← Chapters

အခန်း (၁၈၅-၁၈၆)

Vol. 19 Ch. 185-186

အခန်း (၁၈၅-၁၈၆)

Vol. 19 Ch. 185-186

​အခန်း ၁၈၅ - မင်းပြီးပြီလား ဒါဆို ငါ့အလှည့်ပဲ

​မဟာရှအင်ပါယာရဲ့ အင်အားကြီးထွားလာမှုက မရှောင်လွှဲနိုင်တော့ဘူးပဲ ကျိချုံယွန်း သည် သူ၏ ရင်ထဲမှ ထိတ်လန့်မှုကို ဖိနှိပ်ရင်း တွေးလိုက်မိသည်။

​သူသည် ချက်ချင်းပင် မိမိကိုယ်ကို ပြန်လည်ထိန်းညှိလိုက်ပြီး သူ၏ အမူအရာမှာ လုံးဝပြောင်းလဲသွားသည်။ သူက ပြုံးလျက်

"နတ်စစ်သူကြီး ဖန့် ခင်ဗျား ဒီနေ့ ရောက်လာတာ တကယ်ကို အချိန်ကိုက်ပါပဲ ကျွန်တော် ထျန်းခွန်း၊ ဟုန်ရီ နဲ့ ယင်းချန်း အင်ပါယာ သုံးခုက သံတမန်တွေနဲ့ သဘောတူညီချက် ရရှိပြီးပါပြီ မဟာရှအင်ပါယာဟာ အဆင့် ၈ အင်ပါယာတစ်ခု ဖြစ်လာဖို့ အရည်အချင်း အပြည့်အဝ ရှိပါတယ်"

ဟု ဆိုလိုက်သည်။

​ရောက်ရှိနေသူအားလုံး၏ အမူအရာများမှာ အမျိုးမျိုး ပြောင်းလဲနေကြသည်။

ထိုရလဒ်က သူတို့ကို အလစ်အငိုက် မိစေခဲ့သည်။

မည်သူမျှ ဇာတ်လမ်းက ထို့သို့ ဖြစ်လာမည်ဟု မထင်ထားခဲ့ကြချေ။

ဤသည်မှာ သူတို့ သဘောမကျသော ရလဒ်တစ်ခုလည်း ဖြစ်သည်။

ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မဟာရှလို နိုင်ငံမျိုးက ဘာအရည်အချင်းရှိလို့ အဆင့် ၈ အင်ပါယာတွေထဲ ပါဝင်လာရမှာလဲယသို့သော် နောက်ဆုံးတွင်တော့ သူတို့မှာ မကျေနပ်မှုကို ထုတ်ဖော်ပြောဆိုရန် မဝံ့ရဲကြပေ။

​ဆုန့်ယီ ၏ မျက်နှာမှာမူ အထူးသဖြင့် ဖြူလျော်နေတော့သည်။

​ကျိချုံယွန်း တောင်မှ အလျှော့ပေးသည့် လက္ခဏာ ပြနေပြီဆိုလျှင် ကျိမိသားစုက ဒီနေ့ သူ့ကို ကာကွယ်ပေးနိုင်ပါဦးမည်လော

​"ကျိမိသားစု ခေါင်းဆောင် ဒါက ငါတို့ ဆွေးနွေးတုန်းက ရခဲ့တဲ့ ဆုံးဖြတ်ချက် မဟုတ်ဘူးလေခင်ဗျား သူတို့ရဲ့ ခြောက်လှန့်မှုကို ကြောက်သွားတာတော့ မဟုတ်ပါဘူးနော်"

ဟု ယင်းချန်းအင်ပါယာမှ လာသော အနှစ်သာရပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်းချီအဆင့် သိုင်းပညာရှင်က အေးစက်သော အကြည့်ဖြင့် ဖန့်ချန် ကို ကြည့်ကာ ပြောလိုက်သည်။

"မဟာရှက အရင်တုန်းက ချင်းစုန့် ကိုတောင် မနိုင်ခဲ့တာလေ ဘယ်လိုလုပ် အဆင့် ၈ အင်ပါယာ ဖြစ်လာဖို့ အရည်အချင်းရှိမှာလဲ အဆင့် ၈ ဆိုတာ အစွမ်းထက်သူတွေအတွက်ပဲ မသေရုံတမယ် ရုန်းကန်နေရတဲ့ သူရဲဘောကြောင်သူတွေအတွက် မဟုတ်ဘူး အင်ပါယာတစ်ခုရဲ့ အင်အားဆိုတာ တစ်နိုင်ငံလုံးရဲ့ အင်အားကို ကြည့်ရမှာ သူတို့ ငှားရမ်းထားတဲ့ သက်ရှည်ချီအဆင့် သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်တည်းကို ကြည့်လို့မရဘူး အဲဒီလိုသာဆိုရင် အဆင့် ၈ ဆိုတဲ့ ဘွဲ့ထူးက အရမ်း တန်ဖိုးနည်းသွားမှာပေါ့"

​ယင်းချန်းအင်ပါယာမှ သိုင်းပညာရှင်၏ စကားများကြောင့် နှင်းရေခဲအင်ပါယာမှ လူအားလုံးမှာ စိတ်သက်သာရာ ရသွားကြပြီး ပို၍အရေးကြီးသည်မှာ ဂုဏ်ယူဝင့်ကြွားလာကြခြင်းပင်။

သူတို့သည် ဖန့်ချန် တို့အဖွဲ့ကို မထီမဲ့မြင်ပြုသည့် အကြည့်များဖြင့် ကြည့်လိုက်ကြသည်။

​ကျိချုံယွန်း ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် တင်းမာသွားသည်။

ယင်းချန်း၊ ထျန်းခွန်း နှင့် ဟုန်ရီ အင်ပါယာများကို မဟာရှကို တိုက်ခိုက်ရန် ဆွဲဆောင်နိုင်ရန်အတွက် သူနှင့် ဧကရာဇ်သည် မသေမျိုးများ ရှိနေသည့်အကြောင်းကို တမင်တကာ ဖုံးကွယ်ထားခဲ့ကြသည်။

