အခန်း (၁၆၇-၁၆၈)
Vol. 17 Ch. 167-168
အခန်း ၁၆၇ - တရားခံအား ဖမ်းဆီးခြင်း
လူစုသည် ဖန့်စံအိမ်တော် သို့ ပြန်ရောက်လာကြသည်။
ဖန့်ကျစ်ရွှယ် ကို ဝိညာဉ်ပါရမီ စစ်ဆေးရန် စီစဉ်ပေးလိုက်ပြီး၊ ရှဟယ် မှာမူ သူမ၏အစ်ကို ရှယားယွီက သူမကို အိမ်သို့ ပြန်ခေါ်သွားရန် အလိုရှိနေသည်။
သို့သော် ရှယားယွီမှာမူ နေရာမှ မရွေ့ဘဲ ကျောက်ယန် ၏ မျက်လုံးများကို စိုက်ကြည့်နေသည်။
ကျောက်ယန် ၏ နှုတ်ခမ်းထောင့်တွင် အေးစက်သော အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
"မတွေ့တာ ကြာပြီနော်၊ အစ်ကို ရှယား"
"တကယ်ကို ကြာခဲ့ပြီပဲ"
ဟု ရှယားယွီ က သွားကြိတ်လျက် ပြောလိုက်သည်။
"မင်း ဒီလောက်အထိ ယုတ်မာလိမ့်မယ်လို့ ငါ လုံးဝ မထင်ထားခဲ့ဘူး"
"မင်းက ငါ့ကို ယုတ်မာတယ်လို့ ထင်ရင်လည်း ထင်ပေါ့"
ဟု ကျောက်ယန် က အေးအေးလူလူပင် ပြန်ဖြေသည်။ သူသည် ရှယားယွီ ၏ ဆဲဆိုမှုများကို များများစားစား ဂရုမစိုက်ပေ။
ဖန့်ချန်းဟိုင် နှင့် ဇနီးဖြစ်သူတို့သည် ခေတ္တမျှ စောင့်ကြည့်နေပြီးနောက် အခြေအနေကို အကြမ်းဖျင်း နားလည်သွားကြသည်။
ကျောက်ယန် သည် ဖန့်စံအိမ်တော် ထဲတွင် အကောင်းပကတိ ရပ်နေနိုင်ခြင်းမှာ ဖန့်ချန် အနေဖြင့် သူ့ကို သတ်ရန် လုံလောက်သော အကြောင်းပြချက် မတွေ့ရှိခြင်းကြောင့်ပင် ဖြစ်ရမည်။
သူတို့သည် ဖန့်ကျစ်ရွှယ် ကို ပြန်ပေးဆွဲခဲ့သည့်အတွက် ကျောက်ယန် အပေါ် အလွန်ဒေါသထွက်နေကြသော်လည်း ဤကိစ္စကို ဖန့်ချန် ကိုယ်တိုင် ကိုင်တွယ်ရန်သာ ဆုံးဖြတ်လိုက်ကြသည်။
"ချန်အာ ဒီကိစ္စကို မင်း သင့်တော်သလိုပဲ စီစဉ်လိုက်ပါ"
ဟု ဖန့်ချန်းဟိုင် က ပြောပြီးနောက် ဖန့်ချန် ၏ မိခင်နှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားသည်။
ရှယားယွီ က ဖန့်ချန် ဘက်သို့ အလျင်အမြန် အာရုံစိုက်လိုက်သည်။
"မြို့စားဖန့် ဒီလူက ကျောက်ယန် ပါ သူက တောင်ပိုင်းဒေသမှာ ရက်စက်ကြမ်းကြုတ်တဲ့ အမှုတွေ ကျူးလွန်ခဲ့လို့ လူထုရဲ့ ဒေါသကို ခံထားရတဲ့သူပါဘာလို့ သူ့ကို အသက်ချမ်းသာပေးထားတာလဲ"
"သူက သေဒဏ်နဲ့ ထိုက်တန်တယ်ဆိုရင်တောင် ငါတို့က စနစ်တကျ စစ်ဆေးမေးမြန်းမှုတွေ လုပ်ရဦးမယ်လေ"
ဟု ဖန့်ချန် က ပြုံးလျက် ဆိုသည်။
"မင်းရဲ့ အလုပ်ကို ငါက လုပ်ပေးဖို့ မျှော်လင့်နေတာလား သူ့ကို ခေါ်သွားတော့"
ရှယားယွီ ၏ မျက်နှာတွင် ထူးဆန်းသော အမူအရာတစ်ခု ပေါ်လာသည်။
ကျောက်ယန် မှာ ဒဏ်ရာအနာတရ မရှိဘဲ ကျန်းကျန်းမာမာ ရှိနေပုံရသဖြင့် သူ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ ထိခိုက်ခြင်း မရှိသေးဟု ယူဆရသည်။
မိမိကိုယ်တိုင်မှာမူ သာမန် ချီပေါက်ကွဲခြင်းအဆင့် သိုင်းပညာရှင်သာ ဖြစ်ရာ ကျောက်ယန် ကဲ့သို့ လူကို မည်သို့ ခေါ်သွားနိုင်ပါမည်နည်း
"မင်း စိတ်ချလက်ချ ခေါ်သွားလို့ ရပါတယ်။ ငါက ဒီကိစ္စကို အဆုံးသတ်ဖို့ ရောက်လာတာ။ ထွက်ပြေးဖို့လည်း စိတ်မကူးဘူး၊ ထွက်လည်း မပြေးချင်ဘူး"
