ ဝိညာဉ်သွေးဂိုဏ်း ရဲ့ အခြေတည်ခြင်းအဆင့် ပညာရှင်က လှုပ်ရှားလာရင် သူ့ကို ရှင်းပစ်ဖို့ ငါကူညီပေးမယ်"

" အကယ်၍ သူပေါ်မလာဘူးဆိုရင်တော့ ငါ့တပည့်ကိုခေါ်ပြီး လမင်းပုန်းကွယ်ကျောင်း ကို ပြန်မယ်၊ ငါတို့ကြားက အရောင်းအဝယ်ကလည်း ပြီးဆုံးသွားပြီလို့ မှတ်ယူရမယ် အဲဒီအချိန်ကျရင် ခရမ်းရောင်လျှပ်စီ အဆောင်အမွေအနှစ်ကို ချင်းဟယ် ဆီ အပ်ရမယ်"

ဟု ကျူးယွဲ့ မယ်သီလရှင်က အေးဆေးစွာ ဆိုသည်။

​ချင်းဟယ် ၏ အမူအရာ အနည်းငယ် ပျက်သွားသည်။

ထိုသဘောတူညီချက်မှာ မမျှတဘဲ အခြေအနေကို အခွင့်ကောင်းယူလွန်းသည်ဟု သူမ ခံစားရသည်။

သို့သော် သူမ ဘာမှမပြောမီမှာပင် ဖန့်ချန် က တုံ့ဆိုင်းခြင်းမရှိဘဲ ခေါင်းငြိမ့်သဘောတူလိုက်သည်။

​သူ လွယ်လွယ်ကူကူ သဘောတူလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ ကျူးယွဲ့မယ်သီလရှင်က မျက်မှောင်အနည်းငယ် ကြုတ်လိုက်သည်။

"မင်းက ဘာလို့ ဒီလောက် ပြတ်သားနေရတာလဲခရမ်းရောင်လျှပ်စီးအဆောင် အမွေအနှစ်ဆိုတာ သေးငယ်တဲ့ ကိစ္စမဟုတ်ဘူးနော်"

​ဖန့်ချန် က ပြုံး၍

"ဝိညာဉ်သွေးဂိုဏ်းက အခြေတည်ခြင်းအဆင့် ပညာရှင်ကို ဖယ်ရှားနိုင်ဖို့နဲ့ ယှဉ်ရင် ခရမ်းရောင်လျှပ်စီးအဆောင် အမွေအနှစ်ဆိုတာ ပြောပလောက်တဲ့ အရာမဟုတ်ပါဘူး"

ဟု ဆိုသည်။

​ကျူးယွဲ့မယ်သီလရှင်သည် ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် ဖန့်ချန် ကို ခြေဆုံးခေါင်းဆုံး ကြည့်လိုက်ပြီးနောက် သူမ၏ မျက်လုံးထဲတွင် နှမြောတသဟန်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"မင်းက အမျိုးသမီး မဟုတ်တာ နှမြောစရာပဲ မဟုတ်ရင် ငါ့ဂိုဏ်းထဲ သွင်းလိုက်လို့ ရတယ်"

​"တကယ် နှမြောစရာကြီးဗျာ"

ဟု လီတောက်ယဲ့ က ရုတ်တရက် ဝင်ပြောလိုက်သည်။

​လူတိုင်းက သူ့ကို စွေကြည့်လိုက်ကြသဖြင့် လီတောင်ယဲ့ မှာ ရှက်ကိုးရှက်ကန်းဖြင့် ပါးစပ်ပိတ်သွားတော့သည်။

​ထိုစဉ် အပြင်ဘက်မှ အစေခံတစ်ဦး၏ အသံထွက်ပေါ်လာသည်။

"သခင်လေး နန်းတော်က လူတစ်ယောက် ရောက်နေပါတယ်"

​နန်းတော်ကလူ

​"ဝင်လာခိုင်းလိုက်"