ထိုသို့လုပ်ခြင်းမှာ သူတို့ ကြောက်လန့်ပြီး ထွက်ပြေးသွားမည့် အခြေအနေကို တားဆီးရန်ဖြစ်သည်။

ယင်းချန်းအင်ပါယာမှ သိုင်းပညာရှင်သည် ကျင့်ကြံသူများနှင့် တစ်ခါမှ မဆုံဖူးသဖြင့် ရှယားယိ ပြသခဲ့သော အရာမှာ သိုင်းပညာမဟုတ်ဘဲ တာအိုပညာဖြစ်ကြောင်း သူ မသိရှိခဲ့ပေ။

​"ဘာလို့ ဘာမှပြန်မပြောတာလဲ"

ယင်းချန်းအင်ပါယာမှ စစ်ပညာရှင်က ဖန့်ချန် ကို ကြည့်ကာ မထီမဲ့မြင်ပြုသည့် လှောင်ပြုံးဖြင့်

"ရှုံးနိမ့်ဖူးတဲ့ အမှိုက်ကောင်"

ဟု ဆိုလိုက်သည်။

​ရှယားယိမှာ ဒေါသထွက်သွားပြီး လီတောက်ယဲ့ ကတော့ လက်များကို စတင် လိပ်တင်နေပြီ ဖြစ်သည်။

တစ်ဖက်လူက ထိုမျှ ရမ်းကားနေသည်ကို မြင်ရသည်မှာ ဖန့်ချန် သည် သူတို့ကို အရှင်ထားမည် မဟုတ်ကြောင်း လီတောက်ယဲ့ သိနေသည်။

​"မင်းနာမည် ဘယ်သူလဲ"

ဖန့်ချန် က ခပ်ပါးပါး ပြုံးလျက် မေးလိုက်သည်။

​"ကျန့်ယဲ့ ဟောက်နန် "

တစ်ဖက်လူက ဂုဏ်ယူစွာဖြင့်

"ငါတို့ ကျန့်ယဲ့ မိသားစုမှာ သက်ရှည်ချီအဆင့် အဘိုးအို နှစ်ယောက်တောင် ရှိတယ်"

ဟု ဆိုသည်။

​လူအုပ်ကြီးကြားတွင် တီးတိုးပြောဆိုသံများ ပျံ့နှံ့သွားသည်။

​"သက်ရှည်ချီ အဘိုးအို နှစ်ယောက်တောင်လား"

​"သူ ဒီလောက် မောက်မာနေတာ မထူးဆန်းတော့ဘူး"

​"မဟာရှကတော့ အခု ကြောက်နေလောက်ပြီ သူတို့မှာ သက်ရှည်ချီ သိုင်းပညာရှင် အများဆုံးရှိမှ နှစ်ယောက်ပဲ၊ ငါတို့ အင်ပါယာ လေးခုပေါင်းရင် မဟာရှကို အပြတ်အသတ် သတ်ပစ်လို့ရတယ်"

​ဆုန့်ယီ ၏ မျက်လုံးများထဲတွင် မျှော်လင့်ချက်များ ပြန်လည် ပေါ်ပေါက်လာသည်။ အကယ်၍ ယင်းချန်းအင်ပါယာက ရှေ့ထွက်ပေးမည်ဆိုလျှင် သူတို့သည် ဖန့်ချန် ကို ဤနေရာတွင်ပင် နှိမ်နင်းနိုင်လိမ့်မည် ဖြစ်သည်။

​ဖန့်ချန် က ပြုံးလိုက်သည်။

"ယင်းချန်းအင်ပါယာမှာ ဘာချီ ၊ တုန့်ဝူ နဲ့ ကျန့်ယဲ့ဆိုတဲ့ မိသားစုကြီး သုံးခု ရှိတယ် အဲဒီသုံးခုထဲမှာ မင်းတို့မိသားစုက အားအနည်းဆုံးပဲ၊ ပြီးတော့ မင်းတို့က တုန့်ဝူ မိသားစုနဲ့ပေါင်းပြီး ဘာချီ မိသားစုကို ကူညီပေးနေရတာ မဟုတ်လား"

​ကျန့်ယဲ့ ဟောက်နန် ၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းသွားသည်။

"မင်း ငါ့အင်ပါယာအကြောင်း စုံစမ်းထားပုံရတယ်"

​ဖန့်ချန် က ပြုံးလိုက်သည်။

"ဟုတ်တယ် မူလက ငါက အရမ်းရိုးအမ်းခဲ့ပြီး အောက်ခြေအင်ပါယာတွေကြားက ပဋိပက္ခမှာ အထက်အင်ပါယာက ဝင်ပါလာရင် မျှတမှုအချို့ ရှိလာမယ်လို့ ထင်ခဲ့တာ ဘာပဲဖြစ်ဖြစ် မဟာရှက အရင်က နှင်းရေခဲအင်ပါယာရဲ့ လက်အောက်ခံနိုင်ငံ ဖြစ်ခဲ့ပြီး နှစ်တိုင်း အခွန်ဆက်ခဲ့တာလေ"

" ဒါပေမဲ့ သုံးလောကတောင်တန်း တိုက်ပွဲမှာတော့ နှင်းရေခဲအင်ပါယာက နားမကြား မျက်စိကန်းသလို လုပ်နေပြီး ယင်းချန်းအင်ပါယာက ဝင်ရောက်စွက်ဖက်တာကို ဘာတုံ့ပြန်မှုမှ မလုပ်ခဲ့ဘူး"

ဟု သူက ဆိုသည်။

"အဲဒီအချိန်ကျမှပဲ အချို့အရာတွေကို ကိုယ့်ကိုယ်ကိုယ်ပဲ အားကိုးရမယ်ဆိုတာ ငါသဘောပေါက်သွားခဲ့တာ"

​ကျိချုံယွန်း ၏ မျက်နှာမှာ ပြောင်းလဲခြင်းမရှိသော်လည်း ကျိလင်ရှင်း နှင့် အခြားသူများ၏ အမူအရာမှာ ထူးဆန်းနေသည်။