ဟု ကျောက်ယန် က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။
ရှယားယွီ ၏ မျက်နှာ အနည်းငယ် ပျက်သွားသည်။
လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်စာ အချိန်ကြာပြီးနောက် ရှယားယွီ နှင့် ရှဟယ် တို့သည် မြင်းတစ်စီးတည်းကို အတူစီးကာ ထွက်ခွာသွားကြသည်။
ရှယားယွီ၏ လက်ထဲတွင် ရှည်လျားသော သံကြိုးတစ်ချောင်း ရှိပြီး၊ ထိုသံကြိုး၏ အခြားတစ်ဖက်မှာမူ လက်ထိပ်ခတ်ခံထားရသော ကျောက်ယန် နှင့် ချိတ်ဆက်ထားသည်။
"ဆရာသခင် ဒီလူက သိုင်းပညာမှာ အလွန်ကျွမ်းကျင်တာပဲ သူ့ရဲ့ နည်းစနစ်တွေက သာမန်တော့ မဟုတ်ဘူး"
ဟု အောင်မြင်ခြင်းဗုဒ္ဓ က ဖန့်ချန် ၏ နောက်ကွယ်မှ တိုးတိုးလေး ပြောလိုက်သည်။
ကျားတောင်သခင် ကလည်း ထပ်ခါတလဲလဲ ခေါင်းညိမ့်ရင်း
"အော်အော် (သူ့ကို ခေါ်သွားခိုင်းလိုက်)"
ဟု ဆိုသည်။
နက်နဲသောအစိမ်းရောင် ကလည်း ထိုအကြံကို ထောက်ခံသည်။
ကျောက်ယန် ကြောင့် သူမတို့မှာ ဖန့်ချန် ရှေ့တွင် အရှက်ရခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား။
သူမသည် အဆင့်တက်ပြီးကာစဖြစ်ရာ ဖန့်ချန် ကို သူမ၏ စွမ်းရည်များ ပြသချင်နေသော်လည်း ကျောက်ယန် ရှေ့တွင်မူ အရှက်တကွဲ ဖြစ်ခဲ့ရသည်။ ထို့ကြောင့် သူမသည် ကျောက်ယန် ကို အလွန် မုန်းတီးနေမိသည်။
"အဲဒါက သူ့ရဲ့ ကံကောင်းခြင်းပဲ"
ဟု ဖန့်ချန် က ခပ်ပြုံးပြုံး ဆိုသည်။
"ငါသာ ထူးခြားတဲ့ သိုင်းပညာတွေကို လိုချင်တယ်ဆိုရင် ရာဇဝတ်ကောင်တစ်ယောက်နဲ့ ပြိုင်နေဖို့ မလိုဘူး အဆင့် ၈ ဒါမှမဟုတ် အဆင့် ၇ ရှိတဲ့ အင်ပါယာတစ်ခုကို သွားလိုက်ရုံနဲ့တင် လုံလောက်ပြီ"
ကျင့်ကြံသူများက သိုင်းပညာရှင်များကို အစေခံများကဲ့သို့ သဘောထားကာ အထင်သေးကြခြင်းမှာ သိုင်းပညာရှင်များ၏ နည်းစနစ်များမှာ သူတို့အတွက် အလွယ်တကူ ရရှိနိုင်သောကြောင့် ဖြစ်သည်။
မည်သည့် သိုင်းပညာရှင်က သက်ရှည်ကျန်းမာခြင်း၏ ဆွဲဆောင်မှုကို တွန်းလှန်နိုင်ပါမည်နည်းကျင့်ကြံသူများ၏ လက်ထဲတွင် အသက်ရှည်စေမည့် နည်းလမ်းများစွာ ရှိသည်။ ဖန့်စံအိမ်တော် အပြင်ဘက်ရှိ ဝိညာဉ်စမ်းရေပင်လျှင် လူ၏ အသက်ရှည်မှုအတွက် အကျိုးရှိပေသည်။
ဖန့်ချန် သည် သိုင်းပညာကို အထင်မသေးသော်လည်း သိုင်းပညာ နည်းစနစ်တစ်ခုအပေါ်တွင်မူ အလွန်အမင်း အာရုံမထားပေ။
ထိုစဉ် ဖန့်စံအိမ်တော် ၏ အတွင်းပိုင်းဆီမှ သာယာနာပျော်ဖွယ်ကောင်းသော ခေါင်းလောင်းသံ ထွက်ပေါ်လာသည်။
ဒေါင်—
ဒေါင်—
ဒေါင်—
ခေါင်းလောင်းသံ သုံးကြိမ်အပြီးတွင် ငြိမ်သက်သွားရာ ဖန့်ကျစ်ရွှယ် တွင် အမှန်တကယ် ကျင့်ကြံရန် ပါရမီရှိကြောင်းနှင့် ဖန့်ချန်းယူထက်ပင် သာလွန်ကြောင်း ပြသနေသည်။ သူမသည် အဆင့်နိမ့် ပါရမီရှင်များထဲတွင် ထိပ်တန်းအဆင့်၌ ပါဝင်နေသည်။
ဖန့်ချန် စိတ်မပျက်မိပေ။
ဤကမ္ဘာပေါ်တွင် ကျင့်ကြံသူဖြစ်ရန် ပါရမီရှိသော်လည်း အခွင့်အရေး မရသူ မည်မျှ များပါမည်နည်း မိမိတို့ တစ်သက်တာတွင် မသေမျိုးလမ်းစဉ်နှင့် မဆုံတွေ့ခဲ့ရသော ပါရမီရှင်များစွာ ရှိပေလိမ့်မည်။
