အခန်း (၁၅၇-၁၅၈)

​အခန်း ၁၅၇ - ဧကရာဇ်ကို သတိထားပါ

​ရက်အနည်းငယ်ကြာပြီးနောက် ချင်းဟယ် သည် ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးအဆောင်ပြုလုပ်နည်းပညာကို ရရှိကာ ကျူးယွဲ့ မယ်သီလရှင်၊ ဖန့်ချင်းယောင် တို့နှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားခဲ့သည်။

​ဖန့်ချင်းယောင် သည် မထွက်ခွာမီ ဂရုဏာခန်းမ ရှိ မိဘမဲ့များနှင့် မုဆိုးမများကို သေချာစောင့်ရှောက်ရန် ဖန့်ချန် ကို အကြိမ်ကြိမ် မှာကြားသွားခဲ့သည်။

သူမ ထိုနေရာတွင် တာဝန်ယူစဉ်အတွင်း သူတို့ကို မိသားစုကဲ့သို့ သံယောဇဉ်တွယ်သွားခဲ့သည်မှာ သိသာလှသည်။

​ယခုအခါ မဟာရှတွင် ကျန်ရစ်သော ကျင့်ကြံသူများမှာ တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူ အနည်းငယ်သာ ရှိတော့သည်။

​ဖန့်ချန် ၏ ဘေးတွင် ရပ်နေသော လီတောက်ယဲ့ မှာမူ ကျန်သူများ ထွက်ခွာသွားသည်ကို ကြည့်ကာ စိတ်သက်သာရာရသွားသည့်အသွင် ရှိသည်။

"ဖန့်ချန် ဝိညာဉ်သွေးဂိုဏ်း ကိစ္စလည်း ပြီးသွားပြီဆိုတော့ ငါ သွားလို့ရပြီလား"

​ဖန့်ချန် ပြုံးလိုက်မိသည်။

"မင်း ဘယ်ကို သွားမလို့လဲ"

​"လောကကြီးက ကျယ်ပါတယ် ငါလျှောက်သွားနေမှာပါ ဖခင်ဖြစ်သူက အတင်းအဓမ္မ လက်ထပ်ခိုင်းမှာစိုးလို့ လောလောဆယ်တော့ ရှစ်ထောင့်ဗေဒင်ဂိုဏ်း ကို မပြန်သေးဘူး"

ဟု လီတောက်ယဲ့ က ပြန်ဖြေသည်။

​"အချိန်ရရင် အလည်ပြန်လာခဲ့ဦးပေါ့"

ဟု ဖန့်ချန် က ခေါင်းညိမ့်ကာ ဆိုသည်။

"လာ... ငါ လိုက်ပို့ပေးမယ်"

​သူတို့နှစ်ဦး ဖန့်အိမ်တော် တံခါးဝသို့ ရောက်သောအခါ ဘိုးဘေး ရှယားယိ၊ လျူဆွေဖုန်း နှင့် ကျန့်ထိုင်ချင်းရွှမ်း တို့ လျှောက်လာကြသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

​"ကျွန်တော့်ကို ပြောစရာ ရှိလို့လား"

ဟု ဖန့်ချန် က ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

​ထိုသုံးဦးစလုံးမှာ ဖန့်ချန် ရှေ့တွင် အနည်းငယ်မျှ မရိုမသေ မလုပ်ရဲကြဘဲ အလျင်အမြန် နှုတ်ဆက်ကြသည်။

​ဘိုးဘေး ရှယားယိသည် လီတောက်ယဲ့ ကို တစ်ချက်ကြည့်ပြီး အသံကိုနှိမ့်ကာ တိုးတိုးလေး ဆိုသည်။

"မိတ်ဆွေဖန့်၊ မိတ်ဆွေလီ ကျွန်တော်တို့ သုံးယောက် မဟာရှကို လာခဲ့ရတဲ့ အကြောင်းရင်းက ဒီနားတစ်ဝိုက်မှာ ပျက်စီးနေတဲ့ မသေမျိုး ဂူသင်္ချိုင်း တစ်ခုရှိတယ်ဆိုတဲ့ သတင်းကြောင့်ပါခင်ဗျားတို့ကော ကျွန်တော်တို့နဲ့အတူ လိုက်ခဲ့ချင်လား"

​"ထာဝရအရှင်ဂူသင်္ချိုင်း ဟုတ်လား"

လီတောက်ယဲ့ မှာ ဝမ်းသာအားရ ဖြစ်သွားပြီး မျက်လုံးများ ဝင်းလက်သွားသည်။

သူက စိတ်အားထက်သန်စွာဖြင့်

"အိုး... ဟုတ်တာပေါ့၊ ကျွန်တော် အရမ်း စိတ်ဝင်စားတယ်"

ဟု ခေါင်းညိမ့်လိုက်သည်။

​သို့သော် ကံမကောင်းစွာဖြင့် ထိုသုံးဦးမှာ သူ၏ တုံ့ပြန်မှုကို စိတ်မဝင်စားကြပေ။

သူတို့ တကယ်တမ်း ဖိတ်ခေါ်ချင်သည်မှာ ဖန့်ချန် ကို ဖြစ်သည်။ ထို့ကြောင့် သူတို့သည် လီတောက်ယဲ့ ၏ စကားကို မကြားချင်ယောင်ဆောင်ကာ ဖန့်ချန် ၏ အဖြေကိုသာ စောင့်မျှော်နေကြသည်။

​"ပျက်စီးနေတဲ့ မသေမျိုးဂူသင်္ချိုင်း ဟုတ်လား"

ဖန့်ချန် မျက်တောင်ခတ်လိုက်သည်။

"အဲဒါက ဘယ်လိုဂူမျိုးလဲ အတွင်းမှာ ဘာတွေ ရှိလဲ"

​ဘိုးဘေး ရှယားယိ သည် သူ၏ အတွေးများကို စုစည်းရန် ခေတ္တ စဉ်းစားပြီးမှ စတင် ပြောပြသည်။

"လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်တုန်းက ကျွန်တော်တို့ သုံးယောက် စျေးတစ်ခုကို ဖြတ်သွားရင်းနဲ့ ဟောင်းနွမ်းနေတဲ့ မြေပုံတစ်ခု ဝယ်ခဲ့မိတယ် မြေပုံရောင်းတဲ့သူက ဒါဟာ ကျင့်ကြံသူတစ်ဦး ချန်ထားခဲ့တဲ့ ထာဝရအရှင်ဂူသင်္ချိုင်း တည်နေရာလို့ ပြောတယ် ဒါပေမဲ့ မြေပုံက ပျက်စီးနေလို့ တိကျတဲ့ တည်နေရာကို မသိနိုင်ဘူးတဲ့ ဒါကြောင့် သူက ဈေးပေါပေါနဲ့ ရောင်းလိုက်တာ၊ အဲဒါကြောင့်လည်း ကျွန်တော်တို့ ဝယ်ခဲ့တာပေါ့"

​ရှယားယိက ပြောရင်းနှင့် မပြုံးဘဲ မနေနိုင်ပေ။

"အဲဒါကို ကျွန်တော် ကြည့်လိုက်တော့ တည်နေရာက နှင်းရေခဲအင်ပါယာ နယ်နိမိတ်ထဲမှာ ဖြစ်နေတာ မြေပုံမှာ ဖော်ပြထားတဲ့ တောင်တန်းတွေရဲ့ လားရာက မဟာရှနဲ့ နီးကပ်နေတယ်"

​"စီနီယာ ရှယား ကြောင့်သာ ဒီမြေပုံကို ကျွန်တော်တို့ အဓိပ္ပာယ် ဖော်နိုင်ခဲ့တာပါ အဲဒါက အတုလည်း ဖြစ်နိုင်ပေမဲ့ မြေပုံပေါ်က တောင်တန်းတွေရဲ့ တည်နေရာက မှန်ကန်နေတော့ အစစ်လည်း ဖြစ်နိုင်ပါတယ်"

ဟု လျူဆွေဖုန်း က ဆိုသည်။ာ

"ခင်ဗျား စိတ်ဝင်စားရင် လိုက်ခဲ့လို့ ရပါတယ်"

​ဖန့်ချန် သည် အစပိုင်းတွင် စိတ်မဝင်စားသော်လည်း နောက်ဆုံးစကားကို ကြားလိုက်ရသောအခါ အနည်းငယ် စိတ်ဝင်စားသွားသည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် နှင်းရေခဲအင်ပါယာ ၏ မြေပုံတည်နေရာမှာ ပုဒု မသေမျိုးက က သူ၏ စိတ်ထဲတွင် မှတ်သားပေးခဲ့သော မြေပုံတည်နေရာ နယ်ပယ်အတွင်း၌ ရှိနေသောကြောင့်ပင်။

​မြေပုံနှစ်ခုစလုံးက နေရာတစ်ခုတည်းကိုပဲ ညွှန်ပြနေတာများလား

​ထိုသို့တွေးရင်း ဖန့်ချန် ခေတ္တ စဉ်းစားကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်ကို ခဏလောက် စောင့်ပေးနိုင်မလားကျွန်တော် ဒီမှာ အပြီးသတ် လုပ်ဆောင်စရာလေးတွေ ရှိသေးလို့ပါ"

​ရှယားယိ ၏ မျက်လုံးများ ဝင်းလက်သွားပြီး အားတက်သရော သဘောတူလိုက်သည်။

"ပြဿနာမရှိပါဘူး၊ ရပါတယ် ကျွန်တော်တို့ သုံးယောက် နန်းတော်ထဲမှာ စောင့်နေပါ့မယ် စီနီယာအစ်ကိုဖန့် အားသွားတဲ့အခါ တစ်ယောက်ယောက်ကို လွှတ်ပြီး အသိပေးလိုက်ပါ"

​မသေမျိုးဂူသင်္ချိုင်းများတွင် အလွန်အစွမ်းထက်သော တားမြစ်ချက် များ ရှိတတ်သည်။

ထိုတားမြစ်ချက်များမှာ ပျက်စီးနေလျှင်ပင် အခြေတည်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူများကိုပင် ဘေးအန္တရာယ် ပေးနိုင်သည်။ ဖန့်ချန် သာ ပါဝင်လာပါက ထိုခရီးစဉ်၏ အန္တရာယ်မှာ သိသိသာသာ လျော့နည်းသွားမည် ဖြစ်သည်။

​ဖန့်ချန် သည် လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်က ဝိညာဉ်သွေးဂိုဏ်း ၏ အခြေတည်ခြင်းအဆင့် ကျင့်ကြံသူကို ခရမ်းရောင် လျှပ်စီးအဆောင် များဖြင့် တိုက်ခိုက်ခဲ့သော မြင်ကွင်းမှာ သူတို့၏ စိတ်ထဲတွင် စွဲထင်နေဆဲပင်။

​အရာအားလုံး ဆုံးဖြတ်ပြီးသွားသောအခါ ထိုသုံးဦး ထွက်ခွာသွားကြသည်။

​ထွက်ခွာရန် ပြင်ဆင်နေသော လီတောက်ယဲ့ သည်လည်း မသွားတော့ဘဲ နေခဲ့ပြန်သည်။ သူသည် ဖန့်ချန် နှင့်အတူ မသေမျိုးဂူသင်္ချိုင်းကို စူးစမ်းရန် အလွန် စိတ်အားထက်သန်နေသည်။

"ဟီးဟီး ငါတို့ ဘာတွေ ရမလဲဆိုတာ သိချင်လှပြီ"

​ထိုအချိန်တွင် သူတို့နှစ်ဦးထံသို့ အသံတစ်သံ ကြားလိုက်ရသည်။

"မြို့စားဖန့်"