နှင်းရေခဲအင်ပါယာနှင့် ယင်းချန်းအင်ပါယာကြားတွင် ထိုကိစ္စနှင့် ပတ်သက်ပြီး သဘောတူညီချက်တစ်ခု ရှိခဲ့သည်။

​ပွင့်ပွင့်လင်းလင်း ပြောရလျှင် မဟာရှကို နှင်းရေခဲအင်ပါယာက ရောင်းစားခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

​ရုတ်တရက် ကျန့်ယဲ့ ဟောက်နန် ၏ နောက်ကွယ်မှ ဓားသမားက လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"ရှုံးနိမ့်ဖူးတဲ့ကောင်က ဘာတွေ လာစကားများနေတာလဲ ငါနဲ့ နောက်တစ်ခါ ပြန်တိုက်ရဲလား မင်း ထပ်ရှုံးရင် မင်းရဲ့ မဟာရှကို ပြန်သွားပြီး အဆင့် ၈ အင်ပါယာ ဖြစ်ချင်တယ်ဆိုတဲ့ စကားကို ဘယ်တော့မှ ထပ်မပြောနဲ့ ဘာလို့လဲဆိုတော့ မဟာရှက အဲဒီလိုဖြစ်ဖို့ မထိုက်တန်လို့ပဲ"

​အားလုံး၏ အကြည့်များမှာ ထိုသူ့ဆီသို့ ကျရောက်သွားသည်။ ဤသူက ဘယ်သူလဲ

​ရှယားယိ နှင့် အခြားသူများ၏ အမူအရာမှာ ထူးဆန်းသွားသည်။

သူတို့ မှတ်မိသလောက်ဆိုလျှင် ထိုဓားသမားသည် သုံးလောကတောင်တန်းတိုက်ပွဲတွင် ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

သူသည် ချင်းစုန့်နိုင်ငံကို အနိုင်ရအောင် ကူညီခဲ့ပြီး မဟာရှအတွက် စစ်သည် ခြောက်သိန်းကျော် အသက်ဆုံးရှုံးစေခဲ့သူ ဖြစ်သည်။

​"ဟုတ်တယ် အဲဒါ မှန်တယ်"

ကျန့်ယဲ့ ဟောက်နန် က အသာအယာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ငါ အဲဒီကိစ္စကို မေ့နေတာ"

သူက မိတ်ဆက်ပေးလာသည်။

"အားလုံးပဲ... ဒါက ကျန့်ယဲ့ ယင်းကွီ ပဲ၊ ငါတို့ ကျန့်ယဲ့ မိသားစုရဲ့ ထူးချွန်တဲ့ လူငယ်တစ်ယောက်ပေါ့ လွန်ခဲ့တဲ့ ငါးနှစ်က သူ အသက် ၁၆ နှစ်မှာတင် ကိုကိုယ်တွင်းချီအဆင့် ကို ရောက်ခဲ့တာ သူက သုံးလောကတောင်တန်း တိုက်ပွဲတုန်းက ငါတို့မိသားစုက စေလွှတ်လိုက်တဲ့သူ၊ မဟာရှရဲ့ နတ် စစ်သူကြီး ဆိုတဲ့ကောင်ကို အနိုင်ယူခဲ့တဲ့သူပဲ"

ဟု ဆိုသည်။

"အခု သူက ကိုယ်တွငချီအဆင့်ရဲ့ အထွတ်ထိပ်ကို ရောက်နေပြီ၊ မကြာခင် မွေးရာပါချီအဆင့် ကို တက်လှမ်းတော့မှာ"

​လူတိုင်း အံ့သြသွားကြသည်။

​အသက် ၁၆ နှစ်နဲ့ ကိုယ်တွင်းချီအဆင့် ဟုတ်လား

​အခု အသက် ၂၁ နှစ်မှာ ကိုယ်တွင်းချီအဆင့် ထိပ်သီးကို ရောက်နေပြီး မကြာခင် ပင်ကိုယ်ချီအဆင့်ကို တက်တော့မယ်။

ဒီနှုန်းအတိုင်းဆိုရင် သူ အသက် ၄၀ ဒါမှမဟုတ် ၅၀ လောက်မှာ အနှစ်သာရပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်းချီအဆင့် ကို ရောက်နိုင်တယ်။

အနာဂတ်မှာ သက်ရှည်ချီအဆင့် သိုင်းပညာရှင်တောင် ဖြစ်လာနိုင်တဲ့ အလားအလာ ရှိတယ်

​ကျန့်ယဲ့ ယင်းကွီ က ဂုဏ်ယူစွာ ပြုံးလိုက်ပြီး ဖန့်ချန် ရှေ့သို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လာသည်။ ခါးမှ ဓားတိုကို ဆွဲထုတ်လိုက်ပြီး အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"မင်း ငါနဲ့ တိုက်ရဲလား"

​ကျောက်ယန် ၏ မျက်နှာတွင် ခပ်ပါးပါး အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"သခင်လေး... သူ့ကို ကျွန်တော့်လက်ထဲပဲ ထားလိုက်ပါ"

​ကျန့်ယဲ့ ယင်းကွီ က လှောင်ပြောင်လိုက်သည်။

"မင်းက သက်ရှည်ချီအဆင့်လေ၊ ငါက မင်းနဲ့ ဘာလို့ တိုက်ရမှာလဲ ကိုယ့်ထက် အဆင့်နိမ့်တဲ့သူကို နှိပ်စက်တာက သန်မာသူတွေ လုပ်ရမယ့် အလုပ်မဟုတ်ဘူး"

​ရွှီဂီ က မနေနိုင်တော့ဘဲ ဆဲဆိုလိုက်သည်။

"မင်းက တော်တော် ရယ်ရတာပဲ သုံးလောကတောင်တန်း တိုက်ပွဲတုန်းက မင်း ဝင်ပါခဲ့တာကော မင်းရဲ့ ခွန်အားနဲ့ အားနည်းသူတွေကို နှိပ်စက်ခဲ့တာ မဟုတ်ဘူးလား"

