← Chapters

အခန်း (၁၄၃-၁၄၄)

Vol. 15 Ch. 143-144

အခန်း (၁၄၃-၁၄၄)

Vol. 15 Ch. 143-144

​အခန်း ၁၄၃ - ခေါင်းလောင်းသံ ခုနစ်ချက်

​အိမ်ရှေ့မင်းသားဖြစ်သည့်အတွက် ရှယားယိ သည် ပထမဆုံး ဝိညာဉ်တိုင်းတာမှုကို ခံယူရန်မှာ သဘာဝပင် ဖြစ်သည်။

​သူ၏ နိုင်ငံရေးမဟာမိတ်များမှာ အလွန်အမင်း စိတ်လှုပ်ရှားနေကြပြီး သူ

"ဝိညာဉ်တိုင်းတာရေး ခေါင်းလောင်း"

အနားသို့ တိုးသွားသည်ကို အနီးကပ် စောင့်ကြည့်နေကြသည်။ မသေမျိုးဂိုဏ်းတစ်ခုသို့ အောင်မြင်စွာ ဝင်ရောက်နိုင်ခဲ့လျှင် သူတို့၏ ကံကြမ္မာမှာလည်း ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားမည် မဟုတ်ပါလား

​ကိုယ်လုပ်တော် ဟွာ မှာမူ ရင်တထိတ်ထိတ် ဖြစ်နေသဖြင့် အခြားကိုယ်လုပ်တော်များက သူမကို ဝိုင်းဝန်းနှစ်သိမ့်ပေးကြသည်။

ရှယွီ မှာ သေချာပေါက် မသေမျိုးဂိုဏ်းထဲ ရောက်လိမ့်မည်ဟု သူတို့က အာမခံနေကြသည်

​ထိုစကားများကြောင့် သူမ စိတ်အနည်းငယ် အေးသွားသည်။

စိတ်သက်သာရာရသွားသောအခါ သူမသည် မိဖုရားခေါင်ကြီး ကို တစ်ချက်စောင်းကြည့်ကာ ပြုံးလျက် ဆိုလိုက်သည်။

"တကယ်လို့ အဲဒီတုန်းကသာ ဝိညာဉ်ခြင်ဆီ မိုးရွာခဲ့မယ်ဆိုရင် အစ်မကြီးရဲ့ သားလေးလည်း အခုလောက်ဆို အသက်ရှင်နေဦးမှာပေါ့..."

​အခြားကိုယ်လုပ်တော်များ၏ အမူအရာများ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားသည်။

မိဖုရားခေါင်ကြီးတွင် သားသမီးမရှိကြောင်း အားလုံးသိထားကြသော်လည်း သူမတွင် အသက်နှစ်နှစ်ပင် မပြည့်သေးဘဲ ထူးဆန်းသော ရောဂါဖြင့် သေဆုံးသွားခဲ့သည့် သားငယ်လေးတစ်ဦး ရှိခဲ့ဖူးသည်ကိုမူ လူတိုင်းမသိကြပေ။

ထိုကိစ္စကို ဧကရာဇ်ကိုယ်တိုင်က ဖုံးကွယ်ထားခဲ့သဖြင့် ပြောဆိုသူ ရှားပါးလှသည်။

​မိဖုရားခေါင်ကြီးက ကိုယ်လုပ်တော်ဟွာကို အေးစက်စွာ တစ်ချက်ကြည့်ပြီး ဆိုသည်။

"ကိုယ်လုပ်တော်ဟွာ စကားကို ဆင်ခြင်ပါ မသေမျိုးတွေရှေ့မှာ ငါ မင်းကို ပါးမရိုက်ချင်ဘူး။ အဲဒါက အရှင်မင်းကြီးအတွက်ကော မင်းအတွက်ပါ အရှက်ရစရာ ဖြစ်လိမ့်မယ်"

​ကိုယ်လုပ်တော်ဟွားမှာ ချက်ချင်းပင် ဒေါသထွက်သွားသည်။

"မင်း..."

သူမသည် ထိုင်နေသော ဖန့်ချန် ကို မသိမသာ လှမ်းကြည့်လိုက်ပြီးမှ ရုတ်တရက် ရယ်မောကာ ပြန်ပြောလိုက်သည်။

"ဖန့်မြို့စားမင်း တောင်မှ ဒီလောက်များတဲ့ မသေမျိုးတွေရှေ့မှာ ငြိမ်ငြိမ်လေး ထိုင်နေရတာလေ မင်းက ငါ့ကို ပါးရိုက်ရဲဦးမလား"

​"စမ်းကြည့်ချင်လား"

မိဖုရားခေါင်ကြီးက တည်ငြိမ်စွာ တုံ့ပြန်သည်။

​"ရူးနေတဲ့ မိန်းမ... ငါ မင်းနဲ့ စကားမများချင်ဘူး"

ကိုယ်လုပ်တော်ဟွားက နှာခေါင်းရှုံ့ကာ ရှယွီ ထံသို့သာ အာရုံပြန်လွှဲလိုက်သည်။ ရှယိသာ မသေမျိုးဂိုဏ်းထဲ ရောက်သွားရင် သူမရဲ့ အဆင့်အတန်းဟာလည်း ကောင်းကင်ဘုံအထိ မြင့်တက်သွားတော့မှာ ဖြစ်သည်။

​ရှယိသည် "ဝိညာဉ်တိုင်းတာရေး ခေါင်းလောင်း" ရှေ့တွင် ရပ်နေရင်း အနည်းငယ် စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ တစ်နေ့တွင် မသေမျိုးလမ်းစဉ်နှင့် ဤမျှ နီးစပ်လာလိမ့်မည်ဟု သူ မထင်ထားခဲ့ပေ။

​"စိတ်လှုပ်ရှားစရာ မလိုဘူး"