​မလှမ်းမကမ်းတွင် လူရိပ်တစ်ခု ရပ်နေသည်။

​ထိုသူကို ကြည့်လိုက်သောအခါ လီတောက်ယဲ့မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။

"ဒီကောင်က ဘာလို့ ဒီကို ရောက်နေတာလဲ"

​ထိုသူမှာ အခြားသူမဟုတ်ဘဲ ထောင်ယွီ ပင်ဖြစ်သည်။

​ဖန့်ချန် အသာအယာ ပြုံးလိုက်သည်။

"မင်းကို တစ်ကိုယ်တော်ကျင့်ကြံသူ တစ်ယောက်က လက်ခံလိုက်ပြီ မဟုတ်လား ဘာလို့ မသွားသေးတာလဲ"

​"မသွားခင် ရှင်းစရာရှိတာတွေ အများကြီး ရှိနေလို့ပါ။ အခုတော့ အရာအားလုံး အပြီးသတ်ပြီးသွားပြီဆိုတော့ ဆရာနဲ့အတူ ထွက်သွားတော့မှာပါ"

ဟု ထောင်ယွီ က ပြုံးလျက် ပြန်ဖြေသည်။

​ဖန့်ချန် အနည်းငယ် ခေါင်းညိမ့်လိုက်သည်။

"ဒါဆို မင်း ဘာလို့ ဒီကို လာတာလဲ"

​တောင်ယွီ သည် အပြင်ဘက်တွင် စကားပြောရန် သိပ်စိတ်မပါပုံရဘဲ မေးလိုက်သည်။

"မြို့စားဖန့် မင်းရဲ့ အိမ်ထဲမှာ စကားပြောလို့ ရမလား"

​ဖန့်ချန် က ခေါင်းညိမ့်ပြသည်။

​အိမ်ထဲသို့ ရောက်သောအခါ ထောင်ယွီ က သက်ပြင်းအသာချသည်။

"အခု တတိယမင်းသား ထွက်သွားပြီဆိုတော့ သူ အကြာကြီး ပြန်လာမှာ မဟုတ်တော့ဘူး၊ ဟုတ်တယ်မလား"

​ဖန့်ချန် အံ့သြသွားသည်။

"ရှကျီ မသေဘူးဆိုတာ မင်း ဘယ်လိုသိတာလဲ"

​ထိုစဉ်က ရှကျီ သေဆုံးသွားပြီဖြစ်ကြောင်း သတင်းကို ဖန့်ချန် သည် စစ်သေနာပတိချုပ်၏ အကူအညီဖြင့် ဖြန့်ဝေခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

ထောင်ယွီ အနေဖြင့် ရှကျီ အသက်ရှင်နေသေးကြောင်း မည်သို့ သိရှိသွားသည်ကို သူ နားမလည်နိုင်ပေ။

​"တတိယမင်းသားက သေလွယ်တဲ့သူ မဟုတ်ပါဘူး"

ဟု ထောင်ယွီ က ယုံကြည်ချက်ရှိရှိ ပြောသည်။

"တကယ်တော့ လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်ကတည်းက တတိယမင်းသားရဲ့ စွမ်းရည်အချို့ကို ကျွန်တော် မြင်ခဲ့ဖူးတယ်၊ အဲဒါတွေက တကယ်ကို ထူးခြားတယ်လို့ ဝန်ခံရပါမယ်။ အခု ပြန်စဉ်းစားကြည့်ရင် သူက လွန်ခဲ့တဲ့ အချိန်ကတည်းက မသေမျိုးဂိုဏ်း တစ်ခုခုထဲကို ဝင်ခဲ့ပြီးသား ဖြစ်မှာပါ"

​"ရှယိ က ချင်းစုန်းအင်ပါယာ မှာရှိတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်လက်တွေကို သုံးပြီး သူ့ကို လုပ်ကြံဖို့ ကြိုးစားတုန်းက တတိယမင်းသားကို သတင်းပေးခဲ့တာ ကျွန်တော်ပါ"

​"ဟင်..."

ဖန့်ချန် ၏ မျက်မှောင်ကြုတ်သွားပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် ထူးဆန်းသော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။ သူက ခေါင်းခါရင်း

"ဒါဆို မင်းက တလျှောက်လုံး တတိယမင်းသားဘက်တော်သား ဖြစ်နေခဲ့တာပေါ့"

​"ဟုတ်ပါတယ်"

ထောင်ယွီ က ခေါင်းညိမ့်ကာ နားမလည်နိုင်သော အပြုံးတစ်ခုကို ပြလိုက်သည်။

"တတိယမင်းသားက ပြောတယ် မင်း ဘယ်လောက်ပဲ ထက်မြက်ပါစေ ငါက သူ့ဘက်တော်သား ဖြစ်နေတာကို မင်း ခန့်မှန်းနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူးတဲ့ ဒါတင်မကဘူး ငါ့အပြင် မြို့တော်ထဲမှာ တတိယမင်းသားရဲ့ လူတွေ၊ မျက်စိတွေ အများကြီး ရှိပါသေးတယ် ဒါကို မြို့စားဖန့် သတိထားမိရဲ့လား"

​"ဒီစကားတွေကို လာပြောဖို့ အဲဒီကောင်က မင်းကို ခိုင်းလိုက်တာ မဟုတ်လား ငါ အနေရခက်တာကို သူက ကြည့်ချင်နေတာလား"

ဖန့်ချန် က ရယ်မောလိုက်သည်။

"ပြောပါ... မင်း ဒါကို ပြောဖို့တင် လာတာ မဟုတ်လောက်ဘူး၊ ငါ မသိသေးတဲ့ တခြားအရာတွေ ရှိသေးလား အကုန်ပြောလိုက်စမ်းပါ"

​လီတောက်ယဲ့ က စိတ်ဝင်တစား နားထောင်နေသည်။ သူသည် သူတို့ပြောနေသော ထိုတတိယမင်းသားမှာ မည်သူနည်းဟု စိတ်ထဲတွင် စူးစမ်းမိနေသည်။