​ကျန့်ယဲ့ ယင်းကွီ က မောက်မာစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"အဲဒီတုန်းက ငါက အသက် ၁၆ နှစ်ပဲ ရှိသေးတာ၊ ဖန့်ချန် ထက် နှစ်နှစ်တောင် ငယ်သေးတယ် အဲဒါက မတူဘူးလေ"

​ဖန့်ချန် က ပြုံးလျက် ကျောက်ယန် နှင့် ရွှီဂီတို့ကို တိတ်တိတ်နေရန် လက်ဟန်ပြလိုက်သည်။

"ကောင်းပြီလေ... အချိန်တွေ ထပ်မဖြုန်းနေပါနဲ့တော့"

ထို့နောက် သူက ကျန့်ယဲ့ ယင်းကွီ ထံသို့ ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်သွားသည်။

"ငါ ဒီနေ့ကို စောင့်နေတာ နှစ်အတော်ကြာပြီ"

​"ဟုတ်လား"

ကျန့်ယဲ့ ယင်းကွီ က ကျယ်လောင်စွာ ရယ်မောလိုက်သည်။

"ဒါဆိုရင် စကြတာပေါ့"

​သူ၏ ခမ်းနားသော ကိုယ်တွင်းချီများ ပေါက်ကွဲထွက်လာပြီး ဓားနှစ်စင်းစလုံး တစ်ပြိုင်တည်း ထွက်ပေါ်လာသည်။ မျက်စိတစ်မှိတ်အတွင်းမှာပင် အလွန်ထက်မြက်ပြီး တောက်ပသော ဓားအလင်းနှစ်ခုသည် လျှပ်စီးအလား ဖန့်ချန် ထံသို့ ကျဆင်းလာသည်ကို လူတိုင်း မြင်လိုက်ရသည်။

​လွန်ခဲ့သော ငါးနှစ်က ဖန့်ချန် သည် ထိုကွက်ဖြင့်ပင် ရှုံးနိမ့်ခဲ့ရသည်။ အခု ငါးနှစ်အကြာမှာလည်း ကျန့်ယဲ့ ယင်းကွီ က ထိုကွက်ဖြင့်ပင် ဖန့်ချန် ရှုံးနိမ့်သွားလိမ့်မည်ဟု ယုံကြည်နေဆဲ ဖြစ်သည်။

​ဘေးတွင် ရပ်နေသော ကျန့်ယဲ့ ဟောက်နန် က ခေါင်းအသာညိမ့်သည်။ သူသည် အလွန် ယုံကြည်မှု ရှိနေသည်။ သူ၏ တူဖြစ်သူ၏ ဓားပညာ အောင်မြင်မှုကို သူ မချီးမွမ်းဘဲ မနေနိုင်ပေ။

​သူ သတိမထားမိလိုက်သည်မှာ ကျိချုံယွန်း ၏ အမူအရာမှာ အတော်လေး ထူးဆန်းနေခြင်းပင်။

ကြည့်ရသည်မှာ ကျန့်ယဲ့ မိသားစုမှ လူငယ်လေးသည် ဒီနေ့ သူရဲကောင်းဆန်ဆန် အနစ်နာခံတော့မည် ထင်သည်။

​"ဒီကွက်ဟောင်းကြီးပါပဲလား"

ဖန့်ချန် က ပြုံးလိုက်သည်။ သူသည် လုံးဝ မလှုပ်ရှားဘဲ ထိုဓားအလင်းကို သူ၏ကိုယ်ပေါ်သို့ ကျရောက်စေလိုက်သည်။

​ဘုန်း

​လူတိုင်း အသေအချာ စိုက်ကြည့်လိုက်ကြသော်လည်း သူ၏ ဓားအလင်းမှာ မမြင်ရသော စွမ်းအားတစ်ခုကြောင့် ပျက်စီးသွားသည်ကို တွေ့လိုက်ရသည်။

ဖန့်ချန် ကို ဒဏ်ရာရစေဖို့ မပြောနှင့်၊ သူ၏ ဆံပင်တစ်ပင်တောင် မပြတ်ခဲ့ချေ

​"မဖြစ်နိုင်တာ"

​ကျန့်ယဲ့ ယင်းကွီ ၏ မျက်လုံးထဲတွင် မယုံကြည်နိုင်သည့် အရိပ်အယောင်များ ပေါ်လာသည်။ သူက ဓားကို ထပ်မံ ဝှေ့ယမ်းလိုက်သော်လည်း ရလဒ်မှာ အရင်အတိုင်းပင်။ ဖန့်ချန် က ဘာဒဏ်ရာမှ မရခဲ့ချေ

​"ဒါ မဖြစ်နိုင်ဘူး"

ဟု ကျန့်ယဲ့ ယင်းကွီ က ဟိန်းဟောက်ကာ ဓားဖြင့် ဆက်တိုက် ခုတ်ပိုင်းတော့သည်။

ဓားအလင်းများ တစ်ခုပြီးတစ်ခု ဖန့်ချန် ဆီသို့ ကျရောက်သွားသော်လည်း အချိန်အတော်ကြာပြီးနောက် ကျန့်ယဲ့ ယင်းကွီ ၏ ကိုယ်တွင်းချီများမှာ ထက်ဝက်ကျော် ကုန်ဆုံးသွားခဲ့ပြီ ဖြစ်သည်။

သို့သော် သူသည် ဖန့်ချန် ကို အနည်းငယ်မျှပင် မထိခိုက်နိုင်ကြောင်း တွေ့လိုက်ရသဖြင့် မယုံကြည်နိုင်စွာ နောက်သို့ ဆုတ်လိုက်သည်။

​ဖန့်ချန် ၏ မျက်နှာတွင် အပြုံးတစ်ခု ပေါ်လာသည်။

"မင်းပြီးပြီလား ဒါဆိုရင် ငါ့အလှည့်ပဲ"