ဖန့်ကျစ်ရွှယ် တွင် အဆင့်နိမ့်ပါရမီသာ ရှိသော်လည်း သူမတွင် ခရမ်းရောင်ချီကျမ်း ရှိပြီးဖြစ်သလို ဝိညာဉ်ကျောက်တုံးများလည်း ချို့တဲ့လိမ့်မည် မဟုတ်ပေ။
သူမ၏ အခြေအနေမှာ အခြားသူများထက် များစွာ သာလွန်နေသည်။
ထိုသည်မှာ မသေမျိုးရေစက် ပင် ဖြစ်ပြီး ဖန့်ကျစ်ရွှယ် မှာ ထိုရေစက် ပါလာသူတစ်ဦး ဖြစ်သည်။
"သွားစို့"
ရှယားယွီက သူ၏မြင်းကို အရှိန်မြှင့်လိုက်သည်။ သူသည် ကျောက်ယန် ၏ ကျင့်ကြံမှုမှာ အမှန်တကယ် မည်မျှ ရှိသည်ကို သိချင်နေသည်။
သို့သော် သူ မည်မျှပင် အရှိန်မြှင့်စေကာမူ ကျောက်ယန် မှာ မြင်းအရှိန်ကို လွယ်ကူစွာ လိုက်နိုင်ရုံတင်မကဘဲ လယ်ကွင်းထဲတွင် လမ်းလျှောက်နေသကဲ့သို့ အေးအေးဆေးဆေးပင် ရှိနေသည်။
ရှယားယွီ နောက်သို့ လှည့်ကြည့်လိုက်သောအခါ သူ၏ မျက်နှာ အမူအရာ အမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲသွားသည်။
ကျောက်ယန် ကဲ့သို့ ငယ်စဉ်က စားစရာမရှိ၍ ငတ်လုနီးပါး ဖြစ်ခဲ့သူတစ်ဦးမှာ ထိုမျှ ထူးခြားသော ကျင့်ကြံမှုမျိုးကို မည်သို့ ရရှိခဲ့သည်ကို သူ လုံးဝ နားမလည်နိုင်ပေ။
"အစ်ကိုကြီး နည်းနည်းလောက် ဖြည်းဖြည်းသွားပါဦး အစ်ကိုကြီး အရမ်းမြန်ရင် အစ်ကို ကျောက်ယန် လိုက်နိုင်မှာ မဟုတ်ဘူး"
ဟု ရှဟယ် က စိုးရိမ်တကြီး သတိပေးလိုက်သည်။
ရှယားယွီ မျက်မှောင်ကြုတ်ကာ သူမကို ငေါက်လိုက်သည်။
"ဒီရာဇဝတ်ကောင်ကို အစ်ကို လို့ ခေါ်နေတာ ရပ်စမ်း"
ရှဟယ် ၏ မျက်နှာတွင် နာကျင်မှုများ ပေါ်လာသည်။
"အစ်ကို ကျောက်ယန် က အဲဒီလိုလူမျိုး မဟုတ်ဘူးလို့ ကျွန်မ ယုံကြည်တယ် ဒီအမှုတွေရဲ့ နောက်ကွယ်မှာ တစ်ခြား တစ်ယောက်ယောက် ရှိနေမှာပါ"
သူတို့၏ နောက်ကွယ်မှ ကျောက်ယန် ၏ မျက်လုံးများတွင် နူးညံ့မှု တစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။ နှစ်ပေါင်းများစွာ အေးခဲနေသည့် ရေခဲပြင်ကြီးကို နွေဦးနေရောင်ခြည်က အရည်ပျော်စေသကဲ့သို့ပင်။
ရှယားယွီ က အေးစက်စွာ နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်သည်။
"အချက်အလက်က အချက်အလက်ပဲ မင်း မယုံတာနဲ့ ဘာမှ ပြောင်းလဲမသွားဘူး အဲဒီတုန်းက မင်းက ငယ်သေးလို့ အသေးစိတ်ကို မသိတာ၊ လျှောက်မပြောနဲ့"
မကြာမီ သူတို့သည် မြို့ထဲသို့ ဝင်ရောက်လာကြသည်။
စစ်သည်များက ရှယားယွီ ကို မြင်သောအခါ ဝမ်းသာသွားကြပြီး အချို့က သတင်းပို့ရန် ပြေးကြသလို အချို့ကလည်း သူတို့နောက်မှ ကပ်လိုက်လာကြသည်။
"ဟေး... သခင်လေးရဲ့ နောက်မှာ ဘယ်သူပါလာတာလဲ"
"သံကြိုးနဲ့ ချည်ထားတာကြည့်ရင် ဓားပြ ဒါမှမဟုတ် တောင်ပေါ်သူခိုး တစ်ယောက်ယောက် ဖြစ်မှာပေါ့."
"ဒါပေမဲ့ ဒီနားက သူခိုးတွေ အကုန်လုံး ထွက်ပြေးကုန်ပြီ မဟုတ်လား၊ တစ်ပိုင်းက စိမ်းပြာဓားဂိုဏ်း ကြောင့်ဖြစ်ပြီး နောက်တစ်ပိုင်းက ဖန့်စံအိမ်တော် ကြောင့်လေ.."