ဟု ဘိုးဘေး ရှယားယိက ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

"ဒီခေါင်းလောင်းကို အသံမြည်အောင် လုပ်နိုင်သရွေ့ မင်းမှာ ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီရှိတယ်လို့ ပြောလို့ရတယ်။ တစ်ချက်ကနေ သုံးချက်အထိ မြည်ရင် 'နိမ့်ပါးတဲ့ပါရမီ'၊ လေးချက်ကနေ ခြောက်ချက်အထိ ဆိုရင် 'အလယ်အလတ်ပါရမီ' လို့ သတ်မှတ်တယ်။ အကယ်၍ ခုနစ်ချက်နဲ့ အထက် မြည်အောင် လုပ်နိုင်ရင်တော့ 'ထူးချွန်တဲ့ပါရမီ' ရှိတယ်လို့ ဆိုရမယ်။ မင်း ခုနစ်ချက် မြည်အောင် လုပ်နိုင်ရင် ကောင်းကင်တောင်ပိုင်းဂိုဏ်း ကို ဝင်ဖို့ ဘာပြဿနာမှ မရှိတော့ဘူး"

​"ဟုတ်ကဲ့ပါ ဘိုးဘေး"

ဟု ရှယိ က ဖြေသည်။

​သူသည် အသက်ပြင်းပြင်းတစ်ချက်ရှူကာ လက်သီးကို ကျစ်ကျစ်ပါအောင် ဆုပ်ပြီး ခေါင်းလောင်းကို ထိုးနှက်လိုက်သည်။

​ဒေါင်

​ဝိညာဉ်တိုင်းတာရေး ခေါင်းလောင်း မြည်ဟည်းသွားသဖြင့် လူအုပ်ကြီးမှာ စိတ်လှုပ်ရှားသွားကြသည်။

ရှယိ မှာ တစ်ချက်တည်း မြည်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့ရင်တောင် ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီရှိနေပြီ မဟုတ်ပါလား

​ကိုယ်လုပ်တော်ဟွာမှာလည်း ချက်ချင်းပင် မျက်နှာပွင့်သွားသည်။

​ဘိုးဘေးက တိုက်တွန်းသည်။

"ဆက်လုပ်... မရပ်နဲ့"

​ရှယိက ခေါင်းလောင်းကို ထပ်ဆင့် ထိုးနှက်သည်။

​ဒေါင်!

ဒေါင်!

​အကြီးအကဲ ကျင်းနန် နှင့် အခြားသူများက ခေါင်းငြိမ့်ပြကြသည်။

​"ဝိညာဉ်ခြင်ဆီ ထွက်တဲ့နေရာဆိုတော့ တကယ်ပဲ ထူးခြားတာပဲ ပထမဆုံး စမ်းသပ်တဲ့သူကတင် ခေါင်းလောင်း သုံးချက်မြည်အောင် လုပ်နိုင်နေပြီ"

​အတိတ်တွင် သူတို့ စမ်းသပ်ခဲ့သမျှ လူငယ်များထဲ၌ သုံးချက်မြည်အောင် လုပ်နိုင်သူမှာ အလွန်ရှားပါးလှသည်။ ယခုပင် ရပ်လိုက်လျှင်တောင် ရှယိ မှာ အချို့သော ဂိုဏ်းငယ်လေးများထဲ ဝင်ရန် အရည်အချင်း ပြည့်မီနေပြီ ဖြစ်သည်။

​သို့သော် ရှယိ

က မရပ်သေးပေ။

​ဒေါင်!

​လေးချက်မြောက် အသံ! ၎င်းမှာ အလယ်အလတ်ပါရမီ ကို ကိုယ်စားပြုသည်။

​ဝန်ကြီးများ၊ တော်ဝင်ဆွေမျိုးများနှင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပြည်သူများမှာ ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားလာကြသည်။ အိမ်ရှေ့မင်းသား၏ ပါရမီ မြင့်မားလေလေ မဟာရှီးယား အတွက် ကံကြမ္မာ ပိုကောင်းလေလေ မဟုတ်ပါလား

​ရှယိ ၏ စွမ်းဆောင်ရည်ကို ကြည့်ကာ လီတောက်ယဲ့ ၏ အမူအရာမှာ ထူးဆန်းသွားပြီး သူက တိုးတိုးလေး ရေရွတ်လိုက်သည်။ "

"ဒီကောင်က လေးချက်တောင် မြည်အောင် လုပ်နိုင်တာလား"

သူက ဖန့်ချန် ကို လှမ်းကြည့်လိုက်ရာ သူသည် အမြဲတမ်းကဲ့သို့ တည်ငြိမ်နေသည်ကို တွေ့ရသည်။

"မင်း လုံးဝ မစိုးရိမ်ဘူးလား"

ဟု သူက တိုးတိုးလေး မေးလိုက်သည်။

​ဖန့်ချန် က ရှယိ ကို ကြည့်ကာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ဘာကို စိုးရိမ်ရမှာလဲ"

​ရင်ပြင်ပေါ်တွင်မူ ရှယိ သည် ပို၍ စိတ်အားထက်သန်လာကာ ထပ်မံ ထိုးနှက်လိုက်ပြန်သည်။

​ဒေါင်! (ငါးချက်မြောက်)

ဒေါင်! (ခြောက်ချက်မြောက်)

​လီတောက်ယဲ့ မှာ မနေနိုင်တော့ဘဲ ထရပ်လိုက်သည်။

"အဆင့်မြင့် အလယ်အလတ်ပါရမီပဲ"

ဟု သူက မှင်တက်စွာ ရေရွတ်မိသည်။

​အကြီးအကဲ ကျင်းနန် နှင့် ကျန်လူများက တည်ငြိမ်နေဆဲ ဖြစ်သည်ကို မြင်သောအခါမှ သူသည် ရှက်ကိုးရှက်ကန်း ပြုံးပြရင်း ပြန်ထိုင်လိုက်သည်။

​အကြီးအကဲ ကျင်းနန် က အသာအယာ ပြုံးသည်။

"အဆင့်မြင့် အလယ်အလတ်ပါရမီဆိုတာ မဆိုးပါဘူး ဒါပေမဲ့ မမေ့ပါနဲ့... ဒီနေရာဟာ ဝိညာဉ်ခြင်ဆီ မွေးဖွားရာ နေရာဖြစ်တဲ့အတွက် ဒါဟာ အကန့်အသတ်တော့ မဟုတ်သေးဘူး"

​ကျူးယွဲ့ မယ်သီလရှင်ကလည်း မသိမသာ ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။

​သာမန်နေရာတစ်ခုတွင် အဆင့်မြင့် အလယ်အလတ်ပါရမီရှိသူ တစ်ဦးကို တွေ့ရန်မှာ တစ်သန်းမှာ တစ်ယောက် ခဲယဉ်းလှသည်။

မည်သည့်ဂိုဏ်းမဆို ထိုကဲ့သို့သော တပည့်မျိုးကို လက်ခံရန် အသင့်ရှိကြသည်။ သို့သော် ဝိညာဉ်ခြင်ဆီ ထွက်ရှိထားသော ထိုနေရာအတွက်မူ ၎င်းမှာ အထူးအဆန်း မဟုတ်သေးပေ။

​"အဲဒီတုန်းက ငါတောင်မှ နှစ်ချက်ပဲ မြည်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့တာ..."