ဟု ဖန့်ချန် က ပြန်ဖြေလိုက်သည်။

​တစ်နာရီခန့်အကြာတွင် ဖန့်ချန် နှင့် အခြားသူများသည် မိန်းမစိုးတစ်ဦး၏ လမ်းပြမှုဖြင့် နန်းတော်အတွင်းရှိ တော်ဝင်ခန်းမဆောင်သို့ ရောက်ရှိသွားကြသည်။ သူတို့ ဝင်သွားသည့် ခဏမှာပင် ထူးဆန်းသော မြင်ကွင်းတစ်ခုကို တွေ့လိုက်ရသည်။

​မဟာရှ ဧကရာဇ်သည် သူ၏ ရာဇပလ္လင်ပေါ်တွင် ထိုင်မနေဘဲ အရပ်ဘက်၊ စစ်ဘက် အရာရှိကြီးများကြားတွင် ရပ်နေသည်။ သူ၏ ရာဇပလ္လင်ပေါ်တွင်မူ လူတစ်စုက နေရာယူထားကြသည်။

အချို့က ထိုင်နေကြပြီး အချို့က ဘေးတွင် ရပ်နေကြသည်။

​ပညာရှိဝတ်ရုံ ဝတ်ထားသော လူလတ်ပိုင်းများ၊ လယ်သမားမကြီးကဲ့သို့ ဝတ်ဆင်ကာ လက်ထဲတွင် ကြက်မအိုကြီးတစ်ကောင်ကို ကိုင်ထားသည့် အမျိုးသမီးတစ်ဦး၊ အနက်ရောင် ငှက်မွှေးဝတ်ရုံ ဝတ်ထားသော ထူးဆန်းသည့် အမျိုးသားတစ်ဦးနှင့် ဆံပင်နီနီနှင့် အမျိုးသမီးတစ်ဦးတို့ကို တွေ့ရသည်။

​အရာရှိကြီးများ၏ အမူအရာမှာ ထူးဆန်းနေပြီး မိန်းမစိုးများနှင့် နန်းတွင်းအစေခံများမှာလည်း ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေကြသည်။

ဧကရာဇ်ကို ပလ္လင်ပေါ်မှ ဆင်းခိုင်းရဲသော ထိုလူများမှာ မည်သူများဖြစ်သည်ကို သူတို့ စဉ်းစား၍မရနိုင်အောင် ဖြစ်နေကြသည်။

​ကျူးယွဲ့မယ်သီလရှင်၏ မျက်လုံးများက ထိုသူများကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ပြီး အနည်းငယ် အံ့သြသွားသည်။

"သူတို့ တော်တော်မြန်မြန် ရောက်လာကြတာပဲ..."

​သူမ ရောက်လာသည်နှင့် အကြီးအကဲ ကျင်းနန် နှင့် အခြားသူများက သူမ၏ အရှိန်အဝါကို သတိပြုမိလိုက်ကြသည်။ ကျူးယွဲ့သည်လည်း သူမ၏ အရှိန်အဝါကို ဖုံးကွယ်ရန် မကြိုးစားခဲ့ပေ။

​သူတို့အားလုံး တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် လှည့်ကြည့်လိုက်ကြသည်။

​အကြီးအကဲ ကျင်းနန် က အရင်ဆုံး ရယ်မောနှုတ်ဆက်သည်။

"အကြီးအကဲကျူးယွဲ့... အခုမှ ရောက်တာလား"

​ကျင့်ကြံသူ အများအပြားက ကျူးယွဲ့ကို ခင်မင်ရင်းနှီးစွာ ကြည့်ကြသော်လည်း ကြက်မအိုကို ကိုင်ထားသည့် လယ်သမားမကြီးမှာမူ ကျူးယွဲ့ကို မလိုလားသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်သည်။

​ကျူးယွဲ့က ပြုံး၍ ခေါင်းငြိမ့်နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

​အကြီးအကဲ ကျင်းနန် ၏ အကြည့်မှာ ချင်းဟယ် ကို ကျော်ဖြတ်ကာ ဖန့်ချန် နှင့် လီတောက်ယဲ့ တို့အပေါ် ကျရောက်သွားသည်။

"ဒီနှစ်ယောက်က.."