"အားလုံးကို သတင်းသွားပို့လိုက်ကြ လွန်ခဲ့တဲ့ နှစ်အနည်းငယ်က အမှုကြီး ကျူးလွန်ခဲ့တဲ့ ရာဇဝတ်ကောင် ကျောက်ယန် ကို ဖမ်းမိပြီ"
ဟု ရှီးယားစုန်း က အသံကုန် အော်ဟစ်လိုက်သည်။
လူအများမှာ အံ့သြသွားကြသည်။ ကျောက်ယန် အစပိုင်းတွင် ထိုနာမည်မှာ ရင်းနှီးသလိုလိုနှင့် မမှတ်မိကြသော်လည်း ရုတ်တရက် အားလုံး ချွေးစေးများ ထွက်လာကြသည်။
"အဲဒါ ကျောက်ယန် လား"
"သခင်လေးက တကယ်ပဲ ကျောက်ယန် ကို ဖမ်းနိုင်ခဲ့တာလား"
"ဒါဟာ တကယ်ကို ဝမ်းသာစရာ သတင်းပဲ"
မြို့တံခါးမှသည် ရှမင်းသားစံအိမ် အထိ လမ်းတစ်လျှောက်တွင် လူအများအပြား ထွက်ကြည့်ကြသဖြင့် လမ်းမှာ ပိတ်ဆို့နေတော့သည်။
ရှယားယွီ အရှိန်လျှော့လိုက်ရသည်။
"သတ်လိုက် ဒီလူယုတ်မာ ဒီမိစ္ဆာကောင်ကို အပိုင်းပိုင်း ခုတ်သတ်လိုက်ကြ"
ဟု လူအုပ်ထဲမှ တစ်ဦးက အော်ဟစ်လိုက်သည်။ ပုပ်နေသော ခရမ်းချဉ်သီးတစ်လုံး ကျောက်ယန် ၏ ဦးခေါင်းကို လာမှန်သည်။ ကျောက်ယန် မှာ မျက်တောင်တစ်ချက်ပင် မခတ်ပေ။
အခြားသူများလည်း လိုက်လုပ်ကြသည်။ သူတို့တွင် ရှိသမျှ အသုံးမလိုသည့် အရာများကို ကျောက်ယန် ဆီသို့ ဝိုင်းပစ်ကြတော့သည်။
မကြာမီမှာပင် ကျောက်ယန် တစ်ကိုယ်လုံး ပေရေသွားတော့သည်။ သူ၏ မျက်နှာပေါ်တွင် အနီရောင်၊ အဝါရောင်နှင့် အဖြူရောင်များ ပေကျံနေပြီး ကြည့်ရသည်မှာ အလွန်ပင် သနားစရာ ကောင်းလှသည်။
ရှဟယ် က လူတွေကို မပစ်ကြဖို့ အော်ပြောသော်လည်း မည်သူကမှ သူမစကားကို နားမထောင်ကြပေ။
ရှယားယွီ ကလည်း ဝင်မတားဘဲ ကျောက်ယန် ကို တစ်ချက်တစ်ချက် လှည့်ကြည့်ရုံသာ လုပ်သည်။
အမှန်အတိုင်း ပြောရလျှင် သူကိုယ်တိုင်လည်း လူထု၏ ဒေါသကို ထိန်းချုပ်နိုင်စွမ်း မရှိပေ။
ကံကောင်းစွာဖြင့် ကျောက်ယန် က မည်သို့မျှ ပြန်မတုံ့ပြန်ဘဲ ငြိမ်သက်စွာ ခံယူနေသည်။ လူတွေက သူ့ကို ကန်ကျောက်ကြ၊ လက်သီးနှင့် ထိုးကြသော်လည်း သူက လုံးဝ ပြန်မတိုက်ခိုက်ပေ။
လက်ဖက်ရည်တစ်ခွက်စာ အချိန်ကုန်လွန်ပြီးနောက် သူတို့ သုံးဦးစလုံး ရှမင်းသားစံအိမ် ရှေ့သို့ ရောက်ရှိလာကြသည်။
ထိုနေရာတွင် လူတွေ ပိုမို စုဝေးနေကြသည်။ တောင်ပိုင်းဒေသမှ အရာရှိများပင် ရောက်နေကြသည်။
မြို့ဝန်အသစ်ဖြစ်သူ အိုရန် သည် ရှမင်းသား ၏ နောက်ကွယ်တွင် အရာရှိများနှင့်အတူ ရပ်နေသည်။
လူအုပ်ထဲတွင် အရှည် နှစ်ပေခန့်ရှိသော မုတ်ဆိတ်မွေးနှင့် ပညာရှိဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသည့် အဖိုးအိုတစ်ဦးလည်း ပါဝင်နေသည်။
ကျောက်ယန် ပေါ်လာသောအခါ ပညာရှိအုပ်စုတစ်စု လူအုပ်ထဲမှ ရုတ်တရက် ထွက်လာကြသည်။
အချို့က ကျောက်ယန် ကို စိုက်ကြည့်နေကြပြီး အချို့ကမူ သူ့ကို တိုက်ရိုက် ဆဲဆိုအော်ဟစ်ကြတော့သည်။ သူတို့၏ မျက်နှာများမှာ နီမြန်းနေပြီး ဒေါသများ ပေါက်ကွဲနေကြသည်။
ထိုအခိုက်အတန့်ကျမှသာ ကျောက်ယန် ၏ အမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
သူသည် သူ၏ လုပ်ဖော်ကိုင်ဖက် ကျောင်းသားဟောင်းများကို တစ်ဦးချင်း စိုက်ကြည့်နေပြီး တစ်စုံတစ်ယောက်ကို ရှာဖွေနေသကဲ့သို့ပင်။
"တကယ်ပဲ ကျောက်ယန် ပဲ"
ကျွယ်ပန်းရှီ ၏ မျက်နှာတွင် ထူးဆန်းသော အမူအရာတစ်ခု ရှိနေသည်။
ကျောက်ယန် သည် ထိုစဉ်က သူ၏ လက်ထဲမှ ထွက်ပြေးသွားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။ ကျောက်ယန် ၏ နည်းလမ်းများမှာ သာမန်မဟုတ်ကြောင်း သူ သိထားသည်။ ရှယားယွီက သူ့ကို အခုလို ဖမ်းလာနိုင်ခြင်းမှာ တကယ်ကို ထူးဆန်းလှသည်။
ရှမင်းသား က ဖြည်းဖြည်းချင်း စကားပြောလိုက်သည်။
"ဆရာ ချန် အဲဒါ ကျောက်ယန် လား"
မုတ်ဆိတ်ရှည်နှင့် အဖိုးအိုက ခေါင်းညိမ့်ပြသည်။
"သူပါပဲ"
ရှမင်းသား က ချောင်းတစ်ချက်ဟန့်လိုက်ပြီးနောက် အသံကျယ်ကျယ်ဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
"မိဘပြည်သူတို့ ကျောက်ယန် ကို အခု ချုပ်နှောင်ထားပါ့မယ် မနက်ဖြန်ကျရင် ငါတို့ ဒီအမှုကို ပြန်လည် စစ်ဆေးသွားမှာပါ အဲဒီအခါကျရင် မင်းတို့ လာရောက် ကြည့်ရှုနိုင်ပါတယ် အခုတော့ အားလုံး လူစုခွဲလိုက်ကြပါဦး"