ဘိုးဘေး ရှယားယိသည် သူ၏ မျိုးဆက်ကို ကြည့်ကာ ခါးသက်သက် ပြုံးလိုက်မိသည်။

သူရှာတွေ့ခဲ့သော ဝိညာဉ်ဆေးပင် နှစ်ပင်ထဲမှ တစ်ပင်ကို ကောင်းကင်တောင်ပိုင်းဂိုဏ်း သို့ မဆက်သခဲ့လျှင် သူသည် ဂိုဏ်းထဲသို့ ဝင်ခွင့် ရနိုင်မည် မဟုတ်ပေ။

​သူသည် ချီသန့်စင်ခြင်း အဆင့် ၃ သို့မဟုတ် ၄ အထိပင် ရောက်မည် မဟုတ်ဟု ထိုစဉ်က တွေးခဲ့သော်လည်း ယခုအခါ အဆင့် ၈ အထိ ရောက်ရှိခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် အဆင့် ၈ မှာ သူ၏ အဆုံးစွန်ဖြစ်ပြီး သူ၏ တစ်သက်တာတွင် အခြေတည်ခြင်းအဆင့် ကို မရောက်နိုင်တော့ကြောင်း သူ နားလည်ထားသည်။

​ရှယိ သည် လူအုပ်ကြီး၏ အကြည့်များကို ခံစားမိကာ စိတ်လှုပ်ရှားမှုများ ပြည့်လျှံလာသည်။

သူသည် ဟိန်းဟောက်လိုက်ပြီး ခေါင်းလောင်းကို နောက်ဆုံးတစ်ကြိမ် ထပ်မံ ထိုးနှက်လိုက်သည်။

​ဒေါင်————!

​ခုနစ်ချက်! ထူးချွန်တဲ့ပါရမီ (Superior Talent)!

​အကြီးအကဲ ကျင်းနန် ၏ အသက်ရှူသံမှာ အနည်းငယ် မြန်လာသည်။

ကောင်းကင်တောင်ပိုင်းဂိုဏ်း တွင် ထူးချွန်တဲ့ပါရမီရှိသည့် ပါရမီရှင်တစ်ဦးကို မတွေ့ရသည်မှာ ဆယ်စုနှစ်ပေါင်းများစွာ ကြာခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။ နောက်ဆုံးအကြိမ် တွေ့ခဲ့ရသည်မှာ မီးလျှံအင်ပါယာ တွင် ဝိညာဉ်ခြင်ဆီ ပေါ်ထွန်းခဲ့စဉ်ကပင် ဖြစ်သည်။

​ထိုစဉ်က ထူးချွန်တဲ့ပါရမီရှင် နှစ်ဦး ပေါ်ထွက်ခဲ့ပြီး တစ်ဦးမှာ ကောင်းကင်တောင်ပိုင်းဂိုဏ်း သို့ ဝင်ခဲ့ကာ အခြားတစ်ဦးမှာ ဝိညာဉ်သားရဲတောင်ကြား သို့ ဝင်ခဲ့သည်။

​"ငါ့မှာ ထူးချွန်တဲ့ပါရမီ ရှိတယ်"

ရှယိ မှာ အားရဝမ်းသာ ဖြစ်သွားကာ နောက်တစ်ချက် ထပ်ထိုးလိုက်သော်လည်း ယခုတစ်ကြိမ်တွင်မူ ခေါင်းလောင်းမှာ မည်သည့်အသံမှ ထွက်မလာတော့ပေ။

​ရှယိ ၏ မျက်နှာမှာ တောင့်တင်းသွားသည်။

သူသည် အကြိမ်ကြိမ် ဆက်တိုက် ထိုးနှက်နေသော်လည်း ခေါင်းလောင်းမှာ ဆိတ်ဆိတ်နေမြဲပင်။

​၎င်းကို မြင်သောအခါ ဘိုးဘေး ရှီးယားယွီ က တားလိုက်သည်။

"ဆက်လုပ်မနေနဲ့တော့ မင်းရဲ့ ပါရမီက ၇ ချက် ထိ ပဲ။ မင်းရဲ့ ပါရမီက အဲဒီထက် မမြင့်ဘူးဆိုရင် ဝိညာဉ်တိုင်းတာရေး ခေါင်းလောင်းက ထပ်ပြီး အသံမြည်မှာ မဟုတ်တော့ဘူး"

​ရှယိ မှာ အနည်းငယ် စိတ်ပျက်သွားသော်လည်း သူ၏ စိတ်ဓာတ်မှာ ချက်ချင်းပင် ပြန်လည် တက်ကြွလာသည်။

ထူးချွန်တဲ့ပါရမီ ရှိနေပြီဆိုမှတော့ သူသည် မသေမျိုးဂိုဏ်းသို့ ဝင်နိုင်ပြီ မဟုတ်ပါလား။ သူ ကျင့်ကြံသူ တစ်ဦး ဖြစ်လာတော့မည်

​နောက်တစ်ခဏတွင် ရှယိ၏ အကြည့်မှာ ပတ်ဝန်းကျင်ကို ဝေ့ကြည့်လိုက်ရာမှ နောက်ဆုံးတွင် ဖန့်ချန် ထံသို့ ရောက်ရှိသွားသည်။

သူ၏ အကြည့်မှာ အလွန်အမင်း ရန်လိုနေပြီး စစ်နိုင်လာသော ဗိုလ်ချုပ်တစ်ဦးက ရှုံးနိမ့်သွားသော ရန်သူကို ကြည့်နေသည့် အလားပင်။

​အရာရှိကြီးများမှာလည်း ထိုအခြေအနေကို သတိပြုမိကြပြီး သူတို့၏ အမူအရာများမှာ ရှုပ်ထွေးသွားကြသည်။