​လမင်းပုန်းကွယ်ကျောင်း သည် အမျိုးသားတပည့်များကို လက်မခံကြောင်း သူတို့သိထားသဖြင့် အမျိုးသားနှစ်ဦး ပါလာသည်ကို ထူးဆန်းနေကြခြင်းဖြစ်သည်။

​ဘိုးဘေး ရှယားယိ က အနားသို့ အလျင်အမြန် တိုးလာပြီး ကျင့်ကြံသူများကို တိုးတိုးလေး ရှင်းပြလိုက်သည်။ ထိုစကားကို ကြားသောအခါ သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ တစ်မျိုး ဖြစ်သွားကြသည်။

​တာအိုဆရာကြီး ယာ က လီတောက်ယဲ့ ကို ကြည့်ကာ ခပ်အေးအေး မေးလိုက်သည်။

"လေလွင့်ကျင့်ကြံသူလား"

​"ဟုတ်... ဟုတ်ကဲ့ပါ"

ဟု လီသောက်ရီ က ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ဖြေသည်။

​ကျူးယွဲ့က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီးမှ အားလုံးကို အသိပေးလိုက်သည်။

"မဟုတ်ဘူး... သူက ရှစ်ထောင့်ဗေဒင် ဂိုဏ်း က တပည့်ပဲ"

​အစောပိုင်းက အထင်သေးနေကြသော လူအုပ်မှာ တစ်ယောက်ပြီးတစ်ယောက် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်ကြသည်။

ရှစ်ထောင့်ဗေဒင် ဂိုဏ်း မှာ အခြေတည်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ဦးဆောင်သည့် အခြေခိုင်သော ဂိုဏ်းတစ်ခုအဖြစ် သတ်မှတ်ထားခြင်းကြောင့် ဖြစ်သည်။

​မီးတောက်အင်ပါယာ တွင် ချီသန့်စင်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများသာရှိသော ဂိုဏ်းများကို အင်အားစုကြီးတစ်ခုအဖြစ် မသတ်မှတ်ကြပေ။

မဟာရှ တွင် ဝိညာဉ်ခြင်ဆီ ပေါ်ထွန်းသည်ကိုပင် ကြိုတင်မသိနိုင်ခဲ့ခြင်းက သူတို့၏ အဆင့်အတန်း မမှီကြောင်း သက်သေပြနေသည်။

​"တကယ်ပဲ ရှစ်ထောင့်ဗေဒင်ဂိုဏ်းက ပဲကိုး"

ဟု တာအိုဆရာကြီး ယာ က လှောင်ပြောင်သလို ဆိုသည်။

"တကယ်ကို လျှို့ဝှက်နက်နဲလွန်းတယ်"

​လီတောက်ယဲ့ မှာ ချက်ချင်းပင် ဒေါသထွက်သွားသော်လည်း အခြေတည်ခြင်းအဆင့် ပညာရှင်ကို ရင်ဆိုင်ရန် မတတ်နိုင်သဖြင့် ခေါင်းလွှဲကာ လျစ်လျူရှုထားလိုက်သည်။

​ဘိုးဘေး ရှယားယိ နှင့် ဂျူနီယာလျို တို့မှာ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ထူးဆန်းစွာ ကြည့်လိုက်ကြသည်။

သူတို့က လီတောက်ယဲ့ ကို လေလွင့်ကျင့်ကြံသူဟု ထင်ခဲ့သော်လည်း သူက နောက်ခံအင်အား ရှိနေခဲ့သည်မဟုတ်လား။