အခန်း ၁၆၈ - ပြန်လည်စစ်ဆေးခြင်း
"ဒီရာဇဝတ်ကောင်ကို ထွက်ပြေးခွင့် မပေးပါနဲ့ ရှမင်းသား"
"စိတ်မပူပါနဲ့၊ ဒီတစ်ခါတော့ သူ ဘယ်မှ ထွက်ပြေးလို့ ရမှာ မဟုတ်တော့ဘူး"
"ဒါဆိုရင်တော့ ကောင်းတာပေါ့"
အရပ်သားများ တဖြည်းဖြည်း လူစုခွဲသွားကြပြီးနောက် ထိုနေရာတွင် ကျန်ရစ်ခဲ့သူများမှာ ရဲရင့်သောဓားစောင့်တပ် နှင့် ပညာရှိ ကျောင်းသားများသာ ဖြစ်သည်။
ရဲရင့်သောဓားစောင့်တပ်များအပြင် ကျွယ်ပန်းရှီ သည်လည်း အစွမ်းထက်သော လေးမြှားများ ကိုင်ဆောင်ထားသည့် ကောင်းစွာ လေ့ကျင့်ထားသော စစ်သည်တစ်စုကို ခေါ်ဆောင်လာခဲ့သည်။ သူတို့သည် ကျောက်ယန် ကို သေချာစွာ စောင့်ကြည့်နေကြသည်။
ရှန်မင်းသား က အနားသို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း တိုးသွားသော်လည်း ရှယားယွီ က သူ့ကို တားလိုက်သည်။
"အဖေ သူ့ကို ချည်ထားတဲ့ ဒီသံကြိုးက အလှပြပစ္စည်းသက်သက်ပဲ ရှိတာ သူ့မှာ အံ့သြစရာကောင်းတဲ့ ကျင့်ကြံမှုရှိတယ် အရမ်းအနားမကပ်ပါနဲ့ သူ ရုတ်တရက် ရုန်းရင်းဆန်ခတ် လုပ်လာရင် အဖေ ဒဏ်ရာရသွားမှာ စိုးလို့ပါ"
လူအုပ်မှာ အံ့အားသင့်သွားကြပြီး သူတို့၏ မျက်နှာများတွင် ကြောက်ရွံ့မှုများ ပေါ်လာသည်။
"သခင်လေး သူ့ကို ဘယ်လို ဖမ်းမိခဲ့တာလဲ"
ဟု ကျွယ်ပန်းရှီ က မေးလိုက်သည်။
လူတိုင်း၏ အာရုံမှာ ရှယားယွီဆီသို့ ရောက်သွားသည်။ သူတို့သည် ရှယားယွီ ၏ စွမ်းရည်ကို အနည်းငယ် သိထားကြသည်။
ကျောက်ယန် ကဲ့သို့ လူကို အရှင်ဖမ်းမိရန်မှာ သူ့အတွက် မဖြစ်နိုင်သလောက်ပင်။
"မြို့စားဖန့် က ဖမ်းပေးခဲ့တာပါ"
ဖန့်ချန်
လူအုပ်မှာ ဝမ်းသာသွားကြသော်လည်း အချို့မှာမူ ထူးဆန်းသော အမူအရာများ ရှိနေကြသည်။
အမှန်စင်စစ် ဖန့်ချန် ဆိုသည်မှာ ဧရာမ တောင်ကြီးတစ်လုံးနှင့် တူသည်။ သူ တောင်ပိုင်းဒေသသို့ ပြန်ရောက်လာခြင်းမှာ အချို့သောသူများအတွက် ရင်ဘတ်ကို ဖိထားသကဲ့သို့ အသက်ရှူရ ခက်ခဲစေသည်။
ရှမင်းသား က ဇဝေဇဝါဖြင့်
"မြို့စားဖန့် က ကျောက်ယန် ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို ဖျက်ဆီးလိုက်ပြီလား"
ဟု မေးသည်။
ရှီးယားစုန်း က ခေါင်းခါပြသည်။
"မလုပ်ပါဘူး"
ဒါဆိုလျှင် ဖန့်ချန် က ကျောက်ယန် ကို ဒုက္ခိတဖြစ်အောင် လုပ်လိုက်ခြင်း မဟုတ်ဘဲ၊ ကျောက်ယန် ကိုယ်တိုင်က ဖန့်ချန် ကြောင့် အဖမ်းခံကာ ရှယားယွီနှင့်အတူ လိုက်လာခဲ့ခြင်းပေါ့။
လူတိုင်း ဖန့်ချန် ၏ လွှမ်းမိုးနိုင်သော စွမ်းအားကို မအံ့သြဘဲ မနေနိုင်ကြတော့ပေ။ ကျောက်ယန် ကဲ့သို့ အန္တရာယ်ရှိသော ရာဇဝတ်ကောင်ကိုပင် သူက ဖိနှိပ်နိုင်ခဲ့သည် မဟုတ်ပါလား
"ဟယ်အာ နဲ့ ဖန့်ကျစ်ရွှယ် ကို သူ တကယ်ပဲ ပြန်ပေးဆွဲခဲ့တာလား"
ဟု ရှမင်းသား က အသံနှိမ့်၍ မေးလိုက်သည်။
ရှယားယွီ က ခပ်လေးလေး ခေါင်းညိမ့်သည်။
ရှမင်းသား သက်ပြင်းချလိုက်မိသည်။ ဒါဆိုလျှင် ဖန့်ကျစ်ရွှယ် မှာလည်း ဖန့်စံအိမ်တော် သို့ ဘေးကင်းစွာ ပြန်ရောက်သွားပြီပေါ့။
ထိုကိစ္စမှာ အဆင်ပြေပြေ ပြီးဆုံးသွားသဖြင့် သူ၏ မိသားစုအတွက်လည်း စိတ်ပူစရာ မလိုတော့ပေ။
ထို့နောက် ရှမင်းသား က ကျောက်ယန် ကို ကြည့်ကာ အော်ဟစ်လိုက်သည်။
"ကျောက်ယန် မင်း ကျူးလွန်ခဲ့တဲ့ အပြစ်တွေကို ဝန်ခံသလား"
ကျောက်ယန် က ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့်
"ကျွန်တော် အပြစ်မရှိပါဘူး"
ဟု ပြန်ဖြေသည်။
ထိုစကားကြောင့် ပတ်ဝန်းကျင်ရှိ ပညာရှိများထံမှ ပြင်းထန်သော ကန့်ကွက်ရှုတ်ချသံများနှင့် ဆဲဆိုသံများ ထွက်ပေါ်လာပြန်သည်။ သို့သော် ကျောက်ယန် မှာမူ မည်သို့မျှ မတုံ့ပြန်ဘဲ အေးဆေးတည်ငြိမ်စွာပင် ရှိနေသည်။
ဆရာချန် က ဖြည်းဖြည်းချင်း တိုးလာပြီး ကျောက်ယန် ကို ခေတ္တမျှ ကြည့်ရှုကာ သက်ပြင်းချလိုက်သည်။
"ကျောက်ယန် မင်းကတော့ တကယ်ကို စိတ်ပျက်ဖို့ ကောင်းတာပဲ"
"ဆရာချန်..."