​ထောင်ယွီ ၏ မျက်နှာမှာ လေးနက်သွားသည်။

"တတိယမင်းသားက ပြောလိုက်တယ် ဧကရာဇ်ကို သတိထားပါ တဲ့"

​ဖန့်ချန် ၏ အမူအရာ ပြောင်းလဲသွားသည်။ ဧကရာဇ်ကို သတိထားပါ ဟုတ်လား

​သူ ပိုပြီး မစဉ်းစားမီမှာပင် ထောင်ယွီ က ဆက်ပြောသည်

"တတိယမင်းသားက အဲဒီအချိန်ကတည်းက တစ်ခုခု မှားနေတာကို သတိထားမိခဲ့ပုံရတယ် အဲဒါကြောင့် သူက ချင်းစုန်းအင်ပါယာ ရဲ့ ဖမ်းဆီးတာကို တမင် ခံခဲ့တာပါ တစ်ဖက်က မင်းကို အပြစ်ပေးခံရတာကနေ လွတ်အောင် ကူညီပေးသလို၊ တစ်ဖက်ကလည်း သူကိုယ်တိုင် မဟာရှကနေ ထွက်သွားချင်နေတာကြောင့်ပါ"

ခေတ္တ နားပြီးနောက် ထောင်ယွီ သက်ပြင်းချလိုက်သည်

"မြို့တော်ထဲမှာ ရှယိ ကလွဲရင် တတိယမင်းသားကို ခြိမ်းခြောက်နိုင်တဲ့သူက မင်းတစ်ယောက်တည်းပဲလို့ ငါတို့ အမြဲ ယုံကြည်ခဲ့ကြတယ် ဒါကြောင့် အခွင့်အရေးရတိုင်း ငါတို့ မင်းကို ပစ်မှတ်ထားခဲ့ကြတာပေါ့ "

"မင်း အာဏာတွေ စုဆောင်းပြီး နဂါးပလ္လင်ကို လုယူမှာကို ငါတို့ ကြောက်ခဲ့ကြတာ ဒါပေမဲ့ အခုတော့ ငါတို့တွေ အလကား စိုးရိမ်ခဲ့ကြတာပဲ မင်းရဲ့ ရည်မှန်းချက်က မဟာရှမှာ မရှိဘူးဆိုတာ သိလိုက်ရပြီ"

​ဖန့်ချန် က ထိုစကားများကို ဂရုမစိုက်ပေ။

သူ၏ နဖူးတွင် မျက်မှောင်ကြုတ်မှုက ပို၍ ထင်ရှားလာပြီး အရေးကြီးသော အချက်ကို စဉ်းစားနေသည်။

"ရှကျီ က ဧကရာဇ်ကို သတိထားဖို့ ငါ့ကို ဘာလို့ သတိပေးရတာလဲ သူ ဘာကို တွေ့ရှိခဲ့လို့လဲ"

​"တတိယမင်းသားက အဲဒါကို မပြောခဲ့သလို ကျွန်တော်လည်း မသိပါဘူး"

ထောင်ယွီ က ခေါင်းခါပြသည်။ ထို့နောက် သူက နှုတ်ဆက်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော် ထွက်သွားဖို့ အချိန်တန်ပါပြီ။ မြို့စားဖန့်. ရေစက်ရှိရင် နောင်တစ်ချိန် ပြန်ဆုံကြတာပေါ့"

​"အင်း သွားပါ"

ဖန့်ချန် ခေါင်းညိမ့်လိုက်သည်။

​ထောင်ယွီ ထွက်သွားပြီးနောက် ဖန့်ချန် သည် သူ၏ ထိုင်ခုံတွင် ပြန်ထိုင်ကာ စဉ်းစားခန်း ဝင်သွားသည်။

သူသည် သဲလွန်စအချို့ကို ရရှိရန်အတွက် ဖြစ်ပျက်ခဲ့သော မြင်ကွင်းများကို သူ၏ စိတ်ထဲတွင် ပြန်လည် မြင်ယောင်ကြည့်နေသည်။ လီတောက်ယဲ့ မှာမူ ဘေးကနေ တိတ်တဆိတ် စောင့်ဆိုင်းနေသည်။

​တစ်နာရီခန့် ကြာပြီးနောက် ဖန့်ချန် သည် ရုတ်တရက် လှောင်ပြုံးပြုံးလိုက်ပြီး နန်းတော်ရှိရာဘက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

​"တကယ်ကို ရက်စက်တဲ့ အကွက်ပဲ မိမိသားအရင်းကိုတောင် အကာအကွယ် အဖြစ် သုံးသွားတာကိုး ရှယိ ဆိုတဲ့ကောင်က တကယ်ကို မိုက်မဲလွန်းတယ်၊ သေခါနီးအချိန်အထိတောင် အမှန်တရားကို မသိသွားရှာဘူး"

​အခန်း ၁၅၈ - အလျင်အမြန် ထွက်ပြေးခြင်း

​လီတောက်ယဲ့၏ မျက်နှာမှာ လေးနက်သွားသည်။

"မင်း ဆိုလိုတာက... မဟာရှဧကရာဇ် ကိုယ်တိုင်က ဝိညာဉ်သွေးဂိုဏ်းနဲ့ ပူးပေါင်းနေခဲ့တာလို့လား"

​"ရှောင်ဆန်းချဲ့ က သေခါနီးအထိ ပြဇာတ်ကပြသွားခဲ့တာပဲ တကယ်ကို မိုက်မဲလွန်းတဲ့ သစ္စာရှိခွေးအိုကြီးပါပဲ"

ဟု ဖန့်ချန် က ရေရွတ်လိုက်သည်။

သူသည် အသက်ပြင်းပြင်းရှူလိုက်ရာ မျက်လုံးများတွင် ဒေါသအရိပ်အယောင်များ ယှက်သန်းသွားသည်။