​"ဟဲဟဲ... ဒီတစ်ခါတော့ ရှစ်ထောင့်ဗေဒင်ဂိုဏ်း က လူတွေ မလာကြဘူးလား သူတို့ရဲ့ ဗေဒင်ပညာက ငါတို့ထက်တောင် ပိုနက်နဲသေးတာ၊ ဝိညာဉ်ခြင်ဆီ ပေါ်တာကို သူတို့ မသိစရာ အကြောင်းမရှိဘူး မဟုတ်လား"

​အချို့ကျင့်ကြံသူများက လီတောက်ယဲ့ ကို ဇဝေဇဝါဖြင့် ကြည့်ကြသည်။

​ဖန့်ချန် နှင့် လီတောက်ယဲ့ တို့ကမူ ရှစ်ထောင့်ဗေဒင်ဂိုဏ်း မှာ ဝိညာဉ်သွေးဂိုဏ်း ကို ကြောက်သဖြင့် မလာရဲခြင်းဖြစ်ကြောင်း နားလည်ထားကြသည်။

​လီတောက်ယဲ့ က လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်လိုက်သည်။

သူတို့က တကယ်ကို နှလုံးသားမရှိတဲ့ လူတွေပဲ... တကယ်တမ်းဆိုလျှင် သူ၏ ဂိုဏ်းသားများ ဘာကြောင့် မလာသလဲဆိုသည်ကို သူ ယခုမှ သတိပြုမိခြင်း ဖြစ်သည်။

​"ဖြစ်နိုင်တာကတော့ တခြားကိစ္စတွေနဲ့ မအားလို့ ဖြစ်မှာပါ"

ဟု အကြီးအကဲ ကျင်းနန် က ပြုံး၍ ဆိုသည်။ ထို့နောက် သူက ဖန့်ချန် ကို ကြည့်ကာ

"ဒါဆို ဒီတစ်ယောက်ကကော ဘယ်သူလဲ"

​အရာရှိကြီးများက ဖန့်ချန် ကို ထူးဆန်းသော အမူအရာဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

​ချက်ချင်းပင် ဘိုးဘေး ရှယားယိ က ရှေ့တိုးကာ ဖန့်ချန် မှာ သာမန်လူတစ်ယောက်သာဖြစ်ကြောင်း တိုးတိုးတိတ်တိတ် ရှင်းပြလိုက်သည်။

သူသည် ကျင့်ကြံသူမဟုတ်ကြောင်း သိသွားသောအခါ ကျန်လူများက သူ့ကို စိတ်မဝင်စားတော့ပေ။

​ကျူးယွဲ့မယ်သီလရှင် နေရာယူပြီးနောက် အကြီးအကဲ ကျင်းနန် က ဘိုးဘေးကို ကြည့်ကာ ခပ်အေးအေး မေးလိုက်သည်။

"ငါ မင်းကို မှတ်မိတယ်၊ မင်းနာမည်က... ရှယားယိမဟုတ်လား"

​ဘိုးဘေးက အလျင်အမြန် ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။

"ဟုတ်ကဲ့ပါ၊ မှန်ပါတယ်"

​ရှယားယိ

​ဝုန်း!

​အမတ်ကြီးအချို့မှာ သူတို့၏ ဦးနှောက်ထဲတွင် မိုးကြိုးပစ်ချလိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

ဝန်ကြီးချုပ် လီကော်ကျူး သည် သူ၏ မှုန်ဝါးနေသော မျက်လုံးများကို ပွတ်သပ်ကာ မယုံနိုင်စရာ အမူအရာဖြင့် ရှယားယိ ကို စိုက်ကြည့်လိုက်သည်။