​​အခန်း ၁၈၆ - မူလအကြောင်းအရာကို ပြန်သွားကြရအောင်

​ဖန့်ချန် သည် မည်သည့် တရားဒေသနာ သို့မဟုတ် နတ်ပညာကိုမျှ အသုံးမပြုဘဲ သူ၏ လက်ဝါးကိုသာ ပုံမှန်အတိုင်း ရှေ့သို့ ဆန့်ထုတ်လိုက်သည်။

​ချက်ချင်းဆိုသလိုပင် ကျန့်ယဲ့ ယင်းကွီ သည် ကြီးမားသော အန္တရာယ်ဆိုးကြီးကို ခံစားလိုက်ရသည်။

အလွန်အစွမ်းထက်သော တည်ရှိမှုတစ်ခုက သူ့ကို ပစ်မှတ်ထားနေသကဲ့သို့ ခံစားလိုက်ရသဖြင့် သူသည် သိစိတ်မဲ့စွာပင် လှည့်၍ ထွက်ပြေးရန် ကြိုးစားတော့သည်။

​သို့သော် သူလှည့်လိုက်သည့် ခဏမှာပင် သူ၏ကိုယ်ပေါ်ရှိ ကိုယ်တွင်းချီ များမှာ ဝိညာဉ်စွမ်းအင်တစ်ခုကြောင့် အစိတ်စိတ်အမွှာမွှာ ပျက်စီးသွားပြီး သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာလည်း ဘုန်း ကနဲ အသံနှင့်အတူ ပေါက်ကွဲထွက်သွားတော့သည်။

အသားစများနှင့် သွေးများမှာ မိုးရေစက်များအလား အထက်အောက် ပျံ့နှံ့သွားခဲ့သည်။

​တစ်နေရာလုံး တိတ်ဆိတ်သွားတော့သည်။

​ယင်းချန်း အင်ပါယာမှ သိုင်းပညာရှင်များမှာ ဒေါသထွက်သလို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်နေကြသည်။

သူတို့ မိသားစု၏ ထူးချွန်သော လူငယ်လေးမှာ ဤမျှလွယ်လွယ်ကူကူ အသတ်ခံလိုက်ရသည်လား

​"သူက အမှန်တကယ် ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်နေပြီပဲ"

ကျိချုံယွန်း သည် နောက်ဆုံး၌ ဤအချက်ကို အတည်ပြုနိုင်ခဲ့သည်။

သူသည် အဆုံးမရှိသော နောင်တများကို ခံစားလိုက်ရသည်။

အကယ်၍ ဒီလိုနေ့မျိုး ရောက်လာမည်ကို သူသိခဲ့လျှင် ဖန့်ကျန့်ထျန်း ငယ်ရွယ်စဉ်ကတည်းက အလွတ်ပေးခဲ့မည် မဟုတ်ပေ။

​ကျန့်ယဲ့ ဟောက်နန် မှာ ဒေါသအမျက်ချောင်းချောင်းထွက်လျက် ဟိန်းဟောက်လိုက်သည်။

"မင်း သေသင့်တယ်"

​နောက်တစ်ခဏ၌ ဖန့်ချန် ၏ လက်ချောင်းထိပ်တွင် မီးတောက်တစ်ခု ဖြစ်ပေါ်လာပြီး ကျန့်ယဲ့ ဟောက်နန် ထံသို့ ပစ်လွှတ်လိုက်သည်။

အနှစ်သာရပြန်လည်ရောက်ရှိခြင်းချီအဆင့် ရှိသော ထိပ်သီးစစ်ပညာရှင်မှာ ချက်ချင်းပင် ပြာအဖြစ်သို့ လောင်ကျွမ်းသွားတော့သည်။

​"ယင်းချန်းအင်ပါယာက သိုင်းပညာရှင် တစ်ယောက်မှ အရှင်မထားနဲ့"

ဟု ဖန့်ချန် က တည်ငြိမ်စွာ အမိန့်ပေးလိုက်သည်။

​"ဟုတ်ကဲ့ပါ"

ကျောက်ယန် က ခပ်ပါးပါး ခေါင်းညိမ့်လိုက်သည်။ သူ၏ ခန္ဓာကိုယ်မှာ တစ္ဆေတစ်ကောင်အလား လှုပ်ရှားသွားပြီး ယင်းချန်းအင်ပါယာမှ သိုင်းပညာရှင်များ၏ အသက်ကို တစ်ဦးပြီးတစ်ဦး ရိုက်သိမ်းတော့သည်။

​ဖြစ်စဉ်တစ်ခုလုံးမှာ မြန်ဆန်ချောမွေ့လှသည်။ ကျိချုံယွန်း သည် ကြားဖြတ်တားဆီးရန် မဝံ့ရဲသလို၊ ဟုန်ရီ နှင့် ထျန်းခွန်း အင်ပါယာမှ သိုင်းပညာရှင်များမှာလည်း ဝင်ရောက်စွက်ဖက်ရန် မစဉ်းစားရဲကြပေ။

​စက္ကန့်အနည်းငယ်အတွင်းမှာပင် ယင်းချန်းအင်ပါယာမှ သိုင်းပညာရှင် ဒါဇင်ပေါင်းများစွာ အသတ်ခံလိုက်ရသည်။

​ပတ်ဝန်းကျင်တစ်ခုလုံး တိတ်ဆိတ်သွားပြန်သည်။ အသက်ရှူသံကိုပင် အတိုးဆုံးအဆင့်သို့ လျှော့ချထားကြရသည်။ လူတိုင်းက ဖန့်ချန် ကို ထိတ်လန့်တုန်လှုပ်စွာဖြင့် ကြည့်နေကြသည်။

​ကျိချုံယွန်း က အတင်းအကျပ် ပြုံးလိုက်ပြီး

"နတ်စစ်သူကြီး ဖန့် ဒီက အထင်လွဲမှုတွေကို ခေတ္တ ဖြေရှင်းပြီးပြီလို့ ကျွန်တော် ထင်ပါတယ်ကျွန်တော့်ရဲ့ အိမ်တော်ကို အလည်လာဖို့ ဖိတ်ခေါ်ပါရစေ"

ဟု ဆိုသည်။

​ဖန့်ချန် က ဆုန့်ယီ ကို လက်ညှိုးထိုးပြကာ

"သူ့ကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်ရမလဲ"