"အခု ပြန်စဉ်းစားကြည့်ရင် ရှယိ မှာ ရှောင်ဆန်းချဲ့လိုလူမျိုးက သူ့အပေါ် ဒီလောက်အထိ အသက်ပေးသစ္စာရှိလာအောင် လုပ်နိုင်တဲ့ အရည်အချင်း မရှိပါဘူး ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် သူက ဧကရာဇ်ရဲ့ အယုံကြည်ရဆုံးလူ မဟုတ်လား"

​"ဒါဆို တခြားလူတွေကော"

လီတောက်ယဲ့ အံ့အားသင့်သွားသည်။

သာမန်လူသားတွေဟာ ဒီလောက်အထိ အကွက်ချစီစဉ်နိုင်ပြီး လှည့်ကွက်တွေ အများကြီးရှိလိမ့်မယ်လို့ သူ မထင်မှတ်ထားခဲ့ပေ။

ကျင့်ကြံသူဖြစ်သော သူ့ကိုပင် အလွယ်တကူ လှည့်စားသွားနိုင်ခဲ့ကြသည်။

သူသည် ရှောင်ဆန်းချဲ့၏ လုပ်ရပ်များကို တစ်ခါမျှ မသံသယဖြစ်ခဲ့သလို ဘာကိုမှလည်း ရိပ်မိခြင်း မရှိခဲ့ပေ။

​"တခြားလူတွေလား"

ဖန့်ချန် က လှောင်ပြုံးဖြင့် ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"သူတို့က အရေးမကြီးတော့ပါဘူး၊ ဒါပေမဲ့ သူတို့ကိုယ်သူတို့တော့ အိမ်ရှေ့မင်းသားရဲ့လူတွေလို့ ထင်နေကြမှာ သေချာတယ်"

ဟု သူက ဆိုသည်။

"ရှယိ လည်း အတူတူပါပဲ၊ သူက လူယုံအုပ်စုကို သိမ်းသွင်းပြီး ဝိညာဉ်သွေးဂိုဏ်းကို အသုံးချကာ အချိန်တန်ရင် ဧကရာဇ်ဖြစ်လာမယ်၊ မဟာရှကို ထိပ်တန်းရောက်အောင် ပို့ဆောင်ပြီး ထာဝရကျော်ကြားမယ့် ဧကရာဇ်တစ်ပါး ဖြစ်လာမယ်လို့ ယုံကြည်နေခဲ့တာ"

​"ဒါပေမဲ့ သူက ဝိညာဉ်သွေးဂိုဏ်းဆိုတာ သူအသုံးချနိုင်တဲ့ တည်ရှိမှုမျိုးလားဆိုတာကို တစ်ခါမှ မစဉ်းစားခဲ့ဘူး ပြီးတော့ သူ့အဖေက ဒီအကြောင်းတွေကို သိနေသလားဆိုတာကိုလည်း သူ မစဉ်းစားခဲ့ဘူး"

ဖန့်ချန် ၏ အကြည့်များ နက်ရှိုင်းသွားသည်။

"ငါ့အတွက်တော့ ထောင်ယွီ ရဲ့ သတိပေးချက်ရပြီးမှ ဒါကို သေချာစဉ်းစားမိတာ ဝိညာဉ်သွေးဂိုဏ်းက မဟာရှ ကို လာတဲ့အခါ ဧကရာဇ်ကို အရင်မဆက်သွယ်ဘဲ နေပါ့မလား အာဏာအစစ်အမှန်မရှိတဲ့ မင်းသားတစ်ယောက်ဆီကို ဘာလို့ သွားရမှာလဲ"

​"ငါ့ ဦးလေးရဲ့ အစီအစဉ်တွေက အရမ်းနက်နဲတယ် သူက ရက်စက်တဲ့လူ၊ တော်တဲ့ ဧကရာဇ်တစ်ပါးပဲ သူဖြစ်ချင်တာအတွက် ဘာမဆို လုပ်မယ့်သူမျိုး လိုအပ်ရင် မိမိရဲ့ သွေးသားအရင်းအချာကိုတောင် အကာအကွယ် အဖြစ် သုံးဖို့ ဒါမှမဟုတ် အသက်ရှင်ဖို့အတွက် အသုံးချခံ လက်မှတ်တစ်ခုလို ပစ်ထုတ်ဖို့ သူ ဝန်လေးမှာ မဟုတ်ဘူး"

"သူဟာ ဝိညာဉ်သွေးဂိုဏ်းရဲ့ လှုပ်ရှားမှုတွေ ဘယ်လောက်ကြီးမားမယ်ဆိုတာ အစကတည်းက သိနေခဲ့တယ် တကယ်လို့ ကိစ္စတွေ လွဲချော်ခဲ့ရင် လွတ်မြောက်ဖို့ အစီအစဉ်တစ်ခု သူ လိုအပ်ခဲ့တယ်အဲဒီအစီအစဉ်က အခုဖြစ်ပျက်သွားသလိုမျိုးပဲ သူက ဘယ်တော့မှ တိုက်ရိုက်မပါဝင်ခဲ့ဘူး ရှယိ ကို ရှေ့ထွက်ကခိုင်းပြီး သူက နောက်ကွယ်ကနေပဲ ကြည့်နေခဲ့တာ"

ဖန့်ချန် က နိဂုံးချုပ်လိုက်သည်။

"တကယ်ကို ရယ်စရာကောင်းတာပဲ သေသွားတဲ့အထိ ရှယိ တစ်ယောက် အမှန်တရားကို သိသွားမှာ မဟုတ်ဘူး"

​လီတောက်ယဲ့ မအောင့်နိုင်တော့ဘဲ ဒေါသတကြီး အော်ဟစ်လိုက်သည်

"ဒီလူက အသည်းနှလုံး မရှိတာလား မဟာရှက သူ့အပိုင်ပဲလေ၊ ဒါကို ဝိညာဉ်သွေးဂိုဏ်းနဲ့ ပေါင်းပြီး သွေးဆေးလုံးဖော်တဲ့ မီးဖိုအဖြစ် အသုံးချခိုင်းတယ်လား"