ထိုသူမှာ လက်ရှိဧကရာဇ်၏ ဘိုးဘေး မဟုတ်ပါလား

​ဘိုးဘေး၏ အံ့ဖွယ်ပုံပြင်များကို လူတိုင်း ကြားဖူးကြသည်။

သူသည် ထီးနန်းကို ဂရုမစိုက်ဘဲ ကျင့်ကြံခြင်းကိုသာ မြတ်နိုးခဲ့သူဖြစ်သည်။

သူသည် ငယ်စဉ်ကပင် လောကကြီးကို လှည့်လည်ရန် ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်မှာ နှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီဖြစ်ပြီး ယခုအချိန်အထိ မည်သည့်သတင်းမှ မကြားခဲ့ရပေ။

​ယခုမူ သူ၏ လူသားစစ်စစ် ခန္ဓာကိုယ်ကို မြင်လိုက်ရလိမ့်မည်ဟု မည်သူက ထင်ထားပါမည်နည်း။

​ထူးခြားသည်မှာ ဧကရာဇ်၏ ဘိုးဘေးမှာ အသက် ၄၀ အရွယ် အားကောင်းမောင်းသန် လူလတ်ပိုင်း တစ်ဦးကဲ့သို့ပင် ရှိနေဆဲ ဖြစ်သည်။

​ဒါဆိုရင်...

​ထိုကောက်ချက်ကို ရရှိသွားသောအခါ လူအများမှာ အံ့သြဝမ်းသာကာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။

သူတို့သည် အမှန်တရားကို ရိပ်မိသွားကြပြီး ထူးထူးဆန်းဆန်း ဝတ်ဆင်ထားသော ထိုလူများ၏ နောက်ခံအကြောင်းအရင်းကိုလည်း ချက်ချင်း နားလည်သွားကြတော့သည်။

​အကြီးအကဲ ကျင်းနန် က အသာအယာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ဒါက မင်းရဲ့ နယ်မြေဖြစ်တဲ့အတွက် တခြား အသေးအဖွဲ ကိစ္စတွေကို မင်းပဲ စီစဉ်လိုက်ပါ"

​ဘိုးဘေး ရှယားယိ မှာ ရင်ထဲတွင် လှိုက်လှိုက်လှဲလှဲ ဝမ်းသာသွားသည်။

"တပည့် နာခံပါ့မယ်"

ဟု သူက ဆိုသည်။

​"ဒီလူတွေ အားလုံးဟာ မီးတောက်အင်ပါယာ က ဂိုဏ်းအသီးသီးက အကြီးအကဲတွေပဲ ဒီနေ့ ငါတို့ လာရတဲ့ ရည်ရွယ်ချက်က အသက် ၃၀ အောက် တပည့်တွေကို ရွေးချယ်ဖို့ပဲ နောက်ရက်တွေမှာ တခြား ကျင့်ကြံသူတွေလည်း ထပ်ရောက်လာနိုင်တာမို့ အချိန်မဖြုန်းသင့်ဘူး ဒီနေ့ပဲ အစီအစဉ်တွေကို စလုပ်ကြရအောင်"

ဟု အကြီးအကဲ ကျင်းနန် က ကြေညာလိုက်သည်။

​ဘိုးဘေးသည် ချက်ချင်းပင် အမိန့်ကို နာခံပြီး ဝိညာဉ်မိုးရေ၏ အကျိုးကျေးဇူးများနှင့် ပတ်သက်၍ အရာရှိကြီးများကို အသိပေးလိုက်သည်။

ထိုသတင်းကို ကြားသောအခါ အားလုံးမှာ ကောင်းကင်မှ မုန့်လုံးကြီး ကျလာသကဲ့သို့ အလွန်အမင်း ဝမ်းသာသွားကြသည်။

​၎င်းမှာ နှစ်ပေါင်းတစ်ထောင်မှာ တစ်ခါသာ ကြုံရခဲသော မသေမျိုးကံ အခွင့်အရေးကြီး မဟုတ်ပါလား

​တစ်နာရီခန့်အကြာတွင်...