ဟု မေးလိုက်သည်။

​ဆုန့်ယီ နှင့် သူ၏ မောင်နှမများမှာ ထိတ်လန့်နေကြသည်။ အဘိုးအို ကင် မှာမူ ဒူးထောက်၍ ဦးတိုက်တော့သည်။

"သူ့ကို အသက်ချမ်းသာပေးဖို့ တောင်းပန်ပါတယ်ကျွန်တော့် သခင်လေးက ငယ်ရွယ်ပြီး မိုက်မဲလို့ပါ ဒါတွေအားလုံးက ကျွန်တော့် အကြံအစည်တွေပါ"

​ကျိလင်ရှင်း နှင့် အခြားသူများမှာ သူတို့အတွက် ရှေ့ထွက်မပြောရဲဘဲ ဘေးတွင် တိတ်ဆိတ်စွာ ရပ်နေကြသည်။

ဆုန့်ယီ ၏ မျက်နှာမှာ ဖြူလျော်နေပြီး သူသည် ဖြည်းညှင်းစွာ ဒူးထောက်လိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်ကို သတ်ချင်သတ်၊ အပြစ်ပေးချင်ပေးပါ၊ ကျွန်တော် လက်ခံပါတယ် ကျိမိသားစုရဲ့ အကူအညီကို တောင်းခဲ့တာ ကျွန်တော့် အကြံပါ အဘိုးအို ကင် နဲ့ မဆိုင်ပါဘူး သူက ကျွန်တော့်အမိန့်ကို နာခံရတဲ့ အစေခံတစ်ယောက်ပဲ"

​အဘိုးအို ကင် ၏ မျက်နှာမှာ ပြာနှမ်းသွားပြီး သူ၏ သခင်လေးကို ကြည့်လိုက်သည်။

"အဲလို မပြောပါနဲ့ သခင်လေး ဒါတွေအားလုံးက ကျွန်တော့်အမှားတွေပါ ကျွန်တော်သာ ကျိမိသားစုဆီ အကူအညီ မတောင်းခဲ့ရင် ဒီလိုမျိုးတွေ ဖြစ်လာမှာ မဟုတ်ဘူး"

​"ကိုယ့်အမှားကို ကိုယ်ဝန်ခံရမှာပဲ"

ဆုန့်ယီ က ခါးသီးစွာ ပြုံးလိုက်သည်။

"ငါ အမှားလုပ်ခဲ့ပြီး မစော်ကားသင့်တဲ့သူကို စော်ကားမိခဲ့တယ် ငါ့လုပ်ရပ်ရဲ့ နောက်ဆက်တွဲတွေကို ငါပဲ ခံယူရမယ် ငါ့မိသားစုရဲ့ နာမည်ကို အညှိုးနွမ်း မခံချင်ဘူး"

​ဆုန့်ဟွေ့ က ကျိလင်ရှောင် ကို အသနားခံသော အကြည့်ဖြင့် ကြည့်လိုက်သည်။

​ကျိလင်ရှောင် က သက်ပြင်းချကာ ခေါင်းခါလိုက်သည်။ ကျိချုံယွန်း ကိုယ်တိုင်ပင် ဖန့်ချန် ပြောသမျှကို လိုက်နာနေရသည်ဖြစ်ရာ သူက ဘယ်လိုလုပ် စကားပြောရဲပါမည်နည်း

​ဖန့်ချန် သည် ဆုန့်ယီ ကို ခဏမျှ အကဲခတ်ပြီးမှ ကျန်ထိုင်ချင်းရွှမ် ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

"မိန်းကလေး ကျန်ထိုင် သူ့ကို ဘယ်လို အပြစ်ပေးသင့်တယ်လို့ ထင်သလဲ"

​"သူ့ကို အစာနဲ့ ရေ မစားဘဲ ဒီနေရာမှာ ၁၀ ရက်တိတိ ဒူးထောက်ခိုင်းထားပါ"

ဟု ကျန်ထိုင်ချင်းရွှမ် က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

​အားလုံး မှင်သက်သွားကြသည်။

အဘိုးအို ကင် ၏ မျက်နှာတွင် ဝမ်းသာသည့် အရိပ်အယောင် ပေါ်လာသည်။

ဆုန့်ယီ လည်း ကြားလိုက်ရသည်ကို မယုံနိုင်အောင် ဖြစ်သွားသည်။ သူ ဒီအတိုင်း အလွတ်ပေးခံလိုက်ရတာလား

​ဖန့်ချန် က ပြုံးလိုက်သည်။

"ကြားတယ်မလား ဒီမှာ ဒူးထောက်နေ"

​ဆုန့်ယီ က ခေါင်းညိမ့်လိုက်သည်။

"နားလည်ပါပြီ"

သူ အသက်ရှင်နေသရွေ့ တစ်လတောင် ဒူးထောက်နိုင်ပါသည်။ အရှက်ရခြင်းမှာ အသက်ရှင်ရခြင်းနှင့် ယှဉ်လျှင် ဘာမှမဟုတ်ပေ။

​ဖန့်ချန် က ကျိချုံယွန်း ဘက်သို့ လှည့်လိုက်သည်။

"အခု ဒီကိစ္စသေးသေးလေး ပြီးသွားပြီဆိုတော့ ကျွန်တော် သိချင်တဲ့ မေးခွန်းတစ်ခုကို ဖြေပေးနိုင်မလား သုံးလောကတောင်တန်း တိုက်ပွဲတုန်းက ယင်းချန်းအင်ပါယာက သိုင်းပညာရှင်တွေ ဝင်ပါနေတုန်းမှာ နှင်းရေခဲအင်ပါယာက ဘာလို့ ဘာမှမလုပ်ဘဲ တိတ်ဆိတ်နေခဲ့တာလဲ"

​ကျိချုံယွန်း ၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပြောင်းလဲသွားသည်။

"ကျွန်တော်တို့ အဲဒီကိစ္စကို မသိခဲ့လို့ပါ သိတဲ့အချိန်မှာတော့ အားလုံးက အရမ်းနောက်ကျ"