ဒီနေ့နောက်ပိုင်းတွင် ရှယိ မှာ မသေမျိုးဂိုဏ်း၏ တပည့် ဖြစ်လာတော့မည် ဖြစ်သဖြင့် ဂုဏ်သိက္ခာအရ ဖန့်ချန် ကို ကျော်လွန်သွားတော့မည် ဖြစ်သည်

​သို့သော် သူတို့အားလုံးမှာ ဖန့်ချန် ဝိညာဉ်စမ်းသပ်ပွဲတွင် မည်သို့သော ရလဒ် ထွက်လာမည်ကိုလည်း သိချင်နေကြသည်။

​"မဆိုးဘူး။"

အကြီးအကဲ ကျင်းနန် က ခပ်ဖွဖွ လက်ခုပ်တီးကာ လူအုပ်ကို ကြည့်လိုက်သည်။

"ဒီတပည့်ကို ကောင်းကင်တောင်ပိုင်းဂိုဏ်း က လက်ခံလိုက်မယ်။း ဘယ်သူ့မှာ ကန့်ကွက်စရာ ရှိသေးလဲ"

​"စီနီယာကျင်းနန်

သူ့ကို ငါတို့ ဝိညာဉ်သားရဲတောင်ကြား ကို ပေးလိုက်ပါလား"

ဟု ကြက်မအိုကို ကိုင်ထားသည့် အမျိုးသမီးက ဆိုသည်။

​တာအို ဆရာကြီး ယာ နှင့် အခြားသူများမှာမူ ဆိတ်ဆိတ်နေကြသည်။

ထိုကဲ့သို့သော ထူးချွန်သည့် ပါရမီရှင်များမှာ သူတို့ လက်ထဲသို့ ရောက်လာမည် မဟုတ်ကြောင်း သိထားကြသဖြင့် ဝင်မလုကြခြင်း ဖြစ်သည်။

​အကြီးအကဲ ကျင်းနန် က ပြုံးလိုက်သည်။

"နောက်တစ်ယောက်ကသာ အဆင့်မြင့် ထူးချွန်တဲ့ပါရမီ ပါလာရင် သူ့ကို ခင်ဗျားတို့ ယူလိုက်ပေါ့ဘယ်လိုလဲ"

​ထိုအမျိုးသမီးက ခဏစဉ်းစားပြီးမှ ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ နောက်တစ်ယောက်က အဆင့်မြင့် ထူးချွန်တဲ့ပါရမီ ပါလာရင် ငါတို့ ဝိညာဉ်သားရဲတောင်ကြား ရဲ့ လူပဲ"

​သူမ လွယ်လွယ်ကူကူ သဘောတူလိုက်သည်ကို မြင်သောအခါ အကြီးအကဲ ကျင်းနန် မှာ ပြန်စဉ်းစားမိသွားကာ ခေတ္တ တိတ်ဆိတ်သွားသော်လည်း နောက်ဆုံးတွင် ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။

"ကောင်းပြီ... သဘောတူတယ်"

​ထို့နောက် သူက ရှယိ ကို ကြည့်ကာ ဆိုသည်။

"ဒီကို လာခဲ့"

​"မြန်မြန် သွားလေ ဒါက ကောင်းကင်တောင်ပိုင်းဂိုဏ်း ရဲ့ အကြီးအကဲ ကျင်းနန် ပဲ ယဉ်ကျေးဖို့ မမေ့နဲ့ဦး"

ဟု ဘိုးဘေးက ရှယိ ကို သတိပေးလိုက်သည်။

​"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

ရှယိက အလျင်အမြန် ခေါင်းငြိမ့်ကာ အကြီးအကဲ ကျင်းနန် ထံသို့ ရိုသေစွာ လျှောက်သွားသည်။

"တပည့် ရှယိ အကြီးအကဲကို ဂါရဝပြုပါတယ်"

​"ကောင်းပြီ... အားလုံးပြီးသွားရင် မင်း ငါနဲ့အတူ ကောင်းကင်တောင်ပိုင်းဂိုဏ်း ကို လိုက်ခဲ့ပြီး ငါ့ရဲ့ တရားဝင် တပည့် ဖြစ်လာလိမ့်မယ်"

ဟု အကြီးအကဲ ကျင်းနန် က ပြုံး၍ ဆိုသည်။

​ကောင်းကင်တောင်ပိုင်းဂိုဏ်း ကို လိုက်သွားရမည်လား

​ထိုအခါမှ ရှယိသည် အရေးကြီးသော အချက်တစ်ခုကို သတိရသွားသည်။

သူသာ ထွက်သွားလျှင် အိမ်ရှေ့မင်းသား ရာထူးက ဘာဖြစ်သွားမည်နည်း

​အကြီးအကဲ ကျင်းနန် က ရှယိ ၏ အတွေးကို ရိပ်မိပုံရသည်။

"မင်း အိမ်ရှေ့မင်းသား ရာထူးကို မစွန့်လွှတ်နိုင်ဘူးလား"

ဟု သူက မေးလိုက်သည်။

"ကျင့်ကြံသူတွေဟာ နေနဲ့လလို အသက်ရှည်ဖို့ ကြိုးစားကြတာ ဒီလို သာမန်လောကီ အသေးအဖွဲ ကိစ္စတွေကို မင်း မစွန့်လွှတ်နိုင်ဘူးလား ဒီလူ့လောကရဲ့ စည်းစိမ်ချမ်းသာတွေဟာ နှစ်ပေါင်း ရာနဲ့ချီတဲ့ လွတ်လပ်တဲ့ ကျင့်ကြံခြင်းထက် ပိုစိတ်ဝင်စားဖို့ ကောင်းနေလို့လား"

​မှန်ပါသည်

နှစ်ပေါင်း ရာနှင့်ချီ၍ အသက်ရှင်ရမည်မှာ အိမ်ရှေ့မင်းသား ရာထူးထက် အဆပေါင်းများစွာ သာလွန်သည် မဟုတ်ပါလား ငါသာ ကျင့်ကြံလို့ အောင်မြင်သွားရင် ဒီလောကီကိစ္စတွေကို ပြန်လုပ်ချင်သေးတယ်ဆိုရင်တောင် ဧကရာဇ် ပြန်လုပ်လို့ ရသေးတာပဲ