​နန်းတော် အဓိကဂိတ်ရှေ့ရှိ ရင်ပြင်ကျယ်ကြီးပေါ်တွင် မီးတောက်အင်ပါယာ မှ ကျင့်ကြံသူ အများအပြား နေရာယူထားကြပြီ ဖြစ်သည်။

ယန်ပေဟန် သည် စစ်သည်ထောင်ပေါင်းများစွာကို ဦးဆောင်ကာ ထိုနေရာကို လုံခြုံရေး ယူထားပေးသည်။

​မြို့တော်ရှိ အိမ်ထောင်စု အသီးသီးသို့ အထူးဝန်ထမ်းများ စေလွှတ်ကာ အသက် ၃၀ အောက် လူငယ်များအား ပါရမီစစ်ဆေးရန် လာရောက်ကြရန် အသိပေးထားပြီးဖြစ်သည်။

​သေချာသည်မှာ အရင်ဆုံး စစ်ဆေးခံရမည့်သူများမှာ တော်ဝင်မိသားစုဝင်များ၊ ဆွေမျိုးနီးစပ်များနှင့် ဝန်ကြီး အရာရှိကြီးများ၏ သားသမီးများသာ ဖြစ်သည်။

ထိုသူများ ပြီးမှသာ သာမန်ပြည်သူများကို စစ်ဆေးခွင့်ပြုမည် ဖြစ်သည်။ နန်းတွင်းအစေခံများပင်လျှင် သာမန်ပြည်သူများထက် ဦးစားပေး ခံရသည်။

​တစ်နာရီမပြည့်မီမှာပင် ရင်ပြင်တစ်ခုလုံး လူအုပ်ကြီးဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

​သူတို့သည် စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသော်လည်း မသေမျိုးကဲ့သို့သော လူများ ရှေ့တွင်ရှိနေသဖြင့် မည်သူမျှ ဆူညံခြင်း မပြုရဲကြပေ။

​အကြီးအကဲ ကျင်းနန် က သူ၏ မုတ်ဆိတ်ကို သပ်ရင်း ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

"လူကြီးမင်းတို့. ငါ့ရဲ့ ကောင်းကင်တောင်ပိုင်းဂိုဏ်း က ဝိညာဉ်တိုင်းတာရေး ခေါင်းလောင်း ကိုပဲ သုံးမလား ဒါမှမဟုတ် ခင်ဗျားတို့ရဲ့ ပစ္စည်းတွေကိုပဲ သုံးမလား"

​"အားလုံးသိတဲ့အတိုင်း ကောင်းကင်တောင်ပိုင်းဂိုဏ်း ရဲ့ ခေါင်းလောင်းက ဝိညာဉ်အမှတ်အသား ၃၆ ခု ပါဝင်ပြီး အကောင်းဆုံးပဲလေ မီးတောက်အင်ပါယာ မှာ ခင်ဗျားတို့ ခေါင်းလောင်းထက် ကောင်းတာ မရှိပါဘူး"

ကြက်မအိုကြီးကို ကိုင်ထားသည့် လယ်သမားမကြီးက ခပ်အေးအေး ဆိုသည်။

"ရှင့်ရဲ့ ပစ္စည်းကိုပဲ သုံးရအောင်"

​ကျန်လူများကလည်း သဘောတူ ခေါင်းငြိမ့်ကြသည်။ ၎င်းမှာ လူတိုင်းသိသည့် အချက်ဖြစ်ပြီး ငြင်းခုံနေစရာ မလိုပေ။ ထိုခေါင်းလောင်းကို အသုံးပြုခြင်းက ပိုမိုတိကျသော ရလဒ်ကို ရရှိစေမည်ဖြစ်သည်။