​ဖန့်ချန် က ကြားဖြတ်ပြောလိုက်သည်။

"ကျွန်တော့်ကို လူအလို့ မဆက်ဆံပါနဲ့ စီနီယာကျိနှင်းရေခဲအင်ပါယာက အဲဒီကိစ္စပြီးနောက်မှာ ဘယ်လို ကိုင်တွယ်ခဲ့သလဲဆိုတာ ကျွန်တော် ကြားဖူးပါတယ် အမှန်အတိုင်းပဲ ပြောပြပါ"

​ကျိမိသားစုဝင်များ၏ မျက်နှာမှာ အနည်းငယ် အနေရခက်သွားသည်။ ထိုကိစ္စမှာ နှင်းရေခဲအင်ပါယာ၏ တော်ဝင်မိသားစုနှင့် ပတ်သက်နေသောကြောင့်ပင်။

​ခဏမျှ တိတ်ဆိတ်သွားပြီးနောက် ကျိချုံယွန်း က ခေါင်းကို ဖြည်းဖြည်းချင်း ညိမ့်လိုက်သည်။

"အမှန်အတိုင်း ပြောရရင် ကျွန်တော်တို့ သတင်းရခဲ့ပါတယ် ဒါပေမဲ့ အိမ်ရှေ့မင်းသားက ယင်းချန်းအင်ပါယာရဲ့ ကျန့်ယဲ့ မိသားစုနဲ့ ရင်းနှီးတဲ့ ဆက်ဆံရေး ရှိနေတယ် အဲဒီအချိန်က သူတို့ကြားမှာ သဘောတူညီချက် တစ်ခု ရခဲ့ကြတယ် ဒါကြောင့် နှင်းရေခဲအင်ပါယာက ဝင်မစွက်ဖက်ခဲ့တာပါ"

​"နှင်းရေခဲအင်ပါယာရဲ့ အိမ်ရှေ့မင်းသား ဟုတ်လား"

ဖန့်ချန် က စဉ်းစားဟန်ဖြင့် ခေါင်းညိမ့်လိုက်ပြီး အဝေးရှိ မြို့တော်ဘက်သို့ လှမ်းကြည့်လိုက်သည်။

"အဲဒီ အိမ်ရှေ့မင်းသားနဲ့ သွားတွေ့ကြတာပေါ့"

​နှင်းရေခဲအင်ပါယာ၏ မြို့တော်အတွင်း၌

​ဧကရာဇ်၊ အိမ်ရှေ့မင်းသား နှင့် အမတ်အားလုံးသည် ကျိချုံယွန်း တို့ ပြန်အလာကို စောင့်ဆိုင်းနေကြသည်။

​ဧကရာဇ်မှာ အနည်းငယ် စိတ်မရှည်ပုံရပြီး သူ၏ အကြည့်မှာ ဟိုးအဝေးက ဆိပ်ကမ်းတွင် ဘာတွေဖြစ်နေသလဲဆိုသည်ကို ဖောက်ထွင်းမြင်ချင်နေပုံရသည်။

​"ခမည်းတော်... စိုးရိမ်စရာ မလိုပါဘူး စီနီယာကျိ ဝင်ပါသွားပြီဆိုတော့ ဘယ်လို အစွမ်းထက်တဲ့သူပဲ ဖြစ်ဖြစ် ပြဿနာရှိမှာ မဟုတ်ပါဘူး"

ဟု အိမ်ရှေ့မင်းသားက ပြုံးလျက် ဆိုသည်။

​ဧကရာဇ်က လက်ကို ဝှေ့ယမ်းပြလိုက်သည်။

"ငါ နည်းနည်း ပင်ပန်းနေလို့ပါ"

​မကြာမီမှာပင် မိန်းမစိုးတစ်ဦးက ကျိချုံယွန်း နှင့် အခြားသူများ ပြန်ရောက်လာပြီဖြစ်ကြောင်း သတင်းပို့လာသည်။

ဧကရာဇ်သည် ချက်ချင်းပင် စိတ်အားတက်ကြွသွားပြီး လူတစ်စုမှာ ခန်းမထဲသို့ ဝင်လာကြသည်။

သို့သော် အားလုံး သတိထားမိလိုက်သည်မှာ ကျန့်ယဲ့ ဟောက်နန် အပါအဝင် ယင်းချန်းမိသားစုမှ သိုင်းပညာရှင်များ ပါမလာခြင်းပင် ထိုအစား သူတို့နှင့်အတူ စိမ်းသက်သော မျက်နှာသစ်များ ပါလာကြသည်။

​ဧကရာဇ်က မျက်မှောင်ကြုတ်လိုက်သည်။

"ကျိချုံယွန်း ဒီလူတွေက ဘယ်သူတွေလဲ ကျန့်ယဲ့ ဟောက်နန် ကော သူ ဘယ်သွားတာလဲ"

​နှင်းရေခဲအင်ပါယာ၏ အိမ်ရှေ့မင်းသားသည်လည်း ဖန့်ချန် တို့အဖွဲ့ကို သံသယရှိသော အကြည့်ဖြင့် တိတ်တဆိတ် အကဲခတ်နေသည်။

​ကျိချုံယွန်း ၏ အမူအရာမှာ လေးနက်နေသည်။ သူသည် လက်အုပ်ချီကာ

"ဒီလူတွေက မဟာရှအင်ပါယာက လာတာပါ ဒီလူကတော့ မဟာရှရဲ့ နတ်စစ်သူကြီး ဖန့်ချန် ပါပဲ"

​မဟာရှရဲ့ နတ်စစ်သူကြီး

​နန်းတွင်းအမတ်များ၏ အမူအရာမှာ ထူးဆန်းသွားသည်။ သူတို့က မဟာရှကို ဘယ်လို ကိုင်တွယ်ရမလဲဆိုတာ ဆွေးနွေးနေတုန်းမှာပဲ မဟာရှရဲ့ စစ်သူကြီးက ပေါ်လာသည်မှာ တိုက်ဆိုင်လွန်းမနေဘူးလား