ကျောက်ယန် ၏ အမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။
"ကျွန်တော် နတ်လူတို့ ကဲ့ရဲ့လောက်မယ့် အမှုမျိုး ဘယ်တော့မှ မကျူးလွန်ခဲ့ပါဘူး အဲဒီတုန်းက အမှုတွေရဲ့ နောက်ကွယ်က တကယ့်တရားခံက ကျွန်တော် မဟုတ်ဘဲ တစ်ခြားလူတွေပါ ကျွန်တော်က ကျောင်းတော်ကို သိက္ခာကျအောင် ဘယ်တော့မှ လုပ်မှာ မဟုတ်ဘူး"
"မင်းက ဒီအချိန်အထိ တာဝန်ယူဖို့ကို ရှောင်လွှဲနေတုန်းလား"
"နှစ်တွေ ကြာသွားတာနဲ့ သက်သေတွေ ပျောက်သွားမယ်လို့ မထင်နဲ့"
"မင်း အမှန်အတိုင်း ဝန်ခံဖို့အတွက် နောက်ထပ် မျက်လုံးတစ်ဖက်ပါ ကွယ်သွားဖို့ လိုနေတာလား"
"လူရုပ်ဆောင်ထားတဲ့ တိရစ္ဆာန်စိတ်ရှိတဲ့လူ မင်းက ကျောင်းတော်ရဲ့ ဂုဏ်သတင်းကို ညှိုးနွမ်းစေခဲ့ပြီးပြီ"
ပညာရှိကျောင်းသားများက သူ့ကို ဆက်တိုက် ဆဲဆိုကြသည်။ အထူးသဖြင့် ကျောင်းသားတစ်ဦးမှာ မျက်နှာနီမြန်းနေပြီး အလွန်အမင်း ဒေါသထွက်နေပုံရကာ ကျောက်ယန် ကို ဆဲဆိုပြီးနောက် ရှမင်းသား တို့၏ ရှေ့သို့ လာကာ ရိုသေစွာ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။
"ရှမင်းသား နဲ့ မြို့ဝန်မင်းတို့ခင်ဗျာ ကျောက်ယန် ကို ချက်ချင်း ခေါင်းဖြတ်သတ်ဖို့ အမိန့်ပေးလိုက်ပါအဲဒါမှ သေဆုံးသွားတဲ့ အပြစ်မဲ့ အမျိုးသမီးတွေအတွက် တရားမျှတမှု ရနိုင်မှာဖြစ်သလို တောင်ပိုင်းဒေသရဲ့ တရားဥပဒေကိုလည်း ပြန်လည် ထိန်းသိမ်းနိုင်မှာပါ"
"အစ်ကို ယွီ ပြောတာ လုံးဝ မှန်ပါတယ်"
"အရာရှိမင်းတို့ခင်ဗျာ ကျောက်ယန် ကို အမြန်ဆုံး ကွပ်မျက်ပေးဖို့ အမိန့်ပေးပါ"
ကျောင်းသားအများအပြား မတ်တပ်ရပ် ကန့်ကွက်ကြသည်။
အချို့သော အရာရှိများကလည်း ဤသည်ကို ကြားသောအခါ ဝင်ပြောကြသည်။
"အရင်က သက်သေတွေက ခိုင်လုံပြီးသားပဲ၊ အမှုကို ပြန်စစ်နေဖို့ မလိုပါဘူး နောက်ထပ် ပြဿနာတွေ မတက်အောင် ကျောက်ယန် ကို ဒီနေ့ပဲ ကွပ်မျက်လိုက်သင့်ပါတယ်"
ဆရာချန် က ဘာမှမပြောဘဲ သက်ပြင်းသာ ချလိုက်သည်။ သူသည်လည်း ဤအမြင်ကို သဘောတူနေပုံရသည်။
ကျောက်ယန် မှာမူ မလှုပ်မယှက် ရှိနေပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အေးစက်သော လှောင်ပြုံးတစ်ခု ရှိနေသည်။
"ကျွန်တော်ကတော့..."