​အကြီးအကဲ ကျင်းနန် က ပြုံး၍ လက်ဝှေ့ယမ်းလိုက်ရာ သူ၏ လက်စွပ်ထဲမှ ခေါင်းလောင်းလေး တစ်လုံး ပျံထွက်လာသည်။ ၎င်းမှာ လေထဲတွင် ဝဲနေရင်းမှ တဖြည်းဖြည်း ကြီးမားလာကာ အမြင့် ၁၀ မီတာကျော်ရှိသော ခေါင်းလောင်းကြီးအဖြစ် ပြောင်းလဲသွားပြီး ရင်ပြင်အလယ်တွင် ဝုန်းခနဲ ကျလာတော့သည်။

​သူ၏ မသေမျိုး အတတ်ပညာကြောင့် လူအုပ်ကြီးထံမှ အံ့သြတကြီး အာမေဍိတ်သံများ ထွက်ပေါ်လာသည်။ ပညာတတ်များ၊ သိုင်းသမားများ၊ ကုန်သည်များနှင့် ပြည်သူများ အားလုံးမှာ ထိုထူးခြားသော မြင်ကွင်းကြောင့် မှင်တက်သွားကြသည်။

​"အိုး မသေမျိုးတွေပဲ သူတို့က တကယ့် မသေမျိုးတွေပဲ"

​"ကျွန်တော်မျိုးတို့ မသေမျိုးကြီးများကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

​လူအုပ်အတွင်း ဆူညံမှုများ ဖြစ်ပေါ်လာသော်လည်း နန်းတွင်းစောင့်တပ်များက ချက်ချင်း ထိန်းသိမ်းလိုက်ကြသည်။

လူများမှာ ဆူညံခြင်း မပြုရဲတော့သော်လည်း အကြီးအကဲ ကျင်းနန် ကို စိတ်လှုပ်ရှားစွာဖြင့် ငေးကြည့်နေကြဆဲပင်။

​"ဒါက တကယ့် မသေမျိုး အတတ်ပညာပဲ"

ဟု ထောင်ယွီ က မှင်တက်စွာ ရေရွတ်လိုက်သည်။

​သူ၏ဘေးတွင် ရဲချင်းဟယ် က

"ဒီလို စွမ်းရည်မျိုးနဲ့ဆိုရင် ဖန့်ချန် လို လူမျိုးကို အလွယ်တကူ နှိမ်နင်းနိုင်မှာ သေချာတယ် မဟုတ်လား"

ဟု တွေးတောစွာ ပြောလိုက်သည်။

​ထောင်ယွီ က သူ့ကို ဘာမှပြန်မပြောဘဲ တစ်ချက်ကြည့်လိုက်သည်။

သို့သော် သူ၏ အကြည့်မှာ ကျင့်ကြံသူများ၊ အရာရှိကြီးများနှင့်အတူ ထိုင်ခုံတွင် ဝင်ထိုင်ခွင့် ရရှိထားသော မနီးမဝေးရှိ ဖန့်ချန် ထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

​"ဝိညာဉ်စမ်းသပ်ပွဲကို စတင်စေ"

ဟု ဘိုးဘေး ရှယားယိ က သူ၏ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်ကို အသုံးပြု၍ အော်ဟစ်လိုက်သည်။ သူ၏ အသံမှာ မြို့တော်တစ်ခုလုံးသို့ ဟိန်းထွက်သွားတော့သည်။

​မြို့တော်ရှိ လူငယ်ပါရမီရှင်များ အားလုံးမှာ စိတ်လှုပ်ရှားနေကြသည်။

သူတို့၏ ထူးချွန်သော ပါရမီများဖြင့် ဤစမ်းသပ်ပွဲတွင် ရလဒ်ကောင်းများ ရရှိကာ မသေမျိုးဂိုဏ်းများသို့ ဝင်ရောက်နိုင်ပြီး ဘဝသစ်ကို စတင်နိုင်လိမ့်မည်ဟု သူတို့ အခိုင်အမာ ယုံကြည်နေကြတော့သည်။