​အဲဒီအချိန်ကျရင် ဖန့်ချန် ဆိုတာ ငါ့မျက်လုံးထဲမှာ ဘာမှ မဟုတ်တော့ဘူး

​ထိုသို့ တွေးမိသောအခါ ရှယိ ၏ မျက်လုံးများမှာ အရောင်တောက်လာပြီး ချက်ချင်းပင် ဆိုလိုက်သည်။

"တပည့် စီနီယာ့နောက်ကို ကောင်းကင်တောင်ပိုင်းဂိုဏ်း အထိ လိုက်ပါ့မယ်"

​"ကောင်းပြီ။"

အကြီးအကဲ ကျင်းနန် က အသာအယာ ပြုံးလိုက်ပြီး ဘိုးဘေး ရှယိကို ကြည့်ကာ ဆိုသည်။

"ဆက်လုပ်စေ"

​အခန်း ၁၄၄ - ငါ့တပည့်ကို ဘယ်သူလုရဲသလဲ

​နောက်တွင် မင်းသားများနှင့် မင်းသမီးများက အလှည့်ကျ ဝိညာဉ်တိုင်းတာမှုကို ခံယူကြသည်။

အချို့က ခေါင်းလောင်းသံ သုံးချက် မြည်အောင် လုပ်နိုင်သော်လည်း၊ အချို့မှာမူ တစ်ချက်ပင် မမြည်နိုင်ကြပေ။

ပါဝင်သူ ဒါဇင်ပေါင်းများစွာထဲတွင် ဆဋ္ဌမမြောက်မင်းသမီးသာလျှင် လေးချက်မြည်အောင် လုပ်နိုင်ပြီး ကျန်သူများမှာ ထိုအမှတ်အောက်တွင်သာ ရှိနေကြသည်။

ထိုရလဒ်က လူတိုင်း၏ မူလမျှော်လင့်ချက်များကို လျော့ကျသွားစေသည်။

ရှယိ ၏ ခုနစ်ချက်မြည်ခဲ့သော အောင်မြင်မှုက သူတို့၏ မျှော်လင့်ချက်ကို ကောင်းကင်အထိ မြင့်တက်စေခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။

​သို့သော် ထိုရလဒ်ကပင် အိမ်ရှေ့မင်းသား ရှယ၏ ပါရမီ မည်မျှအထိ ရှားပါးကြောင်းကို သက်သေပြလိုက်ခြင်းဖြစ်ပြီး၊ သူ့ထံသို့ ကျရောက်လာသော အကြည့်များမှာ ယခင်က ဖန့်ချန် ကို ကြည့်သကဲ့သို့ အားကျနှစ်သက်မှုနှင့် အံ့သြတုန်လှုပ်မှုများဖြင့် ပြည့်နှက်သွားတော့သည်။

​ရှယိသည် တစ်ခါမှ မကြုံဖူးသော ထိုကဲ့သို့သော ဆက်ဆံမှုကို ခံရသည့်အတွက် ယခင်က မခံစားဖူးသည့် ကျေနပ်အားရမှုများကို ခံစားနေရသည်။

​သူသည် ဖန့်ချန် ကို တစ်ချက် ပြန်ကြည့်လိုက်မိသည်။

သို့သော် ဖန့်ချန် ၏ အကြည့်မှာမူ အေးစက်နေဆဲဖြစ်ပြီး အထင်သေးမှုနှင့် ရွံရှာမှု အနည်းငယ်ကိုသာ ဖော်ပြနေသည်။

​ငါ ကျင့်ကြံလို့ အောင်မြင်တဲ့နေ့ကျရင် မင်းက ငါပထမဆုံး သတ်မယ့်သူပဲ ဟု ရှယိ က စိတ်ထဲတွင် ကြုံးဝါးလိုက်သည်။

ဖန့်ချန် က မျက်စိမမြင်ရသော်လည်း ရှယိ သည် ထိုမျက်လုံးများကို အလွန်ရွံရှာပြီး စိတ်ပျက်မိသည်။

သူ့ကို အရေးမပါသလို ကြည့်နေသည့် ထိုပုံစံက သူ့အာရုံကြောများကို ဆွပေးနေသကဲ့သို့ပင်။

​လေးချက်မြည်အောင် လုပ်နိုင်ခဲ့သော ဆဋ္ဌမမြောက်မင်းသမီးကို မီးတိမ်မသေမျိုး က လက်ခံလိုက်သည်။

ထိုသို့သော ပါရမီရှင်များ နောက်ထပ် ပေါ်လာဦးမည်ကို သိထားကြသဖြင့် မည်သူမျှ မီးတိမ်မသေမျိုး နှင့် ဝင်မလုကြပေ။

​သုံးချက်မြည်အောင် လုပ်နိုင်သော မင်းသားအချို့ရှိသော်လည်း မည်သူကမျှ ရွေးချယ်ခြင်း မပြုခဲ့ကြပေ။

သူတို့သည် မိမိတို့၏ ကံကြမ္မာကို လက်ခံကာ စိတ်ပျက်လက်ပျက်ဖြင့် နေရာသို့ ပြန်သွားကြသည်။ သူတို့၏ မိခင်များမှာလည်း အလွန်အမင်း စိတ်ပျက်သွားကြတော့သည်။

​ဆဋ္ဌမမြောက်မင်းသမီးမှာ အသက်သိပ်မကြီးသေးဘဲ ဖန့်ချန် ထက်ပင် နှစ်အနည်းငယ် ငယ်သေးသည်။

သူမသည် ဖန့်ချန် ဘေးမှ ဖြတ်သွားစဉ် ခေတ္တရပ်ကာ သူ့ကို ကြည့်ပြီး ခပ်အေးအေး ဆိုလိုက်သည်။

"ဖန့်မြို့စားမင်း အဲဒီတုန်းက ရှင်ကူညီပေးခဲ့လို့သာ ကျွန်မ လုံတူး က ကျိုးရှို့ နဲ့ လက်မထပ်ခဲ့ရတာတကယ်လို့ အဲဒီတုန်းကသာ လက်ထပ်ခဲ့ရင် အခုလို ဒီမှာ ရှိနေမှာ မဟုတ်တော့ဘူး"

​သူမ၏ စကားလုံးများနှင့် ဆန့်ကျင်ဘက်ဖြစ်ကာ သူမ၏ လေသံမှာ စေတနာအရိပ်အယောင် လုံးဝမပါဘဲ သာလွန်မှုအပြည့်ဖြင့် ပြောဆိုနေခြင်း ဖြစ်သည်။