ရုတ်တရက် ကျွယ်ပန်းရှီ က စကားကို အသေအချာ ချင့်ချိန်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"အမှုကို ပြန်လည် စစ်ဆေးသင့်တယ်လို့ အကြံပြုချင်ပါတယ်"
လူအုပ်၏ အမူအရာများ သိသိသာသာ ပြောင်းလဲသွားသည်။
ပညာရှိကျောင်းသားများသည်လည်း ကျွယ်ပန်းရှီ ကို ဒေါသတကြီး ကြည့်လိုက်ကြသည်။ ရဲစခန်းက လူတွေဟာ ဘာဖြစ်လို့ တရားမျှတမှုနဲ့ အမြဲ ဆန့်ကျင်ဘက် ဖြစ်နေရတာလဲ! သူတို့ ဘာကောင်းတာမှ မလုပ်ဘူး
ကျန်ရှိနေသော အရာရှိများမှာမူ ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေကြသည်။ လွန်ခဲ့သော နှစ်အနည်းငယ်က ထိုအမှုကို ကျွယ်ပန်းရှီ ကိုယ်တိုင် ဦးစီးစစ်ဆေးခဲ့ပြီး ရက်ပိုင်းအတွင်းမှာပင် ကျောက်ယန် ကို ကွပ်မျက်ရန် ဆုံးဖြတ်ခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။
ထိုစဉ်က အချို့သော အရာရှိများက ကန့်ကွက်ခဲ့သော်လည်း ကျွယ်ပန်းရှီ က တစ်ဦးချင်းစီ ငြင်းပယ်ခဲ့သည်။
နှစ်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက်မှာ ဘာဖြစ်လို့ ကျွယ်ပန်းရှီ ရဲ့ သဘောထား ပြောင်းလဲသွားတာလဲ ထိုစဉ်က ကျောက်ယန် မှာ သူ၏ မျက်စိအောက်တွင်ပင် ထွက်ပြေးသွားခဲ့သဖြင့် ကျွယ်ပန်းရှီ ၏ ဂုဏ်သိက္ခာမှာ များစွာ ထိခိုက်ခဲ့ရသည်။ သူက ပိုပြီး ဒေါသထွက်နေရမှာ မဟုတ်လား
ကျောက်ယန် ၏ အမူအရာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားကာ ကျွယ်ပန်းရှီ ကို တစ်ချက်ကြည့်လိုက်ပြီး သူ၏ မျက်လုံးများတွင် အပြုံးရိပ်တစ်ခု ပေါ်လာသည်။ အခြေအနေတွေက တကယ်ပဲ ပြောင်းလဲသွားခဲ့ပြီ။
ရှမင်းသား တစ်စုံတစ်ခုကို စဉ်းစားနေပုံရသည်။ သူသည် ရုတ်တရက် အချက်တစ်ခုကို သတိရသွားကာ ကျွယ်ပန်းရှီ ကို တစ်လှည့်၊ ကျောက်ယန် ကို တစ်လှည့် ကြည့်လိုက်သည်။ ခဏကြာမှ သူက
"ကောင်းပြီလေ၊ ဒါဟာ နှစ်အတော်ကြာခဲ့ပြီပဲ အခု သူ့ကို ပြန်ဖမ်းမိပြီဆိုမှတော့ အမှုကို ပြန်စစ်ဖို့ လိုအပ်ပါတယ်"
ဟု ဆိုလိုက်သည်။
မြို့ဝန်အသစ် အိုရန် မှာ ဘာမှမပြောရဲဘဲ ခေါင်းညိမ့် သဘောတူလိုက်ရုံသာ တတ်နိုင်သည်။
ကျွယ်ပန်းရှီ က သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများကို ကျောက်ယန် ကို ခေါ်သွားရန် အမိန့်ပေးလိုက်သည်။
သို့သော် ရုတ်တရက် ကျောက်ယန် ကို ဖမ်းချုပ်ထားသော စစ်သည်က အံ့သြတကြီး အော်လိုက်သဖြင့် လူတိုင်း၏ အာရုံ ရောက်သွားသည်။
"သူ့မှာ ဓားဒဏ်ရာ ငါးချက် ရှိနေတယ် အချို့က အဆုတ်ထဲအထိ ထိုးဝင်နေတဲ့ အသက်အန္တရာယ်ရှိတဲ့ ဒဏ်ရာတွေပဲ"
ဟု ထိုစစ်သည်က လေးနက်သော အမူအရာဖြင့် ပြောလိုက်သည်။
လူတွေ မယုံနိုင်ဘဲ အနားတိုးကာ စစ်ဆေးကြည့်ကြသည်။ အမှန်ပင် ကျောက်ယန် ၏ ပေရေနေသော ခန္ဓာကိုယ်ပေါ်တွင် ထိတ်လန့်စရာ ဓားဒဏ်ရာ ငါးချက်ကို မြင်လိုက်ရသည်။
သာမန်လူတစ်ယောက်အတွက်မူ ထိုဒဏ်ရာများမှာ သေစေနိုင်သော ဒဏ်ရာများ ဖြစ်သည်။
သို့သော် ကျောက်ယန် မှာမူ တစ်လျှောက်လုံး မတုန်မလှုပ်ဘဲ မတ်မတ်ရပ်နေနိုင်ခဲ့သည်
အားလုံး ဆွံ့အသွားကြသည်။
ရှီးယားယွီ မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။
"မင်း ဘာလို့ ပြန်မခုခံတာလဲ မင်းကို ဘယ်သူတွေ လုပ်ခဲ့တာလဲ မှတ်မိလား"
"သာမန် အရပ်သားတွေပါပဲ"
ကျောက်ယန် က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေသည်။
"ကျွန်တော် မသေပါဘူး ဒီလောက် စိုးရိမ်မနေကြပါနဲ့"
"စိုးရိမ်တာ ဟုတ်လား မင်းကို ငါတို့က စိတ်ပူနေတယ်လို့ ထင်နေတာလား"
ရှယားယွီက နှာခေါင်းရှုံ့လိုက်ပြီး ကျွယ်ပန်းရှီ ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။