​အိမ်ရှေ့မင်းသား၏ မျက်လုံးများ ကျဉ်းသွားသည်။ သူ စကားပြောရန် ပြင်လိုက်စဉ်မှာပင် ဖန့်ချန် က ပြုံးလျက် ဦးအောင် ပြောလိုက်သည်။

"စီနီယာကျိ ဆီက ကြားတာတော့ နှင်းရေခဲအင်ပါယာ အိမ်ရှေ့မင်းသားက ယင်းချန်းအင်ပါယာရဲ့ ကျန့်ယဲ့ မိသားစုနဲ့ သဘောတူညီချက်တစ်ခု လုပ်ခဲ့တယ်ဆို ဒါကြောင့်ပဲ သုံးလောကတောင်တန်း က ကိစ္စကို နှင်းရေခဲအင်ပါယာက လစ်လျူရှုခဲ့တာပေါ့ ဟုတ်လား"

​အိမ်ရှေ့မင်းသား၏ အမူအရာမှာ အနည်းငယ် ပျက်သွားသည်။

​ဧကရာဇ်က လေးနက်သော အမူအရာဖြင့်

"ရမ်းကားလှချည်လား မင်း ဒီနေ့ ငါ့အင်ပါယာကို လာပြီး မေးခွန်းထုတ်နေတာလား မင်းကိုယ်မင်း ဘယ်သူလဲဆိုတာ မေ့နေတာလား"

​ကျိချုံယွန်း က ဖြည်းဖြည်းချင်း စကားပြောလာသည်။

"အရှင်မင်းကြီး ဖန့်ချန် က ကျင့်ကြံသူ ဖြစ်နေပါပြီ ပြီးတော့ ဒီလူတွေ အားလုံးကလည်း ကျင့်ကြံသူတွေပါပဲ"

​ကျင့်ကြံသူတွေ

​လူအုပ်ကြီး၏ အမူအရာမှာ ချက်ချင်း ပြောင်းလဲသွားပြီး ဧကရာဇ်မှာမူ အနည်းငယ် ဇဝေဇဝါ ဖြစ်နေပုံရသည်။

သူတို့သည် ကျင့်ကြံသူများနှင့် မရင်းနှီးသူများ မဟုတ်ပေ။

အကြောင်းမှာ ကျိမိသားစုသည် ကျင့်ကြံသူတစ်ဦးကို အမြဲတမ်း ရိုသေကိုးကွယ်ခဲ့သောကြောင့် ဖြစ်သည်။

အိမ်မက်ဆိုးမြင်းများကိုပင် ထိုကျင့်ကြံသူ၏ လမ်းညွှန်မှုဖြင့် ရရှိခဲ့ခြင်း ဖြစ်သည်။

​"စောစောက ငါ့မေးခွန်းကို ဖြေပါ"

ဟု ဖန့်ချန် က အေးစက်စွာ ပြောလိုက်သည်။

"တကယ်လ်ု့ လိမ်ညာတာ တစ်ခုခု ပါခဲ့ရင် ငါ ဒီနန်းတော်ထဲမှာ ကြက်ကလေး ငှက်ကလေး တစ်ကောင်တောင် အရှင်မထားဘူး"

​ရုတ်တရက် လှောင်ပြောင်သော ရယ်မောသံတစ်ခု ဟိန်းထွက်လာသည်။

"ဟီး... ဟီး... ဟီး..."

​နန်းတော် ခန်းမအပြင်ဘက်မှ အဘိုးအိုတစ်ဦး ဖြည်းညှင်းစွာ လျှောက်လာသည်။ ဧကရာဇ်နှင့် အခြားသူများမှာ ထိုအဘိုးအိုကို မြင်သောအခါ ထိတ်လန့်သွားကြသည်။

​"ဘိုးဘေး"

​ထိုအဘိုးအိုမှာ ဆံပင်များ ဖရိုဖရဲ ဖြစ်နေပြီး ရူးသွပ်နေသူတစ်ဦးနှင့် တူလှသည်။

သူ၏ ဆံပင်များအောက်မှ မျက်လုံးများက ဖန့်ချန် တို့အဖွဲ့ကို စိုက်ကြည့်နေသည်။

"ကျိချုံယွန်း... မင်းက ကျွေးတဲ့လက်ကို ပြန်ကိုက်နေတာလား မင်းတို့ ကျိမိသားစုက ဒီအတိုင်း မနေနိုင်တော့ဘူးလား မင်းတို့ ပုန်ကန်ဖို့ ကြံစည်နေတာလား"

​"မိတ်ဆွေ ရှယားသူ့ကို သတ်လိုက်"

ဟု ဖန့်ချန် က တည်ငြိမ်စွာ ပြောလိုက်သည်။

​လူအုပ်ကြီးမှာ ရှယားယိ ၏ လက်မောင်း အနည်းငယ် လှုပ်ရှားသွားသည်ကို မြင်လိုက်ရသည်။ အေးစက်သော အလင်းတန်းတစ်ခု ဖြတ်ခနဲ ပေါ်လာသည်။

​သူ၏ လက်အင်္ကျီထဲမှ တစ်ခုခု ထွက်လာပြီး ချက်ချင်းပင် ပြန်ဝင်သွားသည်ကို အားလုံး မြင်လိုက်ရသည်။

ထိုအဘိုးအိုမှာ ရုတ်တရက် တိတ်ဆိတ်သွားပြီး ငြိမ်သက်သွားတော့သည်။

စက္ကန့်အနည်းငယ် ကြာပြီးနောက် သူ၏ ဦးခေါင်းမှာ မြေပြင်ပေါ်သို့ ဖြည်းဖြည်းချင်း ပြုတ်ကျသွားပြီး ၁၀ ကိုက်ခန့်အကွာသို့ လိမ့်သွားတော့သည်။

​ဖန့်ချန် သည် မှင်သက်နေသော လူအုပ်ကြီးကို ပြုံးပြကာ ပြောလိုက်သည်။

"ကဲ... မူလအကြောင်းအရာကို ပြန်သွားကြရအောင်"

All Chapters