​အရာရှိကြီးများ၏ အမူအရာမှာ တစ်မျိုး ဖြစ်သွားကြသည်။

​ဖန့်ချန် က အသာအယာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ရပါတယ် ဆဋ္ဌမမင်းသမီး မသေမျိုးလမ်းစဉ်ဆိုတာ လျှို့ဝှက်နက်နဲလွန်းတယ်၊ ရှေ့လျှောက် လမ်းကြောင်းကလည်း ခက်ခဲမှာ သေချာတယ်နောင်တစ်ချိန်မှာ ပြန်တွေ့နိုင်ဖို့ မျှော်လင့်ပါတယ်"

​ဆဋ္ဌမမင်းသမီးက ခပ်ဖွဖွ ရယ်မောသည်

"ရှင်လည်း ကျင့်ကြံနိုင်မယ်ဆိုရင်တော့ နောင်မှာ ပြန်တွေ့နိုင်မှာပေါ့"

​ထိုသို့ပြောပြီး သူမသည် မီးတိမ်မသေမျိုး ဘေးသို့ သွားရပ်လိုက်သည်။

​ထိုစဉ် မဟာရှ ဧကရာဇ်က ဝင်ပြောလိုက်သည်။

"ဘိုးဘေး ဖန့်မြို့စားမင်း ဟာ သိုင်းပညာမှာ ပါရမီရှင်တစ်ယောက်ပါ သူ့ရဲ့ ပါရမီကလည်း ထူးချွန်မှာ သေချာပါတယ်"

​ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ဘိုးဘေး ရှီးယားယွီ က ဖန့်ချန် ကို ဆိုသည်။

"ဒီကိုလာပြီး မင်းရဲ့ ပါရမီကို စမ်းသပ်ကြည့်ပါဦး"

​မျက်လုံးအားလုံးမှာ ယခုအခါ သိချင်စိတ်များဖြင့် ဖန့်ချန် ထံသို့ ရောက်ရှိနေကြသည်။

ဖန့်ချန် မှာ မဟာရှ ၏ ထိပ်တန်း သိုင်းပညာရှင် ဖြစ်သည့်အတွက် သူသည် ခေါင်းလောင်းသံ ဘယ်နှစ်ချက် မြည်အောင် လုပ်နိုင်မည်နည်းဟု လူအများက စိတ်ဝင်တစား ရှိနေကြသည်။ သူသည် အိမ်ရှေ့မင်းသား ရှီးယားယွီ ထက် ပိုပြီး စွမ်းဆောင်နိုင်မည်လား

​လူတိုင်း သိချင်နေကြသည်။ ရှယိပင်လျှင် စိတ်ထဲတွင် ရှုပ်ထွေးနေသည်။ သူသည် ဖန့်ချန် ၏ ရလဒ်ကို မြင်လည်း မြင်ချင်သလို၊ သိရမှာကိုလည်း ကြောက်နေမိသည်။

​ကြည့်ရတာ ဖန့်ချန်က ကျင့်ကြံသူဖြစ်နေပြီဆိုတာ သူတို့ မသိကြသေးဘူးပဲ။

ကျင်းနန်တို့တောင် မသိနိုင်ကြဘူး။

ချင်းဟယ်က ငါ့ကိုမပြောပြရင်၊ နောက်ပြီး သူ ခရမ်းရောင်လျှပ်စီးအဆောင် ကို ရေးဆွဲနိုင်တာကို မသိရင် ငါတောင်မှ သိမှာ မဟုတ်ဘူး။

ကျူးယွဲ့ မယ်သီလရှင်၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

သူမသည် ဖန့်ချန် ကျင့်ကြံသူဖြစ်နေပြီဟူသော အချက်ကို လူတိုင်းအား ပြောပြရန် ရည်ရွယ်ချက် မရှိပေ။ နောက်ဆုံးတွင် သူသည် ဝိညာဉ်သွေးဂိုဏ်း မှ အခြေတည်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူနှင့် ရင်ဆိုင်ရတော့မည် မဟုတ်ပါလား။

​ထိုစဉ် ကျူးယွဲ့မယ်သီလရှင်၏ အကြည့်မှာ လူအုပ်ကြီးထဲသို့ ရောက်သွားသည်။

လူအုပ်ထဲတွင် အဖိုးအိုတစ်ဦးနှင့် မြေးဖြစ်သူတို့ကလည်း ထိုအခြေအနေကို ကြည့်နေကြသည်။

မြေးဖြစ်သူမှာ ငေးငေးငိုင်ငိုင် ဖြစ်နေသော်လည်း အဖိုးအိုမှာမူ အတော်လေး စိတ်လှုပ်ရှားနေပုံရသည်။ သို့သော် ထိုကဲ့သို့သော မြေးအဖိုး စုံတွဲများမှာ လူအုပ်ထဲတွင် အများအပြား ရှိနေသဖြင့် သတိမမူမိကြပေ။

​ဖန့်ချန် သည် ခေတ္တစဉ်းစားပြီးနောက် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"ကျွန်တော် မပါဝင်တော့ပါဘူး မသေမျိုးလမ်းစဉ်ကို ခြေချဖို့ အစီအစဉ် မရှိပါဘူး"

​သူ၏ ပါရမီ နိမ့်ကျနေမည်ကို စိုးရိမ်၍ မဟုတ်ဘဲ၊ စမ်းသပ်ရန် လိုအပ်ချက် မရှိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

သူသည် ထိုနေရာရှိ ဂိုဏ်းအားလုံးထက် ပိုမိုအစွမ်းထက်သော တာအိုသုံးထောင်ဂိုဏ်း သို့ ဝင်ရောက်ထားပြီးသား မဟုတ်ပါလား။

​သူ၏ ငြင်းဆိုမှုက လူအများ၏ သိချင်စိတ်ကို ပိုမို ကြီးထွားစေခဲ့သည်။

​ရှယိက ပြုံး၍ အော်ပြောလိုက်သည်။

"ဖန့်မြို့စားမင်း မင်းက ငါတို့ တော်ဝင်မိသားစုရဲ့ တစ်ဦးတည်းသော မြို့စားမင်းဖြစ်သလို၊ ငါတို့ရဲ့ ထိပ်တန်း သိုင်းပညာရှင်ဟောင်းလည်း ဖြစ်ပါတယ် ဒီနေ့ဟာ အလွန်တရာ ရှားပါးတဲ့ အခွင့်အရေး ဖြစ်တဲ့အတွက် လက်လွတ်မခံပါနဲ့လို့ ငါတိုက်တွန်းချင်ပါတယ် ဖြစ်နိုင်ရင် ငါတို့အားလုံး ကောင်းကင်တောင်ပိုင်းဂိုဏ်း မှာ အတူတူ ကျင့်ကြံကြတာပေါ့"