"အရာရှိကျွယ် သူ့ကို သေချာ ချုပ်နှောင်ထားပါသမားတော်တွေကိုလည်း သူ့ဒဏ်ရာတွေ ကြည့်ခိုင်းလိုက်ဦး အမှုမစစ်ခင် သူ သေသွားရင် ငါတို့က သူ့ကို နှိပ်စက်သတ်ပစ်တယ်ဆိုပြီး ကောလာဟလတွေ ထွက်လာဦးမယ်"
"နားလည်ပါပြီ"
ကျွယ်ပန်းရှီ ခေါင်းညိမ့်ကာ သူ၏ လက်အောက်ငယ်သားများကို ဦးဆောင်၍ ကျောက်ယန် ကို ရဲစခန်းသို့ ခေါ်ဆောင်သွားသည်။
"မြို့ဝန်အိုရန် ဒီနေ့တော့ ခင်ဗျာ့ကို အပင်ပန်းခံခိုင်းရဦးမယ် ကျောက်ယန် ရဲ့ အမှုတွဲတွေကို ပြန်ထုတ်ပြီး ဒီည အတူတူ ပြန်ကြည့်ကြရအောင်။ မနက်ဖြန်ကျမှ အမှုကို စစ်ဆေးကြမယ်"
ဟု ရှမင်းသား က ပြောသည်။
"ဟုတ်ကဲ့ပါ"
ဟု မြို့ဝန်က အလျင်အမြန် ပြန်ဖြေကာ သူ၏ အရာရှိများကို ဦးဆောင်၍ ထွက်ခွာသွားသည်။
"ဆရာ မနက်ဖြန် အမှုစစ်တဲ့နေရာကို ကြွခဲ့ချင်ပါသလား"
ဟု ရှမင်းသား က ပညာရှိအဖိုးအိုကို မေးလိုက်သည်။
ပညာရှိအဖိုးအို ခေါင်းညိမ့်လိုက်ပြီး စကားပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ် ကျောင်းသားတစ်ဦး ရှေ့သို့ ထွက်လာကာ လက်အုပ်ချီ ဦးညွှတ်လိုက်သည်။
"ဆရာနဲ့ ရှမင်းသား ခင်ဗျာ ကျောက်ယန် က သူဟာ သိုင်ူပညာရှင် တစ်ယောက် ဖြစ်တယ်ဆိုတာကို တမင်တကာ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့တာပါ ဒီနေ့ သူ အဖမ်းခံရတာက နောက်ကွယ်မှာ တစ်ခုခု အကြံရှိနေနိုင်ပါတယ်။ မနက်ဖြန် အမှုစစ်တဲ့အခါ သူက အကြမ်းဖက်ပြီး ရုန်းရင်းဆန်ခတ် လုပ်လာနိုင်တဲ့ အလားအလာ ရှိမနေဘူးလား"
ဟု ထိုကျောင်းသားက မေးသည်။
သူသည် အစောပိုင်းက ကျောက်ယန် ကို ကွပ်မျက်ရန် အော်ဟစ်ခဲ့သည့် အစ်ကို ယွီ ဖြစ်သည်။ သူသည် ပညာရှိဝတ်စုံ ဝတ်ဆင်ထားသော်လည်း စစ်သည်တစ်ဦးကဲ့သို့ ခန့်ညားသော အမူအရာ ရှိနေသည်။
ရှမင်းသား ခပ်ပြုံးပြုံးဖြင့် "
မင်းက ဘာလုပ်စေချင်လို့လဲ"
ဟု မေးလိုက်သည်။
"အမှုကို မစစ်ဆေးခင် သူ့ရဲ့ သိုင်းပညာကို အရင် ဖျက်ဆီးထားတာက ပိုပြီး စိတ်ချရပါလိမ့်မယ်"
ဟု အစ်ကို ယွီ က တည်ငြိမ်စွာ ပြန်ဖြေသည်။
ရှမင်းသား ခေတ္တမျှ စဉ်းစားပြီးမှ
"သူ့ကို မြို့စားဖန့် က ဖမ်းခဲ့တာဆိုတော့ မြို့စားဖန့် အနေနဲ့ သူ့ကို ငါတို့အတွက် အန္တရာယ် မရှိတဲ့လူလို့ သတ်မှတ်ထားလို့ မဟုတ်ဘူးလား"
ဟု ပြောလိုက်သည်။
အစ်ကို ယွီ ခဏမျှ ဆွံ့အသွားသည်။
"ကျောက်ယန် သာ အကြမ်းဖက်ချင်တယ်ဆိုရင် စောစောကတည်းက လုပ်လို့ရတဲ့ အခွင့်အရေးတွေ အများကြီးပဲ"
ဟု ပညာရှိအဖိုးအိုက ဝင်ပြောသည်။
"ယွီအာ... ကျောက်ယန် က ဒီတစ်ခါတော့ သူ့ရဲ့ ခံစားချက်တွေကို ထိန်းချုပ်ထားပုံရတယ် သူက တရားဥပဒေနဲ့ ရင်ဆိုင်ပြီး ဒီကိစ္စကို အဆုံးသတ်ချင်နေတာလည်း ဖြစ်နိုင်တာပဲ"
မည်သူကမှ သူ့အကြံကို သဘောမတူသဖြင့် အစ်ကို ယွီ နှုတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။
ထို့နောက် ပညာရှိအဖိုးအိုသည် ကျောင်းသားများနှင့်အတူ ထွက်ခွာသွားပြီး ရှမင်းသား သည်လည်း ရှယားယွီ ၊ ရှဟယ် တို့နှင့်အတူ စံအိမ်ထဲသို့ ပြန်ဝင်သွားကြသည်။
"အေဖေ အစ်ကို ယွီ ပြောတာလည်း အကျိုးအကြောင်း ရှိပါတယ် ကျောက်ယန် ရဲ့ ကျင့်ကြံမှုကို ဖျက်ဆီးထားတာက ပိုပြီး ဘေးကင်းတာပေါ့"
ဟု ရှယားယွီက ဆိုသည်။
ရှမင်းသား က သူ့ကို တစ်ချက်ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။
"ဒါဆို ဘာဖြစ်လို့ မြို့စားဖန့် က သူ့ကို တိုက်ရိုက် မသတ်ခဲ့တာလဲ ဘာလို့ သူကိုယ်တိုင် မလုပ်ခဲ့တာလဲ"
ရှီးယားစုန်း ၏ မျက်လုံးထဲတွင် ထိတ်လန့်မှု တစ်ချက် ဖြတ်ပြေးသွားသည်။
"ဒါဆို အဖေ ပြောချင်တာက..."