​ဖန့်ချန် ဘာမှ ဆက်မပြောတော့ဘဲ မျက်လုံးမှိတ်လိုက်သည်။ သူ၏ ဝိညာဉ်အသိ မှာ ချက်ချင်းပင် နန်းတော်ထက်သို့ ရောက်ရှိသွားတော့သည်။

​လွန်ခဲ့သော ရက်အနည်းငယ်အတွင်း နန်းတော်ရှိလူများသည် ဧကရာဇ် နန်းစွန့်မည့်ကိစ္စကြောင့် အလုပ်များနေကြသည်။

​နန်းတွင်းအစေခံများနှင့် မိန်းမစိုးများမှာ ဟိုပြေးဒီပြေးဖြင့် ရှုပ်ယှက်ခတ်နေကြပြီး အရာရှိကြီးများမှာလည်း နန်းတော်သို့ အဝင်အထွက် မပြတ်ရှိနေသည်။ နန်းတွင်းအစောင့်တပ်ဖွဲ့များမှာလည်း ပုံမှန်ထက် ပို၍ နိုးနိုးကြားကြား ရှိနေကြသည်။

​ဖန့်ချန် သည် အမူအရာ ဗလာဖြစ်ကာ မျက်လုံးများ ကြောင်တောင်တောင် ဖြစ်နေသော ဟွာကိုယ်လုပ်တော် ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ထို့နောက် နောက်ဖေးဥယျာဉ်ထဲတွင် နန်းဆက်ခံမည့်သူအကြောင်း စိတ်လှုပ်ရှားစွာ ဆွေးနွေးနေသော ကိုယ်လုပ်တော်တစ်စုကို မြင်ရသည်။

မင်းသားအချို့မှာလည်း ကိုယ်စီ ထောက်ခံသူများကို လက်ခံတွေ့ဆုံနေကြသည်။ သို့သော်လည်း မဟာရှဧကရာဇ်နှင့် သူ၏ အဒေါ်ဖြစ်သူကိုမူ အရိပ်အယောင်ပင် မတွေ့ရပေ

​"သူ နန်းတော်ထဲမှာ မရှိဘူးလား"

ဖန့်ချန် မျက်မှောင်ကြုတ်သွားသည်။ စိတ်အာရုံတစ်ခုဖြင့် သူ၏ ဝိညာဉ်အသိမှာ ကောင်းကင်သို့ ပျံတက်သွားပြီး မြို့ပြင်ရှိ ဧကရာဇ်၏ စံအိမ်၊ အမဲလိုက်ကွင်းနှင့် အခြားနေရာအနှံ့အပြားသို့ တစ်နေရာပြီးတစ်နေရာ ရှာဖွေတော့သည်။

သို့သော်လည်း မဟာရှဧကရာဇ်၏ အရိပ်အယောင်ကို ဘယ်နေရာမှာမှ မတွေ့ရပေ။

​"သူ ရုတ်တရက်ကြီး လွတ်သွားတာ မဖြစ်နိုင်ဘူးအနည်းဆုံးတော့ အခုအချိန်မှာ သူ ထွက်ပြေးဖို့ အကြောင်းပြချက် မရှိသေးဘူး။ တကယ်လို့ သူ တစ်ခုခု ရိပ်မိသွားတယ်ဆိုရင်လည်း ထောင်ယွီ ငါ့အိမ်ထဲ ဝင်လာတဲ့ အချိန်လောက်ပဲ ဖြစ်မှာ"

ဖန့်ချန် ၏ အကြည့်များမှာ လေးနက်နေသည်။

"ဒါပေမဲ့ အဲဒါက ခဏလေးပဲ ရှိသေးတာ၊ ဒီလောက် အချိန်တိုအတွင်းမှာ အဒေါ့်ကို ခေါ်ပြီး ထွက်သွားနိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"

​တစ်နာရီလုံးလုံး ဖန့်ချန် ၏ ဝိညာဉ်အသိသည် မြို့တော်တစ်ခုလုံးကို လက်မမလပ် ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း ဧကရာဇ်နှင့် အဒေါ်ဖြစ်သူ၏ လက္ခဏာကို မတွေ့ရပေ။ သူတို့သည် ကျယ်ပြောလှသော မြေပြင်ပေါ်တွင် လေထဲသို့ ပျောက်ကွယ်သွားသကဲ့သို့ပင်

​တဖြည်းဖြည်းနှင့် ဖန့်ချန် ၏ စိတ်ထဲတွင် စိုးရိမ်ပူပန်မှုများ တိုးပွားလာသည်။

မဟာရှဧကရာဇ်၏ အသက်ရှင်ခြင်း၊ သေခြင်းမှာ သူ၏ စိတ်ထဲတွင် အရေးမပါပေ။ သို့သော် ဖန့်ချန်ယွဲ့ မှာမူ သူ၏ အဒေါ်အရင်း၊ အရင်းနှီးဆုံး ဆွေမျိုး မဟုတ်ပါလား

​ဖန့်ချန်ယွဲ့ သည် ဧကရာဇ်နှင့် လက်ထပ်ပြီး နန်းတော်ထဲသို့ မဝင်မီကတည်းက သူ့ကို အမြဲ အလိုလိုက် ဂရုစိုက်ခဲ့သူဖြစ်သည်။ ထိုသံယောဇဉ်မှာ သူ ငယ်စဉ်ကတည်းက ယခုအချိန်အထိ ပြောင်းလဲခြင်း မရှိပေ။

​"ငါသာ ဒါကို စောစောက ရိပ်မိခဲ့ရင် အဒေါ် ဒီလို အန္တရာယ်ထဲ ရောက်မှာ မဟုတ်ဘူး"

ဖန့်ချန် ၏ မျက်လုံးများမှာ နီမြန်းလာသည်။ သူသည် ဒေါသနှင့် ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ် အပြစ်တင်စိတ်များဖြင့် ပြည့်နှက်နေသည်။