​အရာရှိကြီးများနှင့် စစ်ဗိုလ်ချုပ်များ အပါအဝင် လူအများအပြားကလည်း ဝိုင်းဝန်း တိုက်တွန်းကြသည်။

၎င်းမှာ ကောင်းကင်တောင်ပိုင်းဂိုဏ်း ကဲ့သို့ ဂုဏ်သိက္ခာရှိသော ဂိုဏ်းသို့ ဝင်ရန် အခွင့်အရေးကောင်းဟု သူတို့ ထင်နေကြခြင်း ဖြစ်သည်။

​တရားရေးဝန်ကြီး ကျန်းယွီရှူး နှင့် ပဉ္စမမင်းသားတို့မှာမူ တစ်ယောက်ကိုတစ်ယောက် ကြည့်ကာ ဆိတ်ဆိတ်နေကြသည်။

သူတို့တွင် စိုးရိမ်မှုအချို့ ရှိနေသည် တကယ်လို့ ဖန့်ချန် ၏ ပါရမီမှာ မျှော်လင့်ထားသလို ဖြစ်မလာခဲ့လျှင် သူ၏ အဆင့်အတန်းမှာ ကျဆင်းသွားပေလိမ့်မည်။ ထိုသို့ဖြစ်ပါက အချို့သောသူများမှာ ငြိမ်နေကြတော့မည် မဟုတ်ပေ။

​မျက်လုံးအားလုံးမှာ ဖန့်ချန် ထံတွင် ရှိနေစဉ် နောက်ဆုံး၌ မိဖုရားခေါင်ကြီးက တိုးတိုးလေး ဆိုသည်

"ချန်အာ... သွားပြီး စမ်းကြည့်လိုက်ပါဦး"

​"အဒေါ်... ကျွန်တော်က အမြဲတမ်း ဉာဏ်ထိုင်းတဲ့သူပါ ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီလည်း ရှိမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

ဖန့်ချန် က ပြုံး၍ ထရပ်လိုက်ပြီး

"ဝိညာဉ်တိုင်းတာရေး ခေါင်းလောင်း" ဆီသို့ လျှောက်သွားလိုက်သည်။

"ဒါပေမဲ့ အဒေါ်က ခိုင်းပြီဆိုတော့လည်း စမ်းကြည့်ရတာပေါ့"

​လူအုပ်ကြီးမှာ ပို၍ စိတ်လှုပ်ရှားလာကြသည်။

​ရှယိမှာလည်း လက်များ တုန်ယင်လာသည်အထိ စိတ်လှုပ်ရှားနေသည်။ သို့သော် ထိုစိတ်လှုပ်ရှားမှုနှင့်အတူ စိုးရိမ်စိတ် အနည်းငယ်လည်း ပါဝင်နေသည်။

​"ဟော... သူက မျက်စိမမြင်ရတာလား"

ဟု အကြီးအကဲ ကျင်းနန် က ရုတ်တရက် မေးလိုက်သည်။

​မီးတိမ်မသေမျိုး နှင့် အခြားသူများကလည်း ခေါင်းငြိမ့်ကြသည်။

​"ပုံစံကြည့်ရတာတော့ အဲဒီလိုပဲ"

​အကြီးအကဲ ကျင်းနန် မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"သူက မျက်စိမမြင်ဘူးပဲ။ သူ့မှာ ပါရမီရှိရင်တောင် ကျင့်ကြံဖို့အတွက် အတော်လေး အခက်အခဲ ရှိလိမ့်မယ်"

​ထိုစကားကို ကြားသောအခါ ရှယိ သည် လုံးဝ စိတ်အေးသွားတော့သည်။ သူသည် ဖန့်ချန် ကို ကြည့်ကာ အားရဝမ်းသာ ဖြစ်နေတော့သည်။

​"ဖန့်မြို့စားမင်းမှာလည်း ထူးချွန်တဲ့ ပါရမီ ရှိသင့်တယ်"

"ဒါပေမဲ့ သူသာ ကျင့်ကြံဖို့ ထွက်သွားရင် မဟာရှ က ဘယ်လို လုပ်မလဲ ချင်းစုန်း ဓားပြတွေကို သူ့ကလွဲရင် ဘယ်သူ ရင်ဆိုင်နိုင်ဦးမှာလဲ"

"ငါတို့ သူတို့ကို မကြောက်တော့ပါဘူး။ တကယ်လို့ သူသာ ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်သွားရင် အဲဒီဓားပြတွေက ငါတို့ကို ရှောင်သွားကြမှာပေါ့"

"အဲဒါလည်း ဟုတ်တာပဲ၊ ဟားဟား"

​ရင်ပြင်တစ်ခုလုံးတွင် လူများ၏ တိုးတိုးတိတ်တိတ် စကားပြောသံများဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

​လူအုပ်၏ ထောင့်တစ်နေရာတွင် ဆံပင်ကျဲကျဲနှင့် အဖိုးအို ရှိနေသည်။ သူ၏ ဘေးတွင် ကလေးငယ် ရှိနေသည်။ အဖိုးအိုက ကလေး၏ ခေါင်းကို အသာပုတ်ရင်း မေးလိုက်သည်။

"မြေးလေး... အဲဒါ ဖန့်ချန် လား"

​ကလေးက ငေးငေးငိုင်ငိုင်ဖြင့် ခေါင်းငြိမ့်ပြသည်။

​အဖိုးအိုက ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် ကျိုးယီစန်း ဆီမှ ရရှိသော သတင်းများအရ ထိုနာမည်ကို ကြားဖူးသဖြင့် မှတ်မိနေခြင်း ဖြစ်သည်။