"ရှရွှမ်ကျိ မင်းသာ ငါ့အဒေါ့်ရဲ့ ဆံပင်တစ်ပင်ကို ထိခိုက်အောင် လုပ်ရဲရင် ငါ လောကကြီးကို ပြောင်းပြန်လှန်ပြီးတော့တောင် မင်းကို မြေလှန်ရှာပြီး သတ်ပစ်မယ်"

​သူ အရာရာကို တွက်ချက်ခဲ့သော်လည်း ရှရွှမ်ကျိ ကိုမူ ထည့်သွင်းမတွက်ချက်မိခဲ့ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် ထိုသူ၏ နှစ်ပေါင်းများစွာ ဟန်ဆောင်မှုမှာ အလွန်ပင် ပါးနပ်လွန်းသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

​သူ၏ ဝိညာဉ်အသိသည် မြို့တော်ပြင်ပသို့ ချက်ချင်း ပျံထွက်သွားပြီး မိုင်အနည်းငယ်အတွင်း စနစ်တကျ ပတ်၍ ရှာဖွေပြန်သည်။

သူ ပင်ပန်းနွမ်းနယ်လာမှသာ ဝိညာဉ်အသိမှာ ခန္ဓာကိုယ်ထဲသို့ ပြန်လည် ဝင်ရောက်လာတော့သည်။ ဧရိယာအကျယ်ကြီးကို ရှာဖွေခဲ့သော်လည်း ထိုနှစ်ဦး၏ သဲလွန်စကို မတွေ့ရသေးပေ။

​"ဒီလောက် အချိန်တိုအတွင်းမှာ လူတစ်ယောက်ကို ခေါ်ပြီး မြို့တော်ကနေ လွတ်အောင် ပြေးနိုင်တယ်ဆိုတော့ ရှရွှမ်ကျိ က ကျင့်ကြံသူတစ်ယောက် ဖြစ်နေပြီလား ဒါမှမဟုတ် သူ့ရဲ့ သိုင်းပညာကျင့်ကြံမှုက ငါ ထင်ထားတာထက် ကျော်လွန်နေတာလား"

ဟု ဖန့်ချန် က ရေရွတ်လိုက်သည်။

​လီတောက်ယဲ့ သည် ဖန့်ချန် တိုးတိုးလေး ပြောနေသည်ကို သေချာ မကြားရသော်လည်း

"ထွက်ပြေး"

ဆိုသည့် စကားလုံးကို ကြားလိုက်သဖြင့် အံ့သြသွားသည်။ "ဘယ်သူ ပြေးသွားတာလဲ"

​"မဟာရှဧ ကရာဇ်ပေါ့"

ဟု ဖန့်ချန် က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လျက် ပြန်ဖြေသည်။ သူသည် ထိုင်ရာမှထကာ အခန်းထဲမှ အလျင်အမြန် ထွက်သွားတော့သည်။ လီတောက်ယဲ့လည်း နောက်ကနေ ချက်ချင်း လိုက်သွားသည်။

​မကြာမီမှာပင် မြို့တော်အတွင်းရှိ ရဲရင့်သောဓားအစောင့်တပ် များမှာ မြို့တစ်ခုလုံးကို အနှံ့အပြား ရှာဖွေရန် စုရုံးစေခိုင်းခြင်း ခံရသည်။

ဖန့်ချန် သည် မည်သည့် အခွင့်အရေးမှ အလွတ်မပေးလိုပေ။

ဖြစ်နိုင်သည်မှာ ရှရွှမ်ကျိ သည် မျက်လှည့်အတတ် တစ်ခုခုကို သုံးပြီး မြို့တော်ထဲမှာပဲ ပုန်းနေခြင်းလည်း ဖြစ်နိုင်သည်။

​ဤရှာဖွေမှုမှာ အကန့်အသတ် မရှိပေ။ အရာရှိကြီးများ၏ အိမ်များမှအစ ဝန်ကြီးများ၏ စံအိမ်များအထိ အကုန်ဝင်ရောက် ရှာဖွေတော့သည်။

ဝန်ကြီးများ၏ မိသားစုများက မည်မျှပင် ဆဲဆိုကြပါစေ၊ အစောင့်တပ်ဖွဲ့များမှာမူ ဖန့်ချန် ၏ အမိန့်ကိုသာ တိတိကျကျ နာခံကြသည်။

အရာရှိအချို့မှာ အစောင့်တပ်သားများကို လာဘ်ထိုးပြီး ဘာတွေဖြစ်နေလဲဆိုတာ စုံစမ်းဖို့ ကြိုးစားကြသော်လည်း မအောင်မြင်ပေ။ အဘယ်ကြောင့်ဆိုသော် အစောင့်တပ်သားများ ကိုယ်တိုင်ပင် သူတို့ ဘာကို ရှာနေရမှန်း မသိသောကြောင့် ဖြစ်သည်။

​ထိုသတင်းမှာ နန်းတော်ထဲသို့ အလျင်အမြန် ပျံ့နှံ့သွားသည်။

​တိုက်တိုက်ဆိုင်ဆိုင်ပင် ထိုအချိန်တွင် ဝန်ကြီးအားလုံးနှင့် ပဉ္စမမင်းသားတို့မှာ ရှိနေကြသည်။

ထိုသတင်းကို ကြားလိုက်ရသောအခါ သူတို့၏ မျက်နှာတွင် အံ့သြတုန်လှုပ်မှုများ ပေါ်လာသည်။

​လီကော်ကျူး သည် မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ ကျန်းယွီရှု နှင့် ပဉ္စမမင်းသားကို လှည့်ကြည့်လိုက်သည်။

"ခင်ဗျားတို့ ဘယ်လိုထင်လဲ အရှင်မင်းကြီး နန်းစွန့်မယ်လို့ ပြောပြီးတာနဲ့ မြို့စားဖန့် က ဒီလောက်အထိ အကြီးအကျယ် လှုပ်ရှားလာတာ ဒါက နန်းဆက်ခံမယ့်သူ ရွေးချယ်တဲ့နေရာမှာ သြဇာလွှမ်းမိုးဖို့ ကြိုးစားတာလား"

​"အထောက်အထားမရှိဘဲ မကောက်ချက်ချပါနဲ့။"

ကျန်းယွီရှု က သူ၏ မုတ်ဆိတ်ကို ပွတ်သပ်ရင်း အသာလေး ပြုံးလိုက်သည်။

"မြို့စားဖန့် ရဲ့ လုပ်ရပ်နောက်ကွယ်မှာ အကြောင်းပြချက် တစ်ခုခု ရှိမှာပါ ဖြစ်နိုင်တာက ဝိညာဉ်သွေးဂိုဏ်းက လူတွေ ကျန်နေသေးတာကို သူ တွေ့ရှိသွားလို့ ဖော်ထုတ်ဖို့ ကြိုးစားတာလည်း ဖြစ်နိုင်တယ်"

​အခြားသူများမှာ အသက်ရှူမှားသွားကြပြီး ချက်ချင်း တိတ်ဆိတ်သွားကြသည်။

သို့သော် မကြာမီမှာပင် အပြင်ဘက်မှ ဖန့်ချန် ၏ အမည်ကို ခေါ်သံ ကြားလိုက်ရသည်။ ခဏအကြာတွင် ဖန့်ချန် နှင့် လီတောက်ယဲ့ တို့ ခန်းမထဲသို့ ဝင်လာရာ အရာရှိအားလုံးမှာ ခရီးဦးကြိုပြုရန် ချက်ချင်း ထရပ်လိုက်ကြသည်။

​"မြို့စားဖန့် အရာရှိအားလုံး ဒီမှာ ရှိနေကြပါတယ်"

ဟု မိန်းမစိုးယူ က အပြုံးတုဖြင့် ဆိုသည်။

​"အင်း"

ဖန့်ချန် က ခေါင်းညိမ့်ပြပြီးနောက် ထောင်မင်ရှန်း၊ ရဲတုန်မင်၊ လီကော်ကျူး နှင့် အခြားသူများကို ဝေ့ကြည့်လိုက်သည်။ သူ၏ အကြည့်ကြောင့် လူတိုင်း ရုတ်တရက် တင်းမာသွားကြသည်။

​ပဉ္စမမင်းသားက အရင်ဆုံး စကားစလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားက ရဲရင့်သောဓားအစောင့်တပ်တွေကို မြို့တော်တစ်ခုလုံး ရှာခိုင်းထားတယ်လို့ ကြားတယ် အရာရှိတွေရဲ့ စံအိမ်တွေကိုတောင် ဝင်ရှာနေတယ်ဆိုပဲ ဝိညာဉ်သွေးဂိုဏ်းက ကျန်နေတဲ့ ကျင့်ကြံသူတွေကို ရှာနေတာလား"

​"ဘာမှမဟုတ်ပါဘူး၊ စိတ်အေးရအောင် တစ်ခေါက် ပြန်စစ်ကြည့်တာပါ"

​စိတ်အေးရအောင် ဟုတ်လား

​ဒါဆိုရင်တော့ ဟုတ်ပြီ

​အခြားသူများမှာ သက်ပြင်းချနိုင်သွားကြသည်။

​ဖန့်ချန် က ထိုအမူအရာကို မြင်သောအခါ ရယ်မောလိုက်ပြီး စကားလမ်းကြောင်း ပြောင်းလိုက်သည်။

"ခင်ဗျားတို့ နန်းဆက်ခံမယ့်သူ ဘယ်သူဖြစ်သင့်လဲဆိုတာ စဉ်းစားပြီးကြပြီလား"

​လီကော်ကျူး က ခေတ္တ စဉ်းစားကာ ပြောလိုက်သည်။

"ပုံမှန်ဆိုရင်တော့ အိမ်ရှေ့မင်းသား သေသွားပြီဆိုတော့ ဒုတိယမင်းသားက နန်းတက်ရမှာပေါ့ ဒါပေမဲ့ သူက အရမ်း ငယ်သေးတယ် တတိယမင်းသားသာ ရှိရင် သူက ဆက်ခံရမှာ၊ ကံမကောင်းစွာနဲ့ သူက ချင်းစုန်းအင်ပါယာမှာ သေဆုံးသွားခဲ့ရတယ်၊ ပြီးတော့"

​ဖန့်ချန် က လီကော်ကျူး ၏ စကားကို ဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"ဒါဆို အရှင်မင်းကြီးကကော ဘယ်မင်းသားကို နန်းဆက်ခံစေချင်တယ်လို့ သတ်သတ်မှတ်မှတ် ပြောခဲ့တာ ရှိလား"

​"အဲဒါက..."

လီကော်ကျူး ခဏ တုန့်ဆိုင်းသွားပြီး ခေါင်းခါလိုက်သည်။

"အရှင်မင်းကြီးက လွန်ခဲ့တဲ့ ရက်ပိုင်းတွေမှာ ကျွန်တော်တို့ကို ခေါ်မတွေ့ဘူး၊ ဒါပေမဲ့ အရင်ကတော့ ကျွန်တော်တို့ဘာသာ ကျွန်တော်တို့ ဆုံးဖြတ်ကြဖို့ ပြောခဲ့တယ်"

​"ဒါဆိုရင်တော့ ခင်ဗျားတို့ အေးအေးဆေးဆေးပဲ စဉ်းစားကြပါဦး ကျွန်တော် အရှင်မင်းကြီးကို သွားတွေ့လိုက်ဦးမယ်"

ဟု ဆိုကာ ဖန့်ချန် သည် လီတောက်ယဲ့ နှင့်အတူ မဟာရှဧကရာဇ်၏ စံအိမ်ရှိရာသို့ ထွက်ခွာသွားတော့သည်။