​ကျိုးယီစန်း က သူ့ထံသို့

"ဝိညာဉ်သွေးဆေးလုံး" ၆ လုံး ပေးပို့စဉ်က ထိုလုပ်ငန်းစဉ်တွင် ဖန့်ချန် ဆိုသူမှာ အဓိကနေရာမှ ပါဝင်ခဲ့ကြောင်း ထည့်သွင်းပြောဆိုခဲ့ဖူးသည်

​ထိုသို့ တွေးမိသောအခါ အဖိုးအို၏ အပြုံးမှာ ပိုမို ကျယ်ပြန့်လာသော်လည်း ရင်ထဲတွင်မူ နှမြောတသဟန် ရှိနေသည်။ နောင်တွင် မဟာရှ ကို ဆေးဖိုအဖြစ် အသုံးချရန်မှာ လွယ်ကူတော့မည် မဟုတ်ပေ။

​လူအပေါင်း၏ အကြည့်အောက်တွင် ဖန့်ချန် သည် "ဝိညာဉ်တိုင်းတာရေး ခေါင်းလောင်း" ရှေ့တွင် ဖြည်းဖြည်းချင်း ရပ်လိုက်သည်။

​"လက်သီးနဲ့ပဲ ထိုးလိုက်ပါ၊ အတွင်းအားတွေ သုံးဖို့ မလိုဘူး"

ဟု ဘိုးဘေး ရှယိ က ခပ်အေးအေး ဆိုသည်။

​ဖန့်ချန် က ခေါင်းငြိမ့်လိုက်သည်။ သူသည်လည်း သူ၏ ပါရမီ မည်မျှရှိသည်ကို သိချင်နေမိသည်။ သူ ခန့်မှန်းထားသလိုဆိုလျှင် ပါရမီမှာ အနိမ့်ဆုံးအဆင့်တွင်သာ ရှိပေလိမ့်မည်။

​ဖန့်ချန် သည် သူ၏ ခွန်အားကို လက်သီးတွင် စုစည်းကာ ခေါင်းလောင်းကို ထိုးနှက်လိုက်သည်။ ခေါင်းလောင်းထဲမှ ဝိညာဉ်စွမ်းအင် အစအနတစ်ခု သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ စီးဝင်လာသည်ကို သူ ခံစားလိုက်ရသည်။ ၎င်းမှာ သူ၏ ကိုယ်ထဲတွင် ခဏမျှ လှည့်ပတ်ပြီးနောက် ခေါင်းလောင်းဆီသို့ ပြန်သွားရန် ကြိုးစားသော်လည်း၊ မပြန်နိုင်မီမှာပင် သူ၏ ကိုယ်ထဲ၌ ပျောက်ကွယ်သွားတော့သည်။

​ဝိညာဉ်တိုင်းတာရေး ခေါင်းလောင်းမှာ ဆိတ်ဆိတ်ပင် ရှိနေသည်။

​"ဒါဆို... ကျွန်တော်က တစ်ချက်တောင် မြည်အောင် မလုပ်နိုင်ဘူးပေါ့"

ဟု ဖန့်ချန် က ခါးသက်သက် အပြုံးဖြင့် ဆိုသည်။

အကယ်၍ သုံးလောကတောင်တန်း မှ အတွေ့အကြုံသာ မရှိခဲ့လျှင် သူသည် ကျင့်ကြံခြင်း ပါရမီ လုံးဝ ရှိမည် မဟုတ်ပေ။

​လူအုပ်ကြီးမှာ တိတ်ဆိတ်သွားသည်။

​အသံမထွက်ဘူးလား

​ရှယိ က တစ်ခုခု ပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင်၊ နောက်တစ်ခဏ၌ ဝိညာဉ်တိုင်းတာရေး ခေါင်းလောင်းမှာ ရုတ်တရက် အလွန်ကျယ်လောင်သော ပေါက်ကွဲသံကြီး ထွက်ပေါ်လာပြီး ၎င်း၏ မျက်နှာပြင်ပေါ်တွင် အက်ကြောင်းများ ပေါ်လာတော့သည်။

​ဝုန်း!!!

​လူတိုင်း မှင်တက်သွားကြသည် ထိုအသံမှာ ပုံမှန် မဟုတ်ပေ

​အကြီးအကဲ ကျင်းနန် မှာ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်သွားသည်။

​ဖန့်ချန် မှာလည်း ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေစဉ်၊ သူ၏ ကိုယ်ထဲမှ အစွမ်းထက်သော စွမ်းအင်တစ်ခု ရုတ်တရက် တိုးထွက်လာပြီး ခေါင်းလောင်းကို ပြင်းထန်သော အားဖြင့် ဆောင့်ကန်လိုက်သကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသည်။

သူသည် ထိုမျှ ပြင်းထန်သော စွမ်းအင်မျိုးကို တစ်ခါမှ မခံစားဖူးပေ

​ဝိညာဉ်တိုင်းတာရေး ခေါင်းလောင်း၏ အပေါ်တွင် ဝိညာဉ်ရိပ် တစ်ခု ပေါ်ထွက်လာသည်။ ၎င်းမှာ ထိုနေရာရှိ လူအားလုံးကို ဒေါသတကြီး စိုက်ကြည့်ကာ ဟိန်းဟောက်လိုက်တော့သည်။

​"ငါ့တပည့်ကို ဘယ်သူ လုရဲသလဲ"

​အလွန်အမင်း ကြောက်မက်ဖွယ်ကောင်းသော အရှိန်အဝါတစ်ခု ထိုဝိညာဉ်ရိပ်ထံမှ ထွက်ပေါ်လာပြီး လူတိုင်းကို လွှမ်းခြုံသွားသည်။

ကျူးယွဲ့ မယ်သီလရှင် အပါအဝင် ထိုနေရာရှိ ကျင့်ကြံသူ အားလုံးမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဒူးထောက်ပြုတ်ကျသွားကြတော့သည်။

ကျင့်ကြံသူများသာ ထိုဒဏ်ကို ခံစားရခြင်းဖြစ်ပြီး၊ လူအုပ်ထဲရှိ အဖိုးအိုမှာလည်း မြေပြင်ပေါ်သို့ အတင်းအကျပ် ဖိနှိပ်ခြင်း ခံလိုက်ရကာ သူ၏ မျက်နှာတွင် ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်မှုများ ပေါ်လာတော့သည်။

သူ ခံစားနေရသော ထို စွမ်းအားကို သူကိုယ်တိုင်ပင် မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်နေတော့သည်။

All Chapters